- อยากได้อีกสองรอบมั้ย - มันน่าทึ่งมาก
รัสเซล นี่ฉากจบแล้วเหรอ
ใช่
ยังมีอีกฉากนี่ เกิดอะไรขึ้นกับลิเดีย
ลิเดียย้ายกลับไปโอไฮโอ
ในช่วงสุดท้ายเนี่ยนะ
ชีวิตเต็มไปด้วยเรื่องประหลาดใจ
เธอทิ้งงูไว้
หมาด้วย
ไม่เป็นไร
- ม่านติด - เป็นบ่อย
- ใช่ แต่เราจะทำยังไงดี - นี่ ผมแยกน็อตกับเกลียวอยู่
จับน็อตไว้กับน็อต เกลียวเอาไว้กับเกลียว
คุณเป็นนักระบำเปลื้องผ้าที่ไม่เปลื้องผ้า
และตะคอกใส่คน
นี่มันไม่ใช่ปัญหาของเรา
โอเค นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉัน...
ไม่เป็นไร
การแสดงจบแล้วค่ะ
ฉันหวังว่ามันจะเป็นค่ำคืนที่คุณไม่มีวันลืม
คุณเป็นผู้ชมที่เยี่ยมมาก กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
และอย่าลืมทิปพนักงานเสิร์ฟ
พวกเขามีอาวุธ
ขอบคุณ และราตรี... ถามจริง
ชาร์ลี พวกคุณควรเล่นคลอเบาๆ เวลาที่ฉันพูด
ผมไม่เคยรู้ว่าคุณจะพูดเมื่อไหร่
เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันออกมาที่นี่ ฉันจะพูด
นี่โชว์ของคุณนี่นะ
ลิปสติก
บอยซี่ เรามีปัญหาสองสามอย่างให้จัดการ
เหรอ เช่นอะไร
ม่านปิดไม่ลง ไฟไม่เคยส่องฉัน
วงดนตรีเล่นขณะที่ฉันพูด ไมค์ฉันถูกปิด
- อยากจดลงไปมั้ย - ไม่
นี่ดูเหมือนโชว์ระบำเปลื้องผ้าไม่เอาไหน
ก็นี่มันโชว์ระบำเปลื้องผ้าไม่เอาไหน
- บอยซี่ - รอดูว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง
- คุณเอาแต่พูดอย่างนั้น - ผมเป็นผู้ชายที่มีความหวัง
ปัญหาพวกนี้แก้ไม่ยากเลย
เช็กเสียงเพื่อดูว่าไมโครโฟนทำงานมั้ย
ไมโครโฟนทำงาน แต่คนคุมไม่ได้อยู่ที่แผงควบคุม
- แล้วม่าน... - คนที่แผงควบคุม
ควบคุมม่านด้วย
ก็ไปหาคนที่สองมา
ผมเป็นอะไร ผู้จัดการร้าน ที่ต้องทำทุกอย่างเลยเหรอ
คุณคิดว่าผมมีเงินจ้างคน แค่ให้มาเปิดปิดม่านเท่านั้นเหรอ
เขาทำอะไร
ยินดีด้วย คุณคือคนคุมม่านคนใหม่
ทีนี้เกี่ยวกับฉากจบ
พวกเธอรู้บ้างมั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่
- หมายความว่าไง - ตอนที่พวกเธอออกมา
มันดูพวกเธอสับสน
- ทิลลี่ - ฉันแค่ตามเธอไป
เราน่าจะทำฉากจบเร็วกว่านี้ ก่อนเราจะเหนื่อย
การฝึกซ้อมบ้างอาจช่วยได้
ยกเว้นพวกเธอตั้งใจเดินชนกัน
ไม่ มันบังเอิญ
แล้วเธอล่ะ เธอใส่ยกทรงเหรอ
- ใช่ - ทำไม
ฉันออกไปเปลือยกายไม่ได้ มีกฎหมาย
- ชุดเธออยู่ไหน - สายขาด
และดริบเบิลส์กินที่ปิดจุกของฉัน
หาอันใหม่ ฉันจะให้เซลด้าซ่อมชุด
- ใครคือเซลด้า - คนที่สวมลูกโป่ง
และใช้เล็บจิ้มลูกโป่งให้แตก
บ้าจริง มีคู่แข่งเพิ่ม
นี่ คืนนี้คืนดูหนังนะ
ฉันรักคืนดูหนัง
เธอจะอยู่ดูหนังคืนนี้มั้ย
อยู่ไม่ได้ ฉันไปสายแล้ว
ครั้งหน้า ฉันสัญญา
ทั้งหมดนี้ต้องดีขึ้นนะ
- บอยซี่ - ผมได้ยินคุณ
พวกเขาได้ยินคุณ ทุกคนได้ยินคุณ
คุณนายเมเซิล หญิงมหัศจรรย์
- แด่เพื่อนใหม่ - และเหล้าที่พวกเขานำมา
- สมบูรณ์แบบมาก - ผมดีใจที่เราทำแบบนี้
- ฉันก็เหมือนกัน - ผมเข้าเวรดึก
ที่โรงพยาบาลในเดือนนี้ หมอคนอื่นมีครอบครัว
ไม่เป็นไร ฉันชอบกินอาหารดึก งานตลกเดี่ยวก็แบบนี้
- คนสเปนนิยมกัน - ตลกเดี่ยวเหรอ
กินดึก ผมอยู่สเปนหนึ่งปี
พวกเขากินมื้อค่ำสี่ทุ่มแม้แต่เด็ก
คุณเคยอยู่ที่สเปน มันน่าทึ่งมั้ย
อร่อยด้วย สเต๊กที่นั่น
ฉันควรได้ไปทำงานที่นั่น แต่ลงเอยไม่ได้ไป
ไว้คราวหน้า สเปน
คุณอยู่ที่ เอล ลาโด ซูพีเรีย โอสเต มานานแค่ไหนแล้ว
อัปเปอร์เวสต์ไซด์ภาษาสเปน
เข้าใจแล้ว ฉันเกิดที่อัปเปอร์เวสต์ไซด์
ฉันยังอยู่ในตึกเดิมที่โตมา
แปลว่าดีใช่มั้ย
บอกได้จากรอยยิ้ม และคุณไม่ได้พูดคำว่ามะเร็ง
แต่ในฐานะหมอ คุณอาจใช้คำว่ามะเร็งจีบสาว
- คุณเก่งมาก - กราเซียส
มาพอดี เติมเครื่องดื่มด้วยค่ะ
- เราพร้อมจะสั่งแล้ว - โอเค
เราทั้งคู่จะสั่ง...
นั่นแปลว่าสเต๊กแบบสุกกลาง เครื่องเคียงเป็นผักโขม
เขาเคยอยู่ที่สเปน
เดี๋ยวผมกลับมาพร้อมกับเครื่องดื่มของคุณ
คุณเป็นนักแสดงตลกเหรอ
นั่นภาษาอังกฤษ ขอโทษทีค่ะ ใช่
ฉันเป็นนักแสดงตลก
แล้วคุณเอาไอเดีย มุกตลกของคุณมาจากไหน
ขอตัวสักครู่นะคะ
ฉันใส่หมวกผิดใบ
คุณชอบแฮมมั้ยครับ
ไม่ชอบ
ภาษาสเปน
คุณตลกดีนะ
- คุณเคยเห็นการสู้วัวกระทิงมั้ย - มิเรียม
ซูซี เธอมาทำอะไรที่นี่
ขอโทษที่ขัดจังหวะ แต่ลูกคุณป่วย
- ไม่นะ - ใช่
เขาอ้วกเลอะเทอะไปหมด
พรมเธอเละหมดเลย เขาต้องไปหาหมอ
- ขอโทษนะ เลียม ฉันต้องไปแล้ว - ผมควรไปด้วยมั้ย
- ไม่ เขาต้องการหมอ - ผมเป็นหมอ
ไม่ใช่แบบที่เขาต้องการ
- ผมเป็นกุมารแพทย์ - เขาเป็นผู้ใหญ่
- เขาห้าขวบ - คุณจะ...
- มาดูลูกของคุณมั้ยเนี่ย - ไปสิ
ฉันขอโทษด้วยนะคะ
เราจะนัดอีกครั้ง จริงๆนะ โทรหาฉัน
น่าจะบอกฉันว่าเขาเป็นหมอ
ฉันรู้ ฉันขอโทษ
ถ้ารู้ ฉันคงจะพูดว่าเด็กถูกลักพาตัว
ฉันสัญญาว่าจะบอกเธอคราวหน้า
ทำไมเราต้องมีรหัสลับด้วย
แค่โทรมาแล้วก็บอกว่า
"ฉันเลือกคนขี้แพ้อีกคนแล้ว มาช่วยฉันด้วย"
เผื่อเขาเดินผ่านมาและได้ยินฉัน
ฉันไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของเขา
ฉันรู้แต่ว่านี่เป็นเดตเส็งเคร็ง ครั้งที่สามในเดือนนี้ของเธอ
- ต้องเสี่ยงจูบกบบ้างสิ - เธอเดตกับพลเรือนไม่ได้
- ฉันจะเดตกับใคร - ใครบางคนในวงการ
ฉันจะไม่เดตนักแสดงตลกหรอกนะ
นักแสดงตลกเหรอ นี่ก็ไม่ได้ ยอมให้ไปนอนกับกบก่อนเลย
ถ้างั้นใครล่ะ
ไม่รู้สิ
นักพากย์หุ่นกระบอก
ทำไมฉันต้องเดตกับนักพากย์หุ่นกระบอก
เขาพกของเล่นไปไหนมาไหนด้วย เธอมีลูก เข้ากันสุดๆ
คุณพูดเล่นใช่มั้ย
เป็นคนมีบุคลิก สองบุคลิกด้วย
- นักพากย์หุ่นกระบอก - ใช่
ผู้ชายที่มีหุ่นไม้เล็กๆ บนตัก
นั่นคือคนที่คุณอยากให้ฉันเดตด้วย
เวลาฉันมองเธอ ฉันเห็นนักพากย์หุ่นกระบอก
- นี่ ซูซี - อะไรเหรอ มิเรียม
คุณมีความสัมพันธ์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
อะไรนะ
เรามักจะพูดถึงความสัมพันธ์ของฉัน แล้วคุณล่ะ
ฉันไม่เคยเห็นคุณคบกับใครเลย
- แล้วไง - แค่อยากรู้ชีวิตของคุณ
ชีวิตฉันคือเธอ เท่านั้นแหละ
คิดและพูดคุยเรื่องเธอ
รอเธอ ช่วยเธอจากเดตเส็งเคร็ง
- ฉันไม่มีเวลา - แต่...
ทันทีที่ฉันไม่ต้องดูแลเธอแล้ว ทำให้เธอเป็นดารา
ฉันจะได้ผลักเธอลงจากภูเขาน้ำแข็ง และหันไปทำอย่างอื่น
ก็ได้
อะไร
บางทีเราอาจจะคบกันนานเกินไป
แต่ฉันคิดว่าเธอสวมหมวกผิดใบจริงๆ
สองปีก่อน คุณกำกับ เวอร์ติโก
หนังดีมาก ส่วนปีที่แล้ว เรื่อง นอร์ท บาย นอร์ทเวสต์
ซึ่งทำลายความรักที่ผมมี กับการเดินเล่นในทุ่งข้าวโพด
ภารกิจสำเร็จแล้ว
และตอนนี้เรามีเรื่อง ไซโค
ซึ่งผมเข้าใจว่ามันน่ากลัวมาก
ขอถามหน่อย คุณฮิตช์ค็อก
เพราะผมอยากรู้ อะไรทำให้คุณกลัว
ไข่ต้ม
ไข่ต้มเหรอ ผมนึกไม่ถึงเลย ผมกำลังคิดประมาณว่า
แมงมุม หรืออดีตภรรยา
ผมว่ามันน่าขยะแขยง
คุณไม่คิดว่าไข่ต้มน่าขยะแขยงเหรอ
ผมสารภาพว่าไม่ค่อยได้คิดถึงมัน
ควรคิดนะ นี่เป็นปัญหาแพ็กคู่เลย
มันมีกลิ่น
มีเนื้อสัมผัส
อีธาน ถ้าลูกต้องฉี่ ก็ฉี่และกลับไปนอนนะ
ไม่ใช่อีธาน
พ่อคะ ถ้าพ่อต้องฉี่ ก็ฉี่และกลับไปนอนนะ
พ่อไม่ได้ปวดฉี่
พ่อขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย
เดี๋ยวนะ
แสงจ้าจัง
กี่ทุ่มแล้ว
เที่ยงคืน และซูซีดูทีวีเสียงดังลั่นอีกแล้ว
เธอมักนอนไม่ค่อยหลับน่ะค่ะ ทีวีช่วยให้เธอผ่อนคลาย
เธอได้ลองยานอนหลับหรือยัง
แม่ลูกมีเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าเป็นแกลลอน
มันจะทำให้เธอมึนงงวันรุ่งขึ้น
เหมือนกับแม่ของลูก แต่ใครจะบอกได้
ใครบอกว่ายาฉันทำให้ฉันมึนงง
ผมแค่กำลังบอกกับมิเรียม
ว่าซูซีมาพักที่นี่นานกว่าที่เราคาดไว้
การที่เพื่อนเธอตายในอะพาร์ตเมนต์เธอ ทำให้เธอเคว้งคว้าง
พ่อเสียใจด้วย
แต่ตอนเพื่อนสนิทของพ่อ มอร์เดอไค กลิกแมน เสียชีวิต
ตอนเล่นสควอช พ่อก็กลับไปที่ สนามสควอชหกโมงเช้าวันรุ่งขึ้น
ลืมไปว่าต้องเล่นกับมอร์เดไค เลยไปเสียเที่ยว
- แต่ลูกคงเข้าใจ - เหมือนเธอจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
พ่อบอกอาเชอร์ว่าเขาพักที่นี่ได้
พ่อควรไล่เขาไปนอนโรงแรมจิ้งหรีดเหรอ
ยังมีที่ว่างสำหรับอาเชอร์นะคะ อาจแน่นหน่อย แต่ก็อยู่ได้
ใครอยากได้อะไรมั้ยคะ
เซลด้า มันดึกมากแล้ว มาตรงนี้ทำไม
คุณซูซีใช้จานกับแก้ว
ฉันอยู่ดึกเพื่อรอล้างเก็บ
เซลด้า ฉันจะล้างจานของซูซีเอง
- นั่นงานฉันนะคะ - ไม่สำคัญหรอก
งั้นฉันควรจะไปโรงเล่นตลก และปล่อยมุกฮา
เพราะมันไม่สำคัญหรือเปล่า
ทีวีดังเกินไปหรือเปล่า
ทีวีอะไร ฉันไม่ได้ยินเสียงทีวีนะ มันเปิดอยู่เหรอ
- ฉันเบาเสียงได้นะ - ไม่ต้องหรอก
เดี๋ยวฉันก็หาที่พักได้แล้ว ฉันสัญญาค่ะ
อยู่นานเท่าที่ต้องการได้เลย ซูซี จริงๆ นะ
ใช่ คำเชิญของเราไม่จำกัดเวลา
ราตรีสวัสดิ์ ซูซี
เจอกันตอนเช้า
ใช่
ยังยืนอยู่ทำไมล่ะ
- ขอโทษนะคะ เอ้บ - ครับ
ผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ในห้องโถง ประมาณครึ่งชั่วโมงแล้ว
ในที่สุดเราก็ถาม เขาบอกว่าเขาเป็นเพื่อนของคุณ
- เพื่อนผม - แล้วเขาพูดว่า "ที่จริง
"เอ้บกับผมเคยเป็นเพื่อนกัน
"เพื่อนไม่แทงข้างหลังเพื่อน
"ด้วยมีดสนิมที่จุ่มลงในสารหนู..."
ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณ อิโซเบล
- อาเชอร์ - เอ้บ สวัสดี
ทำไมนายไม่ไปตามฉันล่ะ
ฉันเห็นนายวุ่นกับการพิมพ์อยู่ มันดูสำคัญ
นายอาจพล่ามเรื่องญาติที่ป่วย
หรือเปิดโปงลูกชายนายที่ขโมย เวเฟอร์เนคโคตอนเขาอายุ 12
เปลี่ยนเรื่องดีกว่า ฉันนัด ไมเคิล เคสเลอร์ให้เราทุกคนแล้ว
เพื่อรับมือกับเอฟบีไอ ดังนั้นสบายใจได้
เขาเป็นทนายความที่ดี เก่งที่สุดในวงการ
แซ็กโกกับแวนเซ็ตติ ก็จ้างทนายที่เก่งที่สุดในวงการ
พวกเขาอาจสบายใจขณะนั่งเก้าอี้ไฟฟ้า
ฟังสมองของพวกเขาหลอมละลาย
งานฉันเกือบเสร็จแล้ว มานั่งกับฉันสิ
ฉันไม่อยากรบกวนนาย
อยากเดินไปรอบๆ วิลเลจสักหน่อย ซื้อของที่ระลึกบ้างมั้ย
ตอนมาที่นี่ฉันเหยียบถุงยางใช้แล้ว ฉันมีของที่ระลึกพอแล้ว
ใช่ ดี โอเค เดี๋ยวฉันมา
ไม่ต้องรีบนะ
ผมหยิบแก้วกาแฟมาตอนออกจากโรงงาน
- ใช้ชามสิ - ผมไม่มีชาม
คุณไม่มีชาม คุณไม่กินซุปเหรอ
ผมไม่ไว้ใจซุป
มันบอกว่าเป็นอาหาร แต่กินเข้าไปกลับไม่เคยอิ่ม
รู้สึกเหมือนโดนหลอกลวง
- ฮัลโหล - สวัสดี โจลี่
- สวัสดีครับ แม่ - นี่แม่ของลูกนะ เชอร์ลีย์
ผมรู้ แม่มีอะไรให้ผมช่วยครับ
แค่จะถามว่า อะพาร์ตเมนต์ใหม่เป็นยังไงบ้าง
- มันเยี่ยมมาก - นี่ไม่คิดถึงเราเลยเหรอ
แม่ต้องการอะไร
ลูกจะไปไหนคืนวันศุกร์
- ที่คลับ - แน่ใจนะ
- ครับ - ประมาณสองทุ่มนะ
- ทำไมครับ แม่ - ไม่มีอะไร
- สูทสีฟ้ารีดหรือยัง - ทำไมครับ แม่
ลูกใส่แล้วหล่อมาก
- ขอบคุณ แต่... - ดีใจที่ได้คุยกันนะ
คืนวันศุกร์นี้ใส่สูทสีฟ้านะ
แม่รักลูก
ห้องของลูกอยู่ที่นี่เสมอเมื่อลูกต้องการ
แม่ เดี๋ยวก่อน แม่
ตอนซุปบอกคุณว่ามันเป็นอาหาร
มันสะกดออกมาเป็นตัวอักษรหรือ...
ผมว่าถึงเวลาที่คุณต้องพบพ่อแม่ผมแล้ว
- ได้ยินผมมั้ย - ไม่
ผมเลื่อนมานานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เราไม่มีเวลาแล้ว
- ไม่ - เราไม่มีทางเลือก
- ไม่ - เม
- คุณบ้าไปแล้วเหรอ - ผมรู้ว่ามันจะอึดอัดใจ
มันจะเป็นหายนะ
โจล ฉันหมายถึง...
พวกเขาไม่สนหรอกที่คุณเตี้ย
พวกเขาจะสนใจว่า ฉันหน้าเหมือนคนรับซักแห้งของพวกเขา
แม่ผมไม่ได้ใช้ร้านรับซักแห้ง
คุณรู้มั้ยว่ามีคำบรรยายยังไงบ้าง
ที่พวกเขาจะใช้เมื่อเห็นฉัน
- ไม่ - ให้ฉันบอกมั้ย
- ไม่ต้อง ขอบคุณ - ฉันจะเขียนมันลงไป
ฉันได้ยินมาตลอดชีวิต
รายชื่อเลยจะครอบคลุมมาก
นี่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย เม
- เม - เดี๋ยวก่อน
โอเค คุณทำให้ผมเข้าใจแล้ว
คิดว่าผมโง่เหรอ
ผมรู้ว่ามีเรื่องเลวร้ายเยอะมากที่...
- ชื่อนี้คุณกุขึ้น - ชื่อเล่นของฉันตอนอนุบาล
ฟังนะ ผมรู้จักพ่อแม่ของผม
คุณเป็นคนจีน ใช่ พวกเขาจะแปลกใจ
แต่เชื่อผมสิ มันจะไม่ใช่ ปัญหาใหญ่สุดของพวกเขา
- ไม่เหรอ - การที่คุณไม่ใช่ยิว
นั่นสิที่น่าตกใจกว่า
พวกเขาไม่ให้คุณคบกับคนที่ไม่ใช่ยิว
สาวจีนเหมือนเกินขั้นคนไม่ใช่ยิวอีก
เหมือนคนไม่ใช่ยิวสามชั้นซ้อน
เหมือนคุณเดินไปกับ นักร้องของลอว์เรนซ์ เวลค์
มีทางเลือกอื่นอีกมั้ย
เราเป็นแฟนกัน
พวกเขาต้องรู้ พ่อแม่คุณยังรู้แล้ว
ใช่ พวกเขารู้
อยากรู้บรรดาคำที่พวกเขาใช้
ตอนที่รู้เรื่องของเรามั้ย
ฉันจะเขียนมันลงไป
ฉันต้องการกระดาษเพิ่ม
คุณเข้าใจมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
แม่ของผมส่งสาวๆ ไปที่ทำงานผม
วันศุกร์ที่จะมาถึงก็มีคนหนึ่ง และเธออาจจะส่งแรบไบมา
ไม่ใช่แรบไบแน่ถ้าเขาทำงานวันศุกร์
- เธอจะไม่หยุดจนกว่าผมจะแต่งงาน - ฉันเป็นเมียน้อยได้
- ผมยอมไม่ได้ - คุณยังเคยอยู่กับมิดจ์
นี่
- ขอโทษ - อะไรวะ
ฉันรู้ ฉันขอโทษจริงๆ แต่...
ฉันทำไม่ได้
ฉันแค่ทำไม่ได้
เม
เราต้องคุยกันเรื่องนี้
เม
คุณหนีไปเฉยๆ ไม่ได้นะ
- ผมรู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน - ไม่ คุณไม่รู้
ไม่ ผมไม่รู้ แม่งเอ๊ย
เรื่องตลกก็คือ ฟังนี่นะ
ใช่ เรื่องนี้โคตรฮา
นายบอกแค่ว่าตัดไข่ผู้ชายคนนึงออก
ใช่ เราตัดมันออก
เรายัดมันเข้าไปในปากของผู้ชายอีกคน
แล้วไข่ของผู้ชายอีกคน ก็ถูกยัดเข้าไปผู้ชายคนแรก
เวลาเธอตัดไข่ใครออก เธอควรจะยัดมัน
ในปากของคนเจ้าของ
เราก็แบบว่า "เราจะทำยังไงดี สลับกลับมามั้ย"
จะทำได้ยังไงล่ะ ศพกำลังแข็ง
ขากรรไกรของพวกเขาเกร็งแล้ว
เราชั่งน้ำหนักทางเลือกของเรา
เราได้ยินเสียงไซเรน เลยตัดสินใจเผ่น
พวกนายแต่งเรื่องครึ่งนึงแต่ก็ยังฮา
เราไม่ได้แต่งเรื่องนี้นะ
- นี่ ขอโค้กอีกได้มั้ย - เอามาสองเลย
เราเลี้ยงเอง สั่งตามสบาย ไม่ได้เจอเธอมานานมาก
- มัวแต่หลบเลียแผล - ชาย บอลด์วิน
เสียงเพราะเหมือนเทวดา แต่ฟังดูเหมือนจะนิสัยแย่
ไม่อยากพูดถึงมัน
ยังไงเขาก็เป็นจิอันคาน่า เราแตะต้องเขาไม่ได้
ตอนนี้ฉันแค่อยากหาที่อยู่ใหม่
ตอนนี้ฉันอยู่กับมิดจ์ ครอบครัวของเธอกำลังทำให้ฉันบ้า
- มีงบเท่าไร - สำหรับอะพาร์ตเมนต์เหรอ
ไม่เท่าไร ฉันมีเงินเดือนนิดเดียว
รู้จักที่พักถูกๆ บ้างมั้ยล่ะ
รู้จักสิ ฉันว่าเราช่วยเธอได้นะ
จริงเหรอ ยังไง
เรารู้จักที่หนึ่ง เดี๋ยวเราพาเธอไป
เยี่ยมเลย ขอบคุณนะ
และถ้ามันได้ผล ก็หักมื้อกลางวันนี้ ออกจากภาษีเราได้เลย
ภาษี
ถนนสายที่เจ็ด ถนนคริสโตเฟอร์
ขอโทษนะคะ
ขอโทษค่ะ คุณคะ
สวัสดีค่ะ ฉันสงสัยว่า...
ขอโทษนะคะ
สวัสดีค่ะ ขอโทษนะ
ฉันสงสัยว่าคุณจะช่วยฉันได้มั้ย
ช่วยอะไรครับ
คือว่าฉันกำลังหาสถานที่หนึ่ง เป็นบาร์
ที่ใครบางคนอย่างฉัน
แต่ไม่ใช่ฉัน เพื่อนน่ะ อาจจะไปดื่มกับคนอื่นเช่นฉัน
อะไรนะ
สถานที่ที่สุภาพสตรี สามารถดื่มกับผู้หญิงคนอื่นน่ะค่ะ
- ผมช่วยคุณไม่ได้ - โอเค
ขอโทษนะคะ ฉันกำลังมองหาบาร์ ที่ผู้หญิงอย่างฉัน
สามารถดื่มกับผู้หญิงคนอื่นๆ อย่างฉัน
หรือแค่ผู้หญิงทั่วไป
- ไม่เหมือนฉัน... - คุณเป็นตำรวจ
อะไรนะ ไม่ ฉันไม่ใช่ตำรวจ
นี่ชุดดิออร์นะ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ใช่ตำรวจ
ฉันมีประวัติด้วยซ้ำ
ฉันไม่ใช่ตำรวจ ฉันสงสัยว่า...
สวัสดีค่ะ ฉันไม่ใช่ตำรวจ ฉัน...
สวัสดีค่ะ ฉันไม่ใช่ตำรวจ ฉันสงสัยว่า...
สวัสดี ฉันไม่ใช่ตำรวจ ไม่ใช่ตำรวจ
ฉันไม่ใช่ตำรวจ
- คุณมีเพื่อนงั้นเหรอ - อะไรนะคะ
ผมเชื่อว่าคุณกำลังถามข้อมูล ไปให้เพื่อนของคุณ
ใช่ค่ะ ถามให้เพื่อน ใช่
ฉันแค่สงสัยว่า...
ผมรู้จักสองหรือสามแห่ง ที่อาจตรงกับที่คุณหาอยู่
เหรอคะ คงจะวิเศษมากเลย
และผมเดาว่าไม่มีเพื่อนจริงๆ ใช่มั้ย
ไม่ค่ะ มีเพื่อนคนนึงจริงๆ
- ถ้าคุณยืนยัน - ฉันยืนยัน เธอเป็นเพื่อน
โอเค และเพื่อนคนนี้
- เธอเหมือนคุณรึเปล่า - ฉันเหรอ
- ใช่ - ก็ในทางกายวิภาค
- เธอแต่งตัวเหมือนคุณมั้ย - เหมือนฉันเหรอ
โอ้ ไม่ๆ ไม่เหมือนค่ะ
เธอไม่แต่งตัวแบบนี้แน่
โทษที ฉันแค่นึกภาพเธอ
ในชุดดอกฟักทองของฉัน ที่มีลายแบบย้อนกลับ
ฮามาก
พระเจ้า แถบรัดอีก
แสดงว่าไม่ใช่เพื่อนที่ดีนัก
ไม่ค่ะ เป็นเพื่อนที่ดี
ขอโทษค่ะ
- ขอโทษ ฉันกลับมาแล้ว - ผมคิดถึงคุณ
คุณกำลังจะบอกว่า
มีสถานที่ใหม่ เพิ่งเปิด
ได้ยินมาว่าที่นั่นเป็นมิตร กับคนที่แต่งตัวแตกต่างไป
- มันอยู่ที่... - เดี๋ยวก่อนค่ะ
ว่าไปค่ะ ฉันขอจดได้มั้ย
แล้วคุณต้องกินกระดาษนั่นนะ
มุกน่ะ
- มันอยู่ที่... - เดี๋ยวก่อน
คุณไม่ใช่ตำรวจใช่มั้ย
นี่ก็ชุดดิออร์นะ
- เขาไม่อยู่ที่นั่น - อยู่สิ ให้เวลาเขาหน่อย
ได้ยินแต่เสียงโทรหาหกครั้ง แต่ไม่มีใครรับ
สำนักงานไมเคิล เคสเลอร์ค่ะ
- เยี่ยม พวกเขาตัดสินใจรับสาย - อะไรนะคะ
สวัสดีครับ ได้ยินผมมั้ย
ฉันได้ยินชัดเจนค่ะ
นี่เอ้บ ไวส์แมน และอาเชอร์ ฟรีดแมนโทรหาไมเคิล
ไมเคิลกำลังเดินทางกลับ...
- อะไรนะ - โทรศัพท์ของนายเสีย
- คุณช่วยพูดซ้ำได้มั้ย - โทรศัพท์ของนายมันเสีย
ไม่ใช่นาย เธอ
ไมเคิลกำลังขึ้นบันไดมา ถือสายไว้นะคะ
- ตอนนี้ให้เราถือสายรอ - เขากำลังขึ้นบันไดมาแล้ว
- ไมเคิล - อะไรนะ
เอ้บ ฟรีดแมน โทรหาคุณ
เธอพูดชื่อก็ไม่ถูก
บ้าเอ๊ย รอเดี๋ยว กำลังไป
ดีจัง เขาฟังดูเป็นมืออาชีพมาก
นั่นแมวเหรอ เขามีแมวด้วยเหรอ
- เขากำลังจะมาใช่มั้ย - ไมเคิลกำลังมา ไมเคิล
ผมก็กำลังไปนี่ไง ให้ตาย ใจเย็นหน่อย
บันไดนี่มันสูงแค่ไหนเนี่ย
- สวัสดี - ไมเคิล
นี่เอับ ไวส์แมนกับอาเชอร์ ฟรีดแมน
- เป็นไงบ้างครับ - สบายดี แมวของคุณเป็นไงบ้าง
ไมเคิล ครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน
คุณบอกว่าจะคุยกับใครบางคน ที่สำนักงานภาคสนามเอฟบีไอ
คุณได้คุยหรือเปล่าครับ
ใช่ ผมได้คุย และผม...
เอ้บ นายตั้งใจจะทรมานฉันเหรอ
- เราไม่ได้ยิน ไมเคิล - ให้ตายสิ
ผมบอกว่าไปคุยกับผู้ชายคนนั้นแล้ว และผมมีข่าวดี
พวกเขาไม่มีหลักฐานอะไรเรื่องคุณ ไม่มีเลย
มีคนขี้โม้อ่านคอลัมน์ของคุณ
และอารมณ์เสียจนไปโวย
มันไม่ไปถึงไหนหรอก
- จริงเหรอ - ลองคิดดูสิ
คุณบุกเข้าไปในอาคารรัฐบาลกลาง ถือเป็นคดีลหุโทษ
คุณจุดไฟกองเล็กๆ เสียหายไม่มาก และไม่มีใครบาดเจ็บ
พวกเขารื้อและสร้างตึกใหม่
ทุกคนที่สนใจเรื่องนี้ตายหมดแล้ว
- มันไม่มีอะไรเลย - ไม่มีอะไร
พวกเขาแค่อยากพบ เพื่อให้มีอะไรบันทึกเอาไว้
แต่คุณไม่ต้องไปทำที่สำนักงานเอฟบีไอ
พวกเขาจะมาหาคุณ แล้วแป๊บเดียวมันก็จบ
พระเจ้า
จบแบบจบไปเลยนะ
จบแบบจบตลอดกาล
- มันจะจบแล้ว - ตลอดกาล
จบตลอดกาล ไม่อยากจะเชื่อเลย
นี่มันเยี่ยมมาก
ผมรักแมวตัวนี้
โดโรธี พาร์กเกอร์ไม่เคยให้อภัยนาย
โดโรธี พาร์กเกอร์ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
โดโรธี พาร์กเกอร์หลงรักคุณ คุณโอ้อวดเรื่องนั้นใหญ่
เธอตามผมเข้าไปใน ห้องน้ำชายที่อัลกอนควินครั้งหนึ่ง
แต่นั่นมันก่อนเรื่องหมวก
อาเชอร์เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี
ใช่ ประเภทชายหนุ่มแข็งแรง หน้าอกหนาๆ
ฉันเคยยกน้ำหนักกับจอห์นนี่ ไวส์มุลเลอร์ ทาร์ซานมาเองเลยนะ
- บ้ามั้ยล่ะ - เล่ามาให้หมดนะคะ
เรื่องหมวกของโดโรธี พาร์กเกอร์นี่ยังไง
- ฉันนั่งทับมัน - ตายแล้ว
ครั้งที่สองที่โต๊ะกลม ฉันนั่งลง ฟังพวกเขาพูดเรื่องฉลาดๆ
หนึ่งชั่วโมงต่อมาฉันยืนขึ้น และหมวกนั่นติดอยู่ที่ก้นฉัน
โดโรธีมองฉันและพูดว่า
"บทกวี วันนี้ฉันมาพร้อมหมวก
"และตอนนี้มันแปะอยู่ตรงที่ที่คนปล่อยอึ"
เรื่องอดีตพวกนั้นมันบ้าจริงๆ
แล้วช่วงสั้นๆ ที่เราทำธุรกิจ
ย้ายเฟอร์นิเจอร์พังล่ะ อาเชอร์
เราคิดว่าเราย้ายเปียโนได้ได้ยังไง
- ขึ้นบันได เปียโนเบบี้แกรนด์ - พระเจ้า
ฉันจำได้
สองชั่วโมงกว่าจะเอามันขึ้นมา
สิบวินาทีเท่านั้นที่ได้มองมัน กลิ้งลงบันไดไป
และทับกระรอกบนถนนแบงก์
พระเจ้า ตอนนั้นเมื่อไหร่เหรอ
- ฤดูใบไม้ผลิของปี 1927 - ฉันว่าฤดูใบไม้ร่วง
ฉันกำลังเรียนหนักที่โคลัมเบีย
- มันอาจปลายปี 1926 - ไม่
ต้องปี 1927 สิ เพราะนั่นตอนโรซี่กับฉันคบกันอยู่
- ขอโทษนะ พูดอีกทีซิคะ - ยุคพระเจ้าเหาโน่น
เธอมาเดตครั้งแรกของเรา ด้วยทรงผมลูอีซ บรูกส์
- จำได้มั้ย มีหน้าม้าด้วย - ไม่น่าเลย
ผมจำทรงผมนั่นได้เหมือนกัน
ฉันขอโทษ เดี๋ยวก่อน
คุณสองคนเคยคบกันเหรอ
- และแม่ตัดผมหน้าม้า - มันนานมากแล้ว
แล้วพ่ออยู่ไหนคะ
ตอนนั้นพ่อเดตกับทาร์ซานอยู่
เดี๋ยวนะ นี่มันก่อนพ่อแม่คบกันเหรอ
- ระหว่างนั้น - ระหว่างเหรอ
- พ่อกับแม่มีช่วงเลิกเหรอ - เราเลิกกันไปพักหนึ่ง
- เหรอคะ - พ่อทำพลาดแบบชายหนุ่ม
บอกแม่ของลูกว่าอยากเลิก เพราะจะตั้งใจทำปริญญาเอก
ใครมีสมาธิได้เมื่อคบกับโรซี่แสนสวย
หยุดเลย
เราคบกันหนึ่งเดือนหรือสองเดือน
- ประมาณนั้น - และพ่อก็รู้เหรอ
แม่ต้องบอกเขา 20 ครั้ง แต่ในที่สุดเขาก็ได้ยินฉัน
ตอนนั้น ฉันกลับไปอยู่คบเดโลเรส
ภรรยาหมายเลขหนึ่ง ผมไม่ได้โชคดี เท่าเอ้บกับโรซี่ แน่นอน
ฉันจะไปเอาไวน์อีกขวดนึง
แล้วหนูอยากฟัง เรื่องที่พ่อกิ๊กกันกับทาร์ซาน
เป็นช่วงเวลาที่บ้ามาก ยุค 1920 ทุกคนคบกันมั่วไปหมด
แครอลคบกับจอห์น ที่คบอยู่กับมาร์ธา
ซึ่งเคยคบอยู่กับอะบิเกล ไม่มีใครตามทัน
นั่นมันแน่นอน
- เดโลเรสแต่งใครหลังจากคุณ - จอห์น แบร์รี่มอร์
- นึกแล้วว่าเป็นคนดัง - จริงเหรอ
ไปงานแต่งของพวกเขา ผมดื่มชนะจอห์นนี่
มันเป็นยังไง
งานใหญ่หรูหรา
แล้วพวกเขาก็หย่ากัน เธอไปแต่งงานกับสูติแพทย์
สูติแพทย์ของเธอเหรอ
เดาว่าชายคนนั้นชอบสิ่งที่เขาเห็น
ขวดสุดท้าย
แล้วเราจะขโมยเหล้าเชอร์รี่ของโรส
ผมอาจจะเปลี่ยนตั๋วรถไฟ
และอยู่อีกวันหรือสองวัน ถ้าไม่เป็นไรนะ
- ได้สิ - เชิญเลย
ผมอยากไปเยี่ยมชม บางสถานที่ในย่านวิลเลจ
ไปถิ่นเก่าของผม ไม่ได้ไปนาน
มันเปลี่ยนไปบ้างแล้ว
ที่นี่เหรอ
ที่นี่แหละ
- มันใหญ่ - ใหญ่และโปร่งสบาย
ต้องทำความสะอาดหน่อย
แต่พยายามมองข้ามฝุ่นผงไป
ทางทิศเหนือเปิดโล่ง
วิวสวยคลาสสิก
รถไฟใต้ดินเก้าสาย อยู่ข้างใต้นี่เลย
ไปไหนมาไหนง่าย
บนชั้นนี้มีคนดีๆ เวลาเห็นอะไร
- พวกเขาจะไม่พูด - ที่นี่คืออะไร
ก่อนหน้านี้มันคืออะไร
เราใช้มันเป็นบ้านประเภทหนึ่ง ที่คนอยู่จะรู้สึกปลอดภัย
- มันเป็นเซฟเฮาส์เหรอ - อะไรทำนองนั้น
- มีรอยเปื้อนเลือด - ไม่ปลอดภัยสำหรับชายคนนั้น
เอาพรมสวยๆ มาปิดได้
เราคิดว่าที่นี่เหมาะกับเธอ
นี่พวกนาย ฉันไม่มีเงินจ่ายหรอก
เรารู้ถึงสถานการณ์ทางการเงินของเธอ
ห้องนี้ว่างเปล่าฝุ่นเกาะ ใช้มันเถอะ
ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับที่กว้างขนาดนี้
ฉันอยู่คนเดียวและไม่ค่อยอยู่บ้าน
เอาโต๊ะมาสักตัว
โซฟาสักชุด วางเตียงพับห้องข้างหลัง อาจมีต้นไม้สักต้น
วางโต๊ะดีๆ ข้างนอกนี่ วางกาแฟ
เดนนิสสักชิ้น สลักชื่อบนประตู
- ชื่อฉันเหรอ - ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน
ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน
เป็นได้ทั้งที่อยู่กับที่ทำงาน โอกาสที่จะขายกิจการ
เริ่มต้นธุรกิจของเธอ
- อยู่ที่นี่ ทำงานที่นี่ - แล้วเริ่มทำเงินได้จริง
เรายังยืดการเก็บค่าเช่าไปได้
จนกว่าเธอจะมั่นคงและมีเงินใช้
ให้ส่วนแบ่งเรานิดหน่อย
จากซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน
ใช่ๆ
นั่นฟังดูโอเคมั้ย แบ่งกำไรเรานิดหน่อย
- เออ ได้สิ ตามนั้น - เยี่ยม
ทุกคนได้กันหมด
ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน
ยังต้องทำอะไรอีกเยอะ
ฉันเลิกนับหนูตั้งแต่ถึงสามหลัก
แต่ลิฟต์ใช้งานได้
มีห้องน้ำ
แล้วฉันบอกเรื่องวิวโคตรสวยหรือยัง
ตรงนี้เลขคู่หรือเลขคี่เนี่ย
แค่วิวก็แสดงว่านี่คือคนสำคัญ
ฉันจะเรียกประชุมตอนกลางคืน
เพื่อให้คนที่อาจเป็นลูกค้าทุกคน เดินเข้ามาเห็นวิวนั้น
- เราเลยมาหรือยัง - ขณะพวกเขายืนตรงนั้น
และมองไปที่วิว ฉันจะเดินไปหา แล้วพูดว่า "เห็นมั้ย
"เซ็นสัญญากับฉัน และทั้งหมดจะเป็นของคุณ"
ฉันจะไม่พูดสำเนียงแมงดาถุงลมโป่งพอง
รอเธอเห็นมันก่อนเถอะ
- นี่ไง - วิวโคตรสวย
ฉันต้องติดตั้งโทรศัพท์ และซื้ออุปกรณ์สำนักงาน
ซื้อดินสอเยอะๆ ไม่รู้ว่าฉันจะใช้มันเพื่ออะไร
แต่ฉันจะเหลามันให้แหลม
ดูสิ โต๊ะว่าง
ฉันน่าจะซื้อคลิปหนีบกระดาษ และก็ปกแฟ้ม
มันจะมีแฟ้มเยอะแยะ
ควรซื้อเครื่องพิมพ์ดีดของฉันเอง สองเครื่องจะเกินไปมั้ย
ฉันจะเริ่มต้นด้วยหนึ่งเครื่อง แล้วดูว่ามันเป็นอย่างไร
ฉันจะพิมพ์ดีดให้มันไปเลย
วิสกี้เพียวค่ะ สองแก้ว
ฉันควรมีเลขานุการหรือเปล่า แฮร์รี่มีเลขานุการสามคน
เราจะรู้ว่าธุรกิจเราสำเร็จ ถ้ามีผู้หญิงที่ดูเชย
นั่งหน้าห้องทำงาน และรู้เรื่องทั้งหมดของเรา
- สั่งเหล้ามากันดีกว่า - สั่งแล้ว
ฉันต้องบอกว่าฉัน...
โอเค ช่างแม่ง ฉันตื่นเต้นมาก
นั่นไง ฉันพูดไปแล้ว ไม่สนแล้ว ฉันตื่นเต้นมาก
นี่มันอะไรกัน
นี่ร้านใหม่
- เธอ... - อะไร
- เธอพาฉันมาบาร์เลสเบี้ยนเหรอ - น่าสนุกเนอะ
- อะไรวะ - อะไรวะ อะไร
ฉันเพิ่งพูดว่า "ไม่สนแล้ว" ดังมาก
คุณโมโหเหรอ
ทำไมเธอถึงทำแบบนี้
ฉันแค่คิดว่าฉันจะลองดู คือว่า ฉันไม่เคยรู้...
คุณไม่เคยพูดถึงตัวเอง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องของเธอ
ใช่ แต่เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา และฉันแค่คิดว่าจะ...
- ฉันไม่สนนะ - อะไรนะ
ฉันแค่อยากให้คุณรู้ว่าฉันไม่สน
เธอไม่สนเหรอ
ไม่สน ฉันไม่อึดอัดเลยที่คุณ
เป็นอะไรก็ตามที่คุณเป็น
ดี ขอบคุณมากที่เธออนุญาต
- ฉันไม่ได้ตั้งใจ... - ฉันไปห้องน้ำได้มั้ย
ต้องมีจดหมายจากแม่ จะได้ไม่ต้องเรียนพละมั้ย
ฉันแค่หมายถึงคุณบอกฉันได้ทุกอย่าง
ให้ตายสิ มิเรียม
เธอรู้จักที่นี่ได้ยังไง
เธอไปที่ถนนคริสโตเฟอร์
ถามผู้ชายที่ติดดอกคาร์เนชั่น ตรงปกเสื้อ
ว่าบาร์เลสเบี้ยนอยู่ไหนเหรอ
เปล่า ฉันไม่ได้เจาะจงขนาดนั้น
เธอคิดว่าจะพาฉันมาที่นี่ พอฉันมองไปรอบๆ ก็จะพุ่งไปเลยเหรอ
ฉันอยากให้คุณมีทางเลือก
ฉันไม่มีแผนอะไร เลยคิดว่าเราน่าจะมาดูสภาพหน่อย
สภาพเหรอ ที่นี่ย่านวิลเลจ
ฉันอยู่ที่นี่ ฉันรู้วิธีหาบาร์เลสเบี้ยน
ใกล้ๆ นี่มีอีกสามแห่ง
ห่างไปสองห้อง มีผู้ชายสองคน เอากำปั้นยัดก้นกันอยู่
นี่คือเมืองของฉัน ฉันรู้ทุกอย่าง
คุณอยู่คนเดียวตลอด ตลอดเลย
แล้วมันทำไมวะ
- ฉันไม่อยากให้คุณอยู่คนเดียว - ให้ฉันกังวลเรื่องนั้นเองเถอะ
ฉันอยากให้คุณมีความสุข
- เยี่ยม จ่ายค่าเหล้าฉันด้วย - ซูซี
ตอนนี้ฉันมุ่งความสนใจไปที่สิ่งเดียว ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน แค่นั้น
เป็นผู้จัดการของเธอ ไม่ใช่แค่ผู้จัดการของเธอสิ
เป็นผู้จัดการคนหนึ่ง ผู้จัดการ เธอเข้าใจมั้ย
- ใช่ แต่... - ฉันมีวิวที่เจ๋งมาก
แม่งเอ๊ย
ฉันให้เงินแกคืนไม่ได้ ฉันใช้มันไปแล้ว
จะดื่มอะไรดีครับ
ฉันแค่มานี่เพื่อ...
เฮ้ย นี่ทำคนไม่มีทางสู้เหรอ
สองในสาม
หุบปาก
ยินดีต้อนรับสู่ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน คุณจะชอบวิว มาเร็ว
มิตซี่ ตาเธอแล้ว ย้ายก้นเร็วเข้า
- นี่ - ว่าไง
- คุณต้องเคาะประตู - อะไรนะ
จากนี้ไปคุณห้ามโผล่หน้ามาเฉยๆ
หรือโผล่อะไรเข้ามา ถ้าไม่เคาะประตู
ห้องแต่งตัวนี้สำหรับสุภาพสตรีเท่านั้น
คุณเป็นผู้ชายใช่มั้ย
ใช่ ผมเป็นผู้ชาย
ผู้ชายเคาะประตู
แต่ผมดูแลที่นี่
คุณดูแลโรงละคร เราดูแลห้องแต่งตัว
และก้นของคนติดกับร่างของเขา
ดังนั้นแค่ "มิตซี่ ตาเธอแล้ว" ก็น่าจะพอ
ถ้าเธอลุก ก้นเธอก็ไปด้วย เข้าใจมั้ย
เยี่ยม มาทบทวนกัน คุณเป็นผู้ชาย
- ผู้ชาย - เคาะ
ทดลองซิ พยายามหน่อย
ดังอีกหน่อย ถ้าคุณอยากให้พวกเธอได้ยิน แต่เอาเอไปสำหรับความพยายาม โอเคมั้ย
- โอเค - โอเคมั้ย
เธอเพิ่งเรียกเราว่าสุภาพสตรีเหรอ
เยี่ยม บาย
บาย
ซูซี ฉันห้ามบอยซี่เข้าห้องแต่งตัว
มีนโยบายเคาะแล้วตอนนี้
ผู้ชายเคาะประตู เพราะผู้หญิงมีนม
ฉันรู้ เก็บไว้สำหรับเวที แต่...
- วันจ่ายเงิน - อะไรนะ
- วันจ่ายเงิน - ให้ตายสิ คุณทั้งคู่
- วันที่คุณเอื้อมไปในกล่องเงินสดของคุณ - โอเค
- ส่งเงินที่คุณติดหนี้ฉันมา - ผมเข้าใจแล้ว
ลิ้นชักบน ด้านขวา
- ผมรู้ว่ากล่องอยู่ไหน - ใต้กุญแจ
มันเป็นลิ้นชักของผม ผมรู้ว่ามีอะไรอยู่ในลิ้นชักของผม
พนันได้ว่าคุณรู้ว่าทุกลิ้นชักมีอะไร
ในทางเทคนิคแล้ว ผมไม่ต้องให้สิ่งนี้กับคุณ
จนกว่าเธอจะแสดงชุดสุดท้ายคืนนี้จบ แต่ผมเป็นคนดีราวเจ้าชาย
ยินดีที่ได้ทำธุรกิจกับฝ่าบาท
คุยกับฉันสักครู่ได้มั้ย ฉันอยากจะคุย...
- นี่ - ขอบคุณ
ซูซี ได้โปรด ซูซี หยุดนะ
ซูซี แค่...
บ้าจริง
ตาคุณแล้ว เมเซิล ย้าย...
ย้ายสิ่งที่อยู่ด้านหลังคุณ...
- เฮ้ย - คุณจะพูดเหรอ
ใช่ ฉันคิดว่าพูดก็ได้วะ
ปรบมือให้มิตซี่กันอีกครั้งค่ะ
ทุกคนคะ ฉันอยากรู้จัง
มีกี่คนที่ภรรยารู้ว่าคืนนี้คุณมาที่นี่
มีข่าวจะบอกนะคะ
ทุกคนรู้
แล้วรู้ได้ยังไง
การซักผ้า
เพราะการซักผ้าคือบันทึกวันของคุณ
ดมเสื้อคุณครั้งเดียว พวกเธอก็ได้กลิ่นลูซี เลขาใจง่ายของคุณ
พวกเธอจะได้กลิ่นสนามม้า กลิ่นซิการ์ที่สูบกับหนุ่มๆ
ซิการ์กับลูซี่
และพวกเธอได้กลิ่นที่นี่แน่นอน
อีกอย่าง ตกดึกพวกเธอยังค้นกางเกงคุณ ตอนคุณหลับอยู่
พวกเธอรู้ทุกอย่าง
พวกเธอแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้ เพราะอะไรน่ะเหรอ
เพราะพวกเธอมีชีวิตลับของตัวเอง
คุณไม่คิดว่าภรรยาของคุณ มีชีวิตที่คุณไม่รู้เหรอ
ภรรยาคุณอยู่บ้านทั้งวัน
รู้ว่ามีใครอีกที่อยู่บ้านของคุณทั้งวัน
คนส่งนม
บุรุษไปรษณีย์
ช่างซ่อมบำรุง
พนักงานขาย
รู้มั้ยว่าเขาขายผลิตภัณฑ์กี่ชนิด
วันหนึ่งคุณกลับมาบ้าน เจอเครื่องดูดฝุ่นใหม่เอี่ยม
ตอนคุณออกจากบ้าน เครื่องที่เคยมีก็ยังใช้ได้ดี
แต่แล้วติ๊งต่อง "สวัสดี ผมหล่อ
"อยากไปถึงจุดที่ยากต่อการเข้าถึงมั้ย
"ผมมีสิ่งที่ต่อขยายได้ที่คุณต้องรัก"
นี่ คิดว่าฉันจ้างพวกเธอมายืนเฉยๆ เหรอ ลูกค้า เครื่องดื่ม ไปสิ
และคุณอยากให้พวกเธอ มีชีวิตลับๆ นั่น เชื่อฉันสิ
ถ้าเธอไม่มี แล้วทุกเรื่องของคุณที่เธอรู้
เธอใช้เวลาช่วงคืนแสนเหงาคิดว่า
"ฉันจะต้องกดหมอนบนหน้าเขานานแค่ไหน ก่อนเขาจะหยุดหายใจ"
ฉันตอบได้ สามนาที
สองนาทีครึ่ง ถ้าเขาสูบบุหรี่
ถือเกรทแกตสบี้ส์เอาไว้ให้แน่น
เพราะนี่คือการแสดงความเคารพ ต่อทศวรรษที่ 1920 ที่ยิ่งใหญ่
ระวัง
นี่ คุณเกือบตลกเท่านักแสดงตลกผู้ชาย
- เราจะจัดการเรื่องนั้น - เวรเอ๊ย
เราขอขอบคุณที่คุณทำแบบนี้ ในฝั่งของเรา เจ้าหน้าที่เว็บเบอร์
ใช่ ขอบคุณ
ผมอยู่ห่างออกไปหกช่วงตึก ผมเลยจะได้เดินกลับบ้านคืนนี้
ดีมาก
ขอโทษนะ ใครจะรับอะไรอีกมั้ยคะ กาแฟหรือชา
กว่าคุณจะชงเสร็จ ผมก็กลับแล้วล่ะ แต่ขอบคุณนะครับ
ใช่ ขอบคุณ โรซี่
สุภาพบุรุษ ขอเตือนหน่อย คุณทั้งคู่ว่าคุณอยู่ภายใต้คำสาบาน
ครับท่าน
นั่นคือวิธีที่เอ้บบอกว่า "เข้าใจแล้ว"
งั้นมาเริ่มกันเลย
เมื่อหลายปีก่อน มีเหตุการณ์ที่ตรงกับแฟ้มข้อมูลของเรา
ระวังด้วยนะ มันนานมาแล้ว
และคุณไวส์แมนเพิ่งเขียนเรื่องนั้น ลงใน เดอะวิลเลจ วอยซ์
และมันเป็นหลักฐานให้เอาผิดคุณสองคน
ผมมาที่นี่เพื่อดูว่า เราสามารถทำอะไรเพื่อยุติเรื่องนี้ได้
- คุณเคสเลอร์ - ขอบคุณครับ
บอกให้รู้ไว้ก่อน เรามีชายหนุ่มสองคน ที่เคยเป็นนักกิจกรรม
ผู้รักชาติ
ที่เดินเข้าไปในอาคารรัฐบาลกลาง ยอมรับว่าไม่ได้รับเชิญ
สร้างความชั่วร้ายเล็กน้อย
แล้วออกไปโดยไม่ทำร้ายแม้แต่แมลงวัน
- นั่นคือข้อเท็จจริง - เดี๋ยวก่อน
ในเมื่อเราอยู่ภายใต้คำสาบาน
ไม่มีแมลงวันได้รับอันตราย แต่แมลงน้ำ...
โดนไปอย่างจัง
คดีนี้ดูจะเปิดปิดง่าย ไม่มีอะไรอันตราย
ผมมีข้อมูลมากเกินพอ ที่จะรายงานกลับดีซี...
อาเชอร์เดินเข้าไปในตึก
ขอโทษนะ อะไรนะครับ
อาเชอร์เดินเข้าไปในตึก ผมไม่ได้...
เข้าไปในตึก
ผมอยู่ข้างนอก
ไม่ต้องละเอียดขนาดนั้นก็ได้
ไม่ต้องบอกท่าทาง
ผมอยู่ภายใต้คำสาบานแล้ว
ผมจะพูดให้ถูกต้อง อาเชอร์เดินเข้าไปในตึก
อาเชอร์จุดไฟ อาเชอร์ตั้งใจวางเพลิง
- สุภาพบุรุษ... - นายจะทำอะไร
ฉันกำลังบอกเอฟบีไอว่าเกิดอะไรขึ้น
นายเดินเข้าไปในตึก
และนายยืนดูต้นทาง ซึ่งทำให้นายดูมีความผิดเช่นกัน
ผมไม่รู้ว่าเขากำลังจะเข้าไป เพื่อกระทำการลอบวางเพลิง
คุณเขียนลงไปเลย
นายคิดว่าฉันจะเข้าไปทำอะไรล่ะ
เพื่อชื่นชมภาพเหมือนของฮาร์ดดิ้งเหรอ
เดี๋ยวๆ พวกคุณ ช้าก่อน
เพื่อนเก่า เพื่อนเก่าขี้หงุดหงิดพูดมาก
เขาทำลายตลาดหลักทรัพย์ในปี 1923 ด้วย
- นั่นอยู่ในแฟ้มของคุณรึเปล่า - อะไรวะ
แค่เขา ไม่ใช่ผม คุณน่าจะจดไว้
- ผมต้องการปากกา - ไม่ต้องการหรอก
อันที่จริง เราคุยกันแบบส่วนตัวได้มั้ย
ผมมีประวัติข้อมูลที่อาจช่วยได้
ผมควรเอาปากกาไปด้วยมั้ย
อย่าเอาปากกามา
ทำไม
ทำไมเหรอ
ฉันได้ยินเสียงตะโกน เกิดอะไรขึ้น
คุณสองคนคบกันนานแค่ไหน
- นายพูดเรื่องอะไร - นายกับโรซี่ นานแค่ไหน
ไม่นะ อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะเรื่องนี้
ผมอยากรู้ว่าภรรยาของผม คบกับคนที่เรียกว่าเป็นเพื่อนรักนานแค่ไหน
ฉันบอกแล้วว่าฉันไปเที่ยวกับอาเชอร์
- คุณไม่ได้บอก - ฉันบอกอย่างน้อยยี่สิบครั้ง
โรส ผมยอมรับว่าบางครั้งผมไม่ฟังคุณ
แต่ครั้งนี้ ผมกำลังฟังคุณ
ตอนที่คุณไม่ได้บอกผมว่า คุณจ้ำจี้กับเพื่อนสนิทของผม
- เอ้บ - โทษทีนะ
งั้นนายจะเปิดโปงฉันกับเอฟบีไอ
เพราะโรซี่กับฉัน ไปเดตกันสองสามครั้งเหรอ
เมื่อวันก่อนบอกว่าสองเดือน ตกลงนานแค่ไหน
นั่นมันเมื่อ 35 ปีก่อน ใครสนล่ะ
และคุณ...
"เขาหน้าตาดีมาก" มีอะไรอีกมั้ย
- ที่คุณอยากจะบอกผม - เอ้บ คุณทำตัวไม่มีเหตุผล
นายสัมผัสส่วนไหนของร่างกายเธอ
- เอ้บ - อะไรนะ
ส่วนไหน เพราะฉันต้องการตัดออก
ฉันจะได้ไม่ไปแตะมันอีก
ได้ยินเสียงตัวเองมั้ย
ผมมีชอล์กที่ดีมาก ลบยังไงก็ไม่ออก
- เอ้บ - ผมทนคุณสองคนไม่ไหวแล้ว
เอ้บ
นายมันบ้าไปแล้ว
- เอ้บ - เขาเพิ่งขังตัวเองในห้องเหรอ
เอ้บ ฉันขอเตือนคุณนะว่า คุณบอกเลิกฉันไปแล้ว
โรส ผมขอเตือนคุณ
ว่าผมกำลังทำปริญญาเอกของผม
และผมบอกคุณว่าเมื่อมันเสร็จสมบูรณ์
ผมอาจจะกลับมา
ผมพูดตรงๆ และจริงใจเรื่องนั้นมาก
อาเชอร์ ฉันขอโทษจริงๆ กับเรื่องนี้ เอ้บทำเกินไปแล้ว
ดี เขากลับมาแล้ว
ฉันน่าจะนอนกับเดโลเรส
- อะไรนะ - ใช่
ตอนนายกับโรส และทรงผม ลูอิซ บรูกส์ของเธอกำลังนัวเนียกัน
เดโลเรสแสดงออกชัดเจนว่า เธออยากได้ฉันมาก
เดโลเรสต้องการทุกคน เอ้บ
ยูจีน โอนีล แอรอน คอปแลนด์
ทาร์ซาน โจเซฟีน เบเกอร์
พระเจ้า
อะไร
ฉันเพิ่งมีความคิดสำหรับละคร
อะไรนะ
มันเป็นไอเดียละครที่ดีที่สุด เท่าที่ฉันเคยมีมา 20 ปีแล้ว
ฉันเห็น ฉันเห็นแง่มุมทั้งหมด
ฉันต้องจดนี่ลงไป
อาเชอร์ อย่าเขียนบทละครเรื่องนี้
- ฉันต้องการปากกา - อย่าหยิบปากกา
ช่างนายสิ เอ้บ
ถ้านายเอาปากกาไปเขียนบทละคร
ฉันจะทำลายมันใน เดอะวอยซ์ ฉันจะทำ ฉันทำแน่
ฉันไม่สงสัยเลย
ลาก่อน เอ้บ
คำแนะนำสุดท้าย นักเขียนถึงนักเขียน
นายใช้คำว่า "ค่อนข้าง" เยอะไป และ "อย่างกระนั้น" เป็นคำโง่ๆ
ไปตายซะ อย่าโทรหาฉันอีก และขอที
โยนชอล์กประหลาดของนายทิ้งไป
โรซี่
ลาก่อน
ผมทรงลูอิซ บรูกส์ของคุณสวยมาก
อย่าบอกโรซี่ว่าทรงผมแฟชั่นของเธอ มันสวยมาก อาเชอร์
อาเชอร์
นี่ไงเหตุผลที่ผมต้องมีห้องทำงาน
เพราะผมไม่มีที่ไป
อย่ากลับมาเร็วๆ นี้นะ
นี่ ผู้ชายที่โต๊ะหกอยากใส่แหวนในแก้ว
เยี่ยม
เขาให้ฉันมาสองวง อยากให้เราเลือก
เราจะเลือกแหวนของผู้ชายอีกคน...
ฉันชอบวงนั้น
ฉันก็เลือกวงนี้เหมือนกัน
มันจะทำให้นิ้วของเธอดูอ้วนมั้ย
ทรงลูกแพร์ทำให้นิ้วดูเรียวยาว
ให้ตาย วงนี้วิบวับเชียว
ลูกน้องใหม่ของคุณไม่รู้จักฉัน
ให้เธอเข้ามา ฮัล
- วงไหนก็ได้ - กดดันจังเลย
- ไง มิดจ์ - ไง อาร์ช
- อยากดื่มมั้ย - อยากสิ
- มาร์ตินี่กับมะกอก - ฉันนี่คาดเดาง่ายเนอะ
ถ้าจริงก็ดี
คนพวกนี้จะเล่นอีกนานแค่ไหน ฉันอยากลองบางอย่างสักสิบนาที
- เหรอ - ฉันกำลังคิดมุกให้คลับเปลื้องผ้า
ที่ฉันยังไม่แน่ใจ
เลยอยากลองที่นี่ คลับจริงๆ
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี
เดี๋ยว คุณบอกว่าคลับเปลื้องผ้าเหรอ
- ใช่ - คุณทำงานที่คลับเปลื้องผ้าเหรอ
- ใช่ คุณไม่รู้เหรอ - ไม่รู้
- อีธานไม่ได้บอกคุณเหรอ - ทำไมต้องบอก
- ฉันสั่งให้บอก - คุณบอกลูกชายห้าขวบ
ว่าคุณทำงานที่คลับเปลื้องผ้าเหรอ
- เขาลืมบอกเหรอ - ใช่ เขาลืม
ขอบคุณพระเจ้าที่เขาลืม
ไม่อยากให้ลูกชายเราคิดถึง คุณที่คลับเปลื้องผ้า
ใช่ว่าฉันเต้นให้เขาดู
- คลับเปลื้องผ้า - ฉันเป็นพิธีกร
แล้วอาชีพคุณล่ะ
หมายความว่าไง นี่เป็นส่วนหนึ่งของอาชีพของฉัน
- โอเค - อะไร
ผมจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น
งั้นก็อย่าพูดอย่างนั้น เพราะคุณกำลังพูดอะไรอยู่
ทำงานที่คลับเปลื้องผ้าดูเหมือนถอยหลัง
คนดังหลายคนเริ่มต้นในคลับเปลื้องผ้า
เลนนี่ทำงานที่คลับเปลื้องผ้า คุณเคยพาฉันไปหาเขา
คุณเล่นเปิดให้ชาย บอลด์วินสองเดือนก่อน
- แล้วไง - แล้ว
คนจะจริงจังกับคุณได้ไง ถ้าไปทำงานที่คลับแบบนั้น
- คุณคุยกับซูซีรึเปล่า - เปล่า ทำไม
เพราะคุณพูดเหมือนซูซีเลย
บางทีซูซีอาจจะพูดถูก
บางทีคุณควรจ้างเธอเป็นผู้จัดการ
เดี๋ยวก่อน
- เม - สวัสดี
- "ว่าไง หมอ" - ฉันขอโทษ นี่ฉัน...
ฉันกำลังพยายามขอเวลาขึ้นเวที
- ฉันสาบานได้ - โอเค
แม่ของโจลกำลังพยายาม ให้พวกคุณกลับมาดีกันเหรอ
เปล่า ไม่ใช่เลย
- ตอบเร็วเชียวนะ - ผมแค่...
ฉันจะอยู่ในออฟฟิศคุณนะ ถ้างั้น...
"เท่านี้แหละ ทุกท่าน"
นั่นมันเรื่องอะไร
อะไร คุณเริ่มอิงลูนีย์ทูนส์เองนะ
ฉันกำลังพูดถึงความเห็นของเชอร์ลีย์
- คุณอยากได้สิบนาทีมั้ย - อยาก
แค่อย่าเล่นห่วยเกินจนแขกกลับหมด
ฉันไม่รับประกัน
- เธอตอบตกลง - ยินดีด้วย อาร์ช
- ผมอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว - สามวัน
- ผมควรกลับ - โอเค
ผมขยับไม่ได้
อ้วก สร่างเมา และนอนหลับ เราจะเริ่มกันวันพรุ่งนี้
เลือกไพ่มาใบหนึ่งและถ้าผมเดาถูก คุณเลี้ยงเครื่องดื่มผม
เปลี่ยนกระจก
เปลี่ยนฝากระดาน
เปลี่ยนท่อ
เปลี่ยนก๊อกน้ำ
เปลี่ยนที่นั่งชักโครก
พระเจ้า เปลี่ยนชักโครก
ยกโทษให้ฉันนะ - มิเรียม
เธอรู้จักฉัน
บ้าเอ๊ย
- เวรละ - สวัสดีคุณด้วย
ฉันยุ่งอยู่นะ โซฟี
คุณเจอออฟฟิศแล้ว
- ฉันพยายามปิดประตู - มันกำลังซ่อมอยู่
ฉันแค่แสดงความคิดเห็น ต่อความจริงที่ฉันพยายาม
และล้มเหลว
เพราะว่ามันพังมาก
และไม่สวยเลย
- คุณควรหาโต๊ะใหม่ด้วย - คุณต้องการอะไร
คุณไม่มีเก้าอี้
ฉันนั่งไม่ได้ ถ้าคุณไม่มีเก้าอี้
คุณดูเหมือนจะไม่แคร์เลย
ฉันจะจับประตูไว้ มันจะได้ไม่หล่นทับคุณตอนออกไป
เป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี
ที่ฉันหางานทำไม่ได้เลย
ไม่มีสถานที่จัดงานในประเทศนี้ จ้างฉันไปเล่นอีกต่อไป
ไม่แม้แต่ฟีนิกซ์
ไม่ใช่ว่าฉันจะทนได้
กับการไปออกทัวร์อีกครั้ง
การเงินของฉันมันตึงเกินไป
หมายถึงฉันมีค่าใช้จ่าย มากกว่ารายได้ที่เข้ามา
ฉันรู้ว่า "การเงินตึง" หมายถึงอะไร
คุณเงียบมาก ฉันก็เลยไม่แน่ใจ
ผู้จัดการธุรกิจของฉันบอกว่า ฉันต้องเปลี่ยนการใช้ชีวิต
แล้วเขาก็ลาออก
นั่นคือการเปลี่ยนแปลง
สุนัขของฉันไม่กินอาหารกระป๋อง ถึงแม้มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
คุณต้องการอะไร ลูซิล
คุณไม่อยากรู้เหรอว่า ทำไมฉันถึงรู้ว่าอาหารสุนัขไม่ได้แย่
ไม่
มีรายการเกมโชว์ใหม่ของเอ็นบีซี
พวกเขากำลังมองหาพิธีกร
ฉันอยากได้งานนี้ เหมาะกับฉันมาก และฉันคงจะทำได้ดี
แต่สถานีไม่อยากเจอฉันด้วยซ้ำ
ฉันยอมออดิชั่น ยอมไปทดสอบ อะไรก็ได้ที่พวกเขาต้องการ
แต่พวกเขาจะไม่ยอมรับเลย
ฉันโทรหาแฮร์รี่เป็นร้อยครั้ง เขาไม่รับสายฉันหรอก
ฉันเคยไปที่ออฟฟิศเขาครั้งนึง
พวกนั้นบอกว่า เขาไปเล่นกอล์ฟทั้งที่ฝนตก
เขาเดินผ่านฉันไปด้วย ฉันรู้ว่าพวกเขาโกหก
นั่นมันแย่มาก เหมือนคุณถูกปฏิเสธ
- ใช่ - มันรู้สึกไม่ดีนักใช่มั้ย
ใช่
รู้สึกไม่ดีเลย
ฉันขอโทษ โซฟ เราเดินคนละเส้นทางแล้ว
คุณเดินเส้นทางของคุณ และฉันก็เดินไปอีกทาง
ฉันรู้ว่าคำว่า "คนละทาง" หมายถึงอะไร
เอาละ ในเมื่อเราเดินกันคนละทางแล้ว
ฉันคิดว่ามันดีที่สุดที่เรา
คุณและฉัน เราควรอยู่คนละทางนั่นแหละ
คุณจบได้ไม่แกร่งเลยนะ
ช่างปะไร ฉันจะซ่อมโต๊ะของฉัน
แล้วถ้าฉันขอโทษล่ะ
แค่นี้ฉันก็เหนื่อยพอแล้ว โดยไม่มีคุณมาโวย
คุณทำให้โชว์ของฉันได้ขึ้นบรอดเวย์ คุณทำอย่างนั้น
ไม่มีใครพยายามด้วยซ้ำ
ฉันเสียใจด้วยเรื่องเกมโชว์
ฉันแค่ไม่รู้ว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง
ถ้าคุณคิดอะไรได้
ฉันคงจะขอบคุณมาก
คุณให้ดอวส์ขับรถพากลับบ้านเหรอ
ดอวส์ไปแล้ว
บ้าเอ๊ย
นี่
ถ้าฉันทำแบบนี้ ช่วยคุณ
คุณต้องทิ้งเบอร์โทรฉันไปนะ
ฉันสัญญา
แหม ดูนั่นสิ
คุณต้อง...
วิเศษจัง วิเศษมาก
ฉันเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย
และการแสดงได้จบลงแล้ว
ฉันหวังว่ามันคือค่ำคืนที่คุณจะไม่ลืม
คุณเป็นผู้ชมที่เยี่ยมมาก
ได้โปรด กลับบ้านอย่างปลอดภัย อย่าลืมทิปพนักงานเสิร์ฟ พวกเขามีอาวุธ
ฉันคุณนายเมเซิล ขอขอบคุณและราตรีสวัสดิ์ค่ะ
สมบูรณ์แบบ
นี่ มิดจ์ตกลงไปในหลุม
ตั้งใจเหรอ
- คุณผลักเธอเหรอ - เปล่านะ
คำบรรยายโดย อริยาพร ซัลลิแวน
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี