-Dalawa pa! -Kakaiba iyon!
Russell, ito na ba ang finale?
Oo.
May isa pang act, pero anong nangyari kay Lydia?
Bumalik si Lydia sa Ohio.
Nang madalian?
Puno ng sorpresa ang buhay.
Iniwan niya ahas niya.
At aso niya.
Hindi bale.
-Naipit ang kurtina. -Ganyan talaga iyan.
-Oo, pero anong gagawin natin? -Hinihiwalay ko ang nuts and bolts.
Nilalagay ko ang nuts sa nuts at ang bolts sa bolts.
Stripper ka na 'di naghuhubad,
naninigaw lang.
'Di namin problema iyon.
Okay, hindi iyon ang...
Hayaan mo na.
Iyon na ang katapusan ng palabas.
Sana hindi n'yo malimutan ang gabing ito.
Napakahuhusay n'yong audience. Umuwi kayo nang ligtas.
At mag-tip sa mga waitress.
Armado sila!
Salamat, at... Seryoso?
Dapat mas mahina ang tugtog n'yo 'pag nagsasalita ako.
'Di ko alam kailan ka magsasalita.
'Pag lalabas ako rito, magsasalita ako.
Ikaw ang bahala.
Ang lipstick.
Boise, may mga kailangan tayong ayusin dito.
Gaya ng ano?
Naipit ang kurtina, wala sa'kin ang spotlight,
'di ako marinig sa tugtog, nawalan ako ng mic.
-Gusto mong isulat? -Hindi.
Para 'tong pipitsuging Burlesque.
Pipitsuging Burlesque nga 'to.
-Boise. -Tingnan natin bukas.
-Lagi mo sinasabi iyan. -Puno ako ng pag-asa.
'Di ito mahihirap ayusin.
I-sound check kung gumagana ang mic.
Gumagana ang mic, wala sa board ang sound guy.
-Ang kurtina... -'Yong nasa board
siya rin sa kurtina.
Kumuha ka ng isa pa.
Ano 'to, kawanggawa, ibibigay lahat ng kapritso?
Tingin mo may pera ako na kumuha ng taong kurtina lang ang trabaho?
Ano ginagawa niya?
Congrats, ikaw na sa kurtina.
Ngayon, tungkol sa finale.
Alam n'yo ba ang ginagawa n'yo?
-Ang alin? -Nang lumabas kayo,
para kayong nalilito.
-Tilly? -Sinusundan ko lang siya.
Gagawin dapat natin ang finale kanina, kaso pagod na tayo.
Makakatulong ang pag-eensayo,
maliban kung gusto n'yong magbanggaan.
Hindi, ganoon talaga.
At ikaw? Naka-bra ka ba?
-Oo. -Bakit?
'Di ako pwedeng hubad, bawal.
-Nasaan costume mo? -Nasira ang strap
at kinain ni Dribbles ang pagkain ko.
Ipapaayos ko kay Zelda.
-Sino si Zelda? -'Yong nagsusuot ng lobo
at pinuputok 'yon gamit kuko.
Lintik, dagdag-kompetisyon.
Uy, movie night ngayon.
Gusto ko ng movie night.
Manonood ka ba?
'Di pwede, mahuhuli na ako.
Sa susunod, pangako.
Kailangang maayos na lahat ng 'to!
-Boise! -Dinig kita,
dinig ka nila, dinig ka ng lahat.
-Para sa mga bagong kaibigan. -At dala nilang alak.
-Ayos. -Masaya akong nagawa rin natin 'to.
-Ako rin. -May mga late shift ako
sa ospital ngayong buwan. May mga pamilya ang ibang doktor.
Gusto kong kumakain sa gabi. May kasamang mic.
-Espanyol iyon. -Ang mic?
Gabi sila kumain. Isang taon ako roon.
'Di sila kumakain hangga't 'di 10:00, kahit mga bata.
Nanirahan ka sa Spain. Maganda ba roon?
At masarap. 'Yong steak.
Magtatrabaho dapat ako roon, pero hindi natuloy.
Sa susunod na lang. Spain.
Gaano ka na katagal sa el Lado Superior Oeste?
Sa Upper West Side. Spanish 'yon.
Kuha ko. Ipinanganak ako sa Upper West Side.
Nakatira ako sa building na kinalakhan ko.
Maganda ba 'yon?
Kuha ko sa ngiti mo at 'di ka nagbanggit ng kanser,
pero bilang doktor, baka kanser ang pickup line mo.
-Napakahusay mo. -Gracias.
Tamang-tama. Palagyan siya.
-Handa na kaming umorder. -Sige.
Ang order naming dalawa, filete medio rara, y una guarnición de espinacas.
Medium-rare steak 'yon na may kasamang spinach.
Tumira siya sa Spain.
Babalik ako na may dalang inumin.
Komedyante ka?
O, Ingles 'yon. Paumanhin. Oo,
komedyante ako.
At saan ka kumukuha ng mga ideya para sa mga biro mo?
Pwedeng saglit lang?
Mali nasuot kong sumbrero.
Gusto mo ba ng ham?
Hindi.
Nakakatawa ka.
-Nakapanood ka na ba ng torohan? -Miriam.
Susie, ano'ng ginagawa mo rito?
Pasensya na. May sakit ang anak mo.
-O, hindi. -Oo,
suka siya nang suka.
Sira na carpet mo. Ipadoktor mo na siya.
-Pasensya na, Liam. -Sasama ba ako?
-Hindi, kailangan niya ng doktor. -Doktor ako.
Ibang klaseng doktor.
-Pedia ako. -Matanda na siya.
-Five lang siya. -Pwedeng
-suriin mo ang anak mo? -Oo.
Pasensya na talaga.
Subok uli tayo. Totoo. Tawagan mo ako.
Sana sinabi mong doktor siya.
Alam ko. Pasensya na.
Kung alam ko lang, sana sinabi ko kinidnap ang bata.
Sasabihin ko na sa susunod.
Bakit kailangan ng code?
Sabihin mo na lang,
"Gago na naman ang kasama ko, iligtas mo ako."
Sakaling dumaan siya't marinig ako,
ayokong masaktan damdamin niya.
Ito ang ikatlong pangit mong date ngayong buwan.
-Humalik ka ng palaka. -'Di pwedeng sibilyan ang i-date mo.
-Sinong ide-date ko? -'Yong nasa showbiz.
Ayoko ng komikero.
Komikero? 'Wag na 'wag kang mag-date ng komikero.
E, 'di sino?
Hindi ko alam.
Isang ventriloquist?
Ba't ventriloquist?
Laging may laruan. May mga anak ka. Swak na swak.
Nagbibiro ka.
Merong personalidad. Dalawa pa nga.
-Ventriloquist? -Oo.
Lalaking may kahoy na tao sa upuan niya,
iyon ang gusto mong i-date ko.
'Pag tinitingnan kita, ventriloquist nakikita ko.
-Uy, Susie. -Ano 'yon, Miriam?
Kailan ang huling relasyon mo?
Ano?
Lagi nating pinag-uusapan ang relasyon ko, eh, ang iyo?
'Di pa kita nakikitang nakipag-date.
-Ano naman? -Curious lang ako sa buhay mo.
Ikaw ang buhay ko, gano'n.
Iniisip at pinag-uusapan ka,
hinihintay ka, nire-rescue ka mula sa mga palpak na date.
-Wala akong panahon. -Pero...
Kapag nakatakas na ako sa'yo, naging bituin ka na,
pwede na kitang itapon sa iceberg at magpokus sa ibang bagay.
Ayos.
Ano?
Baka masyado na tayong magkasama
pero mukhang mali nga ang sumbrero mo.
Direktor ka ng Vertigo 2 taon ang nakakaraan,
magandang pelikula. Nung isang taon, North by Northwest,
na sumira sa pagmamahal ko sa mahabang lakad sa maisan.
Tapos na ang misyon.
At ngayon, meron tayong Psycho,
na ang alam ko'y sobrang nakakatakot.
Matanong ko, G. Hitchcock,
curious ako, saan ka natatakot?
Mga nilagang itlog.
Mga nilagang itlog? 'Di ko inaasahan iyon, ang naisip ko,
gagamba, o dating asawa.
Nakakadiri sila para sa'kin.
'Di ka ba nandidiri sa nilagang itlog?
Aaminin ko, 'di ko pa naisip iyon.
Isipin mo. Mahirap na problema iyon.
May amoy,
tapos 'yong texture.
Ethan, kung kailangan mong umihi, umihi ka na at bumalik sa pagtulog.
Hindi ako si Ethan.
Papa, kung iihi ka, umihi ka na at bumalik sa pagtulog.
'Di ako iihi!
Pwede ba kitang makausap?
Teka.
Ang liwanag.
Anong oras na?
Madaling-araw, at ang lakas na naman ng TV ni Susie.
Nahihirapan siyang matulog. Nare-relax siya sa TV.
Sinubukan na niyang mag-pills?
May galon no'n sa tokador ng nanay mo.
Nagiging bangenge siya roon kinabukasan.
Ang nanay mo rin, pero sino makakapagsabi?
Sinong nagsabing nagiging bangenge ako?
Sinasabi ko lang kay Miriam
na mas matagal na rito si Susie kaysa sa inasahan.
Nalungkot siya sa pagkamatay ng kaibigan niya sa apartment.
Pasensya na,
pero nang mamatay ang close friend kong si Mordecai Glickman
sa paglalaro ng squash, nasa squash court uli ako umaga ng kinabukasan.
Nakalimutan kong si Mordecai ang kalaban, kaya wala rin.
-Pero kuha mo ako. -Parang ang tagal na niya rito.
At sinabi ko kay Asher na pwede siya rito.
Ililipat ko ba siya sa isang motel?
May kuwarto kay Asher. Masikip, pero kaya natin.
May kailangan ba kayo.
Zelda, gabi na. Ba't nandito ka?
Gumagamit si Miss Susie ng plato at baso.
Nagpagabi ako para mahugasan.
Zelda, ako na maghuhugas.
-Trabaho ko iyon. -Ayos lang.
Kaya, pupunta ako sa comedy building at gagawa ng mga biro,
dahil ayos lang?
Masyado bang malakas ang TV?
Anong TV? Wala akong narinig, bukas ba?
-Pwede kong hinaan. -Hindi na kailangan.
Hahanap ako ng sarili kong tulugan, pangako.
Manatili ka hangga't gusto mo, Susie.
Oo. Walang katapusan ang imbitasyon.
Gandang gabi, Susie.
Kita tayo sa umaga.
Sige.
Ano pang ginagawa mo rito?
-Paumanhin, Abe. -Ano iyon?
Kalahating oras nang nakaupo sa pasilyo 'yong lalaki.
Nagtanong na kami. Kaibigan mo raw siya.
-Ko? -Sabi niya, "Tingnan mo.
"Dati kami magkaibigan ni Abe.
"'Di ka sasaksakin ng kaibigan mo sa likod
"ng kutsilyong makalawang na babad sa arsenic..."
Ako na, salamat, Isobel.
Bakit 'di mo ako pinuntahan?
Nakita kong nagtitipa ka, mukhang importante.
Baka may sinisiraan kang may sakit na kamag-anak,
o ang anak mo dahil nagnakaw ng Necco Wafer noong 12 siya.
Magpatuloy tayo. Nakausap ko na si Michael Kessler
para sa FBI kaya mapanatag ka na,
mahusay siyang abogado. Pinakamahusay.
Mahuhusay ang kina Sacco at Vanzetti.
Nakaginhawa yata habang nakaupo sa electric chair nila,
nakikinig sa pagtunaw ng utak nila.
Patapos na ako rito, samahan mo ako.
Ayaw kong istorbohin ka.
Gusto mong maglakad-lakad, kumuha ng mga souvenir?
May natapakan akong gamit na condom habang papunta rito, kaya ayos na ako.
Sige, ayos. Lalabas agad ako.
'Wag kang magmadali.
May coffee cups ako nang umalis sa factory.
-Gumamit ka ng bowl. -Wala akong bowls.
Wala kang bowl? 'Di ka kumakain ng sopas?
Ayaw ko ng sopas.
Pagkain daw pero 'di naman nakakabusog.
Parang nanloloko.
-Hi, Ma. -Ang mama mo, 'to, si Shirley.
Alam ko, Ma. Ba't ka napatawag?
Nangungumusta lang. Kumusta ang bago mong apartment?
-Ayos naman. -'Di mo kami nami-miss?
Ano'ng kailangan mo?
Nasaan ka sa Biyernes ng gabi?
-Sa club. -Sigurado ka?
-Sigurado ako. -Mga 8:00?
-Bakit, Ma? -Wala naman.
-Plantsado blue suit mo? -Bakit, Ma?
Gwapo ka roon.
-Salamat, pero... -Masaya akong makausap ka.
Suotin mo blue suit mo sa Biyernes ng gabi.
Mahal kita,
'andito kwarto mo 'pag kailangan mo.
Ma. Teka, Ma.
'Pag sinabing pagkain ang sopas,
nakaalpabeto ba iyon, o...
Mukhang oras na para ipakilala ka sa mga magulang ko.
-Narinig mo ako? -Hindi.
Ayos lang sanang hindi, pero wala nang oras.
-Hindi. -Wala tayong pagpipilian.
-Hindi pwede. -Mei.
-Baliw ka ba? -Alam kong magiging mahirap.
Magiging disaster.
Joel, ibig kong sabihin...
Wala silang paki kung maliit ka.
Ang iisipin nila, mukha akong labandera.
Hindi nagpapalaba ang nanay ko.
Naiisip mo ba ang mga sasabihin nila
'pag nakita nila ako?
-Hindi. -Gusto mong sabihin ko?
-Hindi na, salamat. -Isusulat ko.
Buong buhay ko nang naririnig iyon
kaya komprehensibo ang listahan.
'Di 'to nakakatulong. Mei!
-Mei! -Teka.
Okey. Kuha ko na.
Tingin mo, tanga ako?
Alam kong maraming kapangitan diyan...
-Na ginawa mo lang. -Palayaw ko noong kinder ako.
Kilala ko ang mga magulang ko.
Magugulat sila na Tsino ka.
Maniwala ka, 'di nila masyadong iisipin iyon.
-Hindi? -Mas magugulat lahat
na hindi ka Hudyo.
Ayaw nila sa hindi Hudyo.
Mas lalo ang hindi Hudyong Tsino.
Tatlong beses na malala iyon.
Parang Lawrence Welk Singers.
Anong alternatibo?
Nagsasama tayo.
Kailangan malaman nila. Alam ng magulang mo.
Oo. Alam nila.
Gusto mong malaman ang mga sinabi nila
nang malaman nila?
Isusulat ko na lang.
Kailangan ko ng mas maraming papel.
Nauunawaan mo ba ang nangyayari?
Nagpapadala ng mga babae ang nanay ko sa trabaho.
Pupunta ang isa sa Biyernes, baka Rabbi ipadala niya.
'Di Rabbi ang nagtatrabaho ng Biyernes.
-'Di siya titigil hangga't 'di ako kasal. -Kabit na lang ako.
-Sa'kin, hindi. -Kasal ka kay Midge.
Uy!
-Sorry. -Pucha?
Alam ko. Sorry, pero...
Hindi ko kaya.
Hindi ko lang kaya.
Pag-usapan natin 'to.
Mei!
'Di ka pwedeng umalis lang.
-Alam ko ang tirahan mo. -Hindi.
Hindi nga. Lintik 'yan.
Ang nakakatawa, heto.
Oo, ang tindi nito.
Ang sinabi mo lang, may pinutulan ka ng bayag.
Tama, pinutol namin.
Sinaksak namin sa bibig ng isa.
At sinaksak ang bayag ng isa sa bibig ng isa pa.
Kapag namutol ka ng bayag, isasaksak mo 'yon
sa bibig ng may-ari niyon.
"Anong gagawin natin? Pagpalitin sila?"
Paano mo nagagawa 'yon? Nagri-rigor mortis na.
Naninigas na ang mga panga.
Tinitimbang namin ang pagpipilian.
Narinig namin ang sirena, kaya naghiwalay kami.
Gawa-gawa ang marami rito pero ayos iyon.
Hindi iyon gawa-gawa.
-Uy, pahingi uli ng Coke. -Kuha ka ng dalawa.
Kami ang magbabayad. Kahit ano. Tagal ka naming 'di nakita.
-Abala sa pagbangon sa lusak. -Si Shy Baldwin,
parang anghel kumanta pero tunog-gago.
Ayaw ko nang pag-usapan.
Kay Giancana siya, 'di natin siya magagalaw.
Naka-pokus ako sa paghanap ng matitirhan.
Tumutuloy ako kina Midge. Nababaliw ako sa pamilya niya.
-Magkano ang budget mo? -Para sa apartment?
Mahihirapan ako pero barya lang kaya ko.
May alam kayong barya lang renta?
Oo, mukhang matutulungan ka namin.
Talaga? Paano?
May alam kami. Puntahan natin mamaya.
Ayos. Salamat.
At kung ayos 'yon, pwede nating itala ang tanghaliang 'to sa buwis natin.
Buwis.
Hi, iniisip ko kung...
Excuse me.
Hi. Paumanhin.
Pwede mo akong tulungan?
Tulungan saan?
Naghahanap ako ng bar,
kung saan ang gaya ko,
pero hindi ako, kaibigan ko, ay pwedeng may makainom na gaya ko.
Ano?
Lugar kung saan makakainom nang magkasama mga babae?
-'Di kita matutulungan. -Okey.
Excuse me. Naghahanap ako ng bar na ang mga babae
ay makakainom kasama ng ibang babae.
O basta babae,
-'di gaya ko... -Pulis ka.
Ano? Hindi. 'Di ako pulis.
Dior ang suot ko.
Excuse me, 'di ako pulis.
May rekord ako.
Hindi ako pulis. Iniisip ko kung...
Hello, hindi ako pulis. Nag...
Hello. Hindi ako pulis. Iniisip kong...
Hi, hindi ako pulis. Hindi pulis.
Hindi ako pulis.
-May kaibigan ka? -Ano 'kamo?
Nagtatanong ka para sa kaibigan mo?
Oo. Para sa kaibigan ko, oo.
Iniisip ko kung...
May dalawa o tatlo akong alam.
Talaga? Mabuti iyon.
At palagay ko, wala talagang kaibigan?
Hindi, meron talaga.
-Sabi mo, eh. -Oo nga.
Okey at ang kaibigang ito,
-kagaya mo siya? -Ko?
-Oo. -Sa katawan.
-Nakabihis gaya mo? -Gaya ko?
Naku, hindi. Hindi.
Malayo.
Pasensya na, ini-imagine ko siya
na suot ang bestida kong may disenyong mga prutas.
Maganda iyon.
Diyos ko, ang corset.
'Di siya mabuting kaibigan.
Hindi, mabuti siya.
Pasensya na.
-Paumanhin. 'Eto na ako. -'Di ko kuha.
Ano nga uli 'yon?
May bagong bukas na bar.
Tumatanggap daw ng mga taong iba-iba ang kasuotan.
-Nandoon lang... -Teka.
Sige. Ayos lang kung isulat ko?
Kakainin mo 'yan mamaya.
Biro lang.
-Doon lang iyon sa... -Teka.
Hindi ka naman pulis, ano?
Dior din ang suot ko.
-Wala siya roon. -Naroon siya, hintay ka lang.
Nag-ring nang anim na beses at walang sumagot.
Opisina ni Michael Kessler.
-Ayos, ngayon, sinagot nila. -Ano iyon?
Hello, naririnig mo ako nang maayos?
Oo, maayos naman.
Sina Abe Weissman at Asher Friedman ito.
Pabalik na si Michael...
-Ano? -'Di uubra ang ganito.
-Pwede mong ulitin? -Itong plano mo, 'di uubra!
Hindi ikaw, siya.
Paakyat na si Michael. Saglit.
-Ngayon, pinaghihintay tayo. -Paakyat na daw siya.
-Michael! -Ano iyon?
Hinahanap ka ni Abe Friedman sa phone.
Mali-mali ang pangalan.
Teka, saglit, heto na ako.
Napakapropesyunal, ha.
Pusa ba iyan? May pusa siya?
-Darating ba siya? -Darating si Michael. Michael!
Heto na! Maghintay ka nga!
Gaano ba kataas ang hagdang 'to?
Sina Abe Weissman at Asher Friedman 'to.
-Kumusta? -Maayos naman. Kumusta ang pusa mo?
Michael, huling usap natin,
sabi mo, may kakausapin ka sa FBI field office.
Nagawa mo ba iyon?
Oo, at...
Abe, sinusubukan mo ba talagang pahirapan ako?
-'Di namin narinig, Michael. -Diyos ko po.
Ang sabi ko, nakausap ko siya at may maganda akong balita.
Wala silang kaso sa inyo, wala.
May nakabasa ng gawa mo
at nainis, sinumbong sa kinauukulan.
Wala namang kaso.
-Talaga? -Isipin mo nga.
Nanloob kayo ng federal building nang menor de edad,
nanunog nang kaunti, maliit ang pinsala at walang nasaktan.
Pinabagsak nila iyon, nagtayo ng bago.
Lahat ng may paki, patay na.
-Wala nang kuwenta. -Walang kuwenta.
Gusto nilang makipagkita para may irekord
pero 'di kailangang sa FBI office.
Pupuntahan nila kayo, at matatapos iyon agad.
Diyos ko!
Tapos, na, tapos na kami?
Tapos, na, tapos na habambuhay.
-Iyon na iyon. -Habambuhay.
Tapos na habambuhay, pambihira!
Ang galing.
Gusto ko ang pusang 'to!
'Di ka pinatawad ni Dorothy Parker.
Hindi ako kilala ni Dorothy Parker.
May crush sa'yo si Dorothy Parker. Ipinagyabang mo iyon.
Sinundan nga niya ako sa banyo ng Algonquin minsan,
pero bago 'yong sa sumbrero.
Ang guwapong binata noon ni Asher.
Oo, 'yong matipunong tipo.
Nagbubuhat kasama ni Johnny Weissmuller. Si Tarzan mismo.
-Ang lupit, 'di ba? -Mabalik tayo,
Ano'ng nangyari sa sumbrero ni Dorothy Parker?
-Naupuan ko. -Naku po.
Ikalawang beses ko sa Round Table, nakinig ako sa matatalino nilang usapan.
Matapos isang oras, tumayo ako, dumikit ang sumbrero niya sa puwit ko.
Tiningnan ako ni Dorothy at ang sabi,
"May tula ako. Pumasok akong nakasumbrero,
ngayon, nakadikit na ito sa'king pundilyo."
Nakakabaliw ang nangyari.
Eh, ang maikli at palpak nating subok
bilang tagalipat ng mga muwebles?
Akala natin, kaya nating magbuhat ng piano.
-Nagpanik ng baby grand piano. -Diyos ko.
Tanda ko 'to.
Dalawang oras ipinanik,
sampung segundong pinonood mahulog sa hagdan.
at bumagsak sa squirrel sa Bank Street.
Ano iyon?
-Tagsibol ng 1927? -Taglagas yata.
Nasa kasagsagan ako ng trabaho ko sa Columbia,
-baka late 1926. -Hindi.
1927 iyon. Noon kami nagsimulang mag-date ni Rosie.
-Ano iyon? -Sinaunang kasaysayan na iyon.
Nagkita kami sa unang date nang gupit Louise Brooks siya.
-Tanda mo? 'Yong may bangs? -Sa kasamaang palad.
Tanda ko rin ang gupit.
Paumanhin, teka.
Nag-date kayong dalawa?
-At may bangs ka? -Matagal na iyon.
Nasaan ka no'n, Papa?
Si Tarzan ang dine-date ko noon.
Teka. Bago maging kayo ba 'to?
-Bago at pagkatapos. -Bago at pagkatapos?
-Nag-cool off kayo? -Saglit.
-Talaga? -Nagkamali ako noon
at sinabi sa mama mong kailangan kong magpokus sa PhD ko.
Sinong makakapagpokus kung siya ang nobya mo?
Magtigil ka nga.
Nag-date kami nang isa, dalawang buwan?
-Mga ganoon. -Alam mo?
Kinailangan ko pang sabihin nang 20 beses.
Nakabalikan ko na si Delores noon.
Ang una kong asawa. 'Di ako kasingsuwerte ni Abe at Rosie.
Kukuha pa ako ng wine.
Gusto kong marinig ang fling mo kay Tarzan.
Magulo ang panahong 'yon, 1920s. Kung sinu-sino ang dine-date ng lahat.
Si Carol nobyo si John, na nobya si Martha,
na nobya si Abigail, hindi na namin alam.
Totoo iyan.
-Kanino kinasal si Delores pagkatapos mo? -John Barrymore.
-Sabi na, sikat iyon. -Talaga?
Pumunta ako sa kasal. Tinalo ko sa inuman.
Kumusta iyon?
Malaki, enggrande.
Tapos nag-divorce sila, pinakasalan niya ang OB niya.
OB-Gyne?
Mukhang nagustuhan no'n ang nakita niya.
Huling bote na.
Tapos kukuha tayo sa nakatagong sherry ni Rose.
Baka baguhin ko na lang ang tiket ko sa tren
manatili ng isa o dalawa araw, kung ayos lang.
-Ayos lang sa'kin. -Sige.
Gusto kong bumisita ng ilang lugar sa Village,
dumaan sa mga dating puntahan. Tagal na rin.
Marami nang nagbago.
Ito na iyon?
Ito na iyon.
-Ang laki. -Malaki at mahangin.
Kailangang linisin.
Pero isipin mo nang 'di marumi.
Tanaw rito ang hilaga,
klasikong tanawin,
siyam ang subway lines sa ilalim natin
kaya madaling mag-commute.
Mababait ang mga tao rito. 'Pag may nakita sila,
-'di sila nagsasalita. -Ano'ng lugar 'to?
Ano 'to dati?
Ginagamit namin 'to dati 'pag kailangan naming maging ligtas.
-Safe house 'to? -Parang ganoon.
-May mantsa ng dugo. -Hindi ligtas para sa kanya.
Matatakpan 'yan ng carpet.
Tingin namin, perpekto 'to para sa'yo.
Hindi ko kaya ang presyo nito.
Alam namin ang suliraning pinansiyal mo.
Walang gumagamit nito, inaalikabok lang. Gamitin mo.
'Di ko alam ang gagawin sa lawak nito.
Mag-isa lang ako, at laging nasa labas.
Kuha ka ng isa pang mesa,
sofa, natutuping kama sa likod, pwede ring halaman.
Maglagay ka ng mesa rito, maglagay ka ng kape,
kaunting tinapay, at ilagay mo ang pangalan mo sa pinto.
-Pangalan ko? -Susie Myerson and Associates.
Swak na swak na kombinasyon. May tsansa kang lumawak.
Magsimula ng negosyo mo.
-Tumira ka rito, magtrabaho ka rito. -At kumita ka ng pera.
Pwede naming iantala ang paniningil sa iyo ng renta
hangga't ayos ka na at may kita.
Hatian mo kami sa kikitain
ng Susie Myerson and Associates.
Sige, sige.
Ayos ba 'yon? Hahatian mo kami?
-Sige. -Ayos.
Panalo ang lahat.
Maraming kailangang ayusin
at tumigil na akong magbilang ng daga nang 100 na.
Pero gumagana ang elevator,
at may banyo,
at nabanggit ko na ba ang tungkol sa tanawin?
Odd ba ang mga 'to, o even?
Sa tanawin pa lang, makapangyarihan na.
Makikipagpulong ako sa gabi
para papasok mga kliyente, at makikita ang tanawing iyon.
-Nadaanan natin? -'Pag nakatayo sila
at makikita ang tanawing iyon, at sasabihing "Kita mo iyon?
Sumama ka sa'kin at iyo na lahat iyan."
'Di ko 'yon sasabihin na tunog mama sang,
pero basta, tingnan mo na lang.
-Dito na. -Ang ganda ng tanawin.
Kailangan kong mag-install ng telepono at mga gamit pang-opisina.
At maraming lapis. 'Di ko alam saan ko gagamitin,
pero dapat laging nakatasa.
Mesa, o.
Baka kailanganin ko ng paper clips at folders.
Napakarami ng magiging papeles.
Kailangan ko ng sariling makinilya. Ayos lang bang dalawa?
Isa muna, tingnan natin ang mangyayari.
Magtitipa ako nang magtitipa sa makinilyang iyon.
Dalawang whiskey na walang ice.
Kukuha ba ako ng sekretarya? Tatlo ang kay Harry.
Alam mong matagumpay ka na 'pag may mga sekretarya
sa labas ng opisina mo na alam ang lahat sa'yo.
-Order na tayo. -Tapos na.
Ang masasabi ko lang...
Sige, oo na! Sabik na ako.
'Ayan, sabi ko na. Tirahin man ako, sabik ako.
Ano 'to?
Bago 'to.
-Nag... -Ano?
-Dinala mo ba ako sa bar ng mga tibo? -Saya, 'di ba?
-Anak ng? -Anak ng, ano?
Sinabi kong "tirahin ako" nang malakas!
Galit ka ba?
Ba't mo ginawa 'to?
Naisip ko lang subukan. Hindi ko naman alam...
Hindi ka naman nagkukuwento.
Wala ka nang paki.
Oo, pero lagi tayong magkasama, at naisip kong subukan...
-Wala akong paki. -Ano?
Para lang malaman mo, wala akong paki.
Wala?
Hindi. Komportable ako sinuman
ang gusto mong maging.
Salamat sa permiso mo, ha.
-'Di ko... -Pwedeng magbanyo?
Dapat bang magpaalam para makaalis sa klase?
Pwede kang magkuwento ng kahit ano.
Diyos ko, Miriam.
Paano mo nadiskubre 'to?
Pumunta ka sa Christopher Street
at nagtanong sa mga lalaki
kung saan may bar na pang-tomboy?
Hindi. 'Di ganoon kadiretsahan.
Inisip mong 'pag dinala mo ako rito, magpapakasasa ako?
Gusto kitang bigyan ng opsyon.
Wala akong plano, naisip ko lang na magmatyag sa paligid.
Paligid? Ang Village ito.
Nakatira ako rito. Alam ko kung paano maghanap ng bar.
May tatlo lang sa malapit.
Sa kabila, may mga lalaking nagroromansahan.
Bayan ko 'to, alam ko ang lahat.
Lagi kang mag-isa. Palagi.
Eh, ano naman!
-Ayokong mag-isa ka. -Problema ko na iyon.
Gusto kitang sumaya.
-Ayos, ilibre mo ang inumin ko. -Susie.
Nakapokus ako sa isang bagay ngayon. Susie Myerson and Associates, iyon na.
Hindi lang bilang manager mo,
kundi bilang manager mismo. Naiintindihan mo ba?
-Oo, pero... -Ang ganda ng tanawin doon!
Pucha.
'Di ko mababalik ang pera mo, nagastos ko na.
Anong sa'yo
Nandito lang ako para...
Uy! Pumili ka ng kaya ka.
Dalawa sa tatlo.
Manahimik ka!
Welcome sa Susie Myerson and Associates, magugustuhan mo ang tanawin. Kilos na!
Mitzi, ikaw na, bitbitin mo na puwit mo roon.
-Uy. -Ano iyon?
-Kumatok ka. -Ano?
Mula ngayon, 'di ka na pwedeng pumasok
at kumilos nang 'di kumakatok.
Para lang sa babae ang dressing room.
Lalaki ka, 'di ba?
Oo. Lalaki ako.
Kumakatok ang mga lalaki.
Ako namamahala rito.
Kayo namamahala sa theater kami sa dressing room.
Nakakabit naman ang mga puwit sa mga tao,
kaya okey na ang simpleng "Mitzi, ikaw na"
Saanman pumunta, bitbit niya puwit niya, okey?
Sige, ulitin natin. Lalaki ka?
-Lalaki? -Ay kumakatok.
Subok tayo, sige.
Lakasan mo kung gusto mong marinig nila, pero A para sa effort. Okey?
-Okey. -Okey?
Tinawag niya tayong mga babae?
Mahusay. Paalam.
Paalam.
Susie, na-ban ko si Boise sa dressing room.
May polisiya na sa pagkatok.
Kakatok ang lalaki, dahil may umbok ang babae.
Alam ko, sa stage dapat 'yon, pero...
-Sahod na. -Ano?
-Sahod na. -Grabe kayo pareho.
-Araw ng pagbawas sa kaban. -Sige na.
-Akin na ang pera ko. -Oo na.
Nasa itaas na drawer. Kanan.
-Alam ko nasaan ang kahon. -Sa ilalim ng susi.
Drawer ko 'to, alam ko kung ano ang laman no'n.
Mukhang alam mo rin para saan ang mga 'yon.
Sa totoo nga, 'di ko dapat ibigay 'to sa'yo
hangga't 'di niya natatapos ang huling set niya, pero mabait ako.
Bueno, salamat sa inyo, kamahalan.
Pwedeng makausap ka saglit? Gusto kong...
-Heto. -Salamat.
Susie, pakiusap. Susie, tigil!
Susie...
Lintik.
Ikaw na, Maisel. Bitbitin mo...
Bitbitin mo na roon 'yang nasa likod mo...
-Uy! -Magsasalita ka?
Oo. Bakit nga ba hindi?
Palakpakan uli natin si Mitzi!
Uy, curious ako.
Ilan sa mga asawa n'yo ang alam na nandito kayo?
May balita ako sa inyo.
Lahat sila.
Paano 'kamo?
Sa labahan.
Dahil ang labahan ang diary ng araw ninyo.
Amoy lang sa damit n'yo, amoy na nila si Lucy, ang sekretarya.
Amoy nila ang karera ng kabayo, tabako kasama mga kaibigan mo,
tabako kasama si Lucy.
At amoy nila ang lugar na 'to.
Isa pa, tinitingnan nila ang pantalon n'yo habang tulog kayo.
Alam nila ang lahat.
Nagkukunwari lang silang hindi. At bakit?
Dahil meron din silang mga lihim.
Akala mo, walang sikreto ang asawa mo na hindi mo alam?
Buong araw na mag-isa ang asawa mo sa bahay.
Alam mo kung sino pa ang nasa bahay mo buong araw?
Tagahatid ng gatas.
Mga kartero.
Mga tagakumpuni.
Mga tagabenta.
Alam n'yo ang dami ng produkto na mabebenta?
Pag-uwi n'yo, may bago nang vaccum.
Maayos ang dati nang umalis ka,
pero may kumatok, "Hi, guwapo ako.
Gusto mong malinis natin ang mga 'di mo maabot?
May expandable attachment akong magugustuhan mo."
Uy, 'di ko kayo binabayaran para tumayo. Magsilbi kayo. Bilis!
At gusto mong magkaroon siya ng ganoong lihim. Maniwala kayo.
Kung hindi, sa dami ng nalalaman niya sa'yo,
gabi-gabi niyang iisipin,
"Gaano katagal ko kayang ibabaon siya sa unang 'to bago siya malagutan ng hininga?"
Kaya kong sagutin 'yan. Tatlong minuto.
Dalawa't kalahati kung naninigarilyo.
Ihanda n'yo na ang Great Gatsby n'yo,
sasaludo na tayo kay Roaring '20s!
Tingin sa taas.
Halos kapantay mo na ang mga lalaking komikero.
-Gagawan natin ng paraan 'yan. -Lintik.
Salamat sa paggawa nito sa lugar namin, Agent Webber.
Oo, salamat.
Anim na kanto lang ang layo ko, kaya maglalakad ako pauwi.
Ayos 'to.
May maikukuha ba ako para sa inyo? Kape, tsaa?
Pagkahanda mo no'n, wala na ako, pero salamat.
Oo, salamat, Rosie.
Mga ginoo, ipapaalala ko sa inyong sumumpa kayo.
Opo, sir.
Ganyan umoo si Abe.
Magpatuloy na tayo.
Ilang taon ang nakakaraan, may insidente na nakita sa files namin.
Ingat, relic na 'yan.
Kamakailan, isinulat ni G. Weissman ang insidenteng 'to sa The Village Voice
at isinangkot kayong dalawa.
Narito ako para alamin ang magagawa natin para matuldukan 'to.
-G. Kessler? -Salamat.
Mayroong tayong dalawang binata ng nakalipas, mga aktibista,
mga makabayan,
na pumasok sa isang gusaling pederal nang 'di imbitado,
gumawa ng kaunting gulo,
at umalis ng walang sinasaktan.
-Iyon ang mga katotohanan. -Teka,
dahil nanumpa kami,
may nasaktan kaming insekto...
natusta siya.
Mukhang ayos naman na. Walang nasaktan, walang pinsala.
Sapat na ang mayroon ako para iulat sa DC...
Si Asher ang pumasok sa gusali.
Ano 'kamo?
Si Asher ang pumasok sa gusali.
'Di ako pumasok.
Nasa labas lang ako.
'Di mo na kailangang sabihin
ang lahat ng ginawa n'yo.
Nanumpa ako, kaya
dinidetalye ko. Pumasok si Asher sa gusali.
Nanunog si Asher, gumawa ng arson.
-Mga ginoo -Anong ginagawa mo?
Sinasabi ko sa FBI ang nangyari.
Pumasok ka sa gusali.
At ikaw ang lookout, kaya may sala ka rin.
'Di ko alam na arson ang gagawin niya.
Isulat mo iyon.
Bakit sa tingin mo ako pumasok?
Para tingnan ang portrait ni Harding?
Teka. Hinay-hinay.
Matagal na silang magkaibigan. Maiinitin na ang ulo.
Nag-vandalize din siya sa Stock Exchange noong 1923.
-Nasa file n'yo 'yon? -Anak ng?
Siya lang, hindi ako. Isulat mo iyon.
-Kailangan ko ng panulat. -Hindi.
Pwede tayong mag-usap nang pribado?
May impormasyon akong makakatulong.
Magdadala ba ako ng panulat?
'Wag na.
Bakit?
Nakarinig ako ng paninigaw, anong nangyari?
Gaano katagal naging kayo?
-Anong sinasabi mo? -Gaano katagal kayo ni Rosie?
Hindi. 'Wag mong sabihing tungkol ito riyan.
Gusot kong malaman kung gaano katagal nag-date ang matalik kong kaibigan kuno.
Sinabi kong nag-date kami ni Asher.
-Hindi. -Oo. Mga dalawampung beses.
Rose, inaamin kong minsan, 'di ako nakikinig sa'yo,
pero nakikinig ako sa'yo noong
'di mo sabihing nakipagsiping ka sa matalik kong kaibigan.
-Abe. -Patawad.
Isinusuplong mo ako sa FBI
dahil lumabas kami ni Rosie nang ilang beses?
Noong isang araw, dalawang buwan. Gaano katagal iyon?
35 taon na ang nakalipas, ano naman?
At ikaw, sabi mo pa,
"Ang guwapo niya noon." May iba ka pa bang
-gustong sabihin sa'kin? -Abe, 'di ka na makatwiran.
Ano sa katawan niya ang 'di mo nahawakan?
-Abe. -Ano?
Anong mga parte? Dahil mamarkahan ko.
'Di ko na hahawakan uli.
Naririnig mo sarili mo?
Tamang-tama, may yeso akong nagtatagal at 'di nabubura.
-Abe. -Punong-puno na ako sa inyo!
Nababaliw ka na!
-Abe. -Nagkulong ba siya sa kuwarto niya?
Abe? Ipapaalala ko lang sa'yong nakipaghiwalay ka sa'kin.
Rose, ipapaalala ko sa'yong
tinatrabaho ko ang PhD ko,
at kapag natapos ko na iyon,
baka bumalik ako.
Tapat na tapat ako roon.
Asher, pasensya na rito. Talagang wala sa katwiran si Abe dito.
Ayos, nakabalik na siya.
Nakasiping ko dapat si Delores.
-Ano? -Oo.
Habang kayo ni Rose at Louise Brooks ay naghaharutan,
malinaw na sinabi sa'kin ni Delores na gustung-gusto niya ako.
Gusto ni Delores ang lahat, Abe!
Si Eugene O'Neill, si Aaron Copland,
si Tarzan, si Josephine Baker.
Diyos ko.
Ano?
Nagkaideya ako bigla para sa dula.
Ano?
Tapos ng 20 taon, iyon ang pinakamagandang dulang naisip ko.
Nakikita ko na. Kita ko na ang arc ng dula.
Kailangan kong isulat 'to.
Asher, 'wag kang sumulat ng dula rito.
-Kailangan ko ng panulat. -'Wag!
Tumabi ka, Abe.
'Pag nagsulat ka ng dula,
sisirain ko 'yon sa Voice. Gagawin ko iyon.
Tiyak ako roon.
Paalam, Abe.
Payo lang, manunulat sa manunulat.
Ang dami mong "medyo" at tanga pakinggan ang "kaya naman."
Gago ka, 'wag mo na akong tawagan,
at itapon mo 'yang yeso mo.
Paalam.
Ang ganda ng buhok mong Louise Brooks!
'Wag mong sabihan si Rosie na maganda ang buhok niya noon. Asher!
Kaya nga ba kailangan kong mag-aral.
Dahil wala akong mapuntahan.
'Wag ka nang babalik!
Uy, nagpapalagay ng singsing sa inumin 'yong table six.
Ayos.
Dalawa binigay niya. Pili raw tayo.
Paano tayo pipili ng...
Gusto ko iyan.
'Yan din ang akin.
Tataba ba ang daliri niya riyan?
Nakakahaba ang pear shape.
Grabe ang kinang nito.
'Di ako kilala ng bago mo!
Papasukin mo, Hal.
-Kahit ano, maganda. -Hirap naman nito.
-Uy, Midge. -Uy, Arch.
-Gusto mo ng maiinom? -Oo.
-Martini na may olives? -Ang dali kong hulaan.
Sana nga.
Gaano ba katagal ang mga 'to? May susubukan ako.
-Talaga? -Nagko-comedy ako sa strip club
na hindi ako sigurado,
at mas gusto kong pumalpak dito.
-Salamat. -Walang anuman.
Teka. Strip club ba ang sabi mo?
-Oo. -Nagtatrabaho ka sa strip club?
-Oo. 'Di mo alam? -Hindi.
-'Di sinabi ni Ethan? -Ba't niya sasabihin?
-Pinasabi ko. -Sinabi mo sa anak nating
nagtatrabaho ka sa strip club?
-Nalimot ba niya? -Oo, nalimot niya.
Buti at nalimot niya.
Ayokong isipin niyang nasa strip club ka.
'Di naman ako nag-routine para sa kanya.
-Strip club iyon. -Ako ang MC.
Paano ang career mo?
Anong sinasabi mo? Bahagi ng career ko 'to.
-Okey. -Ano?
Wala akong sasabihin.
'Di 'wag mong sabihin 'yan, kasi may sinasabi ka pa rin.
Parang nakakababa ang strip club.
Maraming sikat ang nagsimula sa strip club.
Nagtrabaho si Lenny sa strip club. Dinala mo ako roon.
Nag-open ka kay Shy Baldwin.
-Tapos? -Tapos,
paano ka seseryosohin kapag nasa strip club ka?
-Nakakausap mo ba si Susie? -Hindi, bakit?
Kasi pareho kayo ng sinasabi.
Baka tama si Susie.
Baka dapat mo siyang kunin.
Teka nga.
-"What's up, Doc?" -Paumanhin...
Naghahanap lang ako ng stage time.
-Pangako. -Okey.
Pinagbabalikan ba kayo ng nanay ni Joel?
Hindi.
-Ang bilis, ah. -Ibig kong sabihin...
Nasa opisina mo lang ako, kaya...
Ano iyon?
Ano? Ikaw ang nagsimula ng pa-Looney Tunes.
Hindi, 'yong komento kay Shirley.
-Gusto mo ng sampung minuto mo? -Oo.
'Wag kang pumalpak na aalis lahat ng manonood.
'Di ko maipapangako.
-Umoo siya! -Congrats, Arch.
-Gaano na ako katagal dito? -Tatlong araw.
-Aalis na ako. -Okey.
'Di ako makagalaw.
Sumuka ka, magpatuyo at matulog. Magsisimula tayo bukas.
Pili ka ng card, at 'pag tama ako, ilibre mo ako ng inumin.
Magpalit ng salamin.
Magpalit ng board.
Magpalit ng tubo.
Magpalit ng gripo.
Magpalit ng inidoro.
Diyos ko. Magpalit ng inidoro.
PATAWARIN MO AKO -MIRIAM
Kilala niya ako.
Lintik.
-Lintik. -Hello rin sa'yo.
Abala ako, Sophie.
Nakahanap ka ng opisina.
-Sinubukan kong isara ang pinto. -Inaayos 'yon.
Sinasabi ko lang na sinubukan ko,
kaso 'di ko nagawa,
kaya sirang-sira na ngayon
at pangit na.
-Bumili ka rin ng bagong mesa. -Anong kailangan mo?
Wala kang upuan.
'Di ako makakaupo kung wala kang upuan.
Wala ka naman yatang paki.
Hahawakan ko, para 'di ka malaglagan sa paglabas mo.
Sa unang beses sa 30 taon,
'di ako makakuha ng trabaho.
Walang venue sa bansang 'to ang kumukuha sa akin.
Kahit Phoenix.
Hindi ko na kayang bumalik
sa pagtu-tour.
Financially overextended na ako.
Ibig sabihin, mas marami na akong bayarin kaysa perang pambayad.
Alam ko ang "overextended."
Ang tahimik mo kasi, 'di ako sigurado.
Sabi ng business manager ko, kailangan baguhin ko lifestyle ko.
Tapos umalis na siya.
Pagbabago iyon.
'Di kumakain ng canned food ang mga aso ko kahit ayos naman iyon.
Anong gusto mo, Lucillee?
Ayaw mong tanungin kung paano ko nalamang ayos ang dog food?
Ayaw ko.
May bagong game show sa NBC.
Naghahanap sila ng host,
at gusto ko 'yon. Swak sa akin iyon. Magiging mahusay ako roon.
Ni ayaw akong kausapin ng network.
Mag-o-audition ako, magte-test, kahit ano gusto nila.
Pero ni ayaw nilang pag-isipan.
Tinawagan ko na si Harry, 'di niya sinasagot.
Pumunta pa ako sa opisina niya.
Sabi, naggo-golf daw siya. Ang lakas ng ulan noon.
Dinaanan niya ako. Alam ko nagsisinungaling sila.
Ang sama no'n. Mukhang pinagkakaisahan ka.
-Oo. -Ang sama sa pakiramdam, ano?
Oo.
Ang sama talaga.
Pasensya na, Soph, naghiwalay na ang mga landas natin.
Magkaiba na tayo ng landas.
Alam ko ang ibig sabihin ng "hiwalay."
Bueno, dahil mukhang naghiwalay na ang mga landas natin,
maigi nang manatili 'yong
hiwalay. Tayong dalawa.
'Di maganda ang tapos mo.
Gago ka. Aayusin ko ang mesa ko.
Paano kung manghingi ako ng paumanhin?
Marami pa akong lilinisin.
Dinala mo sa Broadway ang show ko.
Walang ibang sumubok.
Pasensya na sa game show.
'Di ko lang alam kung anong magagawa ko.
Kung may maisip ka,
labis kong ikatutuwa.
Ihahatid ka ni Dawes pauwi?
Umalis na si Dawes.
Lintik!
Hoy!
Kapag tinulungan kita,
iwala mo ang numero ko.
Pangako.
Tingnan mo nga naman?
Kailangan mong...
Mahusay. Mahusay!
Ano bang problema ko?
Doon na natatapos ang palabas.
Sana hindi n'yo malimutan ang gabing 'to.
Napakahuhusay n'yong audience.
Ingat kayo pauwi. 'Wag kalimutang bigyan ng tip ang mga serbidora, armado sila.
Ako si Gng. Maisel. Salamat, at magandang gabi sa inyo!
Perpekto!
Nahulog sa pit si Midge.
Sadya?
-Tinulak mo? -Syempre, hindi.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce