1
00:00:06,208 --> 00:00:09,833
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:21,541 --> 00:00:22,916
‎จ่ายเงินสดหรือบัตรเครดิตคะ

3
00:00:28,125 --> 00:00:30,916
‎(พีเพิล สุดยอดคนงาม
‎50 อันดับแรกของโลกประจำปี 1997)

4
00:00:37,166 --> 00:00:38,958
‎(มิสเจนแดนซ์สตูดิโอ บัลเลต์ ลีลาศ)

5
00:00:39,041 --> 00:00:40,958
‎(โมเดิร์น แท็ป ฮิปฮอป สวิง
‎แจ๊ส ร่วมสมัยและอื่นๆ )

6
00:00:42,208 --> 00:00:45,583
‎สาม สี่ ต่อไป

7
00:01:23,000 --> 00:01:25,750
‎ตอนที่แล้วในรายการ "สั่งประณาม"

8
00:01:25,833 --> 00:01:27,333
‎เหยื่อไม่น่าเสียชีวิตมานานขนาดนั้นนะ

9
00:01:27,416 --> 00:01:29,750
‎ศพยังไม่มีร่องรอยเน่าเปื่อยเลย

10
00:01:29,833 --> 00:01:32,250
‎เพราะเขาเก็บศพไว้ในตู้แช่แข็งสองสัปดาห์น่ะสิ

11
00:01:32,333 --> 00:01:36,000
‎นี่แหละที่เรียกว่าคดีปิดไม่ลง

12
00:01:48,375 --> 00:01:50,625
‎(สร้างจากผลงานของคริสโตเฟอร์ ไพค์)

13
00:02:15,666 --> 00:02:18,000
‎ขอโทษนะ ฉันคงไม่ได้อยู่ด้วย…

14
00:02:34,791 --> 00:02:36,416
‎(ซุปมะเขือเทศแคมป์เบลล์)

15
00:02:36,500 --> 00:02:38,916
‎- หวัดดีค่ะ เป็นไงบ้างคะ
‎- ครับ สบายดีไหม

16
00:02:39,000 --> 00:02:40,541
‎- เยี่ยมเลย
‎- นี่

17
00:03:04,916 --> 00:03:05,791
‎นี่

18
00:03:06,791 --> 00:03:08,166
‎ขอคุยด้วยสักแป๊บได้ไหม

19
00:03:09,041 --> 00:03:14,125
‎- ฉันทำพลาดเหรอ
‎- ไม่ เปล่าเลย แค่แวะมาดูน่ะ

20
00:03:14,208 --> 00:03:15,958
‎เป็นยังไงบ้างล่ะ

21
00:03:16,875 --> 00:03:18,500
‎- ดีค่ะ คือ…
‎- น่าเบื่อสินะ

22
00:03:18,583 --> 00:03:21,875
‎ใช่ เข้าใจ ฉันก็เริ่มจากแคชเชียร์เหมือนกัน

23
00:03:23,291 --> 00:03:24,333
‎ไม่ได้จะบ่นนะคะ

24
00:03:24,958 --> 00:03:26,291
‎ได้งานทำก็บุญแล้ว

25
00:03:26,375 --> 00:03:29,166
‎ใช่ ทุกงานก็มีความท้าทายทั้งนั้นแหละ

26
00:03:29,958 --> 00:03:33,583
‎เธอมีงานอดิเรกหรือเป้าหมายอะไรไหม

27
00:03:34,583 --> 00:03:37,625
‎นี่ ฉันไม่ได้จะจุ้นจ้านนะ
‎แล้วเธอก็ทำได้ดีมากด้วย

28
00:03:38,750 --> 00:03:40,666
‎เพียงแต่เธอไม่ใช่คนแรก

29
00:03:40,750 --> 00:03:44,125
‎ที่เรารับมาทำงานผ่านโครงการ
‎และเราก็อยากให้เธออยู่นานๆ

30
00:03:44,208 --> 00:03:46,500
‎ฉันเข้าใจว่าเธอมีปัญหาในที่ทำงานเก่า

31
00:03:46,583 --> 00:03:48,958
‎และงานก่อนหน้านั้นด้วย

32
00:03:49,041 --> 00:03:53,250
‎การเปลี่ยนผ่านจากที่ที่เธอเคยอยู่
‎มาสู่ที่ที่จำเป็นต้องอยู่

33
00:03:53,333 --> 00:03:54,666
‎คงลำบากเอาเรื่อง

34
00:03:55,541 --> 00:03:57,416
‎เธอร่วมโครงการนี้มานานแค่ไหนแล้วล่ะ

35
00:03:58,333 --> 00:04:01,916
‎- สองปี
‎- แล้วเธอก็มาเริ่มต้นที่นี่ใหม่หมด

36
00:04:02,000 --> 00:04:04,083
‎ไม่ง่ายอยู่แล้วล่ะ แต่…

37
00:04:04,166 --> 00:04:07,916
‎การมีเป้าหมายเล็กๆ น้อยๆ
‎ไม่ว่าจะเป็นด้านการงานหรืออะไร

38
00:04:08,000 --> 00:04:11,166
‎โดยเฉพาะในที่ที่น่าเบื่อแบบนี้
‎มันอาจจะช่วยได้นะ

39
00:04:11,958 --> 00:04:15,666
‎ขอโทษด้วยนะที่พูดแบบนั้น
‎สิ่งที่เธอเจอมาคงหนักหนาจนนึกไม่ออก

40
00:04:16,625 --> 00:04:18,041
‎สำหรับฉันคงหนักสุดตอนที่

41
00:04:18,125 --> 00:04:20,625
‎นอนโรงพยาบาลหนึ่งสัปดาห์
‎เพราะปอดล้มเหลว แต่…

42
00:04:21,666 --> 00:04:23,041
‎อันยา เธอ…

43
00:04:23,958 --> 00:04:26,166
‎เธอดูไม่ค่อยแจ่มใสเลย

44
00:04:27,458 --> 00:04:29,166
‎แล้วนี่มีบ้างไหมล่ะ

45
00:04:30,500 --> 00:04:31,333
‎เป้าหมายน่ะ

46
00:04:35,166 --> 00:04:38,166
‎ซ้าย ก่อนอื่นต้อง…

47
00:04:45,500 --> 00:04:47,250
‎ใช้ทั้งตัวนะ นั่นแหละ

48
00:04:47,333 --> 00:04:49,250
‎เตะให้พร้อมกัน นั่นแหละ

49
00:04:52,000 --> 00:04:54,083
‎ดีมาก เตะให้พร้อมกัน

50
00:05:15,666 --> 00:05:18,291
‎ตอนที่แล้วในรายการ "สั่งประณาม"

51
00:05:19,166 --> 00:05:22,375
‎ไม่มีร่องรอยการงัดแงะ
‎ฉันเลยคิดว่าน่าจะไตร่ตรองไว้ก่อน

52
00:05:24,041 --> 00:05:26,958
‎ลักษณะแผลบ่งบอกว่าเหยื่อทั้งสอง
‎ถูกของแข็งไม่มีคมทุบ

53
00:05:28,916 --> 00:05:32,375
‎ฉันว่าเขาฆ่าผู้หญิงบนเตียงก่อนโดยใช้ค้อนทุบ

54
00:05:33,333 --> 00:05:34,250
‎แล้วเด็กผู้ชายล่ะ

55
00:05:35,250 --> 00:05:36,625
‎คงได้ยินเสียงเอะอะเข้า

56
00:05:36,708 --> 00:05:37,708
‎วันนี้เป็นไงบ้าง

57
00:05:38,291 --> 00:05:40,291
‎อยู่ผิดที่ผิดเวลาน่ะ

58
00:05:40,375 --> 00:05:42,166
‎เราน่าจะตรวจหาลายนิ้วมือ

59
00:05:42,250 --> 00:05:43,500
‎น่าเศร้านะ

60
00:05:43,583 --> 00:05:47,250
‎เด็กพวกนี้อาจไม่ได้ดื่มด้วยซ้ำ
‎แต่ก็โดนทุบอยู่ดี

61
00:05:51,541 --> 00:05:54,208
‎- แด่ผู้ที่มาก่อน
‎- และมาทีหลัง

62
00:05:54,833 --> 00:05:56,333
‎แด่เราตอนนี้

63
00:06:11,583 --> 00:06:16,958
‎คุณกำลังฟังวิทยุยามเช้า
‎ด้วยกำลังคลื่นเอฟเอ็ม 50,000 วัตต์

64
00:06:17,041 --> 00:06:20,000
‎จูนเข้ามาฟังเราเปิดเพลงฮิตติดชาร์ต

65
00:06:20,083 --> 00:06:22,041
‎ร็อกแอนด์โรลล์ยาวไปตลอดเช้า

66
00:06:22,125 --> 00:06:24,208
‎กับเรา คลื่นเคเอสเอกซ์พีครับ

67
00:06:25,458 --> 00:06:29,708
‎คงเป็นผิวเธอที่ฉันสัมผัสได้

68
00:06:29,791 --> 00:06:33,333
‎คงเป็นความจริง เพราะตอนนี้ฉันได้รู้สึก

69
00:06:33,416 --> 00:06:35,375
‎การหายป่วยได้เอง

70
00:06:36,041 --> 00:06:39,666
‎ฉันเคยมีเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งตอนอยู่ที่เก่า

71
00:06:41,416 --> 00:06:44,625
‎นางหมกมุ่นกับทุกอย่างที่ฉันคิดว่า…

72
00:06:45,583 --> 00:06:46,708
‎งี่เง่าสิ้นดี

73
00:06:47,458 --> 00:06:49,458
‎นางเคยเล่าเรื่องนักบุญคนนึงให้ฉันฟัง

74
00:06:50,625 --> 00:06:53,333
‎เขามีเนื้องอกตรงขาที่ไม่หายสักที

75
00:06:54,208 --> 00:06:57,625
‎แล้วเขาก็ป่วยหนักเพราะอย่างอื่น

76
00:06:58,916 --> 00:07:03,791
‎จู่ๆ ร่างกายเขาก็ทำงาน
‎เพื่อเอาชนะหวัด ไข้หวัด หรืออะไรนั่น

77
00:07:04,916 --> 00:07:08,083
‎และทำให้เนื้องอกตายไปด้วย

78
00:07:08,166 --> 00:07:12,291
‎ง่ายๆ อย่างนั้นแหละ
‎ร่างกายตัดสินใจทำดีชดเชยให้เขา

79
00:07:13,666 --> 00:07:15,083
‎เป็นการหายป่วยได้เอง

80
00:07:19,375 --> 00:07:21,000
‎แล้วก็ฉันหัวเราะเยาะนาง

81
00:07:26,375 --> 00:07:29,583
‎ไม่กี่ปีก่อน สภาพฉันย่ำแย่มาก

82
00:07:31,791 --> 00:07:33,833
‎และเพื่อนๆ ของฉันในตอนนั้น…

83
00:07:35,166 --> 00:07:38,750
‎เพื่อนร่วมห้องน่ะ นางเป็นต้นคิดเรื่องนี้เลย

84
00:07:40,333 --> 00:07:43,750
‎พวกเขาแอบพาฉันออกจากห้องในคืนนึง
‎และตัดสินใจ…

85
00:07:44,541 --> 00:07:45,708
‎ว่าจะลองทำอะไร…

86
00:07:48,541 --> 00:07:53,791
‎บ้าบอแบบหลุดโลกไปเลย

87
00:07:54,375 --> 00:07:55,333
‎เพื่อช่วยฉัน

88
00:07:58,625 --> 00:08:00,083
‎แล้วฉันก็อาการหนัก

89
00:08:00,916 --> 00:08:02,416
‎หนักจริงเลยล่ะ

90
00:08:03,750 --> 00:08:06,333
‎มีไข้ หลับๆ ตื่นๆ สลับกันไป

91
00:08:07,125 --> 00:08:08,625
‎ทุกคนนึกว่าฉันตายแน่ๆ

92
00:08:08,708 --> 00:08:11,625
‎และจากนั้น เป็นครั้งแรกเลย

93
00:08:11,708 --> 00:08:17,666
‎ที่ร่างกายฉันตัดสินใจทำสิ่งที่ถูกต้องสุดๆ

94
00:08:19,166 --> 00:08:20,375
‎แล้วฉันก็ตื่น

95
00:08:23,916 --> 00:08:24,833
‎ฉันเดาว่า…

96
00:08:27,208 --> 00:08:29,208
‎ฉันคงอาการดีขึ้นแล้วล่ะมั้ง

97
00:08:30,291 --> 00:08:31,208
‎ไอ้…

98
00:08:32,291 --> 00:08:36,416
‎สิ่งนี้ มันเคยมีส่วนในตัวตนฉันมากเหลือเกิน

99
00:08:37,291 --> 00:08:41,625
‎เคยมีส่วนในชีวิตฉันมากเหลือเกิน

100
00:08:43,000 --> 00:08:44,208
‎แล้วอยู่ดีๆ มันก็…

101
00:08:46,958 --> 00:08:47,916
‎หายไป

102
00:08:49,375 --> 00:08:51,125
‎แทนที่จะรู้สึกว่ารอดปลอดภัย

103
00:08:52,000 --> 00:08:55,250
‎ฉันกลับรู้สึกเหมือนแพ้ราบคาบเลย

104
00:08:56,291 --> 00:08:58,583
‎เหมือนมันกัดกินบางส่วนของฉันไป

105
00:09:00,083 --> 00:09:01,000
‎ส่วนที่ดีๆ

106
00:09:02,083 --> 00:09:03,125
‎สุดท้ายฉันก็อยู่นี่

107
00:09:04,416 --> 00:09:05,458
‎กับอะไรก็ตามที่เหลือ

108
00:09:11,583 --> 00:09:13,125
‎การหายป่วยได้เอง

109
00:09:14,458 --> 00:09:16,250
‎ฟังดูโคตรของโคตรงี่เง่า

110
00:09:18,000 --> 00:09:19,083
‎สำหรับฉันในตอนนั้น

111
00:09:19,958 --> 00:09:20,875
‎ตอนนี้ก็ด้วย

112
00:09:23,541 --> 00:09:24,625
‎แต่เพื่อนร่วมห้องคนนั้น

113
00:09:27,625 --> 00:09:28,875
‎ไม่ว่าตอนนี้เธออยู่ไหน…

114
00:09:30,416 --> 00:09:31,416
‎ฉัน…

115
00:09:32,166 --> 00:09:33,041
‎หวังว่า…

116
00:09:34,083 --> 00:09:35,166
‎นางจะหัวเราะอยู่นะ

117
00:09:40,791 --> 00:09:42,458
‎ฉันว่านางควรได้รับมัน

118
00:09:51,375 --> 00:09:55,500
‎(เขตซีแอตเทิล สมุดหน้าเหลือง)

119
00:10:01,250 --> 00:10:03,083
‎(มิสเจนแดนซ์สตูดิโอ บัลเลต์ ลีลาศ)

120
00:10:03,166 --> 00:10:04,958
‎(โมเดิร์น แท็ป ฮิปฮอป สวิง
‎แจ๊ส ร่วมสมัยและอื่นๆ )

121
00:10:27,250 --> 00:10:28,083
‎ฮัลโหล

122
00:10:28,666 --> 00:10:29,583
‎หวัดดี

123
00:10:31,250 --> 00:10:32,083
‎เร็ทท์

124
00:10:35,208 --> 00:10:36,166
‎ว่าไง

125
00:10:37,125 --> 00:10:38,000
‎พูดอยู่

126
00:10:38,791 --> 00:10:40,583
‎เป็นไงบ้าง นายสบายดีไหม

127
00:10:42,041 --> 00:10:44,041
‎ดีใจที่ได้ยินเสียงนายนะ

128
00:10:47,125 --> 00:10:48,791
‎อันยา เธอต้องการอะไร

129
00:10:48,875 --> 00:10:50,458
‎เปล่าเลย ฉันแค่…

130
00:10:51,625 --> 00:10:53,791
‎แค่โทรมาเฉยๆ

131
00:10:55,041 --> 00:10:56,000
‎ฉัน…

132
00:10:56,791 --> 00:10:59,125
‎ไม่ได้ข่าวคราวจากเธอมาตั้ง…

133
00:11:03,541 --> 00:11:05,166
‎- เธอต้องการอะไร
‎- เปล่าเลย

134
00:11:08,250 --> 00:11:09,333
‎อะไรๆ เริ่มดีขึ้น

135
00:11:10,291 --> 00:11:11,333
‎สำหรับฉันตอนนี้นะ

136
00:11:11,416 --> 00:11:13,291
‎ดีขึ้นเยอะเลยล่ะ

137
00:11:13,375 --> 00:11:16,291
‎ฉันเลยคิดว่าจะโทรมาเล่าให้นายฟัง

138
00:11:17,083 --> 00:11:21,208
‎แค่อยากให้นายรู้ว่าฉันไม่เป็นไร

139
00:11:23,708 --> 00:11:25,125
‎และฉันก็ขอโทษ

140
00:11:25,208 --> 00:11:26,541
‎เรื่องอะไร

141
00:11:26,625 --> 00:11:27,500
‎ทุกอย่างเลย

142
00:11:28,875 --> 00:11:29,875
‎ฉันไม่รู้…

143
00:11:30,916 --> 00:11:32,291
‎ว่าเธอต้องการอะไรจากฉัน อันยา

144
00:11:32,375 --> 00:11:33,583
‎เปล่า ฉันแค่…

145
00:11:33,666 --> 00:11:35,500
‎ตอนนี้ฉันอยู่ในเมืองและฉัน…

146
00:11:36,708 --> 00:11:39,583
‎ฉันตัวคนเดียว ไม่รู้จักใครเลย

147
00:11:39,666 --> 00:11:42,958
‎ฉันแค่คิดว่านายอาจจะบอกฉันได้…

148
00:11:44,583 --> 00:11:47,166
‎นายอาจบอกกับฉันได้ว่าทุกอย่าง…

149
00:11:48,250 --> 00:11:49,541
‎จะผ่านไปได้ด้วยดี

150
00:11:49,625 --> 00:11:50,875
‎อะไรจะผ่านไปได้ด้วยดี

151
00:11:50,958 --> 00:11:52,208
‎ทุกเรื่องนั่นแหละ

152
00:11:52,291 --> 00:11:53,333
‎ฉัน…

153
00:11:54,375 --> 00:11:55,208
‎แก้ไขอะไรไม่ได้

154
00:11:55,291 --> 00:11:56,625
‎ฉันแก้ไขตัวเองไม่ได้

155
00:11:56,708 --> 00:11:59,916
‎ฉันคิดไม่ออกเลยว่า
‎ตัวเองจะมีชีวิตที่ทุกอย่างลงตัวได้ยังไง

156
00:12:00,000 --> 00:12:01,208
‎ไม่เคยทำได้เลย

157
00:12:03,708 --> 00:12:07,333
‎มันมีเสียงในหัวที่คอยบอกฉันว่า

158
00:12:07,416 --> 00:12:08,250
‎"เธอพังแล้วล่ะ"

159
00:12:08,333 --> 00:12:12,250
‎"เธอพังแล้วล่ะ เธอพังแล้วล่ะ"
‎ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

160
00:12:12,333 --> 00:12:14,000
‎และฉันก็ไม่สามารถ ฉันไม่…

161
00:12:15,541 --> 00:12:16,625
‎ฉันทำให้มันหยุดไม่ได้

162
00:12:18,791 --> 00:12:19,625
‎ฉันแค่…

163
00:12:20,541 --> 00:12:22,625
‎ฉันก็แค่หวังว่านายจะคุยกับฉัน

164
00:12:22,708 --> 00:12:23,666
‎ฉันขอโทษแล้วไง

165
00:12:23,750 --> 00:12:24,833
‎ฉันขอโทษไปแล้วไง

166
00:12:26,625 --> 00:12:29,875
‎ใช่ ฉันคือฝันร้าย และฉันก็…

167
00:12:30,541 --> 00:12:31,708
‎ฉันทำมันพัง

168
00:12:32,500 --> 00:12:34,000
‎แต่นายหายไปเลย

169
00:12:34,958 --> 00:12:36,166
‎ฉันต้องการนาย

170
00:12:37,000 --> 00:12:39,166
‎นายเป็นครอบครัวเดียวที่ฉันเหลืออยู่

171
00:12:41,583 --> 00:12:43,708
‎ก็ใช่ ฉันเดินจากมาเอง

172
00:12:43,791 --> 00:12:46,791
‎แต่สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือให้นายมาหาฉันไง

173
00:12:46,875 --> 00:12:48,000
‎อันยา

174
00:12:48,083 --> 00:12:50,375
‎ทำไมนายไม่มาหาฉันวะ เร็ทท์

175
00:12:52,625 --> 00:12:54,958
‎นายก็รู้ดีนี่ว่าฉันคงไม่เป็นฝ่ายตาม

176
00:12:58,708 --> 00:12:59,583
‎เร็ทท์

177
00:13:02,000 --> 00:13:03,000
‎เร็ทท์

178
00:13:22,500 --> 00:13:26,125
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่

179
00:13:27,666 --> 00:13:31,125
‎ขอถามเรื่องที่คุณพูดถึงคราวก่อนหน่อยนะครับ

180
00:13:31,208 --> 00:13:32,250
‎ได้ค่ะ

181
00:13:32,333 --> 00:13:35,000
‎ผมอดไม่ได้ที่จะเก็บคำคุณมาคิด ที่คุณบอกว่า…

182
00:13:35,875 --> 00:13:37,750
‎"เพื่อนๆ ของฉันในตอนนั้น"

183
00:13:39,666 --> 00:13:42,583
‎จะบอกว่าพวกเขาไม่ใช่เพื่อนคุณแล้วเหรอ

184
00:13:43,958 --> 00:13:48,458
‎- พวกเขาไม่อยู่ที่นี่แล้ว
‎- คือไม่อยู่แถวนี้แล้ว หรือไม่อยู่บน…

185
00:13:51,750 --> 00:13:55,166
‎ให้ตายสิ ทั้งกลุ่มมีฉันพูดอยู่คนเดียวหรือไง

186
00:13:56,791 --> 00:13:58,250
‎แทรกมาได้ตามสบายเลย

187
00:13:58,875 --> 00:14:00,041
‎เมื่อไหร่ก็ได้นะ ทุกคน

188
00:14:01,250 --> 00:14:02,416
‎ไม่มีเหรอ โอเค

189
00:14:02,500 --> 00:14:04,791
‎คืออย่างนี้ครับ คนที่เรา…

190
00:14:05,875 --> 00:14:07,333
‎สูญเสียไปน่ะ พวกเขา…

191
00:14:08,208 --> 00:14:09,666
‎ไม่เคยจากไปไหนหรอก

192
00:14:09,750 --> 00:14:11,000
‎มั่วแล้ว

193
00:14:13,916 --> 00:14:14,833
‎คือฉันน่ะ…

194
00:14:16,125 --> 00:14:18,583
‎ฉันเคยคิดว่าพวกเขาจะติดต่อมา

195
00:14:19,500 --> 00:14:22,666
‎ส่งสารจากอีกโลกหนึ่งมา ส่งสัญญาณมา

196
00:14:23,625 --> 00:14:26,750
‎ฉันเคยมองหาไปทุกที่ แต่ทั้งหมดก็แค่…

197
00:14:33,166 --> 00:14:36,916
‎การหายป่วยได้เองน่ะ
‎พูดไปแล้วอาจจะดูเหมือน…

198
00:14:37,000 --> 00:14:42,083
‎เรื่องมหัศจรรย์ ทั้งที่จริงๆ แล้วเป็นแค่
‎ระบบภูมิคุ้มกันที่แกร่งขึ้นจากการติดเชื้อ

199
00:14:42,166 --> 00:14:43,708
‎และทำหน้าที่ของมันอยู่แล้ว

200
00:14:46,916 --> 00:14:48,041
‎ไม่ใช่เรื่องมหัศจรรย์

201
00:14:49,875 --> 00:14:55,000
‎เพราะถ้าสิ่งมหัศจรรย์มีจริง ถ้ามัน…

202
00:14:56,375 --> 00:14:57,291
‎พอจะมี…

203
00:14:58,333 --> 00:15:00,416
‎ความยุติธรรมในโลกนี้อยู่บ้าง

204
00:15:02,000 --> 00:15:04,583
‎สิ่งที่ได้ผลกับฉันคงได้ผลกับพวกเขาด้วย

205
00:15:04,666 --> 00:15:06,333
‎และพวกเขาน่าจะยังอยู่

206
00:15:07,416 --> 00:15:08,416
‎แต่พวกเขาไม่อยู่แล้ว

207
00:15:09,166 --> 00:15:10,416
‎ตายกันหมดแล้ว

208
00:15:12,833 --> 00:15:13,791
‎และพี่น้อง…

209
00:15:14,833 --> 00:15:18,666
‎พี่น้องทั้งห้าบ้าบอนั่นก็น่าจะยื่นมือ
‎มาช่วยพวกเขา ช่วยทุกคนในชมรม

210
00:15:22,291 --> 00:15:25,666
‎คือเราทำพิธีกันอีกตั้งหกครั้ง แต่…

211
00:15:26,875 --> 00:15:31,208
‎อีบ้าห้าตัวนั่นดันเมินเราเฉยเลย

212
00:15:33,416 --> 00:15:35,000
‎ตอนนี้เพื่อนฉันเลยไปหมดแล้ว

213
00:15:38,000 --> 00:15:41,166
‎แซนดร้า ตายแล้ว เชอรี ตายแล้ว

214
00:15:41,250 --> 00:15:44,750
‎อาเมชตายแล้ว แถมยังไปแบบ…

215
00:15:48,458 --> 00:15:51,500
‎เควิน ตายแล้ว นัตสึกิ ตายแล้ว

216
00:15:51,583 --> 00:15:54,875
‎อีลองก้า แม่โลกสวยมหัศจรรย์…

217
00:15:56,541 --> 00:15:57,375
‎ตายแล้ว

218
00:16:00,958 --> 00:16:02,000
‎ตายไปปีนึงแล้ว

219
00:16:07,708 --> 00:16:09,375
‎แล้วถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง

220
00:16:10,250 --> 00:16:12,833
‎ถ้าพวกเขายังอยู่กับฉันจริง

221
00:16:14,833 --> 00:16:15,916
‎พวกเขาก็คงจะตะโกน

222
00:16:17,541 --> 00:16:18,458
‎ไม่ใช่กระซิบ

223
00:16:19,375 --> 00:16:22,958
‎พวกเขาจะตะโกน กรีดร้อง ทุบกำแพงสะเทือน

224
00:16:23,041 --> 00:16:26,166
‎เพื่อให้ฉันรู้ว่าฉันไม่ต้องกลัวอีกต่อไป

225
00:16:27,166 --> 00:16:31,166
‎ว่าฉันไม่ต้องเกลียดตัวเองที่ยังอยู่
‎แต่พวกเขาต้องจากไป

226
00:16:36,500 --> 00:16:37,500
‎คือถ้า…

227
00:16:38,916 --> 00:16:39,958
‎ถ้าพวกเขายังอยู่ตรงนี้

228
00:16:42,416 --> 00:16:44,125
‎เพื่อนที่ไหนจะไม่ทำล่ะ

229
00:16:58,625 --> 00:17:00,000
‎บ้าอะไรเนี่ย

230
00:17:00,916 --> 00:17:04,500
‎ขอโทษที ฉันหาป้ายราคาไม่เจอน่ะ

231
00:17:05,458 --> 00:17:06,875
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม

232
00:17:07,541 --> 00:17:08,666
‎ฉันหาราคาไม่เจอ

233
00:17:11,041 --> 00:17:12,458
‎เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง

234
00:17:16,708 --> 00:17:19,041
‎เช็กราคาค้อนตอกตะปูหน่อย

235
00:17:19,125 --> 00:17:21,750
‎ช่องหนึ่ง ขอเช็กราคาค้อนตอกตะปูที

236
00:17:43,166 --> 00:17:45,541
‎พระเจ้าช่วยกล้วยทอด

237
00:17:46,333 --> 00:17:48,083
‎คุณพระ อาเมช

238
00:17:48,166 --> 00:17:51,250
‎อาเมชๆ คุณพระช่วย

239
00:17:51,333 --> 00:17:54,791
‎โอ้โฮ มันได้ผลกับนายเหมือนกันนี่

240
00:17:54,875 --> 00:17:55,833
‎คุณครับ

241
00:17:56,833 --> 00:18:01,083
‎ดูนายสิ ฉันนึกว่า…
‎นึกว่ามันจะไม่ได้ผลซะอีก

242
00:18:01,166 --> 00:18:02,458
‎อะไรได้ผลเหรอ

243
00:18:02,541 --> 00:18:05,083
‎พิธีกรรม ที่หายป่วยได้เองไง

244
00:18:05,166 --> 00:18:07,750
‎นายอยู่นี่เอง นายอยู่ตรงนี้จริงด้วย อาเมช

245
00:18:07,833 --> 00:18:10,083
‎ผมชื่อลุคครับ

246
00:18:10,166 --> 00:18:12,833
‎ตามที่เขียนบนป้ายชื่อเลย

247
00:18:14,291 --> 00:18:15,666
‎- ฉันไม่…
‎- ผม…

248
00:18:15,750 --> 00:18:18,166
‎- ทุกอย่างโอเคใช่ไหม
‎- ฉันไม่เข้าใจ

249
00:18:18,250 --> 00:18:20,875
‎ผู้หญิงคนนี้คงต้องการความช่วยเหลือแฮะ

250
00:18:21,875 --> 00:18:22,916
‎นี่นาย…

251
00:18:24,250 --> 00:18:25,166
‎นี่…

252
00:18:25,250 --> 00:18:26,583
‎นี่นายอำฉันหรือไงเนี่ย

253
00:18:27,708 --> 00:18:30,541
‎- โทรหาใครสักคนดีกว่า
‎- อือ ก็ดีนะ

254
00:18:34,875 --> 00:18:37,291
‎ครับ สวัสดีครับ โทรจากร้านเกมที่เมนสตรีท

255
00:18:37,375 --> 00:18:39,875
‎พอดีมีผู้หญิงคนนึง เขาดูงงๆ น่ะครับ

256
00:18:40,666 --> 00:18:42,166
‎อาจจะต้องการความช่วยเหลือ

257
00:18:43,125 --> 00:18:46,166
‎ฉันรีบบึ่งมาเลยเนี่ย มีปัญหาอะไรเหรอ

258
00:18:50,416 --> 00:18:51,958
‎เป็นอะไรหรือเปล่าคะ คุณ

259
00:19:32,208 --> 00:19:33,500
‎ฉันไม่อยากทำแบบนี้เลย

260
00:19:34,708 --> 00:19:36,000
‎ไม่เลยจริงๆ

261
00:20:07,458 --> 00:20:08,500
‎ช่วยเล่าเหตุการณ์ทีครับ

262
00:20:09,333 --> 00:20:10,750
‎เขากระโดดตามลงไป

263
00:20:10,833 --> 00:20:14,166
‎แต่พอเขาไม่ขึ้นมาในทันที
‎ฉันก็เลยทำอย่างเดียวที่นึกออก

264
00:20:14,250 --> 00:20:19,416
‎ฉันดำตามลงไป แต่ก็หาพวกเขาไม่เจอเลยค่ะ

265
00:21:49,458 --> 00:21:51,000
‎สวัสดี อันยา

266
00:21:51,916 --> 00:21:53,166
‎เที่ยงคืนแล้ว เพื่อนรัก

267
00:21:53,250 --> 00:21:57,083
‎เช่นเคยจ้ะ เรากระจายเสียงสด
‎ถึงเธอจากโถงทางเดิน

268
00:21:57,166 --> 00:22:00,583
‎ฉันยินดีที่จะแจ้งว่าเจ๊สแตนตันแกระเบิดลงเลยจ้า

269
00:22:00,666 --> 00:22:03,666
‎นางไม่พูดกับเราเลยตั้งแต่เจอเราที่ห้องใต้ดิน

270
00:22:03,750 --> 00:22:06,791
‎และแน่นอนว่าตอนนี้
‎เรายังโดนห้ามเข้าห้องสมุดอยู่

271
00:22:06,875 --> 00:22:11,666
‎แต่ฉันคุยกับมาร์คแล้ว
‎เขาบอกว่านางให้ใช้ตรงนี้ได้เป็นกรณีพิเศษ

272
00:22:11,750 --> 00:22:14,666
‎คราวนี้พวกเขาเลยรู้ว่าเราอยู่ตรงนี้

273
00:22:15,416 --> 00:22:16,833
‎นัตสึกิ อยากต่อเลยไหม

274
00:22:16,916 --> 00:22:20,083
‎- อีลองก้า บทเปิด
‎- อ๋อ โทษที

275
00:22:21,666 --> 00:22:24,583
‎แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง

276
00:22:24,666 --> 00:22:27,333
‎แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า

277
00:22:27,416 --> 00:22:30,083
‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง

278
00:22:30,166 --> 00:22:32,708
‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า

279
00:22:33,416 --> 00:22:36,583
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่

280
00:22:36,666 --> 00:22:39,708
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่

281
00:22:40,708 --> 00:22:44,916
‎คืนก่อนโน้น เควินเป็นคนเล่าเรื่อง
‎ส่วนเมื่อคืนสเปนซ์เล่า

282
00:22:45,000 --> 00:22:48,083
‎คืนนี้เรามีเรื่องราวแสนพิเศษให้เธอด้วยนะ

283
00:22:48,166 --> 00:22:49,333
‎นัตสึกิ

284
00:22:51,208 --> 00:22:54,083
‎ไงอันยา ฉันแต่งเรื่องนี้ให้เธอแหละ

285
00:22:54,708 --> 00:22:58,000
‎ฉันลองถามทุกคนดู
‎เพราะมีบางเรื่องเกี่ยวกับเธอที่ฉันไม่รู้

286
00:22:58,916 --> 00:23:00,708
‎เธอนี่หวงความลับเหลือเกินนะ

287
00:23:01,625 --> 00:23:05,166
‎โอเค คืออย่างนี้ "ในคืนที่ทำพิธี

288
00:23:06,375 --> 00:23:08,000
‎เราทุกคนสวดอยู่รอบตัวเธอ

289
00:23:09,000 --> 00:23:11,958
‎และทันใดนั้นก็มีแสงไฟสว่างวาบ

290
00:23:13,333 --> 00:23:15,083
‎เธอหายไปจากห้อง หายวับ

291
00:23:15,166 --> 00:23:18,708
‎แล้วก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์
‎เหมือนตอนจูเลีย เจย์นเลย

292
00:23:18,791 --> 00:23:20,750
‎ไม่มีใครหาเธอเจอ

293
00:23:20,833 --> 00:23:22,583
‎แต่แล้วเธอก็กลับมา

294
00:23:22,666 --> 00:23:25,333
‎หายสนิท แข็งแรงดี เหมือนจูเลีย

295
00:23:26,416 --> 00:23:28,750
‎สแตนตันให้เธอเลือก
‎แต่เธอขออยู่ต่อที่ไบรท์คลิฟฟ์

296
00:23:28,833 --> 00:23:32,125
‎อีกสองสามสัปดาห์
‎แล้วก็ทำพิธีซ้ำให้พวกเราแต่ละคน

297
00:23:32,875 --> 00:23:33,708
‎และมันได้ผล

298
00:23:34,541 --> 00:23:36,291
‎กับเราทุกคนเลย

299
00:23:36,375 --> 00:23:38,583
‎เรายึดอพาร์ตเมนต์ทั้งชั้น

300
00:23:38,666 --> 00:23:40,750
‎ทำไบรท์คลิฟฟ์ให้เป็นหอรวม

301
00:23:40,833 --> 00:23:43,250
‎พร้อมมาตรการควบคุมค่าเช่า
‎สวัสดิการผู้พิการ แถม…"

302
00:23:43,333 --> 00:23:47,000
‎อ้าว ไหนว่าเราจะอุบเรื่องนี้ไว้
‎หลังพูดถึงการทำพิธีนี่

303
00:23:47,083 --> 00:23:49,125
‎ฉันเล่าเรื่องอยู่ โอเคนะ

304
00:23:49,208 --> 00:23:51,375
‎- ขอโทษนะ อันยา
‎- ไม่เป็นไร

305
00:23:52,375 --> 00:23:56,916
‎"ประเด็นคือมันถูกมาก
‎และเราอยู่ที่นี่ได้ ตลอดไปเลย

306
00:23:57,000 --> 00:24:00,666
‎เธอเลยสมัครเข้ามหาวิทยาลัยแล้วใส่ขาเทียม

307
00:24:00,750 --> 00:24:03,208
‎เพื่อที่จะได้เรียนเต้นอีกครั้ง

308
00:24:03,291 --> 00:24:06,833
‎หลังการซ้อมเต้นที่ยอดเยี่ยมวันหนึ่ง…

309
00:24:08,541 --> 00:24:12,250
‎คนที่เข้ามาหาเธอไม่ใช่ใครที่ไหน
‎แต่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก

310
00:24:12,333 --> 00:24:13,416
‎เร็ทท์

311
00:24:22,333 --> 00:24:23,791
‎พวกเธอคืนดีกัน

312
00:24:25,583 --> 00:24:27,000
‎แล้วซื้อบ้านอยู่ด้วยกัน

313
00:24:27,875 --> 00:24:29,125
‎หลังที่มีรั้วไม้สีขาว

314
00:24:33,000 --> 00:24:34,500
‎แล้วเธอก็อยู่ที่นั่น…

315
00:24:38,500 --> 00:24:42,000
‎เป็นเวลานานหลายต่อหลายปี

316
00:24:42,666 --> 00:24:43,791
‎เธอมีลูก"

317
00:24:43,875 --> 00:24:46,458
‎แซนดร้าลองเสี่ยงทายให้แล้วว่าจะมีกี่คน

318
00:24:46,541 --> 00:24:49,916
‎- ลูกที่น่ารักสองคนครึ่ง
‎- เขาล้อเล่นน่ะ

319
00:24:50,000 --> 00:24:53,541
‎เรื่องลูกต้องปัดเป็นจำนวนเต็มสิ สามคนพอดี

320
00:24:53,625 --> 00:24:58,666
‎- มีเยอรมันเชพเพิร์ดด้วย
‎- เยอรมันเชพเพิร์ดขนฟู เชอรีบอก

321
00:24:58,750 --> 00:25:00,541
‎ขาดอะไรอีกไหม

322
00:25:00,625 --> 00:25:01,958
‎รถไง

323
00:25:02,041 --> 00:25:05,333
‎เป็นรถจี๊ปสีชมพู
‎มีลายหัวกะโหลกบนกระโปรงหน้า

324
00:25:06,125 --> 00:25:07,041
‎เลิศมาก

325
00:25:07,708 --> 00:25:11,666
‎เธอใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับครอบครัว

326
00:25:12,291 --> 00:25:16,375
‎ปลอดภัย สุขใจ รักกันหวานชื่น

327
00:25:16,458 --> 00:25:20,416
‎อ้อ แล้วเราก็ซื้อบ้านหลังอื่นๆ
‎ในละแวกเดียวกันด้วย เพราะงั้น…

328
00:25:20,500 --> 00:25:21,458
‎ไงล่ะ

329
00:25:23,541 --> 00:25:25,000
‎เธอไปอยู่ชานเมือง

330
00:25:25,083 --> 00:25:27,541
‎เพื่อนเก่าคอยตามไปกินเลี้ยงกับเธอทุกสัปดาห์

331
00:25:27,625 --> 00:25:29,333
‎ไม่มีทางให้ชิ่งด้วย

332
00:25:30,875 --> 00:25:32,708
‎คืนนี้เรื่องของฉันจบแค่นี้แหละ

333
00:25:33,708 --> 00:25:36,541
‎อีลองก้าเตรียมเรื่องเล่าวันพรุ่งนี้อยู่
‎เพราะงั้น…

334
00:25:36,625 --> 00:25:37,666
‎เธอได้สนุกแน่

335
00:25:40,000 --> 00:25:41,041
‎ราตรีสวัสดิ์ อันยา

336
00:25:41,125 --> 00:25:42,875
‎- ราตรีสวัสดิ์นะเพื่อน
‎- หลับฝันดีนะ

337
00:25:42,958 --> 00:25:43,958
‎ราตรีสวัสดิ์ ดัทเชส

338
00:25:44,041 --> 00:25:45,125
‎ราตรีสวัสดิ์ อันยา

339
00:25:49,333 --> 00:25:50,625
‎ตอนนี้เหลือแค่เธอกับฉันแล้ว

340
00:25:51,500 --> 00:25:54,000
‎หวังว่าจะไม่รบกวนเวลาเกินนะ

341
00:25:54,875 --> 00:25:56,833
‎ฉันแค่อยากพูดอะไรสักหน่อย

342
00:25:57,833 --> 00:25:59,291
‎จากเพื่อนร่วมห้องถึงเพื่อนร่วมห้อง

343
00:26:02,666 --> 00:26:04,666
‎ฉันอยากจะบอกว่าฉันขอโทษ

344
00:26:06,583 --> 00:26:07,708
‎เรื่องพิธีน่ะ

345
00:26:10,416 --> 00:26:12,166
‎ตอนเธอสลบไป ฉัน…

346
00:26:13,583 --> 00:26:15,500
‎ฉันไม่เคยตกใจเท่านี้มาก่อนในชีวิต

347
00:26:17,708 --> 00:26:19,041
‎เธอน่าจะได้เห็นสแตนตัน

348
00:26:20,416 --> 00:26:23,708
‎เอาจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะคุยกับฉันอีกไหม

349
00:26:26,541 --> 00:26:28,875
‎เขาพ่นคำที่น่าจะหัดมาจากเธอได้คนเดียว

350
00:26:33,708 --> 00:26:35,625
‎หวังว่าเธอจะยกโทษให้ฉันนะ

351
00:26:36,875 --> 00:26:39,416
‎นี่มันโคตรจะไม่ยุติธรรมเลย

352
00:26:40,500 --> 00:26:44,000
‎ที่มันเกิดขึ้นกับเธอ เกิดขึ้นกับเรา

353
00:26:45,250 --> 00:26:46,125
‎เพราะงั้น…

354
00:26:47,833 --> 00:26:49,666
‎หวังว่าเธอจะได้ยินตอนฉันพูดว่า

355
00:26:51,458 --> 00:26:53,208
‎เราอยู่ข้างเธอในนั้นเสมอ

356
00:26:56,666 --> 00:26:57,958
‎และจะอยู่ตลอดไป

357
00:27:01,208 --> 00:27:02,208
‎ขอบคุณนะ

358
00:27:05,333 --> 00:27:06,375
‎เธอไม่ได้ตัวคนเดียวนะ

359
00:27:25,708 --> 00:27:27,333
‎ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

360
00:27:36,708 --> 00:27:37,708
‎ราตรีสวัสดิ์ อันยา

361
00:27:39,625 --> 00:27:40,458
‎ราตรีสวัสดิ์

362
00:28:12,916 --> 00:28:13,916
‎ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ

363
00:28:15,375 --> 00:28:16,750
‎หนูอยากสัมผัสมันชัดๆ

364
00:28:19,000 --> 00:28:22,375
‎รู้ไหม มีคนเคยพูดไว้ว่า

365
00:28:23,708 --> 00:28:26,166
‎"เราควรตายอย่างภาคภูมิ

366
00:28:26,250 --> 00:28:29,083
‎เมื่อไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิได้อีกต่อไป"

367
00:28:30,875 --> 00:28:32,541
‎ฟรีดริช นีทเชอ

368
00:28:33,791 --> 00:28:36,208
‎หนูเคยเป็นนักเรียนดีเด่นอันดับสอง…

369
00:28:37,416 --> 00:28:38,458
‎เมื่อนานมาแล้ว

370
00:28:40,500 --> 00:28:42,750
‎ในช่วงชีวิตที่แสนสั้น

371
00:28:43,583 --> 00:28:47,375
‎ที่สำคัญมิใช่อายุขัย แต่เป็นความลึกซึ้งของชีวิต

372
00:28:48,375 --> 00:28:50,166
‎ราล์ฟ วอลโด้ เอเมอร์สันกล่าวไว้

373
00:28:51,750 --> 00:28:54,166
‎และเพื่อนของเธอ เขา…

374
00:28:55,458 --> 00:28:58,375
‎เขาใช้ชีวิตอย่างลึกซึ้งเลยล่ะ

375
00:28:59,250 --> 00:29:03,333
‎ยังคงจิตใจดีแม้ในตอนที่ทุกข์ทรมาน

376
00:29:04,958 --> 00:29:06,208
‎ทำได้ยากนะ

377
00:29:08,750 --> 00:29:10,416
‎นั่นแหละที่สวยงาม

378
00:29:11,458 --> 00:29:12,958
‎บางที เขาก็…

379
00:29:14,041 --> 00:29:17,291
‎เป็นยัยแสบตัวร้ายปากแจ๋วติดล้อ

380
00:29:18,125 --> 00:29:21,375
‎แต่นั่นก็สวยงามเหมือนกันค่ะ

381
00:29:27,791 --> 00:29:31,958
‎ราล์ฟ วอลโด้ เอเมอร์สัน
‎เคยกล่าวอีกคำพูดที่ฉันชอบเสมอ

382
00:29:32,541 --> 00:29:35,125
‎"ความลับของโลก

383
00:29:35,208 --> 00:29:38,875
‎คือทุกสรรพสิ่งดำรงอยู่และไม่ตาย

384
00:29:38,958 --> 00:29:42,541
‎เพียงแต่หายไปจากสายตาบ้าง

385
00:29:43,583 --> 00:29:44,708
‎และหลังจากนั้น

386
00:29:45,875 --> 00:29:47,166
‎จะกลับมาอีกครั้ง"

387
00:29:49,125 --> 00:29:51,291
‎จอห์น เลนนอนก็เคยพูดประมาณว่า

388
00:29:53,250 --> 00:29:56,708
‎"ความตายคือการลงจากรถคันหนึ่ง
‎ไปขึ้นรถอีกคัน"

389
00:29:59,166 --> 00:30:00,333
‎รู้ไหมว่าหนูจะพูดว่าไง

390
00:30:02,500 --> 00:30:03,541
‎ช่างรถแม่ง

391
00:30:04,916 --> 00:30:06,458
‎ช่างไอ้มะเร็งนี่ด้วย

392
00:30:13,750 --> 00:30:15,041
‎หมดเลยเหรอคะ

393
00:30:15,625 --> 00:30:16,750
‎เขาทิ้งทุกอย่างไว้ให้เธอ

394
00:30:20,083 --> 00:30:21,583
‎นี่อะไรคะ

395
00:30:21,666 --> 00:30:22,916
‎นอกจากสมุดบัญชี

396
00:30:23,000 --> 00:30:24,958
‎ประกัน และทุกอย่างในห้องอันยา

397
00:30:25,041 --> 00:30:26,833
‎เขาเหลือของไว้แค่นั้น

398
00:30:27,666 --> 00:30:29,375
‎หนูไม่สนเรื่องเงินหรอก

399
00:30:29,458 --> 00:30:31,208
‎เขาก็เหมือนกัน

400
00:30:31,958 --> 00:30:34,416
‎- เขาได้บอกเหตุผลไหมคะ
‎- แล้วก็มีอีกเรื่องนึง

401
00:30:37,041 --> 00:30:42,000
‎เธอต้องบอกฉันว่าเจอมันที่ไหน
‎เธอลงไปทำอะไรข้างล่างนั่น

402
00:30:43,125 --> 00:30:45,916
‎และทำไมฉันถึงไม่ควรไล่เธอออกจากที่นี่

403
00:30:46,000 --> 00:30:48,583
‎อย่าได้คิดเชียวว่าฉันจะไม่ทำ

404
00:30:48,666 --> 00:30:51,166
‎เธอยังไม่รู้จักฉันดี อีลองก้า

405
00:30:52,041 --> 00:30:53,875
‎เธอไม่รู้อะไรเลย

406
00:30:53,958 --> 00:30:55,791
‎ที่จริงหนูเจอบันทึกเล่มนั้นในห้องสมุด

407
00:30:55,875 --> 00:30:58,333
‎ถ้าคุณหวังจะได้ยินอะไรเด็ดกว่านั้น

408
00:30:58,416 --> 00:30:59,958
‎ขอโทษด้วยที่ทำให้ผิดหวัง

409
00:31:00,041 --> 00:31:02,000
‎ส่วนเราทำอะไรกันในห้องใต้ดินนั้น

410
00:31:03,500 --> 00:31:07,000
‎เราไปเสียเวลา
‎เพื่อพยายามเปลี่ยนสิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้

411
00:31:07,666 --> 00:31:09,208
‎เราทำอันยาเสียเวลา

412
00:31:11,083 --> 00:31:14,375
‎มันแย่ที่สุดก็ตรงนั้นแหละ
‎เพราะเขาไม่เหลือเวลาอีกแล้ว

413
00:31:15,083 --> 00:31:17,166
‎ถ้าจะไล่หนูออกก็ช่วยบอกตอนนี้เลย

414
00:31:17,250 --> 00:31:20,750
‎เพราะสิ่งที่หนูเจอวันนี้ก็หนักจนจะรับไม่ไหวแล้ว

415
00:31:28,166 --> 00:31:30,083
‎เรื่องพิธี พี่น้องทั้งห้า

416
00:31:31,458 --> 00:31:35,875
‎- มันไม่ได้ผล
‎- ไม่ได้ผลกับอันยา มันไม่ได้ผล

417
00:31:35,958 --> 00:31:38,333
‎ซึ่งนั่นไม่ใช่ความผิดเธอ

418
00:31:39,375 --> 00:31:42,750
‎ของพวกนี้ มันไม่เหมือนการทำขนมนะ

419
00:31:43,333 --> 00:31:46,458
‎ไม่ได้อยู่ที่คำพูดและส่วนผสมที่ถูกต้องเท่านั้น

420
00:31:47,041 --> 00:31:51,583
‎เธอพยายามแล้ว นั่นแหละที่สำคัญ
‎มันมีความหมายต่ออันยา ฉันรับรองได้

421
00:31:56,458 --> 00:31:57,625
‎รอยสักของคุณ

422
00:31:59,583 --> 00:32:00,916
‎คืออะไรคะ

423
00:32:02,083 --> 00:32:03,166
‎เราที่นี่มีกันหมด

424
00:32:04,166 --> 00:32:07,041
‎มันไม่ใช่สิ่งชั่วร้าย เป็นนาฬิกาทรายน่ะ

425
00:32:07,125 --> 00:32:10,291
‎นาฬิกาทรายมีความหมายมาก
‎นับย้อนกลับไปยังสมัยโบราณ

426
00:32:10,375 --> 00:32:13,041
‎มันเป็นวิธีแรกๆ ที่ใช้บอกเวลา

427
00:32:13,125 --> 00:32:14,833
‎เห็นไหมว่ามันประกอบด้วยอะไร

428
00:32:14,916 --> 00:32:19,166
‎ในสมัยกรีกโบราณ นี่คือโลก ส่วนนี่คืออากาศ

429
00:32:19,250 --> 00:32:22,541
‎บนเป็นเช่นไร ล่างเป็นเช่นนั้น

430
00:32:22,625 --> 00:32:26,916
‎แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับนาฬิกาทราย

431
00:32:27,666 --> 00:32:29,750
‎คือเราพลิกมันกลับได้

432
00:32:31,125 --> 00:32:33,875
‎ชีวิตเอาชนะได้

433
00:32:35,083 --> 00:32:38,333
‎นั่นคือสิ่งที่พารากอนพยายามทำ พวกเขาแค่…

434
00:32:39,125 --> 00:32:40,875
‎หลงทางระหว่างที่ทำ

435
00:32:42,250 --> 00:32:44,250
‎คุณรู้เรื่องพารากอนได้ยังไงคะ

436
00:32:46,708 --> 00:32:49,208
‎พวกเขามาที่นี่ด้วยเหตุผลมากมายที่เหมือนกับเรา

437
00:32:49,291 --> 00:32:52,333
‎ดิน น้ำ พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์

438
00:32:53,416 --> 00:32:55,500
‎ที่ลือกันทั้งหมดเป็นความจริง

439
00:32:55,583 --> 00:32:57,833
‎อุปกรณ์บนเครื่องบินจะขัดข้อง

440
00:32:57,916 --> 00:32:59,708
‎เวลาบินผ่านบริเวณนี้

441
00:33:00,291 --> 00:33:03,416
‎ป่านี้เต็มไปด้วยตำนานแห่งการรักษา

442
00:33:04,708 --> 00:33:10,875
‎มันดึงดูดคนรวยและคนใกล้ตาย
‎ลัทธิสมัยใหม่ คนคลั่งไคล้ยูเอฟโอ

443
00:33:10,958 --> 00:33:13,833
‎แทบจะทุกความบ้าบอเข้ามา
‎ตลอดหลายปีที่ผ่านมา

444
00:33:13,916 --> 00:33:18,166
‎เราเป็นผู้รวบรวมศาสตร์ธรรมชาติบำบัด
‎เราถึงอ่อนโยนอย่างกับลูกแมว

445
00:33:18,250 --> 00:33:21,208
‎เมื่อเทียบกับกลุ่มคนอื่นๆ ที่เข้ามาที่นี่

446
00:33:21,833 --> 00:33:23,666
‎สิ่งสำคัญคืออย่าทำอันตรายใดๆ

447
00:33:24,333 --> 00:33:25,500
‎นอกจากจะจำเป็น

448
00:33:30,458 --> 00:33:33,875
‎หนูว่า หนูกลับก่อนดีกว่า

449
00:33:33,958 --> 00:33:35,208
‎สแตนตันโกรธแย่แล้ว

450
00:33:36,125 --> 00:33:38,541
‎จอร์จิน่าแบกความโกรธเกรี้ยวเอาไว้
‎ไม่แปลกใจเลย

451
00:33:38,625 --> 00:33:41,666
‎สักวันนึงเขาคงรู้เองว่าควรวางมันลงได้แล้ว

452
00:33:57,875 --> 00:34:00,583
‎(เร็ทท์ 206-142-2195)

453
00:34:09,583 --> 00:34:12,416
‎ขอโทษค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียก
‎ไม่สามารถติดต่อได้

454
00:34:12,500 --> 00:34:15,458
‎กรุณาตรวจสอบหมายเลข
‎และโทรอีกครั้ง หรือโทรไปที่…

455
00:34:27,333 --> 00:34:28,333
‎ฉัน…

456
00:34:29,875 --> 00:34:31,083
‎เสียใจด้วยที่…

457
00:34:34,958 --> 00:34:36,041
‎เสียใจด้วยนะ

458
00:34:46,750 --> 00:34:48,666
‎เขาจะให้เราทำอะไรกับมันน่ะ

459
00:34:49,291 --> 00:34:50,291
‎เขาไม่ได้บอก

460
00:34:51,458 --> 00:34:52,708
‎ไม่อยู่ในแผนจัดงานศพ

461
00:34:56,208 --> 00:34:57,583
‎แล้วเขาก็ทิ้งนี่ไว้

462
00:35:01,125 --> 00:35:02,791
‎ฉันยังไม่ได้เปิดดู

463
00:35:04,750 --> 00:35:05,583
‎เปิดเลยสิ

464
00:35:15,041 --> 00:35:19,791
‎"แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า

465
00:35:20,833 --> 00:35:23,500
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่

466
00:35:24,833 --> 00:35:26,916
‎ฉันมานั่งนึกถึงบทเปิดนี้จริงๆ จังๆ

467
00:35:27,000 --> 00:35:28,583
‎และมันโคตรจะเวิ่นเว้อเลย

468
00:35:28,666 --> 00:35:30,000
‎ฉันเลยจะย่อให้ฟังง่ายๆ นะ

469
00:35:30,708 --> 00:35:33,000
‎แด่เรา แด่เธอ

470
00:35:34,125 --> 00:35:35,166
‎ครอบครัวของฉัน

471
00:35:36,583 --> 00:35:39,291
‎ไหนๆ พวกเธอก็เพ้อถึงตำนานกรีกนัก

472
00:35:39,375 --> 00:35:41,583
‎ชาวกรีกเชื่อว่าเมื่อเราไปถึงยมโลก

473
00:35:41,666 --> 00:35:44,625
‎เราจะดื่มน้ำจากแม่น้ำเลเธและลืมทุกอย่าง

474
00:35:45,500 --> 00:35:47,500
‎เพราะงี้ถึงได้ไม่มีใครส่งสัญญาณมา

475
00:35:48,625 --> 00:35:50,833
‎เป็นข้ออ้างที่ไม่เข้าท่า แต่เอาเหอะ

476
00:35:52,375 --> 00:35:54,875
‎ถ้าจะมีใครส่งสัญญาณมาจากอีกฝั่งได้

477
00:35:54,958 --> 00:35:58,000
‎ไม่ต้องสืบเลยว่านังตัวแสบอย่างฉันต้องทำแน่

478
00:35:59,000 --> 00:36:02,583
‎เพราะงั้นถ้าเธออ่านจดหมายนี้
‎แล้วไม่มีการตอบกลับก็อย่าตกใจ

479
00:36:02,666 --> 00:36:04,166
‎ก็คนมันลืมไปหมดแล้วไง

480
00:36:05,708 --> 00:36:07,500
‎คืนนี้ยกแก้วเปล่าให้ฉันด้วย

481
00:36:08,833 --> 00:36:10,041
‎จากนี้ฉันไม่ได้ดื่มอีกแล้ว

482
00:36:12,250 --> 00:36:15,166
‎รักทุกคนนะ จากอันยา

483
00:36:17,625 --> 00:36:21,375
‎ป.ล. ขอโทษเรื่องอัฐิด้วย
‎โคตรดราม่าเลย ว่าไหม

484
00:36:22,833 --> 00:36:24,750
‎จะสูดเข้าไป ใช้เป็นเครื่องปรุง

485
00:36:24,833 --> 00:36:27,125
‎หรือเอาไปโปรยบนดวงจันทร์เลยก็ได้ ฉันไม่สน

486
00:36:28,458 --> 00:36:29,750
‎ป่านนั้นฉันไม่รู้ด้วยแล้ว"

487
00:36:36,458 --> 00:36:37,291
‎บ้าเอ๊ย

488
00:36:39,333 --> 00:36:40,166
‎เรื่องทั้งหมดนั่น

489
00:36:41,625 --> 00:36:46,666
‎สัญญาณจากอีกฝั่งอะไรนั่น สัญญา
‎ไหนจะเรื่องเล่า

490
00:36:48,666 --> 00:36:50,666
‎คืนนี้รู้สึกว่ามันงี่เง่าเนอะ ว่าไหม

491
00:37:00,875 --> 00:37:01,708
‎แด่อันยา…

492
00:37:03,000 --> 00:37:04,125
‎ผู้ไม่ดื่มอีกแล้ว

493
00:37:06,166 --> 00:37:09,666
‎- แด่อันยาผู้ไม่ดื่มอีกแล้ว
‎- แด่อันยาผู้ไม่ดื่มอีกแล้ว

494
00:37:18,583 --> 00:37:21,375
‎ฉันชอบห้องสมุดเวลาปิดไฟมากเลยล่ะ

495
00:37:22,375 --> 00:37:25,708
‎ปิดไฟแล้วจุดเตาผิง เข้าท่าซะเหลือเกิน

496
00:37:26,625 --> 00:37:30,916
‎บรรยากาศเหมาะกับการนัดพบ
‎ของชมรมสยองขวัญเที่ยงคืนทีเดียว

497
00:37:33,458 --> 00:37:35,541
‎หลายปีมานี้ ฉันคิดแล้วขำอยู่เรื่อย

498
00:37:35,625 --> 00:37:38,375
‎ที่พวกเธอคิดว่าเพราะฉันไม่ห้าม

499
00:37:38,458 --> 00:37:39,833
‎แปลว่าฉันต้องไม่รู้แน่

500
00:37:40,708 --> 00:37:44,500
‎เธอคิดว่าเราไม่รู้เวลาคนไข้
‎แอบออกไปกันหมดตอนเที่ยงคืนเหรอ

501
00:37:44,583 --> 00:37:48,125
‎คิดว่าพยาบาลกลางคืน
‎จะไม่ได้ยินเสียงพวกเธอผ่านประตูหรือไง

502
00:37:48,791 --> 00:37:50,375
‎เรารู้อยู่แล้วล่ะ

503
00:37:51,583 --> 00:37:54,291
‎ไม่งั้นจะมีฟืนใหม่เติมให้เรื่อยๆ เหรอ

504
00:37:56,208 --> 00:37:59,833
‎ฉันชอบเข้านอนโดยรู้ว่าไฟถูกจุดแล้ว

505
00:38:01,208 --> 00:38:03,625
‎และรู้ว่าสมาชิกชมรมรวมตัวกันอยู่

506
00:38:05,500 --> 00:38:09,166
‎ในแต่ละปี หน้าตาสมาชิกก็เปลี่ยนไป

507
00:38:10,583 --> 00:38:14,541
‎แต่โถงทางเดินไบรท์คลิฟฟ์มีสีสันในยามค่ำคืน

508
00:38:14,625 --> 00:38:17,041
‎ด้วยเสียงกระซิบบอกเล่าเรื่องราว

509
00:38:19,250 --> 00:38:23,416
‎เสียงของเรื่องราวก็คือเสียงของชีวิต

510
00:38:27,000 --> 00:38:29,000
‎ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับพวกเธอดี

511
00:38:30,625 --> 00:38:32,458
‎สิ่งที่พวกเธอทำในห้องนั้น

512
00:38:33,833 --> 00:38:35,666
‎ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี

513
00:38:37,541 --> 00:38:39,833
‎ที่จริงก็ทำได้ง่ายๆ อย่างล็อกประตู

514
00:38:40,416 --> 00:38:41,541
‎ทั้งประตูพวกนี้

515
00:38:41,625 --> 00:38:46,208
‎และประตูห้องพวกเธอ ซึ่งฉันรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง

516
00:38:49,166 --> 00:38:50,833
‎เราตกลงกันแล้ว

517
00:38:50,916 --> 00:38:53,333
‎ฉันตั้งกฎแค่ไม่กี่ข้อเอง

518
00:38:54,166 --> 00:38:56,041
‎โดยแลกเปลี่ยนกับ…

519
00:38:56,125 --> 00:38:58,041
‎ป่านนี้คงรู้แล้วมั้งว่าอะไร

520
00:38:58,125 --> 00:39:03,500
‎อิสระ ศักดิ์ศรี สิทธิ์ในการตัดสินใจ
‎อย่าทำให้ฉันต้องเสียใจเลย

521
00:39:03,583 --> 00:39:05,458
‎ไม่เอาแล้วนะ

522
00:39:07,083 --> 00:39:10,750
‎ฉันขอให้ทุกคนกลับไปนอนเดี๋ยวนี้

523
00:39:12,500 --> 00:39:13,958
‎ไว้พรุ่งนี้ฉันค่อยคิด

524
00:39:16,166 --> 00:39:19,500
‎เชื่อว่าพวกเธอคงกลับห้องกันเองถูก โอเคนะ

525
00:39:28,208 --> 00:39:29,125
‎ก็นะ

526
00:39:29,833 --> 00:39:31,125
‎คงต้องตามนั้น

527
00:39:33,958 --> 00:39:34,958
‎ไปนอนกันเถอะ

528
00:39:38,458 --> 00:39:40,000
‎ฉันมีความคิดที่ดีกว่านั้น

529
00:39:43,583 --> 00:39:46,041
‎- แต่สแตนตันบอกว่า…
‎- ฉันได้ยินที่เขาพูดแล้ว

530
00:39:46,125 --> 00:39:48,958
‎แต่ก็รู้ด้วยว่าเขาไม่ไล่เราทุกคน
‎ออกจากไบรท์คลิฟฟ์หรอก

531
00:39:49,041 --> 00:39:51,250
‎อีลองก้า นาทีนี้คงต้องไปนอนแล้วมั้ง

532
00:39:51,333 --> 00:39:53,833
‎ไม่นะ ฉันว่าไม่ ยังก่อนสิ

533
00:39:55,166 --> 00:39:56,833
‎ฟังนะ ยังไม่ได้จัดงานศพให้อันยาเลย

534
00:39:58,250 --> 00:40:00,250
‎แบบที่จัดอย่างเหมาะสมน่ะนะ

535
00:40:03,166 --> 00:40:04,500
‎ฉันว่าเราแก้ได้นะ

536
00:40:53,833 --> 00:40:58,833
‎อีกหนึ่งจุดเปลี่ยนมาถึง ทางแยกติดตรึงบนถนน

537
00:40:58,916 --> 00:41:03,916
‎เวลาคว้าข้อมือเธอไว้ บอกทางให้เธอไป

538
00:41:04,000 --> 00:41:09,125
‎จงทำแบบทดสอบนี้ให้ดีที่สุด อย่าถามเลยว่าทำไม

539
00:41:09,208 --> 00:41:13,708
‎มันไม่ใช่คำถาม
‎แต่เป็นบทเรียนที่ได้รับเมื่อเวลาผ่านไป

540
00:41:13,791 --> 00:41:18,875
‎ถึงคาดเดาไม่ได้อย่างไร
‎แต่ท้ายที่สุดมันจะใช่เอง

541
00:41:18,958 --> 00:41:23,750
‎ขอให้เธอมีช่วงเวลาสุขสำราญสุดหัวใจ

542
00:41:32,458 --> 00:41:36,708
‎จงถ่ายภาพไว้และเก็บมันไว้ในใจ

543
00:41:37,833 --> 00:41:41,875
‎วางไว้บนชั้น ทั้งยามแข็งแรงและสุขสันต์

544
00:41:42,791 --> 00:41:47,833
‎รอยสักจากความทรงจำและผิวหนังที่ตาย

545
00:41:47,916 --> 00:41:52,375
‎จะดีจะร้าย ที่ผ่านมาล้วนมีความหมาย

546
00:41:52,458 --> 00:41:57,541
‎ถึงคาดเดาไม่ได้อย่างไร
‎แต่ท้ายที่สุดมันจะใช่เอง

547
00:41:57,625 --> 00:42:02,000
‎ขอให้เธอมีช่วงเวลาสุขสำราญสุดหัวใจ

548
00:42:10,750 --> 00:42:15,791
‎ถึงคาดเดาไม่ได้อย่างไร
‎แต่ท้ายที่สุดมันจะใช่เอง

549
00:42:15,875 --> 00:42:20,250
‎ขอให้เธอมีช่วงเวลาสุขสำราญสุดหัวใจ

550
00:42:27,916 --> 00:42:29,083
‎นี่ จะไปด้วยไหม

551
00:42:32,250 --> 00:42:33,541
‎เดี๋ยวตามไป

552
00:42:45,000 --> 00:42:46,166
‎ทำอะไรน่ะ

553
00:42:47,625 --> 00:42:50,541
‎จะดูว่าอีกนานไหมน้ำถึงจะทำให้ฉันไม่รู้สึกอะไร

554
00:43:22,125 --> 00:43:23,083
‎โทษที

555
00:43:23,791 --> 00:43:25,458
‎ไม่เป็นไรหรอก

556
00:43:27,125 --> 00:43:28,000
‎ฟังนะ…

557
00:43:32,375 --> 00:43:33,500
‎อย่ายื้อต่อเลย

558
00:43:35,625 --> 00:43:36,750
‎มันไม่สำคัญอะไรแล้ว

559
00:43:39,458 --> 00:43:40,666
‎เราทุกคนที่นี่…

560
00:43:43,083 --> 00:43:44,375
‎ยังไงก็ตายอยู่ดี

561
00:43:47,041 --> 00:43:48,583
‎ขอโทษนะ คือมัน…

562
00:43:49,500 --> 00:43:50,750
‎ไม่ได้จะสื่อแบบนั้น

563
00:43:56,000 --> 00:43:57,000
‎บ้าเอ๊ย

564
00:45:26,083 --> 00:45:28,041
‎ไง ขอโทษที่โทรมาดึกนะ

565
00:45:29,750 --> 00:45:31,708
‎ไม่ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย

566
00:45:33,791 --> 00:45:35,666
‎ฉันเสียเด็กไปคนนึง และ…

567
00:45:37,291 --> 00:45:39,583
‎แกเป็นสาวสวยด้วย

568
00:45:39,666 --> 00:45:42,708
‎สาวดุสายโหดเลยล่ะ

569
00:45:43,791 --> 00:45:47,250
‎คราวนี้มันทำฉันสะเทือนใจมาก
‎ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

570
00:45:48,166 --> 00:45:50,500
‎ส่วนเด็กคนอื่นๆ ก็พยายามจะ…

571
00:45:53,458 --> 00:45:55,541
‎พวกเขาขุดคุ้ยเรื่องราว…

572
00:45:56,875 --> 00:45:58,291
‎เรื่องราวเก่าๆ นี่

573
00:46:00,541 --> 00:46:01,875
‎แค่นั้นยังบ้าไม่พอนะ

574
00:46:03,625 --> 00:46:06,291
‎เรื่องบ้าบอที่สุดตอนนี้คือฉันได้…

575
00:46:06,375 --> 00:46:08,625
‎ฉันได้รับสายจากหมอสองคน

576
00:46:09,500 --> 00:46:13,083
‎ไม่เคยมีใครโทรมาแบบนี้
‎นอกจากครั้งนั้นครั้งเดียวในชีวิต

577
00:46:14,666 --> 00:46:16,666
‎และฉันก็ไม่รู้ว่าจะจัดการยังไง

578
00:46:20,333 --> 00:46:22,166
‎มีเด็กคนนึงจะได้กลับบ้าน

579
00:46:23,750 --> 00:46:25,708
‎ฉันยังไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด

580
00:46:25,791 --> 00:46:29,958
‎ฉันดูผลแล็บแล้ว มันค่อนไปทาง…

581
00:46:31,291 --> 00:46:33,125
‎อาจไม่ถึงขั้นระยะสุดท้าย

582
00:46:34,416 --> 00:46:35,916
‎แต่ฉันว่า…

583
00:46:36,000 --> 00:46:36,916
‎คือฉัน…

584
00:46:37,750 --> 00:46:40,666
‎ฉันคิดว่าเราจะได้ส่งเด็กคนนึงกลับบ้าน

585
00:46:40,750 --> 00:46:42,333
‎ใช่ ฉันถึงได้…

586
00:46:42,416 --> 00:46:44,750
‎สูบกัญชาแล้วโทรหานี่แหละ

587
00:46:46,000 --> 00:46:47,416
‎ฉันแค่อยากคุยกับใครสักคน

588
00:46:49,708 --> 00:46:51,625
‎เพราะฉันจนปัญญาแล้วจริงๆ

589
00:46:55,000 --> 00:46:56,208
‎ถือสายรอแป๊บนะ

590
00:47:21,666 --> 00:47:23,000
‎หนูจ๋า

591
00:47:24,541 --> 00:47:25,916
‎หิวเหลือเกิน

592
00:47:26,500 --> 00:47:27,916
‎หิวเหลือเกิน

593
00:47:28,000 --> 00:47:29,708
‎ฉันหิวเหลือเกิน

594
00:47:29,791 --> 00:47:30,916
‎หนูจ๋า

595
00:47:58,875 --> 00:48:00,208
‎แม่หนู

596
00:49:18,666 --> 00:49:20,666
‎คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์