ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Pambihira.
Grabe 'tong si Dusty ngayon, pumapatay ng kahit sinong makita niya.
Ayaw niya sana.
Ibig kong sabihin, ayaw niya talaga, pero…
'di niya inaasahan na may ibang tao pala sa bahay.
Puwede bang kahit minsan na tapusin ang kuwento na walang kantiyawan?
Ayaw niya sana.
Lalong-lalo na ang babae, hindi si Harmony.
Malambing siyang babae at palaging mabait sa kaniya sa klase.
Pero nabigay na sa kaniya ang mga utos bago pa ang gabing 'yon…
Harmony.
Hindi mo kayang labanan 'to.
Lalo kung nakapili na ng babae ang boses at hindi nararapat 'yon kay Harmony.
Pero hindi naman karapat-dapat ang lahat ng mga babae.
At hindi nagkakamali ang boses.
Mali ka. Ayokong sabihin pero mali ka.
Makinig ka. Ka-edad namin siya.
Isang binata ang pumapatay. Baka nga isang estudyante sa Velt.
Hindi maaari 'yon. Pasensiya ka na.
-Ni hindi ninyo binasa. -'Di na kailangan.
Papunta ang lahat ng ito sa isang binata.
Iba ang sinasabi ng pinangyarihan ng krimen.
Sabihin na lang natin na napakapamilyar nito.
Magkapareho, kung tutuusin, sa ibang mga pagpatay
na may detalye na hindi pa pinapalabas sa publiko.
Ngayon, 'di ko puwedeng sabihin ang mga detalyeng 'yon.
'Yong simbolo. Sa kard.
Matalino ka.
Nakita mo na 'to dati.
Isang matanda ang tingin mo dahil sa mga nakaraang pagpatay.
Nagsimula 40 taon na ang nakalipas.
-Ilan? -Hindi 'yan importante.
Ilan?
Mas marami kay Dahmer. Mas kaunti kay Bundy.
-Serial killer. -Sinabi mo 'yan. 'Di ko sinabi 'yan.
Wala rin akong sinabi na kung sino man siya,
hindi talaga nagbago ang modus niya,
ni katiting, ni isang sulat, sa loob ng 40 na taon hanggang kagabi.
Sa palagay ko, alam niyang nahuli na natin siya.
Sa palagay ko napagtanto niya na 'di niya tayo kayang takbuhan habambuhay.
Tatlong mga detective.
Tatlo kaming pinagsabihan na humawak sa kaso,
ipinasa pababa na parang masamang impeksiyon.
Pero matatapos 'yan dito. Matatapos 'yan sa akin.
Nakalusot siya ng ilang dekada, pero matanda at pagod na siya ngayon,
at mahuhuli ko na siya.
Kaya, hindi.
'Wag mong alalahanin ang mga batang lalaki sa eskuwelahan.
Pero tawagan mo ako kapag nakakita ka ng matandang lalaki
na tumatambay sa parking lot.
-Ayaw nga niyang basahin. -Pero may saysay naman ang teorya mo.
Teorya natin.
Ibig kong sabihin, 'di ko kayang gawin 'to na mag-isa.
'Wag mong sabihin 'yan.
Kumbinsido siya na matandang lalaki 'to.
Sa palagay ko tama siya. Ibig kong sabihin, dapat tama siya.
-Ang kalkulasyon at… -Anong kalkulasyon?
Alam mo? Tama na 'to sa ngayon.
Ganito, kailangan kong magpraktis, pero ngayong gabi, may date pa tayo.
Isang totoong date.
Pangako, wala nang mamamatay-tao, wala nang kakaibang bagay.
-Tayong dalawa lang. -Gusto ko 'yan.
Talaga.
Dusty, tama?
Uy. Opo, tama.
Pasensiya na sa abala.
Naisip ko lang kung puwede mo akong tulungan sa isang bagay.
Subukan natin.
Ang girlfriend mo, si Sheila.
Sabi niya tech guy ka raw, magaling sa Internet.
Gumagamit ka ba ng Einstein?
Lahat naman gumagamit no'n.
Gustong kong malaman na kung gusto ng isang matanda na magka-Einstein account
at magpanggap bilang ibang tao at papasok sa mga chat room,
makakagawa sila ng kahit anong account na gusto nila, tama?
Ibig kong sabihin, magpanggap na ibang tao, kahit pa siguro bata.
Puwede.
May napansin ka bang gano'n?
Ibig kong sabihin, may mga account ba na sa tingin mo ay kaduda-duda?
Wala. Ibig kong sabihin, wala akong maisip.
Sandali, tinatanong…
Tinatanong n'yo po ba kung may napansin akong account ng pulis sa Einstein?
Undercover ba kayo sa mga chat?
Kasi kung gano'n, ang lupit no'n.
Ibig kong sabihin, ang galing talaga. Nando'n ba kayo?
Kung nando'n kami, hindi mo 'yan mapapansin.
Wala kang dapat alalahanin.
Sana nga wala.
Kaya, ano ang account handle mo?
Gusto kong malaman 'yong mga pangalan na ginagamit do'n.
Sa mga ka-edad mo.
Mas pinipili n'yo ba ang unang pangalan o palayaw ninyo?
Ibig kong sabihin, gusto lang namin maintindihan 'to.
Puwede kahit anong gusto n'yo.
Halimbawa, gusto kong magmukhang kasing-edad mo.
'Yon ang tinutukoy ko.
Ano ang sa 'yo?
DustyS1980.
May iba ka pa bang mga account?
Wala. Wala. 'Yon lang.
Okay.
Makinig ka, kung mayroon ka pang ilang minuto, gusto ko pa sanang malaman
kung paano ang eksaktong paggamit ng mga chat feature do'n.
Panay ang titig mo sa 'kin.
Oo.
Gusto ko talagang tinititigan ka.
Salamat ulit.
Napakabait mo.
Totoo. Hindi mo naman talaga ako kailangang tulungan.
Pero ginawa mo pa rin.
Kahit na pinagbibigyan mo lang ako.
Pinapahalagahan ko 'yon.
Ang bait mo talaga.
Hindi kita…
Hindi kita pinagbibigyan.
Sheila.
Sa tingin ko hindi mo gusto na kasama ako rito.
Kakaiba pero sige.
Hindi ako ang karapat-dapat sa 'yo. Seryoso ako.
Sheila.
'Wag siya, pakiusap.
Sheila.
At kung gusto n'yong marinig ang kapanapanabik na kongklusyon,
kailangan n'yong…
Mabuhay pa nang mas matagal.
Ang sama mo.
Buwisit, 'di ko alam kung paano mo ginagawa 'yan,
pero napapaawa mo na ako sa isang taong pumatay ng maraming tao.
O siya, matulog na tayo.
-Magaling. -Mayroon ako.
Maliban na lang kung pagod na kayo.
Dalawang kuwento.
Medyo matagal na no'ng huling ganito natin.
Kung interesado ka lang, Anya.
Kung mayroon kang kuwento, oo naman, interesado ako.
Okay.
Kakaiba 'to at 'di pa masyadong buo,
pero sa tingin ko makaka-relate naman tayong lahat.
-Ang pamagat nito ay "Mangkukulam." -Ay, oo, nakaka-relate ako.
Teka, "mangkukulam" ba sinabi mo o "masungit"?
Tungkol ito sa mahika at pag-ibig, siguro.
At pamilya at kapalaran.
At higit sa lahat…
At higit sa lahat,
tungkol ito sa isang babae na gustong magligtas ng isang tao.
Isang mangkukulam si Imani.
Lahat naman sila ng pamilya niya. 'Di na matandaan ng lahat kung kailan pa.
Nagbabago ng anyo ang iba, nakalulutang ang iba.
Mga manggagamot si Imani at ang kaniyang nanay.
Pero saka na natin pag-usapan 'yan.
Ngayon ay tungkol sa pangalawa nilang kakayahan,
isang bagay na kayang gawin ng lahat ng babae sa pamilya ni Imani.
Isang bagay na tinawag na panghuhula ng nanay niya.
'Wag mo subukang tumingin sa ilalim ng lawa.
'Wag mong pansinin ang mga nasa ibabaw nito.
-'Di ko po kaya 'to. -Kaya mo 'to.
Baka hindi lang po para sa akin ang panghuhula.
'Di porke't kaya ninyo, baka 'di ko 'yon namana.
Kaya mo 'to. Madali nga lang para sa iba.
Malapit ka na. Tutulong ako ngayon.
Ayan.
Lahat pong 'yon para makita na nabitawan ng isang babae ang apa ng ice cream.
Para saan pa po?
Ilarawan mo sa 'kin 'yon.
Isang magandang kayumangging babae,
kulot ang buhok, kulay rosas na damit.
Tulad niya?
Opo. Siya 'yon.
Tutulungan mo ba siya o hindi?
Uy, batang babae, sa likod mo.
Nakikita ko ang hinaharap.
Gano'n po pala ang panghuhula. Ang makita ang hinaharap.
Ang galing, ano?
Pero tingnan mo.
At 'yan ang kabilang bahagi ng leksiyon.
May kakaibang paraan ang mundo para gawin ang gusto niya.
Hilahin mo ang lastiko, kaya mo 'tong unatin.
At 'di magtatagal, lalagutok ito pabalik sa dati nitong anyo.
Mapagmatigas ang sanlibutan.
Parang ikaw.
Kaya ayan, kaya mong makita mo ang hinaharap.
Pero hindi 'to tungkol sa pagbago nito, ito ay tungkol sa pag-intindi nito.
Tumulong na maintindihan ng ibang tao ang hinaharap nila.
'Yan ang nagpapasaya sa 'kin, kahit paano.
Ngayon, hilahin mo ang lastikong 'yan nang kaunti, lalagutok 'to nang kaunti.
Pero kapag hilahin mo 'to nang masyadong malayo,
lalagutok 'yan nang pabalik at masasaktan ka.
Masasaktan ka. Naiintindihan mo ba ako?
-Puwede po ba natin subukan ulit? -Hindi.
Kailangan na nating umalis. Patapos na ang break ko.
-Pero, Ma… -At palubog na ang araw.
Ngayon, makinig ka, dahil importante 'to.
Magpraktis ka palagi, magiging mas mahusay ka.
Pero 'wag kang manghuhula sa gabi.
Narining mo ba ako?
-Makagagawa ka ng maraming kabutihan. -Bakit?
Makakatulong ka ng maraming tao kapag naging mahusay ka rito.
At dapat lang, anak ko.
Pero ipangako mo sa 'kin 'yon.
Bakit?
Marami pa tayong panahon para pag-usapan 'yan.
Pero sa ngayon, sabihin na lang natin na delikado 'yon.
Mangako ka.
Opo. Pangako.
Sige.
Samahan mo ako pabalik sa trabaho.
Sugat ng bala sa may tiyan. Mahina ang vitals.
Nabaril sa Hight Street at 37th Ave.
Walong minutong nakalipas, sampu siguro.
Mahal kita, baby. May pera sa ref para sa pizza.
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima.
Pasensiya na, dok.
Oo.
Ideklara na natin.
Oras ng pagpanaw…
Tingnan n'yo siya.
Ibig kong sabihin, ka-edad lang niya ang anak ko.
Ginawa mo ang lahat.
Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo.
Oo nga.
Pakiiwanan n'yo muna ako.
Alam ko, Mama. Alam ko.
'Di pangkaraniwang kaso 'to.
Ayos lang ako.
Ma?
Ma! Ma!
Ma!
Tulong!
IPINAGBABAWAL NA LUGAR OR NA PANANAMIT ANG KAILANGAN
Isang gabi, pagkatapos ng lamay,
at umuwi na ang lahat ng kamag-anak sa kung saan man sila nanggaling.
Dinala ni Imani ang abo ng nanay niya sa lawa,
ang lugar kung saan ramdam nila na konektado talaga sila.
Pero kailangan ni Imani ng mga sagot,
tulad ng, bakit sinubukan ng nanay niya pagalingin ang batang 'yon?
Bakit niya inalagay sa panganib ang sarili niya?
At dati nang nakapagpagaling ang nanay niya,
ibinalik ang iba mula sa bingit ng kamatayan,
kakayahan niya 'yon.
Ano ang nangyaring mali?
Sa kaniyang pagluluksa, nakalimutan niya ang babala ng nanay niya.
Na huwag kailanman manghula sa gabi.
Pero huli na ang lahat.
Habang lumulukso ang sinag ng buwan sa tubig,
nakakita si Imani ng isang pangitain ng isang lalaki na hindi pa niya kilala.
Hindi naman talaga naniniwala si Imani sa pag-ibig sa unang tingin.
Pero kung naniniwala man siya, ito na 'yon.
Ilagay mo ang pera sa mesa.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Sabi ko, ano'ng ginagawa mo rito?
Imani, araw-araw ka na lang rito,
nagpapakalunod sa lungkot ng ilang buwan.
Nami-miss nating lahat ang nanay mo. Totoo.
-Pero sasama ka sa amin ngayong gabi. -'Wag ka nang magdahilan.
Parang ayaw ko…
Parang ayaw kong marinig ang sasabihin mo.
-Pasok na sa kotse. Tara na, ngayon din. -Ngayon na.
May idea si Scottie, at maganda 'to sa tingin namin.
Kaya kailangan mong umoo.
Umoo ka na, Imani. Kahit minsan lang sa buhay mo.
'Di ko alam kung ano'ng gusto n'yong mangyari pero ayoko ako.
Sandali. Patapusin mo muna siya.
May kilala kaming lalaki.
May kilala akong lalaki. Sa tingin ko magugustuhan mo siya.
Ipinakita ko na sa kaniya ang litrato mo sa eskuwelahan.
Ang litrato ko sa yearbook? Hindi. Ayoko ng mga setup. Salamat.
Nakakaasiwa 'to dahil papunta na tayo sa bahay niya,
sa loob ng 15 na segundo at cute ka sa tingin niya,
kaya batiin mo at sumabay ka lang.
-Ngayon ay gabi ng mga oo. -Sabihin mo oo, Imani.
Sabihin mo oo o ipapakita namin sa buong eskuwelahan
ang lahat ng litrato mo sa grade six spelling bee.
Uy.
Uy. Ako si Ben.
Ikaw si…
Kailangan mo sabihin ang tungkol sa pangalan mo.
Isa itong Aprikanong pangalan. Swahili,
pananampalataya ang ibig sabihin.
Anak daw ang ibig sabihin ng Ben.
Mukhang hindi gano'n kamalikhain ang mga magulang ko.
Randy ang pangalan ko,
at natatakot akong magtanong sa mga magulang ko
kung ano ang ibig sabihin no'n.
Pinagsamang pangalan at dahilan.
Alam ko ginawa mo, Papa.
Bagay naman sa 'yo, ungas.
Naku, ang tindi ng titig mo. Tigilan mo naman 'yong tao.
Hindi, 'di ko…
'Di ko alam. Pakiramdam ko, parang kilala kita.
'Di ba linya ko dapat 'yan?
Seryoso, 'yan lang ang alam kong linya. Gagamitin ko sana 'yan.
Ngayon, kilala mo na siya, bibili na ba tayo ng maiinom?
-Oo naman. -Oo. Tara na.
Sagot ko na. Ano'ng gusto n'yo?
ALAK
'Wag kang pumasok diyan.
Ayos lang. Inimbita n'yo ako. Ako na ang bibili.
'Di ka puwedeng pumasok diyan.
Mukhang napakaiksing gabi para sa mga oo no'n.
Kahit saan, 'wag lang dito. Walang papasok diyan.
Ito lang ang nagbebenta sa mga menor-de-edad.
Kaya, Peach Rings para kay Ben.
Ilang mga OE. Isang bote ng Henny siguro.
-Oo. Oo. -Ano pa?
Scottie. Seryoso.
-Ano? -Pakiusap, 'wag.
Babalik ako. Mas mabilis ako kaysa sa pagsabi mo ng hindi.
Relaks ka lang, Imani. Tingnan mo, ayos lang 'to.
Oo nga. Siguro tama ka.
Pasensiya na.
Okay lang.
Ano'ng nangyari?
Scottie!
Tulong!
Hindi pa raw maayos ang kalagayan niya at hindi puwedeng pumasok do'n.
Paano mo nalaman?
Nalaman ang ano?
Sinabihan mo siyang 'wag pumasok do'n. Paano mo nalaman?
'Di ko alam.
'Di ko alam…
Pasensiya na.
'Di niya puwedeng sabihin sa kanila.
'Di niya alam kung paano.
'Di niya alam kung paano sabihin na kinuha niya ang kamay ni Ben,
at inunat nang napakalayo ang lastiko
kaya ito lumagutok pabalik sa kahit sino man sa kanila.
At ni hindi niya maintindihan kung paano at bakit niya nalaman 'yon.
Lalo pang lumalala sa madalas nilang pagkikita ni Ben.
Nasa ospital at nag-aagaw buhay ang kaibigan niyang si Scottie
para mahawakan niya ang kamay ng poging lalaki na 'to
na dapat ay patay na no'ng nakaraang linggo.
'Di 'yon nakapigil sa kaniya para makipag-date kay Ben.
Kailangan ko lang magpakarga ng kaunti. Paubos na ang gasolina.
Hindi tumatanggap ng card dito. Kailangan kong mag-cash, sandali.
Ako na bahala.
-Sigurado ka? -Oo.
Diyan ka lang. Papasok lang ako para kumuha ng gas.
Pero ikaw ang bibili ng tiket sa pelikula.
Limang dolyar na gasolina.
Limang dolyar na gasolina po.
Ayos lang po kayo?
Oo. Limang dolyar na gasolina, sige.
Ayos lang po ba kayo?
Umalis ka na.
At pagkatapos ay naramdaman niya ito.
Lumagutok pabalik ang lastikong 'yon. Lumagutok nang malakas pabalik sa kaniya.
-Anya. -O, Diyos ko. Hindi.
Buhay siya.
Ibig kong sabihin, 'di tayo…
Ano'ng gagawin ko?
Sepsis 'yon, matinding reaksiyon 'to ng katawan sa impeksiyon.
Sinisira ng katawan niya ang sarili niyang laman.
Alam kong may plano ang Diyos para sa ating lahat, pero--
Puwede ba 'wag ngayon?
Lintik ang plano Niya at lintik ang kanser.
Awa? Diyos ko, ibigay man lang sana 'yon sa kaniya.
Nandito si Anya noong dumating ako sa Brightcliffe.
Sabi niya, ipaalam ko sa kaniya kapag mayroong gugulo sa 'kin.
Walang gumawa no'n.
Inaasahan ko rin 'yon para sa kaniya.
'Wag guguluhin.
Lalo na siya.
Sana madali lang 'to.
Madali lang sana.
Siguro.
Ang kamatayan…
Nagiging pamilyar na ngayon.
Namumuhay 'to rito.
Nararamdaman n'yo 'yon, 'di ba? Namumuhay 'to. Dito.
Kung nandito 'to para kay Anya.
Sana hindi maging komportable ito.
Sana malumanay at mabilis ito.
Dadaan lang ito sa kuwarto niya.
Hindi.
Sana maging malumanay?
Sentensiya ang lahat na 'to, para sa atin.
Uupo lang ba tayo rito at maghihintay na mangyari 'to sa 'tin?
Parang nakaupo riyan ang sakit at nagsasabi,
"Lumuhod ka, takpan mo ang mga mata mo at hintaying lumapit ako sa 'yo."
At sinasabi nating, "Sana maging marahan ito sa 'kin?"
Hindi ako mamamatay na nagmamakaawa na ang kanser ko
o ang kay Anya ay maging malumanay.
Aabangan ko ang kanser na may dalang bomba at itak.
At kapag pumasok 'to sa kuwarto ni Anya,
sana ay mawasak ang kulubot at pangit nitong mukha
kasama ng ngipin niya.
Wala akong pakialam kung ano ang maging kabayaran nito.
Kung may paraan para iligtas siya, iligtas ako, iligtas tayo,
gagawin ko ang lahat ng makakaya ko.
Ganoon ko siya kamahal.
Naiintindihan ko ang nararamdaman n'yo. Totoo.
Pero may kailangan akong sabihin, at kailangan n'yong makinig.
Hindi sa 'tin nakasalalay 'to.
Hindi tayo ang gumagawa ng mga patakaran
at 'di natin mababago ang kahihinatnan.
At kung hanapan ito ng tao ng mas madaling paraan,
ng butas,
ng lamang sa buhay, sa kamatayan.
May mga taong masasaktan.
Mahuhumaling ang mga tao sa pakikipaglaban sa kamatayan
na siyang sisira sa mga buhay nila.
At kapag hindi 'yan nagtagumpay…
at nawala na si Anya…
at hindi mo man lang hinarap 'to…
ano ang mararamdaman mo?
Ano ang mararamdaman mo kung ibinuhos mo ang lahat ng oras sa pakikipaglaban?
Hindi ka nakapagbigay ng kaunting sandali…
para magpaalam.
Kumusta po siya? May pagbabago ba?
Diyos ko, ayoko talaga na nakabukod siya nang ganiyan.
Hindi ito tungkol sa pagkakabukod.
Tungkol ito sa pagpapagaling at proteksiyon ninyong lahat.
Hindi nakakahawa ang sepsis, pero maaring nakakahawa ang impeksiyon na dulot nito.
Puwede kang pumasok, magsuot ka lang ng mask.
Alam mo, pagdating ko rito,
gusto ko lang talaga na magustuhan mo ako.
Maging mabait ka lang.
Ngayon, gusto ko lang na murahin mo ako.
Magising at sigawan ako.
Sabihin sa 'kin na napakatanga ko sa nararamdaman kong ito.
Gusto ko lang sabihin na salamat.
Sa pakikipagtalo sa 'kin.
Sa pagtawag pansin sa mga kalokohan ko.
Sa pagiging kapatid kong babae.
Kung kailangan mong umalis,
siguro…
Siguro susubukan kong tanggapin 'yon.
Kung 'yan ang gusto mo.
Mahal kita.
Gusto kong…
mabuhay.
Gising na siya.
Ayan ka na.
Natutuwa akong makita ka, Anya.
Gising siya.
-Mabuti 'yon, 'di ba? -Siyempre.
Ang ibig sabihin ba niyan ay mabubuhay na siya o…
Ano'ng ibig sabihin niyan?
Ang ibig sabihin ay gising na siya ngayon, at mabuti 'yon.
Ibig kong sabihin ay maririnig ka niya at masasagot ka niya.
Ipinagkaloob 'to, Ilonka. 'Di mo lang alam kung gaano kalaki.
Pero kagaya ng sabi ko, hindi tayo lumalaban sa gravity.
Sinusubukan nating gawing marahan at maganda
at matiwasay ang paglapag niya.
Ilonka. Ilonka.
Magandang hapon.
Nakita kita sa mga monitor.
Naisip kong lumabas at batiin ka.
Pasensiya ka na.
Alam ko ang pakiramdam na panooring mawala ang kaibigan.
Alam ko ang pakiramdam no'n.
At sinabi niya 'yon? "Hindi tayo lumalaban sa gravity."
Hanep na payo.
Kaya nandito ka sa labas.
Bakit?
Ano kasi…
Pagmamay-ari ng isang babae ang talaarawan na 'to na tumira dati rito.
Julia Jayne ang pangalan niya.
At nakaalis siya rito na magaling.
At ibang babae na mas matanda naman ang nagmamay-ari nitong isa pa.
Isang babaeng may nanay na ibinigay lahat ng mayroon siya sa paniniwalang
espesyal ang lugar na 'to.
Nag-aagaw buhay si Anya,
at puwede siyang bawian ng buhay anumang sandali.
Kung mayroon mang tsansa,
kahit ano na puwede kong gawin para sa kaniya,
-kahit gaano pa-- -Hindi 'yan kabaliwan.
Makinig ka.
Ano'ng naririnig mo?
'Di ko alam.
Kalikasan 'yan.
Karaniwan ito.
'Yong mga ibon, 'yong mga insekto.
Naririnig mo ang mga kanta ng mga nilalang.
Simpleng nilalang. Napakasimple na 'di natin sila pinapansin
na sumasalungat sa gravity araw-araw.
At normal lang 'yan.
'Di gano'n kahirap labanan ang gravity, sumasalungat sa gravity
ang mga simpleng insektong ni hindi man lang nag-iisip.
At hindi kabaliwan 'yon. Natural 'yon.
Sabi ng mga tao, hindi mo kayang salungatin ang gravity
pero nararamdaman nila ang hangin sa ibabaw ng mga ulo nila.
Gumagastos ng malaking halaga ang tao para maturukan ng kung anong karayom.
Acupuncture, acupressure,
aromatherapy, mga ear candle, infrared light therapy.
At hindi 'yan kabaliwan. Normal 'yan.
Napakanormal niyan. May mga kiosk niyan sa mall.
Siksikan na mga tao sa simbahan, faith healing,
pagpadala ng tseke kay Billy Graham para ipagdasal ang paghilom.
At hindi kabaliwan 'yan. Pananampalataya 'yan.
Basta iisang Diyos lang, ang tamang Diyos, ang katotohanan,
ang karunungan na naipon ng tao ng ilang libong taon
na bumuhay sa 'tin bago pa natin nilason ang hangin
at ang lupa at katawan natin.
'Yang bagay na 'yan, 'yan ang kabaliwan. Kabaliwan talaga 'to.
Matagal nang naging baliw ang mundo at ang ilan sa atin, mga pambihira,
ang nagawang hanapin muli ang katinuan natin.
Tinatawag tayong baliw ng baliw na mundong ito, 'di ba?
Maraming mga bagay rito.
At maraming mga bagay rito sa labas.
Ipunin mo ang tubig na 'yon,
kakailanganin mo ng halos isang galon no'n.
At pag-uusapan natin ang tungkol sa limang magkakapatid na babae.
Ipagpapalagay kong nagbasa ka.
Ilang babae ang nandiyan maliban sa 'yo at kay Anya?
Nandoon si Cheri, Natsuki at Sandra.
Apat at kung kasama ako, lima.
Kita mo? Pagkakataon nga naman.
Diyos ko.
-Ito ang Paragon. -Hindi.
May mga problema ang Paragon, naligaw ng landas.
May isang bagay na mas luma pa kaysa Paragon.
'Wag kang magugulat. May dahilan kaya ka naparito.
Dapat natutuwa ka dahil tama ka.
Ilonka, tama ka.
Ngayon, makinig kang mabuti,
dahil kung gusto mong iligtas ang kaibigan mo,
kailangan mong gawin itong sasabihin ko.
-Hindi. Hindi puwede. -Makinig kayo.
Buti na lang may nauna sa 'kin magsabi niyan.
Dahil ayokong magmukhang duwag,
pero medyo takot akong gawin 'yan.
Kaya salamat at nauna ka.
'Di 'yan gagana.
Bakit hindi?
Hindi naman sa sobrang iba nito sa lahat.
At sa tingin ko gumana 'to. Gumana 'to noon dito.
At hindi ko ideya 'to.
Galing ito sa sinaunang panahon pa.
-At gusto mong gawin ang ritwal na 'to… -Mamayang gabi.
Pero kalokohan 'to.
Kung gano'n, walang mawawala sa 'tin.
Ano naman kung mag-aaksaya tayo ng ilang minuto sa isang kalokohan?
-Ginagawa natin 'yon gabi-gabi. -Oo, pero paano kung mahuli tayo?
Anong gagawin nila, patayin tayo?
Tingin mo ba talaga gagana 'to?
Sa tingin ko ay gagawin ni Anya ang lahat para sa kahit sino sa 'tin.
Kahit sino sa 'tin dito.
Kaya, kung gagana 'to,
kung may tsansa sa isang libo, sa isang milyon…
nararapat sa kaniya ang tsansang 'yon.
Ano ba. Kabaliwan 'to.
Ibang klaseng kabaliwan 'to.
Sasali ako.
Kung kalokohan 'to, wala naman mawawala sa 'tin kundi panahon.
At panahon lang ang kaya nating ibigay ngayon.
Panahon ang kailangan niya.
Sasali ako.
Ganito, puwede sabihin ng tao na kabaliwan ang lahat ng 'to, pero…
Nakuwento nina Anya at Rachel na nakakita sila ng anino o anuman,
at nakuwento ni Ilonka na nakakita siya ng isang matandang babae.
Mayroon din akong kakaibang panaginip dito gabi-gabi.
Kaya, oo, hindi naman malinaw kung ano ang kabaliwan.
At kung mayroon mang mahika rito, kahit ano,
Gusto kong itutok 'yon kay Anya.
Pambihira.
Baka nga may mga anghel sa itaas.
Ibig kong sabihin, kung mayroon man, gusto ko na nasa panig natin sila.
Ibig kong sabihin, lahat ng teknolohiya ay parang mahika hanggang sa hindi na, kaya…
Sasali rin ako.
Hindi ko na alam kung ano ang normal,
dahil mukhang rasonable naman 'to.
Sige.
O sige.
Tadyakan natin ang demonyo.
Pero hindi n'yo tinatadyakan ang demonyo. Tinatadyakan n'yo ang Diyos.
Makinig kayo sa sarili n'yo.
Sinaunang paganong ritwal, pag-alay ng dugo.
At mga lumang librong sinulat ng mga miyembro ng kulto.
Mga huwad na idolo 'to, mga diyos-diyosan, ang mapanlinlang.
'Di n'yo puwedeng pakialaman, pasensiya na.
Hindi n'yo puwedeng pakialaman ang mga ganitong bagay. Hindi.
Dahil ang mundong 'yan, ang mundo sa labas ng katawan,
ang espiritwal na mundo, 'di ito tungkol sa pagligtas ng katawan,
tungkol ito sa pagligtas ng mga kaluluwa.
At nag-uusisa kayo ro'n, nagbubukas ng pinto,
tinatawagan ang mga maling numero.
Mayroon at mayroong sasagot.
Seryoso 'to at delikado. Kaya hindi, 'di ako sasali.
-Sandra, kailangan ka namin. -Hindi. Kailangan n'yong tumigil.
Mahalin si Anya nang sapat para diyan. Mahalin n'yo siya nang sapat para tumigil.
At 'wag n'yong ilagay ang sarili n'yo at tayong lahat
sa totoo, mortal, ispirituwal na panganib.
Pakiusap.
Puwede bang pumasok?
Pasensiya ka na tungkol sa kanina. Inis siguro silang lahat sa 'kin.
Ako hindi, 'di ako inis.
Pinadala ka ba nila para baguhin ang isip ko?
'Di nila alam na nandito ako.
Malumanay mong sinusubukan.
Pursigidong iniimbita mo ang lahat sa pananampalataya mo at…
sa tingin ko napakalungkot mo riyan.
Lagi kong naiisip 'yon.
Nakakapagod.
Hindi ka naniniwala sa sinasabi ni Ilonka, kaya,
kung gagawin mo 'yon dahil sa pag-ibig,
'di ka ba maiintindihan ng Diyos?
Hindi.
Hindi ko puwedeng alisin ang pananampalataya nang ganiyan. Sadyang…
Hindi 'yan ang paniniwala ko.
At kailangan kong maging totoo sa paniniwala ko.
Sigurado akong ito na ang pinakamalapit nating karanasan sa isang pamilya.
Mas malapit pa kaysa kadugo.
At nangangailangan ng tulong ang isa sa atin.
Puwede ko siyang ipagdasal.
At dapat lang.
Pero hindi ka naman dapat maniwala sa kahit ano.
Wala ka ring dapat gawin.
Magpakita ka lang.
Ilonka.
Ilonka, ayos ka lang ba?
Ano'ng nangyayari?
Ilonka!
Hindi! Hindi! Hindi!
Ilonka! Ilonka!
Ilonka!
Diyos ko.
O, Diyos ko. Tulungan mo ako.
Uy.
Tatakas tayo.
Uy, ganda. Tatakas tayo ng kulungan.
-Oo nga. -Nandito kami para sa 'yo.
Antay-antay lang. Aayusin namin 'to.
Magkita tayo sa baba.
Gagawin na namin.
Sa tingin ko alam ko na kung paano,
at ililigtas ka namin.
Naiintindihan mo ba?
Ayos na kami.
HUWAG
Tahimik sa taas. Walang kahit sinong tao.
-Dinala mo ba ang lahat? -Oo, lahat.
O sige. Magiging kakaiba 'to, pero dahil 'to sa pagmamahal namin sa 'yo.
Ayos, baguhan, alam kong kakaiba talaga ang pagmamahal mo.
Salamat.
Sige.
Isuot ang balabal, paikot sa sirkulo.
Magsisimula tayo sa pamamagitan ng pagtawag ng mga pangalan nila.
Panacea.
Hygieia.
Iaso.
Akala ko ba walang sumunod sa 'yo.
-Wala. -Guys, kung 'yong nars 'yan
at hindi nila ibabalik 'yan pababa.
-May pindutan siguro para pababain 'to. -Wala.
Wala akong nakitang gano'n.
Salamat sa Diyos. Si Sandra lang pala.
Sandra. Nagpakita ka.
Nagsimula na kayo?
Kakaumpisa pa lang. Sasali ka?
Mayroon bang kakaiba no'ng bumaba kayo?
Kakaiba na parang ano?
Wala, maayos naman.
At natutuwa ako na sumama ka rito.
Nandito ako para lang maniguro.
Para siguruhing maingat tayo. At sumali sa sarili kong paraan.
Sa paraan ko. Pero sige, nandito ako.
Nandito ako.
Oo.
Aceso.
Aglaea.
Tinatawag namin kayo, ang Limang Magkakapatid,
mga anak ni Asclepius at Epione.
Tinatawag namin kayo para pagalingin ang aming kapatid na si Anya.
Dinala ba ng lahat ang handog nila?
Ang handog ko.
Para sa 'kin, ito ay simbolo ng tahanan.
Itinaboy ako ng lahat ng kakilala ko.
Ipinaramdam sa 'kin na para akong basura.
Pero ang ina-inahan ko, si Maggie, no'ng nakita niya ako…
ayaw na niya akong pakawalan.
Gusto niya ako.
At inuwi niya ako at ibinigay nila ni Tim ang pulseras na 'to sa akin
at araw-araw kong hinahawakan 'to mula nang namatay siya.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Nakuha ko 'to sa pagtakbo ng una kong 400 na metro.
Pumutok ang baril, sinusumpa ko parang…
hangin ang pakiramdam ko.
Ipinapaalala sa 'kin ang kalayaan.
At kapangyarihan…
at na parang ang lakas ko.
Para kay Anya.
Ang pinakamatatag na taong nakilala ko.
Ito ang lahat ng pelikula na napanood namin.
Bawat pinagsaluhang popcorn.
Bawat away namin tungkol sa kung sino mas magaling
sa pagitan ni Wesley at ni Denzel.
Sa isang bigkis, buong relasyon ko 'to sa nanay ko.
Buwisit, mahal kita, Anya.
Alam mo na 'di mo makukuha 'to nang ganito, 'di ba?
Wala akong pakialam kahit na makuha ko.
Margaret Rainey ang pangalan niya at may nararamdaman kami sa isa't isa.
May lumilipad na mga maliliit na bolang papel sa loob ng classroom
kapag nakatalikod ang guro.
Napakagaling namin.
'Di ko naisip 'yon sa umpisa, pero tinago ko ang bawat isa…
na mga sinulat niya sa 'kin,
at minahal ko siya.
At 'di ko pa dati naamin 'to.
Ito lang ang alam ko sa pag-ibig.
At ibibigay ko 'to sa 'yo, Anya.
Tatay ko 'to.
No'ng bagong lipat siya sa Norway, Oregon.
Ang tanging kayumangging lalaki sa bayan, pero nakangiti siya.
Oo, at ganito ang nakalagay sa mukha niya, "Sige, subukan n'yo ako, mga lintik kayo."
At 'yan ang tatay ko.
At ito ang paborito kong bagay.
Mula ito sa isang madilim na yugto ng buhay ko.
No'ng panahon na masuwerte ako, nakaligtas ako.
Bago ko nalaman na may ididilim pa pala lahat.
Galing ito sa isang kotse na masuwerte akong nakaligtas.
At kung makarating sana sa 'yo ang suwerte na 'yan, Anya.
Regalo ito mula sa isang lalaki, isang espeyal na lalaki,
isang lalaki na mahal ko at mahal din ako, pero,
hindi puwede o, ibig kong sabihin, alam kong hindi dapat, kaya tumigil kami.
At walang nakakaalam nito, Diyos lang, kaya.
Kung ang Limang Magkakapatid o sinuman,
kung kailangan nila ng karagdagang impormasyon tungkol dito,
puwede nila siyang tanungin, dahil alam niya.
Para kay Anya.
Mahal kita, Sandra.
Kanino 'yan?
Kailangan natin ng limang magkakapatid na babae.
Dugo ng limang magkakapatid na babae at tatlong lalaki
para sa kapatid nating si Anya.
Pasensiya na.
-Malamig ito. -Okay.
Panacea.
Hygieia.
Iaso.
Aceso.
Aglaea.
Panacea.
Hygieia.
Iaso.
Kahit kaunting panahon lang.
Aceso.
Pakiusap. Kahit kaunting panahon lang.
Mahabaging Panacea.
Anak nina Asclepius at Epione.
Una sa mga doktor, pinakamatulin sa mga manggagamot.
Mapagkakatiwalaang tagapaghilom ng mga may sakit na lalaki at babae,
sa pamamagitan mo
gumagaling ang mga may sakit.
Guys?
Diyos ko po.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Andrew Jan Novera