Ένας άγγελος λιγότερος στον παράδεισο.
Δύο ουίσκι, παρακαλώ.
Ο τύπος στο έξι ξανάβγαλε έξω το πουλί του.
-Το έξι έβγαλε έξω το πουλί του. -Το έξι έβγαλε έξω το πουλί του.
Να πάρει!
Τρίξι, είσαι καλά; Μ' ακούς;
Πολύ καλό αυτό, Φιλομίνα.
-Θεϊκό, δεν συμφωνείτε; -Να πάρει, το κεφάλι μου.
Η αθυρόστομη φίλη της Φιλομίνα, η Φιλαδέλφεια.
Βγάλ' το!
Ωραία σκέψη, αλλά όχι.
-Βγάλ' το! -Βγάλ' το!
Βγάλ' το!
Παιδιά, ακούστε με.
Μέχρι να ξεκουμπώσω και να λύσω αυτό το μεσαιωνικό μαραφέτι
με τον νάιλον και πλαστικό κορσέ,
θα έχετε γυρίσει στις γυναίκες σας
και θα λέτε ότι σιχαίνεστε να δουλεύετε αργά.
Δεν είπες ότι θα μου πετάξεις ένα βρομερό χαρτονόμισμα.
Τώρα, θα το βγάλω.
Μιτζ!
Δεν προλαβαίνω.
Αλλά μείνετε στις θέσεις σας,
γιατί έρχεται το αφιέρωμα στη δεκαετία του '20!
Αλλά πρώτα η Σαπφίρα. Το μοναχικό κορίτσι του χαρεμιού!
-Τι στο καλό; -Δεν το ήξερα.
Κανείς δεν ξέρει τίποτα εδώ. Τρία, τέσσερα.
Μπόιζ, τι έγινε το αφιέρωμα στη δεκαετία του '20;
-Η Τρίξι χτύπησε. -Το έμαθα.
-Βγήκε το κορίτσι του χαρεμιού. -Χωρίς να το ξέρω.
Ήσουν στη σκηνή.
Ενθουσιάζοντας τον κόσμο για μια σέξι γκόμενα.
Όσο μια κοπέλα εκεί έξω τους ξεσηκώνει, δεν νοιάζονται.
Διαφωνώ. Περιμένουν σέξι, μυστήρια βυζάκια,
όχι κάποια τυχαία βυζάκια.
Δεν μπερδεύτηκαν γιατί δεν σ' άκουγαν.
-Προσβλήθηκα. -Πάντα προσβάλλεσαι.
-Μπορείς καλύτερα, Μπόιζι! -Μίλα στον Κλίφορντ.
Καλησπέρα σε όλους.
Ο Μπόιζ δεν το 'χει με τις συστάσεις, οπότε ήθελα να συστηθώ.
Γεια, είμαι η Μιτζ.
Κυρία Μέιζελ.
Είμαι η νέα παρουσιάστρια εδώ στο Γουλφ.
Οπότε, αν θέλετε ν' αλλάξετε κάτι στο πρόγραμμά σας,
μπορείτε να με συμβουλευτείτε.
Εντάξει, συνεχίστε.
Συγγνώμη.
Έλα, εσύ στο έξι!
-Εντάξει, έλα! -Μάζεψέ το.
Ναι.
Κλίφορντ.
Καφεδάκι. Ξέρω ότι πίνεις έναν τέτοια ώρα.
-Μοιάζει φρέσκος. -Έτσι πρέπει να είναι.
Θα ήθελα να προτείνω μερικές μικρές βελτιώσεις
που νομίζω ότι θα ανέβαζαν πολύ το μαγαζί.
Καλύτερο σύστημα ανακοίνωσης των νούμερων. Γίνονται κι ατυχήματα.
Ένα μίτινγκ για την ασφάλεια;
Στο Κάτσκιλς, ήμουν υπεύθυνη ασφαλείας για διάφορες δραστηριότητες.
Θαλάσσια σπορ, ταξίδια.
Κάναμε πεζοπορία κι ένα φίδι δάγκωσε τον ραβίνο.
Τον ρούφηξα τόσο δυνατά που σχεδόν λιποθύμησε.
Τον αστράγαλό του, εννοώ.
Τελικά ήταν τσίμπημα κουνουπιού, αλλά ο κόσμος γέλασε.
Σκεφτείτε το και...
Κι αυτό επικίνδυνο είναι.
-Αναθεματισμένε άγγελε. -Δώσε μου κι εμένα ένα.
Το άκουσες; Η γκομενίτσα χτύπησε το κεφάλι της.
-Ακουγόταν αστεία. -Δεν ήταν. Είναι άγαρμπη.
-Αυτό το μέρος θέλει δουλειά. -Στριπτιτζάδικο είναι.
Αρκεί μόνο μια κοπέλα να κουνάει τα βυζιά της.
-Μέιζελ, η Σαπφίρα τελειώνει. -Τα λέμε αύριο.
Τα λέμε. Ποια βγαίνει μετά;
-Η Άνι Όκλι. -Ευχαριστώ.
Ή η Μπρέντα, το κορίτσι με το πουλί.
Γεια σας, σας έλειψα;
-Ναι, βγάλ' το! -Βγάλ' το!
Τσέστερ, πάλι άφησες ανοιχτή την πόρτα.
Πόσες φορές πρέπει να...
-Συμβαίνει κάτι; -Εσύ θα είσαι η Σούζι.
-Ναι. -Είμαι η Νάνσι, αδερφή του Τζάκι.
-Βασικά, εκείνος... -Πέθανε.
-Συγγνώμη, τι είπες; -Εγκεφαλικό σήμερα το απόγευμα.
Εγκεφαλικό;
Ήμουν στο προσκέφαλό του πριν πεθάνει.
Μιλούσε ακόμα.
Ναι, του αρέσει να μιλάει.
-Τα τελευταία του λόγια ήταν για σένα. -Για μένα;
Τα σημείωσα για να μην τα ξεχάσω.
"Σούζι, θα 'ρθουν οι μάστορες να τρίψουν το πάτωμα το μεσημέρι.
Να είσαι εκεί ν' ανοίξεις.
Είναι περίεργοι, οπότε δεν ξέρω αν θα έρθουν.
Η Δευτέρα είναι αργία,
μη βγάλεις τα σκουπίδια Κυριακή βράδυ.
Μας έχουν ήδη κόψει μια κλήση.
Αν κάνεις σάλτσα για μακαρόνια,
τράβα τις κουρτίνες γιατί πιτσιλάει
κι αυτό το ύφασμα δεν καθαρίζει εύκολα.
Είναι πολύ ευαίσθητο".
Η Θαυμαστή Κυρία Μέιζελ
Πλαστικό, το σύγχρονο θαύμα.
Ορίστε ορισμένα από τα καλύτερα προϊόντα της αγοράς.
Είναι, πράγματι.
Υπάρχουν τόσες επιλογές, τόσα μεγέθη, τόσα χρώματα
και θα τα θέλετε όλα.
Αυτό είναι το Γουοντερλίερ.
Λατρεύω αυτό το όνομα.
Και για μεγάλα γεύματα.
Το μεγάλο Γουοντερλίερ.
Θα πάρω δύο απ' όλα. Είναι τόσο καλά.
Σημείωσέ με!
Δείτε τα Γουοντερλίερ κι επιστρέφω αμέσως.
Σας έχω μια ιστορία, κυρίες μου.
Ξέρω μια κοπέλα...
Αν δεν μαγείρευες μόνο για ένα άτομο.
-Κανονίζουμε μεσημεριανό; -Μαμά, η Τζιν χάνει.
Δεν πηγαίνετε πίσω στην παρέα;
-Μίριαμ, προσπαθώ να πουλήσω. -Κι εγώ. Δίνε του.
Ετοιμάζει δείπνο και μπαίνει ένας κλέφτης με όπλο.
Φωνάζει, αυτός πυροβολεί
και το τάπερ που κράταγε σταμάτησε τη σφαίρα!
Κι αυτό δεν το γράφουν καν στο έντυπο.
Ιμοτζίν.
Χαλάρωσε, κοπελιά.
-Θες να πουλήσεις ή όχι; -Ναι.
Δείχνοντας πώς θα χωρέσουν δυο λίτρα δεν θα πουλήσεις
κι εσύ θες να πουλήσεις. Ξεκίνα, λοιπόν.
Ώρα να βγάλουμε τα έντυπα παραγγελίας. Κι έπειτα
θ' ανακοινωθεί η νικήτρια του πιο ανόητου καπέλου από τάπερ.
Θεέ μου.
Τι έγινε; Όλα καλά;
Με συγχωρείτε, παρακαλώ.
-Ιμοτζίν; -Αναλαμβάνω εγώ.
Ας αφήσουμε τις ανοησίες κι ας κλείσουμε συμφωνίες.
Πρέπει να φας.
-Αυτό το μάτι δεν δουλεύει. -Δεν θα χωρέσουν όλα.
-Πώς είναι το σάντουιτς; -Τέλειο.
Ζεστό εδώ, κρύο εκεί.
-Δεν έχουμε χώρο. -Τι; Όχι.
-Η πουτίγκα πάει εκεί. -Δεν νομίζω.
Να παγώσουμε το κοτόπουλο. Πού είναι η κατάψυξη;
-Επάνω. -Τι είναι αυτό; Το Γκούλαγκ;
Θύμωσα τη Ζέλντα. Δεν ήξερα ότι γίνεται.
Ανταλλαγή.
Τα περιοδικά λένε να κάνεις απόψυξη μια φορά τον μήνα.
-Είναι τρελό! -Ωραίος καφές.
-Έχεις μυρμήγκια. -Έπρεπε να μου τηλεφωνήσεις.
-Σου τηλεφώνησα. -Εννοώ μόλις το έμαθες.
Δεν θέλω να πίνεις μόνη σου, μια τέτοια στιγμή.
-Είμαι κι εγώ εδώ. -Θύμωσες, σαν τη Ζέλντα.
Δεν θύμωσα.
-Ο Τζάκι πέθανε. -Το ξέρω, γλυκιά μου.
Σοβαρά τώρα;
Ήταν ολομόναχος κι ορίστε τώρα.
Ο γερο-Τζιάνι από πάνω άκουσε έναν γδούπο και πήρε την αστυνομία.
Τον έβαλαν σ' ένα αμάξι και τον πήγαν στο Μπέλβιου
και μέχρι τις εννιά είχε φύγει.
Δεν ήταν άρρωστος, δεν υπέφερε. Να ευγνωμονούμε γι' αυτό.
Τα χοτ ντογκ φταίνε.
Τον είχα προειδοποιήσει.
Ο αναθεματισμένος ζούσε για τα χοτ ντογκ.
Κέρδισε ο πάγος. Θα τα φάμε όλα τώρα.
-Πότε είναι η κηδεία; -Δεν ξέρω.
-Πώς θα βρω την αδερφή του; -Δεν ξέρω.
-Άφησε κάρτα; -Όχι.
-Μήπως σημείωσε κάτι; -Έχεις ένα πιρούνι;
Δεν σημείωσε τίποτα! Δεν ξέρω πού είναι η κηδεία!
Δεν ξέρω πού είναι η αδερφή του ή ποια είναι.
Ξέρω μόνο ότι χθες, όταν δεν ήμουν εδώ,
το μεγαλύτερο βάσανο της ζωής μου πέθανε στο διαμέρισμά μου!
Πιρούνια!
-Λυπάμαι. -Κι εγώ.
Δεν θέλω να μείνω εδώ. Κάποιος πέθανε εδώ, είναι τρομακτικό.
Δεν είναι η πρώτη φορά.
-Έχουν πεθάνει πολλοί. -Τι;
Έψαξα την ιστορία του σπιτιού στα δημοτικά αρχεία πριν μετακομίσω.
-Γιατί; -Γιατί αυτό είναι το πρώτο που κάνεις.
-Όχι. -Έγινε ένας αποκεφαλισμός.
Μια γυναίκα την έφαγαν ζωντανή τα σκουλήκια.
Δυο δίδυμα ξεκοιλιάστηκαν ακούγοντας μουσική.
Εξερράγη αγωγός κι έπνιξε μια οικογένεια.
-Να μην πω για θανάτους νεογνών. -Τσέστερ! Φάε τ' αυγά σου.
Τέσσερις θάνατοι από πνιγμό ακριβώς σ' αυτήν τη γωνία.
Καλύτερα μη με κάνετε να βιαστώ.
Ελπίζω να φτάνουν. Ο κος Μόις θέλει κολοκύθα.
Δεν έφτιαξα αρκετή κολοκύθα.
Δεν θα φάω εγώ για να του φτάσει.
Τι ωραία που θα μαζευτούμε πάλι όλοι μαζί.
Ζέλντα, μη. Κλαις δυο μέρες τώρα.
Τελικά μόνο ο Μόις τον ήξερε.
Θα τον είχες συναντήσει κάποια στιγμή.
-Ξέρουμε την οικογένεια απ' το Κάτσκιλς. -Ξέρω τους γονείς λίγο.
Είδα τον παππού στο ντους μετά το σκουός. Τελείως ζαρωμένος.
Κι έχει δει πολλά.
-Θεέ μου. -Λέμε για το παιδί στο μπαρ μίτσβα;
O Μόις θα διάβαζε το Τορά
και δεν τον έχει γνωρίσει.
Επιλέγεις από μικρή λίστα ανθρώπων.
Λογικά θα διάλεγες κάποιον που σε ξέρει.
Είναι ωραίο να σε επιλέγει κάποιος. Οποιοσδήποτε.
Το σπίτι είναι άδειο πια.
-Θα έρθουμε σύντομα με τον Έιμπ. -Την Τρίτη;
-Δεν είμαι σίγουρη. -Την Τετάρτη; Θα κάνω λάχανο.
Σύντομα. Το υπόσχομαι.
Η υπόσχεσή σου δεν σημαίνει κάτι. Το ξέρεις και το ξέρω.
-Ας ορίσουμε ημέρα. -Γεια.
Γύρισε η νεολαία.
Ίθαν, έλα. Ο παππούς έχει ερωτήσεις.
-Είδα τον Έιμπ, έρχεται. -Το ωράριό του είναι απρόβλεπτο.
Εδώ κοίτα. Μπήκαν όλα στη θέση τους.
Αυτό είναι νέο. Το παλιό είχε χαλάσει.
Θυμάμαι όταν το χάλασε ο Ίθαν.
-Ακίβα. Δεν σου θυμίζει κάτι; -Όχι.
-Μη βιάζεσαι. Σκέψου. -Σου έχω φαγητό στην κουζίνα.
-Πες καληνύχτα. -Καληνύχτα!
-Καληνύχτα. -Ίσως να του έπαιρνες ένα παγωτό.
Ήταν τόσο ιδιαίτερο, σήμαινε κάτι.
Δεν συνηθίζω ν' αγοράζω παγωτά σε παιδάκια.
Κυκλοφορούν πολλοί τέτοιοι εκεί έξω.
Τι θες να πεις;
Θυμάσαι τον Ντάνιελ Σάντμπεργκ με τα ματομπούκαλα;
-Ήρθε με τη μάνα του. -Τον έλεγαν Ντάνι, μεγαλοτσεπάκιας.
Έλεγε στα παιδιά να ψάξουν τις τσέπες του για γλυκά.
Δεν είχα ιδέα.
Ήταν κι ο Τομ από το Μπάφαλο, με τις αφέλειες.
-Τον έλεγαν Τόμι Πιασοκώλη. -Το βγάζεις απ' το μυαλό σου.
Μόις, Σίρλεϊ, θυμάστε τη Σούζαν από το Γιομ Κιπούρ;
-Γεια. -Γεια.
-Τι έγινε; -Πέθανε ένας τύπος.
-Θεέ μου. -Ποιος; Ο άντρας σου;
-Συγκάτοικός της, ο Τζάκι απ' το Γκάσλαϊτ. -Να πάρει. Τον ήξερα.
-Τι έγινε; -Σου είπα, πέθανε.
Σωστά. Συγγνώμη.
Όπως πολλοί στο διαμέρισμά μου. Ο Τσέστερ έχει λίστα.
-Ο αγενής Τσέστερ; -Έιμπ, πάνω στην ώρα για το φαγητό.
Δεν με είδες που ερχόμουν;
-Ναι, αλλά... -Ας φάμε, πριν κρυώσουν.
Έπρεπε να κοιτάζω το ασανσέρ να σε πηγαίνει στον ένατο όροφο,
να σταματάει, να ξανακατεβαίνει, μετά έπρεπε να μπω μέσα και να ξανανέβει.
-Σύνολο 27 όροφοι. -Δεν θα πάθεις τίποτα, μπαμπά.
Τρώμε οικογενειακά. Ξεχάστε τους τρόπους σας κι ορμήστε.
Ευτυχώς που ήρθα γιατί σας έχω κάτι ευχάριστα.
-Για πες μας. -Μου...
Μου ανέθεσαν... Γιατί κλαίει η Ζέλντα;
Δεν έκανα πολλή κολοκύθα κι είμαι πολύ χαρούμενη.
Είμαστε εντάξει, δεν κάνεις ένα διάλειμμα;
Λοιπόν, το Village Voice, μου ανέθεσε τη θέση του κριτικού θεάτρου,
για να αξιολογήσω ένα μιούζικαλ του δικού μας Μπαζ Γκόλντμπεργκ.
-Θεέ μου! -Έχει σόου ο Μπαζ; Αληθινό σόου;
Το μιούζικαλ που ετοιμάζει στο Στάινερ εδώ κι οκτώ χρόνια;
Μεγάλη επιτυχία. Πήγε πολύ καλά στο Νιου Χέιβεν.
-Κάνει γερή μπάζα, καλό λογοπαίγνιο; -Πολύ καλό.
Έχω εισιτήρια για την πρεμιέρα για όλους.
Για την πρεμιέρα!
Φοβερό, Έιμπ!
-Δεν έχω τι να φορέσω. -Είμαι περήφανη για τον Μπαζ.
Πρέπει να μας το έχει δείξει καμιά 20αριά φορές.
Εκείνο το τραγούδι σου μένει.
Εσύ έπαιξες σ' ένα σόου του Μπαζ.
Στο Στάινερ;
Την Κλερ Λάντσμπουργκ το καλοκαίρι του 1953.
-Και σε παράτησε, σωστά; -Όχι, δεν με παράτησε.
Έπαιξα για λίγο στο σόου και πήγε πολύ καλά
και μετά άφησα μια άλλη κοπέλα να πάρει τον ρόλο.
Νόμιζα ότι σ' έδιωξε γιατί ούτε τραγουδάς ούτε παίζεις.
Ούτε χορεύεις. Έτσι θυμάμαι.
-Δεν τραγουδούσες, δεν χόρευες. -Δεν είναι η Τζούντι Γκάρλαντ,
-αλλά έκανε ό,τι μπορούσε. -Ακριβώς.
Δεν είμαι η Τζούντι Γκάρλαντ, αλλά αυτή είναι μόνο μία.
Πάγωσες μια φορά, θυμάσαι;
-Δεν θυμόσουν την ατάκα σου. -Μια φορά, Σίρλεϊ.
-Το έχω δει. Ξέρω την ατάκα. -Όλοι την ήξεραν.
-Όλη η αίθουσα φώναζε την ατάκα. -Δεν απολύθηκα απ' το σόου, εντάξει;
Δεν έχει άλλη κολοκύθα;
Τζολ, άσχετα με το περιστατικό στο ασανσέρ,
υπάρχει εισιτήριο και για σένα.
Δύο, αν θες να φέρεις και παρέα.
Ναι, Τζολ, φέρε παρέα.
Τον Άρτσι ή κάποιον άλλον.
Δεν υπάρχει κανείς άλλος. Ένα εισιτήριο αρκεί.
Τζολ, σε θεωρώ οικογένεια κι είναι κρίμα που είσαι μόνος.
Υπήρχε ένα ιδανικό κορίτσι,
που του προξένεψα, η Λίνα Μπρόφμαν.
-Παρεμπιπτόντως, έκανε αγόρι. -Πολύ γρήγορο.
Συγγνώμη που δεν ήθελα να βγω με μια χωρισμένη έγκυο.
-Ο άντρας της πέθανε. -Όλοι πεθαίνουν.
-Αλλάζουμε συζήτηση; -Απογοητεύομαι.
Έχεις επαγγελματία προξενήτρα στην οικογένεια. Δοκίμασέ με.
-Θεέ μου, έχεις δίκιο! -Λέει: "καλέστε για ραντεβού",
αλλά εσύ δεν χρειάζεσαι ραντεβού.
Μην της δώσεις την κάρτα σου.
Ξέρω το όνομα και το τηλέφωνό της.
-Άλλαξε όνομα και τηλέφωνο. -Τι τύπο θέλει ο Τζόελ;
Ξέρω ότι η Μίριαμ ήταν ο τύπος του, αλλά τι άλλο;
Ποια; Η μικρή Μόλι;
Σχεδόν 63 χρόνια ευσεβής Εβραίος.
Μπέιζμπολ; Θα το σημειώσω.
Τι να κάνω για να σταματήσεις;
Ρόουζ!
Είναι το μπουρνούζι μου στο μπάνιο;
Ρόουζ;
-Ρόουζ! -Τι είναι, Έιμπ;
Νόμιζα ότι έψαχνες το μπουρνούζι μου.
Όχι, Έιμπ, ετοιμάζομαι να πάω για ύπνο.
-Ρόουζ! -Όχι, δεν είναι εδώ το μπουρνούζι σου.
-Και πού είναι; -Όπου το άφησες.
Παρεμπιπτόντως, φαίνεσαι χάλια.
-Ευχαριστώ, Γκράουτσο. -Δεν γελάω. Δεν είναι λίγο.
Είναι σαν εθνική επείγουσα κατάσταση.
Εσύ φαίνεσαι εξαιρετικά.
-Κομψός, ξεκούραστος. Το μυστικό; -Είμαι 28.
Πάρε.
Είσαι ίδιος με τις φωτογραφίες, με τις οποίες μεγάλωσα πριν χρόνια.
Πέρασα τη χρυσή εποχή μου με τη σύζυγο.
-Πόσα χρόνια είστε παντρεμένοι; -Δεν εννοούσα τη σύζυγό μου.
Οι δυο γονείς του Γκράουτσο πέθαναν.
Καλύτερα να κοιμηθείς λίγο.
-Δεν μπορώ. -Η μαμά μου έχει κάτι χάπια.
Έχω δει τα χάπια της μαμάς σου, έχει πολλά.
Τα κρύβει σε διαφορετικά μέρη. Γι' αυτό έχει κουτί ραπτικών.
Βρήκα την αδερφή του Τζάκι.
Με ρώτησε αν θα βγάλω λόγο στην κηδεία.
Τι απάντησες;
Είπα ναι. Τι θα έλεγα, όχι;
Είσαι σίγουρη ότι μπορείς;
Θα προσπαθήσω να μην τα σκατώσω.
-Ποιος σου έμαθε τα πούρα; -Ποιος άλλος; Ο Τσίκο.
Κοιμήσου λιγάκι.
Άσε την μπύρα σου.
-Μεγάλος τζογαδόρος ο αδερφός σου. -Και λίγα λες.
Πόσα έχασε;
Ο Τσίκο πάντα λέει: "Αν προσθέσεις τα λεφτά του Χάρπο,
θα βρεις πόσα έχω χάσει".
Τρώγε γρήγορα, Ίθαν, έχουμε να κάνουμε πολλά.
-Καλά. -Είναι εντάξει αυτό το κολιέ;
-Αν με ρωτάς... -Αλλαγή κολιέ.
-Να πάρω την καρφίτσα με την μπανάνα; -Στην κοσμηματοθήκη,
αλλά αν βάλεις αυτήν, άλλαξε σκουλαρίκια.
Τόσα φρούτα μαζί δείχνουν άσχημα.
-Καλημέρα, Σούζι. -Ίθαν Σιμόν Μέιζελ,
κουνήσου! Το εννοώ!
-Δεν γίνεται ν' αργήσουμε. -Δεν αργούν στον γιατρό.
Δεν του λέμε ότι πάει στο γιατρό.
Του λέμε ότι θα πάμε για μια περιπέτεια.
Τώρα μαθεύτηκε το μυστικό.
Έλα, Έστερ. Πάμε να ηρεμήσουμε τον αδερφό σου.
-Καλημέρα, Σούζι. -Έχω τηγανίτα.
Όχι, άσε με ήσυχο!
Σταμάτα να τρέχεις! Μην τρέχεις!
Δεν θέλω να πάω στον γιατρό!
Θέλω ένα απ' τους δυο σας να μείνει μαζί της.
Τι;
Δεν μπορώ να την πάρω μαζί στον παιδίατρο.
Ούτε εγώ στο Village Voice.
Είμαι καινούριος εκεί. Θα μου βγάλουν παρατσούκλι.
-Όχι. -Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί, τότε. Έτοιμη;
Ένα, δύο, τρία.
-Ποιος κέρδισε; -Μια στιγμή...
Για εσάς είναι, κυρία Σούζι.
-Παρακαλώ; -Σούζι, ο Τζέι Τζέι είμαι.
-Έμαθες για τον Τζάκι; -Ναι, το έμαθα.
Μαζί του ζούσα, ηλίθιε.
Άφησε κάτι κουτιά εδώ.
-Τι κουτιά; -Δεν ξέρω. Πράγματα, παλιατζούρες.
Κι εγώ τι θες να κάνω;
Θες να τα πετάξω;
Θα περάσω κάποια στιγμή μες στη βδομάδα.
Μου πιάνουν τον χώρο.
-Κι εσύ το ίδιο. -Ψάχνεις νέο συγκάτοικο;
-Θα δω τηλεόραση. -Παιδιά, είναι πέτρα, ψαλίδι, χαρτί.
Καθένα κερδίζει κάτι άλλο. Είναι παιδικό παιχνίδι.
Κι αν διαλέξω ζέστη; Η ζέστη λιώνει το ψαλίδι.
Και καίει το χαρτί.
Θα τα κέρδιζε όλα, εκτός της πέτρας.
Δεν είναι στις επιλογές.
Το νερό θα σκούριαζε το ψαλίδι και θα χάλαγε το χαρτί.
-Το ψαλίδι είναι από μπρούτζο ή ατσάλι; -Να ρίξουμε κέρμα;
Τα χόμπι σου είναι πλέξιμο, εργόχειρο κι υφαντική;
Έχω δικό μου αργαλειό.
Θα το βάλουμε στη στήλη δύο.
Θυμάσαι; Το συζητήσαμε. Για τις αποκαλύψεις μετά τον γάμο.
Σου υπόσχομαι, Αμίλια, θα σου βρούμε το ιδανικό ταίρι.
-Το πιστεύεις; -Ναι. Πραγματικά το πιστεύω.
Γιατί όποτε συναντώ κάποιον δεν ξέρω τι να του πω.
Δεν έχει σημασία τι θα πεις. Δεν σε ακούει.
-Ρόουζ! -Ναι, Σούζι.
Η σελίδα γέμισε.
-Γύρνα κι απ' την άλλη. -Κι απ' τις δύο.
-Οι άλλες σελίδες; -Γέμισαν όλες.
Θα σου δώσουμε κι άλλα χαρτιά.
Πες στη μητέρα σου ότι η συνάντηση πήγε καλά.
Η διεύθυνση για την επιταγή είναι από πίσω.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη.
-Ήταν καλή; -Πολύ καλή.
Πρέπει να πάω στο μπάνιο.
-Σούζι, ώρα για τουαλέτα. -Πήγα.
Ρόουζ, καθυστέρησε λίγο το διάλειμμά σου.
-Κι άλλη πελάτισσα. -Κι άλλη;
Άλλες δύο.
Οι φήμες για τις ικανότητές σου διαδίδονται γρήγορα.
-Όλα γίνονται πολύ γρήγορα. -Είναι φοβερό.
Έχεις ήδη τρεις επιτυχίες αυτόν τον μήνα.
Τρία ταιριάσματα, τρεις αρραβώνες, τόση ευτυχία!
Ήρεμα, είμαστε σε αίθουσα τσαγιού.
-Ρόουζ! -Τι;
Βαριέμαι! Πεινάω, θέλω να φύγω.
Δουλεύω, Σούζι. Θα φύγουμε όταν τελειώσω.
Το μισώ αυτό!
-Φέρ' της λίγο χαρτί, μπορείς; -Φυσικά. Ερώτηση.
Γιατί είναι εδώ;
Πέθανε κάποιος στο σπίτι της και δεν μπορεί να γυρίσει εκεί.
-Μπλοκάρει την πόρτα; -Δεν ξέρω.
-Φέρε μέσα την επόμενη. -Φυσικά.
-Μίραμπελ, είσαι η επόμενη. -Σου φέρνει χαρτιά.
-Είσαι προξενήτρα, ε; -Ακριβώς.
Πιστεύεις ότι υπάρχει ταίρι γι' αυτήν τη γοργόνα;
Ναι.
-Έχει καμπούρα. -Αυτό φτιάχνεται.
-Αλήθεια; Θα τυφλώσεις τον τύπο; -Σούζι! Είναι η δουλειά μου.
Είσαι μάνατζερ της κόρης μου κι ήσουν υδραυλικός,
άρα ξέρεις τι σημαίνει δουλειά.
Θα στείλω τη γοργόνα στην κομμώτριά μου.
Θα της μάθω να βάζει μέικαπ, μάσκαρα, κραγιόν κι αποσμητικό.
Θα της βάλουμε κορσέ, θα κάθεται ίσια
και θα βρει σύζυγο.
Γιατί υπάρχει κάποιος για όλους εκεί έξω.
Γιατί με κοιτάς; Τι είναι αυτό;
-Σου το παρήγγειλα εγώ. -Για μένα; Όλο αυτό;
Ναι.
-Σαντιγί έχει μόνο; -Κι ένα κουτάλι.
Δεν χρειάζεται να το βάλω πάνω σε κάτι;
Ακριβώς.
Ρόουζ Γουάισμαν, μαζί σου και στην κόλαση.
Δεν θα χρειαστεί. Γεια.
Φρίκη.
-Χάλι. Συγγνώμη. -Σούζι.
Εσύ θα είσαι η Μίραμπελ. Είμαι η Ρόουζ. Τι ωραίο φόρεμα.
Τι μπορώ να κάνω για σένα;
"ΗΡΘΑΝ ΚΑΙ ΧΟΡΕΨΑΝ" ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ
-Μαμά, τρέχει ιδρώτας στο κολιέ σου. -Ξέχνα το.
Πρεμιέρα είναι. Να μη βάλω τα καλά μου;
-Έχει 27 βαθμούς έξω, θα λιώσεις. -Ξέχνα το.
-Να με θάψετε μ' αυτό το παλτό. -Μπορεί να συμβεί απόψε.
-Ξέχνα το. -Να τοι.
Ακολουθήστε με!
Καλώς ήρθατε, κύριε Γουάισμαν. Είμαι ο Τζέραλντ, διευθυντής.
-Τα εισιτήριά σας. -Ευχαριστώ. Καλή η κάπα μου;
Πολύ κομψή.
-Κυρία, θέλετε ν' αφήσετε το... -Αφήστε τη να το φορέσει.
Αν χρειαστείτε κάτι, να μου πείτε.
Έχουμε πέντε θέσεις στην ορχήστρα και δύο στον ημιώροφο.
-Ορίστε. -Θα καθίσουμε μαζί;
-Μακριά από εσάς; -Ναι.
-Όχι. -Υπάρχει μήπως... Όχι.
Μπορούμε... Θα ήθελα ν' αλλάξω με κάποιον.
-Να καθίσω με τη Μιτζ; -Εγώ θέλω να κάτσω μαζί της.
Ναι, Μιτζ;
Τα πέντε είναι στην πέμπτη σειρά στο κέντρο, άρα...
Να πάρει.
Ώρα να πάμε μέσα.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ
ΠΕΘΑΙΝΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
Πατάω στη γη;
Θέλω να το δω ξανά και ξανά.
Και το τραγούδι μ' όλη την ορχήστρα.
Να τος, να ο Μπαζ μας.
Έχει ένα τεράστιο χαμόγελο.
Το κέρδισε.
Θυμάμαι πριν από μερικά καλοκαίρια, ήταν τόσο γλυκό,
ήρθε ο Μπαζ και μου είπε... Κίτι Καρλάιλ Χαρτ!
-Τι είναι αυτό; -Ποιο;
Είναι η Κίτι Καρλάιλ Χαρτ! Απ' το Πες την Αλήθεια.
Το αγαπημένο μου τηλεπαιχνίδι.
-Κίτι! Στάσου! -Απάνω της!
-Στάσου, Κίτι! -Αυτή;
-Αυτή τι; -Τη βρίσκεις ελκυστική;
-Ρόουζ, σε παρακαλώ, δεν χρειάζεται... -Άσ' το.
Θα τη θεωρούσες ελκυστική χωρίς την ελιά;
-Δεν βρίσκω τη Σούζι. -Ωραία.
Έβγαλε μια σακούλα γαριδάκια
και είπε σ' όποιον τη σταμάτησε, ότι θα πεθάνει μια μέρα.
-Να τοι, αυτοί που ξέφυγαν. -Γεια σου, Πόλι.
-Γεια σου, ξένε. -Πώς είσαι, Πόλι;
Στεναχωρημένος χωρίς εσάς στο θέρετρο, φέτος.
-Ίσως του χρόνου. -Τι λέει ο νεαρός μας;
Έχει μεγάλα όνειρα, αλλά ποιος ξέρει από όνειρα.
"Ο ονειροπόλος βρίσκει τον δρόμο του στο φως του φεγγαριού", Όσκαρ Ουάιλντ.
Και τώρα δείτε με, μεγαλοεπενδυτής στα όνειρα του Μπαζ.
Πόλι! Εσύ;
Όταν ακούς εκείνο το τραγούδι, θες να βγάλεις το πορτοφόλι σου.
Μίριαμ Μέιζελ, κοίτα ομορφιές!
Γεια σου, Ίντι. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Τώρα μόλις μιλούσα με κάποιον.
Εσύ δεν ήσουν το αστέρι του σόου για έναν χρόνο;
Στο Στάινερ;
Κλερ Λάντσμπουργκ, καλοκαίρι του '53, παρούσα.
-Και μετά σ' έδιωξαν, ε; -Όχι, Ίντι, δεν μ' έδιωξαν.
Απολύθηκες. Πες το όπως θες.
Ήταν απλώς κάτι για τις διακοπές. Έπαιξα έναν χρόνο, τέλος.
Δεν είμαι ηθοποιός.
Δεν χρειάζεται να μου το πεις. Εκεί ήμουν.
Χάρηκα που σε είδα, Ίντι. Γεια σας.
Αυτή η Κίτι Καρλάιλ Χαρτ είναι σαν τον Χουντίνι.
Τη στρίμωξα στις τουαλέτες, αλλά δεν ήταν εκεί.
Πήρα το παπούτσι της.
-Ψάξτε μία που κουτσαίνει. -Έιμπ, είναι ελεύθερος.
Πάμε όσο προλαβαίνουμε.
-Να τος! -Μπαζ, είμαστε περήφανοι για σένα.
Το λάτρεψα.
Αλλά αυτή η Άιρις, τη μίσησα, αλλά τη λάτρεψα κι αυτήν.
Ευχαριστώ, κα Γουάισμαν. Έιμπ, δεν έβαλες το καπέλο σου.
Δεν ταίριαζε με την κάπα μου.
Καλό, ε;
Φοβερό.
Σε ξέρω απ' όταν ήσουν άγνωστος.
Αυτός που έπεσε στη λίμνη την πρώτη μέρα, με το μικρόφωνο.
Μ' αρέσει να κάνω εντύπωση.
-Είσαι χαρούμενος, Μπαζ; Να είσαι. -Είμαι.
Είναι η καλύτερη βραδιά μου.
Καλησπέρα σε όλους. Μ' ακούτε όλοι καλά;
-Ναι. -Ναι; Ωραία.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε απόψε να στηρίξετε το σόου μας.
Σημαίνει πολλά για εμάς.
Αλλά ας φέρω το πραγματικό αστέρι της βραδιάς να σας μιλήσει.
Αυτόν που έγραψε τη μουσική, τους στίχους, το βιβλίο, τον φίλο μας,
Μπαζ Γκόλντμπεργκ!
Σας ευχαριστώ πολύ.
Σπουδαία βραδιά.
Κρατάω την ανάσα μου απ' όταν άνοιξε η αυλαία.
Ανάσανε, Μπαζ.
Ευχαριστώ, Μάιρον, για την καθοδήγηση και για όσα μου 'μαθες.
Ευχαριστώ και τον σκηνοθέτη μας, τον Τζορτζ Άμποτ.
Πιστεύω ότι έχετε μέλλον στον χώρο, κύριε.
Και τον δραματουργό και συγκάτοικο, Κέβιν. Σου χρωστάω τα πάντα.
Σ' ευχαριστώ, Κέβιν.
Και σ' εκείνους που με ενέπνευσαν τόσο πολύ,
που ενέπνευσαν αυτό το σόου,
την οικογένεια του θέρετρου Στάινερ,
γιατί είστε ακριβώς αυτό, οικογένεια.
Στάινερ!
Είμαστε οι καλύτεροι!
Πρέπει να φύγω. Η προθεσμία μου λήγει απόψε.
Πήγαινε, θα σε δω στο σπίτι.
Είμαστε οι καλύτεροι!
Στάινερ!
ΚΑΦΕ ΓΚΑΣΛΑΪΤ
Δύο κιθάρες, δεν θ' άρεσε καθόλου στον Τζάκι.
Γεια.
-Στην όπερα είχες πάει; -Δώσε μου τα κουτιά του Τζάκι.
Έχει κι άλλα, αλλά αυτό έπεσε από ένα απ' τα κουτιά.
"Τζακόπο Ντελαπιέτρα". Ο Τζάκι ήταν στον στρατό;
Δεν ξέρω.
-Χάλκινο αστέρι; -Κάποιου είδους μετάλλιο.
Ποια είναι η Ντάρλα;
Έιμπ Γουάισμαν, σταμάτα. Για κάνε μια στροφή.
Η κάπα δεν είναι εύκολο ρούχο, φίλε μου.
-Σε μένα δείχνει εύκολο. -Έτοιμος για δουλειά;
-Ναι. -Συγγνώμη για τη στενή προθεσμία.
-Τυχαίνει καμιά φορά. -Μ' αρέσουν οι στενές προθεσμίες.
-Θα είμαι κάτω αν με χρειαστείς. -Εντάξει!
Έτοιμο!
-Τι είναι αυτό; -Η κριτική μου.
"Το Ήρθαν και Χόρεψαν έκανε πρεμιέρα χθες στο θέατρο Μαρκ Χέλιντζερ.
Στη μάνα σας θα άρεσε".
-Δεν δημοσιεύεται αυτό. -Γιατί;
Αρχικά, πρέπει να είναι κριτική 1.000 λέξεων.
Μπορώ να προσθέσω μερικά επίθετα.
-Έιμπ, χρειάζομαι λεπτομέρειες. -Λεπτομέρειες;
Αν πιστεύεις ότι θ' άρεσε στη μάνα κάποιου, γράψε το γιατί.
-Πρέπει να σ' το εξηγήσω; -Όχι, ξέρω,
αλλά σ' αυτήν την περίπτωση, προτιμώ να μην μπω σε λεπτομέρειες.
-Τι εννοείς; -Δεν πιστεύω ότι οι λεπτομέρειες
είναι αυτό που θέλει ή χρειάζεται ο κόσμος.
Δεν ξέρω αν το έχεις ερευνήσει,
αλλά πιστεύω ότι έχω δίκιο. Ναι.
-Έιμπ. -Εντάξει, Γκέιμπ, θα σου πω.
Το σόου ήταν φριχτό, εντάξει; Φριχτό!
-Σκέτη παρωδία. -Και λοιπόν;
Πήραν ένα ωραίο μιούζικαλ, που το εμπνεύστηκαν στο Κάτσκιλς,
όπου έπαιζαν ένοικοι του θέρετρου, όλοι εξαιρετικοί εκτός της κόρης μου
και το μετέτρεψαν σε ένα ανιαρό, κυνικό, παραφουσκωμένο
τρίωρο θεατρικό έργο σκηνοθετημένης ανοησίας.
Τα κοστούμια φριχτά, τα σκηνικά φριχτά!
Το σενάριο φριχτό.
-Έχει ένα τραγούδι. -Ένα;
Το οποίο επαναλαμβάνεται πέντε φορές,
γιατί ξέρουν ότι έχουν μόνο ένα καλό τραγούδι.
Κοροϊδεύουν τον κόσμο, Γκέιμπ, κι αυτό με τρελαίνει.
Ωραία! Αυτά να γράψεις.
Το ξέρουμε 10 χρόνια αυτό το παιδί.
Τον είδα να πέφτει σε μια λίμνη και τον έβγαλα έξω.
Ίσως δεν έπρεπε.
Σκοτεινή σκέψη, το ξέρω.
Τι λες γι' αυτό; Ξέχνα τις λεπτομέρειες γράψε τη μεγάλη εικόνα.
Τις σκέψεις σου για το τι πάει στραβά στο θέατρο γενικά.
Θύμωσε, κάν' το προσωπικό.
Γι' αυτό σε προσέλαβα, Έιμπ, για τη φωνή σου.
Μην αφήνεις να εξαπατώνται.
-Είσαι καλά; -Ναι, απλώς...
-Έπρεπε να έχω βάλει κάτι άλλο. -Όπως;
-Δεν ξέρω. Ένα φόρεμα; -Δεν...
Προσπαθώ να σε φανταστώ. Έχεις βάλει ποτέ φόρεμα;
-Φυσικά. Κάποτε ήμουν μωρό. -Μάλιστα.
-Ξέρεις, αβοήθητη εννοώ. -Συγγνώμη.
Ήμουν αξιολάτρευτη με το φόρεμα.
Από δω φαντάζομαι.
-Μπέρδεψες την ώρα; -Όχι.
-Γιατί έχεις θέμα με την ώρα. -Δεν την μπέρδεψα.
-Σούζι, ευχαριστώ που ήρθες. -Ναι, εντάξει.
-Νάνσι, από εδώ... -Είσαι η Μίριαμ, η κωμικός;
Ναι. Λυπάμαι για τον Τζάκι. Θα μου λείψει πολύ.
Έστελνε αποκόμματα που έλεγαν για σένα. Ήταν περήφανος.
-Πολύ γλυκό εκ μέρους του. -Σας κράτησα θέσεις, αλλά...
-Πού είναι όλοι; -Βασικά, το διέδωσα.
Πήρα την ατζέντα του κι ο μονσινιόρος τηλεφώνησε,
αλλά δεν είχαμε μεγάλη ανταπόκριση. Με συγχωρείτε.
Κράτησε τα αποκόμματά με μένα;
Τσέστερ!
Τι στο καλό;
-Έχουν σάντουιτς με κρεμμύδι. -Κάτσε.
Και μην ξεφυσάς.
Δεν πίστευα ότι ο Τζάκι με θεωρούσε αστεία.
Είναι περασμένες τρεις, θα πρέπει να ξεκινήσουμε.
Θα το κρατήσω αυτό.
Καλώς ήρθατε. Ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα ν' αποχαιρετίσετε
τον Τζακόπο "Τζάκι" Ντελαπιέτρα.
Είμαι ο μοσινιόρος Αρμάνο Ρίτσι της εκκλησίας Ιερή Καρδιά του Ιησού,
στην οποία συμμετείχε ενεργά ο Τζάκι.
Ξέρω τον Τζάκι απ' όταν ήταν μικρός
και θα ήταν ψέμα αν έλεγα
ότι δεν χρειαζόμασταν λουκέτο για το νάμα.
Ένα πρωί βρήκαμε ότι το είχε αντικαταστήσει με αναψυκτικό.
Ήταν επίσης ο πρώτος που έτρεχε να βοηθήσει.
Δεν μπορώ ν' αποδείξω ότι εκείνος έχτισε την πλατφόρμα για τη φάτνη,
όταν καταστράφηκε η παλιά από βανδαλισμούς, αλλά αυτός το έκανε.
Μπορώ να μοιραστώ πολλές ιστορίες με τον Τζάκι.
Αλλά θα παραχωρήσω το βήμα σε κάποια πολύ ξεχωριστή,
κάποια που πάντα ανέφερε ως πολύ στενή φίλη του.
Σούζι;
Ήρθε η σειρά σου.
Όχι, είπε πολύ στενή φίλη.
Αν δεν μπήκε μόλις κάποια άλλη Σούζι...
Στητό το κορμί.
Γεια.
Είμαι η Σούζι, υποθέτω,
κι η Νάνσι μού ζήτησε να μιλήσω, οπότε...
Στα κομμάτια. Ακολουθήστε με.
Γεια. Συγγνώμη, ένα λεπτό θα κάνω.
Θα πούμε δυο λόγια για τον Τζάκι Ντελαπιέτρα,
που είναι απέναντι, στην άδεια αίθουσα.
Δεν θα μιλήσω γι' αυτόν σε άδεια αίθουσα.
Δεν πρέπει να τον θυμούνται έτσι.
Προφανώς κανείς δεν τον θυμάται, γιατί κανείς δεν ήρθε,
εκτός από τέσσερις ανθρώπους.
Τέσσερις άνθρωποι να σ' αποχαιρετίσουν.
Πού στο καλό είναι όλοι οι άλλοι;
Πεθαίνει κάποιος και πας στην κηδεία του, σωστά;
Ο Τζάκι ήταν.
Δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Έζησε τη ζωή του, έκανε καλά πράγματα,
έφτιαξε το διαμέρισμά μου.
Έβαλε κουρτίνες, έβαψε, μαγείρευε,
έχτισε ό,τι διάολο έχτισε για τον μονσινιόρ εκεί πέρα.
Προφανώς κανείς δεν νοιάστηκε.
Κανείς δεν έδωσε σημασία.
Να πάρει, ζούσα μαζί του και δεν έδωσα σημασία.
Και κοιμόμασταν πολύ κοντά.
Ξέρω πολύ προσωπικά του πράγματα.
Ροχαλίζει, κάποιες τροφές δεν του κάθονταν καλά.
Άφηνε ανοιχτά τα παράθυρα εκείνα τα βράδια.
Ήξερα πότε έβαζε πλυντήριο, πότε κουρευόταν,
αλλά δεν ήξερα τον ίδιο.
Ναι, δεν ήξερα ότι πολέμησε στον πόλεμο!
Δεν ήξερα ότι πήρε μετάλλιο ανδρείας!
Δεν τα δίνουν σ' όποιον να 'ναι.
Πρέπει να φας σφαίρα, να σώσεις κάποιον ή ν' ανατινάξεις τανκ.
Ένα μετάλλιο είναι σημαντικό πράγμα.
Έκανε συλλογή με κόμικς Μπαζούκα Τζο.
Κρατούσε τα εισιτήρια από την όπερα.
Είχε μπάλα με την υπογραφή της Μπέιμπ Ρουθ.
Το πιστεύετε; Γνώρισε την Μπέιμπ Ρουθ.
Και τη φύλαγε σε κουτί παπουτσιών, σαν κάφρος, αλλά την είχε.
Έζησε μια ολόκληρη ζωή, για την οποία δεν είχα ιδέα.
Πριν ένα λεπτό ανακάλυψα ότι ήμουν φίλη του.
Όχι, συγγνώμη, στενή φίλη του.
Είχα έναν στενό φίλο και δεν το ήξερα.
Και πού στο καλό είναι η Ντάρλα;
Δεν μπορούσε να λείψει ένα απόγευμα για να τιμήσει
έναν άντρα, στον οποίο έγραψε 51 γράμματα;
Με καρδούλα αντί για τόνο.
Τι ήταν τόσο σημαντικό που δεν βρήκε χρόνο να 'ρθει
ν' αποχαιρετίσει αυτόν τον άνθρωπο; Ελπίζω να είναι νεκρή.
Ξέρετε τι δεν καταλαβαίνω;
Πώς ένας άνθρωπος που δούλεψε τόσο σκληρά στη ζωή του,
μετά βίας μπορούσε να υπενοικιάσει μια γωνία στο διαμέρισμά μου;
Ποτέ δεν του χαμογέλασε η τύχη.
Ποτέ δεν πέτυχε. Πόσο χάλια είναι αυτό;
Κι όλα τα καθίκια στο κόσμο
τα έχουν όλα στο πιάτο.
Αυτός πολέμησε! Ταξίδεψε. Κέρδισε σε διαγωνισμό χορού.
Δεν ήξερα ότι ήξερε να χορεύει.
Συνήθως έμοιαζε να μην μπορεί να περπατήσει.
Αλλά υπάρχει μια κορδέλα πρώτης θέσης σ' αυτό το κουτί,
που έχωσε σε μια γωνιά.
Η ζωή ενός ανθρώπου σ' ένα κουτί. Ενός καλού ανθρώπου.
Κάποιου που άξιζε κάτι και κατέληξε να πετάει πριονίδια
πάνω σε εμετό στο Γκάσλαϊτ.
Δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτό, εντάξει;
Δεν θα κάτσω να βλέπω να γίνεται αυτό και σ' άλλους.
Θ' αφιερώσω τη ζωή μου στο να βρίσκω κι άλλους σαν τον Τζάκι.
Εκείνους που προσπερνάμε, εκείνους που δεν βλέπουμε,
εκείνους που δεν ευνοεί η τύχη.
Και θα βεβαιωθώ ότι δεν θα καταλήξουν στο διαμέρισμά μου.
Και λυπάμαι γι' αυτήν την κυρία. Σίγουρα ήταν πολύ καλή.
-Τι κάνεις, Μπόιζ; -Έχω δουλειά.
-Θα πάνε καλύτερα τα πράγματα απόψε; -Ελπίζω.
Με λίστα του προγράμματος;
Ίσως ο γάντζος της Φιλομίνα δεν προκάλεσε σοβαρή ζημιά.
Λίστα; Σέξι άγγελος, σέξι σοβιετική κατάσκοπος, μία του '20, ποιήτρια,
Κλεοπάτρα, κορίτσι χαρεμιού, σέξι νοσοκόμα, κοπέλα Καν-Καν, Αφροδίτη,
ναυτάκι, κινέζικη κούκλα, ωραία κοιμωμένη.
Δεν τα θυμάμαι όλα. Γράψ' τα.
Καλά κατάλαβα αυτόν τον μοναδικό συνδυασμό ρυθμού κι έντασης.
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Δεν μ' αρέσει να σου κλέβω τις ατάκες, αλλά τι κάνεις εσύ εδώ;
-Φύγε. Σε λίγο βγαίνω. -Να πάρει.
Κάνεις στριπτίζ τώρα;
Το 'ξερα ότι σε ζόρισε ο Σάι Μπάλντουιν.
Την κωμικό κάνω.
-Εδώ; -Ναι.
Και σε λίγο βγαίνω κι ακόμα το ψάχνω και πειραματίζομαι.
Γι' αυτό φύγε.
-Θες να φύγω; -Ναι.
-Γιατί θα σε άγχωνα; -Ναι.
-Μη χαμογελάς. Κακό χαμόγελο. -Έχω μια ιστορία.
Στο λύκειο, στο Μέφαμ Χάι του Μπέλμορ,
στο Λονγκ Άιλαντ, είχα μάθημα ομιλίας σε κοινό.
Μια μέρα η δασκάλα με σήκωσε μπροστά σε όλους
κι έδωσε ένα θέμα. "Ζωολογικοί κήποι, καλοί ή όχι;"
Έπρεπε να είμαι εναντίον τους
κι είχα πέντε λεπτά για να στήσω τον λόγο μου.
Νιώθω πολύ καλά μ' αυτό το θέμα
και ξεκινάω τον λόγο μου λέγοντας
ότι τα ζώα δεν πρέπει να είναι σε κλουβιά κι ότι εμείς είμαστε ζώα,
όταν ξαφνικά με χτυπάει στο κεφάλι μια γόμα.
Κοίταξα να δω ποιος την πέταξε κι ήταν η δασκάλα.
Εξεπλάγην, αλλά συνέχισα τον σύντομο λόγο μου
με δεξιοτεχνική μετάβαση στην εξελικτική επιστήμη,
εξηγώντας πως είμαστε ζώα, όπως όλα τα πλάσματα του Θεού.
Αν υπάρχει Θεός.
Όταν άλλη μια γόμα με βρήκε στο κεφάλι.
Κι αυτό γινόταν κάθε 10 δευτερόλεπτα για όσο μιλούσα.
Γόμες, κιμωλίες, τσαλακωμένα χαρτιά κι ένα μισοφαγωμένο μήλο.
Αλλά εγώ συνέχισα κι ολοκλήρωσα τα πέντε λεπτά.
Μετά, ρώτησα τη δασκάλα: "Τι ήταν όλο αυτό;"
Κι απάντησε: "Κύριε Σνάιντερ", όπως με έλεγαν τότε,
"Απλώς σε εκπαίδευα ν' αγνοείς τους περισπασμούς.
Πρέπει να μένεις συγκεντρωμένος και τα κατάφερες".
Έμοιαζε ανόητο τότε,
αλλά αποδείχθηκε πολύτιμο μάθημα.
Με εκπαίδευσε γι' αυτό που κάνω.
Οπότε, απόψε, κυρία Μέιζελ,
οι γόμες, οι κιμωλίες και τα μισοφαγωμένα μήλα για εσάς
θα 'μαι εγώ που θα μείνω να σας δω.
Όχι. Εδώ δεν είναι το Μπέλμορ.
Όλα είναι σαν το Μπέλμορ.
-Κυρία Μέιζελ, ώρα ν' αρχίσει το σόου. -Ώρα ν' αρχίσει το σόου.
Καλά, αλλά κάτσε κάπου που να μη σε βλέπω.
Τώρα σίγουρα θα κάτσω κάπου να με βλέπεις.
Να πάρει.
Κυρία Μέιζελ!
Καλησπέρα. Όχι πολλές κυρίες, αλλά πολλοί κύριοι.
Είμαι η κυρία Μέιζελ, οικοδέσποινά σας γι' απόψε.
Είναι περίεργη η δουλειά μου.
Βγαίνω για να προκαλέσω γέλιο σε άντρες
που ήρθαν να δουν γυναίκες που θα γδύνονται.
Πιο εύκολη δουλειά για άντρα.
Και νούμερο ισορροπίας για μένα.
Αλλά όχι όσο δύσκολο είναι της Σάντι,
τις στρίπερ ακροβάτισσας,
που χρησιμοποιεί αποφρακτήρα για να... Δεν θα το μαρτυρήσω.
Μη φύγετε χωρίς να το δείτε.
Κι εγώ τι πρέπει να πω ανάμεσα στα νούμερα των στρίπερ;
Για μπέιζμπολ; Για γατάκια; Για τους παππούδες;
Πώς κρατάς το ενδιαφέρον ενός πεινασμένου άντρα
όταν βρίσκεσαι μεταξύ ενός ντόνατ κι ενός τσίζμπεργκερ;
Όχι ότι με προσέχετε όλοι σας.
Βλέπετε αυτούς τους τύπους εδώ;
Με αγνοούν κι απλώς μιλάνε μεταξύ τους.
Τι να συζητάνε;
Ό,τι θα περιμένατε σ' ένα τέτοιο μέρος.
Τους ακούω, οπότε σας μεταφέρω τη συζήτηση.
"Τι είναι χειρότερο απ' το να κολλάς στην κίνηση όταν κατουριέσαι;
Το ότι ο Αριστοτέλης στηριζόταν τόσο σε γνώμες
χωρίς επιστημονική αιτιολογία". Διαφωνώ.
"Πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να αιτιολογήσει άψογα,
υπερασπίζομαι τον φιλόσοφο Αριστοτέλη".
"Εσύ κι ο Αριστοτέλης σου! Μας ζάλισες.
Κατέστρεψε μικρά αγόρια".
"Άλλες εποχές. Δεν εφαρμόζεις σύγχρονα πρότυπα".
Παρένθεση: "Μίριαμ Μέιζελ, πού τα ξέρεις όλα αυτά;
Μοιάζεις πολύ ναζιάρα με το μακιγιάζ, το χτένισμα και τα τακούνια".
Λέω: "Ο πατέρας μου, μου διάβαζε Αριστοτέλη
και συγκράτησα στοιχεία για τον παλιόγερο".
Δεν ήθελα να διακόψω.
Σας ευχαριστώ! Τα λέμε σε λίγο!
ΝΑΟΣ SHEARITH ISRAEL
Τώρα που στέκομαι εδώ, κοιτώντας τον Ακίβα, δεν το ξέρω το παιδί.
Ούτε εγώ.
Μ' έβαλαν τελευταίο. Είναι το καλύτερο σημείο.
Μυστήριο.
Να η Στίβι.
-Ίσως δεν μας αναγνώρισε. -Όχι, μας αναγνώρισε.
Κοίτα, από σεβασμό προς εσένα,
θέλω να ξέρεις ότι αυτό, το μεταξύ μας...
δεν είμαι διαθέσιμος.
Ό,τι κι αν σου είπαν, δεν πρόκειται να γίνει.
Συγγνώμη, φίλε, υπάρχει κάποιο πρόβλημα;
Όχι, κανένα πρόβλημα.
Τότε, άσε ήσυχη τη γυναίκα μου.
Φυσικά. Συγγνώμη.
Και καλό Σάββατο.
Έιμπ, παρατήρησες κάτι περίεργο εδώ σήμερα;
Μπα, όχι.
Απ' το διάφραγμα, Μόις.
Ας καλέσουμε τώρα στο βήμα τον τελευταίο ομιλητή...
τον Νταβίντ Μπεν Νασάν.
-Τι στο καλό; -Θα έκανε λάθος.
Ο τύπος κρατάει κάρτα, ήταν στην κάρτα.
Κύριε Μέιζελ, είμαι η μαμά του Ακίβα. Συγγνώμη για την παρεξήγηση.
Έγινε κάποιο μπέρδεμα. Ο Ακίβα μουρμουρίζει.
Κατάλαβα ότι κάτι έγινε.
Ο γιος μου δεν θα σας διάλεγε ούτε από ολόκληρη ουρά.
-Ελπίζω να μην κάνατε πολλές πρόβες. -Καμία, βασικά. Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ.
-Δεν θα σε διάλεγε από ολόκληρη ουρά; -Καθαρματάκι.
-Φωνή είναι αυτή; -Μπαμπά!
Έιμπ, ο Ραβίνος.
Καταλαβαίνω τι εννοείς τώρα.
Άρα δεν είναι ιδέα μου.
Ακίβα, τα πήγες πολύ καλά.
Πριν προχωρήσουμε στην ανάγνωση του Τορά,
πες σ' όλους για το απόσπασμα που διάλεξες απ' το Τορά.
-Με μια λέξη, περί τίνος πρόκειται; -Περί ανδρείας.
Ναι, η ανδρεία είναι ενδιαφέρουσα, Ακίβα και πολύ ανώτερη.
Αλλά είναι εξίσου σημαντική με την αφοσίωση;
Έτσι νομίζω.
Μπαμπά, τι έκανες στον Ραβίνο;
Δεν του έκανα τίποτα.
Αλλά κανείς πιο γενναίος από τον θείο Σολ.
Ελευθέρωσε τους Εβραίους του Άουσβιτς και τώρα έχει τρία εστιατόρια,
το ένα με ντιλίβερι.
Θα πρέπει να θυμόμαστε πόσο σημαντικό είναι
για μια κοινωνία σαν τη δική μας να είμαστε πιστοί ο ένας στον άλλον.
Ναι.
Έχω κάτι στα ρούχα μου;
Ντροπή σου, Έιμπ Γουάισμαν.
-Τι έκανα; -Καημένε, αθώε Μπαζ.
-Τι έκανες στον Μπαζ; -Ο άντρας σου έθαψε το σόου του.
Έγραψε φριχτά πράγματα στη γελοία φυλλάδα του.
Ήταν έργο ζωής για το παιδί.
Το Village Voice δεν είναι η εφημερίδα μου.
-Μπαμπά, τι έγραψες; -Έγραψα ό,τι είδα.
Θα 'πρεπε να ντρέπεσαι, Έιμπ Γουάισμαν!
Κοιτάξτε...
Είμαι δημοσιογράφος
κι ενίοτε το να γράψω κακή κριτική είναι μέρος της δουλειάς.
Το χρωστάω στο κοινό.
Γι' αυτό ας δείξουμε σεβασμό
κι ας δώσουμε το βήμα στον Ραβίνος Χιούμπσε.
Τι είναι σημαντικότερο, Άμπρααμ, το κοινό ή ο λαός σου;
Ναι!
Γλιτώσαμε απ' τον Χίτλερ γι' αυτό;
Συκοφαντίες! Αυτό έγραψε.
Ψέματα και συκοφαντίες!
Έιμπ, τι λένε για την κριτική; Τι έγραψες;
Ορίστε, δες και μόνη σου.
Μίλησα με τον Μπαζ εχθές κι ήταν απαρηγόρητος.
Ευχόταν να είχε πνιγεί τότε στη λίμνη.
Θα είχε πνιγεί αν δεν τον έσωζα.
Για να τον ξανασκοτώσεις;
"Το να δεις το Ήρθαν και Χόρεψαν είναι σκέτη κόλαση;
Ένιωσα θυμό κι απόγνωση που δεν είχα νιώσει απ' όταν είδα
ότι το αμερικάνικο όνειρο είχε έναν τεράστιο αστερίσκο".
-Μπαμπά! -Τι;
Πληρώνομαι για να λέω αλήθεια. Για να 'μαι ειλικρινής.
Ήσουν εξίσου ειλικρινής το '53;
Το ξεκαθαρίζω μια και καλή,
μπορεί να μην είμαι η Μαίρη Μάρτιν ή η Τζέσικα Τάντι,
αλλά ήμουν αξιοπρεπής Κλερ και δεν χάλασα το σόου.
Στο μιούζικαλ, ο χαρακτήρας είναι πιο σημαντικός απ' την τεχνική.
Καθόσουν εκεί, πίνοντας σαμπάνια,
πιάνοντας κουβεντούλα,
λέγοντας ρητά του Όσκαρ Ουάιλντ, αγκαλιάζοντας τον Μπαζ,
όλα κρατώντας το μαχαίρι του Κάιν πίσω απ' την πλάτη σου.
Πόλι, μη γίνεσαι δραματικός.
-Μόνο εσύ μπορείς να πεις αλήθεια; -Αλήθεια;
Δεν υπάρχει τίποτα στην εβραϊκή βίβλο που να λέει
ότι ο Κάιν σκότωσε τον Άβελ με μαχαίρι. Ωραία αλήθεια.
Υπάρχει. Στο βιβλίο της Γένεσης, ο Κάιν σκότωσε τον Άβελ!
-Υπονοείται ότι έγινε με μαχαίρι. -Θα παρέμβετε;
Το Τορά λέει ότι ο Κάιν ήταν γεωργός.
Ακριβώς, άρα θα χρησιμοποίησε μια τσάπα ή ένα φτυάρι.
-Δεν κουβαλούσε μαχαίρι. -Κι όχι ότι σε νοιάζει,
αλλά πάει το κομπόδεμά μου.
Είπες ότι επένδυσες λίγα, μην υπερβάλλεις για εντυπωσιασμό.
Λίγα για το σόου, πολλά για μένα.
Το σόου δεν ήταν πολύ καλό.
Μπορεί και να ήταν καλό.
Ήταν καλή η κριτική μου.
Χρησιμοποίησα ευγενικά το σόου
για να πω για τη σαπίλα στην καρδιά του αμερικανικού θεάτρου
αντί ν' απαριθμήσω τα λάθη του.
-Και το τραγούδι; -Έχει ένα καλό τραγούδι. Μόνο ένα!
Δεν κάνεις μιούζικαλ μόνο μ' ένα καλό τραγούδι.
Εσύ γιατί παίρνεις το μέρος τους;
Ο χαρακτήρας που αγαπάς να μισείς,
η αγενής, εκφοβιστική κουτσομπόλα, είσαι εσύ.
-Τι είπες; -Την έλεγαν Άιρις. Ρόουζ, Άιρις.
Έπινε σέρι, είχε μέντιουμ, δύο παιδιά;
Κατέστρεψες το σόου και τώρα το μπαρ μίτσβα του Ακίβα.
Εύχομαι να μην σ' είχα καλέσει, κύριε Γουάισμαν.
Είχε πολλά θέματα η λίστα των προσκεκλημένων.
Πρέπει να το χαντακώσεις για όλους;
Είναι ωραίο σόου. Δεν βλάπτει κανέναν.
Βλάπτει, γιατί εκεί έξω υπάρχει ένα φοβερό σόου
που δεν έχει τους πόρους ώστε να μπορέσει να παιχτεί.
Ποιο σόου;
Τι εννοείς;
Ποιο σόου παραμένει χωρίς πόρους και χωρίς χρήματα;
Υπάρχουν 10 σόου που χρειάζονται πόρους, ίσως 20.
Ποια είναι αυτά;
Λέει ότι αν δώσεις στο ένα, στερείς από το άλλο.
Είπε το κορίτσι που το έδιωξαν στο Κάτσκιλς.
Ποιος το είπε αυτό;
Μην κρύβεσαι! Ποιος το είπε;
Σταματήστε!
Είμαι περισπασμός και, προφανώς, εχθρός του λαού.
Οπότε θα φύγω, για να συνεχίσετε την τελετή σας.
Αλλά θέλω να ξέρετε κάτι.
Εσείς είστε οι βάτραχοι, εγώ είμαι ο σκορπιός.
Τσιμπάω γιατί είναι στη φύση μου.
Μακάρι να είχα την κάπα μου.
Τι κι αν έχω απαιτήσεις;
Πόσο δύσκολο είναι να έχεις το νερό σε θερμοκρασία δωματίου;
Είναι η θερμοκρασία του χώρου.
Ξέρουμε κάποιον κύριο Φίμπι;
Τι όνομα είναι αυτό;
Λέει: "4:30, τηλεφώνησε ο κύριος Φίμπι, θα ξανακαλέσει".
-Δεν σου λέει κάτι; -Η Ζέλντα δεν ζητάει ποτέ το όνομα.
Της λέω συνέχεια να το κάνει.
Το προσωπικό πάντα χαιρόταν όταν διορθώναμε τα λάθη τους
και το γκρέιπφρουτ κόβεται με ορισμένο τρόπο.
Γι' αυτό το έκανε έτσι ο Θεός.
-Παρακαλώ; -Έιμπ; Ο Άσερ είμαι.
-Άσερ, τι έκπληξη. -Αλήθεια;
Εκπλήσσομαι που εκπλήσσεσαι.
Γιατί;
Ένας φίλος, μου έστειλε αυτό που έγραψες στο Village Voice.
Έγραψες κριτική για το σόου Ήρθαν και χόρεψαν.
-Μοιάζει να ήταν ένα χάλι. -Και λίγα λες.
Και στο τέλος σ' έπιασε μια νοσταλγία
με τον αστερίσκο για το αμερικάνικο όνειρο,
που οδήγησε όμορφα σε κάτι που κάναμε οι δυο μας τη δεκαετία του '20.
-Ο εκδότης μου το θέλει πιο προσωπικό. -Μάλιστα.
Του άρεσε, όμως, το γεγονός ότι υποδηλώνεις πως εμείς οι δυο
διαπράξαμε ομοσπονδιακό έγκλημα, Έιμπ;
Για τι πράγμα μιλάς;
Η μικρή παράγραφος για την τέχνη και την αναρχία,
όπου περιγράφεις πολύ ζωντανά
πώς βάλαμε μαζί φωτιά σε ομοσπονδιακό κτίριο!
-Πάνε χρόνια. Κανείς δεν νοιάζεται. -Νοιάζεται το FBI.
-Τι; -Θέλουν να μας δουν
στο γραφείο της Ν.Υ. την άλλη βδομάδα.
-Δεν με πήραν απ' το FBI. -Θα σε πάρουν, πίστεψέ με.
Χαιρέτα τους αγαπημένους σου και πάρε την οδοντόβουρτσά σου
γιατί θα σκάβουμε λαγούμι.
Πάει η αρθρίτιδά μου!
-Τα λέμε στη Νέα Υόρκη. -Άσερ...
4.30 Μ.Μ. ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΦΙΜΠΙ ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΡΕΙ.
Ο κύριος Φίμπι.
Στον Τζάκι.
Αυτόν που δεν άντεχε τους ανόητους και πίστευε ότι όλοι ήταν ανόητοι.
Αυτόν που αγαπώντας τις οκαρίνες έδειχνε την έλλειψη μουσικού γούστου.
Αυτόν που δανείστηκε 10 δολάρια μια μέρα πριν πεθάνει,
γιατί κάπως το ήξερε.
Αυτόν που ήξερε να με τρελαίνει περισσότερο απ' όλους, εκτός από σένα.
Αυτόν που ήταν φίλος μου.
-Στον Τζάκι. -Στον Τζάκι.
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου