Probeer het voor één keer.
Lenny. Goedemorgen. Wil je koffie?
Er zijn bagels, bialy's, grapefruit. Of een blintz.
Kies de blintz. De blintz is een geweldige keuze.
Sorry. Wie zijn jullie?
-Miss December. -Je ziet er anders uit.
Je had het over haar toen we samen in de bak zaten.
Ik heb met veel mensen in de bak gezeten.
De kinderen denken dat je buikpijn had van te veel koekjes.
Hou je alsjeblieft aan dat verhaal.
Ik pleitte voor de waarheid.
Ik had geen zin om alcoholvergiftiging aan een kind uit te leggen.
-Dus als hij het vraagt... -Wie?
-Ethan. -Ik weet niet wie...
Als een kind vraagt waarom je hier bent, zeg je...
Je zei toch dat hij slim is?
Ik had het over zijn humor. Hij kan dom zijn.
Pardon.
Gisteravond had ik meer dingen.
Een jas, schoenen, portemonnee. Hoort iemand anders dat?
Succes.
-Kijk aan wie eindelijk op is. -Wacht. Jij.
-Ik ken jou. -Ik ken jou ook.
En je slaapt heel vast.
Ethan klom over je heen om zijn brandweerwagen te pakken.
Wacht.
Oké. Dit is niet gebeurd.
Dat is de Hudson.
Upper West Side.
Hij heeft vast iemand die voor hem schrijft.
-Wil je koffie? -Dat vroegen wij ook.
Sorry dat ik er niet was toen je opstond, maar ik maak mijn dochter zindelijk.
Vandaag heeft ze het heel goed gedaan.
Gister was een ramp. We moeten het behang vervangen.
Iedereen heeft zijn goede en... Mag ik...
-Wil je douchen? -Nee.
-Doe maar wel. -Ik douche als ik...
Shit.
-Hoe ben ik hier gekomen? -Wat herinner je je?
Niets.
Ik reed gisteravond naar huis
en ik zag jou bewusteloos liggen.
Ik vroeg waar je logeerde en je zei: 'Leuk kapsel.'
'Leuk kapsel'?
Nee. We houden het bij kapsel.
Ik nam je mee naar de kamer van mijn zoon.
-Met dat kleine bed. -Hij is vijf.
-Ben ik beroofd? -Niet dat ik weet.
Mijn schoenen, jasje, portemonnee, horloge?
Zelda wilde je jasje persen en je schoenen poetsen.
Ik heb je portemonnee verstopt, want Ethan eet geld
-en ik ga je horloge zoeken. -Wacht.
-Ik heb je broek nodig. -Ik nog meer.
Hij is gekreukeld. Slechte broek.
Je moet hem beter leren kennen.
Ik heb je horloge gevonden.
Het jasje ziet er goed uit. Wil je dat ze je broek doet?
-Wat denk je? -Hij houdt hem aan.
Schoenen en portemonnee.
Ethan vond hem, maar ik geef je het geld terug.
-Ik kon je stropdas niet vinden. -Hou hem maar.
-Lenny... -Ik heb er genoeg.
Bedankt hiervoor, maar als je me weer ziet
en denkt dat ik hulp nodig heb, loop dan door.
Hé.
Hé. Dramaqueen.
Geen uitgang.
Kunnen we alsjeblieft... Lenny.
De lift...
Waarom woon je op zo'n hoge verdieping?
Waarom... Echt? Lenny.
Goedemorgen, Mrs Teitelbaum.
Lenny.
Zijn er geen taxi's in Upper West Side?
Misschien gaan ze je uit de weg.
-Hier. -Wat is dat?
-Je schoen. -Nee, die heb ik...
-Net had ik hem nog aan. -Waarom ben je zo boos?
Ik schraapte je van de stoep en jij bent boos op mij?
-Wees dankbaar. -Dat ben ik ook.
Ga het behang beschermen.
-Je gedraagt je als een kind. -Natuurlijk. Ik ben een komiek.
-Ga weer naar binnen. -Dat is Lenny Bruce.
-Hé, Lenny. Je bent de beste. -Bedankt.
-Ik snap niet wat er is. -Nee?
Je bent de koning.
Dank je. Als mijn onderdaan mag je gaan. Jullie allebei.
-Wil je... -Zeg niet hoe ik 'n taxi moet nemen.
Ik wilde niet zeggen hoe, maar waar.
Ik nam al taxi's voordat jij werd geboren.
Ik heb het tegen jou. Kijk me aan.
Doe je zo als iemand iets voor je doet?
Ik complimenteer je en je negeert me.
Sorry. Kennen jullie elkaar?
Val dood, Bruce. Jij bent de Mort Sahl van de armen.
-Het is groen. -Ga je broek strijken.
-Waarom doe je zo? -Omdat dit niet mijn scene is.
Deze plek. Dat schort.
Grootouders die ontbijten, kinderen die leren poepen.
Leni Riefenstahl die mijn broek wil.
Dat laatste misschien wel.
Ik ben absoluut verbijsterd.
-Je bedoelde het goed. -Ja.
Ik nam je mee naar huis,
zodat je niet in een cel hoefde te slapen.
Sorry dat je kinderen niks vindt.
Kinderen zijn oké. Ik heb een kind.
-Echt? -Ja.
-Jongen of meisje? -Meisje.
-Je hebt het nooit over haar. -Echt?
Al die keren dat we zaten te breien
met een taart in de oven,
heb ik nooit over mijn kind gepraat?
Dat hoort ook niet.
Zo werkt het niet. We zijn komieken, nachtwezens.
We praten over losbandigheid en porno.
We maken grappen over dictators,
hoe Stalin z'n biefstuk wil.
Geen schorten of praten over zindelijk maken.
Als ik over mijn dochter wil praten, bel ik m'n moeder.
-Wat doe je? -Ik moet plassen.
Ga boven naar de wc.
Dan zet jij muziek op. Ik wil geen soundtrack terwijl ik plas.
Eindelijk.
Ik weet dat ik...
-Hier. -Pardon.
Wat denk je dat er gebeurd is?
Voor de taxi, het schoenen poetsen, de blintz.
Jezus.
Een goede timmerman.
-Ben jij Lenny Bruce? -Rij gewoon.
De Magnifieke Mrs Maisel
-Welk nummer? -Het nummer van een nachtclub.
Hoe heet de nachtclub?
Dat weet ik niet, maar hij is in Chinatown. Helpt dat?
Nee.
Kunt u clubs in Chinatown zoeken?
Nee.
Kunt u dingen opnoemen die klinken als een club?
Dat kan.
Kunt u de komende zes uur mijn telefoontjes beantwoorden?
Ik ben talentmanager. Ooit gedacht aan optreden?
Wacht. Probeer Joel Maisels Club in...
Hallo?
Jullie moesten delen.
-Dinah. -Ja.
Ik moet Mike Carr spreken.
Ik liet een bericht achter.
-Met mijn naam? -God, nee.
Mooi.
Fijn dat je dit allemaal op mijn bed eet.
-Laat die dame de club zoeken. -Welke dame?
De dame die daar zit. Laat haar de club zoeken.
Daarvoor is ze daar toch?
Ze zit daar elke dag te luisteren.
Eet niet op mijn bed en bemoei je niet.
Nee. Te veel aanwijzingen tegelijk.
-Dank u. -Fijne dag.
U hebt er nog één. 'Wijnen op de wereld.'
De 'O' is een wereldbolletje. Lief.
Verstop hem voor Alfie zijn paspoort pakt.
Miss Lennon is je echt dankbaar.
Dat de stemmen in haar hoofd niet verenigd zijn.
Midge's ex heeft een club in Chinatown en ik probeer...
Ik doe het al.
-Ik weet de naam niet meer. -Ik doe het.
-Wie is dit? -Mijn nichtje. Mijn zus werkt.
Ik weet niet of dat wel zo professioneel is.
In elk kantoor waar ik heb gewerkt, gebeurde dit.
-Maar daar werk je niet meer. -Ik ben aan het bellen.
Er staat dat er koekjes in zitten.
Ik haat leugens.
Zoek een blondje dat je doormidden kunt zagen.
Joel Maisel aan de lijn.
-Zo snel? -Ja.
-Joel Maisel. -Ja.
Joel Maisel?
Zonder naam?
-Pak je de telefoon? -Ja.
Dat is pas een goochelaar.
Joel? Hallo.
Susie Myerson van Susie Myerson en Partners.
-Hoe gaat het? -Met wie?
Susie Myerson van Susie Myerson en Partners.
-Ik stoor toch niet? -Met wie?
Je bent erg grappig.
Ik bel om met je te praten over...
-Je weet toch wie ik ben? -Bette Davis of Rock Hudson.
-Ik probeer onze relatie te herstellen. -We hebben geen relatie.
Dan beginnen we die.
Ik ben talentmanager, jij hebt een nachtclub.
Misschien gaan we zaken doen. Zwijg en doe professioneel.
Manager, kom op.
Je hebt één cliënt en zij mag altijd komen.
Ik heb nu een leuke nieuwe cliënt.
-Een die je niet hebt geneukt. -Komiek?
Goochelaar.
-Trucs met kaarten en zo? -Nee. Veel meer.
Hij is een meester in vingervlugheid.
Een illusionist. Een hypnotiseur. Hij is misschien wel magisch.
Er is niemand zoals hij.
Ik wil graag dat jij hem boekt in je club,
waar ik geweldige dingen over heb gehoord.
Hou op. Het is zenuwslopend.
Ik neem elke plek die je geeft.
Hij is superhip. Ze vinden hem te gek.
-Ik moet zien wat hij doet. -Zeker. De eerste show is gratis.
Als je hem leuk vindt, boek je hem voor een maand.
-We zullen zien. -Slimme zakenman.
We gaan geweldig samenwerken.
Oké. Dag.
Ik zat op de koekjes.
Oscar Levant, hoeveel seconden wil je gebruiken voor je volgende vraag?
Je hebt er 37 op de bank.
-Ik gebruik er 18. -Oké.
Noem binnen 18 seconden
de staten die met een M of een C beginnen.
Start de klok.
M: Mississippi, Missouri, Maine, Melinda.
Dat is een ex-vrouw, geen staat.
Gescheiden?
Nadat ze op Fort Sumter schoot.
Mama. Papa. De kinderen slapen en ik ga.
-Ik kreeg een knal op mijn hoofd. -Ik hoorde de knal.
Sorry. Wie zegt dat?
Wil je gaan liggen?
We leggen een paar pannenlappen onder je hoofd.
Ik heb twee bussen haarlak gebruikt.
Ik zie dat je je verstopt, Pete.
Pete is de boosdoener. Oscar, ik ben je niet vergeten.
Start de klok.
Montana, Californië, Connecticut, Cucamonga.
-Is dat een staat? -Een staat van verwarring.
De tijd is voorbij.
-Welke zei hij niet? -Michigan, Colorado...
-Wat is dit? -Seconden Tellen. Zo leuk.
Sophie is hilarisch. Ze is op haar best.
-Nee, de dienbladen. -Die zijn voor Sophies show.
Als je er één mist, kun je met niemand praten,
want iedereen praat hierover.
-Donderdagavond eten we hier. -Anders.
De kinderen slapen en ik ga.
Dag.
Jullie weten dat ze mijn carrière probeerde te verwoesten.
-Wie? Sophie? -Ja.
-Verleden tijd. -Wat dan ook. Ga door.
Het is geen verleden tijd.
-We missen het programma. -Het is nostalgie.
Ze komt uit de tijd dat de radio en hoepelen nog leuk waren.
Nee. Omdat we haar grappig vinden.
-Ze is onze nieuwe Chaplin. -Geen commentaar. Adieu.
Als je Buddy Chaplin bedoelt. De man die voeten meet
en bij wie een dode Siamese tweeling uit zijn maag schijnt te steken.
Maar Charlie Chaplin? Modern Times? The Gold Rush? Ik dacht het niet.
-Je had toch geen commentaar? -Verdomme.
Gemist. Ze zei iets grappigs.
Dat doet ze nooit. Het zijn belachelijk gekunstelde bon mots.
Ze zijn niet gekunsteld...
Je zou moeten weten dat het bon mots is.
Dat is mots dan ik moest weten.
-Sophie is gekunsteld en dat is grappig? -Dat hoorde ik.
-We missen de reclame. -Voor laxerende middelen.
Ja, maar zij maakt ze grappig.
Ze is zo oneerbiedig en zo veel afgevallen.
Ik ben uitgepraat.
-Dat zou fijn zijn. -Amen.
Hé. Wat is daar aan de hand?
Kom op.
Er is weer warm water.
Schone koffieruimte, met een nieuw apparaat.
Melk en suiker. Suiker geeft insecten.
-Daar zijn suikerpotten voor. -Die krijg je.
We hebben de verf en de zeilen uit de berging gehaald.
De spiegel is opgehangen, de naaister is hier,
zonder de naaimachine die je beloofde,
maar die vonden we toen we de verf en zeilen verplaatsen,
dus alsjeblieft.
Het dak wordt gerepareerd.
We hebben Dukes trompet gevonden, maar Duke niet.
De luidspreker in de kleedkamer werkt nu.
Het urinoir in het damestoilet is nu een plantenbak.
Dit is een goede vooruitgang.
Je kunt wel stagemanager worden.
Dat ben ik niet. Ik ben een manager-manager.
Ik manage het podium, maar ook andere dingen.
Ik manage de zaal.
De losplaats. Ik ben zeker de manager...
-Als er leveringen... -Rond het af. Ik moet werken.
Ja.
Hé.
Twee gin rickeys, drie banaan-daiquiri's, een Singapore Sling,
-een White Russian. Extra Russisch. -Drie Grasshoppers.
En mijn Sherry Flip? Ik heb Mai Thai's.
Rustig aan. Na de Grasshoppers?
-Sherry Flip. Bedankt. -Manhattans, extra kersen.
-Hoe gaat het? -Geen witte wijn meer.
Barman. Zes Paloma's naar die tafel daar.
-En blijf ze maken. -Paloma.
We hebben een grapefruit nodig.
Hé.
Hoi.
Pardon.
Kijk. Daar is ze.
Nou...
Hallo.
Wat veel dames in het publiek.
Jullie weten toch dat de uitverkoop van Bergdorf verderop is?
Hier vliegen de jurken ook weg, maar niet op die manier.
Hallo, dames. Verdwaald?
Ze gaat trouwen. Wij namen haar mee.
Zodat ik haar kan ompraten?
-Hoe heet je? -Nora.
Gefeliciteerd, Nora. Hoe heet je verloofde?
-Montgomery. -Heb je een foto?
Niet slecht.
Maar weet dat je op een dag gaat slapen met dit
en de volgende dag wakker wordt met dat.
Grapje, meneer.
En...
Stop.
Hoe gaat het hier? Leuke look.
Dit is mijn slimme meidbril. Nep.
Hij lijkt echt.
Dames, ik hoor alles.
Ik ben onder de indruk.
-Dodie... -Imogene.
...heeft het record verbroken
dat ze net had gevestigd. Tachtig woorden per minuut.
Geen persoonlijk record, maar James Joyce
-maakt me nerveus. -Wat?
Finnegans Wake.
het lijkt wartaal, maar hij is een genie.
-Ik wist dat jullie elkaar zouden mogen. -Dat is zacht uitgedrukt.
-Dodie is een diamant in een koolmijn. -Imogene.
Dat is niet het gezegde, maar goed.
Vrij zijn om te schrijven, maar niet te hoeven typen?
-Mijn leven verandert. -Ben ik aangenomen?
-Ik laat je nooit meer gaan. -Ik ben gegijzeld.
-Miss Miriam. -Ik kom, Zelda.
-Dodie, klaar voor wat Proust? -Imogene.
De vraag is of Proust klaar is voor mij.
De koelkast doet het niet. Er is geen licht.
Alles is warm. Was het de stekker?
Die was het niet.
Het licht werkte gisteravond niet.
Wat bedoelt u?
Er was geen licht.
En u liet alles gewoon stinken?
Ik wist niet wat het betekende.
Wat bent u voor vrouw? U was getrouwd.
-Hoe kon dat gebeuren? -Het kwam niet door de koelkast.
Die domme meid weet niet dat er iets is als er geen licht is.
Ik repareer hem. Vraag ondertussen of de buren
wat dingen voor ons kunnen bewaren.
Kom binnen, Norma en Lorraine. We gaan zitten,
drinken wat ijsthee en jullie vertellen
alles over jezelf wat van belang kan zijn voor een man.
-Abe? -Rose.
Ze is een wonderkind.
Als de overheid van haar hoort, gaan ze haar onderzoeken. Tijd.
Excuseer me, dames.
Ik heb de woonkamer gereserveerd. Zag je het schema niet?
Nee.
Het schema was jouw idee, dus ik nam aan van wel.
-We zijn bijna klaar. -Jij maakte het schema.
-Ik ga weg. Dodie. -Imogene.
Pak je spullen en ga mee.
We gaan naar de badkamer. Daar werk ik meestal.
Ik pak de ijsthee.
Hemel. Wat gebeurt hier?
De koelkast is kapot en Zelda vergat dat ik Pools spreek.
Hallo?
Met Rose Weissman.
Hoi. Ik ben Miriam Maisel.
Jullie hebben thuis vast een koelkast.
Ja. Dat klinkt geweldig. Het is een eer om aanwezig te zijn.
Oké. Bedankt.
Uw dochter weet niets van het lampje in de koelkast.
Een lampje in de koelkast?
Miriam, raad eens.
Ik ben uitgenodigd voor de lunch van de Kleine Bedrijven Vrouwenraad.
Je moeder is nu officieel een kleine zakenvrouw.
Nee. Een klein vrouwenbedrijf.
Ik ben de eigenaar van een klein bedrijf, een vrouw...
-Ik krijg een gratis lunch. -Gefeliciteerd.
Bedankt.
-Miriam. -Wat?
-Het is geaccepteerd. -Vroeg je of ze wilden zitten?
-Willen jullie gaan zitten? -Dag, Miriam.
Het spijt me. Dat was mijn dochter. Ze is hilarisch.
Als kind kreeg ze een trap tegen haar hoofd...
Een schoonheid.
Dinah.
Verdomme.
-Iemand houdt van je. -Dit is geen liefde.
Er was ook een golfleraar. Ik heb z'n kaartje.
-Bel Sophie Lennon. -Doe ik.
Je moet hem pakken.
-Ze vermenigvuldigen zich. -Was haar als je haar pakt.
Verdomme.
Sorry. Ik wilde ze verplaatsen.
-Sophie Lennon op lijn één. -Er is maar één lijn.
Stop met 'lijn één' zeggen.
Dan lijk je belangrijk.
Ik ben belangrijk, Dinah.
-Men moet dat weten. -Doe de deur dicht.
Sophie, dit moet stoppen. Nu.
-Ik ben niet Miss Lennon. -Leuk. Humbert Humbert.
-Geef je baas. -Dat gaat niet.
-Ze krijgt haar Romeinse wax. -Haar wat?
Het verwijderen van haar dat er niet hoort.
Dawes. Vraag Susie of ze de Cadillac mooi vond.
-Vond u de Cadillac mooi? -Zeg dat ik hem haat
en dat cadeaus sturen niet nodig is.
Dus stoppen.
Miss Lennon wil dat u ze krijgt.
Vraag wat ze vond van de Carav...
Ze stopte te vroeg,
ze wilde vragen naar de Caravaggio.
Ik heb geen idee wat dat is.
Vertel die gek dat we een deal hadden.
Ik help haar en zij verdwijnt.
Ze maakt bezwaar tegen uw gulheid.
Ze heeft die quiz voor me geregeld. Zeg dat.
-Ze zegt... -Ik kreeg haar in Gordon Ford.
Die quiz heeft ze zelf geregeld.
Dus ze kan de cadeaus terugnemen.
Dawes, zeg dat ik...
-Ik begrijp net zo veel als u. -Dag.
Breng me een nieuwe sinaasappel.
Je wilt dat ik sterf aan een hartaanval.
Wil je dat?
Want dat doe je goed.
Dat wil ik niet. Je bent goed voor me geweest.
Ja, hè? Ik ben een goede man.
Ik heb alleen een greintje meer tijd voor de betaling nodig.
Wat is dat? Een beetje?
Een paar weken?
Ik heb een enorme Tupperware-bestelling binnengehaald.
Ze kwam met afdeling Geologie. Ze bergen er fossielen in op.
Het is geen Brownie Wise-bestelling...
Wat is dat?
Ze gooide een kom met water naar een gast
om de luchtdichtheid aan te tonen. Een legende.
Bel een ambulance.
Ik krijg mijn deel als de cheque binnen is
en die is van een bank in Toronto. Ze is Canadees.
Ze zegt: 'Roond en oover.'
Greintje is geen gepast woord voor een juridisch bindend contract.
-Weet je dat? -Bedankt voor je begrip.
Je kleinkinderen houden van je.
Ik heb een borrel nodig.
-Waarom zit er jam op je shirt? -Dinah had een nichtje waar jam op zat.
-Het past niet bij het bedrijfsmodel. -Model?
Meiden. Drank. Mannen betalen ervoor. Dat is het.
Maar ze is grappig, toch?
Maar ze verandert de tent in ik weet niet wat.
Praat je over mij?
Je was weg. Je hebt niet geklopt.
Praat je over mij?
-Wat is dit? -Terrence, Mrs Maisel
en haar opdringerige manager Susie.
-Terrence is onze partner. -Een belangrijke.
En Mario is wat hij lijkt.
U hebt nogal wat opschudding veroorzaakt.
De zaak is elke avond bomvol.
-Met de verkeerde mensen. -Verkeerde mensen?
Mensen die koteletten bakken.
-Fastfood-koks? -Vrouwen.
Nou en?
Nou en? Dit is een stripclub.
Zeg het niet zo.
Een uitgaansgelegenheid voor een mannelijke klantenkring.
Die van tieten houden.
Mannen komen hier om weg te komen van vrouwen.
Behalve die op het podium.
Het ruikt ook anders.
-Wat ruik je? -Ik ruik geen bier, pis, ammoniak.
Heb ik de geur veranderd? Leuke truc.
Is het erg dat het niet stinkt?
Leuk. Bunny zegt ook iets.
-Ik vind pisstank niets. -Ik ook niet.
Het ligt aan de situatie.
Jullie moeten boos zijn. Maisel trekt alle aandacht.
Sinds zij hier is, is de koffie beter.
Minder rare mannen backstage.
En een naaister. Nu vallen onze kleren er niet af.
Ze horen eraf te vallen.
Het bedrijfsmodel.
Vrouwen geven meer fooi.
Ik vroeg niets.
Vrouwen zijn genereuzer en geven meer.
Wij zetten baby's op de wereld.
-Je dienst zit erop. -Nee, de jouwe.
Dat was geen belediging. Je bent klaar. Ga naar huis.
Ze zijn niet discreet en de politie merkt het.
Mannen vertrekken meteen.
Vrouwen lachen en kletsen...
Nou en? Het is een leuke plek.
Dit bedrijf is illegaal. Snap je dat niet?
Maar de drankverkoop is gestegen.
Ja, maar rare fruitdingen.
Banaan-daiquiri's, Mai Tais, Pink Squirrels.
-Zijn dat drankjes? -Ze willen parapluutjes.
Ik ga echt geen parapluutjes kopen,
of een vrouwenproducten-dispenser.
-Bestaan die? -Ja.
Chic. Net als het Frick Museum.
Er zijn meer bonnen. Over de hele linie.
Dus als we geld verdienen, volgen we dit pad.
-Welk pad? -Bestel de parapluutjes
en de dispenser.
Ik wil dat onze klanten die hebben.
En ga door met uw act.
We doen het allebei.
Entertainment voor heren en een meisjeskomiek.
-We zijn klaar. -Wacht even.
Het is tijd dat ze een deel van de winst krijgt.
-Nee. -Ik boek haar ergens anders
en neem het publiek mee.
We hebben 'n contract. Toch?
Met een illegale stripclub.
Rustig aan. Jezus. Hij is stoer. Zet hem bij de deur.
We bespreken morgen een deel van de winst.
-We doen het nu. -Ik ben moe.
Ik wil naar huis en Gordon Ford kijken.
Eddie Fisher gaat het uitleggen.
-Dat wil ik ook zien. -Morgen dus.
Welterusten.
Ga naar huis.
Wat dacht je van een paar banaan-daiquiri's?
Dames.
Ik neem op.
Het spijt me van de koelkast. Blijf niet boos op me.
Ik zal het proberen.
Hallo?
-Hoi. Miriam Maisel? -Ja.
-U klinkt grappig. -Pardon?
Sorry. Ik ben Susies secretaresse.
U wordt vast een grote ster, u klinkt grappig.
-Bedankt. -Belde u voor Susie?
Susie, Miriam Maisel op lijn één.
-Er knippert niets. -De in de wacht-knop is kapot.
Verbind haar door, maar laat die knop repareren.
Ik kan niet bellen als jij aan de lijn bent.
-Verbind haar door. -Hallo?
Ik wilde dat je het van mij hoort, niet van die gekken in de deli.
Wat?
L. Roy Dunham sloeg weer toe.
Hij zag donderdag je show in de Wolford en heeft erover geschreven.
Lees het niet.
-Die show was geweldig. -Ja. Hij zal het vergeten.
Iets anders zal zijn aandacht trekken.
Wanneer? Het gaat al maanden zo.
Geen idee. Vergeet hem.
Het publiek houdt van jou.
Ja. Je hebt gelijk.
De show was goed, het publiek was goed. Alles is goed.
Hoi. Ik zoek L. Roy Dunham.
-U bent? -Miriam Weissman.
-Miriam Weissman? Twee S'en? -Ja.
-Goed. Wacht hier. -Bedankt.
Mrs Maisel.
L. Roy Dunham. Leuk je eindelijk te ontmoeten.
Je ruikt lekker. Arpège?
-Wat? Ben jij... -L. Roy Dunham.
-Jij. -Ik.
Schrijf jij die vreselijke artikelen?
Ik vind ze best goed, maar ja.
Maar je bent een vrouw.
-Wat? -En dat ben je altijd geweest.
Ja.
Het was leuker geweest als dat niet zo was.
Wat kan ik voor je doen?
Stop met over me schrijven.
Echt niet. Wat nog meer?
Vertel me waarom je zo over me schrijft.
Daar is die elegante woordkeus.
Beledig ik je? Ben ik niet damesachtig genoeg?
-Ik vind je gewoon niet grappig. -Ik ben hilarisch.
Je verkoopt goed.
Ik zie amper vrouwelijke komieken,
maar iemand die eruitziet als jij, praat als jij,
schrijft zichzelf.
-Je maakt me af. -Nee.
-Je noemde me een slet. -Impliceerde. Het mocht.
Je lijkt echt trots op jezelf.
Ik heb een goede dag. Ik heb het bureau bij het raam.
Van Eddie afgepakt. Hé, Eddie.
Hij is boos.
Hij heeft het vijf jaar gehad. Hij is goed.
Lees zijn stukken over overheidsverspilling, corruptie en...
Tijd om te gaan.
Het spijt me dat je boos bent, maar
sta je in de kranten.
Ik hou van gin, als je een bedankje wilt sturen.
Doe je best maar.
Denk je dat je me kunt verwoesten of wegjagen...
God, nee. Dat zou vreselijk zijn. Je bent een goudmijn.
De Sophie Lennon-breuk was goed,
maar daarna het Shy Baldwin-fiasco? Dank je.
Heb je enig idee hoe moeilijk het is om te doen wat ik doe?
Optreden in clubs gerund en gedomineerd
door mannen,
zorgen dat ze naar me luisteren?
Daarom schrijf ik over je.
Als ik mijn stuk over jou inlever, wordt het gedrukt.
Ik krijg plaatsing en dit bureau. Ik krijg respect.
Het is zwaar om een vrouw te zijn in de journalistiek.
Ga zo door.
Hij mocht de rest van de zomer niet in de studio komen.
Hij kwam een keer vermomd
en ze schopten hem op straat.
Uw goede vriendin Sophie Lennon is er.
Ze is mijn vriendin niet.
Ze vertelde over Mickey Rooney en een bevroren banaan.
Zo grappig.
Wat lief.
Geweldig om zo'n grappig persoon in huis te hebben.
Ja. Kunnen jullie gaan?
Kom, mensen.
-Bedankt, Miss Sophie. -Jij bedankt.
Dag, allemaal.
Je speelt in steeds kleinere ruimtes.
Tot ziens.
Ben je niet benieuwd waarom ik hier ben?
Wil je iets drinken?
Dit is mijn huis. Nee, ik wil niets.
-Dan kun je buiten wachten. -Goed, mevrouw.
Vreselijk.
De laatste keer dat ik je zag,
schitterde je in het rood.
En jij kokhalsde na je epische Broadway-orgie.
Prima. Ter zake.
Ik heb je hulp nodig.
-Waarmee? -Dat weet je.
-Ik wil Susie weer als manager. -Sophie...
Ze geeft me zelfvertrouwen
en ik heb haar nodig.
Sophie, dat lukt me niet, al zou ik het proberen.
-En ik ga het niet proberen. -Waarom niet?
Waarom niet?
Omdat ik je haat.
De brandende haat van duizend zonnen.
Dat is veel haat.
Die begint hier, kookt hier, brouwt hier.
Het is een ziedende, lavaspuwende vulkaan van haat.
Ik haat je echt.
Je hebt financiële problemen.
-Niet waar. -Jawel.
Dit is een farce.
-Je zit tot je tieten in de schulden. -Ben je nu dichter?
Zal ik je schuldeisers opnoemen?
-Sophie... -Je kruidenier, je bakker, je stomerij.
Hij geeft je je kleren niet eens terug.
Je bent 't elektriciteitsbedrijf $30 schuldig,
twintig dollar voor gas en water,
tweehonderd voor je rekening bij Bloomingdales.
Je koelkast doet het niet en daar is Zelda woest over.
Maar je grootste schuld is bij Moishe Maisel.
-Je schoonvader, toch? -Heeft Susie dat verteld?
God, nee. Mijn privédetective.
Hij vindt alles over iedereen.
Als dat niet lukt, plaatst hij van alles bij iedereen.
Maar dat was in jouw geval niet nodig.
Jij bent een open boek.
-Waarom doe je dit? -Omdat ik een aanbod heb.
-Kom in mijn show werken. -Pardon?
Het opwarmen.
Je spoort niet.
Je komt op voor de uitzending, groet het publiek,
vertelt ze de regels en een paar grappen.
Soms gooi je snoep.
-Nee. -Het is makkelijk.
Ze zijn daar om te lachen en aan de hitte te ontsnappen.
Weinig uren en je bent er zo met de metro.
Je krijgt veel geld, te veel geld. Daar zorg ik voor.
Hoe helpt dit om de dingen met Susie op te lossen?
Ik krijg haar alleen terug via jou.
Als wij het kunnen vinden, kalmeert Susie en wordt ze mijn manager.
-Ik zou nooit voor jou werken. -Je werkt voor NBC.
En het beste is dat je me niet hoeft te zien.
Je treedt op, je vertrekt en dan kom ik op.
En zo zal het zijn.
Over een jaar, misschien eerder, ben je schuldenvrij.
Ik doe er een koelkast bij.
En ik geef die L. Roy Dunham ook een muilkorf.
Die trut krijgt haar verdiende loon.
Vrouwen zouden elkaar moeten helpen. Vind je niet?
-Waar is hij? -Ik weet het niet.
We hebben gegeten. Ik ging vooruit om te zien of alles klaar was.
-Misschien zit hij in een café. -Een café?
Is het een zuiplap?
Laat me even bellen. Ik had op hem moeten letten.
Liet je me een dronken goochelaar boeken?
Wie moet ik bellen?
Prima dat een goochelaar verdwijnt, maar niet voor zijn optreden.
-Hé. -Hé.
-Je hoort in een trein te zitten. -Ik weet het.
-Kunnen we praten? -Wat is er?
-Kantoor. -Goed.
Ik ben zo terug.
Ik hang de telefoon graag voor je op.
Ik had hem nooit moeten boeken. Zonder hem te zien. Ik ben een idioot.
Ik ben zwanger.
Vroeg je waar ik over wilde praten?
-Nee. -Oké.
Ik wilde praten over het feit dat ik zwanger ben.
-Ben je zwanger? -Ja.
-Weet je het zeker? -Ja.
-Heel zeker? -Er is een gebruik in mijn cultuur.
Een waterdichte manier om te weten of je zwanger bent.
-Wat is dat? -Een test doen bij de dokter.
-Ik weet het zeker. -Shit.
Shit.
Dat waren ook mijn eerste woorden.
Dus we zijn het eens.
-Dit is mijn schuld. Ik weet wel beter. -Ik ook.
Ik word dokter. Ik ben op weg.
-Ik weet het. -Ik word dokter.
-Ik hoor je wel. -Ik word dokter.
Dat weet ik. Waarom blijf je dat zeggen?
Ik zeg het tegen mezelf.
Je moet het vaak zeggen, zodat je weet dat de ander het gehoord heeft.
Dan weer om jezelf eraan te herinneren
dat je echt dokter wordt.
En dan weer zodat je het onthoudt
en je concentratie niet verliest
en niet zwanger wordt.
Ik zeg het als ik naar bed ga en als ik wakker word.
Ik weet het. Ik word naast je wakker. Je wordt dokter. Echt waar.
-Je hebt morgen een sollicitatiegesprek. -Ik heb morgen een gesprek.
-Stap in de trein. -Maar ik ben zwanger.
-Dat mag vast wel. -Er is gedrang.
Mei, we komen er wel uit. We hebben tijd.
Ik heb veel dingen verkloot, dit ga ik niet verkloten.
-Ik bel een taxi. -Die staat al buiten.
Ga dan.
Bel me vanaf het station en als je in Chicago aankomt
en als je in je hotel bent...
Ik zal vaak bellen. Beloofd.
Je wordt dokter.
-Alfie. -Je bent heel boos op me.
Ik heb je overal gezocht.
Dat is geen specerij. Misschien heb ik buskruit gesnoven.
Een zaal vol mensen zit op je te wachten.
Dat weet ik.
-Maar boeit je dat niet? -Dat zei ik niet.
-Heb je gedronken? -Daar dacht ik wel aan.
Winkel je gewoon een beetje?
Het is vandaag 20 jaar geleden
dat ik de Major Bowes Amateur Hour won.
-Ik was 12. -Indrukwekkend.
Orson Welles nam me mee uit lunchen. Hij bestelde voor ons.
Toen stelde hij een relevante vraag.
'Wat betekent het voor een goochelaar om voor de radio op te treden?'
-Een goede vraag. -Toen at hij beide lunches op.
-Klinkt als Orson. -Toen hij klaar was,
ging hij naar het toilet en ik dronk zijn martini op. Lekker.
Net punch maar dan lekkerder.
Wat is dit? Ik koop het.
-Doe dit niet. -Wat doe ik dan?
-Je probeert eronderuit te komen. -Echt?
Je bent de beste die ik heb gezien. Geen prutser. Je bent speciaal.
Dat denk ik echt. Dit kun je. Laat mij je helpen.
-Ik weet het niet. Ik voel... -Wat?
-Wat voel je? -Alles.
Ik heb er oog voor.
Jij bent de tweede cliënt van wat een lijst baanbrekende cliënten wordt
en ik geef je niet op.
-Zijn hopeloze gevallen je specialiteit? -Vraag het Sigmund Freud.
-Dat kan ik. Ik praat met de doden. -Prima.
Zeg Siggie dat hij op je let, want je gaat optreden.
Als je faalt, faal je voor publiek en dan faal je heel erg.
-Is dit peptalk? -Ja.
-Je zegt vaak 'faal'. -Maar je snapt het.
Vanavond treed je niet op.
Ik koop dat ding voor je. Je gaat ermee spelen.
Als het kapot gaat, wat zeker gebeurt,
ga je oefenen voor je optreden van morgen.
Die man van de club zal boos zijn.
Geen man. Het is Joel.
Ik regel het met hem.
Maar drink niet.
Want jij bent de ergste en slordigste dronkaard die ik ken.
-Waar is dat ding dat je wilt? -In je zak.
Verdomme, wat ben je goed.
-Ik probeer van haar af te komen. -Ik weet het.
Dat is dit niet.
Het is geld. Anoniem geld.
Ze is een duivels genie.
Patricia Highsmith baseerde elke gek op haar.
Ik heb geld en een koelkast nodig.
-Ze stuurde me koffers en een auto. -Het is hier vlakbij.
Jammer, want ik heb koffers en een auto voor je.
Susie?
Het zijn huisvrouwen. Je mag niet 'tieten' zeggen.
-Dat doe ik niet. -Kun je dat?
-Ik denk het wel. -Verdomme.
-Ze had seks met Cubby O'Brien. -En? Wacht. Wat?
De Mouseketeer? Dat geloof ik niet.
Werk je voor de vrouw die Amerika's liefje bezoedelde?
Ik denk niet dat hij dat is.
Amerika houdt van Cubby O'Brien, Miriam. Word wakker.
Verdomme.
Mrs Weissman, volg mij.
Rose Weissman. We ontmoeten elkaar eindelijk.
-Vind je het restaurant oké? -Ja. Perfect.
Ik ben noot in Brighton Beach geweest. Wat een verwennerij.
Ga zitten.
-Ik ben Benedetta. -Benedetta...
-Geen achternamen. -O, ja.
Je kent mijn achternaam.
-Ik ben Gitta. -Molly.
-Miss Em. -Aangenaam.
Is dit de hele groep?
-Je drinkt toch sherry? -Ja.
Niet overdag.
Bedankt.
Ik moet zeggen
dat ik het geweldig vind dat er een Kleine Bedrijven Vrouwenraad is.
Vrouwen die een gemeenschappelijk doel delen.
Als de padvinderij, maar zonder dat vervelende kamperen.
De haring is zo lekker vandaag.
Benedetta, waar hou jij je mee bezig?
Ik help mensen.
Wat nobel.
Ik help ze elkaar te vinden en verliefd te worden.
-Ik help ze trouwen. -Je klinkt als een koppelaarster.
Miss Em, wat doe jij?
Ik ben een huwelijksmatrone.
Oftewel een koppelaarster.
Gitta, en jij?
-Koppelaarster. De mosterd. -Molly?
Ik ben verpleegster en leer klompen maken.
Grapje. Ik ben een koppelaarster.
-En jij, Rose Weissman? -Ik ben ook een koppelaarster.
Hoelang ben je dat al, Rose Weissman?
Zeg maar Rose.
-Ze heeft m'n vraag niet beantwoord. -En de mosterd niet doorgegeven.
Ik ben nog vrij nieuw. Een paar maanden.
Je doet het goed in zo'n korte tijd.
Beginnersgeluk.
Ooit een hond gezien die uit de bak van een andere probeert te eten?
-Gelukkig niet. -Het is akelig.
Heel akelig.
Een hond krijgt één maaltijd. Die hoeft hij niet te delen.
Ik denk dat er een misverstand is.
-Ben je geen koppelaarster? -Jawel.
Ik probeer niemands bak leeg te eten.
-Je kreeg de meisjes Melamid. -Dat is mijn territorium.
-Ik snap het niet. -Manhattan is verdeeld in territoria.
Om de vrede te bewaren na de oorlogen.
-De oorlogen? -Daar wil je niets over horen.
Veel goede dames verloren.
Maar toen iedereen zijn stuk kreeg, stopten de oorlogen.
Ieder heeft haar territorium. Little Italy, Lower East Side...
Upper Manhattan, Harlem, Washington Heights...
West End, Midtown, Hell's Kitchen...
Joden zijn overal,
maar ik doe alleen joden en Melamid is joods.
Het spijt me. Ik wist niets van territoria.
-Heb je de brief niet ontvangen? -Welke brief?
-De brief die je negeerde. -Die met 'stop'.
Die brief heb ik gekregen, maar ik begreep hem niet.
-Begreep je 'stop' niet? -Eén woord.
-Ben je dom? -Ik begrijp het nu.
-Mooi. -Maar dames.
New York is groot. Er is genoeg werk.
Je luistert niet naar ons.
Je bent niet welkom. Je bent een indringer.
Je bent concurrentie die wij niet willen.
We zijn dames, en als dames wilden we je een kans geven.
Als je dit in Staten Island had gedaan,
was er alleen nog die hoed van je over.
Ik ga niet zeggen wat ze met de hoed hadden gedaan.
We kunnen dit heel akelig voor je maken.
Wat bedoel je?
Ten eerste weten we van je dochter en die stripshow.
-Dat zou Mr Melamid niet goedkeuren. -Geen enkele klant.
Dat heeft niets met mijn bedrijf te maken.
Bedrijf?
Wat weet jij van bedrijven?
Koppelen is geen bedrijf.
Het is een traditie die al eeuwen bestaat.
Mijn familie koppelde al toen je Harlem met twee A's schreef.
-Je moet stoppen. -Stop.
-Stop en geef het zout door.
Duidelijk?
Mooi.
Zullen we nu eten?
De schnitzels hier zijn zo dun.
En knapperig.
Dat is trouwens een mooie hoed.
Een goed publiek. Toeristen, locals en nonnen.
-Zoals altijd. -Ik zal de paus niet beledigen.
Het publiek bewerken is altijd goed, dus communiceer.
We gooien ook pannenlappen met de naam van de quiz.
-Ze zijn gek op pannenlappen. -Ik ook.
Eén ding heeft iedereen gemeen
en dat is dat we gek zijn op Sophie.
-Sorry. -Ja. We zijn gek op Sophie.
We zijn er klaar voor. Ga maar en veel plezier.
Ik ga rondlopen. Zet 'm op.
-Zet Sophie op. -Tot straks.
Goedemiddag, iedereen.
Klaar voor Seconden Tellen met Sophie Lennon?
Ja.
Jammer, want dit is een kookprogramma.
Wie houdt er van zalm? Nee. Jullie zitten hier goed.
Een paar dingen om te onthouden.
Niet roken, niet eten
en als die rode lamp brandt, vallen de Russen binnen.
Of we nemen op. Een van de twee. Allebei spannend.
Als Sophie opkomt,
schreeuwen jullie alsof je haar in brand staat.
Als je haar echt in brand staat, zijn de uitgangen daar.
Wat een knap publiek vandaag.
Jullie lijken verliefd. Klopt dat?
We zijn verloofd.
Spannend. Willen jullie meteen kinderen?
-Ik denk het wel. -Ja.
Mooi. Ik heb er twee.
Ethan en Esther. Ik doe ze in bad.
Geef ze regelmatig eten en water.
Goed zaken doen met jullie.
Hoi. Susie Myerson, talentmanager.
Ik kom alleen Mike Carr gedag zeggen.
We hebben laatst geluncht.
-Sta je op de lijst? -Ja. Wie gaat daarover?
Ik. Susie Myerson?
Eigenlijk is het Carol Jacobson.
-Daar sta ik. -Ben je Gordons stiefmoeder?
Ja. Ik hou veel van hem.
Loop door.
Iedereen zegt altijd: 'Loop door.'
Ik zie veel mensen van buiten de stad.
Steek je hand op. Kom op.
En wie sjouwt er een reisgids van New York mee?
Sommigen hebben die. Beken.
Laat eens zien.
Dit is de enige plek waar je
een musical, een quiz en een overval op één dag kunt zien.
Eens kijken. Hier staat:
'Probeer er niet uit te zien als een toerist.'
Wat lastig is als je een reisgids bij je hebt.
Je moet eruitzien als een domme local.
Waarom lachen ze?
Jouw meisje. Ze doet het heel goed. Ze vinden haar leuk.
Mooi. Het zal werken.
Loop rond met een zwerversstok en een fles Canadian Club.
Dan komt niemand in de buurt.
-Ze is zo grappig. -Om te gillen.
'Coney Island is een bezoek waard.
'New Yorkers lopen snel,
'dus voer je tempo op, zodat je de locals niet ergert.'
Wil je de locals niet ergeren? Verlaat de stad.
Was het zo grappig?
Nee. Maar ik wel.
Sophie. Hallo.
Begint de show?
Nog een paar minuten.
Ik wilde alleen deze geweldige mensen even gedag zeggen.
Jullie zijn klaar met het voorgerecht en willen het hoofdgerecht, hè?
Leuk, maar van snel eten word je winderig.
Alleen als het een rijk voorgerecht is,
dus we zitten goed.
Een peiling. Willen jullie dat ik ga?
Nee.
Het volk heeft gesproken.
Laat mij jullie gids van New York zijn.
Ga niet lunchen in Tavern On The Green.
Als je dronken wilt worden, pak dan een fles en kom naar Central Park.
Mijn advies? Sla de koetsrit over.
Als je rond wilt stuiteren terwijl je mest ruikt,
neem dan een taxi.
En sla de draaimolen in Central Park over.
Als je rondjes wilt draaien met domme kinderen,
kom naar mijn schrijverskamer.
Je hoeft niet naar het Natuurhistorisch Museum.
Dit is de juiste plek om een dinosaurus te zien.
Zo grappig.
Mike.
-Wat? -Susie Myerson.
-De Stage Deli? Sophie Lennon? -Juist. Hoe is het?
Dat Sophie-ding ging goed. Geef toe.
-Gordon was blij. -Het is me gelukt.
Ik heb een cliënt. Een geweldige komiek. Ze is te gek.
Gordons show is perfect om haar te laten zien.
Ik bied haar eerst aan jou aan.
-Mooi. Wat is haar kunstje? -Wat?
Veroordeling? Seksdriehoek?
-Ze is een komiek. -Ik snap het niet.
-Een goede komiek. -Oké.
Ik stuur een van mijn jongens. Waar speelt ze?
Ze doet nu de warming-up voor Sophie.
-Laat maar. -Normaal speelt ze in Midtown.
-Altijd uitverkocht. -Latin Quarter? Roxy's?
-Nee. -Dus in de stad?
-Nee. -Je wilt dat ik haar zie. Waar kan dat?
Waar?
Er is geen plek waar je haar kunt zien, Mike.
Kijk naar dat kapsel.
Daar kan Wilt Chamberlain niet overheen kijken.
Je kapsel is zo hoog
dat je geen kapper, maar een verkeersleider nodig hebt.
Zo hoog dat haar gespleten punten hoogtevrees hebben.
Hoger dan Midge's onbetaalde stomerijrekeningen.
Het is hoger dan Sophies bloeddruk.
Het is hoger dan het voetstuk waar Midge zichzelf op zet.
Het is 'higher' dan Sophie Lennon op dinsdagavond.
Op dinsdagochtend. Elke ochtend.
-Hoe is het? Hoe heet je? -Hoe heet je?
-Morty. -Stella.
Waar woon je?
-Milwaukee. -Westport.
-Morty. -Leuk dat je er bent.
-'Milwaukee Morty.' -Straks roep ik:
-'Stella.' -'Mijn vrouw, Poughkeepsie Patty.'
-Zet mijn microfoon harder. -De mijne ook.
-Zodat ze me achterin horen. -Een handtekening?
Die geef ik je graag.
Of een ongeneeslijke geslachtsziekte?
-Die geeft ze je ook graag. -Pas op je woorden.
We zijn niet in die gore tent waar jij werkt.
Klopt. We zijn bij een quiz.
Een leuke plek voor de laatste jaren van een overjarige komiek.
En wat een quiz.
Nog een peiling.
Wie vindt Seconden Tellen te gek?
Seconden tellen. Zoals wanneer je een bom ontmantelt.
Logisch, want die wil je op Sophies grappen gooien.
Of als je aan het koord van een parachute trekt.
Moest je dat doen
toen Shy Baldwin je uit zijn vliegtuig schopte?
Die laxeermiddelreclames zijn perfect voor iemand die shit uitkraamt.
Oké, mensen. Wie wil er een gratis pannenlap?
Ondertiteld door: AC
Creatief Supervisor Sofie Janssen