Subukan mo lang. Isang beses lang, subok lang.
Lenny! Magandang umaga, gusto mo ng kape?
May mga tinapay at prutas, kain ka.
Masarap ang blintz.
Sorry, sino kayo?
-Miss December! -Iba ang hitsura mo.
Ikinuwento mo ang tungkol kay Ms. December nang gabing nakakulong tayo.
Nakulong na ako kasama ng iba't ibang tao.
Sinabi namin sa mga bata, sumakit ang tiyan mo sa pagkain ng maraming cookies.
Iyon dapat ang ikuwento mo.
Gusto ko ng katotohanan.
Wala ako sa mood ilarawan kung ano ang alcohol poisoning.
-Kaya 'pag nagtanong siya-- -Sino?
-Si Ethan. -'Di ko kilala kung sino--
'Pag may batang nagtanong ba't ka nandito, ang sagot mo...
Sabi mo, matalino siya.
'Yong pagpapatawa niya, 'kako. Tanga siya minsan.
Teka lang!
May mga dala ako kagabi.
Coat, sapatos, wallet. Nariring n'yo ba iyon?
Tagumpay!
-Uy, gising ka na pala. -Teka. Ikaw.
-Kilala kita. -Kilala rin kita.
At grabe ka matulog.
Dinaganan ka ni Ethan para makuha ang fire truck niya.
Teka!
Okay. Okay. 'Di nangyari 'to.
Hudson River ang nasa likod!
Upper West Side 'to!
May tagasulat siguro siya ng gawa niya.
-Gusto mo ng kape? -Nag-alok na kami.
Sorry at wala ako nang magising ka, tinuturuan kong pumupu ang anak ko.
Napakahusay niya ngayon.
Disaster ang kahapon. Kailangang palitan ang wallpaper.
May mga pinagdadaanan talaga-- Pwedeng--
-Gusto mong maligo? -Hindi.
-Parang kailangan mo! -Maliligo ako kapag--
Lintik!
-Paano ako napunta rito? -Anong tanda mo?
Wala.
Kagabi, nasa biyahe ako pauwi mula sa club
at nakita kitang walang malay sa daan.
Tinanong kita saan ka nakatira at sabi mo, "Ganda ng buhok mo."
Sinabi ko iyon?
Hindi. Kunwari, buhok ang pinuri mo.
Nagpasalamat ako at dinala kita sa kuwarto ng anak ko.
-Sa maliit na kama. -Bata siya, eh.
-Ninakawan ba ako? -Hindi ko alam.
Nasaan ang sapatos, jacket, wallet, at relo ko?
Pinaplantsa ni Zelda ang jacket at nililinis sapatos mo.
Tinago ko ang wallet mo dahil kumakain ng pera si Ethan
-at hahanapin ko ang relo mo. -Teka!
-Akin na ang pantalon mo. -Kailangan ko 'to.
Gusut-gusot na. Ang pangit.
Kailangan mo lang kilalanin.
Okay! Nakita ko na ang relo mo!
Zelda, ang ganda ng jacket. Gusto mong ibigay ang pantalon mo?
-Hulaan mo. -'Di niya ibibigay ang pantalon, Zelda.
Sapatos at wallet.
Nahanap pa rin ni Ethan, kaya babayaran na lang kita.
-'Di ko mahanap ang necktie mo. -Iyo na iyon.
-Lenny... -Meron pa akong iba.
Salamat dito, pero sa susunod na makita mo ako,
at parang kailangan ko ng tulong, 'wag mo akong pansinin.
Uy!
Uy! Drama queen!
Walang daan diyan!
Pwede bang-- Lenny!
Ang elevator--
Bakit ba ang taas naman ng tirahan n'yo?
Bakit ka ba-- 'Yong totoo? Lenny!
Magandang umaga, Gng. Teitelbaum. Lenny!
Wala ba kayong taxi sa Upper West Side?
Baka iniiwasan ka nila.
-Heto. -Ano iyan?
-Ang sapatos mo? -Hindi, suot ko ang--
-Kanina, suot ko iyon, ah. -Bakit ka ba galit?
Niligtas na nga kita, galit ka pa sa akin?
-Pasalamat ka dapat. -Nagpapasalamat ako.
Ang wallpaper mo ang protektahan mo.
-Para kang bata. -Syempre, komedyante ako.
-Bumalik ka na sa loob. -Si Lenny Bruce! Si Lenny Bruce iyon!
-Uy, Lenny! Napakahusay mo! -Hello. Salamat.
-'Di ko maintindihan ang meron dito. -Hindi?
Hari ka, Lenny!
Bilang subject ko, makakaalis ka na. Kayong dalawa.
-Baka gusto mong-- -'Wag mo ako turuang mag-taxi.
'Di kita tuturuan, ituturo ko kung saan.
Nagta-taxi na ako, 'di ka pa pinapanganak.
Kinakausap kita, tumingin ka sa'kin!
Ganyan ka ba umarte 'pag ginawan ka ng pabor?
'Di mo ako pinapansin.
Sorry. Nagkakilala na ba kayo?
Gago ka, Bruce! Ikaw ang Mort Sahl ng mahihirap!
-Green ang ilaw, sir! -Plantsahin mo pantalon mo!
-Bakit ka ba ganito? -Dahil hindi ganito ang buhay ko!
Ang lugar na 'to. 'Yang apron na 'yan.
Nag-aagahan ang lolo't lola, nagtatakbuha't nag-aaral ang mga bata.
May kasambahay na humihingi ng pantalon ko.
'Yong kanina, ganoon ang buhay ko--
Wala akong masabi.
-Alam kong nagpakabuti ka lang. -Oo.
Inuwi kita
para makatulog ka sa kama at hindi sa kulungan.
Pasensya na't 'di 'yon ang buhay mo.
Ayos lang sa akin ang mga bata. May anak ako.
-Talaga? -Oo.
-Babae o lalaki? -Babae.
-'Di mo siya nababanggit. -Talaga?
Sa tinagal-tagal nating nagkasama
habang nagbe-bake sa oven,
'di ko nakuwento sa'yo ang anak ko?
Dahil hindi naman dapat.
Hindi ganoon iyon. Mga komikero tayo, buhay sa gabi!
Kalokohan at kalaswaan ang pinag-uusapan natin.
Nagbibiro tungkol sa mga diktador na makikihapunan,
kung anong kakainin ni Stalin.
'Di tayo nag-e-apron at nag-uusap sa pagpupu ng bata.
Kung gusto kong ikuwento ang anak ko, tatawagan ko nanay ko.
-Anong ginagawa mo? -Iihi ako.
Gamitin mo ang banyo sa taas.
Kung doon ako, magpapatugtog ka. Ayoko ng ganoon 'pag umiihi ako.
Sa wakas.
Alam kong--
-Heto. -Pasensya na.
Ano sa tingin mo ang nangyari kagabi?
Hindi, para sa taxi, sa paglinis ng sapatos, sa agahan.
Diyos ko po!
Ay isang napakahusay na karpintero.
-Uy! Ikaw si Lenny Bruce? -Magmaneho ka lang.
-Ano pong numero? -Numero ng isang nightclub.
Anong pangalan ng nightclub?
'Di ko alam, pero nasa Chinatown. Makakatulong ba iyon?
Hindi.
Sige, pwede mong hanapin ang mga club sa Chinatown?
Hindi.
Pwede kang maglista ng kahit anong tunog-club?
Pwede.
Pwede mong sagutin ang mga tawag ko sa susunod na 6 na oras?
Talent manager ako. Naisip mo nang mag-perform sa stage?
Teka! Subukan mo ang club ni Joel Maisel sa China--
Naghati dapat kayo.
-Dinah! -Ano po iyon?
Kailangan ko makausap si Mike Carr.
Nag-iwan ako ng mensahe kanina.
-Sinabi mo pangalan ko? -Hindi po.
Mabuti.
Salamat sa pagkain ng mga 'to sa kama ko.
-Siya na lang pahanapin mo ng club. -Sino?
'Yong nakaupo roon sa labas. Siya ang pahanapin mo ng club.
Kaya siya naroon, 'di ba?
Nakaupo araw-araw, nakikinig lang.
'Wag ka sa kama ko, at 'wag kang makialam.
Ang dami namang utos no'n.
-Salamat. -Magandang araw.
May isa ka pa ulit. "Mga alak sa mundo."
'Yong "O" sa mundo ay globo. Ang cute.
Itago mo bago ilabas ni Alfie ang passport niya.
Nagpapasalamat si Miss Lennon sa'yo.
Nagpapasalamat na wala pang unyon mga boses sa ulo niya.
May club ang ex ni Midge sa Chinatown--
Sige po.
-'Di ko tanda ang pangalan. -Ako na po.
-Sino nga ulit 'to? -Pamangkin ko.
Parang 'di propesyunal 'yon.
Lahat ng opisinang napasukan ko, ganito ginagawa ng sekretarya
-Wala ka na sa mga opisinang iyon. -May kausap ako sa telepono!
-Hello, Si Susie Myerson 'to. -Sabi may cookies.
Ayoko ng singaling.
Bakit 'di ka maghanap ng blonde na mahahati mo o kung ano.
Nasa telepono si Joel Maisel.
-Ang bilis no'n. -Opo.
-Joel Maisel. -Oo.
'Di ko sinabi pangalan.
-Sasagutin mo ba? -Oo.
Ganoon ang magician!
Si Susie Myerson ng Susie Myerson and Associates.
-Kumusta ka? -Sino 'to?
Si Susie Myerson nga ng Susie Myerson and Associates.
-Sana 'di ako nakakaabala. -Sino 'to?
Nakakatawa ka.
Joel, tumatawag ako para kausapin ka tungkol--
-Kilala mo kung sino 'to? -Si Bette Davis o si Rock Hudson.
-Inaayos ko ang relasyon natin. -Wala tayong relasyon.
Gumawa tayo.
Talent manager ako, may nightclub ka.
Baka pwede tayong magnegosyo. Manahimik ka at magpakapropesyunal.
Manager, ano ba?
May isa kang kliyente at pwede siyang pumunta rito kahit kailan.
May isa pa akong nakasasabik na bagong kliyente.
-Isang 'di mo ba nakakama! -Komikero?
Magician.
-Na nagbabaraha? -Hindi. Higit pa.
Napakabilis ng kamay niya.
Illusionist. Hypnotist. Lintik, baka nga may magic talaga siya.
Walang kagaya niya.
Gusto kong i-book mo siya.
Balita ko, napakaganda ng club mo.
Tigilan mo 'yan. Nakakabuwisit.
Ayos sa'kin kahit anong slot na ibibigay mo.
Sobrang astig, magugustuhan siya ng mga bata.
-Kailangan kong makita ang gagawin niya. -Sige. Libre na ang unang show.
'Pag nagustuhan mo, isang buwan siya sa'yo. Deal?
-Tingnan natin. -Mahusay na negosyante.
Magiging maganda ang samahan natin.
Sige, paalam.
Naupuan ko pala ang cookies.
Oscar Levant, ilang segundo ang kailangan mo sa susunod na tanong?
May 37 ka sa bangko.
-Bigyan mo ako ng 18. -Sige.
Sa loob ng 18 segundo,
pangalanan mo ang bawat estadong nagsisimula sa M o C.
Magsimula ka na!
M, Mississippi, Missouri, Maine, Melinda.
'Di 'yon estado, dating asawa iyon.
Tumiwalag ka sa unyon?
Pagkaputok niya sa Fort Sumter ko.
Mama! Papa! Tulog ang mga bata at lalabas ako!
-Natamaan ako sa ulo. -Alam ko. Dinig ko ang pagtama.
Uy, sorry, sinong nagsasalita?
Gusto mong humiga sa sahig?
Pwedeng lagyan ng unan ang ulo mo gamit ang potholders.
Dalawang bote ng hairspray ang nasa ulo ko.
Kita kong nagtatago ka riyan, Pete.
Si Pete ang may sala. Oscar, hindi kita nalimot.
Magsimula ka na!
-Estado ba iyon? -Estado ng pagkalito, parang ganoon.
Tapos na.
-Anong nalimot niya? -Michigan, Colorado--
-Anong nangyayari dito? -Seconds Count, ang saya.
Nakakatawa si Sophie. Napakahusay niya.
-Hindi, 'yong TV trays. -Para sa palabas ni Sophie.
'Pag may 'di ka napanood, wala ka nang makakausap
dahil 'yon lang ang usapan ng mga tao.
-'Pag Huwebes, dito kami naghahapunan. -Kakaiba.
Sige, tulog ang mga bata at aalis na ako.
Sige.
Alam n'yong sinubukan niyang sirain ang career ng anak n'yo, tama?
-Sino? Si Sophie? -Oo, si Sophie.
-Nakalipas na iyon. -Bahala kayo. Sige.
'Di lang 'yon nakalipas.
-Nasisira ang panonood namin. -Parang kahapon lang, tama?
Tanda n'yo siya noong masaya pang maglaro ng gulong at patpat?
Dahil tingin namin, nakakatawa siya.
-Siya ang bagong Chaplin. -Wala akong masabi.
Kung Buddy Chaplin pa, 'yong nagsusukat ng paa
at may tsismis na patay na kambal na Siamese sa tiyan niya, pwede pa.
Pero Charlie Chaplin? Modern Times? The Gold Rush? Parang hindi naman.
-Akala ko, wala kang masabi. -Lintik.
Wala na! May sinabi siyang nakakatawa.
Wala siyang sinasabing nakakatawa. Puro gawa-gawang bon mots.
Hindi 'yon gawa-gawa--
Kung nag-French ka, alam mong bon mots iyon.
Hindi na kailangan.
-Peke si Sophie, pero nakakatawa? -Narinig ko na 'yan.
-'Di namin napapanood ang commercial! -Pampatae iyan!
Oo, pero nakakatawa siya.
Sobrang walang galang, at ang laki ng ipinayat niya.
Nasabi ko na ang piece ko.
-Ayos ang peace! -Amen.
Uy! Anong nangyayari doon?
Sige na!
May mainit na tubig na ulit sa shower.
Nilinis ang kapihan at bago na ang coffemaker.
May cream at asukal. Lalanggamin na tayo.
-Kaya nga dapat may lalagyan. -Ikaw na bumili.
Inilipat namin ang paint at tarps mula sa bodega.
Isinabit ang salamin, narito na ang mananahi,
wala ang sewing machine na ipinangako mo,
pero may nakita kaming makina nang ilipat namin ang paint at tarps,
kaya 'ayan na.
Aayusin ang bubong sa susunod.
Nakita namin ang trumpeta ni Duke. Pero wala si Duke.
Gumagana na ang speaker sa dressing room,
ginawa naming halamanan ang urinal sa banyo ng babae.
Boise, ang gandang pag-unlad nito.
Baka gawin kitang stage manager.
Ako ang manager-manager.
Ako ang nagma-manage ng stage, oo. Pero pati ng ibang bagay.
Ako ang manager ng front room.
Ng loading dock, ako talaga ang manager--
-'Pag dumating ang mga delivery-- -Bilisan mo, magtatrabaho pa ako!
Sige.
Uy!
Dalawang gin rickey, tatlong banana daiquiri,
isang Singapore Sling at isang White Russian. Dagdag vodka.
-Tatlong Grasshopper. -Nasaan ang Sherry Flip ko?
Sandali lang. Anong tapos ng Grasshopper?
-Sherry Flip. Salamat. -Manhattans, extra cherries!
-Kumusta? -Wala nang white wine!
Bartender. Anim na Paloma sa mesa roon.
-At may susunod pa. -Paloma, Paloma.
Kailangan natin ng grapefruit.
Uy!
Paumanhin.
Tingnan n'yo! 'Ayun siya!
Bueno.
Tingnan n'yo nga naman ang kababaihan sa audience ngayon.
Alam n'yo namang sale sa Bergdorf malapit dito, ano?
Kalahati rin ang mga bestida rito, pero 'di sa paraang iniisip n'yo.
Hello sa inyo. Naligaw kayo?
Ikakasal na siya, dinala namin siya.
Kukumbinsihin kong 'wag tumuloy?
-Ano'ng pangalan mo? -Nora.
Congrats, Nora. Anong pangalan ng mapapangasawa mo?
-Montgomery. -May litrato ka?
Hindi na masama.
Pero tandaan mo, matutulog kang ito ang kasama mo,
sa susunod, 'yan na kasama mo paggising mo.
Biro lang, sir.
At...
Tigil.
Kumusta rito? Gusto ko ang hitsura.
Mga salaming pangmatalino ko ito. Peke lang.
Parang totoo.
Mga binibini. Dinig ko ang bawat salitang kunwaring 'di n'yo sinasabi.
Bueno, napahanga ako.
-Si Dodie... -Imogene.
...nabali niya ang dati niyang rekord
na 80 salita kada minuto sampung minuto ang nakalilipas.
'Di ang pinakamabilis ko, pero si James Joyce yon,
-kaya kinakabahan ako. -Ano?
Sinusulat ko ang Finnegans Wake,
pero henyo siya.
-Sabi na, magkakasundo kayo. -Mababaw pa iyon.
-Talagang mahusay si Dodie. -Imogene.
Parang 'di 'yon ang kasabihan.
Ang maging malaya sa pagsusulat, pero 'di ka magta-type?
-Ibang-iba ang buhay ko! -Tanggap na ako?
-Hindi na kita paaalisin. -Hostage na ako!
-Miss Miriam! -Heto na, Zelda!
-Paano, Dodie, handa ka na kay Proust? -Imogene nga!
Ang tanong, handa na ba si G. Proust para sa akin?
Patay ang ref. Pumasok ako, binuksan ko, walang ilaw.
Hindi malamig. Tingnan ko kung nakasaksak.
Sinasaksak ko roon, di nakasaksak.
Kagabi pa walang ilaw.
Anong ibig mong sabihin?
Walang ilaw.
Kaya iniwan mo lang na namamaho?
-'Di ko alam ang ibig sabihin no'n. -Ano--
Anong klaseng babae ka? Kasal ka dati.
-Paano nangyari? -Walang kinalaman sa ref.
'Di alam ng mga tangang babae kapag patay ang ilaw, may mali.
Aayusin ko. Sa ngayon, tanungin natin ang mga kapitbahay
kung pwede tayong makilagay sa kanila.
Pasok, Norma at Lorraine, mauupo tayo,
iinom ng iced tea at sasabihin mo sa akin
ang lahat ng tungkol sa'yo na magugustuhan ng lalaki.
Napakahusay ng batang ito.
'Pag nakilala siya ng gobyerno, susuriin siya sa lab. Ang galing sa oras!
Paumanhin sa inyo.
Nireserba ko ang sala kahapon. 'Di mo tiningnan ang tsart?
Hindi.
Ideya mo 'yon, kaya akala ko, titingnan mo.
-Patapos na kami. -Natapos mo rin.
-Aalis na ako. Dodie. -Imogene!
Iligpit mo gamit mo at sundan mo ako.
Doon tayo sa banyo. Doon ako nagtatrabaho.
Kukunin ko ang tsaa.
Diyos ko! Anong nangyayari dito?
Namatay ang ref at nalimot ni Zelda na tinuruan niya ako ng Polish.
Si Rose Weissman 'to.
Hi. Ako si Miriam Maisel.
Mukhang may ref kayo sa bahay.
Oo. Maganda iyon. Ikinagagalak kong dumalo.
Sige. Salamat.
Bakit hindi mo tinuruan ang anak mo tungkol sa ilaw sa ref?
May ilaw sa ref?
Miriam, alam mo ba?
Inimbitahan ako sa taunang salusalo ng Small Business Women's Council.
Opisyal nang kinikilala ang mama mo bilang maliit na negosyante.
Hindi, teka, maliit na negosyo.
Hindi, negosyante ako, maliit ang negosyo, at babae ako--
-May libre akong pagkain. -Congratulations.
Salamat.
-Miriam! -Ano?
-Nag-alok ako, kinuha nila. -Hindi mo sila pinaupo.
-Gusto n'yong maupo? -Paalam, Miriam.
Paumanhin. Anak ko iyon. Nakakatawa siya.
Nasipa siya ng kabayo sa ulo noong bata pa siya...
Ang ganda niya!
Pucha, pucha!
-May nagmamahal sa'yo. -'Di 'yan pagmamahal!
May golf pro sila. Nasa akin ang numero.
-Tawagan mo si Sophie Lennon. -Sige.
Kailangan mo siyang hulihin!
-Parami sila nang parami! -'Pag nahuli mo, paliguan mo!
Pucha!
Sorry, alam ko, ililipat ko dapat kanina.
-Nasa line one na si Sophie Lennon. -Dinah, isa lang ang linya.
'Wag ka nang mag-"line one."
Tunog-importante ka.
Importante ako, Dinah. Importante ako.
-Gusto kong malaman ng iba 'yon. -Isara mo ang pinto.
Sophie, dapat nang matigil 'to!
-Hindi ito si Bb. Lennon. -Butii naman, Humbert.
-Pakausap sa boss mo. -Hindi maaari.
-Binibigyan siya ngayon ng Roman wax. -Ng ano?
Pagtatanggal iyon ng buhok sa wala dapat niyon.
Dawes! Tanungin mo si Susie kung nagustuhan niya ang Cadillac.
-Nagustuhan n'yo po ba ang Cadillac? -Pakisabi, ayaw ko,
at 'di na kailangang magpadala ng regalo,
kaya tama na.
Gusto ni Bb. Lennon na ibigay ang mga iyon.
At patanong kung nagustuhan niya ang Carav--
Itinigil niya lang ang sinasabi niya
tila tinatanong niya ang Caravaggio.
Dawes, ni hindi ko alam kung ano iyon.
Pakisabi sa kanya, may kasunduan kami.
Tutulungan ko siya at lalayuan na niya ako!
Ayaw niya sa pagbibigay mo.
Nakapasok ako sa game show dahil sa kanya! Sabihin mo!
-Sabi niya-- -Pinasok ko siya sa Gordon Ford.
Nakuha niya nang sarili ang game show.
Makukuha na niya ang mga regalo niya.
Dawes, pakisabi--
-Parehas tayo ng hula. -Paalam!
Dinah, bigyan mo ako ng bagong orange!
Gusto mong mamatay ako sa atake sa puso.
Iyon ba ang gusto mo, Miriam?
Dahil napakahusay ng gawa mo.
Ayokong atakihin ka sa puso. Napakabuti mo sa akin.
'Di ba? Mabuti akong tao.
Kailangan ko lang ng maliit na halaga para sa susunod na bayad.
Ano iyon? Gaano kaliit?
Mga ilang linggo?
May malaking order sa'kin ng Tupperware sa 9B.
Hinatak niya ang buong Geology department para lagyan ng mga fossil.
Hindi maliit na order 'to--
Ano iyon?
Hinagisan niya ng mangkok na may tubig ang bisita,
para ipakitang 'di natatapon 'to. Isang alamat.
Tumawag ka ng ambulansya!
Wala akong kita hangga't walang tseke,
at sa Toronto pa manggagaling ang tseke. Canadian siya.
Kakaiba ang pananalita niya.
Hindi angkop ang salitang maliit sa isang legal na kontrata.
-Alam mo ba iyon? -Salamat sa pag-unawa.
Mahal ka ng mga apo mo.
Kailangan ko ng maiinom.
-Bakit may jam ka sa suot mo? -May pamangkin si Dinah na may jam.
-'Di bagay sa isang business model. -May gano'n tayo?
Babae. Alak. Mga lalaking nagbabayad doon. Ganoon.
Pero nakakatawa siya, tama?
Oo, pero binabago niya ang lugar sa kung anong gusto niya!
Pinag-uusapan n'yo ba ako?
Akala ko, umalis ka na. At 'di ka kumatok.
Pinag-uusapan n'yo ba ako?
-Ano 'to, Boise? -Terrence, si Gng. Maisel
at ang makulit niyang manager na si Susie.
-Partner namin si Terrence. -Napakahalaga.
At 'ayan si Mario.
Gng. Maisel, matindi ang ginawa mo.
Laging maraming tao ang club.
-Mga maling tao. -Paanong mali?
Mga tagaluto ang pumupunta rito.
-Tagaluto? -Mga babae.
Ano naman?
Ano naman? Bahay-aliwan 'to.
'Wag mong sabihin 'yan.
Aliwan 'to para sa piling kalalakihan.
-Na gusto ng mga suso. -Tapos?
Pumupunta ang mga lalaki rito para lumayo sa babae.
Puwera sa mga nasa stage.
At iba rin ang amoy.
-Ano'ng naaamoy mo? -Hindi amoy-beer, ihi, o ammonia.
Binago ko ang amoy? Kalinisan iyon.
Masama ba na hindi nangangamoy?
Ayos. May dinagdag pa si Bunny.
-Ayoko ng amoy-ihi. -Ako rin.
Depende sa sitwasyon.
Baka naiinggit kayo. Si Maisel ang sikat dito.
Mula dumating siya rito, mas masarap na ang kape.
Kumonti ang nakakahinalang lalaki.
May mananahi na. 'Di na natatanggal ang damit namin.
Kailangan nilang matanggal.
Iyon ang business model!
Mas malaki mag-tip ang mga babae.
'Di ko tinanong, pero salamat.
Mas mapagbigay ang mga babae.
Kami ang bumubuhay sa mga bata.
-Pauwi ka na, Bunny! -Ikaw ang umuwi, Boise!
'Di 'yon insulto. Tapos na trabaho mo, umuwi ka na!
Hindi sila nagtatago, at napapansin na ng pulis.
Aalis ang lalaki tapos ng show.
Ang mga babae, nagtatawanan pa--
Ano naman? Masaya rito.
Ilegal ang negosyong 'to, alam mo ba 'yon?
Pero tumaas ang kita ng alak.
Oo, pero laging may prutas.
Banana daiquiri, Mai Tai, Pink Squirrel.
-Mga drinks 'yon? -Gusto nila may maliit na payong.
Hinding-hindi ako bibili ng maliit na payong
at pambabaeng lalagyan ng produkto.
-Meron sila no'n? -Oo naman.
Ang classy. Parang museo iyon.
Narito na ang mga resibo, nakikita ko, sa lahat.
Kung malaki ang kinikita natin, ituloy lang natin.
-Ang alin? -Umorder ng maliliit na payong
at pambabaeng lalagyan.
Dapat mapagsilbihan ang mga kustomer 'pag narito sila.
At ituloy mo ang ginagawa mo.
Magkakaroon tayo ng pareho.
Aliwan ng mga lalaki at babaeng komikera.
-Uwi na tayo. -Teka.
Panahon na para bigyan siya ng tip mula sa kita sa bar.
-Hindi pwede. -Ibu-book ko siya sa iba,
dadalhin namin mga audience.
May kontrata tayo. Naalala n'yo?
Sa iligal at walang lisensyang club.
Kumalma ang lahat. Diyos ko. Ang tigas niya. Ikaw dapat ang bouncer.
Pag-uusapan natin ang tip bukas.
-Ngayon na. -Pagod na ako.
Uuwi na ako at manonood ng Gordon Ford.
Ipapaliwanag ni Eddie Fisher ang sarili niya.
-Manonood din ako. -Bukas.
Gandang gabi sa inyo.
Umuwi na nga kayo?
Gusto mo ng banana daiquiri, Kenny?
Tara na!
Ako na, Zelda.
Pasensya na sa ref. 'Wag ka nang magalit sa akin.
Susubukan ko.
-Hi, Miriam Maisel? -Ako nga.
-Nakakatawa ang boses mo. -Ano 'kamo?
Paumanhin. Ako ang sekretarya ni Susie.
Mukhang sisikat ka kasi nakakatawa ang boses mo.
-Salamat, Dinah. Okay. -Tatawagin ko si Susie.
Susie, nasa line one si Miriam Maisel.
-Hindi nagri-ring! -Parang sira ang hold button.
Akin na ang tawag, pero tumawag ka ng mag-aayos ng hold button.
'Di ako makakatawag kung may kausap ka sa linya.
-Basta akin na ang tawag! -Hello?
Gusto kong marinig mo sa akin, hindi sa mga nandoon sa deli.
Marinig ang alin?
Tumirada na naman si L. Roy Dunham.
Napanood niya ang palabas mo sa Wolford, at nagsulat siya tungkol doon.
'Wag mong basahin.
-Pero ang gandang palabas no'n. -Alam ko. Mapapagod din siya.
Matatangay rin siya ng iba sa ibang direksyon.
Kailan pa? Ilang buwan na!
Ewan ko. Kalimutan mo na siya.
Mahal ka ng mga manonood, iyon ang mahalaga.
Oo. Tama ka.
Maganda ang palabas, ang audience, maganda ang lahat.
Hi. Hinahanap ko si L. Roy Dunham.
-At ikaw si? -Miriam Weissman.
-Miriam Weissman, dalawa ang S? -Oo.
-Okey. Maghintay ka rito. -Salamat.
Gng. Maisel.
L. Roy Dunham. Nakilala rin kita sa wakas.
Ang bango mo sa personal. Arpege ba iyan?
-Hindi ko maunawaan. Ikaw si-- -L. Roy Dunham.
-Ikaw. -Ako nga.
Nagsusulat ka ng mga teribleng artikulo?
Maganda sila sa'kin, pero oo.
Pero babae ka.
-Ano? -At matagal ka nang babae.
Oo nga.
Mas magandang kuwento kung hindi ako babae, ano?
Gng. Maisel, anong maipaglilingkod ko?
Pwede nang ihinto ang pagsulat sa'kin.
Mukhang 'di pwede. Ano pa?
Pwede mong sabihin kung bakit mo ginagawa iyon.
May magandang kasabihang gustung-gusto ko.
Nasasaktan kita, iyon ba? 'Di ba ako mala-babae?
-'Di lang ako natatawa sa'yo. -Nakakatawa ako!
Mahusay ka lang manggaya, alam mo 'yon?
Wala masyadong komikera,
pero ang gaya mo, kamukha mo, nagsasalita gaya mo,
parang paulit-ulit lang.
-Patok ang mga gawa ko. -Hindi!
-Tinawag mo akong pokpok! -Ipinahiwatig lang. Siniguro ko iyon.
Mukhang proud na proud ka sa sarili mo.
Maganda ang dating mo. Kakakuha ko lang ng mesa sa bintana.
Kinuha ko mula kay Eddie roon. Uy, Eddie!
Medyo malungkot siya.
Limang taon na sa kanya ang mesang 'to.
Basahin mo ang gawa niya sa basura sa gobyerno, korupsyon, cronyism--
Okay. Aalis na ako.
Paumanhin at galit ka, pero ganito na lang,
lagi kang nasa dyaryo dahil sa'kin.
Mahilig ako sa gin, sakaling magpadala ka ng regalo
Sige. Galingan mo.
Kung sisirain mo ako, o--
Naku, hindi, ang sama no'n! Hitik na hitik ka sa isyu.
Ayos ang away n'yo ni Sophie Lennon,
pero sinundan mo pa iyon ng gulo kay Shy Baldwin? Salamat talaga.
May ideya ka ba kung gaano kahirap itong ginagawa ko?
Pumunta sa club na pinatatakbo ng mga lalaki,
na puno ng mga lalaki,
umakyat doon at pilitin makinig sila?
Kaya nga kita isinusulat.
'Pag nagbigay ako sa editor ng pasaring sa'yo, mas malala, mas nalalathala ako.
Napo-promote ako. Nakukuha ko ang mesang 'to. 'Di na ako nagpapalda.
Mahirap maging babae sa pagbabalita.
Ipagpatuloy mo ang ginagawa mo!
Na-ban siya sa Paramount lot nang buong summer.
Pumasok siyang naka-disguise minsan,
at kinaladkad siya hanggang Melrose!
Bb. Miriam. Narito ang kaibigan mong si Sophie Lennon!
Hindi ko siya kaibigan.
Kinuwentuhan niya kami tungkol kay Mickey Rooney at nanigas na saging.
Sobrang nakakatawa!
Napakabait naman.
Ang saya't may nakakatawang taong gaya niya rito sa bahay.
Oo. Zelda, pwedeng maiwan n'yo kami?
Halina kayo.
-Salamat, Bb. Sophie! -Hindi, salamat, Bb. Zelda.
Paalam sa inyo.
Paliit nang paliit ang pinatatanghalan mo kada araw.
Paalam.
'Di mo ba itatanong kung bakit ako narito?
Mukhang nauuhaw ka, gusto mong kunan kita ng inumin?
Apartment ko 'to. Wala akong gusto.
-Sige, sa labas ka na lang, Dawes. -Masusunod, ma'am.
Naiinis ako sa ganyan.
Huling kita ko sa'yo,
napakaganda mo sa pulang bestida.
At nabibilaukan ka sa pagkapalpak mo sa Broadway.
Sige na. Ano iyon?
Kailangan ko ng tulong mo.
-Para saan? -Alam mo kung saan.
-Gusto kong maging manager uli si Susie. -Sophie--
Siya ang hinaharap, pinalalakas niya loob ko,
at kailangang kakampi ko siya.
'Di ko mapipilit si Susie na gawin iyon.
-At 'di ko rin susubukan. -Bakit?
Bakit?
Kasi namumuhi ako sa'yo!
Namumuhi! Muhing may init ng libo-libong araw!
Ang daming muhi no'n, Sophie!
Nagmumula rito, kumukulo rito, umuusok dito.
Nagbabaga, nagngangalit, nagbubuga ng lava na tipo ng muhi.
Muhing-muhi ako sa'yo!
Naghihirap ka na.
-Hindi. -Oo.
Ito, pakitang-tao lang.
-Lubog na lubog ka na sa utong ng utang. -Sayang, 'di ka naging makata.
Ilista ko ba ang mga pinagkakautangan mo?
-Sophie... -Ang tindero, ang panadero, ang labandero.
'Di ka na niya kinakausap at ni ayaw na niyang ibalik ang damit mo.
May $30 kang utang sa kuryente,
bente sa gas at tubig,
$200 sa department store,
sira na ang ref mo, at, naku, galit na galit si Zelda roon.
Pero ang pinakamalaki mong utang ay 'yong kay Moishe Maisel.
-Biyenan mo iyon, hindi ba? -Sinong nagsabi sa'yo? Si Susie?
Diyos ko, hindi. Ang private investigator ko.
Kaya niyang hanapin ang lahat.
At kaya niyang magtanim sa kahit sino.
Pero sa kaso mo, 'di na kailangan.
Hardin ka na, eh.
-Bakit mo ginagawa 'to? -Dahil may offer ako.
-Pumasok ka sa show ko. -Ano 'kamo?
Ikaw ang mag-warm-up.
Nababaliw ka na.
Lalabas ka bago ang palabas, babatiin ang manonood,
sabihin mo ang rules, at kaunting mga joke.
Pwede ka ring magtapon sa kanila ng kendi.
-Hindi! -Madali lang 'yon.
Naroon sila para tumawa at makalimot.
Mabilis lang ang trabaho, at mabilis lang ang biyahe sa tren.
Babayaran ka nang malaki, nang limpak-limpak. Titiyakin ko iyon.
Paano nito maaayos ang problema ninyo ni Susie?
Ang tanging pag-asa kong makabalik sa kanya ay sa pamamagitan mo.
'Pag nagkasundo tayo, kakalma si Susie, at magiging manager ko siya.
-Hindi ako magtatrabaho para sa'yo. -Magtatrabaho ka sa NBC.
At ang pinakamagandang parte? Hindi mo ako makikita.
Magtatanghal ka, aalis, tapos ako na ang lalabas.
At iyon ang mangyayari.
Sa loob ng isang taon, baka wala pa, wala ka nang utang.
Magreregalo pa ako ng ref.
At patatahimikin ko rin si L. Roy Dunham para sa'yo.
Kailangang matira ang babaeng iyon.
Nagtutulungan dapat ang mga babae, hindi ba?
-Nasaan siya? -Ewan ko.
Naghapunan kami, nauna ako, para masigurong handa ang lahat.
-Baka pumunta sa bar. -Bar?
Lasinggero ba 'to?
Pahiram ng telepono. 'Di dapat siya nawala sa paninigin ko.
Hinayaan ba kitang mag-book ng lasinggerong magician?
'Di ko alam kung sino tatawagan.
Gusto kong nawawala ang magician, pero hindi bago siya pumunta sa stage.
-Uy. -Uy.
-Nasa tren ka dapat, ah. -Alam ko.
-Pwede tayong mag-usap? -Ano problema?
-Sa opisina na lang. -Sige.
Babalik ako.
Sige, at walang anuman, hindi ko ibaba ang telepono para sa'yo.
'Di ko na dapat kinuha iyon. Ni hindi ko pa nakikita. Ang tanga ko.
Buntis ako.
Tinanong mo anong gusto kong pag-usapan?
-Hindi. -Okay.
Gusto kong pag-usapan ang katotohanang buntis ako.
-Buntis ka? -Oo.
-Sigurado ka? -Oo.
-Siguradong-sigurado? -May kasanayan sa kultura ko.
Isang paraan para malamang buntis ang babae.
-Ano 'yon? -Pregnancy test.
-Sigurado ako. -Lintik.
Lintik!
'Yon din ang una kong nasabi.
Parehas tayo roon.
-Kasalanan ko. Dapat nag-ingat ako. -Ako rin.
Magdodoktor ako. 'Yon ang patutunguhan ko.
-Oo, alam ko. -Magdodoktor ako.
-Alam ko. -Magdodoktor ako!
-Alam ko, narinig kita. -Magdodoktor ako!
Alam ko, bakit mo inuulit-ulit?
'Di ko sinasabi sa'yo, kundi sa sarili ko.
Kailangan mong ulitin para masigurong narinig ka ng kausap mo.
Tapos uulit-ulitin mo para ipaalala sa sarili mo
na magiging doktor ka talaga.
Tapos uulit-ulitin mo pa, para matandaan mo,
at 'di mo malimot, at 'di ka mawalan ng pokus,
at 'di ka mabuntis!
Natutulog akong sinasabi iyon. Nagigising nang sinasabi iyon.
Alam ko! Katabi kita sa paggising. Magiging doktor ka.
-May residency interview ka bukas. -May interview ako bukas!
-Sumakay ka na sa tren. -Pero buntis ako!
-Ligtas naman yata. -Siksikan.
Mei, pag-uusapan natin 'to. May oras pa tayo.
Ang dami ko nang palpak sa buhay, 'di na ako papalpak dito.
-Ikukuha kita ng taxi. -Meron na sa labas.
Sige na.
Tawagan mo ako sa istasyon, at pagdating mo sa Chicago,
at pagdating mo sa hotel mo--
Tatawag ako palagi, pangako.
Magiging doktor ka.
-Alfie. -Galit na galit ka sa akin.
Kanina pa kita hinahanap.
Hindi 'yan spice. Baka pulbura ang nasinghot ko.
May mga taong naghihintay sa'yo.
Alam ko.
-Pero wala kang paki? -'Di ko sinabi 'yan.
-Nag-inom ka ba? -Naisip ko iyon.
Namimili ka lang?
20 taon na ang nakakaraan mula nang
mapanalunan ko ang Major Bowes Amateur Hour.
-Dose anyos ako noon. -Kahanga-hanga.
Pinakain ako ni Orson Welles. Nag-order siya para sa aming dalawa.
Tapos nagtanong siya.
"Anong silbi ng pagtatanghal ng magician sa radyo?"
-Magandang tanong. -Tapos kinain niya lahat ng order.
-Parang si Orson nga. -Nang matapos siya,
nagbanyo siya at ininom ko ang martini niya, at nagustuhan ko.
Para akong sinuntok, pero masarap ang tama.
Ano 'to? Bibilhin ko 'to.
-'Wag mong gawin 'yan. -Anong ginagawa ko?
-Gusto mong umatras. -Talaga?
Ikaw ang pinakamahusay na kilala ko. Hindi ka papapalpak. Espesyal ka.
Naniniwala ako roon. Kaya mo 'to. Hayaan mong tulungan kita.
-Ewan ko. Pakiramdam ko... -Ano?
-Anong nararamdaman mo? -Lahat!
Magaling akong kumilatis.
Ikaw ang ikalawang kliyente sa magiging lupon ng mahuhusay na kliyente,
at hindi kita susukuan!
-Mga sinukuan, doon ka ba magaling? -Tanungin mo si Sigmund Freud.
-Kaya ko iyon. Nakakausap ko ang patay. -Sige.
Sabihan mo si Siggie na panoorin ka, dahil babalik ka roon.
Kapag pumalpak ka, papalpak ka nang maganda.
-Pep talk ba 'to? -Oo.
-Gamit ka kasi nang gamit ng "palpak." -Pero alam mo na 'yon.
Hindi ka tutuloy mamayang gabi.
Bibilhin ko iyan para sa'yo. Uuwi ka at paglalaruan 'yan.
At 'pag nasira 'yan, dahil masisira 'yan,
magsasanay ka para sa gig na kukunin ko bukas.
Magagalit ang ginoo sa club.
'Di 'yon ginoo, si Joel 'yon.
Ako ang bahala sa kanya.
Basta't 'wag kang maglalasing, okay?
Kasi ikaw ang pinakamalikot na lasing na nakilala ko.
-Nasaan na 'yong gusto mo? -Nasa bulsa mo.
Pucha, ang galing mo!
-Sinusubukan ko siyang layuan! -Alam ko.
Hindi paglayo ito!
Pera 'to. Anonymous money.
Masamang henyo iyon.
Lahat ng baliw, halaw kay Patricia Highsmith.
Kailangan ko ng pera at ref.
-Pinadalhan niya ako ng bagahe at kotse! -Dito lang 'yon.
Malas lang, may bagahe at kotse akong magagamit mo.
Mga maybahay ang mga 'to. 'Di pwede sabihing "suso."
-'Di ko sasabihin iyon. -Tingin mo, kaya mo?
-Parang kaya ko. -Pucha!
-Nakasiping niya si Cubby O'Brien. -Ano naman? Teka, ano?
'Yong Mousekeeteer? 'Di ako naniniwala.
Magtatrabaho ka sa nambalahura sa America's sweetheart?
Parang hindi naman siya America's sweetheart.
Mahal ng Amerika si Cubby O'Brien, Miriam! Gumising ka!
Pucha!
Gng. Weissman, sundan n'yo ako.
Rose Weissman. Nagkita rin tayo sa wakas.
-Nagustuhan mo ang lugar? -Oo. Ang ganda.
'Di pa ako nakakapunta sa Brighton Beach, parang masaya.
Maupo ka.
-Ako si Benedetta. -Benedetta...
-'Wag na ang apelyido. -Sige.
Alam mo ang apelyido ko.
-Ako si Gitta. -Molly.
-Bb. Em. -Masaya akong makilala kayong lahat.
Ito na ba ang buong grupo?
-Umiinom ka ng sherry, tama? -Oo.
Hindi kapag araw.
Salamat.
Masasabi ko,
masayang magkaroon ng Small Business Women's Council.
Mga babaeng nagsasama-sama para sa iisang layunin.
Parang Girl Scouts na wala 'yong nakakabuwisit na pagka-camping.
Masarap ang isda ngayon.
Benedetta, ano ang negosyo mo?
Ako? Tumutulong ako sa mga tao.
Napakabuti.
Tinutulungan ko silang makahanap at magmahal.
-Tinutulungan ko silang makasal. -Para ka palang matchmaker.
Bb. Em, ano ang negosyo mo?
Ako ang tinatawag nilang matrimonial matron.
Kilala rin bilang matchmaker.
Gitta, ikaw?
-Matchmaker. Papasa ng mustard. -Molly?
Part-time nurse ako, at nagtuturo ako ng clogging minsan.
Biro lang. Matchmaker ako.
-Ikaw, Rose Weissman? -Matchmaker din ako.
Gaano na katagal, Rose Weissman?
Ayos na ang Rose lang.
-'Di pa sinagot ni Rose ang tanong ko. -'Di niya rin pinasa ang mustard.
Bago ako sa industriya, mga ilang buwan pa lang.
Mukhang maganda ang kita mo kahit baguhan ka.
Suwerte ng baguhan.
Nakakita ka na ba ng asong inagaw ang kinakain ng isa pang aso?
-Hindi pa. -Pangit.
Napakapangit.
Isa lang ang kainan ng aso, 'di niya dapat binabahagi iyon.
Parang may 'di pagkakaunawaan.
-Hindi ka matchmaker? -Matchmaker ako.
Wala akong inaagawan ng pagkain.
-Kinuha mo ang mga Melamid. -Teritoryo ko ang mga Melamid.
-'Di ko maintindihan. -Nahahati sa teritoryo ang Manhattan.
Para mapayapa pagtapos ng mga digmaan.
-Mga digmaan? -'Di mo gugustuhing malaman iyon.
Ang daming nawala dahil sa digmaan.
Pero dahil nagkaroon ng mga teritoryo, nagwakas ang mga digmaan.
May kani-kaniya na kaming teritoryo. Little Italy, Lower East Side...
Nagkalat ang mga Hudyo,
pero mga Hudyo ang kliyente ko, at Hudyo si Melamid.
Patawad. 'Di ko alam ang tungkol sa mga teritoryo.
-'Di mo natanggap ang liham namin? -Liham?
-Ang liham na 'di mo pinansin. -'Yong may "tigil."
Ah, 'yon. Nakuha ko nga. Hindi ko lang naintindihan.
-'Di mo naitindihan 'yon? -Isang salita, eh.
-Tanga ka ba? -Alam ko na ngayon.
-Mabuti. -Pero, 'yong totoo lang.
Napakalaking siyudad ng New York. Ang daming pwedeng negosyo.
Parang 'di ka nakikinig.
Hindi ka welcome dito. Nanghihimasok ka.
Isa kang kompetisyon na 'di namin kailangan o gusto.
Bilang mga babae, gusto ka naming bigyan ng pagkakataon.
Kung sinimulan mo 'to sa Staten Island,
doon ka lang dapat gumalaw.
Ayokong sabihin sa'yo kung anong ginawa nila roon.
Pwedeng maging magulo 'to kung pipiliin natin.
Anong sinasabi mo?
Bilang panimula, alam namin ang tungkol sa anak mo at sa bahay-aliwan.
-'Di magugustuhan ni G. Melamid. -Pati ng ibang kliyente mo.
Walang kinalaman 'to sa negosyo ko.
Negosyo?
Anong alam mo sa negosyo?
Hindi negosyo ang matchmaking.
Tradisyon 'yon na ilang dekada, siglo na ang tanda.
Nagma-matchmake ang pamilya ko mula pa noong dalawa ang A sa Harlem!
-Tumigil ka na. -Tigil!
-Tigil, at papasa ng asin.
Malinaw ba?
Mabuti.
Pwedeng kumain na tayo?
Ang nipis ng pork chop.
At malutong.
Ang ganda ng saklob mo, ha.
Magaling ang manonood ngayon, karamiha'y turista, tagarito, madre.
-Mga karaniwan. -Iiwasan ko ang santo papa.
Palaging game ang mga tao, pwede kang makipag-usap.
Maghahagis kami ng mga potholder para sa lahat.
-Mahilig sila sa potholders. -Ako rin.
Ang pagkakapare-pareho ng mga tao rito,
mahal ng lahat si Sophie.
-Sorry. -Oo. Mahal natin si Sophie.
Okay. Mukhang handa na tayo. Magsimula ka na.
Maglilibot-libot ako. Break a leg.
-Maigi pa, break mo 'yong leg ni Sophie. -Kita-kits mamaya.
Magandang hapon sa inyong lahat!
Handa na ba kayong manood ng Seconds Count kasama si Sophie?
Oo!
Sayang naman at cooking show ito.
Sinong may gusto ng salmon casserole? Hindi, hindi. Nasa tamang set kayo.
May mga kailangan lang kayong tandaan.
Bawal manigarilyo, bawal kumain,
at 'pag naging pula ang ilaw, ibig sabihin, paparating na ang mga Ruso.
O nagrerekord na tayo, isa lang sa dalawa. Nakaka-excite pareho.
Paglabas ni Sophie,
tumili kayo na parang nasusunog ang buhok n'yo.
At kung masunog nga talaga ang buhok n'yo, naroon ang mga exit.
Grabe, ang ganda ng madla ngayon.
Parang in love kayong dalawa, tama ba?
Engaged kami.
Nakaka-excite! At gusto n'yo agad ng anak?
-Parang. -Oo.
Ayos. May dalawa ako para sa inyo,
sina Ethan at Esther. Papaliguan ko sila,
pakainin n'yo lang at diligan lagi.
Salamat sa inyo, ha.
Hi. Susie Myerson, talent manager.
Dumaan lang ako para mag-hello kay Mike Carr.
Follow up lang sa tanghalian.
-Nasa listahan ka? -Sino bang kakausapin?
Ako. Susie Myerson ang pangalan mo?
Ang totoo... Carol Jacobson.
-Oo, 'ayun ako. -Ikaw ang madrasta ni Gordon?
Oo. Para ko nang anak kung ituring.
Diretso lang.
Lagi n'yo kaming pinapadiretso.
Mukhang marami sa inyo, hindi tagarito.
Taas n'yo nga mga kamay n'yo. Patingin.
At ilan sa inyo ang tumitingin sa mga guidebook ng New York City?
May ilan sa inyong meron no'n, aminin n'yo.
Patingin niyan.
Dito lang kayo makakakita
ng Broadway musical, gameshow, at pagnanakaw sa loob ng isang araw.
Tingnan natin. Sabi rito,
"Para sa seguridad mo, subukang 'wag magmukhang turista."
Na mahirap kasi may bitbit kayong guidebook.
Gusto nilang pagmukhain kayong napakahangal na tagarito.
Ano ang tawanang 'to?
Ang pinasok mo. Magaling siya. Napakahusay. Gusto siya ng madla.
Mabuti. Gagana 'to.
Mas ligtas pang maglakad kang may dalang tungkod at bote ng alak.
Wala talagang lalapit sa'yo.
-Nakakatawa siya! -Sobrang baliw!
"Ang Coney Island, magandang bisitahin sa umaga.
Mabilis maglakad ang New Yorkers
kaya bilisan mo rin para 'di mabuwisit ang mga tagarito."
Isa pang paraan para 'di mabuwisit ang tagarito? Umalis ka na.
Sobrang nakakatawa iyon?
Hindi, pero ako, oo!
Sophie, hello.
Magsisimula na ang palabas?
Sa loob ng ilang minuto.
Naisip ko lang lumabas dito at mag-hi sa mga taong ito.
Mukhang tapos na sa appetizer at diretso na tayo sa entrée, ha?
Ayos 'yon, pero alam mo, nakakautot ang pagmamadali sa pagkain.
Puwera kung masarap ang appetizer,
ayos lang tayo!
Magbotohan tayo, sige? Gusto n'yo akong umalis?
Hindi!
Nagsalita na ang mga tao!
Ako naman ang gagabay sa inyo sa New York.
'Wag kayong kumain sa Tavern On The Green.
Gusto n'yong malasing sa umaga, dala kayo ng alak at kita tayo sa Ramble.
Payo ko? 'Wag kayong sumakay sa karwahe.
Kung gusto n'yong maalog at mag-amoy pupu,
sumakay kayo sa taxi.
At 'wag na rin kayong mag-carousel sa Central Park.
Kung gusto n'yong magpaikot-ikot sa mga tangang bata,
pumunta kayo sa writers' room ko.
'Di na rin kailangang dumaan sa Museum of Natural History.
Gusto n'yong tumingin sa dinosaur, nasa tamang lugar kayo!
Nakakatawa. Nakakatawa talaga.
-Ano? -Susie Myerson.
-Sa Stage Deli. Sophie Lennon? -Oo nga, kumusta?
Ayos 'yong kay Sophie, aminin mo.
-Masaya si Gordon. -May isa pa ako.
May kliyente ako, malupit na komikera. Napapahanga niya lahat.
Ang show ni Gordon ang lugar para mapasok niya ang TV.
Inaalok ko siya bago si Jack Paar.
-Sige. Anong gimmick niya? -Ano?
Nakulong? Sex triangle?
-Komikera siya. -'Di ko maunawaan.
-Magaling lang siyang komikera. -Okay.
Baka magpadala ako ng tao. Saan ang gig niya?
Nagwa-warm-up siya para kay Sophie ngayon mismo.
-Kalimutan mo na. -Pero regular siya sa Midtown.
-Laging puno ang lugar. -Sa The Latin Quarter? Roxy's?
-Hindi. -Kung gayon, sa downtown?
-Hindi. -Kung gusto mong mapanood ko siya, saan?
Saan? Saan.
Walang lugar para mapanood siya!
Tingnan mo 'yang buhok na 'yan.
'Di makakakita si Wilt Chamberlain diyan.
Ang taas ng buhok mo,
'di mo kailangan ng hairstylist, kailangan mo ng air traffic controller.
Sobrang taas ng buhok niya, malulula na ang split ends niya.
Mas mataas ang buhok niya sa 'di pa bayad na bills ni Midge.
Mas mataas pa ang buhok niya sa blood pressure ni Sophie.
Mas mataas pa ang buhok niya sa pedestal na kinalalagyan ni Midge.
Mas mataas pa ang buhok niya kaysa kay Sophie Lennon tuwing Martes.
Tuwing Martes ng umaga. Ah, hindi, tuwing umaga!
-Kumusta, anong pangalan mo? -Anong pangalan mo?
Tagasaan ka?
-Morty. -Masaya akong narito ka.
-"Milwaukee Morty." -'Pag kailangan kita,
-sisigaw ako, "Stella!" -"Ang asawa ko, Poughkeepsie Patty!"
-Pakilakasan ang mic ko, pwede? -Akin din.
-Gusto kong marinig ng nasa likod. -Gusto mo ng autograph ko?
Bibigyan kita.
O ng sakit na 'di pa nadidiskubre kahit ni Columbus?
-Ibibigay niya rin iyon. -Bantayan mo ang bibig mo.
Wala tayo sa bahay-aliwan na pinagtatrabahuhan mo.
Oo, nasa set tayo ng game show.
Ang gandang lugar para paglipasan ng taon ng isang komedyante.
At grabeng game show!
Botohan ulit!
Sinong gusto ng Seconds Count? Sige na.
Seconds count. Para kang magpapasabog ng bomba.
Tama lang, dahil kalahati ng mga joke ni Sophie, bomba!
O kapag naghihila ka ng cord sa parachute.
Kailangan bang gawin 'yon
pagkatapos kang sipain ni Shy Baldwin sa eroplano niya?
Kuha ko na 'yong commercials ng pampatae. Bagay sa isang punumpuno ng kalokohan!
Sinong may gusto ng libreng potholder?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce