Nakilala ko siya sa parke.
Naglalakad kami ni Ethan sa parke papasok sa kindergarten.
Nakakapag-usap kami at gusto ko ang sariwang hangin.
Naunang mag-hello ang aso niya,
tapos nag-hello siya.
At nagustuhan ko siya agad.
Guwapo siya, matalino.
Masasabi mo sa tingin pa lang.
Nag-sorry ako dahil sa aso niya at ngumiti siya nang napakaganda.
Mula noon, lagi na namin siyang nakakasalubong,
halos araw-araw, halos sadya na.
May isang beses na dinalhan niya ako ng bulaklak na pinitas niya.
Ang ganda, ang guwapo niya,
sobrang lala ng landian ng bawat isa.
Teka. Kada umaga, laging ganoon.
Kinausap ko lang siya dahil tumawag siya at ako ang sumagot.
Paano ko malalamang siya iyon?
-Dinah? -Ang tanga no'n.
-Nagpapakatanga ka. -Dinah!
Teka. Ang tech rehearsal ni Alfie ay mamayang 12:30.
Boss ko iyon.
-Boss ko. -Dinah, ibaba mo na 'yan.
Kausapin mo siya, akala niya, kasama ko si Hank.
-Hindi 'to si Hank? -Frank.
'Yong isa kong nobyo si Hank.
-Diyos ko. Hank. -Frank!
Frank, nasa trabaho si Dinah, layas.
Ayos na?
Hindi, 'di 'yon lalaki, babae 'yon, si Susie.
Babae siya.
Tapos na ako sa'yo, Frank. Paalam.
Magpatuloy ka.
Isang araw, may day off si Ethan.
Kasama ni Zelda ang mga bata at mag-isa akong pumunta sa parke,
umaasang makita siya, at naroon nga siya.
Sa pagkakataong 'to, nag-usap kami nang isang oras.
Kinuwento niya ang trabaho niya, mga hilig niya, pagmamahal niya sa French films.
Sigurado na ako noon.
Aayain na niya ako ng date,
at ginawa ko ang lahat para maganyak siyang mag-aya.
Pero hindi siya nag-aya.
Naisip kong tanungin siya,
pero 'di pa uli ako nagtanong mula noong delubyo
sa Sadie Hawkins' Day.
Ano ang Sadie Hawkins' Day?
Yung nag-aaya ang mga babae sa mga lalaki.
At handa na akong ayain noon si Jacob Fineman sa sayawan.
Diyos ko, gustong-gusto ko siya.
Noong araw na iyon, nakatayo ako sa labas ng templo, may RC Cola,
at nilapitan niya ako, suot ang bago niyang--
Teka, 'wag kang magkuwento ng bago,
wala akong oras.
Sige.
Kaninang umaga, bumalik ako sa parke,
'di kasama si Ethan.
At naroon siya,
wala ang aso niya.
Sinabi niya kung gaano niya kagusto ang kape,
may malapit daw na bilihan ng pinakamasarap na kape sa siyudad
at tinanong ako kung gusto ko ba.
Tanong ko, "Ngayon na?"
At sabi niya, "Ngayon na."
Kaya dinala niya ako roon.
Pero sarado.
Nagre-remodel sila o kung ano man.
Ang suwerte ko.
Sabi niya may malaki siyang espresso machine sa bahay,
na in-import pa niya mula sa Naples, at malapit lang daw iyon.
Naku po. 'Di ko pa nagagawa iyon,
pero naisip ko, "Minsan ka lang mabuhay, Midge."
At maganda ang suot kong panloob, kaya bahala na.
Dinala niya ako roon.
Ang bilis ng mga pangyayari pagkatapos no'n.
Ang tagal na rin, si Benjamin pa ang huli.
Para akong napurga,
grabe ang saya ng biglaan.
Natanto kong 'di pa ako gumawa ng kahit anong biglaan sa buhay ko.
Laging nagpipigil, hindi tumutuloy.
Natanto kong gusto ko ng pakiramdam na iyon
at gusto kong maramdaman ulit iyon. Pero biglang...
Sobrang gulo.
Diyos ko.
Nagbibiro ka ba?
-Anong ginagawa mo rito? -Ako?
Sino 'to? Pokpok sa steno pool?
Hindi.
Kasal ang lalaki.
Nagsisigawan sila,
tumatahol ang aso at wala akong magawa.
Nakahubad ako at isa lang ang daan palabas ng kuwarto niya
at 'di ko makita ang mga damit ko.
Kinuha ko lang ang abot ko at kumaripas.
Dinig ko ang sigawan nila sa taxi, grabe talaga.
'Pag nilista mo ang mga lalaking nakasiping mo,
magdamag tayo rito.
O, tapos?
Ano sa tingin mo?
Kailangan kong makuha ang bestida ko.
Maglakad ka na parang sanay ka,
na parang papunta ka sa subway.
Lulundag pa nga akong parang bata.
-Arch... -Kaya ko 'to, relaks.
Isang kanto at kalahati.
-Alam ko. -Hanapin mo si Cheng,
pinakamahusay na teller 'yon, nag-i-Ingles.
-Siya lahat sa deposito ko. -Sabi mo nga.
Ayokong natatambakan ng cash
at 'di ako magaling magtago.
Halata sa mesa, naghahanap ang lahat sa crates,
dinadaga ang bubong.
Kailangang sirain ang sahig kapag tinago sa basahan.
Naging gaya na ako ni Mama.
Ako nang bahala.
Sige, salamat.
-Kita-kits mamaya. -Kita-kits.
Hoy!
Maganda 'yan, bigyan mo ako ng dalawang ounce.
Iyan pinaka-aromatic blend dito.
Mag-iikot-ikot ako,
baka makakuha ng tabako para sa opisina.
Ibabalot ko 'to para sa'yo.
Meron kaming magandang selection ng...
Magandang umaga, sir. Masaya ba kayo ngayon?
Sobra, salamat.
At gusto n'yo pa bang sumaya lalo?
Ano 'kamo?
Gusto kong mabuhay ang pamilya ko.
Kaya kapag nanganib ang kabuhayan ko, manganganib din ang iba.
Nauunawaan ko.
May linya sa Torah.
"Gaguhin mo ako at mamamatay ka."
Pag-isipan mo 'to.
Sige, pero sa ngayon, lilipat muna ako sa ibang bahagi ng tindahan.
Ingat ka.
Maganda ang hugis nito.
-Hello sa'yo, sir. -Hello.
Pwede kang makausap?
Gusto kong pag-usapan...
ang matchmaking.
Oo, maganda ang kasaysayan no'n.
Nagmula pa ang unang pagpapares sa 14th-century sa China.
Sinasawsaw nila ang pine sticks sa sulfur--
'Yong matchmaking na ginagawa ng payatot mong asawa ang ibig kong sabihin.
-Ng-- -Ikaw si Abe Weissman, tama?
Asawa ni Rose,
ama ni Miriam,
lolo nina Ethan, Esther at Chaim?
Wala akong kinalaman sa ginagawa ng asawa ko.
Pero may impluwensiya ka.
Ikaw ang lalaki, 'di ba?
Siguro nga.
Puwera kung tanggalin namin ang pagkalalaki mo.
Sino kayo?
'Di na mahalaga,
sabihin mo sa asawa mong tumigil na.
-Tumigil. -Ngayon na.
Tumigil? Sige.
Pwedeng magtanong lang?
-Sige. -May mga gaya n'yo pa ba sa labas?
Kami lang.
-Sir? Ang tabako mo. -Huwag na!
-Nag-order ka na? -Oo.
Bakit?
Huli ka na at kailangan kong makarating kina Susie nang 11:00.
Ang lamig na. Lagi kang huli.
Puwera ngayon.
Ayoko nito, itlog lang ang gusto ko.
Itlog lang kainin mo.
Tapos, itatapon? Sino ako, Henry VIII?
Oo, 'wag mo lang akong pugutan.
Gusto mong lumabas at bumalik uli?
Hindi. Ano lang...
-Ang daming nangyayari. -Alam ko.
'Di ko dapat pinagkatiwala ang pera kay Archie.
'Di niya kasalanan.
Parang takeout na pagkain ang hawak niya sa pera.
Gusto mo ipasuri ko kay Imogene kung inside job iyon?
-Paano ang pambayad? -Hahanapan natin ng solusyon.
Pahingi ng tatlong scrambled egg at bagong kape, please?
Sige po.
Heto, mula kina Mama at Papa.
Pwedeng pang-Halloween costume ng mga bata.
'Yong mga taga-factory ang naghanap.
Ano?
-Magkakasintahan 'to. -Ano naman?
Magkasintahang...
alam mo na.
'Wag mong sabihin 'yan, mga anak natin 'yon.
Tarzan at Jane? Gusto mong magbahag ang anak natin?
-Anong problema mo ngayon? -Anong problema mo?
Dahil lang ba sa pera?
Syempre. "Dahil lang sa pera."
-Ikaw lang ang magla-"lang" sa pera. -Joel.
Magkakaanak na kami.
-Nino? -Kami ni Mei.
Magkakaanak na kami.
Naku.
Padagdagan pa ng 100 pang wow iyon.
Gulat ka?
Parang ganoon na nga.
May iba pa ba?
-Anong plano? -Bago iyon.
-'Di plano iyon. -Kakaalam lang namin.
-Hindi plano. -Anong gusto mong malaman?
Anong kulay ng nursery? Ng papasukang kolehiyo?
Dapat may alam ako.
Maapektuhan kami nito ng mga bata.
-Alam ko. -Ano nang pinag-usapan n'yo?
Ni wala siya rito. May panayam siya para sa residency.
Sa ibang lugar?
Oo.
Paano kung matanggap siya roon? Lilipat ka?
May club ako, 'di pwede.
Alam ba niya 'yon?
'Di mo na kailangang malaman.
Magkakaroon ng madrasta mga anak ko.
-'Di ko kailangang malaman? -Ang lamig.
Makakasalubong kitang may tulak na stroller?
Alam mo, kalimutan na natin 'to. Na nag-usap tayo.
Joel, teka!
'Wag kang magalit na nagtatanong ako.
Interrogation na 'yon, eh.
Wala akong alam kay Mei bukod sa magiging doktor siya.
-Tama iyon. -Anong klaseng doktor?
Sa paa? Utak? Mata? Pedia?
Basta doktor.
Wala kang alam sa kanya. May apelyido ba siya?
-Siya si Doctor? -Lin.
Isang "N" o dalawa?
Isa.
Pinag-isipan mo pa?
Gagawin na niyang Maisel 'yon.
Magpapakasal kayo?
-'Di pwedeng maging masaya ka? -Ikaw muna dapat ang sumaya.
Masaya ako, okay? Masaya ako, masaya 'to.
-Kelan mo sasabihin kina Shirley? -Alam mong 'di ko pa nasasabi?
Kausap ko si Shirley kagabi
at ang usapan ay tungkol sa yeast at kay Robert Goulet.
'Di pa nila alam. 'Yaan mo lang.
Baka kita na tiyan niya 'pag nagkita sila.
'Di pa sila nagkakakilala.
Alam mo ba ang ginagawa mo?
Diyos ko, Joel,
ano ba 'tong napasok mo?
Gusto kong umalis dito.
Magpapakasal ka talaga?
Pag-uusapan namin mga detalye pagbalik niya.
Babalitaan kita.
Nagpapakasal ang mga magulang.
Sige.
'Wag mong sasabihin 'to sa iba.
Opo, sir.
Hindi iyon utos.
Mamaya na lang ulit.
At kakausapin ko si Papa tungkol sa costumes.
Abe.
-Lumayo ka sa pinto. -Bakit?
Naka-lock ba pinto sa likod?
Oo, bakit? Pawis na pawis ka.
-Tahimik. Bulong ka lang. O iarte mo. -Abe...
-'Yong maliit, Rose. -Anong maliit?
'Yong maliit na Hudyong Moloch na naka-pearl.
'Yong malaking Irish na ang bigat ng kamay.
-Naroon sila sa tindahan. -Anong tindahan?
Tindahan ko ng tabako.
Matchmaker ka?
Abe, ilang buwan mo nang alam.
Mga matchmaker din sila at gusto nilang tumigil ka,
'yon ang sabi nila, nang walang ano-ano
at sa nakakatakot na accent, "Tumigil ka!"
-Sira ang coat mo, sinaktan ka nila? -Hindi.
Pero natakot akong
sundan nila ako mula sa tindahan.
Ginawa ko ang lahat para iligaw sila,
nagpasikot-sikot ako sa kalsada,
pumasok sa iba-ibang tindahan, nagtago sa mga kotse.
-Diyos ko. -Tapos...
Nag...
Anong ginawa mo?
Pumasok ako sa Katolikong simbahan,
iniisip na ligtas ako roon, doon man lang sa Irish.
Akala ko, walang tao.
Pero nasa kalagitnaan sila ng Misa.
Ang tunog lang ay 'yong pipe organ.
May mahabang pila ng mga tao sa gitna,
kaya sumali ako.
Wala akong ideya kung para saan 'yon,
sumabay lang ako.
Pakikibagay ang estratehiya ko.
Nang nasa unahan na ako,
nakaluhod ang lahat,
kaya lumuhod din ako.
Doon ko siya nakita.
May hawak siyang pilak na kalis,
at para 'di maging kahina-hinala...
-Abe, hindi. -Nagkomunyon ako.
-Diyos ko. -Parang naghinala ang pari
nang sabihing niyang "katawan ni Kristo"
at sumagot ako ng "Mazel tov."
-Nahihilo ako. -Naroon ako,
nasa bibig si Kristo, iniisip kung anong gagawin ko.
Umalis ako agad at iniluwa iyon.
At ngayon...
Anong gagawin ko rito?
Balutin mo, itabi mo. May mas malaki tayong problema.
Binanggit nila si Miriam at inisa-isa ang mga apo natin.
Maligo ka na, pag-iisipan natin 'to.
Salamat sa pagpunta sa showcase
at hindi pagpapadala ng tauhan.
'Wag kang mag-alala, mahusay si Alfie.
'Wag kang pumasok.
Sabi ko, 'wag kang pumasok.
Nandito si Midge Maisel.
Ngayon na? Ang aga niya.
Kita tayo sa Biyernes ng gabi, G. Gladder.
Salamat.
-Paghintayin si Midge. -Dito na ako.
-Hintay nga muna siya. -Labas ka muna?
-Seryoso? -Narito na siya, hayaan mo na.
Bakit siya umiiyak?
Bakit ka nandito?
-May appointment tayo. -Mamayang 1:00.
Hindi, 11:00 at tanghali na kaya isang oras akong huli.
Sabi ko, 11:00 para nandito na siya nang tanghali.
Sabi mo, "Laging huli ang lintik na Miriam.
Wala siyang pakialam."
Salamat at 'di ko sinabi iyon.
Narito ka na, maupo ka,
kasi may maganda akong balitang sasabihin sa iyo.
Magandang balita, nakikinig ako.
Ang dami kong ginawa pero gusto mo ng gig na ikaw ang bida,
nakunan kita na ikaw ang bida.
-Nagbibiro ka ba? -Teatrong libo ang laman, malaki ang kita.
Grabe! Saan ang gig na 'yan?
Sa Croatia.
Saan 'yon? Sa Pennsylvania?
Sa Republika ng Croatia, doon.
Croatian ang pangalan ng lugar,
na kapag na-translate ay "Tumawa Nang Labas Ngipin."
-Sa Croatia? -Oo, sa Zagreb.
-Iyon yata ang kabisera. -Iyon nga.
Salamat.
Limang gabi iyon,
pero isang gabi kada linggo lang may kuryente.
Lilipad ka para sa gabing 'yon,
magtatanghal, babalik na.
Hintay ka nang anim na araw, lipad pa-Zagreb,
magtatanghal ka, babalik uli.
Nang limang linggo?
Kailangan mo ng bakuna.
Sa bulutong, tetano, dipterya.
Mukhang napakasakit no'n,
kaya pabakuna ka na agad.
Susie, 'di ako magpapabalik-balik sa malayong bansa
para sa lingguhang palabas, mamamatay ako.
-Hindi, kung magpapabakuna ka. -'Wag na lang.
Sabi mo, "Gawin mo akong bida."
Sa Western Hemisphere.
-Ayaw mo? -Ayaw na ayaw ko.
Ikaw nag-warm up kay Sophie, pero ayaw mo nito?
Pagkakamali 'yong 'di ko na uulitin.
Wala na akong magagawa bukod dito,
naiintindihan mo ba?
Noong isang linggo, may inimbitahan ako na panoorin ka,
'di ko alam saan papupuntahin.
-Sino? -Kilala mo si Gordon Ford?
Panonoorin ako ni Gordon Ford?
Hindi siya, sikat 'yon masyado, pero booker niya.
Ang booker niya? Sikat pa rin 'yon.
Intern ng booker.
Ang intern ng booker niya, pero gusto niya.
Siya nag-uulat sa booker na nag-uulat kay Ford.
Kung gusto nila akong makita,
-pwede silang-- -Bago mo tapusin 'yan,
'di sila pwedeng manood sa ilegal na strip club.
Masyado silang legit, 'di sila pwedeng makita roon.
At walang gig na pwede mong pagbidahan,
wala sa ngayon.
Tinatrabaho ko pero magpakatotoo tayo.
Manananghalian ako.
Sige, magdala ka ng panyo.
Anong problema niya?
Mahabang kuwento. 'Wag kang makipagkaibigan, aalis na siya.
Kawawa naman.
'Di siya propesyunal.
May mga nobyong lagi niyang nakakaaway
at patakbo-takbo rito palagi ang mga pamangkin niya.
Sobrang drama at gulo, ang daming sumisinghot.
Kailangan ko ng tungkol sa Alfie showcase. Magdadala ako ng apat.
Kuha ka ng flyer diyan.
-Saan dito? -'Yong sa kanan.
Hindi 'yan, 'yong katabi, 'yong katabi pa.
Nasa upuan mo ba? Patingin.
-Diyan. -Bakit 'di ka tumatayo?
Wala akong pantalon.
-Talaga? -Hindi,
mukha ba akong nagbibiro? Oo nga.
Ano naman? Nakita na kitang naka-boxers.
Wala akong boxers.
Hubad ka lang diyan?
-Oo. -'Di ka dumidikit sa upuan?
'Di ko ginusto 'to.
Tumunog ang telepono, wala pa si Dinah, at 'di pa ako tapos magbihis.
Itanong mo na lahat.
Tinatapos mo ang bihis sa taas, tapos saka ka nagpapambaba?
-Oo. -At hindi ka
nagsisimula sa panloob saka magsusuot ng panlabas?
-Hindi. -Susie Myerson and Associates,
sino ang tumatawag?
Sino 'yan, Nicky?
Si Sandy Bishop sa McCormick Hatlestad.
Hi, Midge.
Kailangan kong sagutin 'to.
Ipadala mo na lang sa sulat ang mga tanong mo.
Kakausapin kita mamaya.
Isara mo ang pinto paglabas mo.
Uy, Miriam!
-Ang tagal nating 'di nagkita. -G. Bishop.
Hi, Frank. Tumutulong kayo rito?
'Pag may oras kami.
Kami nagdala sa kanya rito.
Alam ko, at napakasaya niya rito.
Kukunin mo ang gig sa Croatia?
Sa "Tumawa Nang Labas Ngipin?"
-Hindi. -Talaga?
-Libo ang manonood. -May kuryente.
Maraming dahilan kung bakit umayaw ako.
'Di ko maiiwan ang mga bata.
Dahil sa pamilya?
Higit sa lahat.
Okey. "Ayaw dahil sa pamilya."
Tinatala mo?
Parte ka na ng pamilya ngayon, 'di ba?
Ah, oo.
Palaki na nang palaki ang pamilya ko, bakit hindi?
Miriam, kung 'di ako nagkakamali,
buntis ka ba?
Glowing ka pero wala kang tiyan.
Hindi, ang asawa ko at ang misteryosa niyang nobya ang buntis
at magiging komplikado iyon.
Misteryosa?
'Di niya gaanong kilala.
-Nakakabahala. -Sa Cherry Lane. Parte ng Village.
-nag-alala ka sa babaeng 'to? -Hindi.
Siguro, kaunti.
Siya ang magiging madrasta ng anak mo.
May mahalagang papel 'yon.
Ayaw 'yong marinig ni Joel.
Ano pa?
Wala na naman.
Gusto mong imbestigahan namin?
Hindi.
-Kaya n'yo? -Oo.
-Nang palihim. -O hindi.
Hindi, gusto ko nang palihim,
kung papaimbestiga.
Tama ang mga kausap mo.
Kumukuha kami ng impormasyon sa mga tao.
-Tungkol. -Sa mga tao.
Nang 'di nila alam.
Okey.
Anong pangalan?
Nag-aaral lang yata siya, umuuwi.
Baka.
Baka hindi.
At pangalan lang kailangan?
At palihim namin gagawin 'yon.
Bilis, Dorothy, ikot ka sa cellar!
Sabi niya kay Boise,
'yong namamahala rito, "Katok ka muna."
"May pangatok ang babae, kakatok ang lalaki,"
iyon ang sabi niya.
Matapang talaga si Midge. Isa sa mga rason ba't ko siya gusto.
Nagtrabaho ako dati sa Philly, naglagay pa ako sa pinto ng, "Walang BJ."
Nakakatawa.
Ano 'yong BJ?
Iha, napaka-sweet at inosente mo,
parang duwendeng nasa kuneho.
Gusto ko 'tong nag-uusap lang tayong mga working girl.
Nagtatrabaho ka? Ano trabaho mo?
Nag-a-ice skate ka?
'Di ko kaya 'yon. Nanay ako,
at nangangalahati na ako sa Katherine Gibbs Secretarial School.
Secretarial school?
Ayokong maging sekretarya.
'Di ginagalang ng mga lalaki.
Tinitingnan ang mga suso nila,
-nakakababa ng pagkatao. -Tama,
Iiwasan ko talagang gawin nila 'yon.
-Dapat matuto akong mag-skate. -Kumusta, party pooper?
Katatapos lang.
Baka makabayad ako ngayong buwan.
Nagi-guilty si Archie. Masama ng loob niya.
Alam ko, nag-order siya ng 56 piraso ng Tupperware.
Kabaliwan, 'di ko tatanggapin.
Gusto ka niyang bayaran.
Makakaya namin 'to.
Dumarating ang pera, nawawala, mas nawawala ngayon,
pero ganoon talaga.
Ayos lang ang lahat?
Pinag-uusapan namin 'yong pagnanakaw.
-Sino, si Trixie? -Hindi,
nanakaw ang bag ng asawa ni Imogene.
May mga nakalagay roong pag-aari ng dati kong asawa.
Pambayad niya 'yon sa buwang 'to.
Nakalimutan ko. Nakakuha ako ng lead gig para sa'yo, Midge.
-Kilala mo si John F. Kennedy? -Pamilyar.
Sabi ng tatay ko, may New York fundraiser na
"Mga Misis para kay Kennedy." Si Jackie ang pinuno.
Jackie Kennedy? Diyos ko, gusto kong maging kumare 'yon!
Asawa siya ni Kennedy.
Kaya pamilyar.
Kailangan nila ng komedyanteng mukhang babae.
Hiling ni Jackie,
babaeng komedyante dahil puro babae.
-May bayad? -Sinong may paki?
Si Kennedy. Siya na.
-May bayad. Wala dapat bastos. -Payag siya.
Sige, payag ako. Salamat, Gloria.
Isusulat ko ang numerong tatawagan.
Ayos!
Anong kinalaman ng papa mo roon?
Senador siya.
-Senador? -Oo.
'Di ko maintindihan.
'Di ka pamilyar sa bicameral system ng lehislatura natin?
Pamilyar ako.
Hindi ka pamilyar kay Kennedy.
Salamat sa tip, Gloria.
Baka nagsusuka na si Dorothy ngayon.
Ipakilala mo ako kay Big Snatch.
Magiging disaster 'to.
Anong sinasabi mo?
Maraming pumunta, nandito pati mga bigatin.
'Di pumunta 'yong dalawa.
Dalawa kumpara sa 20? Matutuwa si Alfie nito.
'Di kita mapapalabas sa ganito.
Pinuri na nga kita.
Walang alak
at ang pangit ng tunog.
Walang tatawa. Mamamatay ka.
Hinay-hinay, wala akong pinapahiwatig,
sinasabi ko lang na madaming pumunta.
Magbubuwis-buhay ako sa ganito.
Itsek mo si Alfie.
Dapat napanood mo ako sa musoleo. Tawang-tawa ang mga estudyante.
Mas malaki kaysa inaakala ko.
At bago ko idura, nilasap ko 'yong lasa.
Ibabalik mo sa kanila?
Pero paano?
Pumunta ka sa Misa,
pumila ka at 'pag ikaw na,
ihagis mo pabalik.
'Di sila maghihinala sa Hudyong
nagtatapon ng ostiya sa kalis?
Bubuhusan nila ako ng holy water.
Ano? Ipa-flush mo?
Ipa-flush ang katawan ni Kristo?
Ang dami nang napagdaanan ng tao.
Magsisimula na.
Hello at welcome.
Una sa lahat,
may magandang balita.
'Di ko kayo babagutin sa mga baraha.
'Di makikita ng mga nasa likod ang gagawin ko
kung 'di ako lalapit sa audience,
at sinong gustong lumapit ako sa audience?
Wala. Dito lang ako
at diyan lang kayo, at ito...
ay 'di magiging parte ng palabas.
Ngayon...
bumalik tayo sa nakaraan.
Ang mga ninuno ko noon,
tumatawa.
Ako, sa aking kapang pang-superhero.
Iniisip n'yo siguro kung anong powers ko, ano?
Darating tayo riyan.
Sa Major Bowes Amateur Hour.
Nanalo ako roon.
Kyut.
Hindi pa 'to nangyayari.
Baka oo,
baka hindi.
Ang pamilya ko. Ang kapa ko.
Ang pagsikat ko.
Ang kinabukasan ko.
Diyos ko! Rose, kamukha mo iyan.
Hindi...
Talaga ba?
Magic siya, sabi sa program. Basahin mo ang program.
Sasamahan n'yo ba ako sa paglalakbay?
Mabuti, kasi kinandado ko na ang mga pinto mula sa labas, wala kayong magagawa.
Ngayon ako mag-aaya
ng isang volunteer.
'Kung nagtaas kayo ng kamay, 'di na kayo kasali.
Masyado kayong sabik.
'Di dapat ako nagtaas.
Nasasabik ako masyado at nanunulak.
-Minsan lang. -Gusto ko 'yong 'di sigurado.
'Yong mga nakatago,
mga kaluluwang 'di kilala,
mga 'di natin alam ang lalim.
Ikaw ang pinipili ko.
Sinong tinuturo niya?
Parang ikaw ang tinuturo niya.
Ako? 'Di ako makakapunta roon.
-Bakit hindi? -Sige na. Masaya 'to.
Sige na, Ma.
Kung hindi ako, masaya akong ikaw.
Hikayatin natin siya.
Wala siyang ideya kung anong gagawin ko sa kanya.
Mahusay,
lapit ka sa akin, binibini.
'Ayan.
Anong pangalan mo?
-Rose. -Rose.
Salamat at hindi naging cactus.
Ayos iyon!
Magpakilala ka, Rose.
Bueno...
Nakatira ako sa Upper West Side at happily married ako.
May dalawa akong anak, tatlong apo.
Parang masayang buhay.
Gusto mo ba ang mga apo mo, Rose?
Syempre naman. Gustong-gusto ko sila, perpekto sila.
-Inaantok ka ba? -Ano 'kamo?
Ano-ano ang mga pangalan ng mga apo mo?
Ethan, Esther at Chaim.
Magaling.
Gusto ko ang ritmo no'n..
Chaim. Mainit-init dito.
Mainit-init dito.
Chaim. Gusto mo ba ang mga apo mo, Rose?
Mga pasaway, pabaya masyado ang mga magulang.
-Matindi 'yon. -Ang sama.
Mukhang may kakasuhan tayo ng slander.
-Hini-hypnotize ba siya? -Parang.
Eh, ang mga anak mo?
-Narito sila. -Ingat.
'Ayan na.
Ikuwento mo ang mga anak mo.
Matalino ang anak kong lalaki, mathematician gaya ng ama niya.
-Ang anak mong babae? -Gaya mo.
Undiagnozed schizophrenic?
Nagtatanghal siya.
Kahanga-hanga.
At kanino mo sila apo?
Sina Ethan,
susunod na marinig mo mga pangalang 'yon,
-ipakita mo sa akin. -Ipakita sa'yo?
Ang ginagawa ng anak mo.
Nauunawaan mo ba?
-Oo. -Hindi.
-Paano? -Ano?
-Ethan... -Anong ginagawa ng anak mo?
-Esther... -Anak ng?
Madulas ba ang lahat diyan?
Anak ng?
Anong nangyayari?
Kumusta kayo riyan sa likod?
Mumurahin ba upuan n'yo?
Gusto ko kayong mag-isip, lalo ka na,
ikaw na malapit sa ari ang kamay.
Anong sinabi niya?
Sinabi niya, "ari."
'Di pa niya 'yon nasasabi.
Imposible.
Lahat ng nakikita n'yong babaeng nag-aalog ng dyoga ay may ama.
Tama. Ako rin. May ama ako.
-Abraham ang tawag. -Dyoga? Paano niya--
Miriam, ano 'to?
Akala niya, lalaki akong perpektong binibini.
Narito ako, nagbabato ng mga birong etits. sa strip club na puno ng lasenggo.
Happy Father's Day!
Anong klaseng biro?
Etits daw. Nagbabato siya ng birong etits.
Ito ang ginagawa ko.
Kasama ko ngayon sa bahay mga magulang ko at lagi silang nag-aaway,
ang daming 'di pagkakasunduan.
Ang tanging panahong nagkasundo ang nanay at tatay ko
ay isang beses sa ilang buwan, matutulog sila
tapos ng 10 minuto, sasabihin ng nanay ko,
"Oo, Abe! Oo! Oo!"
Naaalala ko noong pader lang ang pagitan
namin ng kapatid kong lalaki dati.
Noah, pasensya na talaga.
Saan? Anong sasabihin niya?
Ang kapatid kong si Noah ay karaniwang aktibong teenager.
Hindi, wala siyang sports.
Aktibo siya gaya ng ibang lalaking teenager.
Kaunting stimulation, tatakbo na siya sa kuwarto niya.
Si Vivien Leigh sa cover ng Time,
takbo sa kuwarto.
Eleanor Roosevelt na nagmamaneho,
takbo sa kuwarto.
Dinidilaan ni Lassie ang ano niya,
takbo sa kuwarto.
Parang tubig na sa kanya ang hand cream.
Marami ka pa ring hand cream.
Tapos nakilala ang high school sweetheart
niyang si Shira. Baliw na baliw siya,
nalimot niya si Eleanor Roosevelt.
Pero nagpalit siya.
Iniwan ang perpektong Hudyo para sa blonde na hentil na maganda ang balat,
na parang galing sa pabalat ng Nuremburg Monthly.
Walang gano'ng magasin.
Pero ang nanay ko...
Naku, ang nanay ko.
Sino pang mas lalandi
kaysa sa nanay ko?
Kaya kami laging nakakakuha ng magandang parking space,
o nakakakumbinsi ng pulis na 'wag kaming tiketan,
o nakakalibre ng tinapay sa deli.
"Gawin mo nang isang dosena, Ezra. Maraming salamat."
'Di ba nagtataka ang tatay ko at 'di siya nagpapalit ng bumbilya?
'Yong mga bantay sa building namin,
hinahabol-habol siyang parang mga mangangastang aso
at meron siyang roast beef sa palda.
Diyos ko. 'Di pa nga ako nakakapagpalit ng bumbilya.
Signal ko na iyon.
Kapit na sa mga wheelchair n'yo,
dahil narito na si Lorna Luscious,
Panahon na para huminto. Rose.
May nakaligtaan ba ako?
Wala. Wala.
At doon ka muna sa gilid, Rose,
habang magpapaalam ako sa audience.
Salamat sa pagsama sa akin ngayong gabi,
ikinagagalak ko.
Ang munting bata sa loob ko ay nagpapasalamat din.
Iniisip n'yo pa rin ba
kung ano ang superpower ko?
Ito iyon,
kaya ko kayong hawakan,
ang inyong atensyon,
inyong interes...
At kaya kong gumawa ng magagandang exits.
Anong nangyari? Kakaiba ang hitsura n'yo.
Pwede kitang kausapin sa labas?
Syempre, hindi!
Miriam! Ang braso ko!
Bakit hindi mo sinabi sa aking pinanood mo ako sa Wolford?
Sa stripper club mo?
'Di pa ako nakakapasok doon.
Inulit mo ang mga sinabi ko,
bawat salita.
Maliban sa mga salitang inayos at pinaganda mo.
Imposible.
Oo na, pumunta ako sa club mo.
May babae sa bathtub, tapos ginawa mo 'yong
ginagawa mo.
-Na-hypnotize niya ba ako? -Astrid, teka!
-Anong sinabi ko? -Iwan mo ako.
Astrid, pakiusap.
Doon ka sa Shira mong manguso,
pangit ang balat, at malaki ang dibdib.
Hindi mo naiisip si Royston Hobbingsworth?
Paano kung isipin ko kung anong nangyari
kung hindi sumali sa Navy si Royston.
O 'di naaksidente,
o nakasiping ang nanay ko.
-Astrid, pakiusap. -Oo.
Bakit mo ako pinanood?
Anong punto no'n? Para i-torture ang sarili mo?
-Kasi kailangan kong makita. -Makita ang ano?
'Yong sagabal sa negosyo ko.
-Ito na naman? -Oo, ito na naman.
Naaapektuhan ako ng ginagawa mo
at ang tatay mo, lahat ng nasa paligid mo,
konektado tayo, Miriam.
Anong sinabi ko roon?
Una sa lahat,
hindi 'yon minsan lang sa ilang buwan.
Papa, 'wag ngayon.
Mula ngayon, magtatala na ako,
para lang pareho tayo ng alam,
at papalitan ko na rin ang mga bumbilya, malandi.
Mama, una sa lahat, kailangan mong tanggapin ang ginagawa ko.
Hindi ko maintindihan
kung paano naaapektuhan ang negosyo mo.
'Di na mahalaga,
wala na rin akong negosyo.
-Dahil sa akin? -Hindi,
dahil sumusuko na ako.
Sinabi nilang tumigil,
titigil ako.
Hindi, magpatuloy ka.
Gusto mo 'yon, mas masaya ka kaysa nitong mga nakaraang taon.
Ginawa ko 'yon, pero 'di ako palaban gaya mo.
'Di masyadong iba ang laban ko kaysa sa iyo,
ang akin lang, may mga hubad na babae at may birong etits.
-Ang bibig mo. -Bibig mo rin.
Madaling huminto, pero 'wag hihinto.
'Wag kang sumuko, 'wag kang tumigil.
Naku po!
Anong nangyari doon?
Uminom tayo at ikukuwento ko.
Anong sinabi ko?
May kahinaan ka sa mga lalaking may bigote.
-Walang bigote ang mga doorman. -Bale, inaamin mong
may gusto ka sa mga doorman.
-Hello. -Sino ka?
-Anong ginagawa mo rito? -Magpaliwanag ka.
-'Wag kang manlandi. -Paanong panlalandi iyon?
Tuminis ang boses mo.
-Kasama mo ba sila? -Sino?
-Ang grupong iyon. -May grupo ako.
Pumasok na kayo.
Kasamahan ni Susie itong si Frank.
Sige na, ayos lang.
Susunod ako.
Midge, 'yong babaeng pinasundan mo? Si Mei Lin?
Atras na kami. Masyadong mainit. Parang lava.
Masyadong mainit? Bakit?
Delikado ang pamilya niya.
'Wag mo silang kakantiin. Pupulbusin ka nila.
Na parang 'di ka nabuhay.
Julie, hi. Sorry at nabigla ka.
-Baril ba iyan? -Oo.
Pero comedy gun, tama?
Oo, comedy gun.
Partner ko minsan sa comedy si Frank.
-Kapag weekend. -Bulaklak ang bala.
-Nakakatawang baril. -Pasensya, nagulat ka.
'Wag ka na dapat dito makipag-usap sa hallway, Miriam.
Tama ka, 'di na talaga.
Magandang gabi, Julie.
Mas wala kang alam sa pamilya niya, mas maganda.
Pakiusap, 'wag mong sasabihing nagtanong-tanong kami sa kanila.
-'Di 'yon nangyari. -Okey.
At humingi ka ng tawad kay Julie para sa'kin. Hindi propesyunal ang nangyari.
-Sige. -Sige.
Simula na ng laban.
Isang masayang Oleg Cassini flax helmet
ang kukumpleto sa nakakatuwang bestidang ito.
Isang itim na scroll
na tila gawa ng isang Zen master
ang nagpapatingkad sa romantisismo ng bestidang ito.
Ang Lily Daché hat
ang icing sa masarap na cake na 'to.
At sa wakas,
pulang polka dots sa parihabang cutouts,
bilang bumubulagang bodice
ang humuhubog sa boat neck.
Isang chic version ng sumbrero ng mangingisda
ang kumukumpleto sa suot.
At para sa kasiyahan ngayong hapon,
meron tayong nakakatawang binibini na magsasabi ng ilang biro.
At pagkatapos, magkekeyk tayo sa Gino's Pastry Shop.
Ipinakikilala ko sa inyo
si Gng. Miriam Maisel.
Tatakbo si John F. Kennedy bilang Pangulo.
Ang galing, ano?
Magkakaroon tayo ng bata, matalino,
guwapong pangulo at naku, magiging abala siya.
Nabasa n'yo ang plataporma niya?
Six-point healthcare plan
na magpapatayo ng bagong ospital, mas magagandang gowns
at lalakasan ang init para 'di ka manigas
sa exam room.
Magbibigay siya ng pera sa NASA
at magpapadala tayo ng tao sa buwan bago ang mga Soviet.
Magaganda ang mga 'to,
ano pang magiging mali 'pag nanalo siya?
Ano ang ikakatakot nating mga babae sa kuwartong ito?
Ito.
Kapag nanalo siya,
siya ang magiging First Lady,
isipin n'yo 'yon?
Gigising kayo, naka-curler ang buhok,
may marka ng unan sa mukha, uupo kayo sa mesa,
babasahin n'yo 'to at makikita
ang mukhang 'to sa umaga.
Seryoso talaga?
Patas ba 'yon? At 'di lang ang mukha,
ang damit o ang pustura.
Naimbento ba ang salitang "pustura" para sa babaeng 'to?
Naiisip n'yo ba si Jackie Kennedy na may bad hair day?
O pangit ang kuko?
Naiisip n'yo ba siyang may mantsa sa damit o masakit ang puson?
Si Pat Nixon, nananakit ang puson no'n.
Baka araw-araw pa.
Tiyak akong mabait si Pat, pero alam ko ang nangyayari
pagkatapos makasama ang mga biyenan.
Pagod, medyo lasing,
puno ng pagsisisi
tapos maaalala mong magagamit ang ice pick 'di lang sa yelo.
Pero hindi si Jackie,
mahal siya ng mga biyenan niya,
kinakain ang luto niya,
at dinadalhan siya ng bulaklak.
Matatas siya sa French, Spanish, Italian, at Yiddish.
Wala akong patunay roon sa huli, pero naniniwala pa rin akong totoo 'yon.
Gusto ba talaga natin ng First Lady na ganito ang hitsura sa kabayo?
O ng First Lady na mukhang kabayo?
Ang gandang kabayo. Sobrang ganda.
-Madaming pinagdadaanan tayong mga babae. -Tama.
Gusto ba nating ikumpara ang sarili natin sa--
Grabe.
Sinong may ganyang perpektong facial expression
habang nasa beach?
Nasaan ang sunburn?
Ang pawis?
Ang mantsa ng grape soda na isinuka ng anak niya
pagkatapos ng unang sabak sa dagat?
Nasaan ang hitsura ni Jackie na nagsasabing,
"Kapag bumitaw ako..."
Sobrang perpekto niya.
Heto ang isang magandang anekdota.
"Nang malimutan ng senador ang speech,
plano niyang tapusin iyon sa quote sa Ulysses ni Tennyson,
niligtas siya ni Jackie sa pagsabi ng mga tamang linya
na natandaan niya."
Sino ka?
Si Pat Nixon 'yong nagtatanong, hindi ako.
Ang gandang suot.
Ang ganda rin nito. Sorry, nagsa-shopping na lang ako.
Alam n'yo, may damit akong gaya nito dati.
Suwerteng bestida tawag ko
at totoo 'yon, hanggang...
Ibang kuwento na iyon.
Hindi. Maling venue. Medyo racy.
May baby carrots dito.
Tatakpan natin sila ng mashed potatoes.
Sige.
Kaka-divorce ko lang
at medyo malungkot
tapos ilang linggo nito lang, may nakilala ako.
Mukhang mabait, guwapo, at suot ko ang swerteng bestida,
perpektong combo.
Magkakape dapat kami pero sarado ang kapihan,
kaya nag-aya siyang magkape sa apartment niya.
'Ayun, ubos na ang kape niya, kaya nag-sex kami.
Alam ko ang iniisip n'yo,
"Wala siyang tsaa? Soda?
Eh, mansanas?
Sex lang talaga ang pagpipilian?"
Oo, kuwento ko 'yon kaya bahala kayo.
Nag-sex kami at ang saya no'n,
nang biglang bumukas ang pinto at pumasok ang nasisindak na babae
na may maliit na aso at nagsisisigaw
at naisip ko, "Sino 'to?"
Tatawag dapat ako ng pulis,
hanggang matanto kong asawa niya 'yon.
Hindi ako makapaniwala.
Ako ang kabit.
Ako ang malandi, ang maharot,
ako ang lahat ng tinawag ko sa kabit ng asawa ko.
Naisip n'yo ba 'yon,
ang mahuli ang asawa mong may kasamang iba sa kama n'yo?
Pero habang naroon ako sa kama niya,
sa ilalim ng kumot niya...
Teka, isipin nga niya,
kanya na ang masuwerte kong bestida.
Nasaan na ang cake?
-Uy, may tanong ako. -Ano iyon?
Sabi ni Dinah, 1:30 ang lunch bukas,
pero advance ba iyon
dahil naisip niyang mahuhuli ako?
Kung iniisip niyang mahuhuli ka, 2:30 ang pagkikita natin
at sinabi niya sa aking 12:45. 'Di ako mahuhuli nang higit 15 minuto
dahil manggagaling ako sa Upper East Side.
Ganito siya mag-schedule,
kaya nag-a-adjust ako roon. Nag-a-adjust ba siya sa adjustment ko?
Hindi na mahalaga
dahil mamayang gabi,
maghahapunan kami ni Dinah para makapag-usap.
Siya pinapili ko ng kainan.
Ang pag-uusap.
Sabi sa hiring-firing book ko, magbigay-galang
sa taong sisisantihin para 'di ka nila patayin.
Okey. Kita-kits bukas.
May ibibigay ako sa'yo.
Ano iyon?
Bukod sa cupcake na ginalaw ni Ethel Kennedy,
-ang porsyento mo sa gig. -Anong gig?
Kumuha ako ng gig.
Wala akong kinuha.
Kita 'yon sa ginawa kong gig.
Pasok sa kategorya ng kita.
Handa na ako.
Sige, ibababa ko na 'to
pero bukas, interesado akong
marinig kung ano ang gig na 'to na 'di ko kinuha para sa'yo.
-Sige, kita tayo ng 1:30. -12:45.
-Maganda ang bihis mo. -Salamat, ikaw rin. Tara na?
Sige. Pero alam mo?
Tanggalin mo ang coat na iniiwan mo rito.
Bakit?
May mga pagnanakaw sa kapitbahayan,
-ayokong manakaw. -Pwede.
Heto, may bag ako rito,
ilagay mo ang coat mo rito.
Dalhin din natin ang mga litratong 'to,
-para lang ligtas. -Okey.
-Gusto mo ba 'to? -Ginawa 'to ng pamangkin ko para sa'kin.
Oo, isama mo rin.
Ito rin.
Okey, iyon lang.
Kain na tayo.
Chicken at waffles na may collard greens?
Akalain mong masarap na kombinasyon 'to?
Masarap, kaya may nag-akala.
Gusto ko ang mga taong may vision.
-Alam mo, Dinah-- -Lintik, 'ayun si Hank. Usog.
-Bakit? -Para 'di ko makita.
-Sige. -Kaunti pa,
kaunti pa, kaunti pa. Tama na.
-Ayos na? -Ayos na.
Okey. Dinah, gusto kong makatiyak na masaya ka sa trabaho.
Kung hindi, mag-usap tayo.
-Masaya ako. -Parang hindi.
Sobrang saya ko. Mas masaya kaysa sa buong buhay ko.
May asong kahoy ako noong bata pa,
hinila ko ang tali at gumalaw ang buntot
at pati mga mata niya. Sumaya ako roon.
Mas masaya 'to.
Bilang employer mo, kailangan ko ring sumaya.
Sinusubukan kong isipin na masaya ka. Ang hirap.
Hindi ako 'yong masayang-masaya,
masaya at satisfied na employer ang sinasabi ko.
-Kailangan ko palaging-- -Pasensya na.
Sira na ang hapunan. Narito si James.
-Nagbibiro ka? -'Di kita dinala para sa waffles,
dinala kita para kay James.
Comedian 'yan na nagko-comedy.
-Dinah... -Sa comedy lang kumakana ang Itim
tapos masasabihan siya ng "good job" ng mga Puti.
Maupo ka, James.
Para kang pumatay ng tao.
Pumatay rin ako. Pagbilang ng tatlo,
sabihin natin sinong pinatay natin.
'Wag mag-alala, walang nakikinig.
Isa, dalawa, tatlo.
Natalo sa pustahan sa golf, kaya tinira ko siya.
May mga nagpoprotesta ngayon sa counter
ba't nagsasalita pa ako.
Sobrang clumsy niya, pero nakakatawa.
Sinusubukan kong magpakabait.
Sabi ng mama ko, "Mas maraming asukal kaysa sa suka."
Kaya kaliwa na lang ang paa niya dahil sa lahat ng sugar na 'yon.
Akala ko, 'di tatawa roon ang mga may diabetes.
May natutunan ako sa inyong lahat.
Uy, dagdagan mo pa ng syrup 'yan, p're.
Papatayin ako ng mama ko 'pag nalaman niyang ginagawa ko 'to.
Nagtrabaho siya para ilayo ako sa kapahamakan at heto ako,
ginagawa ang pinakadelikado sa lahat, pag-istorbo sa mga Itim sa pagkain.
Sinusubukan kong lumabas sa negrong audience
kasi lahat, patungkol sa mga Puti.
Nandoon ang pera.
Isipin n'yo ang children's stories.
Kung Itim sina Hansel at Gretel, apat na linya lang ang kuwento.
"Nag-iwan ang mga bata ng mga butil ng cornbread para makabalik.
Makukuha ng mangkukulam at ang sabi, 'Anong recipe?'
Sila ang gumagawa ng pinakamasarap na cornbread.
Nalimot niyang kainin sila." Wakas.
Black Beauty.
-Nahanap mo 'to? -Dalawang beses kong napanood.
Mukhang espesyal.
Oo nga.
'Wag n'yo iwan day job n'yo.
'Di lang ako nagtatanghal sa mababahong kainan,
pati rin sa mga sosyaling banyo sa buong tri-state area.
Uy, Junior!
-Uy, James. -Dinah Ruttles. Kumusta?
Si Susie. Nakuwento ko na siya.
-Ulitin mo. -Talent manager ako.
Okey.
Para sa'kin, nakakatawa ka.
-Pero? -Ano?
Laging may "pero" sa inyo.
-'Wag mong gawin 'yan. -Sige.
Heto ang pero. Ang pangit ng segues mo.
Oo, may problema nga ako roon.
At wala kang direksyon. Ang dami mong sinasabi.
Marami akong iniisip.
Mabuti. Ayusin mo 'yon.
Ano pa?
May management ka na?
Nangunguha lang ng kita ang manager.
May mga karanasan ka na sa managers?
May mga narinig ako.
'Pag wala kang manager,
sa banyo ka magtatrabaho sa susunod na 10 taon.
-Baliw talaga siya? -Hindi rito.
Gusto kitang i-manage.
Subukan mo nang 6 na buwan.
Pwede kitang ilagay sa mas magagandang banyo.
Tawagan mo ang manager.
May card ka?
Kuha ka ng fry.
Tawagan mo ako bukas. Bibilhan kita ng lunch.
Kita-kits, James.
Uuwi na ako,
mag-aalala ang mama ko 'pag 'di ako tumatawag.
Heto, kunin mo 'to.
Bale, babalik ako bukas?
Oo. Syempre naman.
9:30. Huwag kang mahuhuli.
Sige.
Magpantalon ka lang 'pag nandoon na ako.
Palagi naman akong wala no'n.
Ano 'yong kulay-ube.
Siguro talong o ubas.
Ayokong maging talong si Esther.
Ayaw niyang talong si Esther.
Kaya maraming pagpipilian. May kalabasa,
may carrot, at iba't ibang beans.
-Narinig mo 'yon? -Cute ang pinya.
Kahit anong matamis na prutas, 'wag lang siyang maalat.
Matamis na prutas.
Baka gusto ni Ethan maging saging o carrot.
NAHIRAPAN AKO! DINAH
Mahilig sa ganyang hugis ang lalaki.
-Carrot si Ethan. -Ang dali lang.
Ayos na tayo?
-Oo. -Ayos na tayo.
-Sasabihin ko sa Mama mo. -Uy, Pa.
Gusto mong uminom tayo?
'Di ako tatanggi.
Sa bar tayo?
Sige.
Sasabihin ko na kay Papa ang tungkol kay Mei,
-tungkol sa lahat. -Ang tagal na rin.
Alam ko. Sinasabi ko sa'yo bilang paggalang.
Baka tawagan nila sina Abe at Rose.
Okay, salamat sa babala.
Ayos ang pinya at carrot.
Pwede iyon.
Tama. Balitaan mo ako.
Welcome back. Ito ang Gordon Ford Show
at kasama natin ang nakakatawang si Lenny Bruce.
Carnegie Hall?
Kinakabahan ka kung mapupuno mo?
Oo, pero tatlong segundo ang nakakaraan, hindi na.
Wala ka nang performance anxiety, Lenny?
Teka lang.
Hindi, alam mo ibig kong sabihin.
Maging klaro tayo rito. Sponsor ang Nabisco.
Ang audience mo ang marumi ang utak.
Ang akin, kasinglinis ng kay Anita Bryant.
Mapupuno mo ang lugar. Kumpiyansa ako.
Sige,
Magpapakatotoo ako rito, Gordy.
Pinapangako ako ng manager ko,
kaya heto.
I-zoom n'yo sa akin.
Dali. 'Ayan.
'Yong cue card, ha.
'Ayun.
Mga kaibigan, si Lenny Bruce ito,
nakikiusap na parang-awa n'yo na,
pumunta kayo sa show ko sa Carnegie.
Nanganganib ang self-esteem ko rito,
Ang show na 'di sold-out ay makakawasak ng fragile kong ego
at makakapanakit ng pinahahalagahan ng mga abogado ng Amerika,
ang bank account ko.
Kaya pumunta kayo sa show ko
at bumili ng mga produktong Nabisco,
sa ngalan ni Gordy.
Alam mo, nagsawsaw ako ng Ritz Cracker sa whiskey na walang ice...
Sarap, sobra.
Kung mamigay tayo ng Ritz Crackers at whiskey
sa lahat sa audience?
Mag-toast tayo. Papauwiin na ako ng Mama mo.
-Cheers. -Cheers.
Anong bumabagabag sa'yo?
Gusto ko lang makainom ang paborito kong ama.
Isa pa, 'yong may feeling.
Sige, alam kong 'di ako nagbabahagi noon
-tungkol sa dine-date ko. -Umano.
Meron nga. Napakabuting babae.
-Mei ang pangalan. -May? Ang gandang buwan. Gandang pangalan.
At magiging doktor siya.
Totoo ang parteng 'yon. Mabuti para sa'yo.
Mukhang magpapakasal na kami.
Ayos! Dapat nag-double date tayo.
Magse-set ako.
Kasal! Mababaliw sa saya ang nanay mo.
Pero kalahati pa lang iyon.
Kalahati? Ano 'yong kalahati pa?
-Nakikinig ako. -Okey.
Kukunin ko ang waitress mo. Linda!
-Lintik! -Papa!
Tumawag kayo ng ambulansya!
May doktor ba rito? Kahit anong doktor?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce