Ik zag hem in het park.
Ik loop er elke dag met Ethan op weg naar school.
Dan hebben we wat tijd samen en de frisse lucht is fijn.
Zijn hond groette ons eerst.
Toen groette hij.
En ik vond hem meteen leuk.
Hij was knap, slim.
Dat zag je aan zijn ogen.
Ik verontschuldigde me voor het inpikken van zijn hond en hij lachte.
Vanaf dat moment kwamen we hem vaak tegen.
Vrijwel elke dag en met opzet.
Eén keer had hij een bloem voor me geplukt.
Die was mooi, hij was mooi
en we flirtten allebei behoorlijk.
Wacht. Dit is al de hele ochtend aan de gang.
Ik praatte met hem omdat hij belde en ik opnam.
Hoe kon ik weten dat hij het was?
-Dinah? -Dat is dom.
-Je doet dom. -Dinah.
Wacht. Alfies repetitie is om 12.30 uur.
Mijn baas.
-Het was mijn baas. -Hang op.
Praat met hem. Hij denkt dat ik bij Hank ben.
-Is dit niet Hank? -Frank.
Hank is de andere.
-Jezus. Hank. -Frank.
Dinah is aan het werk. Hou op.
Tevreden?
Dat was geen man. Het was mijn baas, Susie.
Ze is een vrouw.
Ik ben klaar met je. Dag.
Ga door.
Op een dag had Ethan vrij.
Zelda bleef bij de kinderen en ik ging naar het park
en hoopte hem te zien, wat gebeurde.
We zaten een uur te praten.
Hij vertelde over z'n werk en hobby's. Hij houdt van Franse films.
Ik wist het zeker.
Deze keer vroeg hij me uit
en ik moedigde hem aan.
Maar hij deed het niet.
Ik wilde hem uitvragen,
maar dat heb ik niet meer gedaan sinds die ramp
op Sadie Hawkins' Day.
Wat is Sadie Hawkins' Day?
De dag dat meisjes jongens uit vragen.
En ik was klaar om Jacob Fineman voor het bal te vragen.
Ik was zo verliefd op hem.
Ik stond voor de synagoge met twee cola
en hij liep naar me toe in zijn nieuwe...
Wacht. Ga geen ander verhaal vertellen.
Geen tijd.
Prima.
Vanmorgen was ik weer in het park,
zonder Ethan.
Daar was hij,
zonder z'n hond.
Hij vertelde dat hij gek is op koffie,
dat er een tent in de buurt was met de beste espresso
en hij vroeg of ik zin had.
Ik zei: 'Nu?'
En hij zei: 'Nu.'
Hij ging me voor.
Maar het was dicht.
Aan het verbouwen of zo.
Dat heb ik weer.
Hij zei dat hij een geweldig espressoapparaat heeft,
geïmporteerd uit Napels en hij woont om de hoek.
Ik heb dit nooit gedaan,
maar ik dacht: je leeft maar één keer.
En ik droeg mooi ondergoed, dus wat maakte het uit.
Hij ging me voor.
Daarna ging het snel.
Het was een tijdje geleden, sinds Benjamin.
Ik voelde loutering,
de sensatie van spontaniteit.
Ik besefte dat ik niet spontaan genoeg geweest was.
Te veel stop, te weinig ga.
Ik vond dat gevoel fijn
en dat wilde ik blijven voelen. Maar toen...
Complete chaos.
O, mijn god.
Meen je dit?
-Wat doe jij hier? -Ik?
Wie is dit? Een slet van kantoor?
Nee.
Hij is getrouwd.
Hij schreeuwde, zij schreeuwde,
de hond blafte en ik zat vast.
Ik was naakt, er was maar één uitgang,
mijn kleren lagen niet in de buurt.
Ik pakte wat ik kon en rende weg.
Ik hoorde ze in de taxi nog schreeuwen. Gestoord.
Als je de mannen opnoemt die jij hebt gehad,
duurt dat de hele dag.
Oké. En?
Wat denk je?
Ik wil mijn jurk terug.
De Magnifieke Mrs Maisel
Loop normaal,
alsof je naar de metro loopt.
Ik wilde gaan huppelen.
-Arch... -Ik kan dit. Relax.
Anderhalf blok verderop.
-Weet ik. -Vraag naar Cheng.
De beste kassier en spreekt Engels.
-Hij doet al mijn stortingen. -Weet ik.
Ik wil hier geen geld
en heb geen verstopplek.
De la en de kratten zijn te vanzelfsprekend.
Ratten kunnen bij de spanten.
Ik moet de vloer openbreken en bedekken.
Ik ben net mijn moeder.
Ga maar. Ik kan dit.
Oké. Bedankt.
-Tot vanavond. -Tot vanavond.
Hé.
Heerlijk. Twee ons, graag.
Onze meest aromatische melange.
Ik kijk even rond
voor sigaren voor het kantoor.
Ik zal dit inpakken.
We hebben een goede selectie...
Goedemorgen, meneer. Geniet u van uw dag?
Zeker. Bedankt.
Wilt u van meer dagen genieten?
Pardon?
Ik moet mijn gezin onderhouden.
Als dat bedreigd wordt, dreig ik terug.
Dat is begrijpelijk.
Er staat een zin in de Torah.
'Naai me en je sterft.'
Denk daarover na.
Ja. Maar nu ga ik naar een ander deel van de zaak.
Leuk u gesproken te hebben.
Deze heeft een mooie vorm.
-Hallo, meneer. -Hallo.
Hebt u even?
Ik wil graag praten
over koppelen.
Dat heeft een levendige geschiedenis.
De eerste gaan terug naar het 14e-eeuwse China.
Ze doopten dennenstokken in zwavel...
Ik bedoelde het soort waar uw magere vrouw mee bezig is.
-Mijn... -U bent toch Abe Weissman?
Echtgenoot van Rose,
vader van Miriam,
opa van Ethan, Esther en Chaim?
Ik heb niets te maken met wat mijn vrouw doet.
Maar u hebt invloed.
U bent de man, nietwaar?
Dat denk ik wel.
Tenzij we u uw mannelijkheid afnemen.
Wie bent u?
Maakt niet uit.
Zeg uw vrouw dat ze stopt.
-Stopt. -Nu stopt.
Stopt? Natuurlijk.
Kunt u een vraagje beantwoorden?
-Ja. -Zijn er nog meer als u buiten?
Alleen wij.
-Meneer? Uw tabak. -Hou maar.
-Heb je al besteld? -Ja.
Waarom?
Je bent laat en ik moet om 11.00 uur bij Susie zijn.
Het is ijskoud. En jij bent altijd te laat.
Behalve vandaag.
Ik wil dit niet. Ik wil eieren.
Neem dan eieren.
En dit weggooien als Hendrik VIII?
Ja, maar onthoofd me niet.
Wil je opnieuw binnenkomen?
Nee. Het is...
-Alles is gestoord. -Ik weet het.
Ik had Archie nooit dat geld moeten geven.
Niet z'n schuld.
Hij hield het vast alsof het een afhaalmaaltijd was.
Zal ik Imogene vragen of het vanbinnen uit kwam?
-Er zal weinig geld zijn. -We komen er wel uit.
Mogen we een roerei en verse koffie?
Komt eraan.
Hier. Van ma en pa.
Halloweenkostuums voor de kinderen.
Vrouwen in de fabriek maken ze.
Wat?
Bonnie en Clyde,
Romeo en Julia...
-Dit zijn stellen. -En?
Stellen die...
Snap je?
Niet zeggen. Het zijn onze kinderen.
Tarzan en Jane? Trek je je zoon lendendoek aan?
-Wat heb je vandaag? -Wat heb jij?
Is het alleen het geld?
Natuurlijk. 'Alleen het geld.'
-Dat zou jij alleen zeggen. -Joel.
We krijgen een kind.
-Wie? -Mei en ik.
We krijgen een kind.
Wauw.
Voeg er nog maar een paar honderd aan toe.
Het was dus een verrassing.
Zeg dat wel.
Nog iets?
-Wat is het plan? -Het is nieuw.
-Geen plan. -We weten het net.
-Geen plan. -Wat wil je weten?
Kleur van de kinderkamer? Welke universiteit?
Ik moet iets weten.
Dit raakt mij en de kinderen heel erg.
-Ik weet het. -Hebben jullie gepraat?
Nee. Ze is er niet. Een sollicitatiegesprek.
Buiten de stad?
Ja.
Verhuis je als ze ergens anders werk vindt?
Ik heb de club. Dat kan niet.
Weet zij dat?
Ik hoefde het niet te zeggen.
Ze krijgen een stiefmoeder.
-Moest ik dat niet weten? -Koud.
Kom ik jullie tegen met een kinderwagen?
Vergeet dit. Vergeet dat we hebben gepraat.
Joel. Wacht.
Ben je boos omdat ik iets vraag?
Dat was een verhoor.
Ik weet niets van Mei, behalve dat ze dokter wordt.
-Klopt. -Wat voor dokter?
Voeten? Hersenen? Kinderarts?
Een gewone dokter.
Je weet niets over haar. Heeft ze een achternaam?
-Dokter hoe? -Lin.
Eén 'N' of twee?
Eén.
Moest je erover nadenken?
Ze verandert hem in Maisel.
Gaan jullie trouwen?
-Kun je blij voor me zijn? -Jij moet eerst blij zijn.
Dat ben ik. Ik ben blij.
-Wanneer horen Moishe en Shirley 't? -Wat bedoel je?
Ik heb haar gisteren gebeld
en het gesprek ging over gist en Robert Goulet.
Ze weten 't nog niet. Zeg niets.
Misschien zullen ze het zien.
Ze kennen haar niet.
Heb je hier wel grip op?
God, Joel.
Waar ben je aan begonnen?
Ik wil van de straat af.
Ga je echt trouwen?
We regelen de logistiek als ze terug is.
Ik hou je op de hoogte.
Aanstaande ouders trouwen.
Oké.
Vertel dit aan niemand.
Ja, meneer.
Dat was geen bevel.
Ik zie je nog wel.
En ik praat met pa over de kostuums.
Abe?
-Weg bij de deur. -Waarom?
Is de achterdeur op slot?
Ja. Wat is er? Je zweet.
-Stil. Fluister. Of mime. -Abe...
-Die kleine. -Welke kleine?
De kleine joodse Moloch met parels.
De grote Ierse met enorme handen.
-Ze waren in de winkel. -Welke winkel?
Mijn tabakswinkel.
Ben je een koppelaarster?
Dat weet je al maanden.
Zij zijn ook koppelaarsters en willen dat je stopt.
Dat zeiden ze in duidelijke taal
en intimiderend. 'Stop'.
-Je jas is kapot. Deden ze je pijn? -Nee.
Maar ik was bang
dat ze me zouden volgen.
Ik probeerde ze af te schudden.
Ik slingerde door straten,
rende winkels in, bukte tussen auto's.
-O, mijn god. -Toen...
Abe?
Ik...
Wat?
Ik dook een katholieke kerk in.
Ik dacht: heiligdom. In ieder geval voor de Ierse.
Ik dacht dat hij leeg zou zijn.
Maar er was een mis gaande.
Je hoorde alleen dat pijporgel.
Een rij mensen liep door het gangpad,
dus ik liep mee.
Ik wist niet waarvoor het was.
Ik liep gewoon mee.
'Niet opvallen' was de strategie.
Toen ik vooraan kwam,
knielde iedereen,
dus ik knielde ook.
Toen zag ik hem.
Hij hield een zilveren beker vast
en om niet verdacht te lijken...
-Dat deed je niet. -Ik nam de communie.
-O, mijn god. -De priester vermoedde iets
toen hij 'Lichaam van Christus' zei
en ik 'Mazeltov' antwoordde.
-Ik ben duizelig. -Ik stond daar
met een mondvol Christus en wist niet wat ik moest doen.
Ik vertrok en haalde hem eruit.
En nu...
Wat moet ik ermee doen?
Berg hem op. We hebben grotere zorgen.
Ze noemden Miriam en de kleinkinderen bij naam.
Ga je opfrissen. We lossen dit op.
Ik waardeer dat u zelf komt
en geen partner stuurt.
U krijgt er geen spijt van. Alfie is geweldig.
Kom niet binnen.
Ik zei niet doen.
Midge Maisel is er.
Nu al? Ze is vroeg.
Tot vrijdagavond, Mr Gladder.
U bedankt.
-Laat haar wachten. -Ik ben er.
-Ze moet wachten. -Kunt u gaan?
-Echt? -Ze is er al. Ze mag blijven.
Waarom huilt ze?
Waarom ben je hier?
-We hadden een afspraak. -Eén uur.
Nee, om 11.00 uur, dus ik ben een uur te laat.
Ik zei 11.00 uur, zodat ze op tijd kwam.
Je zei: 'Miriam is altijd te laat.
'Het boeit haar niet.'
Bedankt en dat heb ik niet gezegd.
Je bent er. Ga zitten,
want ik heb goed nieuws voor je.
Goed nieuws. Ik luister.
Ik moest veel mensen bellen, maar je wilde een hoofdact
en die heb ik geregeld.
-Serieus? -Duizend zitplaatsen. Goed betaald.
Geweldig. Waar is het?
Kroatië.
Waar is dat? Pennsylvania?
De Republiek Kroatië, daar is het.
De naam van de plek is in hun taal.
Vrij vertaald als: 'Laat lachen en toon tanden.'
-Kroatië? -Ja. Zagreb.
-Dat is vast de hoofdstad. -Ja.
Bedankt.
Voor vijf avonden,
maar er is maar eens per week elektriciteit.
Je vliegt erheen voor die avond,
treedt op, terug,
wacht zes dagen en vliegt naar Zagreb,
treedt op en vliegt terug.
Vijf weken lang?
Neem de vaccinaties.
Pokken, tetanus, difterie.
Die schijnen heel pijnlijk te zijn,
dus doe ze eerder.
Ik kan niet heen en weer reizen
voor één show per week. Ik val dood neer.
-Niet met de vaccinaties. -Ik pas.
Je wilde een hoofdact.
Op het westelijk halfrond.
-Dus nee? -Een miljoen keer nee.
Je warmt op voor Sophie, maar dit niet?
Die fout zal ik niet meer maken.
Meer kan ik niet doen.
Snap je dat?
Vorige week wilde iemand je zien.
Maar waar?
-Wie? -Ooit gehoord van Gordon Ford?
Echt? Wilde hij komen kijken?
Hij niet, te belangrijk, maar zijn boeker.
Zijn boeker? Die is ook belangrijk.
Zijn stagiair.
De boekers stagiair, maar hij had er zin in.
Hij meldt het aan de boeker en die aan Ford.
Als ze me willen zien,
-kunnen ze naar... -Ik onderbreek je.
Ze kunnen niet naar een illegale stripclub komen.
Ze mogen daar niet gezien worden.
Er is geen lokale hoofdact voor je.
Niet in de nabije toekomst.
Ik werk eraan, maar wees realistisch.
Ik ga lunchen.
Mooi. Ga maar. Neem een zakdoek mee.
Wat is er met haar?
Lang verhaal. Raak niet bevriend. Ze moet weg.
Arme ziel.
Ze is niet professioneel.
Ze maakt constant ruzie met haar vriendjes
en haar kleine familieleden rennen rond.
Te veel drama en gedoe, veel snot.
Ik wil de info over Alfies show. Ik kom met vier man.
Pak een folder onder die stapel.
-Welke stapel? -De rechter.
Niet die. Ernaast, daarnaast.
Zit je vast? Laat zien.
-Daar. -Waarom sta je niet op?
Susie?
Ik heb geen broek aan.
-Echt? -Nee.
Ik wilde grappig zijn. Ja.
Nou en? Ik heb je in een boxer gezien.
Die draag ik niet.
Ben je van onderen naakt?
-Ja. -Plak je niet aan de stoel?
Het was geen keuze.
De telefoon ging, Dinah was er niet en ik was nog niet aangekleed.
-Maar... -Vraag maar.
Kleed je je eerst van boven aan en dan van onderen?
-Ja. -Niet
eerst ondergoed en dan bovenkleding?
-Nee. -Susie Myerson en Partners.
Met wie spreek ik?
Wie is het, Nicky?
Sandy Bishop van McCormick Hatlestad.
Hoi, Midge.
Ik moet opnemen.
Dien de rest van je vragen schriftelijk in.
Spreek je later.
Doe de deur achter je dicht.
Hé, Miriam.
-Lang niet gezien. -Mr Bishop.
Hoi, Frank. Helpen jullie?
Wanneer we kunnen.
Wij regelden dit huis voor haar.
Ik weet het. Ze is er blij mee.
Doe je de show in Kroatië?
'Laat lachen en toon tanden'?
-Nee. -Echt?
-Voor 1000 man. Hoofdact. -Met elektriciteit.
Ik kan niet om vele redenen.
De kinderen zijn te lang alleen.
Dus vanwege je gezin?
Hoofdzakelijk.
'Doet het niet vanwege gezin.'
Hou je het bij?
Je bent nu deel van onze familie.
Natuurlijk.
Mijn familie groeit snel. Waarom niet?
Misschien heb ik het mis.
Ben je in verwachting?
Je straalt, maar niets te zien.
Nee. Mijn man en zijn mysterieuze vriendin zijn in verwachting
en het wordt ingewikkeld.
Mysterieus?
Hij kent haar amper.
-Zorgwekkend. -Cherry Lane. In de Village.
Midge,
-maak je je zorgen om haar? -Nee.
Misschien een beetje.
Ze wordt stiefmoeder van je kinderen.
Een belangrijke rol.
Dat wilde Joel niet horen.
Nog iets anders?
Ik denk het niet.
Zullen we onderzoek doen?
Nee.
-Kan dat? -Ja.
-Discreet. -Of niet.
Ik wil dat het discreet is,
als ik het wil.
Je hebt de juiste voor je.
We krijgen informatie uit mensen.
-Over. -Over mensen.
Zonder dat ze het merken.
Oké.
Geef je ons een naam?
Ze gaat vast naar school en naar huis.
Misschien.
Misschien niet.
Alleen een naam?
En we zullen discreet zijn.
Snel, Dorothy, naar de kelder.
Ze zei tegen Boise,
de baas: 'Eerst kloppen.'
'Meisjes met kloppers, mannen kloppen.'
Dat zei ze.
Midge is altijd assertief geweest. Daarom hou ik van haar.
Ik werkte ooit in Philly. Ik hing een bord op met: 'Geen BJ's.'
Grappig.
Wat is een BJ?
Je bent zo lief en onschuldig
als een elf op een konijn.
Ik klets graag met andere werkende meisjes.
Werk je? Wat doe je?
Iets met schaatsen?
Kan ik niet. Ik ben moeder
en ben halverwege de secretaresseschool.
Secretaresseschool?
Dat zou ik nooit willen worden.
Geen respect.
Mannen staren naar hun tieten.
-Vernederend. -Ja.
Dat ga ik zeker vermijden.
-Leer schaatsen. -Wat is er, pretbederver?
Ik ben klaar.
Ik denk dat ik het deze maand red.
Het spijt Archie. Hij voelt zich rot.
Ik weet het. Hij heeft 56 stuks Tupperware besteld.
Belachelijk. Ik doe het niet.
Hij probeert je terug te betalen.
We redden het wel.
Geld komt en gaat. Het gaat nu vooral,
maar que sera.
Is alles in orde?
We praten over de grote graai.
-Trixie? -Nee.
Imogenes man is beroofd van een tas.
Er zaten waardevolle spullen van mijn ex in.
Hij kan geen alimentatie betalen.
Vergeten. Ik heb misschien een optreden voor je.
-Gehoord van John F. Kennedy? -Vaag.
Mijn vader vertelde over een inzameling.
'Vrouwen voor Kennedy.' Jackie organiseert het.
Jackie Kennedy? Ik wil haar vriendin zijn.
Ze is Kennedy's vrouw.
Die naam ken ik ook.
Ze willen een komiek. Een dame.
Jackie wil
een vrouwelijk komiek. Alleen vrouwen.
-Betaalt het? -Maakt dat uit?
Kennedy. Ze doet het.
-Het betaalt. Geen gore dingen zeggen. -Doet ze niet.
Ik doe het. Bedankt, Gloria.
Ik schrijf het nummer voor je op.
Ja.
Hoe weet je vader hiervan?
Hij is senator.
-Senator? -Ja.
Ik snap het niet.
Ken je ons tweekamerstelsel van wetgeving niet?
Jawel.
Je leek Kennedy niet te kennen.
Bedankt voor de tip.
Dorothy moet nu vast bijna overgeven.
Stel me aan de graaier voor.
Dit wordt een ramp.
Waar heb je het over?
Een geweldige opkomst. En twee bazen.
Twee zijn niet gekomen.
Twee van de 20? Alfie is trots.
Ik kan jou hier niet laten optreden.
Dat was een compliment.
Er is geen drank
en de akoestiek is niet grappig.
Niemand zou lachen. Je zou sterven.
Rustig. Ik bedoelde er niks mee.
Alleen dat er een goede opkomst is.
Ik zou goed zijn in zo'n zaal.
Ik ga naar Alfie.
Je had me in Grant's Tomb moeten zien. Iedereen lag dubbel.
Het is groter dan ik dacht.
Voor ik hem uitspuugde, vond ik hem lekker.
Wil je hem terugbrengen?
Maar hoe?
Ga naar een mis
en als je aan de beurt bent,
gooi je hem terug.
Is het niet verdacht dat een jood
een hostie terug in de beker gooit?
Ze gooien wijwater naar me.
Doorspoelen?
Het lichaam van Christus?
Hij heeft genoeg meegemaakt.
Het begint.
Hallo en welkom.
Meteen
wat goed nieuws.
Ik ga jullie niet vervelen met kaarttrucs.
Mensen achterin zouden niet zien wat ik doe
tenzij ik de zaal in loop
en wie wil dat?
Nee. Ik blijf hier
en jullie blijven daar. En dit
is geen deel van de show.
Nu
gaan we vooruit in het verleden.
Mijn voorouders
die lachen.
Ik in mijn zelfgemaakte superheldencape.
Vraag je je af wat mijn krachten waren?
Daar komen we nog.
Op de Major Bowes Amateur Hour
won ik.
Schattig.
Dit is nog niet eens gebeurd.
Misschien later,
misschien niet.
Mijn familie. Mijn cape.
Mijn doorbraak.
Mijn toekomst.
Mijn god. Rose, die lijkt op jou.
Nee.
Is dat zo?
Hij is magisch. Dat staat in het programma. Lees het.
Gaan jullie met me mee op deze reis?
Mooi. Want alle deuren zitten op slot. Jullie hebben geen keus.
Nu vraag ik
om een vrijwilliger.
Als je je hand opsteekt, ben je gediskwalificeerd.
Te enthousiast.
Moest ik niet doen.
Ik raak te opgewonden en duw mensen weg.
-Soms. -Ik wil de mensen die aarzelen.
De verborgen figuren,
de onbezongen zielen,
degenen met diepte die we niet kunnen zien.
Ik kies jou.
Naar wie wijst hij?
Ik geloof naar jou.
Naar mij? Dat kan ik niet doen.
-Waarom niet? -Toe. Het wordt leuk.
Kom op, mama.
Ik ben blij dat jij het bent.
Laten we haar aanmoedigen.
Ze heeft geen idee wat ik met haar ga doen.
Heel goed.
Kom naast me staan, jongedame.
Zo, ja.
Hoe heet je?
-Rose. -Rose.
Gelukkig heet je niet cactus.
Een goeie.
Vertel iets over jezelf.
Nou...
Ik woon in Upper West Side en ben gelukkig getrouwd.
Twee kinderen, drie kleinkinderen.
Klinkt als een mooi leven.
Mag je je kleinkinderen?
Natuurlijk. Ik ben dol op ze. Ze zijn perfect.
-Heb je slaap? -Sorry?
Hoe heten je kleinkinderen?
Ethan, Esther en Chaim.
Mooi.
Mooi ritme.
Ethan,
Esther,
Chaim. Het is hier warm.
Het is hier warm.
Ethan,
Esther,
Chaim. Mag je je kleinkinderen?
Donderstenen. Hun ouders zijn te soepel.
-Onder de gordel. -Wat gemeen.
Dit wordt een rechtszaak wegens laster.
Ethan,
Esther...
Chaim.
-Wordt ze gehypnotiseerd? -Ik denk het.
En je kinderen?
-Ze zijn hier. -Pas op.
Daar komt het.
Vertel over je kinderen.
Mijn zoon is briljant. Wiskundige, net als zijn vader.
-Je dochter? -Zij is net als jij.
Een schizofreen?
Ze is een artiest.
Fascinerend.
Welke kleinkinderen zijn van haar?
Ethan,
Esther...
Chaim.
Rose,
als je die namen weer hoort,
-wil ik dat je het laat zien. -Laat zien?
Wat je dochter doet.
Begrijp je?
-Ja. -Nee.
-Hoe? -Wat?
-Ethan... -Wat haar dochter doet?
-Esther... -Wat nou?
Chaim.
Bubbel, bubbel, zwoegen en zweten.
Is iedereen lekker gesmeerd?
Wat krijgen we nou?
Wat gebeurt er?
En in de goedkope stoelen?
Zijn deze goedkoop?
Ik wil dat jullie ergens over nadenken. Vooral jij daar
met je hand gevaarlijk dicht bij je kruis.
Wat zei ze?
Ze zei 'kruis'.
Dat zegt ze nooit.
Dit is onmogelijk.
Elk meisje dat hier met haar geldmaker schudt, heeft een vader.
Ja. Ik heb ook een vader.
-Hij heet Abraham. -Geldmaker? Hoe...
Miriam, wat is dit?
Hij dacht dat ik zou opgroeien tot de perfecte dame.
Ik sta hier gore grappen te maken in een stripclub voor dronken mannen.
Dus fijne Vaderdag.
Wat voor grappen?
Gore grappen. Die maakt ze.
Dit is mijn act.
Mijn ouders wonen bij me en ze kibbelen veel.
Veel meningsverschillen.
Mijn moeder is het met mijn vader eens,
om de paar maanden. Ze gaan naar bed
en tien minuten later zegt ze:
'Ja, Abe.'
Dat doet me denken aan de gedeelde muur
met mijn broer.
Noah, het spijt me.
Waarvoor? Wat gaat ze zeggen?
Mijn broer Noah was de gewone actieve tiener.
Nee, hij deed niet aan sport.
Hij was actief op een andere manier.
Door de kleinste stimulans rende hij naar zijn kamer.
Vivien Leigh op de cover van Time.
Terug naar zijn kamer.
Eleanor Roosevelt in een jeep.
Terug naar zijn kamer.
Lassie likt zich.
Terug naar zijn kamer.
Die jongen verbruikte heel veel handcrème.
Dat doe je nog steeds.
Toen ontmoette hij zijn schoolliefde,
Shira. Hij was zo verliefd
dat hij Eleanor Roosevelt vergat.
Toen kwam de wisseltruc.
Hij dumpte de perfecte huisvrouw voor een blonde sjikse met de huid
van iemand van de cover van Nuremburg Monthly.
Een verzonnen tijdschrift.
Maar mijn moeder...
Hemel, mijn moeder.
Is er een grotere flirt
dan mijn moeder?
Zo krijgen we altijd de beste parkeerplaats,
of geen boete van een agent
of gratis bagels bij de deli.
'Maar er een bakkersdozijn van, Ezra. Hartelijk dank.'
Waarom hoeft mijn vader nooit een lamp te vervangen?
De conciërges van ons gebouw
snuffelen aan haar als geile honden
alsof ze een braadstuk onder haar rok heeft.
Ik heb nooit een lamp hoeven vervangen.
Dat is mijn teken.
Hou je rolstoel vast,
want daar is Lorna Luscious,
Sexy Snoep.
Perfecte plek om te stoppen.
Heb ik iets gemist?
Nee. Helemaal niets.
Ga aan de kant staan,
terwijl ik afscheid neem van het publiek.
Bedankt voor jullie komst.
Het was een grote eer.
De kleine jongen in mij is ook dankbaar.
Vragen jullie je nog af
wat mijn superkracht was?
Die was altijd dit.
Jullie vasthouden,
jullie aandacht,
jullie interesse...
En dat ik goed ben in verdwijnen.
Wat is er gebeurd? Jullie doen raar.
Kan ik even met je praten?
Natuurlijk niet.
Miriam. Mijn arm.
Waarom heb je niet gezegd dat je me in de Wolford hebt gezien?
Je stripclub?
Daar ben ik nooit geweest.
Je hebt net mijn act nagespeeld,
woord voor woord.
Behalve een paar die je verbeterde.
Onmogelijk.
Mama.
Oké. Ik ben er geweest.
Er lag een vrouw in een bad en jij deed dat
ding dat je doet.
-Hypnotiseerde hij me? -Astrid, stop.
-Wat heb ik gezegd? -Ga weg.
Alsjeblieft.
Ga naar Shira's getuite lippen,
vlekkerige huid en te grote boezem.
Denk jij nooit aan Royston Hobbingsworth?
Wat als ik denk aan wat er was gebeurd
als hij geen marinier was geworden?
Of geen ongeluk had gehad,
of met ma had geslapen.
-Astrid, alsjeblieft. -Ja.
Waarom kwam je kijken?
Om jezelf te martelen?
-Ik moest het zelf zien. -Wat?
Dat wat mijn bedrijf in gevaar bracht.
-Dit weer? -Ja.
Wat jij doet, beïnvloedt mij
en je vader. Iedereen.
We zijn verbonden.
Vertel me wat ik gezegd heb.
Ten eerste
doen we het vaker.
Niet nu.
Vanaf nu hou ik een logboek bij,
zodat we op één lijn zitten,
en ik vervang vanaf nu de lampen, flirt.
Mama, je moet accepteren wat ik doe.
En ik begrijp niet
hoe het jouw werk kan beïnvloeden.
Het maakt niet uit,
want ik heb geen werk meer.
-Vanwege mij? -Nee.
Omdat ik het opgeef.
Ze zeiden stop,
ik stop.
Nee. Je gaat door.
Je vindt het leuk. Je bent gelukkiger dan ooit.
Ik vond het leuk, maar ik ben geen vechter zoals jij.
Mijn leven is niet zo anders.
Het heeft alleen meer naakte vrouwen en pikgrappen.
-Taalgebruik. -Jij ook.
Stoppen is makkelijk. Niet doen.
Niet stoppen.
O, man.
Wat is daar gebeurd?
Dat vertel ik je bij een paar flessen sherry.
Wat zei ik?
Je hebt een zwak voor mannen met snorren.
-De portiers hebben geen snor. -Dus je geeft toe
dat je op portiers valt.
-Hallo. -Wie ben jij?
-Wat doe je hier? -Leg uit.
-Flirt niet. -Is dat flirten?
Wel een beetje.
-Hoor je bij hen? -Wie?
-Die groep. -Ik hoor bij een groep.
Ga naar binnen.
Frank is een partner van Susie.
Het is goed. Ga maar.
Ik kom zo.
Dat meisje dat we moesten zoeken? Mei Lin?
We trekken ons terug. Te heet.
Te heet? Hoezo?
Haar familie is gevaarlijk.
Naai ze niet. Ze laten je verdwijnen.
Alsof je nooit hebt bestaan.
Julie. Sorry dat ik je liet schrikken.
-Was dat een wapen? -Ja.
Maar een komisch wapen.
Ja. Een komisch wapen.
Frank is soms mijn partner.
-De weekenden. -Het schiet bloemen.
-Heel grappig. -Sorry dat ik je liet schrikken.
Je moet stoppen met over de gang sluipen.
Je hebt gelijk, ik stop.
Welterusten.
Hoe minder je over haar familie weet, hoe beter.
En vertel niemand dat we hebben rondgesnuffeld.
-Dat is niet gebeurd. -Oké.
En zeg sorry tegen Julie namens mij. Dat was onprofessioneel.
-Doe ik. -Oké.
J.F. KENNEDY PRESIDENT LEIDERSCHAP VOOR DE JAREN 60
En op naar de rennen.
Een vrolijke Oleg Cassini-hoed
past bij deze ondeugende jurk.
Een zwarte krul
als het werk van een zenmeester,
accentueert de verticale romantiek van deze jurk.
De Lily Daché-hoed
is de kers op deze smakelijke taart.
En tenslotte,
rode stippen door de rechthoekige uitsparingen,
als een kiekeboelijfje
dat de boothals omlijst.
Een chique versie van een vissersregenhoed
maakt het ensemble af.
Voor het amusement van vanmiddag
hebben we een grappige dame die wat moppen gaat vertellen.
Daarna is er cake van Gino's Pastry Shop.
Ik presenteer
Mrs Miriam Maisel.
John F. Kennedy is presidentskandidaat.
Ja. Geweldig, toch?
We krijgen een jonge, slimme,
knappe president en hij krijgt het druk.
Zijn programma gelezen?
Een zorgplan van zes punten,
inclusief nieuwe ziekenhuizen, mooiere nachthemden
en verwarming, zodat je bij het onderzoek
niet bevriest.
Hij wil meer geld aan de NASA geven
en wij sturen een man naar de maan voor de Russen.
Dat klinkt allemaal geweldig.
Wat kan het nadeel zijn als hij wint?
Waar zouden alle vrouwen hier heel bang voor moeten zijn?
Hiervoor.
Als hij wint,
wordt dit de First Lady.
Stel je voor.
Je wordt wakker, krulspelden in,
kreukels in je gezicht, je gaat zitten,
pakt dit op en ziet
meteen dat gezicht.
Serieus?
Is dat eerlijk? En niet alleen het gezicht
of de kleding of de houding.
Hebben ze dat woord uitgevonden om haar te beschrijven?
Kun je je voorstellen dat Jackie Kennedy's haar slecht zit?
Afgebrokkelde nagellak?
Met mosterd op haar blouse of met kramp?
Pat Nixon heeft kramp.
Waarschijnlijk elke dag.
Ze is vast heel aardig, maar ik weet hoe ze eruitziet
na een avond met haar schoonouders.
Uitgeput, een beetje dronken,
vol wrok
en ze beseft opeens dat je de ijspriem ook voor iets anders kunt gebruiken.
Maar Jackie niet.
Schoonouders houden van haar.
Ze eten haar braadstuk
en nemen bloemen mee.
Ze spreekt vloeiend Frans, Spaans, Italiaans en Jiddisch.
Dat laatste is niet bewezen, maar ik denk dat het waar is.
Willen we een First Lady die er zo uitziet op een paard?
Of een First Lady die iets meer op het paard lijkt?
Een mooi paard. Ze maakt het lastiger.
-Vrouwen hebben al veel problemen. -Ja.
Moeten we onszelf echt constant vergelijken met...
Kom op.
Wie heeft zo'n perfecte uitdrukking
op het strand?
Waar is de zonnebrand?
De zweetvlekken?
De sapvlek van toen haar dochter overgaf
toen ze haar voor het eerst rondzwaaide?
Waarom heeft Jackie geen blik van:
'Als ik nu loslaat...'
Ze is absoluut perfect.
Een charmante anekdote.
'Toen de senator de speech verloor
'die hij wilde eindigen met een citaat uit Ulysses,
'citeerde Jackie de juiste zinnen
'uit haar hoofd.'
Wie ben jij?
Dat vroeg Pat Nixon, niet ik.
Wat een schattig pakje.
Dat ook. Sorry, ik ben aan het winkelen.
Ik had vroeger zo'n jurk.
Mijn geluksjurk.
Dat was ie ook, tot...
Dat vertel ik een andere keer.
Nee. Verkeerde locatie. Het is nogal pikant.
Er zijn baby-worteltjes.
We bedekken ze met puree.
Oké.
Ik ben pas gescheiden
en best eenzaam.
Een paar weken terug ontmoette ik een man.
Hij leek aardig, knap en ik droeg mijn geluksjurk.
Perfecte combinatie.
We wilden koffie drinken, maar het café was dicht.
Hij stelde voor naar zijn huis te gaan.
De koffie was op, dus we hadden seks.
Ik weet wat jullie denken.
Had hij geen thee? Frisdrank?
Fruit is hydraterend. Een appel?
Was de enige optie seks?
Ja. Mijn verhaal dus accepteer het.
We hadden seks en het was geweldig.
Maar opeens vloog de deur open en kwam er een gekke vrouw binnen
die begon te schreeuwen.
Ik dacht: wie is dit?
Ik wilde de politie bellen,
maar besefte dat het zijn vrouw was.
Ik kon het niet geloven.
Ik was de andere vrouw.
Ik was de hoer, de slet,
alles waar ik de minnares van mijn man voor had uitgemaakt.
Stel je voor
dat je je man betrapt met een ander in jouw bed.
Terwijl ik in haar bed lag
onder haar lakens...
Bekijk het van de zonnige kant.
Zij heeft mijn geluksjurk.
Waar is de cake?
Susie Myerson en Partners.
-Vraagje. -Wat?
Lunch morgen. Dinah zei 13.30 uur,
maar is dat de echte tijd of een uur eerder
omdat ze denkt dat ik laat ben?
Als ze dat denkt, zien we elkaar om 14.30 uur.
Mij zei ze 12.45 uur. Ik kom hoogstens een kwartier te laat,
want ik kom van Upper East Side.
Ze plant alles om me heen,
dus ik pas me aan. Past zij zich aan mijn aanpassing aan?
Dat maakt niet uit,
vanavond is het zover.
Ik ga met Dinah eten, om het gesprek te voeren.
Zij mag kiezen waar.
Het gesprek.
In mijn boek staat dat je respect moet tonen
aan degene die je ontslaat, zodat die je niet doodt.
Oké. Tot morgen.
En ik heb iets voor je.
Wat?
Naast een cupcake die Ethel Kennedy aanraakte,
-je deel van de klus. -Welke klus?
Ik had een klus.
Niet via mij.
Een klus voor geld.
Onder de categorie geld.
Ik ben opgetut.
Ik moet ophangen,
maar morgen wil ik
horen over die klus die ik niet heb geboekt.
-Ik zie je om 13.30 uur. -Om 12.45 uur.
-Je ziet er leuk uit. -Jij ook. Zullen we gaan?
Ja. Maar weet je?
Neem je jas mee die hier hangt.
Waarom?
Er zijn inbraken in de buurt.
-Straks neemt iemand hem mee. -Goed idee.
Ik heb deze tas.
Doe je jas er maar in.
Ook deze foto's,
-voor de zekerheid. -Oké.
-Vind je dit leuk? -Heeft mijn neefje gemaakt.
Doe erbij.
Dit ook.
Dat is alles.
We gaan eten.
Kip, wafels en kool?
Wie wist dat dit een lekkere combinatie was?
Het is lekker. Iemand wist het.
Ik hou van mensen met een visie.
-Luister... -Daar is Hank. Schuif op.
-Waarom? -Uit zijn zicht.
-Goed. -Nog een beetje.
Nog een beetje. Stop.
-Goed? -Goed.
Dinah, ik wil zeker weten dat je blij bent met je werk.
Anders moeten we praten.
-Ik ben blij. -Dat lijkt niet zo.
Ik ben heel blij. Blijer dan ik ooit geweest ben.
Vroeger had ik een houten hond.
Als je aan 't touw trok, kwispelde hij
en bewogen z'n ogen. Hij maakte me blij.
Dit is beter.
Maar als je werkgever moet ik ook blij zijn.
Ik probeer me je blij voor te stellen. Lastig.
Ik spring misschien niet blij rond,
maar ik bedoel tevreden als werkgever.
-Ik moet constant... -Sorry, mensen.
Diner verpest. James is er.
-Serieus? -Ik wilde hierheen
om je James te laten zien.
Een komiek die komedie doet.
-Dinah... -Alleen zo kan een zwarte man
killen en zorgen dat witten zeggen: 'Goed gedaan.'
Ga zitten, James.
Jij hebt vast iemand vermoord.
Ik ook. Op drie
zeggen we wie we hebben vermoord.
Geen zorgen, niemand luistert.
Eén, twee, drie.
Bing Crosby.
Betaalde een weddenschap niet. Ik maakte hem af.
Een paar mensen aan de bar
willen niet dat ik praat.
Hij is onhandig, maar wel grappig.
Ik probeer aardig te zijn.
Mijn moeder zei: 'Je krijgt meer met suiker dan met azijn.'
Daarom heeft ze nog maar één voet. Door al die suiker.
Ik wist dat mensen met diabetes niet zouden lachen.
Ik heb veel over jullie geleerd.
Giet er nog wat stroop op.
Mijn moeder zou me vermoorden als ze wist dat ik dit deed.
Ze deed alles om me veilig te houden en ik
doe het allergevaarlijkste. Zwarte mensen storen terwijl ze eten.
Ik probeer voorbij het zwarte publiek te komen.
Alles is gericht op witte mensen.
Daar is het geld.
Denk aan kinderverhalen.
Als Hans en Grietje zwart waren, was dat verhaal vier regels lang.
'De kinderen lieten maïsbroodkruimels achter.
'De heks vond ze en zei: "Wat is het recept?"
'Ze maken het lekkerste maïsbrood.
'Ze vergeet ze op te eten.' Einde.
Black Beauty.
-Heb jij hem gevonden? -Ik zag hem
en hij leek speciaal.
Dat is hij ook.
Hou je baan.
Ik treed niet alleen op in stinkende restaurants.
Maar ook in veel luxe toiletten in deze contreien.
Hé, Junior.
-Hé, James. -Dinah Ruttles. Hoe is het?
Dit is Susie. Ik heb over haar verteld.
-Fris mijn geheugen op. -Ik ben talentmanager.
Oké.
Ik vind je heel grappig.
-Maar? -Wat?
Er komt altijd een 'maar'.
-Niet doen. -Oké.
Je hebt slechte overgangen.
Ja. Daar heb ik problemen mee.
En je dwaalt af. Te veel onderwerpen.
Ik heb veel aan mijn hoofd.
Mooi. Verfijn het.
Nog iets?
Heb je een manager?
Managers nemen alleen je geld.
Heb je veel ervaring met managers?
Ik hoor dingen.
Ook dat je zonder manager
de komende tien jaar in toiletten zult werken?
-Ze lult. -Niet hierover.
Ik wil je managen.
Probeer het zes maanden.
Ik regel minstens betere toiletten voor je.
Hij moet de manager bellen.
Je kaartje?
Pak een frietje.
Bel me morgen. We gaan lunchen.
Tot ziens, James.
Ik moet naar huis.
Mama wordt ongerust als ik niet bel.
Ik neem deze mee.
Dus ik kom morgen terug.
Ja. Natuurlijk.
Half tien. Kom op tijd.
Oké.
Zorg dat je een broek aan hebt.
Ik heb bijna altijd een broek aan.
Wat is die paarse?
Een aubergine of een druif.
Esther wordt geen aubergine.
Esther mag geen aubergine worden.
Daarom is er keuze. Pompoen,
wortel, verschillende bonen.
-Hoor je dat? -Ananas zou leuk zijn.
Zoet fruit. Maak haar niet hartig.
Zoet fruit.
Ethan wil vast een banaan of een wortel zijn.
HET DUURDE EVEN - DINAH
Vormen waar jongens van houden.
-Wortel voor Ethan. -Makkelijk.
Zijn we klaar?
-Ja. -We zijn klaar.
-Ik vertel het je moeder. -Pa.
Zullen we iets drinken?
Graag.
Bij de bar?
Goed.
Ik ga pa vanavond over Mei vertellen.
-Alles. -De hoogste tijd.
Ik vertel het je uit beleefdheid.
Ze bellen vast Abe en Rose.
Bedankt voor de waarschuwing.
Ananas en wortel zijn goed.
Dat werkt.
Ja. Hou me op de hoogte.
Welkom terug bij de Gordon Ford Show.
We hebben de grappige Lenny Bruce.
Carnegie Hall?
Nerveus of het verkoopt?
Nu wel, Gordy.
Heb je nog faalangst?
Wacht even.
Je weet wat ik bedoelde.
We houden het netjes. Nabisco is onze sponsor.
Je publiek heeft schunnige gedachten.
Ik ben zo netjes als Anita Bryant.
Je vult die tent. Ik weet het zeker.
Luister.
Ik ga heel gênant reclame voor mezelf maken.
Ik heb het mijn manager beloofd.
Daar gaan we.
Zoom op mij in.
Kom op. Zo, ja.
Maar pas op de cue-kaart.
Zo.
Mensen, dit is Lenny Bruce
die jullie vraagt om alsjeblieft
naar mijn show in Carnegie Hall te komen.
Mijn zelfrespect loopt gevaar.
Een niet uitverkochte show zou mijn ego verbrijzelen
en iets schaden wat advocaten heel dierbaar is,
mijn bankrekening.
Dus kom naar mijn show
en koop Nabisco-producten
omwille van Gordy.
Doop een Ritz-cracker in een droge whisky...
Lekker, mensen.
Zullen we Ritz-crackers en whisky
aan het publiek geven?
Proost. Je moeder wil niet dat ik het laat maak.
-L'Chaim. -L'Chaim.
Wat is er?
Ik wilde iets drinken met mijn lievelingsvader.
Nog een keer met gevoel.
Ik ben terughoudend geweest
-over mijn vriendin. -Mogelijke.
Er is een geweldig meisje.
-Ze heet Mei. -May? Mooie maand. Mooie naam.
En ze wordt dokter.
Dus dat is waar. Goed zo.
Ik denk dat we gaan trouwen.
We hadden een dubbele moeten nemen.
Dat regel ik.
Trouwen. Je moeder zal blij zijn.
Maar dat is maar een deel.
Een deel? Is er nog meer?
-Ik luister. -Oké.
Ik roep een serveerster. Linda.
-Shit. -Pa.
Bel een ambulance.
Is er een dokter? Wat voor dokter ook.
Ondertiteld door: AC
Creatief Supervisor Sofie Janssen