‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎อรุณสวัสดิ์
‎ฝันร้ายเหรอ
‎ทำไม เปล่านี่
‎ก็แค่เห็นเธอ…
‎โทษที
‎ฉันรู้สึกแปลกๆ น่ะ เดี๋ยวตื่น เดี๋ยวหลับ
‎บางทียังไม่รู้เลยว่าตัวเองตื่นหรือหลับ
‎เขาว่าเป็นเพราะยา แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎ขอโทษล่วงหน้านะ ของพวกนี้กลิ่นแปลกๆ หน่อย
‎ไม่หรอก หอมดี
‎ชาเอสสิแอค
‎เธอรู้จักไหม
‎ตอนนี้เขาทดลองกันอยู่
‎พยาบาลชื่อรีน เคสคิดค้นขึ้นมา ‎แล้วเอาให้คนไข้ของตัวเองดื่ม
‎ที่จริงเขาตั้งชื่อชาตามชื่อตัวเองนะ
‎เอสสิแอคคือนามสกุลเขาที่สะกดกลับหลัง
‎กลับหลัง โอ้โฮ
‎มันอุดมไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ
‎สารต้านอนุมูลอิสระ
‎มีอย่างอื่นด้วยนะ
‎แถมนี่ยังเป็นสูตรดัดแปลง ‎เป็นชาเอสสิแอคที่ต่างจากเดิม
‎แบบแปลกใหม่น่ะ
‎แตกต่างและแปลกใหม่
‎ใช่
‎ฉันชงให้ดื่มเอาไหม
‎หรือจะอ่านเพิ่มเติม ‎จากเอกสารที่ฉันเอามาก็ได้นะ
‎เรเชลก็เคยทำแบบนั้น
‎ก่อนจะลองใช้มนตร์ขาว
‎หรือมนตร์อะไรไม่รู้ของนาง ‎ในช่วงสุดท้ายของชีวิต
‎นางสนใจแต่ชาสารพัด
‎ในห้องนี่กลิ่นอย่างกับรักแร้
‎เอามานี่
‎ของเธอเหรอ
‎โทษที พอดีมันอยู่ลึกเข้าไปในนั้น
‎ตอนแรกฉันไม่เห็นน่ะ
‎เอางี้ เล่าเรื่องชาที่ว่าเพิ่มเติมที
‎เอกสารละเอียดจังเลยนะคะ
‎ก็ตามสมควรจ้ะ
‎ตรงจะฝังหรือเผา พิธีทางศาสนา
‎พวกนี้เป็นเรื่องทั่วไป แต่ที่เหลือนี่
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎จะได้ไม่สวดผิด ไม่เล่นดนตรีผิดเพลง
‎ไม่เผลอไปเผาศพใครเข้า
‎- นี่เรื่องกฎหมายนี่คะ ‎- เป็นสิทธิ์ในการตัดสินใจจ้ะ
‎เธอควรมีสิทธิ์ตัดสินใจในทุกๆ เรื่องเลย
‎อย่างน้อยก็เรื่องที่ไม่เหลือบ่ากว่าแรงฉัน
‎อาเมชน่ะ
‎เขาขอให้ใช้ปืนใหญ่ยิงร่างของเขา ‎ลงไปในตู้ฉลาม
‎แล้วคุณว่าไงคะ
‎ฉันจะติดป้ายอนุสรณ์ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำให้น่ะ
‎ฉันไม่ใช่ซานตาคลอสนะ
‎- หนูเอาไปด้วยได้ไหมคะ ‎- จ้ะ ค่อยๆ ดูไปนะ
‎คุณเก็บแฟ้มคนไข้ไว้นานแค่ไหนคะ
‎ข้อมูลของเธอปลอดภัยและเป็นส่วนตัว
‎- ถ้าเธอห่วงเรื่องนั้น ‎- เปล่าค่ะ
‎หนูสนใจเรื่องคนไข้อีกคนเมื่อนานมาแล้วน่ะค่ะ
‎รุ่นปี 68
‎เธอชื่อจูเลีย เจย์น
‎จำไม่เห็นได้
‎จริงเหรอคะ
‎เธอออกจากที่นี่ไปด้วยร่างกายที่แข็งแรงนี่
‎อ๋อ จริงด้วย ฉันพอจะจำเรื่องนั้นได้อยู่
‎มันนานมากแล้วน่ะ
‎ฉันอยากรู้เพิ่มเติมค่ะ
‎แฟ้มคนไข้เป็นความลับจ้ะ
‎ฉันจำเธอได้รางๆ
‎บางทีก็วินิจฉัยพลาดกันได้
‎ไม่บ่อยเท่าไร แต่เกิดขึ้นได้
‎นั่นแหละ ฉันดีใจกับเขานะ
‎นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจำได้ว่าเคยนึกถึงเขา
‎มีอะไรให้ช่วยอีกไหมจ๊ะ
‎หนูสงสัยเรื่องกลุ่มคนที่เคยอยู่ที่นี่ ‎ก่อนที่คุณจะซื้อที่นี่ด้วย
‎คิดว่าชื่อพารากอนนะคะ
‎คืออะไรเหรอ
‎ดูจะเป็นลัทธิมากกว่ากลุ่มธรรมดาน่ะค่ะ
‎หนูแค่สงสัยว่าคุณรู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขาอีกไหม
‎ไม่รู้สิ โทษทีนะ
‎นั่นน่าจะก่อนฉันเกิดอีกมั้ง
‎ถ้าไม่มีอะไรแล้ว
‎ช่วยดูแผนจัดงานศพให้ละเอียดที ‎มันสำคัญกว่าที่เธอคิดนะ
‎แล้วเจอกันตอนบำบัดแบบกลุ่มจ้ะ
‎ได้ค่ะ
‎บำบัดแบบกลุ่ม
‎โธ่ เธอเอ๊ย
‎แผนจัดงานศพ
‎ใช่
‎ของแบบนี้…
‎น่าหดหู่เนอะ
‎แหงสิ
‎ฉันเปลี่ยนเพลงไปมาตั้งห้าหกแนวแน่ะ
‎ใครล่ะจะสู้เรดิโอเฮดได้
‎"เอ็กซิตมิวสิก" ฉบับชีวิตไง
‎ฟังนะ
‎ฉันแอบรู้สึกประหม่าเรื่องเมื่อคืนน่ะ
‎ฉัน…
‎ฉันตื่นเต้นมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชมรม แต่ว่า…
‎ฉันรู้สึกว่าฉันเล่าเยอะไปหน่อย
‎ฉัน…
‎ฉันเป็นคนฉลาดนะ
‎- ฉันรู้อยู่แล้ว ‎- ฉันไม่…
‎หวังว่าที่ฉันเล่าไปจะไม่ฟังเหมือน ‎ฉันไล่ตามอะไรโง่ๆ อยู่นะ
‎เพราะฉันเปล่า
‎ไม่นะ ไม่เห็นเป็นไร ฉันเข้าใจดี
‎แต่คืนนี้เธอจะมาใช่ไหม
‎ใช่ ไปสิ
‎แจ๋ว
‎"เสียงเคาะกระจกฝั่งคนขับทำเอาหล่อนสะดุ้ง
‎ผู้หญิงคนนั้นจ้องมาด้วยสายตาที่เฉียบคม
‎'เราต้องการรถ ขอไปด้วยได้ไหม'
‎เทรีซ่าไม่เคยรับคนโบกรถมาก่อน
‎ชายคนนั้นบอกว่า 'ผมชื่อฟรีดอม แจ็ค
‎ส่วนนี่แฟนผม ป๊อปปี้คอร์น'"
‎ทริสตัน
‎หลับแล้วเหรอ
‎ยังไม่หลับ
‎กำลังฟังสนุกเลย
‎"เทรีซ่าพยักหน้าอย่างสุภาพ
‎'ว้าว ชื่อเจ๋งดีนะ'
‎ฟรีดอม แจ็คกระตุกยิ้ม
‎'ตั้งวงร็อกทั้งที จะให้ชื่อแช้ดคงไม่ได้มั้ง'"
‎ลองไม่มีพวกแช้ด ‎ประชากรได้หายเพียบเชียวแหละ
‎ฝากบีบมือเธอทีได้ไหม
‎ได้สิ จัดให้
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ก็นะ
‎- เหมือนเดิมค่ะ ‎- เหมือนเดิมนะ
‎เดี๋ยวหาขวดน้ำร้อนหรืออะไรทำนองนั้นให้นะ
‎- ค่ะ ‎- เอาล่ะ ไหนดูหน่อย
‎เพลย์สเตชั่น
‎เพลย์สเตชั่นของโซนี่
‎เป็นเครื่องที่ใช้แผ่นซีดี ‎และเอาเรื่องพอๆ กับเซกาซีดีเลย
‎แต่ไม่มีตลับเกมถอดได้
‎ตัวเปลี่ยนเกมเลย
‎ไม่รู้สิ อาจฟังดูเห่ยๆ นะ
‎แต่ฉันเริ่มจากเล่นอาตาริ 7800 ‎และไม่เคยพลาดสักรุ่น
‎เอ็นอีเอส เจเนซิส ซูเปอร์นินเทนโดด้วย
‎แต่ฉันคงไม่ได้เล่นเพลย์สเตชั่น
‎มันจะออกในเดือนกันยายน ‎ประมาณอีกแปดเดือนจากนี้
‎ไม่ได้เล่นนินเทนโด 64 ที่กว่าจะออกก็ปีหน้านู่น
‎คงจะเห่ยน่าดูสินะ
‎แต่คิดแล้วปวดใจจัง
‎แค่นั้นแหละ
‎ฉันรู้ว่ามีเรื่องอื่นที่ควรเศร้ามากกว่า
‎ฉันคงเสียอะไรไปมาก
‎ทั้งการมองเห็น การทำงานของกล้ามเนื้อ ‎ความทรงจำ ไหนจะชีวิต
‎นั่นแหละ
‎แต่ฉันคิดถึงแต่เพลย์สเตชั่น
‎คิดแล้วโกรธแทบบ้า ห่วยแตกสุดๆ
‎นั่นแหละครับ
‎พอคุณถาม ผมก็นึกถึงเรื่องนั้น
‎ห่วยแตก
‎ไม่มีคำอื่นอีกแล้วล่ะ
‎ตอนที่ฉันถามพวกเธอว่าวันนี้เศร้าเรื่องอะไรกัน
‎ก็จะมีสิ่งที่เราเคยคิดหรือนึกขึ้นได้แบบนี้แหละ
‎ไม่มีคำตอบที่เห่ยอะไรทั้งนั้น
‎ไม่มีอะไรที่ฉาบฉวย
‎ใครอีกจ๊ะ
‎- หนูอยากพูดให้ฟังค่ะ ‎- เอาเลยจ้ะ
‎ฉันเศร้าเวลานึกถึงสัตว์เลี้ยง ‎ที่รู้ตัวว่าอาจจะไม่ได้เจออีก
‎ฉันมีลูกหมาพันธุ์โปรตุกีสวอเตอร์ด็อกสามตัว ‎งูหลามบอล
‎และนกแก้วไฮยาซินธ์ชื่อแมคกายเวอร์
‎เพราะเสียงมันเหมือนริชาร์ด ดีน แอนเดอร์สัน
‎ไม่เชื่อหรอก
‎แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าใคร
‎ตอนฉันเด็กๆ แม่ฉันไปถ่ายละครที่ยุโรป
‎พ่อฉันไปถ่ายหนังที่โรมาเนีย
‎กับริชาร์ด ดีน แอนเดอร์สันนั่นแหละ
‎แล้วพวกเขาก็ส่ง ‎ลูกหมาพันธุ์โปรตุกีสวอเตอร์ด็อกมาสี่ตัว
‎งูหลามบอลกับนกแก้ว…
‎ไหนว่าสามตัว
‎ลูกหมาพันธุ์โปรตุกีสวอเตอร์ด็อกสามตัว
‎ตายไปหนึ่งไง
‎ขอบคุณที่ช่วยย้ำนะ
‎โอเค เรื่องนี้…
‎ฉันงงไปหมด อาจจะจริงก็ได้ บอกไม่ถูก
‎เราเลือกเรื่องเศร้าไม่ได้หรอก
‎แล้วเธอจะแปลกใจ ว่าอะไรทำให้เศร้าได้บ้าง
‎อีลองก้า เป็นยังไงบ้าง
‎การบำบัดแบบกลุ่มครั้งแรกคงแปลกๆ ใช่ไหม
‎- ยังคิดอยู่ว่าจะยังไงค่ะ ‎- อีลองก้า
‎เล่าเรื่องชาให้ทุกคนฟังสิ
‎อะไรนะ
‎ก็ชาไง คือ…
‎คืออย่างนี้ เมื่อเช้าอีลองก้าพูดถึงสิ่งที่ ‎มันน่าสนใจมาก
‎ชาชนิดใหม่แถมยังแตกต่าง และก็…
‎เล่าเองเลยสิ
‎- อันยา ‎- คือ…
‎มันคือ…
‎มันคือชาเอสสิแอค
‎เป็นยาสมุนไพรของแคนาดา…
‎มาจากแคนาดาจริงๆ แหละ
‎บอกเรื่องชื่อที่สะกดกลับหลังสิ
‎อ้อ สารต้านอนุมูลอิสระด้วยนะ
‎หมอสแตนตัน ไม่น่าเชื่อว่า ‎คุณไม่เคยนึกถึงสารต้านอนุมูลอิสระ
‎เธอไม่ต้องดื่มหรอก แล้วก็ไม่ต้องทำแบบนี้ด้วย
‎บำบัดแบบกลุ่มมีไว้เพื่อการนี้นี่นา
‎เพราะวันนี้…
‎ฉันเศร้า…
‎เมื่อคิดถึงกลิ่นเดิมของห้องฉัน
‎ก่อนหน้าเรเชล ‎ผู้หญิงชื่อซาราห์นอนเตียงเดียวกับเธอ
‎นางเคี้ยวกระเทียมสดตลอดเวลา
‎เคี้ยวแล้วเคี้ยวอีก ‎เคี้ยวอยู่ได้อย่างกับวัวใกล้ตาย
‎ยังดีที่เป็นประเภทไม่มีพิษมีภัย ‎กระเทียมก็แค่เหม็น
‎แต่ฉันอยู่ที่นี่มาครึ่งปีแล้ว ‎และได้ใกล้ชิดจนเกินเบอร์
‎ถึงขั้นเอือมระอาสมุนไพร ‎อาหารอัลคาไลน์ แม่เหล็กบำบัด
‎ไหนจะขิงกับโสม
‎เด็กคนที่เล่นลาครอสใช้เวลาเป็นเดือนเพื่อให้ได้
‎สารสกัดต้นกาบหอยแครง
‎ทุกคนจำได้ไหม
‎แล้วอยู่ดีๆ ซีมัวร์ก็ชักดิ้นชักงอขึ้นมาเฉย
‎จากนั้นก็มีฝังเข็ม
‎ครอบแก้ว ล้างลำไส้ใหญ่ ‎ซึ่งก็คือการนวดกดจุดซ้ำไปมา
‎ออกซิเจนบำบัด โอโซนบำบัด ‎และไม่ได้โม้นะ น้องใหม่
‎ปัสสาวะบำบัด
‎รู้ไหมว่าคืออะไร
‎ก็คือการที่คนเราดื่ม ฉีด ‎หรือสวนทวารด้วยฉี่ตัวเองไงล่ะ
‎เรื่องจริงนะ
‎และคนที่ฉันจะไม่เอ่ยชื่อว่าใคร
‎เคยนั่งกินฉี่ตัวเองอยู่บนเตียงเธอ
‎อันยา
‎ฉันจำได้ว่าตอนเธอมาไบรท์คลิฟฟ์
‎เธอก็ขนยาผีบอกหลายขนานมาเหมือนกัน
‎ไม่เป็นไร
‎เข้าใจแล้ว
‎ฉันเข้าใจแล้ว อันยา
‎เธอไม่เอาชา
‎แต่กับฉี่อาจจะไหว
‎แหมๆ
‎เททิ้งซะแล้วเหรอ
‎ไหนเชื่อมั่นนักหนาว่ามันดีไง
‎ไม่ใช่สักหน่อย
‎แล้วจะบอกให้นะ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
‎เธอมันโหดที่สุดเลยไง ‎และไม่มีใครเจ็บปวดเท่าเธอแล้ว
‎ไม่มีใครเกรี้ยวกราดเท่าเธอ
‎และไม่มีใครตายยากอย่างเธอด้วย
‎ก็เออสิวะ ไอ้บัดซบ
‎เธอชนะ โอเคไหม
‎แต่ฉันแค่พยายามทำความรู้จักเธอ
‎เพราะเราต้องใช้พื้นที่ร่วมกัน ‎ไม่ว่าเธอจะชอบหรือไม่ก็ตาม
‎ช่างหัวฉันแม่งเลยสิ
‎ช่างหัวฉันที่พยายามทำความรู้จักเธอ
‎ดีจ้ะ
‎- ตกใจหมดเลย ‎- ขอโทษที
‎ฉันไม่ค่อยบังเอิญเจอคนแถวนี้น่ะ
‎- ทำอะไรเหรอ ‎- ฉัน…
‎เธอมาจากไบรท์คลิฟฟ์
‎และกำลังตักน้ำแร่ใส่ขวด
‎คงเป็นเพราะเคยได้ยินเรื่องราว ‎เกี่ยวกับที่นี่มาบ้างสินะ
‎ค่ะ คงอย่างนั้น
‎ดีใจที่ได้เจอเธอนะ ฉันชื่อชาสต้า
‎ขอโทษจริงๆ ถ้าฉันล่วงล้ำเข้ามา ‎ในที่ของคุณ หรือ…
‎ไม่นะ ไม่ใช่ นี่เขตไบรท์คลิฟฟ์หมดเลย
‎ป่านี้เป็นของสแตนตัน
‎แต่น้ำนั่นน่ะ ไม่มีใครเป็นเจ้าของได้หรอก
‎ฉันอยู่ห่างไปทางนั้นกิโลครึ่ง สุดเขตที่ดินพอดี
‎ฉันแค่ออกมาเดินเล่น นี่ฉันยัง…
‎- ฉันยังไม่รู้จักชื่อเธอเลย ‎- อีลองก้าค่ะ
‎ชื่อเพราะจังเลย เป็นภาษาฮังการีนี่
‎- ฉัน… ‎- น่าจะแปลว่าแสงสว่างมั้ง
‎ที่จริงฉันก็ไม่รู้ค่ะ
‎มันแผลงมาจากชื่ออลาน่า
‎ที่มาจากชื่อเฮเลนในตำนานกรีก
‎ผู้เป็นธิดาของซุส ‎ชื่อนางแปลว่าแสงสว่างเหมือนกัน
‎โทษทีนะ ฉันชอบเรื่องชื่อกับกรีกโบราณน่ะ
‎ชาสต้าก็เป็นชื่อที่เพราะมาก ภาษากรีกเหรอคะ
‎สันสกฤตจ้ะ
‎แปลว่าครู
‎วอร์มสปริงส์ที่จอร์เจีย ‎ก็อดส์เอเคอร์ที่นอร์ทแคโรไลนา
‎บ่อน้ำแร่ซาราโตกา ‎โอโฮคาลิเอนเตที่นิวเม็กซิโก
‎ฉันไปเยือนที่พวกนี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‎แต่ก็มีบางอย่างที่พิเศษอยู่ที่นี่นะ
‎สแตนตันไม่ค่อยชอบให้ใคร ‎แอบเข้ามาในที่ดินเขา
‎เพราะงั้นถ้าเป็นไปได้ก็อย่าบอกเรื่องฉันล่ะ
‎ชั้นหินอุ้มน้ำที่หล่อเลี้ยงลำธารทอดยาวเป็นกิโล
‎เพราะงั้นจะเถียงเรื่องการบุกรุกก็คงยาก
‎ไหนจะน้ำวน…
‎แต่มันเป็นคนละเรื่องกันเลย
‎น้ำวนเหรอคะ
‎น้ำวนเยียวยาน่ะ ตอนนี้เธอก็นั่งอยู่ตรงมันพอดี
‎แถวนี้มีอยู่หลายจุดเหมือนกัน ‎ถ้าเธอเชื่อตำนานนะ
‎คนที่เชื่อมีไม่เยอะหรอก
‎คุณเอาน้ำไปทำอะไรคะ
‎ส่วนใหญ่ใช้ชงชา
‎เราปลูกองุ่นเอง ‎เพื่อเอาน้ำมันเมล็ดองุ่นกับคาโมมายล์ด้วย
‎อะไรที่เราไม่ดื่ม ‎ก็จะเอาไปรดองุ่นกับดอกคาโมมายล์
‎แต่คาโมมายล์ของดี ‎ขึ้นห่างออกไปราว 400 เมตร
‎ตรงทางกลับไปที่บ้านน่ะ
‎เธอควรเก็บไปนะ
‎กินสดๆ ได้เลย ทั้งดอกไม้ ใบไม้ ‎ปลอดภัยหายห่วง
‎ลองดูแล้วจะรู้ว่าดี
‎เธออยู่ที่ไบรท์คลิฟฟ์มานานแค่ไหนแล้ว
‎เพิ่งมาอยู่ค่ะ
‎พระคุ้มครองนะ
‎ฉันไม่ได้เจอคนไข้มานานแล้วล่ะ
‎พวกเขาไม่ค่อยออกมาเดิน
‎ไม่ได้เจอคนฉลาดแบบนี้นานแล้วด้วย
‎ฉลาดเหรอคะ
‎ถ้าเธอมาตักน้ำตรงนี้ แสดงว่าต้องฉลาดน่าดู
‎ชื่อเข้ากับตัวดีนะ อีลองก้า
‎เธอมีแสงสว่างส่องประกาย เฉิดฉายเข้าไว้ล่ะ
‎หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะ ยัยหนูคนฉลาด
‎ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‎อ๋อใช่ ไม่ๆ เช้านี้พี่วิ่งตั้งสามกิโลแน่ะ
‎ใช่ พี่รู้สึกดีมากเลย ดีมากจริงๆ นะ โอเคไหม
‎ไปบอกแม่ด้วยล่ะ
‎เอาจริงๆ คราวนี้บอกไปเถอะ
‎- รักนายนะ ไอ้น้อง เป็นเด็กดีล่ะ ‎- โอเค
‎ได้ ตามนั้น บาย
‎บาย
‎- พอเลย ‎- ฉันยังไม่ได้พูดสักแอะ
‎เออ หน้านายมันฟ้องไง
‎หน้าฉันฟ้องด้วยเหรอ
‎พวกนายมีมอร์ฟีนเหลือไหม ‎วันนี้ฉันได้มาครบโดสแล้ว
‎ไม่มีหรอก
‎เราก็กินไปแล้วไหม
‎ทันทีที่มาร์คยื่นให้กับมือน่ะ
‎ก็ใช่ แต่ฉันเก็บมาเผื่อไว้ด้วยไง
‎นึกว่าพวกนายจะทำเหมือนกัน
‎ท่าจะติดยาหนักแล้วสิ
‎แถมวันนี้ยังร้ายใส่อีลองก้าด้วย
‎- ฉันร้ายแค่หนึ่งส่วนสามเองย่ะ ‎- ไม่หรอก เขาสมควรโดนแล้วล่ะ
‎กล้าดียังไงถึงมาชงชาเนอะ
‎ไม่ใช่แค่ชานะ ทุกเรื่องของนางเลย
‎มันเยอะเกินน่ะ
‎หนังสือเอย สมุนไพรบ้าบอเอย ‎ห้องฉันเหม็นไปหมดแล้ว
‎เขาเล่าเรื่องผู้หญิงที่เดินออกจากที่นี่
‎พร้อมร่างกายที่หายป่วยให้ฟัง
‎แล้วใจนึงของเธอก็คิดจะลงโทษเขา ‎เพราะว่าอีกใจนึง
‎เธออยากเชื่อไง
‎อย่ายืนเฉยสิ น้องใหม่ มาช่วยกันหน่อย
‎นกกระดาษพวกนี้ลุกมาพับตัวเองไม่ได้นะ
‎ฉันโกหกเรื่องนั้นจริง ต้องขอโทษด้วย
‎อีกที
‎- ทำไมเราต้องพับนกกระดาษด้วยล่ะ ‎- ดีจังที่เธอถาม
‎เขามี "สิ่งที่ต้องทำก่อนตาย" น่ะ
‎- เขาถามฉันนะ ‎- เขาถามทั้งห้องเหอะ
‎ฉันมี "สิ่งที่ต้องทำก่อนตาย" ‎และ "สิ่งที่ต้องทำก่อนตาย" ของฉันเนี่ย
‎ประกอบไปด้วยสิ่งที่อยากทำก่อนตายน่ะ
‎มีการพับนกกระดาษในนั้นด้วย
‎นกกระดาษพันตัวเหรอ ใช่แล้ว
‎ตำนานญี่ปุ่นโบราณว่าไว้ ใครก็ตามที่พับ
‎นกกระเรียนกระดาษพันตัว ‎จะได้รับพรจากเทพเจ้า
‎และฉันก็อยากลองพับดู ตั้งแต่ได้ฟังเรื่องนี้
‎จากนัตสึกิเมื่อเช้า
‎ฉันรู้
‎พอพูดออกไปปุ๊บก็รู้เลย
‎ทำไมเชอรีไม่ช่วยล่ะ
‎- ฉันสร้างบรรยากาศอยู่ไง ‎- ใช่
‎เขาสร้างบรรยากาศอยู่ ‎พวกเธอเข้าใจแจ่มแจ้งกันแล้ว ทีนี้…
‎พับสิ เจ้าพวกนี้นี่
‎- ในรายการนายมีอะไรอีก ‎- หลายอย่างเลยล่ะ
‎หนึ่งในนั้นคือเล่นวิดีโอเกมให้จบ ‎ซึ่งทุกคนชอบมาช่วยฉันซะเหลือเกิน
‎ถ้าได้ยินคำว่าเหนือ ใต้ ออก ตก ‎รีบเดินไปอีกทางเลย
‎อีกอย่างคือไปงานแต่งพี่สาวฉัน
‎น่ารักจัง
‎- เล่นร่มร่อนด้วย ‎- ไม่มีวันซะหรอก
‎- เสียซิงไง ‎- นั่นก็ไม่มีวันด้วย
‎อาเมช ฉันมั่นใจว่านายต้องได้เสียซิง
‎ตอนบินร่มร่อนเข้าไปในงานแต่งพี่สาวนาย
‎ฉันชอบแนวคิดนายนะ เควิน ‎ขอบใจที่ช่วยฉันนะ เควิน
‎นกกระเรียนพันตัว
‎ไม่รู้ว่าเรามีกำลังคนหรือกระดาษพอไหม
‎จะว่าไปนะเพื่อน ถ้าเราพับถึง 200 ตัว
‎แปลว่านายจะได้ประกาศนียบัตร ‎เข้าร่วมกิจกรรมจากเทพเจ้าใช่ไหม
‎สำหรับการมีส่วนร่วม…
‎ฉิบหาย
‎- ไม่เป็นไรนะ สเปนซ์ ‎- เวร เป็นไรไหม
‎- สเปนซ์ ‎- โอเคไหมน่ะ
‎ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
‎- นายโอเคไหม ‎- ไม่เป็นไร สเปนซ์…
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เวร
‎สวัสดีค่ะ ช่วยส่งคนมาทำความสะอาด ‎ห้องสมุดหน่อยได้ไหม
‎สเปนซ์โดนมีดบาดค่ะ
‎ใช่ค่ะ เขากำลังไปห้องพยาบาล
‎มาร์ค เชิญที่ห้องตรวจค่ะ
‎ขอโทษนะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎สเปนซ์ทำมีดบาดมือไง
‎ใช่ แต่ขอโทษนะ เลือดมันออกนิดเดียวเองนี่
‎เราคิดแบบนั้น
‎แต่เขาไม่ไง
‎สเปนซ์เป็นเอดส์น่ะ
‎หยุดเลย
‎เราไม่ทำหน้าแบบนั้นกัน
‎เราจะไม่ "โธ่ สงสารสเปนซ์จัง" ที่นี่
‎ข้างนอกมีถมเถและแย่กว่ากันเยอะ แต่ไม่ใช่ในนี้
‎โอเค ฉันขอโทษนะ
‎ฉันไม่รู้
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่รู้ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว
‎ยังไงมันก็ไม่สำคัญอยู่ดี ‎เราทุกคนที่นี่กำลังจะตาย
‎ประเด็นคือ ฉันจะออกไปกินเบอร์เกอร์ข้างนอก
‎โดยไม่ต้องห่วงเลยว่าจะมีใครมาบอกฉัน
‎ว่ามะเร็งกระดูกคือบทลงโทษจากพระเจ้า
‎ไม่มีใครบอกแซนดร้าหรอก ‎ว่าสมควรแล้วที่นางเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง
‎แต่คนข้างนอกนั่นพูดกับสเปนซ์แย่ยิ่งกว่า
‎ไม่ก็เลือกทำตรงกันข้ามเพราะสงสาร
‎และมันก็เริ่มจากการทำตาโต ‎อย่างที่เธอจะทำเมื่อกี้
‎หน้าแบบที่คนชอบทำเวลาได้ยินคำว่าเอดส์
‎แต่กลับไม่ทำเวลาได้ยินคำว่ามะเร็ง
‎เราไม่ทำแบบนั้นกันที่นี่ ทุกโรคเหมือนกันหมด
‎ใช่แล้ว ใช่
‎ขอโทษนะ ฉันไม่ได้จะว่าหรืออะไรเลย
‎ฉันรู้สึกว่าวันนี้ทำทุกอย่างผิดไปหมดเลย
‎ตอนฉันมาที่นี่ใหม่ๆ แล้วเจออันยาครั้งแรก
‎เขาดื่มชาสมุนไพร
‎เขาสวมวิก แต่งหน้าแต่งตา ถึงกับสวดมนต์ด้วย
‎จริงด้วย มาตอนนี้นึกภาพไม่ออกเลย
‎ใช่ แต่เขาเห็นความตายมาเยอะ
‎ก่อนจะมาที่นี่อีกมั้ง ฉันรู้สึกอย่างนั้น
‎เขาถึงได้ปกป้องเราทุกคนมากไง
‎ในแง่ของความเป็นจริงน่ะนะ
‎ลึกๆ แล้วยังมีอย่างอื่นอีก แค่…
‎ให้เวลาเขาหน่อย
‎ที่จริงเขาเป็นคนดีคนนึงเลยนะ ‎เวลาที่ไม่โกรธน่ะ
‎เจ็บนิดนึงนะ
‎คือหลุยส์น่ะกินหนู
‎แล้วเลสแต็ทก็บอกว่า "แค่นั้นไม่อิ่มท้องหรอก
‎ต้องกินคนเลย"
‎แล้วเลสแต็ทก็คิดว่า
‎"นี่ เราน่าจะรับเด็กผู้หญิงมาเลี้ยงนะ"
‎รู้ไหม ฉันก็บอกนายแล้วไง
‎นายไม่ต้องตกใจเวลาโดนบาด
‎มันไม่ได้ติดกันได้แบบนั้น และฉันรู้ว่านายรู้
‎อย่างที่เรารู้กันว่าฉันใส่ถุงมือยางเพื่อตัวนาย
‎ไม่ใช่ตัวฉัน
‎ฉันใส่ถุงมือนี้แล้วก็ใช้เข็มฆ่าเชื้อ
‎ฉันจะได้ไม่ทำแผลนายติดเชื้อ ‎ไม่ใช่กันเชื้อจากนาย
‎เอาเป็นว่าเลสแต็ท ‎เปลี่ยนแม่หนูน้อยคนนี้ให้เป็นแวมไพร์
‎แล้วหนูน้อยก็สติแตก
‎คลั่งสุดๆ
‎คุณพูดถึงหนังเรื่องนี้ทุกทีที่เราอยู่นี่เลย
‎และทุกครั้งผมก็บอกคุณ
‎ว่าผมไม่เคยดู "เทพบุตรแวมไพร์"
‎และทุกครั้งที่ฉันเล่าให้ฟัง
‎นายก็ต้องไปหา ‎"เทพบุตรแวมไพร์" มาดูสักทีได้แล้ว
‎สองคนที่ฉันทำงานด้วยอีกที่หนึ่ง
‎โดนจับได้ว่าใช้เข็มร่วมกัน
‎แล้วไง
‎มันไม่ได้มีแค่เกย์ที่เป็นแบบนี้ไง
‎ไม่ว่าคนข้างนอกจะคิดยังไงก็เถอะ
‎โอเค แบรด พิตต์กับทอม ครูซ แหงล่ะ
‎ออกจะเลือกยากหน่อย ‎แต่ฉันมีอย่างนึงอยากบอกนาย
‎อาร์มานด์
‎อันโตนิโอ บันเดรัสน่ะ
‎เขานี่แบบ…
‎นายต้องดูหนังเรื่องนี้ให้ได้
‎รับรองเลยว่านายต้องมาขอบคุณฉัน
‎อาร์มานด์
‎เขาน่าจะมาจากสเปนนะ
‎โทษที หนูนึกว่าหนูเก็บหมดแล้ว
‎หนูเจอนี่ในลิ้นชักเธอ
‎หนูเขียนโน้ตไว้ในนั้นเผื่อไว้
‎ไม่รู้สิ เผื่อคิดว่าหนูจะขโมยหรืออะไร
‎ไม่มีใครถามถึงมัน
‎ฉันถามเขาให้ได้ว่าเธอจะเก็บไว้ได้ไหม
‎ถ้าเธออยากได้น่ะนะ
‎ไม่ล่ะ หนูไม่อยากเก็บไว้ให้นึกถึง ‎ให้แม่เรเชลไปเถอะค่ะ
‎เขาคงซึ้งใจไม่น้อย
‎รู้ไหม
‎จูเลียนยั่วโมโหฉันได้ ‎ชนิดที่ว่าคนอื่นเทียบไม่ติด
‎ยิ่งกว่าพี่น้องที่โตมากับฉันอีก
‎ลูกชายฉันก่อกวนจนฉันหงุดหงิดแทบบ้าได้
‎เขาทั้งดื้อ มั่นใจเกินพอดี ‎มีความเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม
‎และเกลียดความพ่ายแพ้เหมือนฉันเลย
‎ถอดแบบฉันมาเป๊ะทุกอย่าง
‎และทุกวันนี้ก็ไม่มีอะไรทำให้ฉันหงุดหงิดได้
‎มากไปกว่าคนที่ทำให้ฉันนึกถึงตัวเองนิดหน่อย
‎มีคนแบบนั้นอยู่ในบ้านตอนนี้ และ…
‎ฉันก็ไม่รู้ว่าจะรับมือกับเขายังไง
‎เหรอคะ
‎อีลองก้าทำให้คุณนึกถึงตัวเองใช่ไหม หมอ
‎ไม่ใช่ เธอต่างหาก มากเลยล่ะ
‎เธอเหมือนฉันตอนเด็กเลย
‎แค่แกร่งกว่าเท่านั้นเอง
‎ไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไป
‎- เธอบอกว่าเขาชื่ออะไรนะ ‎- ชาสต้า
‎- แบบชื่อภูเขาน่ะเหรอ ‎- ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้น
‎ภูเขาชาสต้าในแคลิฟอร์เนีย ‎จริงๆ แล้วมันคือภูเขาไฟ
‎และยังมี…
‎มีเรื่องเล่าเยอะน่ะ
‎ไม่ใช่ชื่อจริงหรอกมั้ง
‎- ฉันไม่เคยเจอเขา ‎- ฉันก็เหมือนกัน
‎- คนอื่นล่ะ ‎- เคยสิ
‎ไปเดินป่าทีไรก็เจอกันทุกที
‎เธอคงคิดจะล้อฉันสินะ ‎แต่เขาพูดถูกเรื่องคาโมมายล์
‎ฉันทำเผื่อทุกคนด้วยนะ เผื่ออยากดื่มกัน
‎โอเค น้องใหม่ ฉันขอด้วย
‎เพื่อเป็นเกียรติที่เธอเข้าชมรมเต็มตัว
‎ขอบคุณนะ
‎งั้นก็ตามนี้เหรอ
‎ฉันเป็นสมาชิกแล้ว
‎ใช่เลยล่ะ
‎เราจะทำกันแบบนี้
‎ธรรมเนียมน่ะ
‎ก่อนอื่น เราจะยกแก้วใส่น้ำ ‎ไวน์ หรือชามหัศจรรย์ขึ้นมา
‎อะไรก็ตามที่ถูกใจเรา
‎แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง ‎- แด่ผู้ที่มาก่อนและมาทีหลัง
‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า ‎- แด่เราตอนนี้และผู้ที่อยู่โลกหน้า
‎มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่ ‎- มองเห็นหรือไม่เห็น ยังอยู่แต่ไม่ใช่ที่นี่
‎ขอต้อนรับสู่คืนแรกที่ชมรมสยองขวัญเที่ยงคืน ‎อย่างเป็นทางการนะ อีลองก้า
‎- ใครมีเรื่องเล่า ‎- ฉันเอง
‎มันจะออกแนวมืดมน ปนขำหน่อยๆ มั้ง
‎ต่างจากเรื่องก่อนที่ฉันเล่ามาก
‎เป็นเรื่องเด็กสาวที่โลกสวยเกินไป
‎เด็กสาวที่ต้องการเกินพอดี
‎เด็กสาวที่ปรารถนาให้ตัวเองเป็นใครก็ได้ ‎ฉันตั้งชื่อเรื่องว่า…
‎"เดน่ากับเดน่า"
‎เดน่าดีพร้อมทุกอย่าง
‎ไม่ใช่แค่นักเต้นที่เลอเลิศ
‎เธอเป็นนักเรียนดีเด่น
‎ลูกสาวที่ยอดเยี่ยม
‎เพื่อนที่ประเสริฐ
‎ผู้หญิงที่เพียบพร้อม
‎เธออยู่มณฑลคิลแดร์ในไอร์แลนด์ตั้งแต่เล็ก
‎จนได้ทุนไปเรียนที่สถาบันสอนบัลเลต์ ‎ใหญ่โตแห่งอเมริกา บาบา
‎ครอบครัวของเธอย้ายไปอยู่ที่…
‎เวสต์วิลล์
‎ที่ที่ทุกคนสูญเสียเวลาชีวิต ‎ให้กับการทำงานและการเรียน
‎บิลเป็นเพื่อนสนิทที่รู้จักเดน่าดีกว่าใคร
‎และเขาก็เป็นห่วงเธอ
‎เพราะดูเหมือนจะมีแต่บิลที่เข้าใจ
‎ว่าการจะเพียบพร้อมได้นั้นมีราคาที่ต้องจ่าย
‎ใช่
‎แต่เดน่าไม่ได้อยากเพียบพร้อม
‎เดน่าอยากเป็นเหมือนเด็กคนอื่นๆ
‎เดน่าอยากกอดจูบ สูบกัญชา ‎ดื่มเหล้าจนเมาแอ๋ และเป็นคนธรรมดา
‎บางคืนเธอก็แค่อยากกินชีสเบอร์เกอร์
‎และไม่ต้องห่วงว่าหุ่นจะพัง
‎ทุกๆ คืน
‎เดน่าจะต่อสู้กับตัวเอง
‎และทุกคืน เดน่าจะร้องขอพระเจ้า ‎ให้ปลดปล่อยเธอจากความปรารถนานี้
‎แต่ในขณะเดียวกัน
‎เธอร้องขอจักรวาล ‎ให้เติมเต็มความปรารถนาเดียวกันนั้น
‎หวัดดี
‎เธอขอพรนี่
‎ฉันก็ตอบรับไง
‎- พระเจ้าเหรอคะ ‎- ไม่ใช่หรอกจ้ะหนู
‎สิ่งหนึ่งที่แน่แท้คือพระเจ้าไม่ตอบรับเรา
‎พระเจ้าไม่เคยตอบรับ
‎ซาตานเหรอ
‎ถามจริง
‎- อย่างแรกนะ ซาตานจงเจริญ ‎- โอเค ไม่ตลกเลย
‎อย่างที่สอง สเปนซ์ ‎เธอไม่ใช่อย่างที่คนเขาพูดกันหรอก
‎ฉันไม่ใช่อย่างที่คนเขาพูดกัน
‎เราเองก็ยากที่จะเข้าใจ
‎เราคือใครหลายๆ คนนั่นแหละ
‎อย่างคณะเต้นทั้งคณะ
‎ที่ถูกยัดใส่รองเท้าบัลเลต์คู่จิ๋ว
‎พวกเขาบอก "เต้น อย่าพลาดแม้แต่ก้าวเดียว"
‎แต่ถ้าคนแน่นก็เป็นไปไม่ได้น่ะสิ
‎เธอรู้
‎ฉันก็รู้
‎ลึกๆ แล้วพวกเขาก็รู้
‎พวกเขาแค่โกหกไง
‎เดน่าผู้เพียบพร้อม
‎พวกเขาหวังให้เป็นงั้นใช่ไหม
‎แต่มีเดน่าอีกคนอยู่ในนั้น ‎คอยมองมาจากหลังดวงตาเธอ
‎ฉันเห็นหล่อนนะ
‎ฉันรู้สึกเหมือนติดบ่วงตลอดเวลา
‎แน่นอนสิ สิ่งที่พวกเขาคาดหวังจากเธอน่ะนะ
‎มันมากเกินกว่าที่คนคนเดียวจะทำได้
‎เกินไปตั้งสองเท่าไม่ใช่เหรอ
‎- เราเปลี่ยนโจทย์กันดีไหม ‎- หมายความว่ายังไง
‎เธออีกคนไง
‎คนหนึ่งเป็นนักเรียน ลูกสาว นักเต้น
‎ส่วนอีกคน
‎มีไว้เพื่อเซ็กส์ เล่นยา และร็อกแอนด์โรล
‎เพียบพร้อมแพ็กคู่
‎เธอสามารถอยู่ในร่างของทั้งคู่ได้ ‎ในเวลาเดียวกัน
‎เธอจะได้สัมผัสทุกอย่างที่อีกคนได้สัมผัส
‎เธอเหมาได้หมด จะดื่มมัน สูบมัน สูดมัน
‎และเอากับมันก็ได้
‎- คุณเคยทำมาก่อนเหรอ ‎- เคยสิ
‎แต่บอกตามตรงว่าถ้าทำไปแล้ว ‎ก็แก้ไขอะไรไม่ได้นะ
‎งานกู้คืนนี่ฉันไม่ค่อยถนัด
‎คุณต้องการอะไรตอบแทนล่ะ ‎วิญญาณของฉันหรืออะไร
‎ไม่มีจ้ะ
‎ไม่มีสัญญา ไม่มีเงื่อนไข
‎ฉันไม่ได้ต้องการแลกวิญญาณใคร ‎นั่นมันโฆษณาชวนเชื่อ
‎ไม่มีข้อผูกมัด
‎เธอเป็นคนคุมต่างหาก ไม่ใช่ฉัน
‎ฉันไม่ได้โกหกนะ
‎มองตาฉันสิ
‎มองดู
‎คุณไม่ได้โกหก
‎มันจะเจ็บไหม
‎ไม่เลย ฉันไม่ทำร้ายใคร ไม่เคยจริงๆ
‎เอาล่ะ
‎ไปลองซิ่งดูไหมล่ะ
‎ขอให้สนุกนะจ๊ะ
‎คุณพระช่วย
‎- ให้ตายสิ นี่มัน… ‎- บ้ามาก
‎- เธอ… ‎- รู้สึกเหมือนฉันไหม
‎- เหมือนอยู่สองที่พร้อมกัน ‎- อยู่สองที่พร้อมกัน
‎หยุดนะ
‎- เลิกพูดตามฉัน ‎- เลิกพูดตามฉัน
‎- เวร เธอรู้ดี ‎- รู้ดี
‎- ว่าฉันจะพูดอะไร ‎- ว่าฉันจะพูดอะไร
‎- มินต์ช็อกโกแลตชิป เอ็นดับเบิลยูเอ ‎- มินต์ช็อกโกแลตชิป เอ็นดับเบิลยูเอ
‎- ฤดูร้อนก่อนเริ่มมัธยมห้า ‎- ฤดูร้อนก่อนเริ่มมัธยมห้า
‎- นิคกี้ บานิลล่าหลังอัฒจันทร์ ‎- นิคกี้ บานิลล่าหลังอัฒจันทร์
‎พวกเธออาจคิดว่าเดน่าสองคนมีเรื่องคุยกันเยอะ
‎แต่ความจริงคือไม่มีอะไรจะพูดกันต่างหาก
‎เพราะพูดไปก็เหมือนพูดกับตัวเอง
‎แต่ทั้งคู่ก็ทะเลาะกันทันที
‎ว่าใครจะได้ตะลุยปาร์ตี้
‎สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าจะให้ ‎คนที่ชื่อว่า "เดน่าสอง" ไป
‎เหตุผลคือยังไงทั้งคู่ ‎ก็ได้สัมผัสประสบการณ์นั้นอยู่แล้ว
‎- เอานี่ไป ‎- ไม่จำเป็นหรอก
‎- ให้อุ่นใจไง โอเคไหม 911 คือ… ‎- โทรกลับด่วน
‎เราไม่ต้องใช้หรอก
‎- เธอคิดอะไร ฉัน… ‎- ก็คิดเหมือนกัน ฉันรู้
‎เราไม่ต้องคุยกันด้วยซ้ำ
‎- แต่ก็ยังคุยอยู่… ‎- ได้
‎เอาไปก็ได้
‎เผื่อมีอะไร
‎ด้วยเพจเจอร์และคำสัญญา ‎เดน่าทั้งสองก็แยกทางกันไป
‎เอาอะไรไหมจ๊ะ
‎ไม่เป็นไร หนูโอเคค่ะ
‎รักลูกนะ
‎รักเหมือนกันค่ะ
‎รักทุกอย่างเลย
‎แบบนี้เอง
‎นี่คืออิสรภาพที่เดน่าตามหามาทั้งชีวิต
‎การปลดปล่อยแสนหวานจากคุกที่ติดมาแต่เกิด
‎คุกของตัวเธอเอง
‎ตอนนั้นเองที่เดน่ารู้ว่า ‎เธอจะไม่ยอมกลับเข้าไปอีก
‎ผู้ชายที่เธอบังเอิญเจอเป็นนักดนตรี
‎เธอไม่รู้ว่าเขามีดีอะไรไหม แต่…
‎เขากำลังจะไปทัวร์ในเมืองใหญ่ ‎และเธอตัดสินใจไปกับเขา
‎ป๊อปคอร์นไหมลูก
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ถ้าต้องเลือกจุดพลิกผัน…
‎คืนที่เดน่าเสียความบริสุทธิ์ในห้องเดียวกับพ่อแม่…
‎คงพอส่งเข้าประกวดได้
‎แหม เล่นใหญ่ซะไม่มี
‎เดน่าหนึ่งบอกเดน่าสองให้เพลาๆ ลงบ้าง
‎จะทำเสียเรื่องในงานคัดตัวครั้งใหญ่ไม่ได้
‎นี่เป็นปีที่ในที่สุดพวกเธอจะมีโอกาส
‎ได้เป็นตัวหลักในงานแสดงระดับชั้น
‎แต่ประเด็นคือ
‎เดน่าสองเริ่มเสพติดบางอย่างเข้าแล้ว
‎เธอโอเคไหม
‎ฉันไม่เป็นไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎- เราสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้น ‎- อะไร
‎เราสัญญากันไว้ว่าต่อให้ทั้งโลก ‎จะห่วยแตกและจอมปลอมยังไง
‎อย่างน้อยเราจะไม่โกหกกัน
‎เธอมีเรื่องอะไร
‎ฉันอยากช่วยนะ
‎ฉันขอโทษนะ
‎เดน่ารู้ว่าเธอต้องหยุดเรื่องนี้ ‎แต่คำถามคือจะทำยังไง
‎เพราะเดน่าสองรู้วิธีที่จะหลบเลี่ยงเธอแล้ว
‎เธอต้องเล่นใหญ่ขึ้นอีกหน่อย
‎อย่าได้…
‎- จะรับสายเก็บเงินปลายทางไหมคะ ‎- ค่ะ
‎บอกเลยว่าดีใจที่ได้ยินเสียงเธอ
‎แต่ฉันก็ได้ยินทั้งวันแล้ว
‎ถึงเวลาที่เธอต้องเลิกเสเพลและตั้งสติสักที
‎- ไม่งั้น… ‎- ไม่งั้นอะไร
‎ฉันนึกว่าเราจะฉลาดกว่านี้นะเนี่ย
‎ดูออกเลยว่าเธอไม่ได้คิดให้ดี
‎นังตัวแสบ
‎เออ เราก็แสบกันทั้งคู่แหละ
‎ลองทำแบบนี้อีกสิ
‎แล้วฉันจะทำให้เสียใจที่เราได้เกิดมา
‎เดน่าและเดน่ามาถึงทางตัน
‎และไม่นานพวกเธอก็ตกต่ำถึงขีดสุด
‎เดน่าสองติดยาและใช้ชีวิตข้างถนน
‎ส่วนที่บ้านก็ไม่ได้ดีกว่าเท่าไร
‎เราพยายามแล้วพยายามอีก
‎แต่ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
‎เราหาที่ให้ลูกอยู่ได้แล้ว
‎เดน่ารู้ว่าการบำบัดไม่ช่วยแก้ปัญหา ‎แต่เธอก็ยิ้มและบอกว่า…
‎โอเค
‎พ่อแม่เธอโล่งอก แต่บิลรู้
‎เขารู้ตลอดเวลาเดน่าโกหก ‎และมันทำให้เขาเสียใจมาก
‎ตกดึกคืนนั้น เดน่าขโมยปืนของพ่อ ‎และกุญแจรถของแม่ แล้วออกจากบ้านไป
‎เพราะเดน่ารู้…
‎ทางเดียวที่จะยุติเรื่องนี้ได้ ‎ทางเดียวที่จะจบฝันร้ายนี้
‎คือฆ่าเดน่าสอง
‎และทันทีที่เธอได้ข้อสรุปนี้
‎ร่างแยกของเธอก็ทำอย่างเดียวกัน
‎เป็นอะไรไปล่ะ กลัวเหรอ
‎ใจฝ่อเหรอ
‎ถ้าฉันกลัว เธอก็กลัวเหมือนกัน
‎ก็จริง
‎แต่เธอเป็นต้นคิดที่จะขับรถมาฆ่าฉันที่นี่ไง
‎มันเป็นความคิดฉันที่เธอให้มาไง
‎อย่างน้อยเราก็รู้ว่าต้องโทษกันและกัน
‎สำหรับปัญหาที่เจอทั้งคู่
‎นั่นแหละจุดเริ่มต้น
‎ความจริงคือ
‎ความจริงคือฉันแค่อยากกลับบ้าน
‎เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
‎เราคนหนึ่งต้องไป
‎ในเมื่อฉันมาก่อน ฉันก็ควรเป็นคนที่ได้อยู่ต่อ
‎พูดบ้าอะไร ฉันมาก่อนต่างหาก
‎ฉันเสียใจด้วยนะ
‎ขาฉัน…
‎ที่จริงฉันได้เจอเดน่าอีกคนมา
‎ว่าแต่
‎เธอเป็นคนไหนล่ะ
‎ฉัน…
‎ฉันไม่รู้
‎ให้ฉันได้กลับไปเป็นคนเดิมเถอะนะ
‎ฉันอยากช่วยแค่ไหนก็ไม่ได้จ้ะ
‎ฉันมีคนที่รักอยู่
‎ทั้งครอบครัว
‎เพื่อนสนิท
‎นี่ไม่ใช่ฉัน
‎เมื่อก่อนฉันไม่ได้เป็นแบบนี้
‎แต่แหม…
‎มันก็คือเธอนั่นแหละ
‎ฉันไม่ได้เปลี่ยนอะไรเธอเลย
‎ผมบนหัวเธอสักเส้นก็ไม่ได้เปลี่ยน
‎ฉันแค่ให้ยานพาหนะไป
‎อย่างที่บอกว่าฉันไม่ได้ต้องการให้แลกวิญญาณ
‎มีคนมาต่อคิวรอทุกเช้าก่อนฉันเปิดร้านซะอีก
‎เชื่อเถอะที่ฉันบอกว่านี่คือ "ตัวเธอ" ‎ที่เธอเลือกเอง
‎เธอเอาแต่ร้องเรียกหาซาตานไปจนชั่วชีวิต
‎แต่ซาตานก็มาเยือนเธอแค่ในฝัน ‎และเหมือนเดิมทุกครั้ง
‎เดน่าจะเห็นหน้าตัวเองตรงรอยสักบนหลังซาตาน
‎และทุกคืนเธอจะตื่นขึ้นมาแล้วข้องใจว่า…
‎เดน่าคนไหนอยู่ในตัวเธอ
‎และเดน่าคนไหนอยู่ในนรก
‎เพราะคนที่ตายลงนรกไปจริงๆ
‎ส่วนคนที่ยังอยู่ก็รู้สึกได้ทุกอย่าง
‎ทุกคืนเธอเฝ้าสงสัยว่าใครมีชีวิตที่ดีกว่ากัน
‎ฉันรู้จักเธอมาสักพักแล้ว คิดว่ารู้น่ะนะ แต่…
‎ตอนนี้รู้สึกว่าเพิ่งได้รู้จักเธอจริงๆ
‎และฉันก็อยากบอกอะไรที่อาจฟังดูน้ำเน่าสักหน่อย
‎ไม่หรอก ไม่เป็นไร พูดมาเลย
‎ขอบคุณนะ ขอบคุณ อันยา ‎ขอบคุณที่เปิดใจเล่าให้เราฟังนะ
‎ไม่รู้สิ ยังไงก็ขอบคุณนะ
‎นี่
‎- ฉันขอบอกอะไรอีกได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ไปตายซะ
‎ไอ้เราก็นึกว่าคนมันจะเปลี่ยนไปบ้าง
‎ทำอะไรน่ะ
‎เวรกรรม โทษที
‎นายตามฉันมาเหรอ
‎เปล่า
‎คือ ก็ใช่แหละ
‎ฉันเห็นเธอเดินไปคนละทางกับหอพัก
‎- ก็นึกว่าจะหลงทางน่ะ ‎- นั่นมัน…
‎นั่นก็ตั้งนานแล้วนะ ไม่ทักหน่อยล่ะ
‎ฉันก็กะอยู่ แต่เธออยู่ไกลพอตัวเลย
‎ฉันไม่อยากทำใครตื่น แล้วฉันก็…
‎ฉันพลาดจังหวะนั้นไปแล้ว
‎ฉันก็เลยตามเธอมา
‎และคิดว่าคงน่ากลัวพิลึกถ้าเรียกเธอเอาป่านนี้
‎เพราะฉันแอบตามเธอมาตั้งนาน
‎แต่ดูออกว่าเธอไม่ได้หลงทาง
‎เธอกำลังแอบเข้าห้องทำงานหมอสแตนตัน
‎- รู้ตัวไหมว่าทำอะไรอยู่ ‎- เอาจริงๆ ฉันก็ไม่รู้
‎ฉันแค่นึกถึงฉากที่เคยเห็นในหนัง
‎ใช่ว่าจะมีคู่มือสอนสะเดาะกุญแจ ‎ในห้องสมุดสักหน่อย
‎- เธอเช็กดูแล้วสินะ ‎- อย่ามา
‎นั่นบัตรเครดิตเหรอ
‎- บัตรห้องสมุดน่ะ ‎- เฉิ่มเชยจริงๆ แฮะ
‎ฉันคิดว่าถ้าสอดบัตรเข้าไปได้
‎แล้วขยับให้อยู่ระหว่างประตูและขอบประตู
‎ถ้าฉันหมุนลิ้นมันได้ ฉันก็น่าจะเปิด…
‎ฉันขอลองอะไรหน่อยได้ไหม
‎หมอสแตนตันอาจดูเยอะก็จริง ‎แต่ไม่ใช่คนขี้ระแวง ฉะนั้น…
‎ถ้ามันได้ผล ‎ขอให้รู้ไว้ว่าเป็นเพราะเขาเชื่อใจเรา
‎ซึ่งน่าจะทำให้เธอรู้สึกผิดมาก แบบมากๆ ‎ที่คิดจะทำอะไรก็ตามในนั้นต่อไป
‎ปี 93 ปี 91 ปี 89
‎นี่เราหาอะไรอยู่เหรอ
‎- ประวัติคนไข้ ‎- ของใคร
‎(จูเลีย เจย์น)
‎ไงจ๊ะ จูเลีย
‎ขอบคุณที่ช่วยนะ
‎จะบอกฉันไหมว่าเธอหาคำตอบอะไรในนั้น
‎รู้ไหม ฉันคิดว่าจะบอกนะ
‎- ฮัลโหล ‎- เวรแล้ว พยาบาลแนนซี่
‎ไปซะ อย่าให้เขาเห็นเธออยู่กับแฟ้ม
‎- มีคนอยู่ข้างล่างเหรอ ‎- ครับๆ
‎ขอโทษนะครับ ผมเควินเอง
‎- มาทำอะไรตรงนี้น่ะ ‎- ผม…
‎นอนไม่ค่อยหลับครับ
‎พอดีปวดๆ น่ะ ‎ลองใช้อินเตอร์คอมก็โทรไม่ได้
‎เลยหวังว่าจะออกมาเดินให้ดีขึ้น ‎ระหว่างมาหาหมอนี่แหละครับ
‎คุณช่วยผมทีได้ไหม
‎ใครน่ะ
‎หิวเหลือเกิน หิวจะตายอยู่แล้ว
‎นี่ๆ นี่ฉันเอง
‎บ้าเอ๊ย โทษที
‎ให้ตายสิ โทษทีนะ
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎เรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย
‎คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์