นางฟ้าตกสวรรค์อีกหนึ่งองค์แล้ว ที่รัก
ขอวิสกี้สอง
ผู้ชายโต๊ะหกล้วงไอ้จ้อนออกมาอีกแล้ว
- โต๊ะหกล้วงไอ้จ้อนออกมา - โต๊ะหกล้วงไอ้จ้อนออกมา
แม่งเอ๊ย
ทริกซี่ เป็นอะไรรึเปล่า ได้ยินผมไหม
นั่นคือฟิโลมีนาผู้น่ารักและใจบุญ
- เลิศไปเลย ว่าไหมคะ - เวรเอ๊ย หัวฉัน
และนั่นฟิลาเดลเฟีย เพื่อนปากเก่งของเธอ
ถอดเสื้อผ้าออก
เป็นความคิดที่น่ารัก แต่ฉันว่าจะใส่ไว้ค่ะ
- ถอดออก - ถอดออก
ถอดออก
ทุกคน ฟังฉันนะ
กว่าฉันจะรูดซิปเสร็จและถอด
ชุดรัดยุคกลางที่ทำจากผ้าเรยอน และยางยืดที่รัดเอวฉัน
คุณคงจะอยู่บนเตียงกับภรรยา
และบอกว่าคุณเกลียดการทำงานเลิกดึกมาก
คุณไม่ได้บอกว่าจะโยน เงินหนึ่งดอลลาร์มันๆ มาให้ฉัน
ทีนี้จะถอดผ้าละนะ
มิดจ์
ไม่มีเวลา
แต่รอก่อนนะคะ พ่อเศรษฐีนักรักทั้งหลาย
นี่คือการแสดงแด่ยุค 1920 ที่สนุกสุดเหวี่ยง
แต่ก่อนอื่น พบกับซาฟฟิรา สาวฮาเร็มผู้โดดเดี่ยว
- อะไรกันวะเนี่ย - ฉันไม่รู้
ที่นี่ไม่มีใครรู้เรื่องอะไรเลย สาม สี่
บอยซี่ เกิดอะไรขึ้นกับ ยุค 1920 สนุกสุดเหวี่ยง
- ทริกซี่โดนลวดสลิงฟาด - ฉันเห็น ฉันได้ยิน
- เราเลยให้สาวฮาเร็มขึ้นแสดง - โดยที่ไม่บอกฉัน
คุณอยู่บนเวที
ทำให้ผู้คนตื่นเต้นกับ สาวสไตล์แฟลปเปอร์เซ็กซี่
ตราบใดที่มีผู้หญิงออกไปส่ายนม ผู้ชายพวกนั้นไม่สนใจหรอก
ฉันไม่เห็นด้วย กับซาฟฟิรา พวกเขาอยากดูการส่ายหน้าอกเร่าร้อน
ไม่ใช่หน้าอกหน่อมแน้มไร้เดียงสา
ไม่มีใครสับสน เพราะไม่มีใครฟังคุณ
- นั่นทำฉันเคืองนะ - เคืองทุกคน
- บอยซี่ คุณทำได้ดีกว่านี้นะ - คุยกับคลิฟฟอร์ดสิ เขาเป็นคนเขียนเช็ค
ขอประทานโทษค่ะ
นี่ ทุกคน
บอยซี่ไม่ค่อยถนัดเรื่องการแนะนำตัว ฉันเลยอยากแนะนำตัวเอง
สวัสดี ฉันมิดจ์
คุณนายเมเซิล
ฉันเป็นพิธีกรคนใหม่ที่เดอะวูล์ฟ
ดังนั้นใครอยากเพิ่ม มุกตลกใส่ในการแสดงของคุณ
มาปรึกษาเรื่องมุกกับฉันได้นะคะ
โอเค งั้นก็กลับไปทำธุระต่อค่ะ
โทษทีค่ะ
มาเร็ว หก
- โอเค มาเลย - ชนะเยอะ
ใช่
คลิฟฟอร์ด
กาแฟสำหรับคุณค่ะ ฉันรู้ว่าคุณชอบดื่มช่วงนี้
- หอมสดใหม่ - มันควรจะเป็นอย่างนั้น
ฉันอยากแนะนำการปรับปรุงเล็กๆ น้อยๆ
ที่ฉันคิดว่าจะทำให้คลับครบเครื่อง
ระบบที่ดีกว่าเดิมเพื่อประกาศการแสดง มีการบาดเจ็บที่หลีกเลี่ยงได้
บางทีอาจจะประชุมเรื่องความปลอดภัย
ในแคตสกิลส์ ฉันได้รับเลือกให้เป็น ผู้ดูแลความปลอดภัยในกิจกรรมต่างๆ
กีฬาทางน้ำ แบกเป้เดินทาง
เราไปเดินป่าครั้งหนึ่ง และแรบไบคิดว่าเขาโดนงูกัด
ฉันดูดพิษจากแผลผู้ชายคนนั้น จนกระทั่งเขาเกือบหมดสติ
ที่ข้อเท้าของเขาน่ะ
กลายเป็นว่าแค่โดนยุงกัด แต่ผู้คนหัวเราะ
ยังไงก็ตาม ลองคิดดูนะคะ และ...
นั่นก็เสี่ยงเหมือนกัน
- นางฟ้าเวร - ขอฉันมวนนึง
ได้ยินไหม สาวสงครามโลกโดนฟาดหัว
- ได้ยินเสียงสบถ ฟังดูตลกดีนะ - มันไม่ตลกเลย ที่นี่ประมาทเลินเล่อ
- ที่นี่ต้องปรับอะไรหลายอย่าง - มันคือคลับเปลื้องผ้า
ตราบใดที่สาวๆ ส่ายนม เรื่องอื่นก็ไม่สำคัญ
- เมเซิล ซาฟฟิราจะแสดงเสร็จแล้ว - พรุ่งนี้เจอกัน
พรุ่งนี้เจอกัน ใครแสดงต่อ
- แอนนี่ โอ๊คลีย์ - ขอบคุณ
หรือเบรนด้า สาวน้อยวิหค
ไงคะ คิดถึงฉันไหม
- ใช่ ถอดเลย - ถอดเลย
เชสเตอร์ นายประตูเปิดไว้อีกแล้ว
กี่ครั้งแล้วที่ฉันต้อง...
- มีอะไรไม่ปกติเหรอ - คุณคงเป็นซูซี
- ใช่ - ฉันแนนซี่ น้องสาวของแจ็คกี้
- คือเขา... - ตายแล้ว เขาตายแล้ว
- ขอโทษนะ อะไรนะ - หลอดเลือดสมองแตกเมื่อช่วงบ่าย
หลอดเลือดแตกเหรอ
จริงๆ แล้วฉันอยู่ที่ข้างเตียงเขา ก่อนที่เขาจะตาย
เขายังพูดอยู่
ใช่ เขาชอบพูด
- ที่จริงเขาพูดถึงคุณก่อนตาย - ถึงฉันเหรอ
ฉันเลยจดไว้ จะได้ไม่ลืม
"ซูซี จะมีคนมาขัดพื้นตอนเที่ยง
"คอยเปิดประตูให้พวกเขาด้วย
"พวกเขาติดยา ไม่รู้ว่าจะโผล่หัวมาไหม
"อย่าลืมว่าวันจันทร์เป็นวันหยุด
"ดังนั้นอย่าเอาขยะออกมาทิ้งคืนวันอาทิตย์
"เราเคยได้ใบสั่งจากเทศบาลครั้งนึงแล้ว
"ถ้าจะทำซอสสปาเก็ตตี้
"อย่าลืมเปิดม่านไว้ เพราะเธอทำกระเด็นมาก
"และเธอเอาซอสออกจากผ้านั่นไม่ได้
"มันบอบบางเกินไป"
คุณนายเมเซิล หญิงมหัศจรรย์
พลาสติก ปาฏิหาริย์สมัยใหม่
นี่คือผลิตภัณฑ์พลาสติก ที่คุณภาพดีที่สุดในท้องตลาด
ใช่เลย
มีให้เลือกมากมาย หลายขนาด หลากสีสัน
และคุณจะอยากได้ทุกอย่างเลย
นี่คือวันเดอร์ลิเยอร์
ฉันชอบชื่อนั้น
และสำหรับอาหารมื้อเย็นขนาดย่อม
วันเดอร์ลิเยอร์ขนาดใหญ่
ฉันต้องซื้อทุกอย่าง อย่างละสอง มันดูดีมากเลย
ลงชื่อให้ฉันด้วย
ส่งวันเดอร์ลิเยอร์ไปรอบๆ นะสาวๆ แล้วเดี๋ยวฉันกลับมา
สาวๆ ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง
ฉันรู้จักผู้หญิงคนนึง
ถ้าเธอไม่ได้ทำอาหารให้คนเดียวนะ
- เรานัดกินมื้อเที่ยงกันได้ไหม - แม่คะ จีนกำลังพลาดของเด็ด
กลับไปเข้ากลุ่มสิคะ
- มิเรียม แม่พยายามจะขายของ - หนูก็เหมือนกัน ไปสิคะ
เธอกำลังทำอาหารเย็น และขโมยก็เข้ามาพร้อมปืน
เธอกรีดร้อง เขายิง
ทัปเปอร์แวร์ที่เธอถืออยู่รับกระสุนไว้
พวกเขาไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นในหนังสือ
อิโมจีน
เบาๆ หน่อยเธอ
- เธออยากขายได้รึเปล่า - อยากสิ
พูดแบบนุ่มนวลๆ ขายของไม่ได้
และเธอต้องทำยอด ทีนี้ก็ขายซะ
ถึงเวลากรอกแบบฟอร์มแล้ว พอเสร็จจากตรงนั้นแล้ว
ฉันจะประกาศชื่อผู้ชนะ ที่ได้หมวกทัปเปอร์แวร์ตลกที่สุด
ตายแล้ว
อะไร เธอเป็นอะไรรึเปล่า
ทุกคน ขอตัวเดี๋ยวนะ
- อิโมจีน - ฉันจัดการได้
เลิกไร้สาระแล้วมาตกลงกัน
คุณต้องกินนะ
- เตาอุ่นนี่ใช้ไม่ได้เลย - ฉันว่าทั้งหมดนี้จะไม่พอดี
- แซนด์วิชเป็นยังไงบ้าง - เยี่ยม
ร้อนตรงนี้ เย็นตรงนี้
- โอเค เราไม่มีที่จะใส่จริงๆ แล้ว - อะไรนะ ไม่
- ต้องเอาพุดดิ้งใส่ในนั้น - คิดว่าไม่นะ
เราเอาไก่แช่แข็งได้ ช่องแช่แข็งอยู่ไหน
- บนนั้น - นี่อะไร ค่ายกูลักเหรอ
ฉันทำให้เซลด้าโกรธ ฉันไม่รู้ว่าเป็นไปได้ด้วย
แลกกัน
พวกนิตยสารบอกว่า คุณควรละลายน้ำแข็งเดือนละครั้ง
- บ้าชัดๆ - กาแฟอร่อย
- ที่นี่มีมด - คุณน่าจะโทรหาฉัน
- ฉันโทรแล้ว - ฉันหมายถึงทันทีที่คุณรู้เรื่อง
ฉันไม่อยากให้คุณดื่มอยู่คนเดียว หลายชั่วโมงในเวลาแบบนี้
- ฉันอยู่ตรงนี้นะ - ตอนนี้เธอโกรธเหมือนเซลด้า
ฉันไม่ได้โกรธ
- แจ็คกี้ตายแล้ว - ฉันรู้จ้ะ ที่รัก
ถามจริง
เขาอยู่ที่นี่คนเดียว และตูม
ตาแก่จิอานนีที่อยู่ชั้นบน บอกว่าได้ยินเสียงตุ้บและโทรหาตำรวจ
พวกนั้นพาเขาขึ้นรถ และพาไปที่โรงพยาบาลเบลล์วิว
และพอเก้าโมงเท่านั้นแหละ เขาก็จากไป
เขาไม่ได้ป่วย เขาไม่ได้ทรมาน เราควรจะยินดีกับเรื่องนั้น
เป็นเพราะฮอตด็อกชิลี
ฉันเคยเตือนเขาเรื่องฮอตด็อกชิลีแล้ว
ไอ้เวรนั่นอยู่รอดมาได้เพราะฮอตด็อกชิลี
น้ำแข็งชนะแล้ว เราต้องกินทุกอย่างให้หมด
- งานศพจัดเมื่อไหร่ - ไม่รู้สิ
- ฉันจะติดต่อน้องสาวเขาได้ยังไง - ไม่รู้สิ
- หล่อนทิ้งนามบัตรไว้ให้รึเปล่า - เปล่า
- หล่อนจดอะไรไว้ให้ไหม - คุณมีส้อมคันเดียวเหรอ
หล่อนไม่ได้จดไว้ ฉันไม่รู้ว่างานศพจัดที่ไหน
ฉันไม่รู้ว่าน้องสาวเขาอยู่ไหนหรือชื่ออะไร
เมื่อคืนตอนที่ฉันไม่อยู่ที่นี่
ไอ้เวรน่ารำคาญที่สุด ดันมาตายในอะพาร์ตเมนต์ของฉัน
ส้อม
- ฉันขอโทษ - ฉันก็ขอโทษ
ฉันไม่อยากอยู่ในอะพาร์ตเมนต์นี้ มีคนตายที่นี่ มันน่ากลัว
มันไม่ใช่ครั้งแรกนะ
- เคยมีคนตายที่นี่หลายคน - อะไรนะ
ฉันค้นประวัติที่หอจดหมายเหตุเทศบาล ก่อนย้ายมาที่นี่
- ทำไม - เพราะนั่นเป็นสิ่งแรกที่ต้องทำ
- ไม่ใช่สักหน่อย - มีการตัดหัว
ผู้หญิงคนหนึ่งถูกหนอนกินทั้งเป็น
ฝาแฝดที่เหมือนกันถูกควักอวัยวะ
ท่อระเบิดทำทั้งครอบครัวจมน้ำตาย
- แล้วก็มีการตายในเปล - เชสเตอร์ กินไข่ไปซะ
นี่ มีคนสำลักตายสี่คนตรงมุมนี้
บางทีไม่ควรเร่งฉันนะ
ฉันหวังว่าคงพอนะ คุณมอยช์ชอบฟักทองน้ำเต้า
ฉันทำฟักทองน้ำเต้าไม่มากพอ
ฉันจะไม่กิน จะได้มีพอให้มอยช์
ดีจังเลยที่ทุกคนมาเจอกันอีกครั้ง
เซลด้า ไม่นะ คุณร้องไห้มาสองวันแล้ว
ฉันเลยคิดว่ามีแค่มอยช์ที่รู้จักเขา
คุณต้องเคยเจอเขาบ้างสิ
- เรารู้จักพวกเขาจากแคตสกิลส์ - ผมรู้จักพ่อแม่นิดหน่อย
เจอคุณตาในห้องอาบน้ำ หลังเล่นแร็กเกตบอล ตุ้มเหี่ยวเชียว
เขาเคยเห็นแบบงามๆ มาแล้ว
- ตายแล้ว - พูดถึงเด็กชายในพิธีบาร์มิตซ์วาห์ใช่ไหม
มอยช์ถูกขอให้ทำพิธีอาลิยาห์
และเขาสาบานว่าไม่เคยเจอเด็กคนนี้
เราเลือกคนทำพิธีจากรายชื่อ
คุณคิดว่าจะเลือกคนที่รู้จัก
มันดีที่เป็นที่ต้องการ ของใครสักคน ใครก็ได้
ตอนนี้บ้านเราว่างเปล่ามาก
- เอ้บกับฉันจะไปเยี่ยมเร็วๆ นี้ เชอร์ลีย์ - วันอังคารเหรอ
- ไม่รู้สิ - วันพุธล่ะ ฉันจะทำกะหล่ำปลี
เร็วๆ นี้แน่นอน ฉันสัญญา
คำพูดของคุณไม่มีความหมายเท่าไหร่ เราทั้งคู่ต่างรู้ดี
- งั้นมากำหนดวันกัน - สวัสดี
วัยรุ่นกลับมาแล้ว
อีธาน ปู่มีเรื่องจะถาม
- เห็นเอ้บตามหลังผมมา - ชั่วโมงทำงานของเขาไม่แน่นอน
ดูที่นี่สิ กลับมาเหมือนเดิม
นี่ของใหม่ ของเก่าถลอกไปแล้ว
ผมจำได้ตอนอีธานทำมันถลอก
- อากีวา ไม่คุ้นเหรอ - ไม่
- ไม่ต้องรีบ คิดสิ คิด - ฉันเตรียมมื้อค่ำไว้ให้ในครัวค่ะ
- บอกราตรีสวัสดิ์สิ - ราตรีสวัสดิ์
- บางทีคุณอาจซื้อไอศกรีมให้เด็ก
มันพิเศษมาก มันมีความหมายจริงๆ
ผมไม่ไปเที่ยวซื้อไอศกรีม ให้พวกเด็กผู้ชายที่ผมไม่รู้จัก
แถวนั้นมีเพ่นพ่านหลายคนเลย
คุณพูดถึงอะไร
จำแดเนียล แซนด์เบิร์ก ที่ใส่แว่นหนาเตอะได้ไหม
- ขับรถมากับแม่ของเขา - แดนนี่กระเป๋าลึก
เขาขอให้พวกเด็กผู้ชาย ล้วงกางเกงเขาเพื่อหยิบลูกอม
ฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย
จากนั้นก็มีทอมจากบัฟฟาโล ที่มีผมหน้าม้าสาวๆ
- พวกเขาเรียกเขาว่าทอมมี่จับ-ก้น - คุณกุเรื่องนี้ขึ้นมา
มอยช์ เชอร์ลีย์ คุณจำซูซี ที่เจอวันยมคิปปูร์ได้ไหม
- สวัสดี - สวัสดี
- เกิดอะไรขึ้น - มีผู้ชายคนนึงตาย
- ตายแล้ว - ใคร สามีคุณเหรอ
- รูมเมตของเธอ แจ็คกี้จากร้านกาแฟ - เวร ผมรู้จักเขา
- เกิดอะไรขึ้น - ก็บอกแล้วไง เขาตายแล้ว
อ้อ โทษที
รวมถึงอีกหลายคนในอะพาร์ตเมนต์ฉัน เชสเตอร์มีรายชื่อ
- เชสเตอร์หน้าด้านเหรอ - เอ้บ มาถึงตอนกินข้าวพอดี
ไม่เห็นฉันเดินตามเธอมาเหรอ
- ครับ แต่... - ไปกินกันเถอะ ก่อนที่อาหารจะเย็น
ฉันต้องยืนอยู่ตรงนั้น และดูลิฟต์พาเธอขึ้นมาชั้นเก้า
หยุด กลับลงมา แล้วฉันต้องขึ้นลิฟต์ กลับไปขึ้นไปใหม่
- นั่น 27 ชั้นนะ - ไม่เป็นไรนะ พ่อ
กินแบบครอบครัวนะคะ ทุกคน ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไร ตักเลย
ดีที่รอดมาได้ เพราะผมมีข่าวสนุกๆ มาบอกทุกคน
- มาฟังกันเลย - ผมได้ ผม...
ผมได้รับมอบหมายให้... เซลด้าร้องไห้ทำไม
ฉันทำฟักทองน้ำเต้าไม่เยอะพอ และฉันแค่มีความสุขมาก
เราโอเคแล้ว ทำไมไม่ไปพักสักหน่อยล่ะ
เดอะ วิลเลจ วอยซ์ ได้มอบหมายผม เป็นหัวหน้าวิจารณ์ละครเวที
เพื่อเขียนบทวิจารณ์ละครเพลงบรอดเวย์ เรื่องใหม่ โดยบัซ โกลด์เบิร์ก
- ตายแล้ว - บัซทำละครเพลงเหรอ จริงเหรอ
ละครเพลงที่เขาทำเวิร์กชอป ที่สไตเนอร์มาแปดปีแล้วน่ะเหรอ
มันเป็นเรื่องราวความสำเร็จจริงๆ ทำได้ดีมากในนิวเฮเวน
- ได้รับคำชมมากมาย ไม่ได้โม้นะ - ดีมาก
มีตั๋วคืนเปิดตัวสำหรับทุกคน
- คืนเปิดตัว - สนุก
เอ้บ เยี่ยมไปเลย
- ฉันไม่มีอะไรใส่แล้ว - ฉันภูมิใจในตัวบัซ เขาไม่เคยยอมแพ้
เราคงเคยดูที่รีสอร์ตสัก 20 รอบได้แล้ว
ผมเอาเพลงนั้นออกจากหัวไม่ได้เลย
เธอแสดงในละครของบัซปีหนึ่งนี่
ที่สไตเนอร์น่ะ
ฉันเคยเล่นเป็นแคลร์ แลนด์สเบิร์ก ตอนฤดูร้อนปี 1953
- และเขาไล่เธอออกใช่ไหม - เปล่า ฉันไม่ได้ถูกไล่ออก
ฉันแสดงละครไปได้พักหนึ่ง และมันก็ไปได้ดี
และจากนั้นฉันก็เปิดทาง ให้ผู้หญิงอีกคนได้รับบทนี้
เขาไล่เธอออก เธอร้องเพลงหรือแสดงไม่ได้
หรือเต้น ฉันจำได้
- เธอร้องเพลง แสดง หรือเต้นไม่ได้ - มิเรียมไม่ใช่จูดี้ การ์แลนด์นะ
- แต่ก็พยายามเต็มที่แล้ว - ใช่
ฉันไม่ใช่จูดี้ การ์แลนด์ แต่ใครจะใช่ นอกจากจูดี้ การ์แลนด์เอง
เธอยืนตัวแข็งทื่อครั้งนึง จำได้ไหม
- เธอจำบทของเธอไม่ได้ - ครั้งนึง เชอร์ลีย์
- ฉันดูละครหลายรอบ ฉันจำบทได้ - ทุกคนจำได้
- ทุกคนตะโกนบอกบท - ฉันไม่ได้ถูกไล่ออกจากละคร
มีฟักทองน้ำเต้าแค่นี้เหรอ
โจล ถึงจะมีเรื่องลิฟต์เมื่อกี้
ก็มีตั๋วให้เธอด้วย
สองใบ ถ้าเธออยากพาเพื่อนไปด้วย
ใช่ โจล พาเพื่อนไปสิ
อาร์ชี หรืออาจจะเป็นคนอื่น
ไม่มีคนอื่นอีก ตั๋วใบเดียวก็พอแล้ว
โจล ฉันยังเห็นเธอเป็นสมาชิกครอบครัว และน่าเสียดายที่เธออยู่ตัวคนเดียว
มีผู้หญิงที่ดีคนหนึ่ง
ฉันนัดให้พวกเขาเจอกันสัปดาห์ก่อน ลีน่า บร็อฟแมนน์
- เธอท้องลูกชายนะ - เร็วเชียว
ผมไม่อยากคบกับ หญิงหย่าแล้วที่ท้องอยู่
- สามีเธอตาย - ทุกคนต้องตาย
- เราเปลี่ยนเรื่องได้ไหม - ฉันผิดหวัง
เธอมีแม่สื่อมืออาชีพ อยู่ในครอบครัว ใช้ฉันสิ
- ตายแล้ว คุณพูดถูก - ในบัตรบอกว่า "โทรนัดหมาย"
แต่สำหรับเธอไม่ต้องนัดหรอกนะ
อย่าเอานามบัตรของคุณให้แม่นะ
ไม่สำคัญหรอก ฉันรู้ชื่อและเบอร์ของเธอ
- เปลี่ยนชื่อและหมายเลขของคุณซะ - โจลชอบผู้หญิงแบบไหน
ฉันรู้ว่าเขาชอบผู้หญิงแบบมิเรียม แต่เขาชอบผู้หญิงแบบไหนอีก
ใคร มอลลี่ตัวน้อยเหรอ
เป็นชาวยิวที่ศรัทธามา 63 ปี
สติ๊กบอลเหรอ ฉันจะจดไว้
ถ้าคุณจะทำพิธีอาลิยาห์ ก็ทำให้ถูกต้อง
ผมทำให้คุณหยุดพูดได้ไหม
โรส
เสื้อคลุมอาบน้ำของผมอยู่ในห้องน้ำไหม
โรส
- โรส - อะไร เอ้บ
ผมนึกว่าคุณหาเสื้อคลุมอาบน้ำให้ผมอยู่
ไม่ เอ้บ ฉันกำลังเตรียมเข้านอนแล้ว
- โรส - ไม่ เสื้อคลุมอาบน้ำของคุณไม่อยู่ในนี้
- แล้วมันอยู่ไหนล่ะ - ที่ที่คุณวางไว้ครั้งล่าสุด
ว่าแต่คุณดูแย่มาก
- ขอบคุณ เกราโช - ผมไม่ได้หัวเราะ นี่ไม่ได้เล่นมุกนะ
นี่เหมือนเหตุฉุกเฉินระดับชาติมากกว่า
คุณดูดีมาก
- ดูเนี้ยบและพักผ่อนพอ มีเคล็ดลับอะไร - ผมอายุ 28
นี่
คุณดูเหมือนในหนัง ที่ผมเคยดูตอนเป็นเด็กเลย ทำได้ยังไง
ใช้เวลาช่วงวัยทองกับภรรยาของผม
- พวกคุณแต่งงานกันมานานแค่ไหนแล้ว - อ้อ ไม่ใช่ภรรยาผมครับ
พ่อแม่ของกรูโชตายแล้วทั้งคู่
บางทีคุณน่าจะนอนหน่อยนะ
- นอนไม่หลับ - แม่ฉันมียาอยู่
ฉันเปิดดูยาของแม่เธอแล้ว มีเยอะเลย
เขาซ่อนไว้สามที่ เขาถึงได้มีอุปกรณ์เย็บผ้า
เจอน้องสาวของแจ็คกี้แล้วนะ
หล่อนถามฉันว่า อยากขึ้นกล่าวอะไรในงานศพไหม
คุณบอกว่าไง
ฉันปฏิเสธไม่ได้ ฉันตอบตกลง จะให้ฉันปฏิเสธเหรอ
คุณแน่ใจนะว่าคุณทำได้
ฉันจะพยายามไม่ทำให้ฉิบหายเกินไปนัก
- ใครทำให้คุณติดซิการ์ - จะใครล่ะ ชิโก้ไง
ไปนอนเถอะ
ทิ้งเบียร์ไว้
- พี่คุณเป็นนักพนันตัวยง - พูดแค่นั้นยังน้อยไป
เขาเสียไปเท่าไหร่
ชิโก้พูดเสมอว่า "ถ้ารวมเงินทั้งหมดที่ฮาร์โปมี
"นั่นคือจำนวนที่ฉันเสียไป"
กินเร็ว อีธาน วันนี้เราจะไปสนุกกัน
- โอเคครับ - สร้อยคอเส้นนี้เหมาะไหมคะ
- ก็ถ้าลูกต้องถาม... - เปลี่ยนสร้อยคอ
- ขอยืมเข็มกลัดกล้วยได้ไหมคะ - อยู่ในกล่องเครื่องประดับ
แต่ถ้าจะติดเข็มกลัดกล้วย ก็เปลี่ยนต่างหูรูปเชอร์รี่ซะ
ใส่แต่ลายผลไม้ดูเหมือนขี้เกียจ
- อรุณสวัสดิ์ ซูซี - อีธาน ซีโมน เมเซิล
ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ แม่พูดจริงนะ
- เราไปสายไม่ได้นะ - ไปหาหมอสายไม่ได้นะ
เราไม่บอกเขาว่าเขากำลังไปหาหมอ
เราบอกเขาว่าเขาจะไปผจญภัย ในรถไฟใต้ดิน
ตอนนี้ความลับถูกเปิดเผยแล้ว
มาจ้ะ เอสเธอร์ ไปปลอบพี่ชายของหนูกัน
- อรุณสวัสดิ์ ซูซี - ฉันได้แพนเค้กยิว
ไม่ อย่ามายุ่งกับผม
เลิกวิ่งไปมา ห้ามวิ่ง!
ผมไม่อยากไปหาหมอ!
โอเค ฟังนะคะ หนูอยากให้พ่อหรือแม่อยู่กับเธอ
อะไรนะ
หนูพาเธอไปพบคลินิกหมอเด็กไม่ได้
พ่อพาเธอไปที่ เดอะ วิลเลจ วอยซ์ ไม่ได้
พ่อยังเป็นพนักงานใหม่ วันนี้อาจมีคนตั้งชื่อเล่นให้พ่อ
- ไม่ - เราจะเป่ายิงฉุบกัน พร้อมนะคะ
หนึ่ง สอง สาม
- ใครชนะ - สักครู่นะคะ
ของคุณค่ะ คุณซูซี
- ฮัลโหล - ไง ซูซี นี่เจเจนะ
- ได้ข่าวเรื่องแจ็คกี้ไหม - ใช่ ได้ข่าวสิ
ฉันอยู่บ้านเดียวกับเขานะ ไอ้บ้า
เขาทิ้งกล่องไว้ที่นี่
- กล่องอะไร - ไม่รู้สิ ของ ขยะ ไม่รู้สิ
จะให้ฉันทำยังไง
อยากให้ผมเอามันไปทิ้งไหม
อย่าทิ้ง สัปดาห์นี้ฉันจะแวะเข้าไป
แต่มันกินที่นะ
- ใช่ นายก็เหมือนกัน - หารูมเมตคนใหม่อยู่รึเปล่า
- ฉันจะดูทีวี - ทุกคน ออกหิน กระดาษ กรรไกร
อย่างหนึ่งก็เอาชนะอย่างอื่นได้ มันคือเกมแบบเด็กๆ
ถ้าเกิดพ่อเลือกความร้อน ความร้อนจะละลายกรรไกร
และเผากระดาษ
ความร้อนชนะทุกอย่าง ยกเว้นหิน
ความร้อนไม่ใช่ตัวเลือก
น้ำจะทำให้กรรไกรเป็นสนิม และทำลายกระดาษ
- กรรไกรเป็นทองเหลืองหรือเหล็ก - เราแค่โยนเหรียญเสี่ยงทายดีไหมคะ
และงานอดิเรกของคุณคือ งานถัก เย็บปักถักร้อย และทอผ้าเหรอคะ
ฉันมีเครื่องทอเป็นของตัวเองค่ะ
เราจะจดไว้ในคอลัมน์สอง
อย่าลืมนะคะ เราคุยกันแล้ว การเปิดเผยหลังแต่งงาน
ฉันสัญญา อามีเลีย เราจะหาคู่ที่สมบูรณ์แบบให้คุณ
- คุณคิดว่างั้นเหรอ - ใช่ค่ะ คิดจริงๆ
ทุกครั้งที่ฉันเจอกับผู้ชาย ฉันไม่เคยรู้ว่าจะพูดอะไร
ไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะพูดอะไร เขาไม่ฟังคุณอยู่ดี
- โรส - ว่าไง ซูซี
เขียนเต็มหน้ากระดาษแล้ว
- งั้นก็พลิกอีกด้านสิ - เต็มทั้งสองด้านแล้ว
- แล้วแผ่นอื่นๆ ล่ะ - เต็มหมดแล้ว
แล้วเราจะเอากระดาษมาให้คุณอีก
บอกแม่คุณด้วยว่า การนัดคุยกันเป็นไปด้วยดี
ที่อยู่สำหรับส่งเช็คอยู่ด้านหลังนะคะ
โอเคค่ะ ขอบคุณ
ฉันตื่นเต้นมาก
- ดีไหม เมื่อกี้ดีไหม - ดีมาก
ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ
- ซูซี ได้เวลาฉี่ - ฉันไปฉี่มาแล้ว
โรส คุณต้องเลื่อนช่วงพักไปก่อนนะ
- มีลูกค้าที่ไม่ได้นัด - อีกคนเหรอ
อีกสองคน
คำพูดเรื่องฝีมือของคุณ แพร่กระจายเหมือนอาการซึมเศร้า
- มันเกิดขึ้นเร็วมาก - มันน่าตื่นเต้น
เดือนนี้จับคู่สำเร็จสามคู่แล้ว
สามคู่ สามการหมั้นหมาย ความสุขมากล้นเหลือเกิน
คุมตัวเองหน่อย เราอยู่ในห้องน้ำชา ผู้คนกำลังดื่มด่ำ
- โรส - อะไร
ฉันเบื่อ ฉันหิว ฉันอยากกลับ
ฉันทำงานอยู่ เราจะกลับเมื่อฉันเสร็จแล้ว
ฉันเกลียดแบบนี้
- เอากระดาษมาเพิ่มให้เธอหน่อยได้ไหม - แน่นอน มีคำถาม
ทำไมเธอถึงมาที่นี่
มีผู้ชายคนหนึ่งเสียชีวิต ในอะพาร์ตเมนต์เธอ เธอกลับไปไม่ได้
- เขาขวางประตูอยู่เหรอ - ไม่รู้สิ
- ให้คนต่อไปลงชื่อเลยนะ - ได้เลย
- มิราเบล คุณเป็นคนต่อไป - เธอกำลังไปเอากระดาษมาให้
- คุณเป็นแม่สื่อเหรอ - ใช่แล้ว
คุณคิดว่าผู้หญิงน่าเกลียดเมื่อกี้ จะมีคู่ได้เหรอ
ใช่
- เธอหลังค่อม - ฉันแก้ไขเรื่องนั้นได้
- จริงเหรอ จะทำให้ผู้ชายตาบอดเหรอ - ซูซี นี่คือธุรกิจ
คุณเป็นผู้จัดการลูกสาวของฉัน และคุณเคยเป็นช่างประปา
ดังนั้นคุณควรเข้าใจธุรกิจ
ฉันจะส่งหญิงน่าเกลียดคนนั้น ไปหาช่างทำผมของฉัน
ฉันจะสอนเธอเรื่องรองพื้น มาสคาร่า ลิปสติก ที่ดับกลิ่นตัว
เราจะหาสายรัดเอวมาให้เธอ
เราจะเปลี่ยนสไตล์เสื้อผ้าเธอ และเธอจะมีสามี
เพราะทุกคนจะมีคู่ได้
คุณมองฉันทำไม นี่อะไร
- ฉันสั่งมาให้คุณ - สำหรับฉันเหรอ ทั้งหมดนี่เลยเหรอ
ใช่
- มีแค่วิปครีมเหรอ - แล้วก็ช้อน
ฉันกินได้เลยเหรอ มันไม่ต้องใช้โปะหน้าอะไรเลยเหรอ
ใช่แล้ว
โรส ไวส์แมน ฉันจะตามคุณไปลงนรก
นั่นไม่จำเป็นหรอก สวัสดีค่ะ
อี๋
- ซูซี - โทษที
คุณคงเป็นมิราเบล ฉันโรส ชุดน่ารักจังค่ะ
มีอะไรให้ฉันช่วยคะ
'พวกเขามาถึง พวกเขาเต้นรำ' ละครเพลงในแนวเทือกเขา
- มีเหงื่อไหลลงคอแม่ - ช่างมัน
นี่งานเปิดตัวละคร แม่ต้องแต่งตัวแบบจัดเต็มสิ
- ข้างนอก 27 องศานะ แม่จะละลาย - ช่างมันเถอะ
- แม่อยากถูกฝังไปพร้อมเสื้อโค้ทตัวนี้ - มันอาจจะเกิดขึ้นคืนนี้
- ช่างมันเถอะ - พวกเขาอยู่นั่น
ตามผมมา ทุกคน
คุณไวส์แมน ยินดีต้อนรับ ผมเจอรัลด์ ผู้จัดการโรงละคร
- ตั๋วของคุณครับ - ขอบคุณครับ ชอบเสื้อคลุมผมไหม
มันสวยมาก
- คุณผู้หญิง คุณอยากจะฝาก... - ให้เธอใส่มัน
อยากได้อะไรเพิ่มเติม บอกผมนะครับ
ดูเหมือนว่าเราได้ตั๋วห้าใบด้านหน้า และอีกสองใบที่ชั้นลอย
- เอาไปเลย - เรานั่งด้วยกันเหรอ
- ห่างจากพวกคุณเหรอ - ใช่
- ไม่ๆ - นี่ มี... ไม่
เราจะ... ผมอยากเปลี่ยนน่ะ
- หรือผมนั่งกับมิดจ์ได้ไหม - ฉันอยากนั่งกับมิดจ์
มิดจ์ ได้ไหม มิดจ์ ได้ไหม
ตั๋วห้าใบนี้คือแถวห้าตรงกลาง ฉะนั้น...
บ้าเอ๊ย
ได้เวลาแล้ว ทุกคน เข้าไปข้างในกันเถอะ
ความตายสำหรับอาร์คบิชอป โรงละครมาร์ค เฮลลิงเกอร์
อวสานพนักงานขาย อาร์เธอร์ มิลเลอร์ สองสัปดาห์ วันที่ 27 มิถุนายน
อยากพบคุณจะแย่ สู่แดนลึกลับ โรงละครมาร์ค เฮลลิงเกอร์
เท้าฉันอยู่บนพื้นรึเปล่า
ฉันอยากดูอีกแล้วดูอีก
และเพลงนั้นกับวงออร์เคสตราเต็มวง
เขาอยู่นั่นไง บัซของเรา
เขาถึงกับยิ้มกว้างเลย
เขาสมควรได้รับมัน
ฉันจำได้สองสามฤดูร้อนที่ผ่านมา มันเป็นสิ่งที่น่ารักที่สุด
บัซมาหาฉันและบอกว่า... คิตตี้ คาร์ไลส์ ฮาร์ต
- นั่นอะไร - ใคร
คิตตี้ คาร์ไลล์ ฮาร์ต จากรายการ บอกเล่าความจริง
รายการเกมโชว์สุดโปรดของฉัน
- คิตตี้ คิตตี้ เดี๋ยว - ลุยเลย คนเก่ง
- เดี๋ยวๆ คิตตี้ คิตตี้ - หล่อนล่ะ
- หล่อนทำไม - คิดว่าหล่อนมีเสน่ห์ไหม
- โรส ขอละ ไม่ต้องรู้สึกว่าต้อง... - ช่างมันเถอะ ตะกี้ไม่เห็นไฝ
ถ้าไม่มีไฝ คิดว่าหล่อนมีเสน่ห์ไหม
- ไม่มีวี่แววของซูซีเลย - ดีแล้ว
เธอดึงถุงชีโตสออกมา
พูดว่าถ้าใครบอกให้เธอเงียบ สักวันพวกเขาจะตาย
- นั่นไง พวกคนที่หนีไปได้ - สวัสดี พอลลี่
- สวัสดี คนแปลกหน้า - เป็นไงบ้าง พอลลี่
ใจสลายเลยที่ปีนี้คุณไม่ได้ไปที่รีสอร์ต
- อาจจะปีหน้านะ - ลูกชายของเราเป็นไง
เขามีความฝันที่ยิ่งใหญ่มาก แต่ใครจะรู้ล่ะว่าจากความฝัน
"คนช่างฝันเป็นคนเดียวที่หาทาง ตามแสงจันทร์ได้" ออสการ์ ไวลด์
และตอนนี้ผมเป็น นักลงทุนใหญ่ในความฝันของบัซ
พอลลี่ พ่อบุญทุ่ม
ไม่มากหรอก เรื่องคือพอได้ยินเพลงนั้น คุณควักกระเป๋าสตางค์ออกมา
มิเรียม เมเซิล ดูคุณสิ แต่งตัวสวยเชียว
สวัสดี อีดี้ ดีใจที่ได้เจอนะคะ
ฉันเพิ่งคุยกับบางคนมา
คุณเคยแสดงละครอยู่ปีหนึ่งไม่ใช่เหรอ
ที่สไตเนอร์น่ะ
แคลร์ แลนด์สเบิร์ก ฤดูร้อน ปี 1953 พร้อมให้บริการค่ะ
- แล้วคุณก็ถูกทิ้งใช่ไหม - ไม่ใช่ อีดี้ ฉันไม่ได้ถูกทิ้ง
ไล่ออก หรือคุณอยากเรียกยังไงก็ตามแต่
มันก็แค่เรื่องที่ทำช่วงวันหยุด ฉันแสดงแค่หนึ่งปี แค่นั้น
ฉันไม่ใช่นักแสดง
คุณไม่ต้องบอกฉันหรอก ฉันก็อยู่ที่นั่น
ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณ อีดี้ สวัสดีค่ะ
คิตตี้ คาร์ไลล์ ฮาร์ต เธอเหมือนฮูดินี่
ฉันทำให้เธอจนมุมในห้องน้ำ แต่พอฉันเตะประตู เธอก็ไม่อยู่ตรงนั้น
แต่ฉันได้รองเท้าของเธอมา
- ทุกคนมองหาคนที่เดินกะเผลก - เอ้บ เขาว่างแล้ว
ไปคว้าตัวเขาตอนที่เราทำได้
- อยู่นี่เอง - บัซ ที่รัก เราภูมิใจในตัวเธอมาก
ฉันชอบทุกอย่างเลย
แต่ตัวละครตัวหนึ่ง ไอริส คือฉันเกลียดเธอ แต่ฉันรักเธอเหมือนกัน
ขอบคุณครับ คุณนายไวส์แมน เอ้บ คุณไม่ได้เอาหมวกนักข่าวมาด้วยนะ
ไม่เข้ากับเสื้อคลุมของฉัน
สนุกใช่ไหม
น่าทึ่งมาก
ฉันรู้จักเธอตอนเธอยังเป็นเด็กน้อย
เด็กที่ตกลงไปในทะเลสาบ ในวันแรก ถือไมค์พูดสด
ผมชอบเปิดตัวแบบเล่นใหญ่
- เธอมีความสุขไหม บัซ มีความสุขนะ - มีความสุขครับ
มันเป็นคืนที่ดีที่สุดในชีวิตของผม
สวัสดี ทุกคน ได้ยินผมชัดเจนดีไหม
- ชัด - ชัดนะ ดีมาก
ขอบคุณทุกคนที่มาคืนนี้ เพื่อสนับสนุนการแสดงของเรา
มันมีความหมายกับเรามาก
แต่ขอผมเชิญดาวเด่นในคืนนี้ขึ้นมาพูด
คนที่แต่งเพลง เนื้อเพลง หนังสือ เพื่อนของผมและของคุณ
บัซ โกลด์เบิร์ก
ขอบคุณ ทุกคน
คืนนี้เป็นคืนสำคัญ
ไม่ได้หายใจ ตั้งแต่เปิดม่านเริ่มการแสดง
หายใจสิ บัซ หายใจ
ขอบคุณ ไมรอน สำหรับการนำทาง และสอนผมมากมาย
และคุณจอร์จ แอ๊บบอต ผู้กำกับของเรา
ผมว่าคุณมีอนาคตในวงการนี้ครับ
และเควิน ผู้เชี่ยวชาญการละคร และรูมเมตของผม ฉันเป็นหนี้นายทุกอย่าง
ขอบคุณ เควิน
และแด่คนที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผมมาก
คนที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับการแสดงนี้
ครอบครัวสไตเนอร์รีสอร์ตของผม
เพราะนั่นคือสิ่งที่คุณเป็น ครอบครัว
สไตเนอร์ สไตเนอร์ สไตเนอร์
เราเลิศเลอ เลิศเลอ เลิศเลอ
ผมต้องไปแล้ว ผมต้องส่งงานคืนนี้
ไปสิ แล้วเจอกันที่บ้าน
เราเลิศเลอ! เลิศเลอ! เลิศเลอ!
สไตเนอร์!
คาเฟ่แก๊สไลต์
กีตาร์สองตัว แจ็คกี้คงเกลียดมัน
ไง
- ไปโอเปร่ามาเหรอ - แค่เอากล่องของแจ็คกี้มาให้ฉัน
มีอยู่สองสามกล่องนะ แต่กล่องนี้ร่วงออกมา
"จาโคโป เดลลาปิเอตรา" แจ็คกี้เคยเป็นทหารเหรอ
ไม่รู้สิ
- เหรียญทหารบรอนซ์เนี่ยนะ - เหรียญสักอย่าง
ดาร์ล่าคือใคร
เอ้บ ไวส์แมน หยุดตรงนั้น หมุนตัวให้ดูหน่อย
การใส่เสื้อคลุมให้ดูดี ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ เพื่อน
- ผมทำให้มันดูง่าย - คุณพร้อมจะทำงานหรือยัง
- พร้อมแล้ว - ขอโทษด้วยที่ให้ส่งด่วน
- บางครั้งมันก็เป็นแบบนี้ - ผมทำส่งตามกำหนดเสมอ
- ผมจะอยู่ข้างล่างนะ ถ้าต้องการผม - ได้เลย
เรียบร้อย
- นี่อะไร - บทวิจารณ์ของผม
"เมื่อคืนนี้ พวกเขามาถึง พวกเขาเต้นรำ แสดงคืนแรกที่โรงมาร์ค เฮลลิงเกอร์
"แม่ของคุณอาจจะชอบมัน"
- ผมตีพิมพ์แบบนี้ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
มันควรจะเป็นบทวิจารณ์ 1,000 คำ นี่ขาดไปพันคำ
ผมเพิ่มคำคุณศัพท์ได้
- เอ้บ ผมต้องการข้อมูลเฉพาะเจาะจง - เฉพาะเจาะจงเหรอ
ถ้าคุณคิดว่าแม่ของใครสักคน อาจชอบการแสดง งั้นบอกผมสิว่าทำไม
- ผมต้องบอกคุณเรื่องนี้จริงเหรอ - ไม่ ผมรู้
แต่ในกรณีนี้ ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น
- ว่าไงนะ - ใช่ ผมไม่คิดว่าข้อมูลเฉพาะเจาะจง
คือสิ่งที่ผู้คนต้องการหรืออยากได้
ผมไม่รู้ว่าคุณเคยค้นคว้าเรื่องนี้ไหม
แต่ผมคิดว่า ผมพูดถูกเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใช่
- เอ้บ - โอเค เก้บ คืออย่างนี้
การแสดงมันแย่มาก โอเคไหม แย่
- ผมหมายถึงมันช่างน่าขัน - โอเค
พวกเขาเอาละครเพลงน่ารักและมีเสน่ห์ ที่ทำในแคตสคิลส์
นำแสดงโดยแขกจากรีสอร์ตที่สนุกสนาน ทุกคนเล่นดีนะ ยกเว้นลูกสาวผม
และเปลี่ยนเป็นการแสดงโง่ๆ ที่จืดชืด เหยียดหยาม และเน่าอืด
ผลงานห่วยแตกนานสามชั่วโมง
เครื่องแต่งกายแย่ ฉากแย่
บทแย่
- มีเพลงเดียว - เพลงเดียวเหรอ
ที่พวกเขาเล่นซ้ำห้ารอบในคนละฉาก
เพราะพวกเขารู้ว่า พวกเขามีเพลงดีแค่เพลงเดียว
พวกเขากำลังหลอกลวงผู้ชม เก้บ และนั่นทำให้ผมคลั่ง
เยี่ยม เขียนลงไปเลย
เรารู้จักเด็กคนนี้มาสิบปี
ผมเห็นเขาตกลงไปในทะเลสาบ ผมดึงเขาขึ้นมา
บางทีคุณไม่น่าดึงเขาขึ้นมา
ความคิดเลวร้าย ผมรู้
แบบนี้เป็นไง ไม่ต้องลงรายละเอียด ใช้การแสดงนี้เพื่อให้เห็นภาพกว้าง
ความคิดของคุณเกี่ยวกับทุกอย่าง ที่ผิดพลาดของละครเวทีทุกวันนี้
โกรธได้ ใช้ความรู้สึกส่วนตัว
เพราะแบบนี้เราถึงจ้างคุณ เอ้บ เพราะความคิดของคุณ
อย่าปล่อยให้พวกเขาถูกหลอก
- คุณโอเคไหม - ใช่ ฉันแค่...
- บางทีฉันน่าจะใส่ชุดอื่น - เช่นอะไร
- ไม่รู้สิ แบบชุดกระโปรง - ฉันไม่...
ฉันไม่... ฉันพยายามจะนึกภาพ... คุณเคยใส่ชุดกระโปรงไหม
- แน่นอน ฉันเคยเป็นเด็กนะ - โอเค
- ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ - โทษที
ใส่ชุดกระโปรงแล้วฉันโคตรน่ารัก
ทางนี้ล่ะมั้ง
- เธอดูเวลาผิดรึเปล่า - เปล่า
- เพราะเธอมีปัญหาเรื่องเวลา - ฉันเปล่า
- ซูซี ขอบคุณที่มา - อ๋อ ค่ะ
- แนนซี่ นี่คือ... - มิเรียม นักแสดงตลกใช่ไหม
ค่ะ ฉันเสียใจด้วยเรื่องแจ็คกี้ ฉันคงจะคิดถึงเขาแน่ๆ
เขาส่งข่าวเกี่ยวกับคุณมาให้ฉัน เขาภูมิใจมาก
- นั่นน่ารักมากเลยค่ะ - ฉันจองที่ไว้ให้คุณสองคน แต่...
- คนอื่นไปไหนหมด - ฉันส่งข่าวบอกแล้ว
ฉันดูชื่อในสมุดโทรศัพท์ของเขา และพระคุณเจ้าก็ช่วยโทรเชิญแขก
แค่ไม่ได้รับการตอบรับเท่าไหร่ ขอตัวนะคะ
เขาตัดข่าวฉันเก็บไว้
เชสเตอร์
อะไรวะ
- พวกเขามีแซนด์วิชหัวหอม - นั่ง
และอย่าหายใจออกนะ
ฉันไม่นึกว่าแจ็คกี้จะคิดว่าฉันตลก
มันเลยบ่ายสามแล้ว งั้นเราควรจะเริ่มกันได้แล้ว
ฉันจะเก็บนี่ไว้นะ
ยินดีต้อนรับ ทุกคน ผมอยากขอบคุณทุกคน ที่มาวันนี้เพื่อบอกลา
จาโคโป 'แจ็คกี้' เดลลาปิเอตรา
ผมพระคุณเจ้าอาร์มันโน ริชชี่ แห่งคริสตจักรหัวใจศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู
- โบสถ์ที่แจ็คกี้เคยมีส่วนร่วมมาตลอด - เขาไปโบสถ์เหรอ
ผมรู้จักแจ็คกี้ ตั้งแต่เขายังเป็นเด็กชายตัวเล็กๆ
และผมคงจะโกหกถ้าบอกว่าเราไม่เคย
ต้องล็อกไวน์ที่เก็บไว้ตรงแท่นบูชา
บ่อยครั้งที่เราเจอว่า ไวน์ถูกแทนที่ด้วยโซดาดร.เปปเปอร์
เขายังเป็นคนแรกที่จะยื่นมือช่วย
ผมพิสูจน์ไม่ได้ว่า เขาคือคนที่ทำรางอาหารสัตว์ใหม่
ตอนอันเก่าถูกพวกป่าเถื่อนทำลาย แต่ผมว่าต้องเป็นเขา
มีเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ มากมาย เกี่ยวกับแจ็คกี้ที่ผมเล่าให้ฟังได้
แต่ผมคิดว่าจะเชิญคนที่พิเศษมาก ขึ้นมาพูดต่อตรงนี้
คนที่เขามักจะพูดถึงว่า เป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทของเขา
ซูซี
ตาคุณแล้ว
ไม่ เขาบอกว่าหนึ่งในเพื่อนสนิทของเขา
เว้นเสียแต่ว่าซูซีอีกคนเพิ่งเดินเข้ามา
นี่ เชิดนมขึ้น
สวัสดี
ฉันคือซูซีสินะ
และแนนซี่ขอให้ฉันพูด ฉะนั้น...
ช่างแม่ง ตามฉันมา
สวัสดีค่ะ โทษที ฉันขอเวลาแป๊บเดียว
เราแค่จะพูดอะไรสักหน่อย เกี่ยวกับแจ็คกี้ เดลลาปิเอตรา
ที่อยู่ห้องว่างเปล่าแบบคนขี้แพ้ ฝั่งตรงข้าม
ฉันพูดถึงเขาในห้องว่างๆ ไม่ได้
เขาไม่ควรถูกจดจำแบบนั้น
หรือไม่ถูกจดจำเลย เพราะไม่มีใครโผล่มา
ยกเว้นสี่คน
คนสี่คนที่จะบอกลาคุณ
ทุกคนหายหัวไปอยู่ไหนกันหมด
ชายคนหนึ่งตาย คุณโผล่มาที่งานศพเขาใช่ไหม
นี่แจ็คกี้เลยนะ
เขาไม่เคยทำร้ายใคร เขาใช้ชีวิตของเขา เขาทำเรื่องดีๆ
เขาซ่อมอะพาร์ตเมนต์ห่วยๆ ของฉัน
ติดผ้าม่าน เขาทาสี เขาทำสตูว์
เขาสร้างอะไรก็ตามที่เขาสร้าง ให้พระคุณเจ้าที่อยู่ตรงนั้น
เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครสนใจ
ไม่มีใครสังเกตเห็น
แม่ง ฉันอยู่บ้านเดียวกับเขา และฉันก็ไม่ได้สังเกตเห็น
และเรานอนใกล้กันมาก
ฉันรู้เรื่องส่วนตัวเกี่ยวกับชายคนนี้
เขากรน เขากินอาหารบางอย่างไม่ได้
บางคืนเขานอนเปิดหน้าต่าง
ฉันรู้วันที่เขาซักผ้าประจำ วันที่เขาตัดผม
แต่ฉันไม่เคยรู้จักเขา
ใช่ ฉันไม่เคยรู้เลยว่า เขาไปรบในสงคราม
ฉันไม่เคยรู้ว่าเขาได้เหรียญกล้าหาญ
พวกเขาไม่ได้มอบเหรียญนั้นให้ทุกคนนะ
คุณต้องโดนยิง หรือช่วยใครสักคน หรือระเบิดรถถังเวรสักคัน
ได้เหรียญนี่เรื่องใหญ่นะ
เขาสะสมหนังสือการ์ตูนบาซูก้า โจ
เขาเก็บต้นขั้วตั๋วชมโอเปร่า
เขามีลูกเบสบอลที่มีลายเซ็นเบ๊บ รูธ
คุณเชื่อไหมล่ะ เขาเคยเจอเบ๊บ รูธ
และเขาเก็บมันไว้ในกล่องรองเท้า เหมือนไอ้โง่ แต่เขาก็มีมัน
ผู้ชายคนนี้ได้ใช้ชีวิต และฉันไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้เลย
เมื่อนาทีที่แล้ว ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันเป็นเพื่อนเขา
ไม่ใช่ ฉันขอโทษ หนึ่งในเพื่อนสนิทของเขา
ฉันมีเพื่อนสนิท และฉันไม่เคยรู้เลย
แล้วดาร์ล่าอยู่ไหนวะ
เธอไม่สามารถสละเวลาช่วงบ่าย เพื่อมาแสดงความเคารพ
ให้คนที่เธอเขียนจดหมายโง่ๆ หา 51 ฉบับเหรอ
เขียนหัวใจเหนือทุกตัว "ไอ"
มีอะไรสำคัญนักเธอถึงสละเวลามาที่นี่
และบอกลาเขาอย่างเหมาะสมไม่ได้ เธอควรตายไปซะ
รู้ไหมว่าอะไรที่ฉันไม่เข้าใจจริงๆ
ผู้ชายที่ทำงานหนักมาตลอดชีวิต
ทำไมเขาถึงไม่มีปัญญา แบ่งเช่ามุมอะพาร์ตเมนต์ของฉัน
เขาไม่เคยหยุดพักเลยนะ
เขาไม่เคยก้าวหน้า นั่นมันพังมากเลย
แล้วไอ้พวกระยำห่วยแตกในโลกนี้
ที่มีคนหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้
ผู้ชายคนนี้รบในสงคราม เขาเดินทาง เขาชนะการประกวดเต้นแจ๊ส
ฉันไม่รู้ว่าแจ็คกี้เต้นรำเป็น
ส่วนใหญ่เขาเหมือนเดินไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่มีริบบิ้นรางวัลชนะเลิศ ในกล่องเล็กๆ โกโรโกโส
ที่เขาเก็บเข้ามุม
ชีวิตของผู้ชายคนหนึ่ง ในกล่องห่วยๆ ชีวิตของผู้ชายดีๆ
คนที่สมควรได้รับอะไรดีๆ เขากลับลงเอยด้วยการเป็นคนโรยขี้เลื่อย
ทับรอยอ้วกที่คาเฟ่แก๊สไลต์
ปล่อยให้เรื่องเป็นแบบนี้ ต่อไปอีกไม่ได้ โอเคนะ
ฉันไม่สามารถทนดูเรื่องนี้เกิดขึ้น กับคนเฟอะฟะน่าสงสารอีกคนได้
ฉันจึงขออุทิศชีวิตที่เหลือของฉัน เพื่อค้นหาคนอย่างแจ็คกี้ในโลกนี้
คนที่คุณเดินผ่านไป คนที่คุณมองไม่เห็น
คนที่ไม่เคยหยุดพัก
และฉันจะทำให้แน่ใจว่าพวกเขา จะไม่ลงเอยในอะพาร์ตเมนต์ของฉัน
และฉันขอโทษผู้หญิงคนนี้ด้วย ฉันแน่ใจว่าเธอเองก็เป็นคนดีมาก
- บอยซี่ เป็นไงบ้าง - ยุ่งอยู่
- คืนนี้ทุกอย่างจะราบรื่นขึ้นไหม - หวังว่างั้น
รายการการแสดงถูกต้องรึเปล่า
บางทีลวดสลิงของฟิโลมีนา จะไม่ทำให้บาดเจ็บรุนแรงนะ
การแสดงเหรอ นางฟ้าเซ็กซี่ สายลับ โซเวียตเซ็กซี่ 1920 สุดเหวี่ยง กวีบึ้ง
คลีโอพัตรา สาวฮาเร็ม พยาบาลเซ็กซี่ มาดมัวแซลแคนแคน เทพวีนัสมาแรง
สาวน้อยกะลาสี ตุ๊กตาจีน เจ้าหญิงนิทรา
ฉันจำไม่ได้ทั้งหมด เขียนลงไปสิ
ว่าแล้วว่าผมจำการผสมจังหวะการพูด และความจริงจังที่ไม่เหมือนใครได้
คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมไม่อยากขโมยคำพูดคุณนะ แต่คุณมาทำอะไรที่นี่
- คุณต้องไปซะ ฉันกำลังจะขึ้นเวที - เวรเอ๊ย
นี่คุณเต้นเปลื้องผ้าแล้วเหรอ
ผมรู้ว่าเรื่องชาย บอลด์วินเป็นเรื่องยาก แต่มีที่ที่ดีกว่านี้นะ
ฉันเล่นตลก
- ที่นี่เหรอ - ใช่
ฉันกำลังจะขึ้นเวที และฉันยังศึกษาทดลองอยู่
ดังนั้นไปซะ
- อยากให้ผมไปเหรอ - ใช่
- เพราะผมจะทำให้คุณประหม่า - ใช่แล้ว
- อย่ายิ้ม ยิ้มแย่ๆ - ผมมีเรื่องจะเล่าให้คุณฟัง
ย้อนไปสมัยมัธยมปลาย โรงเรียนเมฟัมในเบลมอร์
ที่ลองไอส์แลนด์ ผมเรียนวิชาพูดนี้
วันหนึ่งครูให้ผมยืนขึ้นต่อหน้าทุกคน
และให้หัวข้อผมพูด "สวนสัตว์ ดีหรือไม่ดี"
ผมควรจะพูดแย้งในเรื่องดี
ครูบอกผมให้ใช้เวลาห้านาที เพื่อพูดประเด็นเสนอ
ผมรู้สึกค่อนข้างมั่นใจเกี่ยวกับเรื่องนี้
ผมจึงเริ่มพูดเกี่ยวกับ
การที่สัตว์ไม่ควรอยู่ในกรง และเรานี่แหละที่เป็นสัตว์
จู่ๆ ก็มียางลบโยนมาที่หัวผม
ผมดูว่าใครเป็นคนขว้าง และก็คือครูบ้าคนนั้นเอง
ผมประหลาดใจ บอกเลย แต่ผมก็พูดต่อ
แบบต่อเนื่องอย่างมืออาชีพ เข้าเรื่องศาสตร์แห่งวิวัฒนาการ
ว่าเราเป็นสัตว์ ไม่ต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นของพระเจ้า
ถ้าพระเจ้ามีจริงนะ
เมื่อมียางลบเวรอีกก้อนโดนหัวผมอีก
มันเป็นแบบนั้นทุกๆ สิบวินาที ตลอดการพูดที่เหลือของผม
มีของปาใส่หัวผม ยางลบ ชอล์ก กระดาษขยำแล้ว แอปเปิลกินแล้วครึ่งลูก
แต่ผมลุยต่อและพูดจนจบห้านาที
หลังจากนั้น ผมถามครูว่า "นั่นมันเรื่องอะไร"
เธอบอกว่า "คุณชไนเดอร์" ซึ่งเป็นชื่อผมในตอนนั้น
"ครูแค่ฝึกเธอให้ปิดกั้นการรบกวน
"มันเป็นหน้าที่ของเธอที่ต้องมีสมาธิ และเธอทำได้ดี"
ในตอนนั้นมันฟังดูไร้สาระ
แต่กลายเป็นว่ามันคือบทเรียนที่มีคุณค่า
มันฝึกผมสำหรับสิ่งที่ผมทำตอนนี้
ดังนั้น คืนนี้ คุณนายเมเซิล
ยางลบ ชอล์ก และแอปเปิลกินแล้วครึ่งลูกในแบบของคุณ
คือการที่ผมอยู่ดูคุณขึ้นแสดง
ไม่ นี่ไม่ใช่เบลมอร์
ทุกอย่างคือเบลมอร์
- คุณนายเมเซิล ได้เวลาเริ่มแสดงแล้ว - ผมว่าถึงเวลาเริ่มแสดงแล้ว
ก็ได้ แต่อย่านั่งตรงที่ฉันมองเห็นคุณ
ทีนี้ผมจะนั่งตรงที่ที่คุณเห็นผมแน่นอน
เวร
คุณนายเมเซิล
สวัสดีค่ะ มีคุณผู้หญิงไม่กี่คน แต่มีคุณผู้ชายมากมายเลย
ฉันคือคุณนายเมเซิล พิธีกรและไกด์ของคุณในค่ำวันนี้
งานของฉันแปลกมาก
ฉันคือผู้หญิงที่ออกมาพูดให้ผู้ชายหัวเราะ
ซึ่งพวกเขามาเพื่อดูผู้หญิงเปลื้องผ้า
เป็นงานที่ง่ายกว่าสำหรับผู้ชาย...
และเป็นงานที่หาสมดุลยากสำหรับฉัน
แต่ยังไม่ยากเท่ากับการแสดงของแซนดี้
นักกายกรรมเปลื้องผ้าชองเรา
ที่ใช้ที่สูบในครัวเรือนสำหรับ... ฉันไม่ทำให้คุณหมดสนุก
แค่รับชมก่อนไปนะคะ
แล้วฉันควรจะพูดเรื่องอะไร ระหว่างรอชมนักเต้นระบำเปลื้องผ้า
เบสบอล ลูกแมว ปู่ย่าตายาย
คุณจะทำให้ผู้ชายที่กำลังหิว สนใจได้ยังไง
เมื่อแสดงอยู่ระหว่าง โดนัทกับชีสเบอร์เกอร์
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะสนใจฉันหรอกนะ
เห็นผู้ชายตรงนี้ไหมคะ
คนพวกนี้ไม่สนใจฉันและแค่คุยกันเอง
พวกเขาคุยเรื่องอะไรกัน
สิ่งที่คุณคาดหวังในสถานที่แบบนี้
ฉันได้ยินพวกเขา งั้นฉันจะแต่งบทสนทนาขึ้นมาใหม่นะ
"รู้ไหมว่าฉันเกลียดอะไรยิ่งกว่า การที่รถติดตอนที่ปวดฉี่มาก
"ความจริงที่ว่าอริสโตเติลยึดความคิดเห็น
"จากเหตุผลที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์" ฉันไม่เห็นด้วย
"ฉันเชื่อว่าคนสามารถให้เหตุผลที่ดีได้ โดยไม่ต้องเข้าใจวิทยาศาสตร์
"ดังนั้นฉันปกป้องอริสโตเติล"
"นายกับอริสโตเติลเวร อริสโตเติลอย่างนี้ อริสโตเติลอย่างนั้น
"เขาเอาเด็กหนุ่มนะ"
"มันเป็นคนละยุคกัน ใช้มาตรฐานที่ทันสมัยไม่ได้"
ด้านข้าง "มิเรียม เมเซิล คุณรู้เรื่องทั้งหมดนี้ได้ยังไง
"คุณดูเป็นผู้หญิงมาก ทั้งการแต่งหน้า ทรงผม และส้นสูงของคุณ"
ฉันบอกว่า "พ่อฉันอ่านอริสโตเติล ให้ฉันฟังตอนเป็นเด็ก
"ฉันซึมซับข้อเท็จจริงเกี่ยวกับตาแก่นั่น โดยไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร"
ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะค่ะ
ขอบคุณค่ะ อีกสักครู่เจอกัน
วิหาร เชริท อิสราเอล
ถึงตอนนี้ผมกำลังดูอากิวาตัวน้อย ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าเด็กนั่นเป็นใคร
ฉันก็เหมือนกัน
พวกเขาให้ผมทำพิธีคนสุดท้าย มันคือช่วงที่ดีที่สุดนะ
ไม่รู้จริงๆ
นั่นสตีวี่
- บางทีเธออาจจะจำเราไม่ได้ - ไม่ เธอจำเราได้
ฟังนะ ด้วยความเคารพนะครับ
ผมอยากให้คุณรู้ ระหว่างคุณกับผม
ตอนนี้หัวใจผมไม่ว่างแล้ว
ไม่ว่าพวกเขาจะบอกอะไรคุณ มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก
ขอโทษนะ เพื่อน มีปัญหาอะไรรึเปล่า
เปล่า ไม่มีปัญหา
งั้นก็อย่ายุ่งกับภรรยาผมสิ
แน่นอน โทษที
แล้วก็สุขสันต์วันสะบาโต
เอ้บ คุณสังเกตไหมว่า วันนี้ที่นี่มีอะไรแปลกๆ
ไม่ใช่ผมนะ
จากกะบังลม มอยช์ จากกะบังลม
ตอนนี้เราจะเชิญคนที่ทำ พิธีอาลิยาห์คนสุดท้ายมาที่แท่น
ดาวิด เบน นาซาน
- อะไรวะ - เขาคงบอกผิดแน่ๆ
เขาถือกระดาษอ่าน มีชื่ออยู่ในกระดาษ
คุณเมเซิล ฉันเป็นแม่ของอากิวา ขอโทษสำหรับการเข้าใจผิด
มีเรื่องสับสนกันนิดหน่อยค่ะ อากิวาพูดพึมพำ
ผมก็ว่าคงมีบางอย่างเกิดขึ้น
ลูกชายฉันคงไม่สามารถจำหน้าคุณได้
- หวังว่าคุณคงไม่ได้ฝึกซ้อมมาหนักนะ - ไม่เลย ขอบคุณที่บอก
ขอบคุณค่ะ
- เขาไม่สามารถจำหน้าคุณได้เหรอ - ไอ้เด็กเวร
- นั่นเรียกว่าเพราะเหรอ - พ่อ
เอ้บ แรบไบ
ผมเข้าใจประเด็นที่คุณพูดแล้ว
งั้นก็ไม่ใช่แค่ฉันสินะ
ยาชาร์ โคอัค
อากิวา เธอทำได้ดีมาก
ทีนี้ก่อนที่เราจะเริ่มพิธี ฮักบาห์
บอกทุกคนเรื่องคัมภีร์โทราห์ของเธอ
- สรุปสั้นๆ มันเกี่ยวกับอะไร - ความกล้าหาญ
ใช่ ความกล้าหาญน่าสนใจมาก อากิวา และสูงส่งมาก
แต่มันสำคัญเท่ากับความจงรักภักดีไหม
คิดว่านะครับ
พ่อคะ พ่อทำอะไรกับแรบไบ
พ่อไม่ได้ทำอะไรแรบไบ
แต่ไม่มีใครกล้าไปกว่าลุงซอลของผม
เขาช่วยปลดปล่อยชาวยิวในเอาช์วิทซ์ และตอนนี้เป็นเจ้าของร้านอาหารสามแห่ง
หนึ่งในนั้นมีที่นั่งกิน
แต่คนเราต้องจำไว้ว่ามันสำคัญมาก
สำหรับชุมชนแบบของเรา ที่จะจงรักภักดีต่อกันและกัน
ใช่
ผมมีอะไรติดเสื้อเหรอ
น่าละอายนะ เอ้บ ไวส์แมน
- ผมทำอะไร - บัซผู้ไร้เดียงสาและน่าสงสาร
- คุณทำอะไรบัซ - สามีคุณทำลายการแสดงของเขา
เขียนแย่ๆ เกี่ยวกับมัน ในหนังสือพิมพ์ห่วยๆ ของเขา
มันเป็นงานทั้งชีวิตของเด็กคนนั้น
เดอะ วิลเลจ วอยซ์ ไม่ใช่หนังสือพิมพ์ของผม
- พ่อคะ พ่อเขียนอะไรไป - พ่อเขียนสิ่งที่เห็น
- คนชั่ว - ควรละอายใจนะ เอ้บ ไวส์แมน
ฟังนะ ทุกคน
ผมเป็นนักข่าว
และบางครั้งการเขียนบทวิจารณ์ที่ไม่ดี เป็นส่วนหนึ่งของงานผม
มันคือหน้าที่ของผมต่อสาธารณะ
ดังนั้น ขอละ เคารพกันหน่อย
และขอพื้นที่คืนให้แรบไบฮิวบิเชอ
อะไรสำคัญกว่ากัน เอบราแฮม คนอ่านของคุณหรือคนของคุณ
ใช่
เราหนีจากการทำลายของฮิตเลอร์ มาเพื่อสิ่งนี้เหรอ
เรื่องใส่ร้าย นั่นคือสิ่งที่เขาเขียน
โกหกและใส่ร้าย
เอ้บ บทวิจารณ์นี้มันยังไง คุณเขียนอะไร
นี่ ดูเอง
ฉันคุยกับบัซเมื่อคืน และเขาทุกข์ใจมาก
บอกว่าเขาน่าจะจมน้ำตาย ในทะเลสาบวันนั้น
เขาคงตายแน่ ถ้าผมไม่ช่วยเขาไว้
แค่เพื่อจะฆ่าเขาอีกทีเหรอ
"การดู พวกเขามาถึง พวกเขาเต้นรำ คือการอาศัยอยู่ในนรก
"ผมรู้สึกโกรธและสิ้นหวัง อย่างที่ไม่เคยรู้สึกตั้งแต่รู้ตัวว่า
"ความฝันของชาวอเมริกัน เป็นเรื่องที่มีเงื่อนไขมากมาย"
- พ่อ - อะไร
พ่อได้รับค่าจ้างให้พูดความจริง พ่อได้รับเงินให้ซื่อสัตย์
คุณซื่อสัตย์อย่างนี้ไหม ตอนลูกสาวคุณเล่นละครห่วยในปี 1953
ขอพูดครั้งเดียวนะ ทุกคน
ฉันอาจจะไม่ใช่แมรี่ มาร์ติน หรือเจสสิก้า แทนดี้
แต่ฉันเล่นเป็นแคลร์ได้ดี และฉันก็ไม่ได้ทำให้การแสดงล่ม
ในการแสดงละครเพลง ตัวละครสำคัญกว่าเทคนิค
คุณยืนจิบแชมเปญอยู่ตรงนั้น
พูดคุยสัพเพเหระ
อ้างถึงออสการ์ ไวลด์ กอดบัซ ดื่มฉลองให้บัซ
ทั้งหมดนั้นในขณะที่ ถือมีดแห่งเคนไว้ข้างหลัง
พอลลี่ อย่าพูดเกินไปสิ
- คุณเป็นคนเดียวที่พูดความจริงได้เหรอ - ความจริงเหรอ
ไม่มีเนื้อหาในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูที่ระบุว่า
เคนฆ่าเอเบิลด้วยมีด ความจริงที่คุณว่าน่ะ
มีสิ ในหนังสือปฐมกาล เคนฆ่าเอเบิล
- และมันบอกเป็นนัยว่าเป็นมีด - ชี้แจงหน่อยสิ
คัมภีร์โทราห์บอกว่าเคนเป็นชาวไร่
ใช่เลย งั้นก็น่าจะเป็นจอบไม่ก็พลั่ว
- เขาไม่ได้พกมีด - ไม่ใช่ว่าคุณจะสน
แต่เงินเกษียณที่ผมเก็บมา อย่างยากลำบาก มันสูญเปล่า
คุณบอกว่าคุณลงทุนเล็กน้อย อย่าพูดเกินจริงเพื่อหวังผลเลย
เล็กน้อยสำหรับการแสดง แต่เยอะสำหรับผม
การแสดงไม่ค่อยดีเท่าไหร่
หรือบางทีมันอาจจะดี
ผมใจดีแล้วนะในบทวิจารณ์นี้
ผมอ้างถึงการแสดงนี้อย่างมีเมตตา
เพื่อจะพูดถึงความเน่าเฟะ ที่เกิดกับละครเวทีอเมริกัน
แทนที่จะบอกทุกข้อผิดพลาด
- แล้วเพลงล่ะ - มีเพลงที่ดีแค่เพลงเดียว แค่นั้น
คุณจะทำละครเพลง แล้วมีเพลงที่ดีเพลงเดียวไม่ได้
ผมไม่รู้ว่าทำไมคุณเข้าข้างพวกเขา
ตัวละครที่คุณชอบที่จะเกลียด
คนจอมยุ่ง ข่มขู่ หยาบคาย นั่นคือคุณ
- ว่าอะไรนะ - เธอชื่อไอริส โรส ไอริส
เธอจิบเหล้าเชอร์รี่ มีหมอดู ลูกสองคน
คุณทำลายการแสดงและตอนนี้คุณทำลาย พิธีบาร์มิตซ์วาห์ของอากิวาผู้น่าสงสาร
ใช่ ผมไม่น่าเชิญคุณมาเลย คุณไวส์แมน
รายชื่อเชิญแขกของเธอมีปัญหามากนะ
คุณไม่ชอบมัน แล้วคุณต้องให้คนอื่นๆ กร่อยไปด้วยไหม
มันไม่ได้สร้างความเสียหายอะไร
สร้างสิ เพราะข้างนอกนั่น มีการแสดงที่ยิ่งใหญ่
ที่ไม่ได้รับทรัพยากรที่จำเป็น เพื่อจะได้ถูกสร้าง
การแสดงอะไร
คุณหมายถึงอะไร
การแสดงยอดเยี่ยมที่ไม่มีทรัพยากร และไม่มีทุนที่ว่านั่นคืออะไร
มันมีการแสดงสิบรายการได้ ที่ต้องการทรัพยากร มีถึง 20 เลย
ยี่สิบรายการคืออะไร
ถ้าคุณให้กับการแสดงหนึ่ง คุณกำลังพรากมันจากการแสดงอื่น
คำพูดนี้จากเด็กสาว ที่ทำการแสดงที่แคตส์คิลส์ล่ม
นั่นใครพูด
อย่าหลบ ใครพูด
หยุดนะ ทุกคน หยุด
ผมคือตัวรบกวน และเห็นได้ชัดว่าเป็นศัตรูของผู้คน
ดังนั้นผมจะไปซะ คุณจะได้ทำพิธีกันต่อ
แต่มีบางอย่างที่ทุกคนต้องรู้ต่อจากนี้
คุณเป็นกบ ผมเป็นแมงป่อง
ผมต่อยเพราะมันเป็นธรรมชาติของผม
ให้ตายสิ น่าจะใส่เสื้อคลุมมาด้วย
ถ้าฉันเรียกร้องแล้วยังไงล่ะ
มันยากแค่ไหนกัน ที่จะเสิร์ฟน้ำอุณหภูมิห้อง
มันมีอุณหภูมิเดียวกับห้องนะ
นี่ เรารู้จักคุณฟิบบี้ไหม
เป็นชื่อพรรค์ไหนกัน
มันบอกว่า "ตอน 16.30 น. คุณฟิบบี้โทรมา จะโทรกลับอีก"
- ไม่คุ้นเลย - เซลด้าไม่เคยจดชื่อต้นเลย
ผมคอยบอกให้เธอจดตลอด
พนักงานดูยินดีที่จะแก้ไข ข้อผิดพลาดของตัวเอง
และมันมีวิธีเฉพาะในการหั่นเกรปฟรุต
พระเจ้ามีเหตุผลที่สร้างที่แบ่งพวกนั้นนะ
- ฮัลโหล - เอ้บ นี่อาเชอร์นะ
- อาเชอร์ แปลกใจนะเนี่ย - จริงเหรอ
ฉันแปลกใจที่นายแปลกใจ
ทำไม
เพื่อนฉันส่งสิ่งที่นายเขียน ใน เดอะ วิลเลจ วอยซ์ มาให้
นายเขียนวิจารณ์การแสดง พวกเขามา พวกเขาเต้นรำ
- ฟังดูห่วยแตกมาก - นั่นถือว่าสุภาพนะ
แล้วตอนท้ายที่นายเขียน ชวนให้นึกถึงอดีตนะ
ที่บอกว่าความฝันอเมริกันมีเงื่อนไข
ซึ่งดูเข้ากับสิ่งที่เราสองทำสมัยยุค 1920
- บรรณาธิการชอบให้เขียนเรื่องส่วนตัว - แน่นอน
แต่เขาชอบไหมที่ว่า นายเปิดเผยไปว่าเราสองคน
ทำความผิดอาญาตามกฎสหรัฐฯ น่ะ เอ้บ
นายพูดเรื่องอะไร
ย่อหน้าเล็กๆ เกี่ยวกับศิลปะและอนาธิปไตย
ที่นายอธิบายอย่างชัดเจนมาก
ถึงวิธีที่นายกับฉันจุดไฟเผา อาคารของรัฐบาลกลาง
- นั่นมันหลายปีมาแล้ว ไม่มีใครสนหรอก - เอฟบีไอสน
- หา! - พวกเขาอยากพบเรา
ที่สำนักงานนิวยอร์กสัปดาห์หน้า
- เอฟบีไอไม่ได้ติดต่อฉัน - พวกเขาจะติดต่อ เชื่อสิ
จูบลาคนที่รัก และหยิบแปรงสีฟันมาด้วย เอ้บ
เพราะเราจะร่วมแก๊งในคุก
งานนี้โรคเกาต์ฉันทรุดแน่
- เจอกันที่นิวยอร์ก - อาเชอร์...
เวลา 16.30 น. คุณฟิบบี้โทรมา จะโทรกลับอีก
คุณฟิบบี้
แด่แจ็คกี้
ผู้ชายที่ไม่ทนพวกคนโง่ และคิดว่าทุกคนเป็นคนโง่
ผู้ชายที่ความรักขลุ่ยรูปไข่ของเขา บ่งชี้ว่าเขาไร้รสนิยมด้านดนตรี
ผู้ชายที่ยืมเงินสิบเหรียญจากฉัน วันก่อนที่เขาจะตาย
เพราะด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้
ผู้ชายที่รู้วิธีทำให้ฉันคลั่ง กว่าคนอื่นในโลกนี้ ยกเว้นเธอ
ผู้ชายที่เป็นเพื่อนฉัน
- แด่แจ็คกี้ - แด่แจ็คกี้
คำบรรยายโดย ลลวรรณ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี