‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎จ่ายเงินสดหรือบัตรเครดิตคะ
‎(พีเพิล สุดยอดคนงาม ‎50 อันดับแรกของโลกประจำปี 1997)
‎(มิสเจนแดนซ์สตูดิโอ บัลเลต์ ลีลาศ)
‎(โมเดิร์น แท็ป ฮิปฮอป สวิง ‎แจ๊ส ร่วมสมัยและอื่นๆ )
‎สาม สี่ ต่อไป
‎ตอนที่แล้วในรายการ "สั่งประณาม"
‎เหยื่อไม่น่าเสียชีวิตมานานขนาดนั้นนะ
‎ศพยังไม่มีร่องรอยเน่าเปื่อยเลย
‎เพราะเขาเก็บศพไว้ในตู้แช่แข็งสองสัปดาห์น่ะสิ
‎นี่แหละที่เรียกว่าคดีปิดไม่ลง
‎(สร้างจากผลงานของคริสโตเฟอร์ ไพค์)
‎ขอโทษนะ ฉันคงไม่ได้อยู่ด้วย…
‎(ซุปมะเขือเทศแคมป์เบลล์)
‎- หวัดดีค่ะ เป็นไงบ้างคะ ‎- ครับ สบายดีไหม
‎- เยี่ยมเลย ‎- นี่
‎นี่
‎ขอคุยด้วยสักแป๊บได้ไหม
‎- ฉันทำพลาดเหรอ ‎- ไม่ เปล่าเลย แค่แวะมาดูน่ะ
‎เป็นยังไงบ้างล่ะ
‎- ดีค่ะ คือ… ‎- น่าเบื่อสินะ
‎ใช่ เข้าใจ ฉันก็เริ่มจากแคชเชียร์เหมือนกัน
‎ไม่ได้จะบ่นนะคะ
‎ได้งานทำก็บุญแล้ว
‎ใช่ ทุกงานก็มีความท้าทายทั้งนั้นแหละ
‎เธอมีงานอดิเรกหรือเป้าหมายอะไรไหม
‎นี่ ฉันไม่ได้จะจุ้นจ้านนะ ‎แล้วเธอก็ทำได้ดีมากด้วย
‎เพียงแต่เธอไม่ใช่คนแรก
‎ที่เรารับมาทำงานผ่านโครงการ ‎และเราก็อยากให้เธออยู่นานๆ
‎ฉันเข้าใจว่าเธอมีปัญหาในที่ทำงานเก่า
‎และงานก่อนหน้านั้นด้วย
‎การเปลี่ยนผ่านจากที่ที่เธอเคยอยู่ ‎มาสู่ที่ที่จำเป็นต้องอยู่
‎คงลำบากเอาเรื่อง
‎เธอร่วมโครงการนี้มานานแค่ไหนแล้วล่ะ
‎- สองปี ‎- แล้วเธอก็มาเริ่มต้นที่นี่ใหม่หมด
‎ไม่ง่ายอยู่แล้วล่ะ แต่…
‎การมีเป้าหมายเล็กๆ น้อยๆ ‎ไม่ว่าจะเป็นด้านการงานหรืออะไร
‎โดยเฉพาะในที่ที่น่าเบื่อแบบนี้ ‎มันอาจจะช่วยได้นะ
‎ขอโทษด้วยนะที่พูดแบบนั้น ‎สิ่งที่เธอเจอมาคงหนักหนาจนนึกไม่ออก
‎สำหรับฉันคงหนักสุดตอนที่
‎นอนโรงพยาบาลหนึ่งสัปดาห์ ‎เพราะปอดล้มเหลว แต่…
‎อันยา เธอ…
‎เธอดูไม่ค่อยแจ่มใสเลย
‎แล้วนี่มีบ้างไหมล่ะ
‎เป้าหมายน่ะ
‎ซ้าย ก่อนอื่นต้อง…
‎ใช้ทั้งตัวนะ นั่นแหละ
‎เตะให้พร้อมกัน นั่นแหละ
‎ดีมาก เตะให้พร้อมกัน
‎ตอนที่แล้วในรายการ "สั่งประณาม"
‎ไม่มีร่องรอยการงัดแงะ ‎ฉันเลยคิดว่าน่าจะไตร่ตรองไว้ก่อน
‎ลักษณะแผลบ่งบอกว่าเหยื่อทั้งสอง ‎ถูกของแข็งไม่มีคมทุบ
‎ฉันว่าเขาฆ่าผู้หญิงบนเตียงก่อนโดยใช้ค้อนทุบ
‎แล้วเด็กผู้ชายล่ะ
‎คงได้ยินเสียงเอะอะเข้า
‎วันนี้เป็นไงบ้าง
‎อยู่ผิดที่ผิดเวลาน่ะ
‎เราน่าจะตรวจหาลายนิ้วมือ
‎น่าเศร้านะ
‎เด็กพวกนี้อาจไม่ได้ดื่มด้วยซ้ำ ‎แต่ก็โดนทุบอยู่ดี
‎- แด่ผู้ที่มาก่อน ‎- และมาทีหลัง
‎แด่เราตอนนี้
‎คุณกำลังฟังวิทยุยามเช้า ‎ด้วยกำลังคลื่นเอฟเอ็ม 50,000 วัตต์
‎จูนเข้ามาฟังเราเปิดเพลงฮิตติดชาร์ต
‎ร็อกแอนด์โรลล์ยาวไปตลอดเช้า
‎กับเรา คลื่นเคเอสเอกซ์พีครับ
‎คงเป็นผิวเธอที่ฉันสัมผัสได้
‎คงเป็นความจริง เพราะตอนนี้ฉันได้รู้สึก
‎การหายป่วยได้เอง
‎ฉันเคยมีเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งตอนอยู่ที่เก่า
‎นางหมกมุ่นกับทุกอย่างที่ฉันคิดว่า…
‎งี่เง่าสิ้นดี
‎นางเคยเล่าเรื่องนักบุญคนนึงให้ฉันฟัง
‎เขามีเนื้องอกตรงขาที่ไม่หายสักที
‎แล้วเขาก็ป่วยหนักเพราะอย่างอื่น
‎จู่ๆ ร่างกายเขาก็ทำงาน ‎เพื่อเอาชนะหวัด ไข้หวัด หรืออะไรนั่น
‎และทำให้เนื้องอกตายไปด้วย
‎ง่ายๆ อย่างนั้นแหละ ‎ร่างกายตัดสินใจทำดีชดเชยให้เขา
‎เป็นการหายป่วยได้เอง
‎แล้วก็ฉันหัวเราะเยาะนาง
‎ไม่กี่ปีก่อน สภาพฉันย่ำแย่มาก
‎และเพื่อนๆ ของฉันในตอนนั้น…
‎เพื่อนร่วมห้องน่ะ นางเป็นต้นคิดเรื่องนี้เลย
‎พวกเขาแอบพาฉันออกจากห้องในคืนนึง ‎และตัดสินใจ…
‎ว่าจะลองทำอะไร…
‎บ้าบอแบบหลุดโลกไปเลย
‎เพื่อช่วยฉัน
‎แล้วฉันก็อาการหนัก
‎หนักจริงเลยล่ะ
‎มีไข้ หลับๆ ตื่นๆ สลับกันไป
‎ทุกคนนึกว่าฉันตายแน่ๆ
‎และจากนั้น เป็นครั้งแรกเลย
‎ที่ร่างกายฉันตัดสินใจทำสิ่งที่ถูกต้องสุดๆ
‎แล้วฉันก็ตื่น
‎ฉันเดาว่า…
‎ฉันคงอาการดีขึ้นแล้วล่ะมั้ง
‎ไอ้…
‎สิ่งนี้ มันเคยมีส่วนในตัวตนฉันมากเหลือเกิน
‎เคยมีส่วนในชีวิตฉันมากเหลือเกิน
‎แล้วอยู่ดีๆ มันก็…
‎หายไป
‎แทนที่จะรู้สึกว่ารอดปลอดภัย
‎ฉันกลับรู้สึกเหมือนแพ้ราบคาบเลย
‎เหมือนมันกัดกินบางส่วนของฉันไป
‎ส่วนที่ดีๆ
‎สุดท้ายฉันก็อยู่นี่
‎กับอะไรก็ตามที่เหลือ
‎การหายป่วยได้เอง
‎ฟังดูโคตรของโคตรงี่เง่า
‎สำหรับฉันในตอนนั้น
‎ตอนนี้ก็ด้วย
‎แต่เพื่อนร่วมห้องคนนั้น
‎ไม่ว่าตอนนี้เธออยู่ไหน…
‎ฉัน…
‎หวังว่า…
‎นางจะหัวเราะอยู่นะ
‎ฉันว่านางควรได้รับมัน
‎(เขตซีแอตเทิล สมุดหน้าเหลือง)
‎(มิสเจนแดนซ์สตูดิโอ บัลเลต์ ลีลาศ)
‎(โมเดิร์น แท็ป ฮิปฮอป สวิง ‎แจ๊ส ร่วมสมัยและอื่นๆ )
‎ฮัลโหล
‎หวัดดี
‎เร็ทท์
‎ว่าไง
‎พูดอยู่
‎เป็นไงบ้าง นายสบายดีไหม
‎ดีใจที่ได้ยินเสียงนายนะ
‎อันยา เธอต้องการอะไร
‎เปล่าเลย ฉันแค่…
‎แค่โทรมาเฉยๆ
‎ฉัน…
‎ไม่ได้ข่าวคราวจากเธอมาตั้ง…
‎- เธอต้องการอะไร ‎- เปล่าเลย
‎อะไรๆ เริ่มดีขึ้น
‎สำหรับฉันตอนนี้นะ
‎ดีขึ้นเยอะเลยล่ะ
‎ฉันเลยคิดว่าจะโทรมาเล่าให้นายฟัง
‎แค่อยากให้นายรู้ว่าฉันไม่เป็นไร
‎และฉันก็ขอโทษ
‎เรื่องอะไร
‎ทุกอย่างเลย
‎ฉันไม่รู้…
‎ว่าเธอต้องการอะไรจากฉัน อันยา
‎เปล่า ฉันแค่…
‎ตอนนี้ฉันอยู่ในเมืองและฉัน…
‎ฉันตัวคนเดียว ไม่รู้จักใครเลย
‎ฉันแค่คิดว่านายอาจจะบอกฉันได้…
‎นายอาจบอกกับฉันได้ว่าทุกอย่าง…
‎จะผ่านไปได้ด้วยดี
‎อะไรจะผ่านไปได้ด้วยดี
‎ทุกเรื่องนั่นแหละ
‎ฉัน…
‎แก้ไขอะไรไม่ได้
‎ฉันแก้ไขตัวเองไม่ได้
‎ฉันคิดไม่ออกเลยว่า ‎ตัวเองจะมีชีวิตที่ทุกอย่างลงตัวได้ยังไง
‎ไม่เคยทำได้เลย
‎มันมีเสียงในหัวที่คอยบอกฉันว่า
‎"เธอพังแล้วล่ะ"
‎"เธอพังแล้วล่ะ เธอพังแล้วล่ะ" ‎ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎และฉันก็ไม่สามารถ ฉันไม่…
‎ฉันทำให้มันหยุดไม่ได้
‎ฉันแค่…
‎ฉันก็แค่หวังว่านายจะคุยกับฉัน
‎ฉันขอโทษแล้วไง
‎ฉันขอโทษไปแล้วไง
‎ใช่ ฉันคือฝันร้าย และฉันก็…
‎ฉันทำมันพัง
‎แต่นายหายไปเลย
‎ฉันต้องการนาย
‎นายเป็นครอบครัวเดียวที่ฉันเหลืออยู่
‎ก็ใช่ ฉันเดินจากมาเอง
‎แต่สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือให้นายมาหาฉันไง
‎อันยา
‎ทำไมนายไม่มาหาฉันวะ เร็ทท์
‎นายก็รู้ดีนี่ว่าฉันคงไม่เป็นฝ่ายตาม
‎เร็ทท์
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎ขอถามเรื่องที่คุณพูดถึงคราวก่อนหน่อยนะครับ
‎ได้ค่ะ
‎ผมอดไม่ได้ที่จะเก็บคำคุณมาคิด ที่คุณบอกว่า…
‎"เพื่อนๆ ของฉันในตอนนั้น"
‎จะบอกว่าพวกเขาไม่ใช่เพื่อนคุณแล้วเหรอ
‎- พวกเขาไม่อยู่ที่นี่แล้ว ‎- คือไม่อยู่แถวนี้แล้ว หรือไม่อยู่บน…
‎ให้ตายสิ ทั้งกลุ่มมีฉันพูดอยู่คนเดียวหรือไง
‎แทรกมาได้ตามสบายเลย
‎เมื่อไหร่ก็ได้นะ ทุกคน
‎ไม่มีเหรอ โอเค
‎คืออย่างนี้ครับ คนที่เรา…
‎สูญเสียไปน่ะ พวกเขา…
‎ไม่เคยจากไปไหนหรอก
‎มั่วแล้ว
‎คือฉันน่ะ…
‎ฉันเคยคิดว่าพวกเขาจะติดต่อมา
‎ส่งสารจากอีกโลกหนึ่งมา ส่งสัญญาณมา
‎ฉันเคยมองหาไปทุกที่ แต่ทั้งหมดก็แค่…
‎การหายป่วยได้เองน่ะ ‎พูดไปแล้วอาจจะดูเหมือน…
‎เรื่องมหัศจรรย์ ทั้งที่จริงๆ แล้วเป็นแค่ ‎ระบบภูมิคุ้มกันที่แกร่งขึ้นจากการติดเชื้อ
‎และทำหน้าที่ของมันอยู่แล้ว
‎ไม่ใช่เรื่องมหัศจรรย์
‎เพราะถ้าสิ่งมหัศจรรย์มีจริง ถ้ามัน…
‎พอจะมี…
‎ความยุติธรรมในโลกนี้อยู่บ้าง
‎สิ่งที่ได้ผลกับฉันคงได้ผลกับพวกเขาด้วย
‎และพวกเขาน่าจะยังอยู่
‎แต่พวกเขาไม่อยู่แล้ว
‎ตายกันหมดแล้ว
‎และพี่น้อง…
‎พี่น้องทั้งห้าบ้าบอนั่นก็น่าจะยื่นมือ ‎มาช่วยพวกเขา ช่วยทุกคนในชมรม
‎คือเราทำพิธีกันอีกตั้งหกครั้ง แต่…
‎อีบ้าห้าตัวนั่นดันเมินเราเฉยเลย
‎ตอนนี้เพื่อนฉันเลยไปหมดแล้ว
‎แซนดร้า ตายแล้ว เชอรี ตายแล้ว
‎อาเมชตายแล้ว แถมยังไปแบบ…
‎เควิน ตายแล้ว นัตสึกิ ตายแล้ว
‎อีลองก้า แม่โลกสวยมหัศจรรย์…
‎ตายแล้ว
‎ตายไปปีนึงแล้ว
‎แล้วถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง
‎ถ้าพวกเขายังอยู่กับฉันจริง
‎พวกเขาก็คงจะตะโกน
‎ไม่ใช่กระซิบ
‎พวกเขาจะตะโกน กรีดร้อง ทุบกำแพงสะเทือน
‎เพื่อให้ฉันรู้ว่าฉันไม่ต้องกลัวอีกต่อไป
‎ว่าฉันไม่ต้องเกลียดตัวเองที่ยังอยู่ ‎แต่พวกเขาต้องจากไป
‎คือถ้า…
‎ถ้าพวกเขายังอยู่ตรงนี้
‎เพื่อนที่ไหนจะไม่ทำล่ะ
‎บ้าอะไรเนี่ย
‎ขอโทษที ฉันหาป้ายราคาไม่เจอน่ะ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎ฉันหาราคาไม่เจอ
‎เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง
‎เช็กราคาค้อนตอกตะปูหน่อย
‎ช่องหนึ่ง ขอเช็กราคาค้อนตอกตะปูที
‎พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
‎คุณพระ อาเมช
‎อาเมชๆ คุณพระช่วย
‎โอ้โฮ มันได้ผลกับนายเหมือนกันนี่
‎คุณครับ
‎ดูนายสิ ฉันนึกว่า… ‎นึกว่ามันจะไม่ได้ผลซะอีก
‎อะไรได้ผลเหรอ
‎พิธีกรรม ที่หายป่วยได้เองไง
‎นายอยู่นี่เอง นายอยู่ตรงนี้จริงด้วย อาเมช
‎ผมชื่อลุคครับ
‎ตามที่เขียนบนป้ายชื่อเลย
‎- ฉันไม่… ‎- ผม…
‎- ทุกอย่างโอเคใช่ไหม ‎- ฉันไม่เข้าใจ
‎ผู้หญิงคนนี้คงต้องการความช่วยเหลือแฮะ
‎นี่นาย…
‎นี่…
‎นี่นายอำฉันหรือไงเนี่ย
‎- โทรหาใครสักคนดีกว่า ‎- อือ ก็ดีนะ
‎ครับ สวัสดีครับ โทรจากร้านเกมที่เมนสตรีท
‎พอดีมีผู้หญิงคนนึง เขาดูงงๆ น่ะครับ
‎อาจจะต้องการความช่วยเหลือ
‎ฉันรีบบึ่งมาเลยเนี่ย มีปัญหาอะไรเหรอ
‎เป็นอะไรหรือเปล่าคะ คุณ
‎ฉันไม่อยากทำแบบนี้เลย
‎ไม่เลยจริงๆ
‎ช่วยเล่าเหตุการณ์ทีครับ
‎เขากระโดดตามลงไป
‎แต่พอเขาไม่ขึ้นมาในทันที ‎ฉันก็เลยทำอย่างเดียวที่นึกออก
‎ฉันดำตามลงไป แต่ก็หาพวกเขาไม่เจอเลยค่ะ
‎สวัสดี อันยา
‎เที่ยงคืนแล้ว เพื่อนรัก
‎เช่นเคยจ้ะ เรากระจายเสียงสด ‎ถึงเธอจากโถงทางเดิน
‎ฉันยินดีที่จะแจ้งว่าเจ๊สแตนตันแกระเบิดลงเลยจ้า
‎นางไม่พูดกับเราเลยตั้งแต่เจอเราที่ห้องใต้ดิน
‎และแน่นอนว่าตอนนี้ ‎เรายังโดนห้ามเข้าห้องสมุดอยู่
‎แต่ฉันคุยกับมาร์คแล้ว ‎เขาบอกว่านางให้ใช้ตรงนี้ได้เป็นกรณีพิเศษ
‎คราวนี้พวกเขาเลยรู้ว่าเราอยู่ตรงนี้
‎นัตสึกิ อยากต่อเลยไหม
‎- อีลองก้า บทเปิด ‎- อ๋อ โทษที
‎แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง ‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า ‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่ ‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎คืนก่อนโน้น เควินเป็นคนเล่าเรื่อง ‎ส่วนเมื่อคืนสเปนซ์เล่า
‎คืนนี้เรามีเรื่องราวแสนพิเศษให้เธอด้วยนะ
‎นัตสึกิ
‎ไงอันยา ฉันแต่งเรื่องนี้ให้เธอแหละ
‎ฉันลองถามทุกคนดู ‎เพราะมีบางเรื่องเกี่ยวกับเธอที่ฉันไม่รู้
‎เธอนี่หวงความลับเหลือเกินนะ
‎โอเค คืออย่างนี้ "ในคืนที่ทำพิธี
‎เราทุกคนสวดอยู่รอบตัวเธอ
‎และทันใดนั้นก็มีแสงไฟสว่างวาบ
‎เธอหายไปจากห้อง หายวับ
‎แล้วก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ‎เหมือนตอนจูเลีย เจย์นเลย
‎ไม่มีใครหาเธอเจอ
‎แต่แล้วเธอก็กลับมา
‎หายสนิท แข็งแรงดี เหมือนจูเลีย
‎สแตนตันให้เธอเลือก ‎แต่เธอขออยู่ต่อที่ไบรท์คลิฟฟ์
‎อีกสองสามสัปดาห์ ‎แล้วก็ทำพิธีซ้ำให้พวกเราแต่ละคน
‎และมันได้ผล
‎กับเราทุกคนเลย
‎เรายึดอพาร์ตเมนต์ทั้งชั้น
‎ทำไบรท์คลิฟฟ์ให้เป็นหอรวม
‎พร้อมมาตรการควบคุมค่าเช่า ‎สวัสดิการผู้พิการ แถม…"
‎อ้าว ไหนว่าเราจะอุบเรื่องนี้ไว้ ‎หลังพูดถึงการทำพิธีนี่
‎ฉันเล่าเรื่องอยู่ โอเคนะ
‎- ขอโทษนะ อันยา ‎- ไม่เป็นไร
‎"ประเด็นคือมันถูกมาก ‎และเราอยู่ที่นี่ได้ ตลอดไปเลย
‎เธอเลยสมัครเข้ามหาวิทยาลัยแล้วใส่ขาเทียม
‎เพื่อที่จะได้เรียนเต้นอีกครั้ง
‎หลังการซ้อมเต้นที่ยอดเยี่ยมวันหนึ่ง…
‎คนที่เข้ามาหาเธอไม่ใช่ใครที่ไหน ‎แต่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก
‎เร็ทท์
‎พวกเธอคืนดีกัน
‎แล้วซื้อบ้านอยู่ด้วยกัน
‎หลังที่มีรั้วไม้สีขาว
‎แล้วเธอก็อยู่ที่นั่น…
‎เป็นเวลานานหลายต่อหลายปี
‎เธอมีลูก"
‎แซนดร้าลองเสี่ยงทายให้แล้วว่าจะมีกี่คน
‎- ลูกที่น่ารักสองคนครึ่ง ‎- เขาล้อเล่นน่ะ
‎เรื่องลูกต้องปัดเป็นจำนวนเต็มสิ สามคนพอดี
‎- มีเยอรมันเชพเพิร์ดด้วย ‎- เยอรมันเชพเพิร์ดขนฟู เชอรีบอก
‎ขาดอะไรอีกไหม
‎รถไง
‎เป็นรถจี๊ปสีชมพู ‎มีลายหัวกะโหลกบนกระโปรงหน้า
‎เลิศมาก
‎เธอใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับครอบครัว
‎ปลอดภัย สุขใจ รักกันหวานชื่น
‎อ้อ แล้วเราก็ซื้อบ้านหลังอื่นๆ ‎ในละแวกเดียวกันด้วย เพราะงั้น…
‎ไงล่ะ
‎เธอไปอยู่ชานเมือง
‎เพื่อนเก่าคอยตามไปกินเลี้ยงกับเธอทุกสัปดาห์
‎ไม่มีทางให้ชิ่งด้วย
‎คืนนี้เรื่องของฉันจบแค่นี้แหละ
‎อีลองก้าเตรียมเรื่องเล่าวันพรุ่งนี้อยู่ ‎เพราะงั้น…
‎เธอได้สนุกแน่
‎ราตรีสวัสดิ์ อันยา
‎- ราตรีสวัสดิ์นะเพื่อน ‎- หลับฝันดีนะ
‎ราตรีสวัสดิ์ ดัทเชส
‎ราตรีสวัสดิ์ อันยา
‎ตอนนี้เหลือแค่เธอกับฉันแล้ว
‎หวังว่าจะไม่รบกวนเวลาเกินนะ
‎ฉันแค่อยากพูดอะไรสักหน่อย
‎จากเพื่อนร่วมห้องถึงเพื่อนร่วมห้อง
‎ฉันอยากจะบอกว่าฉันขอโทษ
‎เรื่องพิธีน่ะ
‎ตอนเธอสลบไป ฉัน…
‎ฉันไม่เคยตกใจเท่านี้มาก่อนในชีวิต
‎เธอน่าจะได้เห็นสแตนตัน
‎เอาจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะคุยกับฉันอีกไหม
‎เขาพ่นคำที่น่าจะหัดมาจากเธอได้คนเดียว
‎หวังว่าเธอจะยกโทษให้ฉันนะ
‎นี่มันโคตรจะไม่ยุติธรรมเลย
‎ที่มันเกิดขึ้นกับเธอ เกิดขึ้นกับเรา
‎เพราะงั้น…
‎หวังว่าเธอจะได้ยินตอนฉันพูดว่า
‎เราอยู่ข้างเธอในนั้นเสมอ
‎และจะอยู่ตลอดไป
‎ขอบคุณนะ
‎เธอไม่ได้ตัวคนเดียวนะ
‎ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
‎ราตรีสวัสดิ์ อันยา
‎ราตรีสวัสดิ์
‎ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ
‎หนูอยากสัมผัสมันชัดๆ
‎รู้ไหม มีคนเคยพูดไว้ว่า
‎"เราควรตายอย่างภาคภูมิ
‎เมื่อไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิได้อีกต่อไป"
‎ฟรีดริช นีทเชอ
‎หนูเคยเป็นนักเรียนดีเด่นอันดับสอง…
‎เมื่อนานมาแล้ว
‎ในช่วงชีวิตที่แสนสั้น
‎ที่สำคัญมิใช่อายุขัย แต่เป็นความลึกซึ้งของชีวิต
‎ราล์ฟ วอลโด้ เอเมอร์สันกล่าวไว้
‎และเพื่อนของเธอ เขา…
‎เขาใช้ชีวิตอย่างลึกซึ้งเลยล่ะ
‎ยังคงจิตใจดีแม้ในตอนที่ทุกข์ทรมาน
‎ทำได้ยากนะ
‎นั่นแหละที่สวยงาม
‎บางที เขาก็…
‎เป็นยัยแสบตัวร้ายปากแจ๋วติดล้อ
‎แต่นั่นก็สวยงามเหมือนกันค่ะ
‎ราล์ฟ วอลโด้ เอเมอร์สัน ‎เคยกล่าวอีกคำพูดที่ฉันชอบเสมอ
‎"ความลับของโลก
‎คือทุกสรรพสิ่งดำรงอยู่และไม่ตาย
‎เพียงแต่หายไปจากสายตาบ้าง
‎และหลังจากนั้น
‎จะกลับมาอีกครั้ง"
‎จอห์น เลนนอนก็เคยพูดประมาณว่า
‎"ความตายคือการลงจากรถคันหนึ่ง ‎ไปขึ้นรถอีกคัน"
‎รู้ไหมว่าหนูจะพูดว่าไง
‎ช่างรถแม่ง
‎ช่างไอ้มะเร็งนี่ด้วย
‎หมดเลยเหรอคะ
‎เขาทิ้งทุกอย่างไว้ให้เธอ
‎นี่อะไรคะ
‎นอกจากสมุดบัญชี
‎ประกัน และทุกอย่างในห้องอันยา
‎เขาเหลือของไว้แค่นั้น
‎หนูไม่สนเรื่องเงินหรอก
‎เขาก็เหมือนกัน
‎- เขาได้บอกเหตุผลไหมคะ ‎- แล้วก็มีอีกเรื่องนึง
‎เธอต้องบอกฉันว่าเจอมันที่ไหน ‎เธอลงไปทำอะไรข้างล่างนั่น
‎และทำไมฉันถึงไม่ควรไล่เธอออกจากที่นี่
‎อย่าได้คิดเชียวว่าฉันจะไม่ทำ
‎เธอยังไม่รู้จักฉันดี อีลองก้า
‎เธอไม่รู้อะไรเลย
‎ที่จริงหนูเจอบันทึกเล่มนั้นในห้องสมุด
‎ถ้าคุณหวังจะได้ยินอะไรเด็ดกว่านั้น
‎ขอโทษด้วยที่ทำให้ผิดหวัง
‎ส่วนเราทำอะไรกันในห้องใต้ดินนั้น
‎เราไปเสียเวลา ‎เพื่อพยายามเปลี่ยนสิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้
‎เราทำอันยาเสียเวลา
‎มันแย่ที่สุดก็ตรงนั้นแหละ ‎เพราะเขาไม่เหลือเวลาอีกแล้ว
‎ถ้าจะไล่หนูออกก็ช่วยบอกตอนนี้เลย
‎เพราะสิ่งที่หนูเจอวันนี้ก็หนักจนจะรับไม่ไหวแล้ว
‎เรื่องพิธี พี่น้องทั้งห้า
‎- มันไม่ได้ผล ‎- ไม่ได้ผลกับอันยา มันไม่ได้ผล
‎ซึ่งนั่นไม่ใช่ความผิดเธอ
‎ของพวกนี้ มันไม่เหมือนการทำขนมนะ
‎ไม่ได้อยู่ที่คำพูดและส่วนผสมที่ถูกต้องเท่านั้น
‎เธอพยายามแล้ว นั่นแหละที่สำคัญ ‎มันมีความหมายต่ออันยา ฉันรับรองได้
‎รอยสักของคุณ
‎คืออะไรคะ
‎เราที่นี่มีกันหมด
‎มันไม่ใช่สิ่งชั่วร้าย เป็นนาฬิกาทรายน่ะ
‎นาฬิกาทรายมีความหมายมาก ‎นับย้อนกลับไปยังสมัยโบราณ
‎มันเป็นวิธีแรกๆ ที่ใช้บอกเวลา
‎เห็นไหมว่ามันประกอบด้วยอะไร
‎ในสมัยกรีกโบราณ นี่คือโลก ส่วนนี่คืออากาศ
‎บนเป็นเช่นไร ล่างเป็นเช่นนั้น
‎แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับนาฬิกาทราย
‎คือเราพลิกมันกลับได้
‎ชีวิตเอาชนะได้
‎นั่นคือสิ่งที่พารากอนพยายามทำ พวกเขาแค่…
‎หลงทางระหว่างที่ทำ
‎คุณรู้เรื่องพารากอนได้ยังไงคะ
‎พวกเขามาที่นี่ด้วยเหตุผลมากมายที่เหมือนกับเรา
‎ดิน น้ำ พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์
‎ที่ลือกันทั้งหมดเป็นความจริง
‎อุปกรณ์บนเครื่องบินจะขัดข้อง
‎เวลาบินผ่านบริเวณนี้
‎ป่านี้เต็มไปด้วยตำนานแห่งการรักษา
‎มันดึงดูดคนรวยและคนใกล้ตาย ‎ลัทธิสมัยใหม่ คนคลั่งไคล้ยูเอฟโอ
‎แทบจะทุกความบ้าบอเข้ามา ‎ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‎เราเป็นผู้รวบรวมศาสตร์ธรรมชาติบำบัด ‎เราถึงอ่อนโยนอย่างกับลูกแมว
‎เมื่อเทียบกับกลุ่มคนอื่นๆ ที่เข้ามาที่นี่
‎สิ่งสำคัญคืออย่าทำอันตรายใดๆ
‎นอกจากจะจำเป็น
‎หนูว่า หนูกลับก่อนดีกว่า
‎สแตนตันโกรธแย่แล้ว
‎จอร์จิน่าแบกความโกรธเกรี้ยวเอาไว้ ‎ไม่แปลกใจเลย
‎สักวันนึงเขาคงรู้เองว่าควรวางมันลงได้แล้ว
‎(เร็ทท์ 206-142-2195)
‎ขอโทษค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้
‎กรุณาตรวจสอบหมายเลข ‎และโทรอีกครั้ง หรือโทรไปที่…
‎ฉัน…
‎เสียใจด้วยที่…
‎เสียใจด้วยนะ
‎เขาจะให้เราทำอะไรกับมันน่ะ
‎เขาไม่ได้บอก
‎ไม่อยู่ในแผนจัดงานศพ
‎แล้วเขาก็ทิ้งนี่ไว้
‎ฉันยังไม่ได้เปิดดู
‎เปิดเลยสิ
‎"แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง ‎แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎ฉันมานั่งนึกถึงบทเปิดนี้จริงๆ จังๆ
‎และมันโคตรจะเวิ่นเว้อเลย
‎ฉันเลยจะย่อให้ฟังง่ายๆ นะ
‎แด่เรา แด่เธอ
‎ครอบครัวของฉัน
‎ไหนๆ พวกเธอก็เพ้อถึงตำนานกรีกนัก
‎ชาวกรีกเชื่อว่าเมื่อเราไปถึงยมโลก
‎เราจะดื่มน้ำจากแม่น้ำเลเธและลืมทุกอย่าง
‎เพราะงี้ถึงได้ไม่มีใครส่งสัญญาณมา
‎เป็นข้ออ้างที่ไม่เข้าท่า แต่เอาเหอะ
‎ถ้าจะมีใครส่งสัญญาณมาจากอีกฝั่งได้
‎ไม่ต้องสืบเลยว่านังตัวแสบอย่างฉันต้องทำแน่
‎เพราะงั้นถ้าเธออ่านจดหมายนี้ ‎แล้วไม่มีการตอบกลับก็อย่าตกใจ
‎ก็คนมันลืมไปหมดแล้วไง
‎คืนนี้ยกแก้วเปล่าให้ฉันด้วย
‎จากนี้ฉันไม่ได้ดื่มอีกแล้ว
‎รักทุกคนนะ จากอันยา
‎ป.ล. ขอโทษเรื่องอัฐิด้วย ‎โคตรดราม่าเลย ว่าไหม
‎จะสูดเข้าไป ใช้เป็นเครื่องปรุง
‎หรือเอาไปโปรยบนดวงจันทร์เลยก็ได้ ฉันไม่สน
‎ป่านนั้นฉันไม่รู้ด้วยแล้ว"
‎บ้าเอ๊ย
‎เรื่องทั้งหมดนั่น
‎สัญญาณจากอีกฝั่งอะไรนั่น สัญญา ‎ไหนจะเรื่องเล่า
‎คืนนี้รู้สึกว่ามันงี่เง่าเนอะ ว่าไหม
‎แด่อันยา…
‎ผู้ไม่ดื่มอีกแล้ว
‎- แด่อันยาผู้ไม่ดื่มอีกแล้ว ‎- แด่อันยาผู้ไม่ดื่มอีกแล้ว
‎ฉันชอบห้องสมุดเวลาปิดไฟมากเลยล่ะ
‎ปิดไฟแล้วจุดเตาผิง เข้าท่าซะเหลือเกิน
‎บรรยากาศเหมาะกับการนัดพบ ‎ของชมรมสยองขวัญเที่ยงคืนทีเดียว
‎หลายปีมานี้ ฉันคิดแล้วขำอยู่เรื่อย
‎ที่พวกเธอคิดว่าเพราะฉันไม่ห้าม
‎แปลว่าฉันต้องไม่รู้แน่
‎เธอคิดว่าเราไม่รู้เวลาคนไข้ ‎แอบออกไปกันหมดตอนเที่ยงคืนเหรอ
‎คิดว่าพยาบาลกลางคืน ‎จะไม่ได้ยินเสียงพวกเธอผ่านประตูหรือไง
‎เรารู้อยู่แล้วล่ะ
‎ไม่งั้นจะมีฟืนใหม่เติมให้เรื่อยๆ เหรอ
‎ฉันชอบเข้านอนโดยรู้ว่าไฟถูกจุดแล้ว
‎และรู้ว่าสมาชิกชมรมรวมตัวกันอยู่
‎ในแต่ละปี หน้าตาสมาชิกก็เปลี่ยนไป
‎แต่โถงทางเดินไบรท์คลิฟฟ์มีสีสันในยามค่ำคืน
‎ด้วยเสียงกระซิบบอกเล่าเรื่องราว
‎เสียงของเรื่องราวก็คือเสียงของชีวิต
‎ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับพวกเธอดี
‎สิ่งที่พวกเธอทำในห้องนั้น
‎ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี
‎ที่จริงก็ทำได้ง่ายๆ อย่างล็อกประตู
‎ทั้งประตูพวกนี้
‎และประตูห้องพวกเธอ ซึ่งฉันรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง
‎เราตกลงกันแล้ว
‎ฉันตั้งกฎแค่ไม่กี่ข้อเอง
‎โดยแลกเปลี่ยนกับ…
‎ป่านนี้คงรู้แล้วมั้งว่าอะไร
‎อิสระ ศักดิ์ศรี สิทธิ์ในการตัดสินใจ ‎อย่าทำให้ฉันต้องเสียใจเลย
‎ไม่เอาแล้วนะ
‎ฉันขอให้ทุกคนกลับไปนอนเดี๋ยวนี้
‎ไว้พรุ่งนี้ฉันค่อยคิด
‎เชื่อว่าพวกเธอคงกลับห้องกันเองถูก โอเคนะ
‎ก็นะ
‎คงต้องตามนั้น
‎ไปนอนกันเถอะ
‎ฉันมีความคิดที่ดีกว่านั้น
‎- แต่สแตนตันบอกว่า… ‎- ฉันได้ยินที่เขาพูดแล้ว
‎แต่ก็รู้ด้วยว่าเขาไม่ไล่เราทุกคน ‎ออกจากไบรท์คลิฟฟ์หรอก
‎อีลองก้า นาทีนี้คงต้องไปนอนแล้วมั้ง
‎ไม่นะ ฉันว่าไม่ ยังก่อนสิ
‎ฟังนะ ยังไม่ได้จัดงานศพให้อันยาเลย
‎แบบที่จัดอย่างเหมาะสมน่ะนะ
‎ฉันว่าเราแก้ได้นะ
‎อีกหนึ่งจุดเปลี่ยนมาถึง ทางแยกติดตรึงบนถนน
‎เวลาคว้าข้อมือเธอไว้ บอกทางให้เธอไป
‎จงทำแบบทดสอบนี้ให้ดีที่สุด อย่าถามเลยว่าทำไม
‎มันไม่ใช่คำถาม ‎แต่เป็นบทเรียนที่ได้รับเมื่อเวลาผ่านไป
‎ถึงคาดเดาไม่ได้อย่างไร ‎แต่ท้ายที่สุดมันจะใช่เอง
‎ขอให้เธอมีช่วงเวลาสุขสำราญสุดหัวใจ
‎จงถ่ายภาพไว้และเก็บมันไว้ในใจ
‎วางไว้บนชั้น ทั้งยามแข็งแรงและสุขสันต์
‎รอยสักจากความทรงจำและผิวหนังที่ตาย
‎จะดีจะร้าย ที่ผ่านมาล้วนมีความหมาย
‎ถึงคาดเดาไม่ได้อย่างไร ‎แต่ท้ายที่สุดมันจะใช่เอง
‎ขอให้เธอมีช่วงเวลาสุขสำราญสุดหัวใจ
‎ถึงคาดเดาไม่ได้อย่างไร ‎แต่ท้ายที่สุดมันจะใช่เอง
‎ขอให้เธอมีช่วงเวลาสุขสำราญสุดหัวใจ
‎นี่ จะไปด้วยไหม
‎เดี๋ยวตามไป
‎ทำอะไรน่ะ
‎จะดูว่าอีกนานไหมน้ำถึงจะทำให้ฉันไม่รู้สึกอะไร
‎โทษที
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ฟังนะ…
‎อย่ายื้อต่อเลย
‎มันไม่สำคัญอะไรแล้ว
‎เราทุกคนที่นี่…
‎ยังไงก็ตายอยู่ดี
‎ขอโทษนะ คือมัน…
‎ไม่ได้จะสื่อแบบนั้น
‎บ้าเอ๊ย
‎ไง ขอโทษที่โทรมาดึกนะ
‎ไม่ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
‎ฉันเสียเด็กไปคนนึง และ…
‎แกเป็นสาวสวยด้วย
‎สาวดุสายโหดเลยล่ะ
‎คราวนี้มันทำฉันสะเทือนใจมาก ‎ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
‎ส่วนเด็กคนอื่นๆ ก็พยายามจะ…
‎พวกเขาขุดคุ้ยเรื่องราว…
‎เรื่องราวเก่าๆ นี่
‎แค่นั้นยังบ้าไม่พอนะ
‎เรื่องบ้าบอที่สุดตอนนี้คือฉันได้…
‎ฉันได้รับสายจากหมอสองคน
‎ไม่เคยมีใครโทรมาแบบนี้ ‎นอกจากครั้งนั้นครั้งเดียวในชีวิต
‎และฉันก็ไม่รู้ว่าจะจัดการยังไง
‎มีเด็กคนนึงจะได้กลับบ้าน
‎ฉันยังไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด
‎ฉันดูผลแล็บแล้ว มันค่อนไปทาง…
‎อาจไม่ถึงขั้นระยะสุดท้าย
‎แต่ฉันว่า…
‎คือฉัน…
‎ฉันคิดว่าเราจะได้ส่งเด็กคนนึงกลับบ้าน
‎ใช่ ฉันถึงได้…
‎สูบกัญชาแล้วโทรหานี่แหละ
‎ฉันแค่อยากคุยกับใครสักคน
‎เพราะฉันจนปัญญาแล้วจริงๆ
‎ถือสายรอแป๊บนะ
‎หนูจ๋า
‎หิวเหลือเกิน
‎ฉันหิวเหลือเกิน
‎หนูจ๋า
‎แม่หนู
‎คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์