1
00:00:06,333 --> 00:00:09,750
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:15,208 --> 00:00:16,291
‎ฟื้นสิ

3
00:00:18,583 --> 00:00:20,791
‎ฟื้นสิ กลับมาเร็ว

4
00:00:22,458 --> 00:00:24,375
‎ไม่เอาน่า อันยา กลับมาสิ

5
00:00:37,166 --> 00:00:38,166
‎นี่

6
00:00:38,250 --> 00:00:39,125
‎ให้ตายสิ อันยา

7
00:00:39,208 --> 00:00:41,791
‎นี่ๆ เป็นอะไรหรือเปล่า

8
00:00:42,541 --> 00:00:43,708
‎เธอโอเคไหม

9
00:00:46,250 --> 00:00:47,291
‎มีอะไรเหรอ

10
00:00:49,708 --> 00:00:53,416
‎เห็นไหม มันอยู่นั่นไง

11
00:00:59,416 --> 00:01:00,833
‎เพราะกินยาเกินขนาดน่ะ

12
00:01:01,500 --> 00:01:03,291
‎น่าจะกินเป็นกำมือเลยล่ะ

13
00:01:03,958 --> 00:01:05,125
‎หายากินเอง

14
00:01:07,083 --> 00:01:08,166
‎เธอไม่รู้เลยเหรอ

15
00:01:09,000 --> 00:01:11,500
‎เห็นมาร์คพูดตอนไปถึงที่นั่น…

16
00:01:13,625 --> 00:01:17,541
‎หนูได้ยินเขาถามใครสักคนเรื่องคำสั่งห้ามกู้ชีพ

17
00:01:18,625 --> 00:01:20,083
‎อันยาปฏิเสธการกู้ชีพเหรอคะ

18
00:01:20,750 --> 00:01:23,625
‎- เขาไม่ได้บอกเธอสินะ
‎- ทำไมคุณไม่บอกหนูล่ะ

19
00:01:24,750 --> 00:01:27,875
‎หนูเป็นเพื่อนร่วมห้องนะคะ
‎ถ้าใครจะต้องรู้ก็ควรเป็น…

20
00:01:30,375 --> 00:01:32,291
‎ถ้าหนูรู้ หนูคงไม่…

21
00:01:32,833 --> 00:01:35,333
‎- ไม่รู้สิ หนูคงจะ…
‎- จะทำเหมือนเดิม ฉันว่านะ

22
00:01:37,708 --> 00:01:41,208
‎คำสั่งห้ามกู้ชีพไม่ได้แปลว่าห้ามรักษา

23
00:01:42,583 --> 00:01:46,666
‎ฉันพูดเสมอว่าไบรท์คลิฟฟ์
‎เคารพสิทธิ์ในการตัดสินใจ ไม่เคยเปลี่ยน

24
00:01:47,291 --> 00:01:50,416
‎แต่อีลองก้า เราจะไม่ยอมอยู่เฉย

25
00:01:50,500 --> 00:01:53,291
‎ดูคนกินยาที่หามาเองเกินขนาดหรอกนะ

26
00:01:53,916 --> 00:01:56,000
‎ฉันดีใจมากที่เธอเองก็ไม่ทำแบบนั้น

27
00:01:56,083 --> 00:01:57,541
‎เธอทำถูกแล้วล่ะ

28
00:02:04,166 --> 00:02:05,250
‎ขอโทษนะ

29
00:02:07,000 --> 00:02:07,916
‎ฉันไม่รู้เลย

30
00:02:09,291 --> 00:02:11,583
‎ฉันไม่รู้และไม่น่า…

31
00:02:12,791 --> 00:02:14,166
‎ไม่น่าเข้าไปยุ่งเลย

32
00:02:14,750 --> 00:02:15,708
‎ฉันขอโทษ อันยา

33
00:02:17,875 --> 00:02:19,041
‎ไม่เป็นไร

34
00:02:20,000 --> 00:02:20,958
‎เป็นไงบ้าง

35
00:02:23,333 --> 00:02:24,333
‎โอเคไหม

36
00:02:26,208 --> 00:02:28,500
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอจำได้ไหม แต่…

37
00:02:30,208 --> 00:02:33,458
‎เธอร้องโวยวายหนักเลยตอนที่ฟื้น…

38
00:02:34,541 --> 00:02:37,125
‎เธอถามว่าฉันเห็นอะไรหรือเปล่า

39
00:02:38,375 --> 00:02:39,958
‎เธอเห็นอะไร อันยา

40
00:02:44,375 --> 00:02:45,333
‎ฉันเมายา

41
00:02:46,583 --> 00:02:48,583
‎- ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
‎- เธอเห็นสิ

42
00:02:49,583 --> 00:02:53,166
‎เธอพูดถึงสิ่งที่เรเชลพูดในช่วงท้ายของชีวิต

43
00:02:53,958 --> 00:02:57,166
‎- เรื่องเงาอะไรนั่นน่ะ
‎- ไม่มีเงา

44
00:02:58,250 --> 00:02:59,291
‎เพ้อเจ้อทั้งนั้น

45
00:03:00,166 --> 00:03:01,208
‎เข้าใจไหม

46
00:03:02,625 --> 00:03:03,625
‎ฉันไม่ได้เห็นอะไร

47
00:03:05,416 --> 00:03:06,250
‎ฉันเมายา

48
00:03:16,416 --> 00:03:17,333
‎อีลองก้า

49
00:03:22,333 --> 00:03:24,166
‎เป็นยังไงบ้าง เธอโอเคไหม

50
00:03:27,250 --> 00:03:28,375
‎ไม่รู้สิ

51
00:03:29,375 --> 00:03:31,416
‎ฉันพอนึกออกว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไง

52
00:03:33,166 --> 00:03:34,166
‎แต่เธอ…

53
00:03:34,916 --> 00:03:36,416
‎ต้องใจดีกับตัวเองบ้างนะ

54
00:03:37,791 --> 00:03:39,291
‎พูดง่ายกว่าทำเนอะ

55
00:03:40,916 --> 00:03:42,083
‎มานี่หน่อยสิ

56
00:03:44,291 --> 00:03:46,000
‎แป๊บเดียวเอง เอาน่า มานี่มา

57
00:03:59,041 --> 00:04:01,541
‎- อะไรน่ะ
‎- ไม่มีอะไร

58
00:04:15,291 --> 00:04:19,208
‎บันทึกพารากอน
‎เป็นของผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่าอะธีน่า

59
00:04:20,458 --> 00:04:22,833
‎เธออายุ 16 ตอนที่หนีไป

60
00:04:22,916 --> 00:04:24,541
‎และนี่คือเรื่องราวของเธอ

61
00:04:26,333 --> 00:04:29,708
‎ลัทธิต่างๆ แพร่หลายในอเมริกา
‎ในช่วงทศวรรษที่ 1920 และ 1930

62
00:04:29,791 --> 00:04:31,875
‎และเป็นที่นิยมมากในทศวรรษที่ 1940

63
00:04:31,958 --> 00:04:32,875
‎ลัทธิไซคีอานา

64
00:04:32,958 --> 00:04:33,791
‎(ลัทธิลึกลับสลายตัวหลังตำรวจบุกจับ)

65
00:04:33,875 --> 00:04:37,500
‎ลัทธิซิลเวอร์ลีเจียน
‎และลัทธิไอแอมกลายเป็นข่าวใหญ่

66
00:04:37,583 --> 00:04:40,666
‎แต่พารากอนนั้นน่าสลดใจที่สุดก็ว่าได้

67
00:04:40,750 --> 00:04:41,583
‎(เหตุสลดพารากอน อุบัติเหตุหรือฆาตกรรม)

68
00:04:41,666 --> 00:04:44,791
‎ลัทธินี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1931 โดยเรจิน่า บัลลาร์ด

69
00:04:44,875 --> 00:04:46,541
‎ที่ต่อมาเรียกตัวเองว่า "อะเซโซ"

70
00:04:46,625 --> 00:04:48,458
‎ตามชื่อเทพีแห่งการรักษาของกรีก

71
00:04:48,541 --> 00:04:51,125
‎ซึ่งก็เข้าใจได้อย่างน่าเศร้า

72
00:04:51,208 --> 00:04:54,208
‎สามีเธอเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม
‎และลูกชายเสียชีวิตด้วยโรคโปลิโอ

73
00:04:54,291 --> 00:04:57,458
‎เธอจึงตั้งกลุ่มโดยอิงปรัชญาสุขภาพยุคใหม่

74
00:04:57,541 --> 00:05:01,041
‎ซึ่งนำแนวคิดธรรมชาติบำบัด
‎มาใช้ในสถานพยาบาล

75
00:05:01,125 --> 00:05:03,166
‎แต่มันกลับเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น

76
00:05:03,250 --> 00:05:06,500
‎อะเซโซหมกมุ่นกับเทพีกรีกโบราณมาก

77
00:05:06,583 --> 00:05:09,041
‎โดยเฉพาะพี่น้องทั้งห้า

78
00:05:09,958 --> 00:05:12,916
‎พานาเซีย เทพีแห่งสุขภาพสากล

79
00:05:13,000 --> 00:05:15,750
‎ไฮเจีย เทพีแห่งความสะอาด

80
00:05:15,833 --> 00:05:18,625
‎อิอาโซ เทพีแห่งการฟื้นฟู

81
00:05:18,708 --> 00:05:21,166
‎อะเกลอา เทพีแห่งความงาม

82
00:05:21,250 --> 00:05:26,458
‎และอะเซโซ ที่ชื่อเหมือนเธอนั้น
‎เป็นเทพีแห่งการรักษา

83
00:05:26,541 --> 00:05:28,041
‎ด้วยการบูชาที่เหมาะสม

84
00:05:28,125 --> 00:05:32,708
‎อะเซโซคิดว่าเธอมีโอกาสได้รับสิ่งที่มากกว่า
‎การอยู่ดีมีสุขและการหายป่วย

85
00:05:32,791 --> 00:05:35,041
‎เธอเลือกสัญลักษณ์ที่แสดงถึงเวลา

86
00:05:35,708 --> 00:05:37,083
‎นาฬิกาทราย

87
00:05:37,166 --> 00:05:41,416
‎ซึ่งสามารถพลิกไปมาได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

88
00:05:42,250 --> 00:05:46,000
‎อะเซโซเลือกว่าจะให้สมาชิกคนไหนบ้าง
‎มาเป็นตัวแทนพี่น้องทั้งห้า

89
00:05:46,083 --> 00:05:48,125
‎นอกจากตัวเธอนั่นเอง

90
00:05:48,208 --> 00:05:52,666
‎พวกเธอจึงศึกษาเรื่องการบูชาเทพเจ้าและเทพี
‎แห่งโลกโบราณอย่างลึกซึ้งกว่าเดิม

91
00:05:53,375 --> 00:05:55,375
‎แค่การสวดไม่เพียงพออีกต่อไป

92
00:05:55,458 --> 00:05:56,875
‎ของบูชาก็ยังไม่พอ

93
00:05:57,583 --> 00:06:01,500
‎ในที่สุดเธอก็ข้ามไปสู่พิธีกรรมโบราณที่แท้จริง

94
00:06:01,583 --> 00:06:02,958
‎การสังเวยเลือด

95
00:06:05,875 --> 00:06:07,833
‎อะธีน่าตกใจกับสิ่งที่ได้เห็น

96
00:06:08,458 --> 00:06:12,333
‎เธอไม่ใช่แค่สมาชิกทั่วไป อะเซโซคือแม่ของเธอ

97
00:06:13,041 --> 00:06:15,083
‎เธอได้เห็นพ่อและพี่ชายตัวเองตายไปแล้ว

98
00:06:15,166 --> 00:06:17,875
‎และตอนนี้ยังต้องมาเห็นแม่เสียสติไปอีกคน

99
00:06:17,958 --> 00:06:21,333
‎อะธีน่าขอร้องให้แม่หยุดเพื่อจะดึงสติ

100
00:06:22,125 --> 00:06:24,083
‎เธอรู้แก่ใจว่าต้องหยุดแม่ให้ได้

101
00:06:24,166 --> 00:06:27,875
‎อะธีน่าจึงพาเด็กคนอื่นๆ หนีออกไปกลางดึก

102
00:06:27,958 --> 00:06:30,500
‎เธอพาทุกคนเดินเกือบสองกิโลเมตร
‎ไปยังชุมชนที่ใกล้ที่สุด

103
00:06:31,125 --> 00:06:32,208
‎แล้วก็แจ้งตำรวจ

104
00:06:33,416 --> 00:06:37,083
‎ตำรวจกลับไปที่นั่น แต่ก็ไม่เจอใครที่ไหนสักที่เลย

105
00:06:37,791 --> 00:06:41,458
‎จนกระทั่งพวกเขายอมเชื่ออะธีน่า
‎และลงไปดูที่ห้องใต้ดิน

106
00:06:41,541 --> 00:06:44,833
‎ชั้นใต้ดินซึ่งต้องกดปุ่มลับในลิฟต์ลงไป

107
00:06:49,041 --> 00:06:53,791
‎พวกผู้ใหญ่ตายหมดเพราะถูกพิษ
‎ยกเว้นคนคนเดียว

108
00:06:59,083 --> 00:07:01,458
‎อะเซโซสาบานว่าเป็นอุบัติเหตุ

109
00:07:01,541 --> 00:07:05,458
‎บอกว่าเธอเก็บใบชาผิดต้น
‎มาชงให้พวกเขาดื่มในพิธี

110
00:07:06,458 --> 00:07:07,958
‎แต่นั่นก็แค่เรื่องเล่า

111
00:07:08,625 --> 00:07:11,875
‎เพราะอะธีน่าบอกว่า
‎แม่ของเธอรู้ตัวดีว่าทำอะไรอยู่

112
00:07:13,458 --> 00:07:15,750
‎แม่เธอเคยบอกว่าจะมีพิธีสำคัญ

113
00:07:15,833 --> 00:07:18,625
‎การสังเวยเลือดที่เหล่าเทพีไม่อาจมองข้ามได้

114
00:07:19,375 --> 00:07:23,625
‎การสังเวยเลือดที่จะต่อชีวิตเธอให้ยืนยาวขึ้นไป

115
00:07:24,166 --> 00:07:27,375
‎- เทพีทั้งห้าเหรอ
‎- พี่น้องทั้งห้าน่ะ

116
00:07:28,541 --> 00:07:29,625
‎ชาวกรีกเหรอ

117
00:07:29,708 --> 00:07:33,875
‎ก็ในนี้ชื่อว่าพานาเซีย อิอาโซ อะเซโซ

118
00:07:33,958 --> 00:07:36,083
‎แต่ที่โรมเขาเรียกไม่เหมือนกัน

119
00:07:36,166 --> 00:07:40,708
‎ที่นั่นเรียกคาร์นา เฟโรเนีย
‎วาเลตูโด คาร์เดีย ฟาบริส

120
00:07:41,375 --> 00:07:44,708
‎ส่วนที่อียิปต์จะชื่อเซ็คเมท ไอซิส เซอร์เก็ต

121
00:07:44,791 --> 00:07:46,583
‎อย่างเดียวกันแต่คนละชื่อ

122
00:07:47,291 --> 00:07:49,208
‎โคตรหลอนเลยเรื่องนี้

123
00:07:50,375 --> 00:07:53,875
‎วางยาคนอื่นเพราะตำนานเก่าไร้สาระเนี่ยนะ

124
00:07:54,750 --> 00:07:57,166
‎เธอคิดจริงๆ ว่ามันจะทำให้เธออยู่ได้นานขึ้นไง

125
00:07:57,250 --> 00:07:58,541
‎ได้ผลไหมล่ะ

126
00:07:58,625 --> 00:08:02,250
‎หลังจากนั้นอะเซโซก็หายเข้ากลีบเมฆไป
‎และใช้ชื่อจริงของตัวเอง

127
00:08:02,333 --> 00:08:04,791
‎ฉันเลยไม่รู้ว่าเธออยู่ได้นานแค่ไหน

128
00:08:05,375 --> 00:08:07,125
‎แล้วลูกสาวที่ชื่ออะธีน่าล่ะ

129
00:08:07,208 --> 00:08:08,833
‎นั่นก็ไม่ใช่ชื่อจริงของเธอนะ

130
00:08:08,916 --> 00:08:12,125
‎แถมเธอก็เผ่นจากที่นี่อย่างเร็วที่สุดเลย

131
00:08:13,416 --> 00:08:16,333
‎- แต่ทิ้งสมุดบันทึกไว้เหรอ
‎- และจูเลีย เจย์นก็ไปเจอเข้า

132
00:08:16,875 --> 00:08:19,041
‎เธออ่านแล้วเอาไปซ่อนในห้องสมุด

133
00:08:19,125 --> 00:08:22,000
‎ก่อนจะทิ้งตัวเลขพวกนั้นไว้ให้คนอื่นหา

134
00:08:22,083 --> 00:08:23,416
‎ว่าแต่ทำไมล่ะ

135
00:08:23,500 --> 00:08:26,625
‎เรารู้ว่าไบรท์คลิฟฟ์ว่างลง
‎หลังจากกลุ่มพารากอนไม่อยู่แล้ว

136
00:08:27,250 --> 00:08:29,541
‎ว่างยาวจนสแตนตันมาซื้อในปี 1966

137
00:08:30,166 --> 00:08:32,291
‎เขาเก็บกวาดอะไรออกไปเยอะ
‎แต่พลาดบางอย่างไป

138
00:08:32,916 --> 00:08:34,083
‎สมุดบันทึก ห้องใต้ดิน

139
00:08:34,166 --> 00:08:37,083
‎พอดีกับที่จูเลีย เจย์นเข้ามาเจอทั้งสองอย่าง

140
00:08:37,958 --> 00:08:39,791
‎เธออ่านบันทึกของอะธีน่าที่พูดถึง

141
00:08:39,875 --> 00:08:41,333
‎สิ่งที่พวกนั้นทำจริงๆ เยอะมาก

142
00:08:41,416 --> 00:08:43,333
‎แบบละเอียดยิบเลยล่ะ

143
00:08:43,416 --> 00:08:45,666
‎เธอก่อตั้งชมรมสยองขวัญเที่ยงคืนที่ห้องใต้ดิน

144
00:08:46,375 --> 00:08:47,833
‎แล้วหายป่วยออกจากที่นี่ไป

145
00:08:47,916 --> 00:08:48,875
‎ไม่รู้สิ

146
00:08:49,666 --> 00:08:54,958
‎ฉันลองทำอะไรบ้าๆ มาเยอะนะ
‎แบบบ้าบอหลุดโลกเลยน่ะ

147
00:08:56,583 --> 00:08:58,041
‎ที่จริงมีอะไรก็ลองหมด

148
00:08:58,125 --> 00:09:00,750
‎เพราะฉันก็ไม่อยากตาย
‎เหมือนเราทุกคนนั่นแหละ แต่…

149
00:09:00,833 --> 00:09:02,208
‎จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามแต่

150
00:09:03,083 --> 00:09:06,583
‎ฉันรู้ว่ากลุ่มพารากอนอยู่ที่นี่
‎ที่ไบรท์คลิฟฟ์นี่แหละ

151
00:09:07,166 --> 00:09:09,458
‎พวกเขานอนบนเตียงเรา นั่งที่โต๊ะเรา

152
00:09:09,541 --> 00:09:10,958
‎เดินไปมาตามทางเดิน

153
00:09:12,250 --> 00:09:14,291
‎อะธีน่าช่วยให้ฉันรู้ว่าพวกเขาเชื่ออะไร

154
00:09:15,375 --> 00:09:17,458
‎ฉันรู้ว่าจูเลียเจอบันทึกเล่มนั้น

155
00:09:18,791 --> 00:09:20,833
‎รู้ว่าชมรมสยองขวัญเที่ยงคืนนัดเจอกัน

156
00:09:20,916 --> 00:09:22,708
‎ที่เดียวกับที่พารากอนทำพิธี

157
00:09:23,791 --> 00:09:26,291
‎และรู้ว่าจูเลียออกจากที่นี่ไปพร้อมร่างกายที่หายดี

158
00:09:30,750 --> 00:09:31,791
‎แล้วเธอคิดจะทำไงล่ะ

159
00:09:33,000 --> 00:09:36,000
‎ไปเก็บลูกเบอร์รี่พิษ หยิบชุดโทก้ามาใส่เหรอ

160
00:09:38,083 --> 00:09:39,208
‎ชุดโทก้าไม่ใช่ของกรีกนะ

161
00:09:44,500 --> 00:09:45,625
‎ขอบคุณค่ะ

162
00:09:52,041 --> 00:09:54,583
‎สวัสดีจ้ะ สุดสวย

163
00:09:54,666 --> 00:09:56,041
‎ได้อะไรมาเหรอ

164
00:09:56,125 --> 00:10:00,333
‎แม่ฉันกำลังถ่ายหนัง
‎แถมได้ร่วมงานกับมอลลี่ เบลคด้วย

165
00:10:00,416 --> 00:10:01,250
‎เธอรู้จักไหม

166
00:10:02,041 --> 00:10:03,958
‎นักแสดงเหรอ

167
00:10:04,041 --> 00:10:06,666
‎เปล่า ช่างทำวิกผมต่างหาก

168
00:10:07,375 --> 00:10:09,875
‎ไม่ใช่แค่ช่างทำวิกผมนะ เธอเป็น…

169
00:10:11,000 --> 00:10:12,833
‎สุดยอดช่างทำวิกผมเลยล่ะ

170
00:10:12,916 --> 00:10:16,375
‎เขาทำวิกผมที่ราคาทะลุแสนดอลลาร์

171
00:10:16,458 --> 00:10:19,000
‎และเขาก็เทิดทูนแม่ฉันมาก

172
00:10:19,083 --> 00:10:23,250
‎แม่ใส่วิกเขาถ่ายหนังสี่เรื่องได้มั้ง
‎บวกงานพรมแดงอีกราวๆ 400 งาน

173
00:10:23,333 --> 00:10:28,083
‎ฉันเลยส่งขนาดไปให้
‎แล้วเขาก็ปรับของในโชว์รูมชิ้นนึงให้

174
00:10:29,500 --> 00:10:31,166
‎นี่ไงล่ะ

175
00:10:31,250 --> 00:10:33,375
‎- ว้าว คือมัน…
‎- ใช่ไหมล่ะ

176
00:10:33,458 --> 00:10:36,500
‎เขาทำวิกนี้จากรูปฉันก่อนทำคีโม

177
00:10:37,166 --> 00:10:40,166
‎ส่วนอันใหม่นี่สวยกว่าเดิมอีกนะ ฉันว่า

178
00:10:40,666 --> 00:10:43,916
‎- สวยมากเลยล่ะ
‎- และฉันก็คิดจริงๆ นะ

179
00:10:44,000 --> 00:10:46,500
‎เธอกับฉันอาจเป็นแค่สองคนบนโลกใบนี้

180
00:10:46,583 --> 00:10:49,416
‎ที่ได้วิกมอลลี่ เบลคของแท้โดยไม่ต้องบินไปอิตาลี

181
00:10:49,500 --> 00:10:51,041
‎เดี๋ยว อะไรนะ

182
00:10:53,083 --> 00:10:54,541
‎ใช่เลย นี่ของเธอจ้ะ

183
00:10:55,708 --> 00:10:57,416
‎ฉันถึงได้วัดหัวเธอเมื่ออาทิตย์ก่อนไง

184
00:10:58,166 --> 00:11:00,250
‎แถมยังบุกเข้าห้องตอนเธอหลับ

185
00:11:00,333 --> 00:11:01,833
‎แล้วขโมยรูปถ่ายเธอไป

186
00:11:03,166 --> 00:11:04,833
‎- เธอทำอะไรนะ
‎- ลองใส่ดูสิ

187
00:11:07,791 --> 00:11:10,416
‎- ยกนิ้วขึ้น
‎- แบบนี้เหรอ

188
00:11:10,500 --> 00:11:11,458
‎เรียบร้อย

189
00:11:11,541 --> 00:11:13,416
‎โอเค ปล่อยได้แล้ว

190
00:11:15,750 --> 00:11:18,125
‎ขอดูหน้าหน่อยซิ หน้าสวยเชียว

191
00:11:20,000 --> 00:11:21,166
‎ใช่เลย

192
00:11:21,958 --> 00:11:23,125
‎นี่แหละ

193
00:11:30,541 --> 00:11:31,500
‎ฉันไม่…

194
00:11:32,833 --> 00:11:35,208
‎- ฉันไม่รู้จะขอบคุณเธอยังไงดี
‎- ยินดีจ้ะ

195
00:11:39,708 --> 00:11:40,541
‎ทำไมล่ะ

196
00:11:42,541 --> 00:11:43,708
‎ก็เธอพูดถึงไง

197
00:12:02,041 --> 00:12:03,375
‎เธอดูดีมากเลย

198
00:12:04,166 --> 00:12:08,708
‎วันนี้เรามารวมตัวกันที่นี่
‎เพื่อสุขสันต์วันตายให้กับอาเมช

199
00:12:09,791 --> 00:12:10,625
‎เยี่ยม

200
00:12:12,083 --> 00:12:14,375
‎วันที่เขาไม่น่าจะอยู่ถึง

201
00:12:15,541 --> 00:12:18,541
‎หนึ่งปีก่อน หมอหลายคนบอกว่า
‎เขาจะอยู่ได้อีกแค่หนึ่งปี

202
00:12:18,625 --> 00:12:22,666
‎หนึ่งปีก่อน วันเดียวกันนี้ แล้วดูเราสิ

203
00:12:23,458 --> 00:12:25,791
‎เขายังอยู่ดี ไอ้บ้าดวงแข็งนี่

204
00:12:25,875 --> 00:12:28,500
‎อย่ามานอกบท ขอเลย แค่อ่านไปก็พอ

205
00:12:31,333 --> 00:12:33,041
‎โทษที ฉันมาสาย

206
00:12:34,125 --> 00:12:36,083
‎ไม่เป็นไร เราเพิ่งเริ่มเอง

207
00:12:39,916 --> 00:12:43,000
‎สมองอาเมชกัดกินตัวเองมานานแล้ว

208
00:12:43,083 --> 00:12:45,916
‎ไอ้เนื้องอกกลีโอบลาสโตมาเฮงซวยนั่น

209
00:12:46,000 --> 00:12:48,541
‎นายพูดจากใจล้วนๆ เลยใช่ไหมเนี่ย

210
00:12:48,625 --> 00:12:50,833
‎ไอ้เนื้องอกเฮงซวยที่พรากหนุ่มงานดี

211
00:12:51,375 --> 00:12:53,708
‎เลิศล้ำ รูปหล่อคนนี้ไป

212
00:12:54,250 --> 00:12:55,583
‎แล้วทำเขาชักดิ้นชักงอ

213
00:12:56,125 --> 00:12:58,916
‎ถ้าดื่มแอลกอฮอล์เข้าไป เขาอาจจะชักได้

214
00:12:59,000 --> 00:13:00,958
‎ถ้ากินแอสไพริน เขาอาจจะชักได้

215
00:13:01,041 --> 00:13:03,000
‎พูดตรงๆ ว่าถ้าเขาหายใจแรงเกินไป

216
00:13:03,083 --> 00:13:04,041
‎เขาก็อาจชักได้

217
00:13:04,125 --> 00:13:06,541
‎- รักษายังไงก็ไม่ได้ผล
‎- ไม่ได้ผล

218
00:13:07,250 --> 00:13:08,083
‎ถึงอย่างนั้น

219
00:13:09,416 --> 00:13:10,416
‎เขาก็รอดมาได้

220
00:13:16,375 --> 00:13:20,291
‎- และตอนนี้ ถอดสูทงานศพครับ
‎- จัดไป

221
00:13:21,666 --> 00:13:23,541
‎แหม ขอร้อง

222
00:13:28,625 --> 00:13:29,791
‎เลิศ

223
00:13:32,041 --> 00:13:33,750
‎ดูถุงเท้าซะก่อน

224
00:13:34,416 --> 00:13:36,458
‎- ถอดหมดตัวจริงๆ
‎- แจ๋ว

225
00:13:39,000 --> 00:13:40,041
‎อย่ามา

226
00:13:54,750 --> 00:13:56,708
‎ทีแรกวันนี้ฉันจะโดนฝังพร้อมสูทชุดนี้

227
00:13:59,708 --> 00:14:01,541
‎พ่อแม่ฉันเลือกให้เอง ซึ่ง…

228
00:14:02,875 --> 00:14:04,833
‎มีคนบอกว่ามันสวยดี แต่…

229
00:14:06,250 --> 00:14:08,125
‎บอกเลยว่ามันไม่ใช่ตัวฉัน

230
00:14:09,583 --> 00:14:10,750
‎สเปนเซอร์

231
00:14:15,458 --> 00:14:16,416
‎(เล่นหรือตาย)

232
00:14:16,500 --> 00:14:21,708
‎ใช่เลย ตัวนี้แหละที่ฉันอยากใส่ตอนจากไป

233
00:14:23,208 --> 00:14:24,041
‎เพราะงั้น…

234
00:14:30,208 --> 00:14:31,333
‎แล้วเจอกัน

235
00:14:56,625 --> 00:14:58,000
‎ขอบคุณที่นายเป็นนายนะ อาเมช

236
00:14:58,833 --> 00:14:59,833
‎ใช่เลย

237
00:15:00,708 --> 00:15:02,250
‎ดีใจที่นายอยู่กับเรานะเพื่อน

238
00:15:05,916 --> 00:15:07,500
‎เอาล่ะ เรียบร้อย

239
00:15:08,791 --> 00:15:09,875
‎ปาร์ตี้กันไหม

240
00:15:12,791 --> 00:15:14,291
‎บราวนี่พวกนี้น่ะ…

241
00:15:15,083 --> 00:15:16,000
‎ไม่ธรรมดาเลยนะ

242
00:15:16,541 --> 00:15:19,625
‎เมายานี่อยู่ในสิ่งที่ต้องทำก่อนตายไหมนะ

243
00:15:20,625 --> 00:15:21,916
‎ต้องจัดแล้วล่ะ

244
00:15:25,416 --> 00:15:26,250
‎นี่จ้ะ

245
00:15:27,958 --> 00:15:30,208
‎- อะไรเนี่ย
‎- เปิดสิ เจ้าทึ่ม

246
00:15:36,625 --> 00:15:37,500
‎แม่เจ้า…

247
00:15:39,958 --> 00:15:42,333
‎มาได้ไงเนี่ย อีกตั้งหลายเดือนถึงจะออก

248
00:15:42,416 --> 00:15:46,083
‎ตอนนี้พ่อฉันทำงานอยู่ญี่ปุ่น
‎ท่านรู้จักหลายคนที่โซนี่น่ะ

249
00:15:46,166 --> 00:15:49,541
‎ขอบคุณนะ ขอบคุณๆ

250
00:15:49,625 --> 00:15:51,125
‎- จ้ะ
‎- โอเค

251
00:15:52,041 --> 00:15:53,916
‎คิดว่าสแตนตันสูบกัญชาไหม

252
00:15:54,000 --> 00:15:55,041
‎- สูบสิ
‎- ใช่เลย

253
00:15:55,125 --> 00:15:56,750
‎- คิดงั้นจริงเหรอ
‎- อืม

254
00:15:56,833 --> 00:15:58,625
‎นางซื้อที่นี่นะ

255
00:15:59,625 --> 00:16:02,416
‎เพราะงั้นคนเราก็ต้องหาทาง
‎ปล่อยใจกันบ้างแหละ

256
00:16:03,125 --> 00:16:06,666
‎ฉันนึกภาพนางเมาเหล้าไม่ออก แต่กัญชานี่ได้อยู่

257
00:16:06,750 --> 00:16:08,708
‎นางอาจจะร้ายมากก็ได้นะ

258
00:16:09,708 --> 00:16:13,083
‎เผลอๆ อาจตั้งที่นี่ขึ้นเพื่อจะได้ดูคนอื่นทุกข์ทรมาน

259
00:16:13,166 --> 00:16:17,250
‎หรือไม่ก็ถึงขั้นดูดพลังชีวิตเราไป
‎แล้วเอาวิญญาณเราไปใส่ในตุ๊กตา

260
00:16:17,333 --> 00:16:19,041
‎แล้วพอตกดึก นางก็คุยกับตุ๊กตาพวกนั้น

261
00:16:19,125 --> 00:16:20,416
‎ให้พวกมันทำงานให้

262
00:16:20,500 --> 00:16:23,416
‎ตุ๊กตาคิดจะหนี แต่มันตัวเตี้ยเกินไป

263
00:16:23,500 --> 00:16:24,666
‎เลยเอื้อมไม่ถึงลูกบิด

264
00:16:30,625 --> 00:16:33,375
‎- ฟังแล้วคิดจริงขึ้นมาเลยแฮะ
‎- ก็น่าคิดนะ

265
00:16:35,041 --> 00:16:36,958
‎เรารู้แน่หรือเปล่าเหอะว่าศพไปอยู่ไหน

266
00:16:37,458 --> 00:16:40,541
‎ถ้าเหมือนเรื่องแฮนเซลกับเกรเทล
‎แต่มีเค้าสวีนีย์ ทอดด์ด้วยล่ะ

267
00:16:40,625 --> 00:16:43,458
‎นางพาเรามาอยู่ที่นี่ในสภาพป่วยๆ

268
00:16:43,541 --> 00:16:45,541
‎เพื่อจะอบเราเป็นพาย

269
00:16:45,625 --> 00:16:47,958
‎แซนดร้าเมาแล้วว่ะพวก

270
00:16:48,541 --> 00:16:51,041
‎แบบ เมาพายตายไง

271
00:16:51,875 --> 00:16:55,166
‎เฮ้ยนี่ ฉันจะเล่าเรื่อง "เมาพายตาย" ให้ฟัง

272
00:16:55,250 --> 00:17:00,125
‎เป็นเรื่องของป้าแม่ครัวโรงเรียนม.ปลาย
‎ที่จัดอาหารให้งานเชียร์ปลุกใจ

273
00:17:00,208 --> 00:17:01,958
‎พร้อมแก้เผ็ดคนด่าขนมที่ป้าแกขาย

274
00:17:02,041 --> 00:17:04,708
‎ฉิบหาย เรื่องมันไหลไปเองเฉย

275
00:17:08,500 --> 00:17:10,375
‎ดีใจที่เธอออกมาจากถ้ำสักทีนะ

276
00:17:12,083 --> 00:17:14,583
‎อยู่ห่างๆ ไว้ ตัวฉันคงเหม็นน่าดู

277
00:17:15,166 --> 00:17:16,958
‎เธอไม่เห็นเหม็นเลย

278
00:17:22,458 --> 00:17:25,083
‎โอเค เธอตัวเหม็น แต่ฉันเหม็นกว่าเธออีก

279
00:17:25,666 --> 00:17:27,750
‎ตัวฉันเหม็นกว่าจริงด้วย

280
00:17:29,833 --> 00:17:31,000
‎แต่ฉันไม่ว่าเธอหรอก

281
00:17:32,000 --> 00:17:33,500
‎เธออยู่แต่ในห้องมาสักพักแล้วนี่

282
00:17:35,333 --> 00:17:37,708
‎หมอสแตนตันบอกว่าฉัน…

283
00:17:38,416 --> 00:17:40,208
‎เป็นโรคซึมเศร้าน่ะ

284
00:17:41,833 --> 00:17:42,958
‎นึกไม่ออกเลยว่าทำไม

285
00:17:46,791 --> 00:17:49,333
‎แม่นึกว่าฉันทำไปเพื่อเรียกร้องความสนใจ

286
00:17:51,416 --> 00:17:52,250
‎หรือไม่ก็…

287
00:17:53,708 --> 00:17:55,166
‎ระบายความอัดอั้นเรื่องพ่อ

288
00:17:57,958 --> 00:18:01,416
‎ฉันไม่เคยรู้จนกระทั่งมาอยู่ที่นี่ว่า…

289
00:18:02,291 --> 00:18:03,625
‎มันมีชื่อเรียกด้วย

290
00:18:05,083 --> 00:18:08,625
‎หมอสแตนตันบอกว่าเพราะแบบนี้มั้ง ฉันถึง…

291
00:18:09,958 --> 00:18:11,541
‎ไร้ความรู้สึกในบางที

292
00:18:12,541 --> 00:18:14,958
‎หรือเป็นส่วนใหญ่

293
00:18:19,791 --> 00:18:24,333
‎ฉันคิดว่าเรื่องที่เกิดกับอันยา…

294
00:18:26,000 --> 00:18:27,500
‎ทำให้ฉันดิ่งอีกแล้ว

295
00:18:31,500 --> 00:18:34,833
‎ฉันโคตรกลัวว่าจะตายก่อนได้เจอพ่อแม่อีกครั้ง

296
00:18:37,125 --> 00:18:38,750
‎ฉันกลัวมาทั้งอาทิตย์เลย

297
00:18:40,416 --> 00:18:41,458
‎ที่จริงก็ทั้งเดือน

298
00:18:43,250 --> 00:18:45,083
‎กลัวแต่เรื่องวันนี้

299
00:18:45,166 --> 00:18:46,791
‎กลัวว่าฉันจะไม่รอด

300
00:18:49,208 --> 00:18:51,791
‎ไงล่ะ นายยังไม่ตายนี่

301
00:18:54,250 --> 00:18:55,375
‎เป็นเรื่องดีนะ

302
00:18:58,291 --> 00:18:59,375
‎นายจะทำไงต่อ

303
00:19:01,708 --> 00:19:04,083
‎มีแค่สองอย่างที่จริงๆ แล้วฉัน…

304
00:19:04,916 --> 00:19:05,958
‎ต้องการ

305
00:19:07,625 --> 00:19:08,750
‎ต้องการมากๆ เลย

306
00:19:09,791 --> 00:19:11,000
‎คือมีแฟน

307
00:19:11,875 --> 00:19:12,708
‎และ…

308
00:19:14,125 --> 00:19:15,250
‎ได้ช่วยโลก

309
00:19:16,541 --> 00:19:17,458
‎ว้าว

310
00:19:18,333 --> 00:19:19,916
‎แค่นั้นเหรอ

311
00:19:20,000 --> 00:19:21,958
‎แค่นั้นแหละ ใช่แล้ว

312
00:19:23,291 --> 00:19:25,125
‎ไม่รู้ว่าฉันจะมีโอกาสได้ทำไหม

313
00:19:27,541 --> 00:19:28,666
‎ไม่รู้ว่าฉันจะทำได้ไหม

314
00:19:29,666 --> 00:19:32,625
‎ไม่รู้ด้วยแหละว่าควรทำไหม

315
00:19:59,541 --> 00:20:02,708
‎โอเค ลงนรกไปสักที เจ้าบราวนี่ปีศาจ

316
00:23:05,250 --> 00:23:06,083
‎สวัสดี

317
00:23:07,791 --> 00:23:09,291
‎- เชี่ย
‎- คุณพระ

318
00:23:09,375 --> 00:23:10,250
‎บ้าเอ๊ย

319
00:23:14,500 --> 00:23:18,083
‎- เป็นอะไรหรือเปล่า
‎- นายเพิ่งเข้ามาในนี้เหรอ

320
00:23:19,583 --> 00:23:21,208
‎ใช่

321
00:23:22,666 --> 00:23:23,708
‎ทำไมล่ะ

322
00:23:27,083 --> 00:23:29,166
‎ก็มันเที่ยงคืนแล้วไง

323
00:23:31,375 --> 00:23:32,541
‎จุดไฟเรียบร้อยทุกคน

324
00:23:38,666 --> 00:23:40,041
‎ได้ยินเสียงเพลงนั่นไหม

325
00:23:41,333 --> 00:23:43,916
‎- เพลงอะไร
‎- ที่จริงฉันก็ไม่รู้หรอก

326
00:23:44,000 --> 00:23:45,166
‎ว้าว

327
00:23:45,750 --> 00:23:50,041
‎เธอคงเจอบราวนี่สูตรพิเศษสุดมาแน่เลย

328
00:23:50,666 --> 00:23:51,833
‎เห็นอะไรมาล่ะ

329
00:23:52,958 --> 00:23:53,958
‎มีผู้หญิงคนนึง

330
00:23:55,583 --> 00:23:56,958
‎ยืนอยู่เหนืออันยา

331
00:23:57,041 --> 00:23:58,500
‎เวรกรรม

332
00:23:58,583 --> 00:23:59,916
‎เธอยังเมายาอยู่สินะ

333
00:24:00,000 --> 00:24:01,791
‎ฉันยังเมาอยู่เลย

334
00:24:02,833 --> 00:24:04,875
‎เมาจริง แซนดร้าจะหลับแล้วเนี่ย

335
00:24:05,833 --> 00:24:06,916
‎แต่ก็ไม่รู้สิ

336
00:24:07,875 --> 00:24:11,916
‎ฉันไม่อยากพูดอะไร เพราะฉันเองก็ไม่รู้

337
00:24:12,000 --> 00:24:13,833
‎ฉันอาจจะคิดไปเองก็ได้

338
00:24:13,916 --> 00:24:16,083
‎แต่เมื่อหลายคืนก่อน

339
00:24:16,916 --> 00:24:19,750
‎ฉันได้ยินคนเรียกชื่อฉันจากลำโพงอินเตอร์คอม

340
00:24:19,833 --> 00:24:21,000
‎ตรงฝั่งห้องพักฟื้น

341
00:24:22,666 --> 00:24:24,291
‎ฉันให้มาร์คเปิดประตูดู

342
00:24:25,833 --> 00:24:28,291
‎- มันคืออะไร
‎- เสียงเป็นยังไง

343
00:24:28,375 --> 00:24:30,916
‎- นายคุ้นเสียงนั้นไหม
‎- ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าได้ยินจริงไหม

344
00:24:32,250 --> 00:24:36,750
‎และฉันก็ไม่อยากพูดถึง
‎เดี๋ยวจะฟังดูเพี้ยนโดยใช่เหตุ

345
00:24:36,833 --> 00:24:38,041
‎อาจเป็นสัญญาณก็ได้

346
00:24:39,208 --> 00:24:40,916
‎มาบอกนายว่าไม่เป็นไร

347
00:24:41,625 --> 00:24:44,833
‎ว่าสวรรค์มีจริง มีที่ให้ไปนะ

348
00:24:46,458 --> 00:24:48,125
‎ทุกคนรู้ว่าอันยาจะพูดว่าไงใช่ไหม

349
00:24:49,625 --> 00:24:53,750
‎เขาจะบอกว่าถ้าเป็นผีหรือสัญญาณจริงๆ

350
00:24:54,583 --> 00:24:56,000
‎ถ้าสิ่งนั้นพูดว่า "สเปนซ์" ได้

351
00:24:57,458 --> 00:24:58,875
‎ก็น่าจะพูดอย่างอื่นได้ด้วย

352
00:24:59,750 --> 00:25:01,250
‎วันนี้เขาไม่น่ามานะ

353
00:25:03,208 --> 00:25:04,041
‎จริงเหรอ

354
00:25:05,041 --> 00:25:06,666
‎เขาหลับอยู่ตอนที่ฉันออกมา

355
00:25:06,750 --> 00:25:07,791
‎คืนนี้เราจะไหวกันไหม

356
00:25:07,875 --> 00:25:10,291
‎คือถ้าเรายังเมายาและสติหลุดกันอยู่

357
00:25:10,375 --> 00:25:12,500
‎- ฉันก็เข้าใจได้…
‎- ไม่ เราจะลุยต่อ

358
00:25:12,583 --> 00:25:16,000
‎นายวางแผนวันนี้ไว้ละเอียดยิบ
‎และบอกว่าจะปิดท้ายที่เรื่องเล่าของนาย

359
00:25:16,083 --> 00:25:18,000
‎ถ้าไม่อยากฟังเรื่อง "เมาพายตาย"

360
00:25:18,083 --> 00:25:20,166
‎ที่ฉันตั้งใจว่าจะเล่าด้วยเนี่ย

361
00:25:20,250 --> 00:25:21,875
‎ขอแนะนำให้นายรีบเริ่มเลย

362
00:25:22,458 --> 00:25:24,750
‎การดื่มฉลองคืนนี้จะพลิกแพลงจากเดิมหน่อย

363
00:25:27,666 --> 00:25:29,041
‎ฉันอยากดื่มให้…

364
00:25:31,375 --> 00:25:32,958
‎ฉันอยากดื่มให้กับวันเวลา

365
00:25:34,458 --> 00:25:36,500
‎นึกถึงวันที่เราทุกคนมีติดตัว

366
00:25:37,833 --> 00:25:39,958
‎วันที่มีคนบอกว่าเราจะตาย

367
00:25:41,500 --> 00:25:47,000
‎ฉันขอดื่มฉลองให้วันที่ผ่านมาและวันที่จะมาถึง

368
00:25:48,708 --> 00:25:51,875
‎- แด่วันที่ผ่านมาและวันที่จะมาถึง
‎- แด่วันที่ผ่านมาและวันที่จะมาถึง

369
00:25:52,416 --> 00:25:55,166
‎แด่ปัจจุบันและวันข้างหน้า

370
00:25:55,958 --> 00:25:57,500
‎- แด่ปัจจุบัน
‎- แด่ปัจจุบัน

371
00:25:57,583 --> 00:25:59,583
‎- และวันข้างหน้า
‎- และวันข้างหน้า

372
00:25:59,666 --> 00:26:01,875
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่

373
00:26:02,583 --> 00:26:05,958
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่

374
00:26:06,708 --> 00:26:07,958
‎แด่วันเวลาเหล่านั้น

375
00:26:09,791 --> 00:26:10,666
‎ทั้งหมดเลย

376
00:26:22,000 --> 00:26:23,750
‎เรื่องของฉันชื่อว่า "แล้วเจอกัน"

377
00:26:24,541 --> 00:26:28,458
‎และไม่มีสิ่งที่จะโผล่มาจ๊ะเอ๋ตอนกลางคืนหรอกนะ

378
00:26:29,416 --> 00:26:32,583
‎แต่จริงๆ แล้วจะมีหลายสิ่งเลยล่ะ

379
00:26:33,500 --> 00:26:35,500
‎ที่ทำให้ฉันกลัว

380
00:26:39,625 --> 00:26:43,625
‎ลุคชอบวิดีโอเกมมาก
‎แถมเขียนโปรแกรมเก่งใช้ได้

381
00:26:43,708 --> 00:26:46,375
‎เริ่มออกแบบเกมแนวกลยุทธ์
‎ที่ห้องใต้ดินของตัวเองแล้วด้วย

382
00:26:46,458 --> 00:26:50,250
‎แต่พักหลังมานี้ สิ่งเดียวที่เขาคิดถึง
‎คือผู้หญิงที่เคาน์เตอร์

383
00:26:50,333 --> 00:26:52,375
‎เขามาที่นี่ทุกบ่ายตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา

384
00:26:52,458 --> 00:26:54,500
‎พยายามรวบรวมความกล้าไปคุยกับเธอ

385
00:26:56,625 --> 00:26:58,500
‎และวันนี้ก็เป็นวันที่เขาจะคุยกับสาวคนนั้น

386
00:27:00,291 --> 00:27:03,875
‎และเป็นวันที่เขาจะฆ่าล้างโลกด้วย

387
00:27:08,625 --> 00:27:10,291
‎(เกมบอยเสมือนจริง)

388
00:27:10,375 --> 00:27:12,291
‎ฉันก็สงสัยอยู่ว่าเมื่อไหร่คุณจะเหนี่ยวไก

389
00:27:12,916 --> 00:27:16,333
‎- คุณเล่นด้วยเหรอ
‎- เปล่า ฉันชอบเล่นแนวกลยุทธ์น่ะ

390
00:27:16,416 --> 00:27:20,958
‎- ผมก็ชอบเหมือนกัน
‎- แล้วคุณซื้อบรอดซอร์ดทำไมล่ะ

391
00:27:23,666 --> 00:27:25,541
‎(เจเนซิส บรอดซอร์ด)

392
00:27:26,166 --> 00:27:27,083
‎รู้ไหมว่าผม…

393
00:27:28,333 --> 00:27:30,833
‎- ออกแบบเกมน่ะ
‎- เหรอ

394
00:27:30,916 --> 00:27:32,583
‎ที่จริงเป็นเกมกลยุทธ์

395
00:27:32,666 --> 00:27:35,083
‎ตอนนี้กำลังทำเกม "สตาร์ไลท์คริสตัล" อยู่

396
00:27:35,833 --> 00:27:38,208
‎จริงๆ แล้วผมกะจะถามว่า

397
00:27:38,291 --> 00:27:41,375
‎คุณอยากไปดูหนังกับผมหรือเปล่า

398
00:27:42,458 --> 00:27:45,333
‎ที่จริงตอนนี้ฉันคบคนอื่นอยู่น่ะ

399
00:27:46,291 --> 00:27:49,375
‎เราเพิ่งตกลงคบกันอาทิตย์ก่อน แต่ก็ดีใจนะ

400
00:27:50,458 --> 00:27:52,916
‎ฉันชื่อเบ็คกี้ ยินดีที่ได้รู้จัก

401
00:27:54,750 --> 00:27:57,041
‎ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน ผมลุค

402
00:27:57,125 --> 00:27:59,708
‎ผมจะเอาบรอดซอร์ดไปเก็บ

403
00:27:59,791 --> 00:28:00,916
‎ไม่ซื้อหรอก

404
00:28:03,208 --> 00:28:04,833
‎สตาร์ไลท์คริสตัล

405
00:28:07,083 --> 00:28:10,625
‎โทษที ไม่ได้แอบฟังนะ เมื่อกี้บังเอิญได้ยิน…

406
00:28:11,250 --> 00:28:12,708
‎นายบอกว่านายออกแบบเกม

407
00:28:13,500 --> 00:28:15,916
‎- ใช่ครับ คือ…
‎- ไม่ได้จะทำนายตกใจนะ

408
00:28:16,000 --> 00:28:18,416
‎คนแปลกหน้าคนนี้ไม่อันตราย
‎ฉันวินเซนต์จากวีคอมนะ

409
00:28:19,958 --> 00:28:21,166
‎โทษทีนะ ไม่ได้จะรบกวน

410
00:28:21,250 --> 00:28:22,791
‎ไม่ใช่ทุกวันที่ได้เจอเด็กม.ปลาย

411
00:28:22,875 --> 00:28:24,875
‎ที่เขียนโปรแกรมเกมกลยุทธ์น่ะ

412
00:28:25,625 --> 00:28:26,541
‎ไหนเล่ามาอีกซิ

413
00:28:26,625 --> 00:28:29,000
‎วินเซนต์ เบกส์เป็นตำนาน

414
00:28:29,083 --> 00:28:31,791
‎ไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาเขาเป็นยังไง
‎ไม่มีใครเคยเห็นเขา

415
00:28:31,875 --> 00:28:36,958
‎เขาเป็นแค่คนเขียนโค้ด นักออกแบบ ดาวรุ่ง
‎คนลึกลับ อัจฉริยะ ร็อกสตาร์ ผู้รักสันโดษ

416
00:28:37,041 --> 00:28:40,000
‎ดังนั้นเมื่อวินซ์เสนอว่า
‎จะให้เขาดูเกมใหม่ล่าสุดก่อนใคร

417
00:28:40,083 --> 00:28:41,750
‎ลุคก็ไม่ลังเลเลย

418
00:28:41,833 --> 00:28:43,250
‎แม่เจ้าโว้ย

419
00:28:44,250 --> 00:28:45,291
‎นี่บ้านคุณเหรอ

420
00:28:45,375 --> 00:28:47,041
‎ที่นี่เหรอ ไม่ใช่

421
00:28:47,125 --> 00:28:49,166
‎เปล่า ฉันเช่าที่นี่ไว้ทำเกมให้เสร็จน่ะ

422
00:28:50,791 --> 00:28:53,000
‎ดูนี่สิ

423
00:28:53,083 --> 00:28:54,708
‎(ดีซิชั่น)

424
00:28:54,791 --> 00:28:56,333
‎ให้ตายสิ

425
00:28:56,416 --> 00:28:58,208
‎ไม่ใช่รุ่นใหม่ นี่สหัสวรรษใหม่เลยล่ะ

426
00:28:58,291 --> 00:28:59,833
‎ว่าแต่นี่กราฟิกอะไรครับ

427
00:28:59,916 --> 00:29:03,000
‎- นี่เครื่องอะไร
‎- กลยุทธ์สงครามในอนาคตอันใกล้ไง

428
00:29:05,625 --> 00:29:10,000
‎ไอ้นี่มันก็เหมือนเกมริสก์อัดสเตียรอยด์

429
00:29:11,333 --> 00:29:13,208
‎คลังแสงนิวเคลียร์ถูกย้ายขึ้นวงโคจร

430
00:29:13,291 --> 00:29:18,416
‎สหรัฐฯ รัสเซีย จีน อินเดีย
‎ต่างก็มีคลังแสงในวงโคจร

431
00:29:18,500 --> 00:29:22,291
‎เราก่อสงครามโลกครั้งที่สามได้
‎เราจบสงครามโลกครั้งที่สามได้

432
00:29:22,958 --> 00:29:24,333
‎หรือเราอาจทำลายโลกก็ได้

433
00:29:25,041 --> 00:29:25,916
‎(ดีซิชั่น)

434
00:29:26,500 --> 00:29:27,791
‎(สร้างระบบอาวุธ จำนวน)

435
00:29:27,875 --> 00:29:31,375
‎การตัดสินใจแรกจากอีกนับหมื่น
‎ซึ่งนี่แหละอย่างเดียวที่ง่าย

436
00:29:32,291 --> 00:29:34,416
‎นายจะสร้างสถานีอาวุธเท่าไร

437
00:29:34,500 --> 00:29:37,166
‎ตู้มเดียวเก้าสถานี หรือเริ่มเบาๆ ก่อน

438
00:29:37,250 --> 00:29:39,250
‎ค่อยๆ เล่นไปทีละจุด

439
00:29:40,291 --> 00:29:41,833
‎คิดว่ายังไงก็โดนยิงตกอยู่แล้ว

440
00:29:42,750 --> 00:29:45,541
‎(สร้างระบบอาวุธ จำนวน)

441
00:29:46,125 --> 00:29:47,000
‎โชคดีนะ

442
00:29:57,416 --> 00:29:58,500
‎(สร้างระบบอาวุธ จำนวน)

443
00:29:58,583 --> 00:29:59,750
‎(สี่)

444
00:29:59,833 --> 00:30:01,833
‎(ตกลง)

445
00:30:02,458 --> 00:30:04,375
‎(เดฟคอน 2)

446
00:30:04,458 --> 00:30:06,583
‎(เจรจาสงบศึกหรือไม่)

447
00:30:08,291 --> 00:30:10,500
‎(เจรจาสงบศึกหรือไม่ ไม่)

448
00:30:10,583 --> 00:30:11,541
‎(ตกลง)

449
00:30:11,625 --> 00:30:13,375
‎(เดฟคอน 2 สงครามนิวเคลียร์ระดับโลก)

450
00:30:15,625 --> 00:30:17,458
‎(ตรวจพบการปล่อยจรวด)

451
00:30:17,541 --> 00:30:19,708
‎เกมแรกจบในไม่ถึงสิบนาที

452
00:30:19,791 --> 00:30:21,750
‎ใช้คำว่าซับซ้อนยังน้อยไป

453
00:30:21,833 --> 00:30:25,083
‎มีการจำลองประเทศอธิปไตยต่างๆ ได้เป๊ะ
‎พร้อมค่าความเร็วในการตอบสนอง

454
00:30:25,166 --> 00:30:27,708
‎ตัวแปรที่คาดไม่ถึง
‎ข้อได้เปรียบทางเทคนิค และข้อผิดพลาด

455
00:30:27,791 --> 00:30:30,291
‎อาวุธหลากหลายชนิด
‎ที่ไม่เคยมีมาก่อนในวงการเกม

456
00:30:30,375 --> 00:30:34,541
‎และระบบนิเวศทั่วโลกที่ซับซ้อน
‎ซึ่งทำให้เขาหัวหมุนในทุกๆ ตา

457
00:30:35,666 --> 00:30:38,500
‎ในเที่ยงคืน เขาเห็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
‎ด้วยนิวเคลียร์ไปนับร้อย

458
00:30:38,583 --> 00:30:43,458
‎โลกที่ถูกแผดเผาและการทำลายล้าง
‎เผ่าพันธุ์มนุษย์ครั้งแล้วครั้งเล่า

459
00:30:43,541 --> 00:30:46,000
‎พูดง่ายๆ คือเกมนี้มันเล่นไม่ได้

460
00:30:46,083 --> 00:30:47,333
‎เกมนี้มันเล่นไม่ได้

461
00:30:47,416 --> 00:30:50,583
‎มันแทบจะไม่ใช่เกมแล้ว
‎เป็นระบบจำลองดีๆ นี่เอง

462
00:30:50,666 --> 00:30:54,875
‎ผมต้องคำนึงถึงสภาพอากาศ
‎ผลกระทบต่างๆ มัน…

463
00:30:54,958 --> 00:30:56,500
‎มันไม่สนุกเลย

464
00:30:56,583 --> 00:30:59,166
‎มันจริงเกินไปครับ

465
00:30:59,250 --> 00:31:02,208
‎มันคงเป็นเครื่องมือฝึกที่มีประโยชน์สุดๆ
‎สำหรับกองทัพหรืออะไร แต่…

466
00:31:02,291 --> 00:31:05,375
‎สำหรับนักจริยธรรมด้วย ศีลธรรมยุคนิวเคลียร์

467
00:31:05,958 --> 00:31:08,916
‎ความแข็งแกร่งของมนุษย์
‎ปะทะความอ่อนแอของมนุษย์

468
00:31:10,583 --> 00:31:12,000
‎รุกฆาตดาวโลก

469
00:31:13,333 --> 00:31:14,500
‎นี่ผลงานของฉันเอง

470
00:31:15,958 --> 00:31:18,333
‎ขอโทษนะที่มาช้า ฉันเพลินไปหน่อย

471
00:31:18,416 --> 00:31:20,208
‎ร้านนึงปิด ก็เลยไปอีกร้าน…

472
00:31:22,791 --> 00:31:23,875
‎สวัสดีจ้ะ

473
00:31:25,041 --> 00:31:26,083
‎นี่ลุค

474
00:31:27,625 --> 00:31:29,666
‎- เขาเป็นโปรแกรมเมอร์
‎- ค่ะ

475
00:31:33,041 --> 00:31:34,166
‎สวัสดี ลุค

476
00:31:35,416 --> 00:31:38,791
‎ดีใจที่ได้เจอนะ ฉันคาร่า

477
00:31:43,250 --> 00:31:44,500
‎ลุคลองเล่นเกมดีซิชั่นน่ะ

478
00:31:44,583 --> 00:31:46,958
‎ใช่ เล่นได้ไม่ค่อยดีด้วย

479
00:31:47,041 --> 00:31:49,458
‎แหม ก็เกมนั้นยากนี่นา

480
00:31:50,625 --> 00:31:52,500
‎แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

481
00:31:55,750 --> 00:31:57,333
‎วินซ์เป็นอัจฉริยะใช่ไหมล่ะ

482
00:31:59,125 --> 00:32:02,750
‎พวกคุณพักสักหน่อยดีไหม
‎เพราะฉันเพิ่งลงไปที่ชายหาดมา

483
00:32:02,833 --> 00:32:05,250
‎คืนนี้มีทั้งดาวทั้งพระจันทร์

484
00:32:05,333 --> 00:32:07,125
‎คุณบอกว่าเดี๋ยวจะได้เห็นแล้วนี่ วินซ์

485
00:32:07,208 --> 00:32:08,250
‎ใช่แล้วล่ะ

486
00:32:09,916 --> 00:32:11,000
‎ดูอะไรเหรอ

487
00:32:12,833 --> 00:32:14,083
‎นั่นแฟนคุณเหรอครับ

488
00:32:14,958 --> 00:32:16,875
‎เรื่องเกมช่างมัน คุณชนะในชีวิตจริง

489
00:32:17,583 --> 00:32:18,833
‎จบเกมแล้ว คะแนนสูงสุดเลย

490
00:32:19,750 --> 00:32:21,583
‎เธอต้องมาดูนี่ ลุค

491
00:32:21,666 --> 00:32:23,041
‎เมื่อไหร่นะ ใกล้แค่ไหนแล้ว

492
00:32:23,125 --> 00:32:24,541
‎ประมาณ 50 วินาทีมั้ง

493
00:32:24,625 --> 00:32:27,666
‎เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องที่ใครๆ ก็น่าจะรู้

494
00:32:27,750 --> 00:32:29,791
‎ในอีกประมาณ 50 วินาที

495
00:32:29,875 --> 00:32:33,375
‎เธอจะได้เห็นสถานีอวกาศนานาชาติ

496
00:32:37,333 --> 00:32:40,333
‎เขาบอกได้ว่าเมื่อไหร่
‎ดาวเคราะห์จะปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้า

497
00:32:40,958 --> 00:32:43,208
‎เขาเก่งเรื่องพิกัดเสมือนจริง

498
00:32:43,958 --> 00:32:45,833
‎ใช่ ดูจากเกมก็รู้แล้ว

499
00:32:45,916 --> 00:32:47,916
‎ต้องคิดเผื่อยันภาวะเรือนกระจกด้วย

500
00:32:48,000 --> 00:32:50,250
‎มันมากเกินกว่าที่ใครจะตามทัน

501
00:32:50,333 --> 00:32:53,833
‎เราชนะในเกมแบบนั้นไม่ได้หรอก ไม่รู้สิ

502
00:32:53,916 --> 00:32:56,166
‎- มันเยอะสิ่งเกินไป
‎- ก็นะ

503
00:32:57,500 --> 00:32:59,416
‎ถ้านายช่วยฉันจบเกมได้นะ ลุค

504
00:33:01,083 --> 00:33:02,583
‎ฉันจะแบ่งเงินล่วงหน้าให้นาย

505
00:33:03,541 --> 00:33:04,500
‎อะไรนะ

506
00:33:04,583 --> 00:33:07,666
‎ใช่ หมดกังวลเรื่องเงินไปทั้งชีวิตได้เลยน้อง

507
00:33:08,375 --> 00:33:09,416
‎นายจะว่ายังไง

508
00:33:12,500 --> 00:33:13,541
‎มันมาแล้ว

509
00:33:23,250 --> 00:33:24,541
‎สุดยอด

510
00:33:25,500 --> 00:33:26,416
‎ว้าว

511
00:33:42,500 --> 00:33:43,500
‎ลุค

512
00:33:52,875 --> 00:33:55,083
‎ขอโทษนะครับ เมื่อกี้มัน… แปลกแฮะ

513
00:33:56,916 --> 00:33:58,541
‎ผมน่าจะไม่เป็นไรแล้วล่ะ

514
00:34:00,333 --> 00:34:01,166
‎ผมไหวอยู่

515
00:34:06,166 --> 00:34:07,375
‎ไม่เห็นแปลกสักนิด

516
00:34:07,458 --> 00:34:09,458
‎ใครยื่นอะไรให้ ฉันก็ดื่มหมดเหมือนกัน

517
00:34:09,541 --> 00:34:12,083
‎ยิ่งหลังจากที่วูบแบบไม่มีเหตุผลแล้วด้วย

518
00:34:12,166 --> 00:34:13,125
‎มันมีเหตุผลอยู่ไง

519
00:34:14,458 --> 00:34:15,625
‎ลุคหัวใจไม่ดี

520
00:34:16,750 --> 00:34:18,500
‎เขารู้ตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ

521
00:34:18,583 --> 00:34:20,958
‎บางครั้งเขาจะหอบเวลาขึ้นบันได

522
00:34:21,041 --> 00:34:22,041
‎เขาเล่นกีฬาไม่ได้เลย

523
00:34:22,125 --> 00:34:25,291
‎ที่จริงนั่นเป็นเหตุผลนึงที่เขาได้ค้นพบวิดีโอเกม

524
00:34:25,916 --> 00:34:29,958
‎เพราะหัวใจเขาต้องทำงานหนัก
‎กว่าหัวใจคนส่วนใหญ่นิดหน่อย

525
00:34:31,000 --> 00:34:33,208
‎หมอบอกว่ามันอาจจะเต้นอยู่ได้ไม่นาน

526
00:34:34,458 --> 00:34:35,750
‎ที่จริงมัน…

527
00:34:36,625 --> 00:34:38,875
‎อาจจะหยุดเต้นเมื่อไหร่ก็ได้

528
00:34:39,750 --> 00:34:42,541
‎ขณะเดียวกัน ความสัมพันธ์ใหม่
‎ของเบ็คกี้มีแต่ยิ่งลึกซึ้ง

529
00:34:42,625 --> 00:34:44,333
‎หนุ่มของเธอคือเรย์

530
00:34:44,416 --> 00:34:48,500
‎เขาเป็นลูกชายนักการเมืองใหญ่
‎รวย มีเส้นสาย หล่อลากดิน

531
00:34:48,583 --> 00:34:51,125
‎เรย์มีอนาคตที่สดใสทีเดียว

532
00:34:51,750 --> 00:34:54,250
‎แบบเด็กที่โตขึ้นแล้วจะเป็นอะไรก็ได้น่ะ

533
00:34:54,333 --> 00:34:56,083
‎ไม่ว่าจะทำเนียบขาวหรือวอลสตรีท

534
00:34:56,166 --> 00:34:58,666
‎ผู้ชายประเภทที่ทำให้สาวชายตามองได้เสมอ

535
00:34:58,750 --> 00:35:00,291
‎และกำลังจะได้อีกหนึ่ง

536
00:35:00,375 --> 00:35:03,208
‎โธ่ แย่จังเลยนะ

537
00:35:03,291 --> 00:35:06,208
‎รถสวยๆ ดันมาแบบนี้ซะได้

538
00:35:08,125 --> 00:35:11,500
‎ฉันมีแม่แรงนะ สุดหล่อ ให้ช่วยเปลี่ยนไหมล่ะ

539
00:35:12,708 --> 00:35:15,291
‎ขณะที่ลุคไปที่บ้านวินเซนต์ทุกวันหลังเลิกเรียน

540
00:35:15,375 --> 00:35:16,500
‎เพื่อพยายามเล่นเกมให้ชนะ

541
00:35:17,250 --> 00:35:18,250
‎(ทำลายล้างเผ่าพันธุ์)

542
00:35:18,333 --> 00:35:19,541
‎มันก็ไปได้ไม่สวยเท่าไร

543
00:35:20,750 --> 00:35:23,208
‎โอเค ผมไม่รู้ว่าคุณเล่นอะไรอยู่ แต่ผมทำได้แล้ว

544
00:35:23,291 --> 00:35:25,750
‎ผมสั่งให้อพยพก่อนระเบิดลงดี.ซี.

545
00:35:25,833 --> 00:35:28,125
‎แต่ผมยังไม่ตายนะ เพราะงั้น…

546
00:35:29,708 --> 00:35:31,875
‎ตอนนี้ผมติดอยู่ที่สถานีอวกาศ

547
00:35:32,500 --> 00:35:33,708
‎ใช่ แล้วไงต่อ

548
00:35:33,791 --> 00:35:36,291
‎มีเกมอื่นที่ควรจะเริ่มตรงนี้ไหม

549
00:35:36,375 --> 00:35:38,000
‎เหลือผมคนเดียวแล้ว ไม่มีใครอยู่เลย

550
00:35:39,083 --> 00:35:40,083
‎จะให้ผมนั่งตรงนี้

551
00:35:40,166 --> 00:35:42,041
‎จนกว่าจะหมดลมไปอีกหลายเดือนเหรอ

552
00:35:43,458 --> 00:35:45,291
‎ว่าไง ผมทำอะไรได้บ้าง

553
00:35:45,375 --> 00:35:46,750
‎ทำไมเกมยังไม่จบอีก

554
00:35:46,833 --> 00:35:47,791
‎นั่นน่ะสิ

555
00:35:49,000 --> 00:35:49,833
‎ทีนี้ยังไงต่อ

556
00:35:53,125 --> 00:35:58,041
‎(ทำลายล้างเผ่าพันธุ์)

557
00:36:01,416 --> 00:36:02,458
‎แค่นั้นเหรอ

558
00:36:02,541 --> 00:36:05,625
‎- แค่นั้นแหละ
‎- โอเค คุณต้องเปลี่ยนนะ

559
00:36:07,375 --> 00:36:09,375
‎ผมไม่รู้ว่าพระมาโปรดแบบนี้มันยังไง

560
00:36:09,458 --> 00:36:10,375
‎แต่มันเห่ยชะมัด

561
00:36:11,458 --> 00:36:14,166
‎ให้ตายสิ อย่าบอกนะว่าพวกนั้นเป็นมนุษย์ต่างดาว

562
00:36:19,000 --> 00:36:22,208
‎แล้ววันนึงเบ็คกี้ก็สติแตกตอนโทรหาเขา

563
00:36:22,291 --> 00:36:24,583
‎นี่ ทุกอย่างโอเคไหม

564
00:36:24,666 --> 00:36:26,541
‎ร้องไห้ฟูมฟายอยู่ในร้าน

565
00:36:28,125 --> 00:36:29,541
‎และลุคก็พยายามช่วย

566
00:36:29,625 --> 00:36:31,166
‎มีรอยลิปสติกบนเสื้อผ้าเขา

567
00:36:31,250 --> 00:36:34,708
‎เธอบอกว่าเรย์นอกใจไปหาผู้หญิงที่อายุมากกว่า

568
00:36:36,000 --> 00:36:39,000
‎ถึงเรย์จะปฏิเสธ เบ็คกี้ก็รู้ว่าเป็นเรื่องจริง

569
00:36:40,500 --> 00:36:42,083
‎และเธอเองก็ใจสลาย

570
00:36:44,166 --> 00:36:45,250
‎- บาย
‎- บาย

571
00:36:47,125 --> 00:36:48,250
‎- แล้วเจอกันนะ
‎- ได้เลย

572
00:37:01,500 --> 00:37:03,500
‎- ฉันรู้ว่านายจะทำอะไร
‎- อะไรนะ

573
00:37:03,583 --> 00:37:04,916
‎นี่ ถอยไปนะ

574
00:37:05,541 --> 00:37:06,833
‎คุณหลอกผม

575
00:37:06,916 --> 00:37:09,500
‎เขาบอกผมแล้วว่าคุณกำลังทำอะไร
‎มันไม่สำเร็จหรอก

576
00:37:09,583 --> 00:37:10,833
‎ที่รัก บ้าบอใหญ่แล้วนะ

577
00:37:10,916 --> 00:37:13,166
‎โอเคไหม เราถูกจับได้ ก็แค่นั้นเอง

578
00:37:13,250 --> 00:37:14,958
‎ผมไม่เคยแตะต้องคุณ คุณก็รู้

579
00:37:15,041 --> 00:37:16,541
‎คุณหลอกผม

580
00:37:17,791 --> 00:37:20,375
‎เขาบอกผมหมดแล้ว เขาบอกแล้ว

581
00:37:21,500 --> 00:37:22,625
‎อย่ามายุ่งกับผมอีก

582
00:37:23,875 --> 00:37:25,541
‎เดี๋ยวนะ เธอพูดถึงใคร

583
00:37:28,083 --> 00:37:29,041
‎เฟรเดอริกไง

584
00:37:29,708 --> 00:37:30,625
‎เขาบอกผมแล้ว

585
00:37:36,041 --> 00:37:36,916
‎ไปกันได้แล้ว

586
00:37:37,000 --> 00:37:38,708
‎- อะไรนะ
‎- เดี๋ยวนี้

587
00:37:40,666 --> 00:37:41,625
‎วินเซนต์

588
00:37:42,500 --> 00:37:43,375
‎วินเซนต์

589
00:37:45,708 --> 00:37:48,625
‎ไม่นะ ไม่ๆ

590
00:37:52,208 --> 00:37:53,375
‎ได้กลิ่นไหม

591
00:37:54,500 --> 00:37:55,750
‎ฟอร์มัลดีไฮด์

592
00:37:57,208 --> 00:37:58,833
‎นี่เป็นแค่การส่งสาร

593
00:37:58,916 --> 00:38:01,458
‎- วินเซนต์อยู่ไหน
‎- โดนจับไปแล้ว ฉันว่า

594
00:38:02,375 --> 00:38:05,958
‎- นี่คือวิธีบอกของเขา
‎- เกิดอะไรขึ้นแน่

595
00:38:06,041 --> 00:38:07,541
‎ฉันอยากให้เธอฟังเรื่องนี้

596
00:38:08,916 --> 00:38:11,958
‎และอย่าตัดสินกันจนกว่าฉันจะเล่าจบ

597
00:38:13,250 --> 00:38:16,750
‎มีหญิงสาวคนหนึ่งที่หลงรัก
‎ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมจนถอนตัวไม่ขึ้น

598
00:38:17,666 --> 00:38:19,750
‎เขามีดวงจะได้เป็นใหญ่เป็นโต

599
00:38:20,916 --> 00:38:23,416
‎ทั้งคู่แต่งงานตอนอายุยังน้อย
‎เขาได้เลื่อนขั้นเร็วมาก

600
00:38:23,500 --> 00:38:24,958
‎วุฒิสมาชิกหนุ่มสุดแห่งนิวยอร์ก

601
00:38:25,041 --> 00:38:28,208
‎เขาถึงกับฝากงานให้เพื่อนสนิทของภรรยาด้วย

602
00:38:29,000 --> 00:38:31,375
‎งานเขียนโค้ดให้กระทรวงกลาโหม

603
00:38:32,666 --> 00:38:34,583
‎พวกเขาร่วมกันสร้างบางสิ่ง…

604
00:38:35,708 --> 00:38:36,791
‎ที่สุดยอดมาก

605
00:38:37,791 --> 00:38:40,541
‎ระบบป้องกันภัยระดับโลกในอวกาศ

606
00:38:41,875 --> 00:38:44,250
‎พวกเขาย้ายคลังแสงนิวเคลียร์
‎ออกจากโลกอย่างปลอดภัย

607
00:38:45,750 --> 00:38:47,750
‎ไปยังสถานีอวกาศ

608
00:38:47,833 --> 00:38:49,208
‎(เดฟคอน 2)

609
00:38:49,291 --> 00:38:51,750
‎และแล้วเพื่อนสนิทของเธอ

610
00:38:52,291 --> 00:38:53,666
‎เพื่อนที่แสนดีของเธอ

611
00:38:55,791 --> 00:38:58,625
‎คนที่เธอจะน่าจะได้ร่วมสุขด้วยในชาติอื่น…

612
00:39:00,583 --> 00:39:02,083
‎เพื่อนเธอตาย

613
00:39:02,791 --> 00:39:04,125
‎หัวใจเขาไม่แข็งแรง

614
00:39:05,166 --> 00:39:06,833
‎เขาตายในวันเกิดอายุครบ 33 ปี

615
00:39:06,916 --> 00:39:08,416
‎และห้าปีต่อมา

616
00:39:08,500 --> 00:39:11,583
‎สามีเธอได้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

617
00:39:13,458 --> 00:39:15,333
‎และโลกก็พินาศ

618
00:39:16,208 --> 00:39:19,500
‎นาฬิกาสู่โลกาวินาศบอกเวลาเที่ยงคืน
‎แล้วเขาก็รวบรวมคลังแสง

619
00:39:19,583 --> 00:39:22,333
‎เขาอยากทิ้งระเบิดเพื่อหยุดยั้งระเบิด

620
00:39:22,416 --> 00:39:24,333
‎เขาพูดแบบนั้น แล้วเธอก็รั้งเขาไว้

621
00:39:24,416 --> 00:39:27,166
‎เธอขอร้องไม่ให้เขาทำ และเขาก็…

622
00:39:28,625 --> 00:39:30,083
‎เชื่อเธอ

623
00:39:31,250 --> 00:39:32,416
‎เขาลังเล

624
00:39:33,916 --> 00:39:35,875
‎แต่แล้วขีปนาวุธก็พุ่งไปอยู่ดี

625
00:39:36,666 --> 00:39:39,666
‎พวกเขาอพยพไปยังสถานีอวกาศในวงโคจร

626
00:39:40,541 --> 00:39:42,416
‎แล้วเขาก็กดปุ่ม

627
00:39:43,416 --> 00:39:44,791
‎แต่มันสายไปแล้ว

628
00:39:44,875 --> 00:39:47,416
‎ขีปนาวุธของเขาพุ่งลงไป ของอีกฝ่ายพุ่งขึ้นมา

629
00:39:47,500 --> 00:39:49,500
‎แล้วโลกก็ถูกเผาเป็นจุณ

630
00:39:50,208 --> 00:39:51,541
‎แล้วพวกเขาก็รอ

631
00:39:51,625 --> 00:39:55,333
‎มีคนเหลืออยู่บนสถานีอวกาศไม่กี่คน

632
00:39:55,916 --> 00:39:58,916
‎อากาศกำลังจะหมด อาหารกำลังจะหมด

633
00:39:59,000 --> 00:40:01,125
‎และโลกเบื้องล่างสูญสิ้นไปแล้ว

634
00:40:02,875 --> 00:40:05,083
‎แล้วเขาก็เสียสติไป

635
00:40:05,166 --> 00:40:06,833
‎สามีเธอสติแตก

636
00:40:06,916 --> 00:40:09,291
‎เขาคลุ้มคลั่งและอารมณ์รุนแรง

637
00:40:09,833 --> 00:40:12,666
‎เขาเสียสติเพราะสิ่งที่ทำลงไป

638
00:40:12,750 --> 00:40:14,375
‎จากนั้นพวกเขาก็มา

639
00:40:15,083 --> 00:40:16,083
‎(ทำลายล้างเผ่าพันธุ์)

640
00:40:16,166 --> 00:40:20,458
‎แสงสว่างจ้าเหมือนดวงดาว

641
00:40:22,208 --> 00:40:26,125
‎ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ วนรอบสถานีอวกาศ

642
00:40:26,791 --> 00:40:28,250
‎ปรากฏร่างบนหน้าต่าง

643
00:40:28,958 --> 00:40:30,958
‎ก่อนจะเข้ามาข้างใน

644
00:40:31,041 --> 00:40:32,208
‎ทูตสวรรค์หรือเปล่า

645
00:40:33,041 --> 00:40:36,083
‎แสงสีขาวนั่น ใช่ทูตสวรรค์ไหม

646
00:40:36,166 --> 00:40:37,666
‎แซนดร้าเข้าโหมดแซนดร้าแล้ว

647
00:40:38,250 --> 00:40:40,250
‎ไม่ใช่ ฉันเรียกพวกนั้นว่า…

648
00:40:41,291 --> 00:40:42,541
‎- อิลลูมิไน
‎- อิลลูมิไน

649
00:40:44,000 --> 00:40:46,541
‎สิ่งมีชีวิตจากกาแล็กซีอันไกลโพ้น

650
00:40:46,625 --> 00:40:49,000
‎พวกเขาจับตาดูเรามาตลอด

651
00:40:49,708 --> 00:40:54,958
‎พวกนั้นบอกว่าสามารถส่งเรา
‎กลับไปยังช่วงชีวิตหนึ่งของเราได้

652
00:40:56,625 --> 00:40:58,625
‎โอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

653
00:40:59,916 --> 00:41:01,708
‎โอกาสที่จะเปลี่ยนทุกอย่าง

654
00:41:03,500 --> 00:41:04,375
‎ลุค

655
00:41:07,500 --> 00:41:08,750
‎ฉันเบ็คกี้

656
00:41:09,625 --> 00:41:10,666
‎จากอนาคต

657
00:41:12,750 --> 00:41:13,666
‎ส่วนเฟรเดอริก…

658
00:41:13,750 --> 00:41:14,750
‎เธอพูดถึงใคร

659
00:41:14,833 --> 00:41:15,666
‎เฟรเดอริกไง

660
00:41:16,375 --> 00:41:20,250
‎คือเรย์ สามีฉัน เขากลับมาที่นี่เหมือนกัน

661
00:41:21,250 --> 00:41:25,000
‎ถ้าคุณคือเบ็คกี้และผู้ชายคนนี้คือเรย์

662
00:41:27,208 --> 00:41:28,291
‎แล้วใครคือวินเซนต์

663
00:41:32,833 --> 00:41:34,041
‎ที่รัก คุณนั่นแหละ

664
00:41:36,541 --> 00:41:40,458
‎เขาใช้ชื่อวินเซนต์ เบกส์
‎เพราะเขารู้ว่าคุณยกย่องชื่อนั้นมาก

665
00:41:40,541 --> 00:41:41,916
‎คุณเชื่อใจเขา

666
00:41:42,000 --> 00:41:44,708
‎เขายังรู้ด้วยว่าที่สำคัญคือคุณไม่รู้ว่า

667
00:41:44,791 --> 00:41:46,416
‎วินเซนต์ เบกส์ตัวจริงหน้าตาเป็นไง

668
00:41:46,500 --> 00:41:50,583
‎แต่คุณบอกว่าผมตายตอนวันเกิดครบ 33
‎ก่อนสงครามตั้งนานนี่

669
00:41:51,666 --> 00:41:53,125
‎- ใช่
‎- ใช่

670
00:41:53,208 --> 00:41:54,875
‎แล้วผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ

671
00:41:54,958 --> 00:41:56,458
‎ฉันไม่รู้จริงๆ

672
00:41:57,375 --> 00:42:01,000
‎คุณไม่ได้เล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง
‎แต่พวกเขาก็ส่งคุณกลับมาเหมือนกัน

673
00:42:01,541 --> 00:42:04,416
‎คุณตื่นขึ้นมาบนชายหาด และพวกเขาก็บอกคุณ

674
00:42:04,500 --> 00:42:07,375
‎ว่าเป้าหมายของคุณคือสอนตัวเอง

675
00:42:07,458 --> 00:42:09,666
‎เรื่องเกม เรื่องเขียนโค้ด

676
00:42:09,750 --> 00:42:12,583
‎คุณกลับมาเพื่อยุติสงคราม

677
00:42:14,625 --> 00:42:15,750
‎แล้วเรย์ล่ะ

678
00:42:18,291 --> 00:42:19,541
‎ฉันต้องฆ่าเขา

679
00:42:22,000 --> 00:42:25,125
‎ต้องบอกเลยว่าฉันแอบตกใจที่เจอนายที่นี่

680
00:42:26,875 --> 00:42:28,375
‎นายไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ

681
00:42:28,458 --> 00:42:31,541
‎นายตายไปก่อนที่เรื่องจะบานปลายอีก

682
00:42:32,166 --> 00:42:33,791
‎ใช่ แต่เขาก็พาฉันกลับมาอยู่ดี

683
00:42:33,875 --> 00:42:35,250
‎ใช่ แต่ทำไมล่ะ

684
00:42:35,958 --> 00:42:40,791
‎คือ พวกเขาบอกว่าเราจะกลับมาก็ได้น่ะ

685
00:42:40,875 --> 00:42:43,125
‎เป็นโอกาสที่จะช่วยมนุษยชาติ

686
00:42:43,208 --> 00:42:45,166
‎เรากลับไปเปลี่ยนแปลง…

687
00:42:46,875 --> 00:42:47,916
‎บางอย่างได้ ไม่รู้สิ

688
00:42:48,625 --> 00:42:51,708
‎นี่นายมาหาเบ็คกี้เหรอ ทำไมล่ะ

689
00:42:52,625 --> 00:42:53,833
‎เธอมาป่วนฉันไง

690
00:42:54,583 --> 00:42:58,125
‎ฉันเห็นเธอในความทรงจำ
‎และความทรงจำใหม่ๆ พวกนี้ด้วย

691
00:43:00,375 --> 00:43:02,625
‎ฉันว่าเธอพยายามจะฆ่าฉันนะ

692
00:43:04,125 --> 00:43:06,666
‎เธอคิดว่าการฆ่าฉันอาจหยุดทุกอย่างได้

693
00:43:06,750 --> 00:43:08,125
‎อย่างกับว่าฉันผิดงั้นแหละ

694
00:43:09,166 --> 00:43:10,875
‎เธอนั่นแหละผิด รู้ไหม

695
00:43:12,583 --> 00:43:16,291
‎ถ้าเธอตายซะ เรื่องทั้งหมดนี้อาจไม่เกิดขึ้นเลย

696
00:43:16,375 --> 00:43:18,166
‎ฉันไม่บอกหรอกว่าเธออยู่ไหน

697
00:43:19,291 --> 00:43:20,125
‎ไม่มีวัน

698
00:43:23,041 --> 00:43:26,333
‎นายชอบเธอมาตลอด ฉันรู้มานานแล้ว

699
00:43:27,708 --> 00:43:30,000
‎แม่ง ฉันน่าจะยกเธอให้นายซะ ลุค

700
00:43:32,750 --> 00:43:34,291
‎ไม่งั้นฉันคงทำสำเร็จไปแล้ว

701
00:43:35,166 --> 00:43:36,458
‎ฉันคงชนะไปแล้ว

702
00:43:36,541 --> 00:43:37,541
‎นายไม่ชนะหรอก

703
00:43:38,250 --> 00:43:39,791
‎ทำแบบนั้นชนะเกมไม่ได้

704
00:43:39,875 --> 00:43:41,833
‎มันไม่ใช่เกมไง ลุค

705
00:43:43,250 --> 00:43:44,625
‎ฉันรู้ดี เรย์

706
00:43:49,041 --> 00:43:52,458
‎บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเธออยู่ไหน

707
00:43:54,041 --> 00:43:55,208
‎พวกเขาหน้าตาเป็นยังไง

708
00:43:58,416 --> 00:43:59,291
‎ตอนมาหานายน่ะ

709
00:44:00,916 --> 00:44:03,666
‎ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นมนุษย์ต่างดาว ต้องใช่แน่ๆ

710
00:44:04,541 --> 00:44:10,125
‎หรือไม่ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพลังจิตขั้นสูง

711
00:44:11,791 --> 00:44:14,541
‎ฉันนอนอยู่บนพื้น ตายแล้ว

712
00:44:16,291 --> 00:44:17,750
‎หัวใจฉันหยุดเต้น

713
00:44:19,916 --> 00:44:21,083
‎แล้วแสงก็ส่องมา

714
00:44:22,083 --> 00:44:23,750
‎พวกเขาบอกฉันว่าฉันมีโอกาสเดียว

715
00:44:25,458 --> 00:44:27,083
‎โอกาสเดียวที่จะกลับมา

716
00:44:27,625 --> 00:44:32,041
‎นายเลยกลับมาที่นี่เพื่อตามจีบเธอให้ได้เหรอ

717
00:44:32,125 --> 00:44:33,666
‎ฉันกลับมาเขียนโปรแกรมต่างหาก

718
00:44:35,333 --> 00:44:37,083
‎ฉันกลับมาเพื่อเขียนโค้ด

719
00:44:37,166 --> 00:44:38,208
‎เกมน่ะเหรอ

720
00:44:39,125 --> 00:44:40,333
‎เพื่ออะไร

721
00:44:41,666 --> 00:44:43,333
‎ไปได้สวยเลยนี่ ไม่อยากจะพูด

722
00:44:43,416 --> 00:44:47,666
‎ไม่ใช่เกม แต่เพื่อโปรแกรมเขา
‎หรือก็คือตัวฉัน

723
00:44:50,625 --> 00:44:51,958
‎ฉันว่าน่าจะได้ผลนะ

724
00:44:52,666 --> 00:44:54,208
‎นายจะไม่บอกฉันใช่ไหม

725
00:44:55,041 --> 00:44:56,500
‎ทำสิ่งที่ต้องทำเถอะ

726
00:44:57,458 --> 00:44:58,375
‎ก็ได้

727
00:45:10,666 --> 00:45:13,000
‎ลุคตายเป็นครั้งที่สองในชีวิต

728
00:45:13,708 --> 00:45:18,041
‎แต่เขาไม่กลัว เพราะเขารู้สึกถึงมันมาตลอด

729
00:45:18,125 --> 00:45:20,833
‎รู้สึกถึงความคิดที่ฝังลึกในสมองของเขา

730
00:45:22,666 --> 00:45:24,541
‎การมาจากอนาคตเป็นแบบนี้แหละ

731
00:45:25,625 --> 00:45:28,375
‎เราไม่ต้องสงสัยว่าจะเปลี่ยนอดีตได้หรือไม่

732
00:45:28,458 --> 00:45:30,041
‎(สร้างระบบอาวุธ จำนวน)

733
00:45:31,541 --> 00:45:33,833
‎(ศูนย์)

734
00:45:33,916 --> 00:45:36,041
‎ถ้ามันสำเร็จ เราจะรู้เอง

735
00:45:36,125 --> 00:45:37,416
‎(ยินดีด้วย เกมจบแล้ว)

736
00:45:38,000 --> 00:45:39,208
‎เพราะเราก็จะเปลี่ยนไปด้วย

737
00:45:40,458 --> 00:45:44,791
‎(วิดีโอ)

738
00:45:45,958 --> 00:45:49,416
‎แต่ต่อให้เขายืนยันแค่ไหน เบ็คกี้ก็ไม่ยอมเชื่อ

739
00:45:49,500 --> 00:45:54,375
‎ว่าลุคหยุดโลกไม่ให้พินาศได้
‎ด้วยการไม่เขียนโค้ดเท่านั้น

740
00:45:54,458 --> 00:45:57,541
‎ทางเดียวที่จะชนะคือไม่เล่น
‎ดังนั้นผมจะไม่เขียนโค้ด…

741
00:45:57,625 --> 00:45:59,541
‎เพราะในใจของเธอ

742
00:45:59,625 --> 00:46:02,000
‎มีทางเดียวที่จะเปลี่ยนอนาคตได้

743
00:46:02,083 --> 00:46:03,541
‎ที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง

744
00:46:05,583 --> 00:46:07,000
‎อย่ามายุ่งกับฉัน

745
00:46:07,083 --> 00:46:08,083
‎ต้องฆ่าเรย์

746
00:46:08,166 --> 00:46:09,166
‎ลงไป

747
00:46:09,250 --> 00:46:10,625
‎- เบ็คกี้ อย่าทำแบบนี้
‎- ลงไป

748
00:46:10,708 --> 00:46:12,666
‎- เบ็คกี้ ขอร้องล่ะ
‎- ลงไป

749
00:46:23,541 --> 00:46:24,750
‎ระวัง

750
00:46:29,416 --> 00:46:30,291
‎เบ็คกี้

751
00:46:31,583 --> 00:46:32,458
‎เบ็คกี้

752
00:46:35,666 --> 00:46:39,041
‎เบ็คกี้ นี่ๆ มองฉันนะ

753
00:46:39,125 --> 00:46:40,791
‎- นี่
‎- ทำอะไรลงไปน่ะ

754
00:46:42,583 --> 00:46:44,166
‎แก!

755
00:47:10,583 --> 00:47:11,875
‎ลุคไปตามทางของเขา

756
00:47:12,416 --> 00:47:15,833
‎เขาไม่เคยเขียนโค้ด
‎ไม่เคยไปไกลกว่าเกมที่เล่น

757
00:47:16,375 --> 00:47:19,291
‎ถ้าโลกจะแตก ก็ไม่ใช่เพราะเขาหรอก

758
00:47:20,291 --> 00:47:21,458
‎ไม่เลย เขาระวังมาก

759
00:47:22,041 --> 00:47:25,291
‎ระวังเรื่องอนาคต และระวังหัวใจตัวเอง

760
00:47:26,541 --> 00:47:28,291
‎เรย์ยังได้เป็นประธานาธิบดี

761
00:47:28,375 --> 00:47:30,458
‎แต่เขาเปลี่ยนไปเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น

762
00:47:31,500 --> 00:47:32,500
‎เขาฉลาดขึ้น

763
00:47:33,083 --> 00:47:34,833
‎เขารู้ว่าความตายเป็นยังไง

764
00:47:35,416 --> 00:47:38,666
‎ลุคมีชีวิตที่ดี ใช้เวลาเต็มที่ในทุกขณะ

765
00:47:39,958 --> 00:47:42,000
‎และเขาก็ตระหนักถึงสิ่งอื่นด้วย

766
00:47:42,083 --> 00:47:45,500
‎ไม่ว่าแสงสว่างพวกนั้นคืออะไร
‎ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตพวกนั้นจะเป็นอะไร

767
00:47:45,583 --> 00:47:47,375
‎พวกเขาอาจไม่ใช่มนุษย์ต่างดาว

768
00:47:47,458 --> 00:47:50,041
‎ไม่หรอก พวกเขาเหมือนมนุษย์เกินไป

769
00:47:50,125 --> 00:47:51,875
‎ให้เป็นทูตสวรรค์ก็แล้วกัน

770
00:47:52,500 --> 00:47:56,000
‎อิลลูมิไนหรืออะไรที่เบ็คกี้เรียก
‎คือทูตสวรรค์ทั้งนั้นแหละ

771
00:47:56,916 --> 00:47:59,000
‎ทูตสวรรค์อาจเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก็ได้

772
00:47:59,083 --> 00:48:01,083
‎ทูตสวรรค์อาจเป็นแค่โอกาสให้แก้ตัว

773
00:48:07,625 --> 00:48:09,625
‎หลายปีต่อมา เขากลับไปที่ชายหาดแห่งนั้น

774
00:48:10,416 --> 00:48:12,625
‎วันพุธธรรมดาๆ ไม่มีอะไรพิเศษเลย

775
00:48:14,166 --> 00:48:17,500
‎นอกจากเป็นวันหลังจากเขาอายุครบ 33 ปี

776
00:48:18,541 --> 00:48:21,375
‎หนึ่งวันหลังวันตายตามที่คาร่าบอก

777
00:48:22,708 --> 00:48:24,416
‎แต่หัวใจเขายังเต้นอยู่

778
00:48:25,166 --> 00:48:27,750
‎ไม่มีแสงสว่างบนท้องฟ้า ไม่เลย ลุคยังไม่ตาย

779
00:48:28,916 --> 00:48:33,208
‎เขาไม่รู้ว่าจะได้อยู่ไปอีกหนึ่งวัน
‎อีกหนึ่งปี หรือว่าแค่ไหน

780
00:48:33,291 --> 00:48:36,375
‎แต่ก็นะ ใครมันจะไปรู้ล่ะ

781
00:48:40,666 --> 00:48:41,875
‎ว้าว

782
00:48:43,250 --> 00:48:45,375
‎ระวังไว้เหอะ เจมส์ คาเมรอน

783
00:48:45,458 --> 00:48:46,708
‎ทุกคน

784
00:48:47,250 --> 00:48:50,375
‎นางคงฉุนน่าดู

785
00:48:51,375 --> 00:48:55,125
‎พูดถึงทูตสวรรค์มาเป็นอาทิตย์ๆ

786
00:48:55,208 --> 00:48:57,583
‎แต่นางดันพลาด
‎เรื่องทูตสวรรค์เรื่องเดียวที่เจ๋งสุดๆ

787
00:49:10,083 --> 00:49:10,916
‎ทำอะไรน่ะ

788
00:49:12,750 --> 00:49:13,583
‎ไสหัวไป

789
00:49:15,500 --> 00:49:18,416
‎- เดี๋ยวฉันช่วย
‎- ฉันบอกให้ไสหัวไปไง

790
00:49:18,500 --> 00:49:20,916
‎เธอเงียบปากไปแล้วให้ฉันช่วยดีไหม

791
00:49:32,916 --> 00:49:34,208
‎ฉันฉี่รดที่นอน

792
00:49:37,625 --> 00:49:40,458
‎เดี๋ยวพาเธอไปอาบน้ำก่อน
‎แล้วเราจะจัดการผ้าปูให้

793
00:49:52,000 --> 00:49:54,166
‎ฉันฆ่าพ่อแม่ตัวเอง

794
00:50:02,791 --> 00:50:04,458
‎เริ่มจากไปอาบน้ำก่อน

795
00:50:05,833 --> 00:50:09,541
‎แล้วจัดการผ้าปูที่นอน
‎แล้วเราค่อยคุยเรื่องพ่อแม่เธอนะ

796
00:50:14,083 --> 00:50:15,375
‎ทำไมจบแบบนั้นล่ะ

797
00:50:17,083 --> 00:50:18,083
‎แบบไหน

798
00:50:20,333 --> 00:50:22,958
‎เบ็คกี้ฆ่าตัวตายไง

799
00:50:23,791 --> 00:50:25,375
‎ลุคอดได้แฟน

800
00:50:28,833 --> 00:50:30,041
‎ก็ใช่แหละ

801
00:50:31,333 --> 00:50:32,458
‎เราแต่งเรื่องที่เรารู้ไง

802
00:50:34,541 --> 00:50:35,458
‎ฉันไม่ชอบเลย

803
00:50:38,125 --> 00:50:42,333
‎ฟังแล้วค้างคาใจอยู่หน่อยๆ

804
00:50:44,541 --> 00:50:46,208
‎ฉันอยากให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกัน

805
00:51:02,875 --> 00:51:04,500
‎- ราตรีสวัสดิ์
‎- ราตรีสวัสดิ์

806
00:51:21,958 --> 00:51:23,208
‎แล้วเจอกัน อาเมช

807
00:51:27,208 --> 00:51:30,125
‎ฉันได้รับโอกาสนี้มา

808
00:51:30,208 --> 00:51:32,833
‎โรงเรียนบัลเลต์อเมริกันชั้นนำ

809
00:51:32,916 --> 00:51:34,458
‎พาฉันมาไกลถึงอเมริกา

810
00:51:34,541 --> 00:51:35,666
‎พ่อแม่ก็มาด้วย

811
00:51:37,208 --> 00:51:40,416
‎พวกท่านยอมทิ้งชีวิตที่เคยมี
‎เพื่อให้ฉันได้โอกาสนี้

812
00:51:41,666 --> 00:51:44,541
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงอยากทำพังขนาดนั้น

813
00:51:46,333 --> 00:51:47,166
‎ฉัน…

814
00:51:48,791 --> 00:51:49,625
‎บ้าไปเลย

815
00:51:52,666 --> 00:51:55,291
‎ครั้งนึงที่พ่อแม่เห็นว่าฉันแอบหนีออกไป แค่…

816
00:51:57,000 --> 00:51:57,833
‎ครั้งเดียว…

817
00:51:59,250 --> 00:52:00,166
‎ที่พวกท่านเห็น

818
00:52:02,208 --> 00:52:03,333
‎ท่านก็ออกไปตามหาฉันกัน

819
00:52:07,208 --> 00:52:10,041
‎ตำรวจบอกว่าทั้งคู่ขับรถวนอยู่หลายชั่วโมง

820
00:52:11,583 --> 00:52:13,916
‎แล้วรถก็ไถลน้ำแข็งเกาะพื้นถนน

821
00:52:14,541 --> 00:52:15,666
‎และพวกเขา…

822
00:52:19,916 --> 00:52:21,208
‎นี่

823
00:52:22,875 --> 00:52:23,750
‎จากนั้นก็งานศพ

824
00:52:25,666 --> 00:52:26,541
‎แล้วก็อื่นๆ

825
00:52:27,791 --> 00:52:29,625
‎และเร็ทท์…

826
00:52:31,333 --> 00:52:33,208
‎เพื่อนรักของฉัน เร็ทท์ เขา…

827
00:52:33,291 --> 00:52:36,750
‎ตอนนี้คงไม่ใช่เพื่อนรักฉันแล้วล่ะมั้ง

828
00:52:38,666 --> 00:52:40,916
‎หลังจากพวกท่านเสีย ฉันก็เริ่มเสพยา

829
00:52:42,583 --> 00:52:45,958
‎เขาพยายามให้ฉันเข้าบำบัดหลายครั้ง

830
00:53:01,916 --> 00:53:03,000
‎เขาซื้อนี่ให้ฉัน

831
00:53:07,541 --> 00:53:10,083
‎ฉันเขวี้ยงมันใส่หัวเขา ตอนที่เขาบอกฉัน

832
00:53:10,166 --> 00:53:12,791
‎ว่าฉันได้ตายแน่ถ้าไม่เลิกยา

833
00:53:16,250 --> 00:53:20,375
‎แล้วขามันก็หักและเร็ทท์ก็หายไป

834
00:53:22,208 --> 00:53:23,833
‎สองเดือนต่อมา ฉันก็รู้ว่าเป็นมะเร็ง

835
00:53:27,833 --> 00:53:28,875
‎ข้างเดียวกัน…

836
00:53:30,166 --> 00:53:31,333
‎กับขาเวรนี่

837
00:53:37,125 --> 00:53:38,291
‎ฉันว่าฉันรู้ว่ามันคืออะไร

838
00:53:39,583 --> 00:53:40,500
‎อะไรเหรอ

839
00:53:41,875 --> 00:53:43,750
‎สิ่งที่ฉันเห็นตอนได้สติ…

840
00:53:45,416 --> 00:53:46,291
‎เงาน่ะ

841
00:53:50,291 --> 00:53:52,500
‎สิ่งเดียวที่เป็นได้ในที่แบบนี้

842
00:53:55,416 --> 00:53:56,416
‎คืบคลานเข้ามา

843
00:53:57,250 --> 00:53:58,833
‎ความมืดคืบคลาน แค่นั้น

844
00:54:01,458 --> 00:54:03,333
‎เข้ามาหาเมื่อใกล้ถึงเวลาของเรา

845
00:54:06,958 --> 00:54:08,666
‎ก่อกวนเราจนถึงเวลาจริงๆ

846
00:54:10,166 --> 00:54:11,333
‎ฉัน…

847
00:54:12,750 --> 00:54:14,958
‎ฉันไม่อยากตาย

848
00:54:16,958 --> 00:54:20,916
‎ฉันไม่อยากตาย อีลองก้า ฉันไม่อยากตาย

849
00:55:34,416 --> 00:55:36,416
‎คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์