ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Cash po ba o credit?
MGA MAMIMILI, LIMITADO LANG ANG COUPON ISA LANG SA BAWAT PRODUKTO, SALAMAT
PINAKAMAGAGANDANG TAO SA MUNDO NG 1997, TOP 50
DANCE STUDIO NI MS. JANE PARA SA BALLET TAP JAZZ
BALLROOM HIPHOP AT IBA PA MODERN SWING CONTEMPORARY
Tatlo, dalawa.
Ang nakaraan sa Order and Reprimand…
Imposibleng gano'n na siya katagal patay. Hindi pa siya nabubulok.
Kasi nakalagay siya sa freezer nang dalawang linggo.
'Yan ang tinatawag na cold case.
BASE SA LIKHA NI CHRISTOPHER PIKE
Pasensiya na.
-Uy, kumusta ka na? -Uy, kumusta?
-Mabuti naman. -Uy.
Uy.
Puwede ba tayong mag-usap?
-May nagawa po ba 'ko? -Hindi, wala, kukumustahin lang kita.
Ayos ka lang ba?
-Ayos lang naman po, medyo… -Nakakabagot.
Oo, ano… alam ko naman, dito rin ako nagsimula.
Hindi naman po ako nagrereklamo.
Masaya po ako rito.
Sige, lahat naman ng trabaho may pagsubok.
May mga libangan ka ba o mga gustong marating?
Hindi naman ako nangingialam, ha? At magaling ka.
Ano lang kasi, hindi ikaw ang unang nilagay namin dito
mula sa programa at gusto namin na tumagal ka.
Naiintindihan ko na medyo nahirapan ka sa dati mong trabaho.
At sa nauna pa ro'n.
Ang paglipat mula sa pinanggalingan mo papunta sa kung nasa'n ka dapat,
mahirap 'yon.
Ga'no ka na ba katagal sa programa?
-Dalawang taon. -At heto ka na naman, magsisimula ulit.
Hindi 'yon madali, pero…
kung may gusto kang marating, gaano man kaliit o kalaki 'yon,
lalo na nakakabagot sa lugar na 'to, medyo nakakatulong 'yon.
Pagpasensiyahan mo na 'ko, ha? Hindi ko alam kung ano'ng pinagdaanan mo.
Ang pinakamalalang nangyari sa 'kin,
ay ang isang linggong pagkaka-ospital no'ng bumigay ang baga ko, pero…
ikaw, Anya…
parang wala kang plano.
Mayroon ba?
Mga gustong marating.
Kaliwa. Unahin ninyo…
Buong katawan. Ganiyan.
Pantay ang sipa. Ayan.
Magaling. Isa pa.
Ang nakaraan sa Order and Reprimand…
Wala namang bakas na may nanloob, kaya tingin ko planado 'to.
Mukhang parehong binugbog ang mga biktima.
Tingin ko pinatay niya muna ang babae sa kama,
gamit ang martilyo.
At 'yong lalaki?
Baka narinig niya ang nangyayari.
Kumusta araw mo?
Maling lugar at maling oras.
Maghanap tayo ng fingerprint.
Sayang.
Hindi man sila uminom, pero tumumba sila.
Sa mga nauna at sa mga susunod pa.
Sa atin ngayon…
Kasama mo sa iyong biyahe,
ang FM station na may lakas na 50,000 watts.
Sumubaybay sa amin sa pagpapatugtog ng mga sikat na musika.
Walang hintong rakrakan buong umaga, kami ang 99.9 KSXP.
Spontaneous regression.
May kasama ako dati sa dati kong tinitirahan.
Marami siyang ginagawa na sa tingin ko…
hindi nakakatuwa.
Isang beses, kinuwentuhan niya 'ko tungkol sa isang santo.
Na may tumor sa binti na hindi na maalis.
At nagkasakit siya nang malala.
At lumaban ang katawan niya sa lagnat, sipon o kung ano man.
At nawala ang tumor niya.
At gano'n lang, gumaling na siya.
Spontaneous regression.
At tinawanan ko lang siya.
Masamang-masama ang lagay ko dati.
At ang mga kaibigan ko no'n…
idea talaga 'yon ng roommate ko, sa totoo lang.
Inilabas nila ako isang beses at…
may sinubukan silang gawin…
na sobrang lala, sobra.
Para tulungan ako.
At lumala ang sakit ko.
Sobrang lala talaga.
Lagnat, lagi akong nawawalan ng malay.
Akala ng lahat mamamatay na 'ko.
Tapos…
isang beses,
sa wakas umayos din ang kalusugan ko.
At nagising ako.
At siguro…
Siguro ayos na 'ko, 'di ba?
Tapos itong…
sakit na nagtakda sa buhay ko,
bagay na nagtakda sa malaking parte ng buhay ko,
bigla na lang…
nawala.
Imbis na maramdaman kong ligtas na 'ko.
Pakiramdam ko sinaksak ako nang maraming beses.
Parang sinaksak ang mga bahagi ng katawan ko.
Mga magagandang parte.
At heto ako.
Tira-tira.
Spontaneous regression.
Kung pakikinggan, parang tanga lang.
Para sa 'kin noon.
Hanggang ngayon.
Pero 'yong roommate ko…
kung nasaan man siya…
Hiling ko…
sana…
masaya siya.
Dapat lang sa kaniyang maging masaya.
Hello.
Hi.
Rhett?
Ako nga.
Nandito ako.
Kumusta ka na?
Masaya akong marinig ang boses mo.
Anya, ano'ng kailangan mo?
Wala, ano lang…
Tumawag lang naman ako.
Wala…
Wala na 'kong balita tungkol sa 'yo.
-Ano'ng kailangan mo? -Wala.
Maayos na ang mga bagay…
para sa 'kin ngayon.
Mas maayos na.
Kaya tumawag ako para, alam mo na, sabihin 'yon sa 'yo.
Para lang malaman mo na ayos lang ako.
At patawad.
Para sa'n?
Sa lahat.
Ewan ko…
kung ano'ng kailangan mo sa 'kin, Anya.
Wala, ano lang…
nasa siyudad ako ngayon, at…
mag-isa lang ako, wala akong kilala.
At iniisip ko na baka puwedeng…
Baka puwedeng sabihin mo sa 'kin na magiging…
Na magiging ayos lang ang lahat.
Alin ang magiging ayos?
Kahit ano.
Hindi ko kayang…
itama.
Wala akong maitama.
Hindi ko maisip ang buhay na maayos ang lahat para sa 'kin.
Hindi ko kaya.
May boses sa ulo ko na laging nagsasabi,
"Wasak ka na."
"Wasak ka na." Paulit-ulit.
At hindi ko kaya, hindi…
Hindi ko mapigilan.
Gusto ko…
Gusto ko lang na kausapin mo 'ko.
Humingi na 'ko ng tawad.
Oo, mahirap akong alagaan at…
pumalpak ako.
Pero bigla ka na lang nawala.
Kinailangan kita!
Ikaw na lang ang natitirang pamilya ko!
At, oo, lumayo ako.
Pero gusto ko lang naman na hanapin mo 'ko.
Anya…
Bakit hindi mo 'ko hinanap, Rhett?
Kilala mo 'ko at alam mong hindi ko gagawin 'yon!
Rhett?
Rhett!
Mga nakikita o 'di nakikita. Mga narito pero wala rito.
Gusto kong pag-usapan ang bagay na sinabi mo no'ng huli nating pagkikita.
Sige.
Napansin ko lang ang sinabi mo na…
"Ang mga kaibigan ko noon."
Masasabi mo ba na hindi mo na sila kaibigan ngayon?
-Wala na sila rito. -Dito ba mismo o…
Pambihira, ako na lang ba talaga laging magsasalita rito?
Makisali naman kayo.
Sige lang.
Wala, sige.
Alam mo 'yong mga tao na…
na nawala, hindi naman…
hindi naman talaga sila nawala.
Hindi 'yan totoo.
Alam mo…
Akala ko gusto nila akong makausap.
Nagpapadala sila ng mensahe mula sa kabilang buhay.
Hinahanap ko kung saan-saan. Pero…
Ang spontaneous regression kasi, mukha lang 'tong…
mahika, kahit na immune system lang 'to na pinalakas ng impeksiyon
na ginagawa ang dapat nitong gawin.
Walang mahika.
Kasi kung mayroon talagang mahika, kung…
may…
hustisya rito sa mundo…
kung ano'ng gumana sa 'kin dapat gumana rin sa kanila.
At siguro nandito pa rin sila.
Pero wala, e.
Patay na sila.
At ang limang…
walang hiyang magkakapatid ang nagsali sa kanila. 'Yong buong club.
Inulit namin ang ritwal ng anim na beses…
pero 'di nila kami sinagot.
At ngayon wala na lahat ng kaibigan ko.
Patay na si Sandra. Patay na si Cheri.
Patay na si Amesh at…
Patay na si Kevin. Patay na si Natsuki.
Ilonka, ang matalinong si Ilonka,
patay na rin.
Isang taon na silang patay.
At kung totoo ang sinasabi mo,
kung nandito pa talaga sila,
sisigaw sila.
Hindi sila bubulong.
Sisigaw sila nang malakas at gagalawin ang mga pader
para ipaalam sa 'kin na hindi ko na kailangang matakot.
At 'di ko kailangang magalit sa sarili ko dahil nandito ako at wala sila.
At kung…
nandito pa rin sila.
Bakit hindi nila 'yon gagawin?
Ano ba 'to?
Pasensiya na, hindi ko makita ang presyo niyan.
May problema ba rito?
Hindi ko makita ang presyo.
Ako na'ng bahala rito.
Pakitingnan ang presyo ng claw hammer.
Sa unang cashier, pakitingnan ang presyo ng claw hammer.
Hala… Hala.
Hala. Amesh?
Amesh, hala!
Hala, gumana rin sa 'yo!
Ma'am?
Tingnan mo nga naman, Akala ko 'di… Akala ko 'di gumana.
Ano po ang gumana?
Ang ritwal, ang pagkagaling natin.
Nandito ka. Nandito ka, Amesh!
Luke po ang pangalan ko, Ma'am.
Tulad po ng nakalagay sa anmetag ko.
-Hindi ko… -May problema ba?
Hindi ko… maintindihan.
Mukhang kailangan ng tulong ng babaeng 'to.
Ikaw…
Niloloko n'yo ba 'ko?
-Luke, buti pa tumawag ka na ng pulis. -Oo, tama ka.
Hi, nasa game store kami sa Main Street.
May babae rito na parang wala sa sarili.
Mukhang kailangan niya ng tulong.
Nandito na ako. Ano ba'ng problema rito?
Ayos ka lang ba, miss?
Hindi ko ginusto.
Hindi talaga.
Ikuwento mo ang nangyari.
Tumalon siya pagkatapos niya
pero no'ng 'di na sila umahon agad, ginawa ko na lang kung ano'ng naiisip ko.
Tumalon din ako. Hindi ko siya makita kahit saan.
Hello, Anya.
Hatinggabi na.
At siyempre, nagbabalita kami sa 'yo mula sa koridor.
At gusto ko lang sabihin na galit na galit si Stanton.
Hindi niya kami kinakausap simula no'ng makita niya tayo sa basement.
At s'yempre 'di na kami puwede sa aklatan.
Pero kinausap ko si Mark at sabi niya ayos lang naman daw 'tong gagawin namin,
kaya alam nila na nandito kami ngayon.
At gusto ni Natsuki na…
-Ilonka, simulan mo na. -Ah, oo nga pala.
Sa mga nauna at sa mga susunod pa.
Sa atin ngayon at sa mga wala na.
Sa mga nauna
at sa mga susunod pa.
Sa atin ngayon at sa mga wala na.
Mga nakikita o 'di nakikita, mga narito pero wala rito.
-Mga nakikita o 'di nakikita. -Mga nakikita o 'di nakikita.
-Mga narito pero wala rito. -Mga narito pero wala rito.
No'ng isang gabi, si Kevin ang nagkuwento at kagabi si Spence.
At ngayong gabi, may espesyal kaming handog sa 'yo.
Natsuki.
Uy, Anya, isinulat ko 'to para sa 'yo.
Tinanong ko si Ilonka, may mga bagay akong 'di alam tungkol sa 'yo.
Puno ka talaga ng lihim.
Sige, heto na. "Gabi ito no'ng ritwal…
Umaawit kami habang nakapalibot sa 'yo.
At bigla na lang nagliwanag.
Nawala ka na lang bigla.
At sa loob ng isang linggo, katulad ni Julia Jayne,
walang nakahanap sa 'yo.
At bigla ka na lang nagpakita.
Magaling na, walang karamdaman, parang si Julia.
Pinapili ka ni Stanton ng gagawin mo, pero nanatili ka sa Brightcliffe
sa loob ng ilang linggo, para ulitin ang ritwal para sa bawat isa sa amin.
At gumana nga.
Sa 'ting lahat.
Sinakop natin ang isang palapag ng apartment.
Itong buo, sa Brightcliffe na.
may rent control, may disability checks, at…"
Ay, akala ko pagkatapos pa 'to ng parte ng ritwal?
Ako ang nagkukuwento, 'di ba?
-Pasensiya na, Anya. -Ayos lang.
"Ang punto lang naman, mura do'n at makakatira tayo ro'n…
habambuhay.
Mag-enroll ka sa kolehiyo, at magpagawa ng prosthetic na binti,
para makapag-aral ka na ulit ng pagsasayaw.
Isang araw, pagkatapos ng dance rehearsal mo…
pumasok ang kababata mo.
Si Rhett.
Nagkaayos kayo.
At bumili kayo ng sarili n'yong bahay,
pero mas malaki.
At do'n kayo nanirahan…
sa loob ng napakaraming taon.
Nagkaanak kayo."
Naglaro si Sandra ng MASH para malaman kung ilan.
-Dalawa't kalahating anak. -Nagbibiro lang siya.
Kasama sa bilang ang sanggol kaya tatlo na 'yon.
-At German shepherd. -At isang aso raw sabi ni Cheri.
May nakalimutan ba 'ko?
Ang kotse.
Kulay rosas na jeep na may nakapintang bungo sa takip ng makina.
Ang ganda.
At do'n namuhay ka kasama ang pamilya mo.
Ligtas, masaya, at nagmamahalan.
Ah, at binili namin 'yong ibang bahay na katabi n'yo, kaya…
Kumusta?
Nandito ka na sa probinsiya.
Pinupuntahan ka ng mga kaibigan mo para sa lingguhang salo-salo,
at wala kang takas.
'Yan lang sa araw na 'to.
Si Ilonka ang magkukuwento bukas kaya…
t'yak magugustuhan mo 'yon.
Good night, Anya.
-Good night, kaibigan. -Matulog ka nang mahimbing.
-Good night, prinsesa. -Good night, Anya.
Tayo na lang nandito.
Sana hindi kita napupuyat.
May gusto lang akong sabihin.
Sa 'tin lang dalawa.
Gusto ko lang humingi ng tawad.
Tungkol sa ritwal.
No'ng nawalan ka ng malay…
no'n lang ako nataranta nang gano'n.
Kung nakita mo lang si Stanton.
Sa totoo lang, hindi ko alam kung kakausapin pa niya 'ko ulit.
Sinabi niya ang mga salita na ikaw lang ang nagsasabi.
Sana mapatawad mo 'ko.
Hindi lang talaga patas.
'Yong nangyayari sa 'yo. Nangyayari sa 'min.
Kaya…
Kaya sana maniwala ka 'pag sinabi kong…
kasama mo kami riyan…
palagi.
Salamat.
Hindi ka nag-iisa.
Magiging ayos din ang lahat.
Good night, Anya.
Good night.
Hindi na po, salamat.
Gusto ko po 'tong maramdaman.
Alam mo, may minsang nagsabi na…
"Dapat taas-noong mamatay
kapag hindi na kayang taas-noong mabuhay."
Si Friedrich Nietzsche.
Salutatorian po ako dati…
sa dati kong buhay.
Sa napakaikli kong buhay.
"Hindi ito sa haba ng buhay, kundi sa lalim ng buhay."
'Yan ang sabi ni Ralph Waldo Emerson.
At ang kaibigan mo…
Alam mo naman, malalim ang naging buhay niya.
Mabait siya kahit nasasaktan.
Mahirap gawin 'yon.
Ang ganda no'n.
Alam n'yo po, minsan, siya ay…
matapang, masungit at malditang naka-wheelchair.
Pero maganda rin 'yon.
May isa pang sinabi si Ralph Waldo Emerson na nagustuhan ko.
"Sikreto ng mundo
na nabubuhay ang mga bagay at hindi namamatay,
pero nawawala lang sa paningin…
at pagkatapos…
babalik ulit."
At parang sinabi po ni John Lennon na…
"Ang kamatayan ay parang pagbaba sa isang kotse, at pagsakay sa isa pa."
Alam n'yo po ba kung ano'ng masasabi ko?
Buwisit na kotse.
At buwisit din ang kanser.
Lahat?
Iniwan niya ang lahat ng 'yan sa 'yo.
Ano po 'to?
Maliban sa bank account,
insurance, at lahat ng nasa kuwarto ni Anya,
'yan ang mga iniwan niya.
Wala po akong pakialam sa pera.
Siya rin.
-Sinabi niya po ba kung bakit? -At may isa pa.
Sabihin mo sa 'kin, sa'n mo nakuha 'yan at ano'ng ginagawa mo sa baba,
at kung bakit hindi dapat kita paalisin dito.
'Wag mong isipin na hindi ko gagawin 'yon.
Hindi mo 'ko kilala, Ilonka.
Wala kang alam.
Nakuha ko ang taalarawan na 'yan sa aklatan.
Kaya kung naghihintay kayo ng paliwanag bukod do'n,
pasensiya na pero wala akong maibibigay.
At ano'ng ginagawa namin sa basement?
Nagsasayang kami ng oras sa bagay na hindi naman na magbabago.
Sinasayang namin ang oras ni Anya.
At 'yon ang pinakamalalang parte, dahil wala na siyang oras.
Kaya kung paaalisin n'yo po ako, gawin n'yo na po ngayon
dahil sa dami ng nangyari ngayong araw 'di ko alam kung kakayanin ko pa.
Ang ritwal ng limang magkakapatid.
-Hindi gumana. -Kay Anya.
Hindi nga, pero hindi mo kasalanan 'yon.
Ang mga bagay na 'to, hindi 'to parang pagbe-bake.
Hindi lang 'to tungkol sa tamang salita at mga sangkap.
Ang mahalaga sinubukan mo. Mahalaga 'yon kay Anya, maniwala ka.
Ang tattoo ninyo.
Ano po 'yan?
Mayroon kami lahat nito.
'Di naman 'to masama. Orasa lang.
Maraming ibig sabihin ang orasa noong unang panahon.
Ito ang una nilang paraan para malaman ang oras.
Alam mo kung ano'ng bumubuo rito?
Noong panahon ng mga unang Griego, ito ang lupa at ito ang hangin.
Kung ano ang nasa taas, nasa baba rin.
Pero ang pinakamahalagang bagay sa orasa…
ay puwede mo 'tong baligtarin.
Mananaig ang buhay.
'Yan ang sinusubukan gawin ng Paragon.
Naligaw lang sila.
Pa'no mo nalaman ang tungkol sa Paragon?
Pumunta sila rito kapareho ng rason kung bakit kami nandito.
Ang lupa, tubig, mga dating daan.
Lahat ng tsismis, totoo lahat.
Nagkakaproblema ang mga eroplano
kapag lumilipad sila sa parteng 'to.
May mga nagsasabing marami na ang gumaling sa lugar na 'to.
Dito pumupunta ang mga mayayaman at mamamatay na, bagong mga kulto,
mga naniniwala sa UFO, at iba pang bagay sa nakalipas na taon.
Naturopathic collector kami, kaya malumanay lang kaming lahat
kumpara sa ibang nagpunta rito.
Importanteng walang mapahamak.
Depende na lang kung kailangan.
Mauuna na po siguro ako.
Galit na si Stanton.
Mukhang masungit siya, 'di mo naman maikakaila.
Baka lumipas din ang panahon at magbago rin siya.
Pasensiya na, hindi maproseso ang iyong tawag.
Tingnan ulit ang numero at i-dial ulit o tawagan ang…
Ikina…
Ikinalulungkot ko ang…
Ikinalulungkot ko ang nangyari.
Ano'ng gusto niyang gawin natin diyan?
Hindi niya sinabi.
Wala rin sa preneed niya.
At iniwan niya 'to.
Hindi ko pa 'to binubuksan.
Buksan mo na.
"Sa mga nauna, sa atin ngayon, at sa mga susunod pa.
Mga nakikita o 'di nakikita, narito pero wala rito.
Iniisip kong mabuti ang panalangin na 'yon,
at ang haba nito.
Kaya sisimplehan ko na lang.
Para sa atin, sa inyo…
ang pamilya ko.
At tutal nagustuhan n'yo na ang mga Griego,
pinaniniwalaan ng mga Griego na 'pag napunta ka sa underworld,
iinom ka sa ilog ng Lethe at makakalimutan mo lahat.
Kaya walang nagpapadala ng tanda, sabi nila.
Hindi magandang dahilan, pero heto na.
Kung may makakapagparamdam mula sa kabilang mundo,
na hindi malabo at totoo, ako na, ako ang gagawa.
Kaya kung binabasa n'yo 'to, at wala kayong narinig, kalma.
Mahimbing na paglimot lang ang lahat.
Magtaas kayo ng baso para sa akin ngayong gabi.
Dahil hindi na 'ko iinom ulit.
Mahal ko kayo. Anya.
P.S. Pasensiya na sa mga abo ko. Ang drama, 'di ba?
Singhutin n'yo, gawin n'yong pampalasa
o ikalat n'yo sa buwan, bahala kayo.
Supernova na 'ko ngayon."
Buwisit.
Lahat ng 'yon…
Ang mga senyales, 'yong kasunduan natin.
Ang mga istorya.
Parang 'di siya magandang gawin ngayon, 'no?
Para kay Anya…
na hindi muling iinom.
Para kay Anya na hindi na muling iinom.
Gustong-gusto ko ang hitsura ng aklatan 'pag walang ilaw.
Nakapatay ang mga ilaw habang bukas ang apoy. Ganiyan nga.
Bagay ang paligid na 'to para sa pagtitipon ng Midnight Club.
Sa tagal ng panahon, nakakatawa lang
na iniisip n'yo na dahil 'di ko kayo pinipigilan,
ay hindi ko alam.
Akala n'yo ba 'di namin pansing wala na ang mga pasyente namin tuwing hatinggabi?
Tingin n'yo, hindi kayo naririnig ng mga nars sa gabi?
S'yempre, alam namin.
Sa tingin n'yo, bakit palaging may nakahandang panggatong dito?
Nakakatulog ako nang mas mahimbing 'pag nalaman kong nabuksan ang apoy,
at patuloy pa rin ang sesyon n'yo.
Taon-taon, nag-iiba ang mga tao rito.
Pero siguradong punong-puno ang bawat daanan ng Brightcliffe
ng mga bulong ng istorya n'yo.
Ang mga istorya ay tanda ng buhay.
Hindi ko alam ang gagawin sa inyo.
Ang ginagawa n'yo sa kuwartong 'yon…
Hindi ko alam kung ano'ng gagawin ko ro'n.
Kasingsimple lang 'yon ng pagsasarado ng pinto.
Ang mga pintong 'to.
At ang mga pinto ng kuwarto n'yo, pero alam kong mali 'yon.
May kasunduan tayo.
May kaunti akong patakaran.
At kapalit ng pagsunod n'yo…
Alam n'yo naman na kung ano, 'di ba?
Kalayaan, dignidad, at suporta. 'Wag n'yo namang hayaang pagsisihan ko.
'Wag na ulit.
Bumalik na sana kayo sa mga kuwarto n'yo.
Pag-iisipan ko 'to bukas.
Alam ko naman na alam n'yo kung pa'no bumalik sa mga kwarto n'yo.
Buweno…
Mukhang tapos na tayo rito.
Matulog na tayo.
May naisip akong idea.
-Pero ang sabi ni Stanton… -Narinig ko ang sinabi niya,
pero alam ko rin na hindi niya tayo paaalisin dito sa Brightcliffe.
Ilonka, mabuti pa siguro na matulog na tayo.
Hindi, hindi pa, 'wag muna.
Hindi binurol si Anya.
Wala siyang maayos na burol.
Kailangan nating ayusin 'yon.
Another turning point A fork stuck in the road
Time grabs you by the wrist Directs you where to go
So make the best of this test And don't ask why
It's not a question But a lesson learned in time
It's something unpredictable But in the end it's right
I hope you had the time of your life
So take the photographs And still frames in your mind
Hang it on a shelf In good health and good time
Tattoos of memories and dead skin on trial
For what it's worth It was worth all the while
It's something unpredictable But in the end it's right
I hope you had the time of your life
It's something unpredictable But in the end it's right
I hope you had the time of your life
Uy, sasama ka ba?
Teka lang.
Ano'ng ginagawa mo?
Tinitingnan ko lang kung gaano katagal bago ako mamanhid sa tubig.
Pasensiya na.
Hindi, ayos ka lang.
Makinig ka…
'Wag kang mawalan ng kontrol.
Hindi na mahalaga 'yon.
Lahat tayo rito…
ay matagal nang patay.
Pasensiya na…
mali yata ang nasabi ko.
Lintik.
Hi. Pasensiya na, masyado nang gabi.
Hindi, hindi ako maayos.
Nawalan ako ng pasyente at…
Napakagandang bata niya.
Matapang na babae.
At masyado akong naapektuhan nito. Hindi ko alam kung bakit.
At ang ibang bata, sinubukan nilang…
at hinanap 'tong mga lumang…
lumang bagay…
At hindi pa 'yon.
Ang pinakamalala, habang inaasikaso ko ang lahat…
nakatanggap ako ng tawag mula sa dalawang doktor.
Hindi pa 'ko nakakatanggap ng ganitong tawag sa buong buhay ko.
At hindi ko alam kung pa'no ko 'to ipoproseso.
Uuwi na ang isa sa mga alaga ko.
Hindi ko pa alam ang detalye.
Tiningnan ko ang mga lab result. At…
Puwedeng hindi 'to malala.
Pero sa tingin ko…
Ano…
Sa tingin ko may pauuwiin ako…
Kaya heto ako ngayon, naninigarilyo at kausap ka.
Kailangan ko lang ng kausap.
Kasi hindi ko na 'to kaya.
Puwede bang sandali lang?
Sweetheart.
Nagugutom ako.
Gutom ako.
Gutom na gutom.
Sweetheart.
Darling.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Kathrine Fulgencio