ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Λες, λοιπόν, ότι…
η ταπετσαρία…
Τα έπιπλα ήταν αλλιώς;
Όλος ο διάδρομος.
Όλα ήταν διαφορετικά.
Παλιά σαν…
Παλιοί πίνακες…
Παλιά έπιπλα…
Δεν υπήρχαν λάμπες, μόνο κεριά.
Ήταν σαν να γύρισα πίσω στον χρόνο.
Και αυτή η γυναίκα…
Αυτό είναι…
Είναι τρελό.
Συγγνώμη, μόλις…
-Με είπες τρελή; -Όχι.
Όχι εσένα. Δεν…
Εννοούσα αυτό είναι τρελό.
Με τα φάρμακα που παίρνουμε, βλέπουμε διάφορα. Σωστά;
Δεν είσαι μόνο εσύ. Συμβαίνει σε όλους μας.
Σου έχει συμβεί πολλές φορές, Κέβιν;
Η αλοπεριδόλη σε κάνει να βλέπεις και τρομακτικές γριές;
Ξέχνα το.
Πάω για ύπνο.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΠΑΪΚ
Χριστέ μου.
Δεν ξυπνάς πάντα έτσι, σωστά;
Αν ήσουν ξυπνητήρι, θα σε χαστούκιζα.
Αυτά μου έφεραν τρελά όνειρα.
Όχι όνειρα.
Μπορείς να δεις κάτι;
Είναι ανάγκη;
Έχεις ξαναδεί αυτό το σύμβολο;
Το είδα χθες στο δάσος
και είμαι σίγουρη ότι το έχω δει κάπου στο σπίτι.
Όχι. Λυπάμαι.
Ή αυτά; Σου λένε τίποτα αυτά;
29213;
Δεν ξέρω αν με νοιάζει.
Είναι παλιός φάκελος ασθενούς.
Έκρυβε τους αριθμούς σε πολλές συνεδρίες τέχνης.
Θεέ μου.
Το ήξερα.
Δεν με νοιάζει.
Καλά.
Συγγνώμη.
Δεν είναι η αγαπημένη μου μέρα.
-Γίνομαι λίγο σκύλα… -Τις καθημερινές;
Τη Μέρα Οικογένειας.
Σαν ζωολογικός κήπος, αλλά όλα τα ζώα πεθαίνουν.
Είναι όπως κάθε άλλη μέρα για μένα.
Χωρίς επισκέπτες.
Εσύ;
Θα έρθει ο θετός πατέρας σου;
Ναι.
Λυπάμαι, Άνια.
Πρέπει, όμως, να έρθεις κάτω.
Ο Τιμ είναι καλός, έχει μεγάλη καρδιά και θα ήθελε να σε γνωρίσει.
-Του είπα για σένα. -Πλάκα θα είχε.
Του είπες για τη σκύλα συγκάτοικό σου;
Είναι καλό να ξεσπάς.
Του είπα ότι είσαι ο πιο δυνατός άνθρωπος που ξέρω.
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου…
Έψαξα αυτό που μου ζήτησες.
Δεν έχω πολλά,
αλλά βρήκα αυτά.
Η βάση στην Οκινάουα.
Πού συναντηθήκατε;
Κοντά στη βάση.
Κι αυτή που σου ζήτησα;
Η τελευταία;
Η τελευταία φωτογραφία του.
Την παραμονή της ενέδρας.
Δεν ξέρω γιατί θέλεις αυτήν τη φωτογραφία.
Υπάρχουν πολύ καλύτερες του πατέρα σου.
Αυτή είναι…
Σημαντική.
Πήρα τη μαμά χθες βράδυ.
Ή μάλλον σήμερα το πρωί στην Ινδία.
Η διαφορά ώρας είναι απίστευτη, αλλά ακουγόταν χάλια.
Θεία Αμπίρ, είπες ότι ο δικηγόρος με τον οποίο μιλάς
ίσως τους φέρει πίσω τον άλλο μήνα;
Δεν ξέρω.
Ξέρουν ότι ο χρόνος παίζει ρόλο;
-Ξέρουν ότι ο χρόνος είναι σημαντικός; -Ναι.
Τέτοιες υποθέσεις απέλασης…
Οι γονείς σου δεν περίμεναν
ότι δεν θα πάρουν άσυλο,
ειδικά μετά από τόσο καιρό.
Αλλά τους υποσχεθήκαμε μια φωτογραφία όλων μας.
Γι' αυτό, έλα εδώ.
Κι εσύ, θείε Νταρμ.
-Ελάτε εδώ. -Εντάξει.
Σταθείτε.
-Θα σας βγάλω εγώ. -Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Χαμογελάστε.
-Ναι. -Ναι.
ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΠΕΝΣ
Μήπως να γράψεις κάτι;
Πρέπει να γράψω κάτι επειδή δεν είναι εδώ;
Είχε συνάχι το πρωί.
Λένε ότι αν είσαι άρρωστος, δεν είναι καλό να έρχεσαι επίσκεψη.
Κάθε φορά συνάχι έχει.
Έλα. Δεν είμαι χαζός. Γίνεται 40.
Είναι με εκκλησιαστική ομάδα.
Θα της κάνουν ένα μεγάλο πάρτι απόψε.
Μπορώ να έρθω.
Πάμε μαζί. Να της κάνουμε έκπληξη.
Ξέρεις…
δεν νομίζω ότι αυτό θα πάει όπως εμείς θα θέλαμε.
Ο αδερφός σου θα τρέξει στίβο.
Όπως έκανες κι εσύ. Ακολουθεί τα βήματά σου,
όσο μπορεί.
-Θες να τρέξεις στίβο; -Φυσικά και θέλει.
Ωραία.
Νόμιζα ότι ήθελες να παίξεις στο θεατρικό.
Μπορεί να κάνει και τα δύο.
Νόμιζα ότι θα χαιρόσουν.
Παίρνει τη σκυτάλη. Είναι η κληρονομιά σου.
Μην ανησυχείς για την κληρονομιά μου.
Η δική μου τελείωσε.
Και η εμπειρία σου στο λύκειο θα έπρεπε να είναι όλη δική σου.
Πάω να πάρω λίγο καφέ ακόμα.
Τι είναι αυτό; Ντεκαφεϊνέ;
Έχει πιει πολύ καφέ σήμερα.
Ξενύχτησε.
Κι άλλο ξενύχτι.
Διάλεξαν θέμα για τον χορό.
Έρωτας στο Παρίσι.
Ουί.
Θα ήταν τέλειο αν φτιάξουν
το γυμναστήριο να μοιάζει με το Λούβρο.
Αλλά επειδή τους ξέρω, υποθέτω…
-Φωτάκια, πύργος του Άιφελ. -Ναι.
Η κληρονομιά είναι σημαντική. Αυτό λέω.
Ο πατέρας σου κατέστρεψε το όνομα Κάρτερ κι εσύ το διόρθωσες.
-Ολομόναχος… -Ιλόνκα.
Έλα να πεις γεια.
Η καινούρια που σας έλεγα.
Πανέξυπνη. Φοβερή μαθήτρια.
Αλλά απαίσιος διαρρήκτης.
Με λένε Ιλόνκα. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Η μαμά μου, η Σαμάνθα, ο αδερφός μου,
ο Μόργκαν και η Κάθριν.
Ο Κέβιν μου έχει πει πολλά για σας.
Μου είπε ότι ο μικρός του αδερφός είναι ολόιδιος,
και έτσι είναι, Μόργκαν.
Και η αδερφή σου είναι πολύ πιο όμορφη…
Συγγνώμη, Κεβ, εσύ ήσουν ο άτυχος στο…
Όχι.
Είμαι τόσο χαζή.
Είσαι η κοπέλα του Κέβιν, προφανώς.
Όχι. Κι εγώ το ίδιο θα σκεφτόμουν.
-Μέρα Οικογένειας. -Δεν ήθελα να πω
ότι φαίνεσαι συγγενής… Θα σταματήσω.
Χάρηκα που σας γνώρισα. Πάω να τσιμπήσω κάτι.
-Δεν χρειάζεται να… -Εντάξει. Τα λέμε μετά.
Θεέ μου. Ναι.
Από εκεί είναι.
-Γεια σου, γλυκιά μου. -Γεια.
Συγγνώμη που άργησα.
Μιλούσα με την Άνια. Η συγκάτοικός σου με συνόδεψε.
Είναι ξεκαρδιστική. Καιρό είχα να γελάσω τόσο.
Θέλω να σου δείξω το αγαπημένο μου μέρος εδώ.
Θες να το δεις;
Φυσικά και θέλω. Ναι.
Χάρηκα που τα είπαμε.
Θα έρθεις, έτσι;
292.13.
Σωστά.
Γεωγραφικό μήκος ή πλάτος ίσως;
Το μήκος φτάνει ως το 180.
Το γεωγραφικό πλάτος ως το 90.
Είσαι καλά;
Γιατί δεν είμαι σίγουρος.
Ο χρόνος είναι περίεργος εδώ.
Είχα έναν συγκάτοικο.
Ορκιζόταν ότι τα ρολόγια πήγαιναν πιο αργά εδώ από έξω.
Την έπιασα…
να πηγαινοέρχεται μια μέρα.
Ρολόι στο ένα χέρι, επιτοίχια ρολόγια έξω στο δάσος.
Ήταν παράξενο.
Παρασύρεσαι όταν έχεις κάτι στο μυαλό σου.
Μπορεί να το ξεπεράσει.
Μην ανησυχείς, λοιπόν.
Και γιατί το λες αυτό;
Γιατί φροντίζουμε η μία την άλλη.
Περάστε.
Παράδοση.
Κι άλλη αρκούδα.
Κάναμε έναν πλήρη κύκλο. Ξανά αρκούδες.
Βάλ' το με τα υπόλοιπα.
Δεν χρειάζεται να κρύβεσαι εδώ τη Μέρα Οικογένειας.
Είναι κι άλλοι κάτω. Έχουν πλάκα.
Σίγουρα θα τους άρεσε να σε βάλουν στο οικογενειακό κάδρο.
-Όχι, ευχαριστώ. -Τι άλλο πήρες;
Πολλά ωραία σαπούνια.
Μάλλον είναι στην Ιταλία, αν μαντέψω από αυτά τα σαπούνια.
Βάζουν τέτοια στο τροχόσπιτό της όταν ξεκινάει μια ταινία.
Θα πήρε πολλά σαπούνια.
Θέλεις σαπουνάκια;
Ναι, θέλω.
Άκου. Συγγνώμη.
Είναι χάλια, αλλά…
Κοίτα, το ότι λείπουν οι γονείς σου,
δεν σημαίνει ότι δεν έχεις οικογένεια.
Εδώ είσαι οικογένεια…
είτε το συνειδητοποιείς είτε όχι.
Είναι πανέμορφα. Της τα δίνουν δωρεάν;
Έπρεπε να γίνω σταρ του σινεμά.
Να κρατήσω το λεμόνι και λάιμ;
Ελεύθερα.
Ο προπάππους μου εφηύρε το υγρό σαπούνι.
-Αλήθεια; -Ναι, το 1865.
Ήταν ο πρώτος που έβαλε φοινικέλαιο και ελαιόλαδο σε υγρό σαπούνι.
Επινόησε ακόμα και τον όρο "Palmolive".
Αλλά κάποιος έκλεψε την ιδέα.
Αυτό είναι εκπληκτικό.
Τόσο φοβερό που δεν πιστεύω λέξη.
Θεέ μου. Μυρίζουν τέλεια.
Τρις;
Είσαι ξύπνια;
Η πλοκή μπερδεύεται.
Είχα μια ιδέα για τον Φρίντομ Τζακ και την Πόπι Κορν.
Τρίσταν;
Τρίσταν.
Τρις;
Νόμιζα ότι βελτιωνόταν.
Θα διακοσμούσα τη δική της πλευρά στο δωμάτιο πριν γυρίσει.
Παίρνετε τα σεντόνια;
Τα πλένετε και κάποιος κοιμάται πάνω τους μετά
ή τα πετάτε…
τώρα που έφυγε κι αυτά είναι καινούργια;
Όταν ήρθαμε στον κόσμο, δεν φέραμε τίποτα μαζί μας.
Δεν θα πάρουμε τίποτα όταν φύγουμε.
Τα μαξιλάρια, όμως.
Είναι καλά.
Είναι πολύ καλά. Η γιατρός έκανε καλά που τα διάλεξε.
Ξέρεις, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι
σκάλιζαν λίγο ξύλο για να ξεκουράσουν τον αυχένα τους όταν κοιμούνταν.
Το ήξερες;
Δεν το ήξερα. Όχι.
Μπορείς να περάσεις, αν θες.
Ξέρω. Ο κόσμος φοβάται αυτά τα δωμάτια.
"Ο κόσμος φοβάται τον θάνατο…
πιο πολύ από τον πόνο.
Είναι παράξενο που φοβούνται τον θάνατο.
Όταν πεθαίνεις…
ο πόνος τελειώνει.
Ναι. Μάλλον είναι φίλος".
Ο Τζιμ Μόρισον το είπε.
Τον ξέρεις;
Τον ξέρω.
Ναι.
Ο μπαμπάς μου άκουγε Doors.
Τους λάτρευε.
Περάστε.
Γεια.
Δεν σ' το σήμερα.
Συγγνώμη για χθες.
-Δεν μου βγήκε σωστά. -Δεν πειράζει.
Εγώ ζητώ συγγνώμη.
Ελπίζω να μην ένιωσε άβολα η κοπέλα σου.
Μπα, το βρήκε αστείο.
Ήθελα να ανοίξει η γη που την είπα αδερφή σου έτσι.
Απλώς…
Όλα καλά.
Δεν ήξερα…
Δεν ξέρω πώς δεν είχα ακούσει ότι είχες…
Ή ίσως μου διέφυγε.
Οι δικοί σου φαίνονται καλοί.
Ναι.
Είναι φοβεροί.
Εκτός από τη μαμά μου…
Είχε θέματα με το ποτό και χειρότερα.
Αλλά είναι φοβεροί.
Εκτός από όταν τσακώνονται και όταν δεν τσακώνονται.
Και εκτός από όταν μιλάνε γι' αυτόν…
τον Κέβιν.
Τι εννοείς;
Εννοώ αυτόν…
τον τύπο για τον οποίο μιλάνε συνέχεια.
Τέλειος γιος.
Τέλειος μαθητής. Τέλειο αγόρι.
Έχω μπει κι εγώ τιμωρία, ξέρεις.
-Καμιά δεκαριά φορές. -Ναι.
Είσαι πραγματικό τέρας, Κέβιν.
Ίσως και να είμαι.
Τι βρήκες;
Ξέρεις, τα λάφυρα,
τη ληστεία, τα κλεμμένα.
Τον φάκελο.
"Τζούλια Τζέιν.
Το κορίτσι που έζησε. Το μυστηριώδες θαύμα του Μπράιτκλιφ".
Τι έμαθες; Τίποτα ενδιαφέρον;
Ίσως.
Δεν υπάρχουν πολλά εδώ και η Στάντον δεν λέει πολλά, αλλά…
Οι συνεδρίες τέχνης της Τζούλια μού κίνησαν το ενδιαφέρον.
Υπάρχει αυτό.
Σωστά.
Αυτό το έχω ξαναδεί σίγουρα στο κτήμα,
αλλά και κάπου αλλού και δεν θυμάμαι ακριβώς.
Κι αυτός ο αριθμός.
"292.13".
-Τι είναι; -Δεν ξέρω.
Όλη μου τη ζωή, είχα μια φωνούλα μέσα μου
που με ωθούσε μπροστά.
Με βοηθούσε στα τεστ, μου έδινε ιδέες.
Με καθοδηγούσε κάθε φορά.
Αυτός ο ψίθυρος.
Εδώ, όμως, δεν ξέρω. Είναι…
Υπάρχει υπερφόρτωση και δεν ξέρω γιατί.
Αυτό το σύμβολο, αυτοί οι αριθμοί…
Δεν ξέρω, μου φαίνονται σημαντικοί.
Ό,τι κι αν είναι αυτές οι φωνές…
ψιθυρίζουν πολύ δυνατά από τότε που ήρθα.
Ακούω πράγματα.
Βλέπω πράγματα.
Οι φωνές που ψιθυρίζουν μου λένε να το κοιτάξω.
Σχεδόν μου ουρλιάζουν.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις ακούς.
Έχεις πολλά να επεξεργαστείς.
Και το καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω ότι σε τραβάει το θέμα.
Έχεις κάτι άλλο να εστιάσεις.
Εκτός από…
Εκτός από τι;
Ξέχνα το.
Κοίτα…
Ελπίζω να βρεις αυτό που ψάχνεις.
Ίσως, τότε, οι φωνές σε αφήσουν ήσυχη.
Αυτό ήταν, για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.
Κοίταξα τα σεντόνια. Ήταν κρύα. Τα σεντόνια ανέγγιχτα.
Δεν ξέρω αν ήταν της φαντασίας μου.
-Τι λέτε, λοιπόν; -Όχι.
Το καταλαβαίνω, αλλά…
-Όχι. -Όχι. Δεν νομίζω.
Νομίζω, ναι.
Μπορεί να πέρασε να σου πει ότι είναι καλά.
Και με όλες τις δυνάμεις και την ενέργειά της
αποφάσισε να κάτσει στο κρεβάτι για μια στιγμή;
Ίσως ήρθε από τον παράδεισο για να πει "Γεια. Είμαι καλά".
Παράδεισος. Κόλαση.
Ο κόσμος είναι πολύχρωμος.
Γιατί θες να τον κάνεις τόσο ασπρόμαυρο;
-Άνια, έλα τώρα. -Με συγχωρείς.
Θα ψηφίσεις ναι ή άκουσα λάθος;
Τα σημάδια είναι σημάδια.
Η Τρίσταν δεν θα τα περνούσε όλα αυτά…
για να είναι αόριστη και για μια στιγμή.
Το υπόσχομαι, όταν φύγω…
αν γυρίσω
και σας πω κάτι…
θα το πω ξεκάθαρα.
Και θα είναι κάτι χειροπιαστό.
Κάτι που θα αγγίζετε.
Κάτι που θα δείχνετε ο ένας στον άλλον.
Κάτι που να μπορείτε να επαληθεύσετε.
Όχι τρομακτικές μαλακίες.
Όχι σαν παρενέργεια της αγωγής σας.
Συμφωνούμε όλοι;
Δεν είναι σημάδι.
Όχι. Δεν είναι σημάδι.
Όχι.
Συνεχίζουμε.
Κανείς άλλος;
Ή πάμε στο αποψινό φάντασμα;
Ας φτιάξουμε ένα φάντασμα.
Ποιος θα πει;
Εγώ.
Είναι στη μέση…
ή και λίγο παραπάνω, αλλά θα ήθελα να δοκιμάσω.
Ας ακούσουμε, λοιπόν.
Ας ακούσουμε.
Στους πριν…
και στους μετά.
Σ' εμάς εδώ…
και σ' όσους πέρασαν.
"Στους πριν
και στους μετά. Σ' εμάς εδώ και σ' όσους πέρασαν".
Ορατοί ή αόρατοι…
εδώ, αλλά όχι εδώ.
"Ορατοί ή αόρατοι,
εδώ, αλλά όχι εδώ".
Οπουδήποτε.
Ο Ντάστι ήταν τέλειος.
Εντελώς…
μα εντελώς…
θεότρελος.
Ή ίσως και όχι.
Αυτό θα το ονομάσω…
"Διαβολική καρδιά".
ΛΥΚΕΙΟ ΡΟΥΖΒΕΛΤ
Είναι μεταξύ πέμπτης και έκτης ώρας στο Λύκειο Ρούζβελτ.
Η κοιλιά.
Είναι τα πιο δύσκολα πέντε λεπτά της ημέρας.
Είσαι τόσο κοντά στην ελευθερία.
Αλλά πρώτα…
άλλα 50 λεπτά βασανιστηρίων.
Ο Ντάστι Σέιν, τελειόφοιτος λυκείου, είναι μάλλον τέλειος.
Απολύτως φυσιολογικός.
Θέλω να πω, μέτριος.
Καλοί βαθμοί, αλλά όχι τόσο ώστε να τραβάει την προσοχή.
Αθλητικός, αλλά αναπληρωματικός.
Ο κόσμος τον θεωρεί καλό, αλλά μέχρι εκεί.
Δεν ξέρω πολλά.
Ποτέ δεν έμπλεκε, αλλά ποτέ δεν προσφερόταν.
Κάτω το κεφάλι, ήσυχος.
Μυστήριο, για να είμαι ειλικρινής.
Δεν τον προσέχουν πολλοί.
Οι γονείς σου θα σε αφήσουν μόνη σου το σαββατοκύριακο;
-Στάσου. Ποιος σου το είπε αυτό; -Η Σίλα.
Δεν θα κάνω πάρτι.
Νάνσι, αν λείπουν οι γονείς σου, πρέπει να κάνεις πάρτι.
Τι έχεις πάθει;
Θα είναι στο Βέγκας όλο το σαββατοκύριακο.
Γιατί δεν κάνουμε κοιμόμαστε μαζί αύριο;
Τίποτα απόψε;
Όλο το σπίτι δικό σου;
Θα κάνω μπάνιο και θα δω τηλεόραση.
Ανυπομονώ.
Εντάξει, γιαγιά.
Καλά να περάσεις. Τα λέμε μετά.
Αυτό είναι το θέμα.
Κανείς δεν ξέρει πολλά γι' αυτόν.
Νομίζουν ότι τον ξέρουν.
Για παράδειγμα…
κανείς δεν ξέρει ότι ο Ντάστι μένει μόνος με τη μητέρα του.
Πριν λίγα χρόνια, άρχισε να χάνει το μυαλό της.
Δεν μιλάει πια.
Αλλά πάντα ακούει.
Αν ο Ντάστι θέλει να διασχίσει την πόλη ένα βράδυ καθημερινής,
για να δει μια κοπέλα που έχει όλο το σπίτι δικό της…
αυτό ακριβώς θα κάνει.
Άντε πάλι με τη χαμογελαστή φατσούλα.
-Τι; -Είπες για έναν δολοφόνο πριν έναν μήνα.
Ζωγράφιζε φατσούλες με αίμα.
-Θυμάσαι; -Το είχα ξεχάσει αυτό.
Εντάξει, είναι…
Είναι σαν ένα Χ,
με γεμάτο το πάνω μέρος.
Ή σαν κλεψύδρα.
Λίγο καλύτερα.
Μα αυτό είναι…
Συγγνώμη.
Συνέχισε.
Το αμάξι στρίβει σ' έναν παλιό, εγκαταλελειμμένο δρόμο.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που σκότωνε ο Ντάστι.
Ούτε και η τελευταία.
Πέρασα ωραία.
Νομίζω ότι τα πήγα καλά.
Ελπίζω να είσαι περήφανη.
Τώρα, άσε με ήσυχο.
Πες τους να με αφήσουν ήσυχο.
Καληνύχτα.
Σε όλους σας.
Συγγνώμη.
Δεν σας ακούω.
Κανείς δεν μπορεί.
Τις βλέπει κάθε βράδυ.
Και οι καινούργιες…
κλαίνε πολύ…
και ουρλιάζουν πολύ.
Αλλά μόλις πεθάνουν, μετά από λίγο, καταλαβαίνουν τους κανόνες.
Και δεν χάνουν τον χρόνο τους.
Αλλά οι μεγαλύτερες…
απλώς κοιτάνε.
Απλώς τον κοιτάνε.
Ίσως αυτό είναι χειρότερο…
γιατί έτσι είναι η κόλαση.
Τα βλέμματα που ξέρουν.
Όχι λάβα ή θειάφι.
Η κόλαση είναι να το ξέρουν όλοι.
Δεν καταλαβαίνω πού είναι.
Είπε ότι θα ερχόταν να με πάρει το πρωί για το σχολείο.
Αν είχε αλλάξει σχέδια, εντάξει, αλλά περίεργο.
Περίμενα μέχρι τελευταία στιγμή για να δω αν θα εμφανιζόταν
και τελικά αναγκάστηκα να έρθω με τα πόδια.
Κι άργησα 15 δευτερόλεπτα στα οικονομικά κι ο κύριος Χόλι μού έκανε τη ζωή δύσκολη.
Πολύ εκνευριστικό.
Ναι.
Είναι περίεργο.
Δεν έχεις δει τη Νάνσι σήμερα, έτσι;
Δεν νομίζω.
Ίσως να σε έστησε. Όλοι το κάνουν.
Όχι η Νάνσι.
Η Νάνσι δεν το κάνει ποτέ.
Ούτε στο γυμνάσιο το έκανε.
Ίσως αρρώστησε.
Ελπίζω να είναι καλά.
Κοίτα, εγώ…
Συγγνώμη, κάθομαι εδώ όλη τη χρονιά και δεν σου έχω μιλήσει ποτέ
και τώρα με έπιασε λογοδιάρροια.
Είσαι καλός ακροατής.
Προσπαθώ.
Αυτό είναι το θέμα εδώ.
Κανείς δεν ακούει ποτέ.
Είμαι η Σίλα.
Μετακόμισα εδώ το καλοκαίρι.
Δεν ξέρω λακρός και δεν πάω για ψώνια,
αλλά παίζω καλό πιάνο
και λατρεύω τις ταινίες με εξωγήινους.
Μην το κάνεις αυτό, Σίλα.
Μην ξεγελιέσαι από σκυθρωπούς τύπους.
Σκέφτεται με το πράμα της.
-Συγγνώμη, το ποιο; -Στα κορίτσια αρέσει ο Ντάστι.
Και στα αγόρια. Ίσως και στις δασκάλες.
Είναι…
Είναι πρόβλημα.
Απαίσιο. Μισό λεπτό, άντε στον διάολο.
Αλλά όλοι συμπαθούν τον Ντάστι κι αυτό είναι πρόβλημα.
Γιατί ξέρει, έτσι δεν είναι;
Τι θα τους συμβεί;
Ήταν ένα μέρος…
νότια της πόλης που είχε ωραία μπέργκερ και μιλκσέικ.
Υπήρχε κι ένα σημείο βόρεια της πόλης,
όπου μπορούσες να παρκάρεις για λίγες ώρες, ανενόχλητος,
με υπέροχη θέα την πόλη, τουλάχιστον μέχρι να θολώσει το γυαλί.
Η Σίλα οδηγούσε βόρεια.
Το πράμα της οδηγούσε βόρεια.
Ή μήπως όχι;
Γιατί πήρε μια στροφή που τον αιφνιδίασε πριν το ραντεβού τους.
Πού πάμε;
Απλώς τσεκάρω κάτι. Ή κάποιον.
Πάμε απ' τη Νάνσι να δούμε αν είναι καλά.
Ούτε πέντε λεπτά δεν θα πάρει.
Τι;
Μπορεί να είναι άρρωστη, όπως είπες.
Θα νιώσω καλύτερα αν περάσω.
Κι αν κοιμάται;
Ίσως να ξεκουράζεται, αν είναι άρρωστη.
Οι γονείς της λείπουν.
Αν είναι άρρωστη, ίσως χρειαστεί κάτι, σωστά;
Εκεί μένει;
Ναι. Έλα.
Δεν πειράζει. Θα περιμένω εδώ.
Μην είσαι περίεργος. Έλα να πεις γεια.
Νάνσι;
Ίσως κοιμάται.
Έχω το κλειδί.
Σου είπα, δεν μπορώ.
Τι;
Δεν πιστεύω ότι έπαθε κάτι κακό.
Δεν μπορώ.
Σίγουρα κάνω λάθος.
Αλλά ας το αποδείξουμε, εντάξει;
Νάνσι;
Τίποτα;
Τίποτα.
Θα καλέσω την αστυνομία.
-Περίμενε. -Κάτι τρέχει.
Δεν τρέχει τίποτα εδώ. Το σπίτι είναι πεντακάθαρο.
-Δεν υπάρχει λόγος να… -Έχω κακό προαίσθημα. Εντάξει;
Εμπρός;
Χάθηκε η φίλη μου.
Είσαι η κολλητή της;
Ναι.
Και όπως είπα…
κάτι δεν πάει καθόλου καλά εδώ.
Μπορεί να έχει βγει.
Δεν βλέπω κάτι που να υπονοεί…
Όχι.
Είσαι η κολλητή. Ποιος είσαι εσύ;
Ο Ντάστι. Ήμουν με τη Σίλα.
Ξέρεις τη Νάνσι;
Δεν θα το 'λεγα.
Έχεις ξαναδεί αυτό το σύμβολο;
Είμαι…
Όχι.
-Τι εννοείτε; -Σου θυμίζει κάτι;
Το ζωγράφισε στο τετράδιο ή άγγιξες την κάρτα;
-Προσπαθώ να μην αγγίζω τίποτα. -Έξυπνο.
Μην αγγίζεις τίποτα σε τόπο εγκλήματος.
Τόπο εγκλήματος;
Πήραμε στο Λας Βέγκας.
Δεν βρήκαν τους γονείς της.
Θα μας πάρουν όταν τους βρουν.
Ήταν μόνη της εδώ; Συνέβαινε συχνά αυτό;
Ίσως πήγε μαζί τους.
-Δεν πήγε. -Σίγουρα;
Ναι.
Συγγνώμη γι' αυτό, αλλά είναι αργά.
Μένω μόνος με τη μαμά μου και είναι άρρωστη. Πρέπει να φύγω.
Δεν ξαφνιαστήκατε.
Ορίστε;
Για το σύμβολο.
Με ρωτήσατε αν το είχα ξαναδεί, αλλά εσείς πήγατε απευθείας σ' αυτό.
Το έχετε ξαναδεί;
Μπορείς να φύγεις.
Ευχαριστώ που ενδιαφέρθηκες. Αναλαμβάνουμε εμείς.
Λυπάμαι για τη Νάνσι.
Όλα θα πάνε καλά στο τέλος.
Τα λέμε αύριο.
Σ' αρέσουν οι υπολογιστές;
-Αν μ' αρέσουν; Δηλαδή; -Να μιλάς με κόσμο στο ίντερνετ.
AOL, Prodigy, τέτοια πράγματα.
-Έχεις λογαριασμό Αϊνστάιν; -Όχι.
Ξέρεις αν είχε η Νάνσι;
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΑΪΝΣΤΑΪΝ
LEDZEPPEFAN: ΕΙΧΑ ΔΟΥΛΕΙΑ JESSICA78: ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ;
Σκάστε!
Ντάστι, πρέπει να σου μιλήσω.
Εντάξει.
Ξέρω ότι θα ακουστεί τρελό, αλλά…
δεν νομίζω ότι αγνοείται η Νάνσι.
Δεν νομίζω ότι είναι υπόθεση εξαφάνισης.
Νομίζω ότι είναι υπόθεση φόνου.
Λοιπόν…
-Περίμενε. -Ξέρω, αυτή…
Αυτή η ντετέκτιβ.
Όσο μιλούσε, τόσο το καταλάβαινα.
Έκανε πολύ συγκεκριμένες ερωτήσεις.
Δεν θέλουν να μάθουν για τη Νάνσι.
Όχι. Είχε ήδη κάτι άλλο στο μυαλό της.
Έκανε συγκρίσεις,
έφερνε νέες πληροφορίες στη συζήτηση,
δεν μάζευε απλώς ό,τι υπήρχε.
Δεν γίνεται έτσι.
Εκτός αν…
-Σίλα. -Κάποιος σκότωσε τη Νάνσι.
-Τραβηγμένο. -Η ντετέκτιβ…
δεν θα τον πιάσει.
-Συγγνώμη, αλλά… -Ξέρω.
-Κάνεις εικασίες. -Ναι.
Γι' αυτό θέλω να με βοηθήσεις να το αποδείξω.
Συν…
Όχι.
-Συνεχίζ… -Μην το κάνεις, Κέβιν.
Συνεχίζεται.
Λυπάμαι, αλλά αυτά είχα για απόψε.
Αν θέλετε ν' ακούσετε και τα υπόλοιπα, πρέπει να…
Ναι, ξέρουμε.
-Μείνουμε ζωντανοί λίγο ακόμα. -Μείνουμε ζωντανοί λίγο ακόμα.
-Δεν μ' αρέσει όταν το κάνεις αυτό. -Πετυχαίνει.
Είστε όλοι ακόμα εδώ.
Μέχρι στιγμής.
Τι τρέχει;
-Πήρες το σύμβολό μου. -Δικό σου είναι;
Δεν ήταν της Τζούλια;
Συγγνώμη.
-Όλοι κλέβουμε από κάπου. -Ναι.
Άκου να σου πω.
Σ' ακούω να μιλάς για κόλαση και κάθοδο.
Θυμάμαι πού το έχω δει.
-Γαμώτο. -Το ξέρω.
Δεν μοιάζει με όλα τα άλλα.
Είναι πιο πρόσφατο.
Δεν ανήκει στο αρχικό ασανσέρ, έτσι;
Έτσι νομίζω.
Και γιατί να το βάλουν στον πίνακα του ανελκυστήρα;
Είναι άχρηστο, σωστά;
Γιατί να το κάνουν;
Μόνο μία απάντηση.
Τι;
Δεν είναι.
Άχρηστο, εννοώ.
Ήμουν σίγουρη…
Ένα κουμπί είναι.
Κοίτα, φαίνεται ακόμα και πού έκοψαν το πάνελ.
-Είναι κουμπί, Κέβιν. -Και σκέψου το.
Τα φορεία εδώ μέσα κουβαλάνε πράγματα συνέχεια.
Αν είναι μυστικό κουμπί, δεν βγάζει νόημα.
Κάποιος θα πέσει πάνω του, κάποιος θα στηριχτεί πάνω του.
Δεν θα έμενε μυστικό για πολύ.
Συγγνώμη, Ιλόνκα.
-Σίγουρα είναι ωραίο, αλλά… -Έχεις δίκιο.
Θα ενεργοποιούνταν κατά λάθος.
Θες δικλείδα ασφαλείας.
Τα άλλα κουμπιά είναι εντάξει.
Αλήθεια;
Θα προτιμούσα να μην…
Γαμώτο.
Ναι, γαμώτο.
Δεν πρέπει να είμαστε εδώ κάτω.
Στάσου, έχω μια ιδέα.
Μη μας στείλεις στο διαμέρισμα της Στάντον.
Δεν έχω ιδέα πώς να το εξηγήσω αυτό.
Πώς φροντίζεις να μην το πατήσει κανείς κατά λάθος;
Φροντίζεις να μην είναι ένα απλό πάτημα.
Μη. Δεν υπάρχει κάτι κάτω από το νεκροτομείο.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Τι διάολο;
Θεέ μου.
Πάμε πάνω.
Μια στιγμή.
Ιλόνκα, πάμε πίσω.
Άσε με να δω.
Να πάρει.
Αμάν.
Τι είναι;
Θεέ μου.
-Κέβιν. Η κλεψύδρα. -Γαμώτο.
-Ιλόνκα. -Κέβιν.
-Ιλόνκα. -Περίμενε.
-Κέβιν. -Ιλόνκα.
Κέβιν?
Υποτιτλισμός: Πολυξένη Γεωργίου