Een engel minder in de hemel, schat.
Twee whisky, graag.
Die vent aan tafel zes liet zijn pik weer zien.
Tafel zes. Liet zijn pik zien.
Verdomme.
Trixie, gaat het? Hoor je me?
Dat was de lieve, heilige Philomena.
-Hemels, toch? -Verdomme, mijn hoofd.
En dat was haar grofgebekte vriendin, Philadelphia.
Trek uit.
Leuk idee, maar ik hou hem aan.
Trek uit.
Jongens, luister.
Tegen de tijd dat ik dit heb losgeritst
en -gehaakt, mijn korset van rayon en rubber,
vertellen jullie je vrouw
hoe erg overwerken is.
Je zei niet dat je een vettige dollar naar me zou gooien.
Nu trek ik hem uit.
Midge.
Geen tijd.
Maar hou die Great Gatsby vast,
want nu komt onze groet aan de Roaring 20's.
Maar eerst Sapphira, het eenzame Haremmeisje.
-Wat nou? -Ik wist het niet.
Niemand weet hier iets. Drie, vier.
Boise, wat is er gebeurd met de Roaring 20's?
-Trixie werd geraakt door de kabel. -Dat zag ik.
-Dus Haremmeisje. -Zonder iets te zeggen.
Je stond er al.
Om het publiek enthousiast te maken.
Zolang er meisjes staan te schudden, boeit het die kerels niet.
Niet mee eens. Ze verwachten mysterieuze borsten,
geen toverborsten.
Niemand is in de war, want niemand luistert naar je.
-Dat is beledigend. -Jullie allemaal.
-Je kunt beter. -Praat met Clifford. Hij betaalt.
Excusez-moi.
Hallo, allemaal.
Boise is slecht in voorstellen, dus ik doe het zelf.
Hoi. Ik ben Midge.
Mrs Maisel.
De nieuwe presentatrice bij de Wolf.
Als iemand humor aan haar act wil toevoegen,
beschouw mij dan als je adviseur.
Ga maar verder.
Sorry.
Kom op, zes.
-Kom op. -Binnenhalen.
Ja.
Clifford.
Koffie voor je. Ik weet dat je die rond deze tijd wilt.
-Hij ruikt vers. -Dat moet ook.
Ik wil wat kleine verbeteringen voorstellen
die alles uit de club zouden halen.
Een beter aankondigingssysteem. Er zijn vermijdbare blessures.
Een vergadering over veiligheid?
In de Catskills ging ik over de veiligheid
van diverse activiteiten.
De rabbijn dacht dat hij was gebeten door een slang.
Ik zoog tot die man bijna flauwviel.
Op zijn enkel, dat wel.
Het bleken muggenbeten te zijn, maar mensen lachten.
Maar denk erover na.
Ook een veiligheidsrisico.
-Verdomde engel. -Geef mij er een.
Heb je het gehoord? Flapper kreeg een klap.
-Dat klinkt grappig. -Niet grappig. Slordig.
-Er moet veel gebeuren. -Het is 'n stripclub.
Zolang een meisje met haar borsten schudt, maakt 't niet uit.
-Maisel, Sapphira is bijna klaar. -Tot morgen.
Tot morgen. Wie is de volgende?
-Annie Oakley. -Bedankt.
Of Brenda het Vogelmeisje.
Hé. Hebben jullie me gemist?
-Ja. Trek uit. -Trek uit.
Chester, je hebt de deur weer opengelaten.
Hoe vaak moet ik...
-Is dit iets engs? -Jij bent vast Susie.
-Ja. -Ik ben Nancy. Jackies zus.
-Hij is... -Hij is dood.
-Sorry. Wat? -Een beroerte. Vanmiddag.
Een beroerte?
Ik zat naast zijn bed voor hij overleed.
Hij praatte nog.
Ja, hij praat graag.
-Zijn laatste woorden waren voor jou. -Voor mij?
Ik heb ze opgeschreven.
'Susie, ze komen om 12.00 uur de vloer schuren.
'Jij moet ze binnenlaten.
'Ze zijn onbetrouwbaar, dus wie weet of ze komen.
'Onthou dat maandag een feestdag is,
'dus zet zondag de vuilnis niet buiten.
'We hebben al een bon gehad.
'Als je spaghettisaus maakt,
'schuif de gordijnen dan weg, want je spat
'en je krijgt de saus niet uit die stof.
'Te fijn.'
De Magnifieke Mrs Maisel
Plastic, het moderne wonder.
Dit zijn de beste plastic producten die er zijn.
Zeker.
Er is veel om uit te kiezen. Veel maten, kleuren
en je wilt ze allemaal.
Dit is de Wonderlier.
Zo'n leuke naam.
En voor flinke maaltijden,
de grote Wonderlier.
Ik wil van alles twee. Ze zijn geweldig.
Ik geef me op.
Geef de Wonderliers door, dan ben ik zo terug.
Dames, heb ik een verhaal voor jullie.
Ik ken een meisje...
Als je niet voor één kookte.
-Zullen we gaan lunchen? -Mama, Jean mist alles.
Waarom ga je niet terug?
-Ik probeer te verkopen. -Ik ook. Hoepel op.
Ze stond te koken en er kwam een gewapende inbreker binnen.
Ze schreeuwde, hij schoot
en de Tupperware hield de kogel tegen.
Dat staat er niet eens in.
Imogene.
Doe even rustig.
-Wil je verkopen of niet? -Ja.
Laten zien hoe je twee liter oprispt, verkoopt niet
en je bent hier om te verkopen. Doe dat.
Ik ga de bestelformulieren pakken. Als dat klaar is,
maak ik de winnaar van de gekste Tupperware-hoed bekend.
O, mijn god.
Wat? Is alles goed?
Excuseer me even.
-Imogene? -Ik doe het wel.
We kappen met de onzin en sluiten wat deals.
Je moet eten.
-Deze kookplaat werkt niet. -Dit gaat vast niet passen.
-Hoe is dat broodje? -Heerlijk.
Hier heet, hier koud.
-We hebben echt geen ruimte meer. -Wat? Nee.
-De pudding moet erin. -Ik denk het niet.
We kunnen de kip invriezen. Waar is de vriezer?
-Erboven. -Wat is dit? De Goelag?
Ik heb Zelda boos gemaakt. Ik wist niet dat dat kon.
Ruilen.
Je moet eens per maand ontdooien.
-Dit is gestoord. -Lekkere koffie.
-Je hebt mieren. -Had me gebeld.
-Ik heb je gebeld. -Ik bedoel meteen.
Ik wil niet dat je in je eentje drinkt op een moment als dit.
-Ik ben er. -Jij bent boos. Net als Zelda.
Ik ben niet boos.
-Jackie is dood. -Ik weet het.
Echt?
Hij was hier helemaal alleen en bam.
Gianni van boven hoorde een klap en belde de politie.
Ze laadden hem in 'n auto, brachten hem naar Bellevue
en om negen uur was hij dood.
Hij heeft niet geleden. Daar moeten we dankbaar voor zijn.
Het kwam door de chilidogs.
Ik had hem ervoor gewaarschuwd.
Die vent leefde van chilidogs.
Het ijs wint. We moeten alles nu opeten.
-Wanneer is de dienst? -Geen idee.
-Hoe bereik ik z'n zus? -Geen idee.
-Liet ze een kaartje achter? -Nee.
-Heeft ze iets opgeschreven? -Heb je één vork?
Nee. Ik weet niet waar de begrafenis is.
Ik weet niet waar de zus is of wie ze is.
Maar vannacht, toen ik er niet was,
viel die irritante vent dood neer in mijn appartement.
Vorken.
-Ik vind het erg voor je. -Ik ook.
Ik wil hier niet blijven. Iemand is hier gestorven. Dat is eng.
Het is niet de eerste keer.
-Er zijn hier veel doden gevallen. -Wat?
Ik heb de gemeentearchieven bekeken voor ik hier kwam wonen.
-Waarom? -Dat is het eerste wat je doet.
-Niet. -Er is een onthoofding geweest.
Een vrouw werd levend opgegeten door maden.
Een identieke tweeling werd gevild op muziek.
Door een ontplofte leiding verdronk een heel gezin.
-En wiegendood. -Chester. Eet je eieren.
Vier doden door verstikking in deze hoek.
Dus jaag me niet op.
Hopelijk is het genoeg. Mr Moishe houdt van pompoen.
Ik heb niet genoeg gemaakt.
Ik neem geen pompoen, dan is er genoeg voor hem.
Leuk dat we weer allemaal samen zijn.
Zelda, nee. Je huilt al twee dagen.
Ik dacht dat alleen Moishe hem kende.
Je bent hem vast ooit tegengekomen.
-We kennen ze van de Catskills. -Ik ken de ouders.
Ik zag de opa onder de douche na squashen. Gerimpelde ballen.
Hij heeft mooie gezien.
-Hemel. -Praten we over de bar mitswa-jongen?
Moishe moet een aliyah doen
en hij kent hem echt niet.
Je kiest uit een korte lijst.
Je zou denken dat je iemand kiest die je kent.
Het is leuk dat iemand je wil. Wie dan ook.
Ons huis is nu zo leeg.
-Abe en ik komen gauw langs, Shirley. -Dinsdag?
-Ik weet het niet. -Woensdag? Dan maak ik kool.
Binnenkort. Ik beloof het.
Jouw beloften betekenen niets. Dat weten we allebei.
-We prikken een datum. -Hallo?
De jeugd is terug.
Ethan, opa gaat je dingen vragen.
-Abe kwam gelijk met mij aan. -Hij heeft zulke rare tijden.
Kijk dit huis eens. Alles staat er weer.
Deze is nieuw. De oude was beschadigd.
Ik weet nog dat Ethan dat deed.
-Akiva. Zegt dat je iets? -Nee.
-Haast je niet. Denk na. -Je eten staat in de keuken.
-Zeg welterusten. -Welterusten.
-Heb je ooit een ijsje voor hem gekocht?
Het was zo speciaal dat het iets betekende.
Ik koop geen ijs voor jongetjes die ik niet ken.
Van dat soort mannen zijn er genoeg.
Wat zeg je?
Herinner je je Daniel Sandberg met de jampotglazen?
-Reed mee met zijn moeder. -Danny Diepe Zakken.
Hij vroeg jongens snoep uit z'n zak te halen.
Dat wist ik niet.
En Tom uit Buffalo met de pony.
-Tommy Billenknijper. -Dit verzin je.
Herinneren jullie je Susie nog van Jom Kipoer?
-Hallo. -Hoi.
-Wat is er? -Er is een man dood.
-O, mijn god. -Wie? Je man?
-Haar huisgenoot. Jackie van de Gaslight. -Shit. Die kende ik.
-Wat is er gebeurd? -Hij is dood.
Ja. Sorry.
Veel mensen stierven in mijn huis. Chester heeft een lijst.
-Cheeky Chester? -Net op tijd voor het eten.
Zag je niet dat ik je volgde?
-Ja, maar... -We eten voor het koud wordt.
Ik keek toe hoe de lift jou naar de negende verdieping bracht,
weer naar beneden kwam en mij weer naar boven moest brengen.
-Dat zijn 27 verdiepingen. -Je overleeft het wel.
Een familie-etentje. Vergeet je manieren en tast toe.
Maar goed dat ik er ben, want ik heb leuk nieuws.
-Laat horen. -Ik ben...
Ik... Waarom huilt Zelda?
Ik heb te weinig pompoen gemaakt en ik ben zo blij.
We doen het zelf wel. Neem even pauze.
The Village Voice laat mij, hun belangrijkste toneelcriticus,
een nieuwe Broadway-musical recenseren van onze Buzz Goldberg.
-O, mijn god. -Heeft Buzz een echte show?
De musical waar hij al acht jaar aan werkt?
Een succesverhaal. Liep goed in New Haven.
-Veel 'buzz'. Grapje. -Een goede.
Iedereen mag naar de première.
-De première. -Leuk.
Wat goed van je.
-Ik heb niets om aan te trekken. -Ik ben zo trots op Buzz.
In het resort zagen we hem zo'n 20 keer.
Dat liedje krijg je niet uit je hoofd.
Jij speelde een jaar in Buzz' show.
Bij Steiner?
Ik speelde Clare Landsburg in de zomer van 1953.
-Toen dumpte hij je, toch? -Nee.
Ik heb de show gedaan, dat ging goed,
en toen maakte ik plaats voor een andere jongedame.
Hij dumpte je, je kunt niet zingen.
Of dansen.
-Niet zingen, acteren of dansen. -Ze is Judy Garland niet,
-maar ze deed haar best. -Ja.
Wie is Judy Garland wel? Behalve Judy Garland.
En je bevroor een keer.
-Je wist je tekst niet meer. -Eén keer.
-Ik wist de tekst. -Die wist iedereen.
-De hele zaal riep de zin. -Ik ben niet ontslagen.
Is dit alle pompoen?
En Joel, ondanks het incident met de lift,
is er voor jou ook een kaartje.
Twee, als je iemand wilt meenemen.
Ja, Joel. Neem iemand mee.
Archie of iemand anders.
Er is niemand anders. Eén kaartje is genoeg.
Ik beschouw je als familie en het is jammer dat je alleen bent.
Er was een braaf meisje
dat ik voor hem had uitgenodigd. Lena Brofmann.
-Het is een jongen. -Jij werkt snel.
Ik wilde niet uit met 'n zwangere, gescheiden vrouw.
-Haar man is overleden. -Iedereen overlijdt.
-Ander onderwerp? -Ik ben teleurgesteld.
Je hebt een koppel-prof in de familie. Gebruik me.
-Je hebt gelijk. -Er staat: 'Bel voor een afspraak.'
Maar die heb jij niet nodig.
Geef haar je kaartje niet.
Ik weet haar naam en nummer toch al.
-Verander je naam en nummer. -Wat is Joels type?
Miriam was zijn type, maar wie nog meer?
Wie? Kleine Molly?
Zo'n 63 jaar als gelovige jood.
Trefbal? Dat schrijf ik op.
Als je een aliyah wil doen, doe het goed.
Kan ik je laten stoppen?
Rose.
Hangt mijn badjas in de badkamer?
Rose?
-Rose. -Wat, Abe?
Ik dacht dat je mijn badjas zocht.
Nee, ik ga zo naar bed.
-Rose. -Nee. Je badjas is hier niet.
-Waar is hij dan? -Waar jij hem hebt gelaten.
Je ziet er trouwens niet uit.
Bedankt, Groucho. Ik lach niet. Dit is geen act.
Eerder een nationale noodsituatie.
Jij ziet er fantastisch uit.
-Fit en uitgerust. Wat is je geheim? -Ik ben 28.
Hier.
Je ziet er net zo uit als op de films waarmee ik opgroeide.
Ik gaf mijn beste jaren aan de vrouw.
-Hoelang zijn jullie getrouwd? -Niet de mijne.
Beide ouders van Groucho zijn dood.
Je moet gaan slapen.
-Ik kan niet slapen. -Mijn moeder heeft pillen.
Ik heb je moeders pillen gezien. Ze heeft er veel.
Ze verstopt ze op drie plekken. Daarom heeft ze een naaimandje.
Ik heb trouwens Jackies zus gevonden.
Ze vroeg of ik wil spreken.
Wat heb je gezegd?
Ik zat in de val. Ja. Moest ik nee zeggen?
Kun je dat wel aan?
Ik probeer het niet te erg te verkloten.
-Wie maakte je verslaafd aan sigaren? -Chico.
Ga slapen.
Laat je bier hier.
-Je broer gokt graag. -Dat kun je wel zeggen.
Hoeveel verloor hij?
Chico zegt: 'Tel al het geld van Harpo op,
'zo veel heb ik verloren.'
Eet snel. We krijgen een lange, leuke dag.
-Oké. -Staat deze ketting goed?
-Als je het vraagt... -Een andere ketting.
-Mag ik je bananenbroche lenen? -In mijn juwelenkistje.
Als je voor bananen gaat, doe dan andere oorbellen in.
Door te veel fruit lijk je lui.
-Goedemorgen. -Ethan Simone Maisel,
schiet op. Ik meen het.
-We mogen niet te laat komen. -Niet bij de dokter.
We zeggen niet dat hij naar de dokter gaat.
We zeggen dat het een avontuur wordt.
Dat geheim is nu verklapt.
Kom, Esther. We gaan je broer kalmeren.
-Goedemorgen. -Ik heb een blintz.
Laat me met rust.
Stop met rondrennen. Stop.
Ik wil niet naar de dokter.
Een van jullie moet bij haar blijven.
Wat?
Ik kan haar niet meenemen naar de dokter.
Ik kan haar niet meenemen naar The Voice.
Ik ben nieuw. Misschien krijg ik vandaag een bijnaam.
-Nee. -Steen, papier, schaar. Klaar?
Eén, twee, drie.
-Wie heeft gewonnen? -Momentje.
Het is voor u, Miss Susie.
-Hallo? -Hé, met J.J.
-Heb je het gehoord van Jackie? -Ja.
Ik woonde met hem samen.
Hij heeft hier dozen laten staan.
-Met wat? -Ik weet het niet. Troep.
Wat wil je dat ik doe?
Zal ik ze weggooien?
Nee. Ik kom deze week langs.
Maar ze nemen ruimte in.
-Ja. Jij ook. -Zoek je een nieuwe huisgenoot?
-Ik ga tv kijken. -Het is steen, papier, schaar.
Elk ding verslaat iets anders. Het is een kinderspel.
Maar als ik hitte kies, smelt de schaar.
Verbrandt het papier.
Hitte wint, behalve van steen.
Hitte is geen optie.
Water laat de schaar roesten en verpest het papier.
-Is de schaar van messing of staal? -Zullen we tossen?
Zijn je hobby's breien, borduren en weven?
Ik heb mijn eigen weefgetouw.
Dat zet ik in kolom twee.
Dit hebben we besproken. Onthullingen na het huwelijk.
Ik beloof je, Amelia, dat we de perfecte partner vinden.
-Denkt u dat? -Ja. Echt.
Want ik weet nooit wat ik tegen een man moet zeggen.
Dat maakt niet uit. Hij luistert toch niet.
-Rose. -Ja, Susie.
De pagina is vol.
-Draai hem om. -Aan beide kanten.
-En de andere? -Allemaal vol.
Dan halen we meer papier.
Vertel je moeder dat de afspraak goed is gegaan.
Het adres voor de cheque staat achterop.
Oké. Bedankt.
Ik ben heel enthousiast.
-Ging het goed? -Heel goed.
Ik moet naar het toilet.
-Tijd om te plassen. -Ik ben al geweest.
Je moet je pauze nog even uitstellen.
-Een binnenloper. -Nog een?
Nog twee.
Het nieuws over je bekwaamheid verspreidt zich snel.
-Het gaat zo snel. -Spannend.
Je hebt drie bevestigde successen deze maand.
Drie koppels, drie verlovingen. Zo veel verdomd geluk.
Beheers je. We zijn in een theesalon.
-Rose. -Wat?
Ik verveel me. Ik heb honger. Ik wil weg.
Ik ben aan het werk. We gaan als ik klaar ben.
Ik haat dit.
-Geef haar nog wat papier. -Natuurlijk. Vraagje.
Waarom is ze hier?
Een man overleed in haar appartement en ze kan niet terug.
-Blokkeert hij de deur? -Geen idee.
-Laat de volgende komen. -Natuurlijk.
-Mirabelle, jij bent de volgende. -Ze haalt papier.
-Ben je een koppelaarster? -Dat klopt.
Denk je dat er iemand is voor die draak?
Ja.
-Ze heeft een bochel. -Dat regel ik.
-Echt? Maak je de man blind? -Dit zijn zaken.
Je bent mijn dochters manager en was loodgieter,
dus dat moet je begrijpen.
Ik stuur de draak naar mijn kapper.
Ik leer haar over make-up en deodorant.
Ze krijgt een korset,
weg met het weefgetouw, dan krijgt ze een man.
Want er is iemand voor iedereen.
Waarom kijk je naar mij? Wat is dit?
-Ik heb het voor je besteld. -Dit allemaal?
Ja.
-Is het slagroom? -En een lepel.
Hoeft die nergens op?
Klopt.
Rose Weissman, ik zou je naar de hel volgen.
Dat is niet nodig. Hallo.
Gatver.
-Susie. -Sorry.
Jij moet Mirabelle zijn. Ik ben Rose. Wat een mooie jurk.
Wat kan ik voor je doen?
'ZE KWAMEN EN DANSTEN' EEN MUSICAL IN DE BERGEN
-Je nek zweet. -Hou je mond.
Het is de première. Ik draag het beste.
-Het is 26 graden. Je smelt nog. -Hou je mond.
-Ik wil hierin begraven worden. -Vanavond.
-Hou je mond. -Daar zijn ze.
Volg mij, mensen.
Mr Weissman, welkom. Ik ben Gerald, de huismeester.
-Uw kaartjes. -Bedankt. Vind je mijn cape mooi?
Heel netjes.
-Wilt u uw... -Ze houdt hem aan.
Zeg het als u iets nodig hebt.
Vijf bij het orkest en twee op de tussenverdieping.
-Alsjeblieft. -Zitten wij samen?
-Niet bij jullie? -Ja.
-Nee. -Is er... Nee.
Kunnen we misschien ruilen?
-Kan ik naast Midge zitten? -Ik wil naast haar zitten.
Midge. Ja?
De vijf zijn op de vijfde rij, in het midden.
Verdomme.
Dat is ons teken. We gaan.
DE DOOD VAN DE AARTSBISSCHOP
DOOD VAN EEN HANDELSREIZIGER
IK DOE EEN MOORD OM JE TE ZIEN
Zweef ik nog?
Ik wil hem nog eens zien en nog eens.
Dat lied met het volledige orkest.
Daar is onze Buzz.
Hij heeft een grote glimlach.
Hij verdient het.
Een paar zomers geleden gebeurde er iets schattigs.
Buzz kwam naar me toe en... Kitty Carlisle Hart.
-Wat is dat? -Wie?
Kitty Carlisle Hart. Van To Tell the Truth.
Mijn favoriete quiz.
-Kitty. Wacht. -Ga ze pakken, tijger.
-Wacht. -Zij?
-Vind je haar aantrekkelijk?
-Voel je niet verplicht... -Laat maar. Ik zag de moedervlek niet.
Zou je haar leuk vinden zonder vlek?
-Geen spoor van Susie. -Mooi.
Ze pakte een zak chips
en vertelde iedereen dat ze ooit zouden doodgaan.
-Daar zijn ze. -Hoi, Pauly.
-Hallo, vreemdeling. -Hoe is het?
Ontroostbaar zonder jou in het resort dit jaar.
-Misschien volgend jaar. -En onze jongen?
Hij heeft grote dromen, maar van dromen weet...
'Een dromer vindt zijn weg alleen bij maanlicht.' Oscar Wilde.
En nu ben ik een grote investeerder in Buzz' dromen.
Pauly. De grote baas.
Het is klein. Maar als je dat lied hoort, pak je je portemonnee.
Miriam Maisel, kijk jou, helemaal beeldig.
Hallo, Edie, goed je te zien.
Ik had het er met iemand over.
Jij was toch een jaar de ster van de show?
Bij Steiner?
Clare Landsburg, zomer van '53, tot uw dienst.
-Ze dumpten je, toch? -Nee. Ze dumpten me niet.
Ontslagen. Hoe je het ook wilt noemen.
Het was iets leuks in de vakantie. Meer niet.
Ik ben geen actrice.
Vertel mij wat. Ik was er.
Echt leuk om je te zien. Hallo.
Die Kitty Carlisle Hart is net Houdini.
Ik dreef haar in het nauw in het toilet, maar toen was ze weg.
Maar ik heb haar schoen.
-Zoek iemand die strompelt. -Hij is alleen.
We pakken hem nu het kan.
-Daar is ie. -We zijn zo trots op je.
Ik vond alles geweldig.
Maar dat personage, Iris. Ik haatte haar, maar hield ook van haar.
Bedankt, Mrs Weissman. Abe, je draagt geen pershoed.
Die stond niet bij mijn cape.
Leuk, toch?
Dat was geweldig.
Ik kende je al toen je klein was.
Het kind dat in het meer viel met een microfoon in zijn hand.
Ik hou van een groots entree.
-Ben je blij? Wees blij. -Ja.
De beste avond van mijn leven.
Hallo, mensen. Horen jullie me?
-Ja. -Ja? Mooi.
Bedankt voor jullie komst, voor jullie steun.
Dat betekent veel voor ons.
Maar ik laat de echte ster van de avond spreken.
De man die de muziek, de teksten, het boek schreef. Mijn vriend en de uwe:
Buzz Goldberg.
Bedankt, iedereen.
Een grote avond.
Ik heb niet geademd sinds het doek opging.
Adem, Buzz.
Bedankt, Myron, voor je leiding en dat je me zo veel hebt geleerd.
En onze regisseur, George Abbot.
Ik denk dat je 'n toekomst hebt in deze business.
Aan mijn dramaturg en kamergenoot, Kevin: ik heb alles aan je te danken.
Bedankt, Kevin.
En de mensen die mij
en deze show geïnspireerd hebben,
mijn Steiner Resort-familie,
want dat zijn jullie. Familie.
Steiner.
We zijn fijner.
Ik moet gaan. Mijn deadline is vanavond.
Ga maar. We zien je thuis.
We zijn fijner. Fijner.
Steiner.
Twee gitaren. Dat zou Jackie gehaat hebben.
Hé.
-Ga je naar de opera of zo? -Geef me gewoon Jackies dozen.
Er zijn er nog een paar. Dit is eruit gevallen.
'Jacopo Dellapietra.' Zat Jackie in het leger?
Ik weet het niet.
-Een Bronze Star? -Een soort medaille.
Wie is Darla?
Abe Weissman, stop daar. Draai rond.
Een cape staat niet iedereen.
-Mij wel. -Klaar voor werk?
-Ja. -Sorry voor de krappe deadline.
-Dat gebeurt. -Ik gedij bij deadlines.
-Ik ben beneden als je me nodig hebt. -Goed.
Klaar.
-Wat is dit? -Mijn recensie.
'Gisteravond was de première van Ze kwamen en dansten.
'Je moeder vindt 'm wel leuk.'
-Dit publiceer ik niet. -Hoezo?
Het horen 1000 woorden te zijn. Dat zijn het niet.
Wat bijvoeglijke naamwoorden erbij.
-Ik wil details. -Details?
Als iemands moeder de show leuk zou vinden, zeg dan waarom.
-Moet ik je dit echt vertellen? -Nee. Ik weet het.
Maar in dit geval zou ik dat niet doen.
-Sorry? -Ik denk niet dat
mensen details nodig hebben of willen.
Ik weet niet of je er ooit onderzoek naar hebt gedaan,
maar ik denk dat ik gelijk heb.
-Abe. -Oké, Gabe. Ik zeg het.
De show was vreselijk.
-Een aanfluiting. -Oké.
Ze maakten van een charmante musical, bedacht in de Catskills
en gespeeld door resortgasten, allemaal goed behalve mijn dochter,
een flauw, cynisch, opgeblazen
drie uur durend stuk van gekunstelde waanzin.
De kostuums, verschrikkelijk. De decors, verschrikkelijk.
Het script, verschrikkelijk.
-Er is één liedje. -Eén liedje?
Dat herhalen ze vijf keer,
omdat ze weten dat ze maar één goed liedje hebben.
Ze bedriegen het publiek en dat vind ik vreselijk.
Mooi. Schrijf dat.
We kennen die jongen al tien jaar.
Ik zag hem in een meer vallen. Ik trok hem eruit.
Had dat niet gedaan.
Duister, ik weet het.
Wat denk je hiervan? Geen details. Gebruik de show om het geheel te zien.
Wat jij denkt dat er tegenwoordig mis is in het theater.
Word boos, persoonlijk.
Daarom hebben we je aangenomen. Voor jouw stem.
Laat ze niet bedrogen worden.
-Gaat het? -Ja. Ik...
-Misschien had ik me anders moeten kleden. -Zoals?
-Geen idee. Een jurk. -Ik...
Ik probeer me voor te stellen... Heb je ooit een jurk gedragen?
-Natuurlijk. Ik ben een baby geweest. -Oké.
-Hulpeloos. -Sorry.
Ik was schattig in een jurk.
Deze kant op, denk ik.
-Heb je je vergist in de tijd? -Nee.
-Want je hebt een probleem met tijd. -Nee.
-Bedankt voor je komst. -Ja.
-Nancy, dit is... -Miriam, de komiek?
Ja. Gecondoleerd. Ik zal hem echt missen.
Hij stuurde me knipsels over je. Hij was heel trots.
-Dat is lief. -Ik heb stoelen voor jullie vrijgehouden.
-Waar is iedereen? -Ik heb het rondverteld.
Ik heb zijn adressenboek doorgenomen en de monseigneur belde mensen,
maar kreeg weinig reactie. Pardon.
Hij heeft mijn knipsels bewaard.
Chester.
Wat is dit?
-Ze hebben broodjes ui. -Ga zitten.
En adem niet uit.
Ik wist niet dat Jackie me grappig vond.
Het is na drieën, dus we moeten beginnen.
Dit bewaar ik.
Welkom. Bedankt dat jullie zijn gekomen om afscheid te nemen van
Jacopo 'Jackie' Dellapietra.
Ik ben monseigneur Armanno Ricci van de Heilig Hart van Jezus-kerk.
-De kerk waar Jackie zo actief was. -Ging hij naar de kerk?
Ik kende Jackie al als kind.
We hadden echt
een stevig slot voor de altaarwijn nodig.
Vaak ontdekten we dat die was vervangen door Dr. Pepper.
Hij was ook altijd de eerste die hielp.
Ik kan niet bewijzen dat hij de nieuwe kribbe bouwde
toen de oude werd vernield door vandalen, maar ik denk het wel.
Ik kan veel verhalen over Jackie vertellen.
Maar ik geef het woord aan een heel speciaal iemand.
Iemand die hij altijd een van zijn beste vrienden noemde.
Susie.
Dat ben jij.
Nee. Hij zei een van zijn beste vrienden.
Tenzij er een andere Susie is binnengekomen.
Tieten omhoog.
Hoi.
Ik denk dat ik Susie ben.
En Nancy vroeg me iets te zeggen, dus...
Krijg wat. Kom mee.
Hoi. Sorry. Ik hou het kort.
We zeggen een paar woorden over Jackie Dellapietra
die aan de overkant in de lege loserkamer ligt.
Daar kan ik niet over hem praten.
Zo moet hij niet herinnerd worden.
Blijkbaar herinnerde niemand zich hem, want niemand kwam opdagen,
behalve vier personen.
Vier mensen bij je afscheid.
Waar was iedereen?
Als een man sterft, ga je toch naar zijn begrafenis?
Dit was Jackie.
Hij deed niemand kwaad. Hij leidde zijn leven, deed leuke dingen,
knapte mijn lelijke appartement op.
Hing gordijnen op, schilderde, maakte stoofpot,
bouwde weet ik veel wat voor die verdomde monseigneur.
Blijkbaar boeide niemand dat.
Niemand heeft het gemerkt.
Ik woonde met hem samen en ik merkte het niet.
En we sliepen dicht bij elkaar.
Ik wist persoonlijke dingen.
Hij snurkt, sommige dingen kon hij niet eten.
Die nachten hield je de ramen open.
Ik kende zijn wasdag, wanneer hij zijn haar knipte,
maar ik heb hem nooit gekend.
Ik wist niet dat hij in de oorlog heeft gevochten.
Dat hij een medaille voor moed heeft gekregen.
Die delen ze niet zomaar uit.
Je moet beschoten zijn, iemand redden of een tank opblazen.
Een medaille is echt belangrijk.
Hij verzamelde Bazooka Joe-strips.
Hij bewaarde de operakaartjes.
Hij had een honkbal getekend door Babe Ruth.
Ongelofelijk, toch? Hij heeft Babe Ruth ontmoet.
Hij bewaarde hem in een schoenendoos als een eikel, maar hij had hem.
Die man had een leven en ik wist er niets van.
Ik ontdekte net pas dat ik z'n vriendin was.
Nee, sorry. Een van zijn beste vrienden.
Ik had een goede vriend en ik wist het niet.
En waar is Darla, verdomme?
Kon ze geen middag vrij nemen en respect betuigen
aan de man die ze 51 idiote brieven schreef?
Een hartje boven elke 'i'.
Wat is er zo belangrijk dat ze geen tijd kon maken
om afscheid van hem te nemen? Ze kan maar beter dood zijn.
Weet je wat ik echt niet begrijp?
Hoe kon een man die zijn hele leven hard heeft gewerkt
amper een hoek van mijn appartement huren?
Hij had een zwaar leven.
Hij is nooit hogerop gekomen. Hoe gestoord is dat?
Al die vreselijke klootzakken op de wereld
die dingen gewoon aangereikt krijgen.
Hij vocht in een oorlog. Reisde. Hij won een Lindy-wedstrijd.
Ik wist niet dat Jackie kon dansen.
Meestal leek het niet eens dat hij kon lopen.
Maar er zit een lintje voor de eerste plaats in een goor doosje
dat hij in een hoek had geschoven.
Het leven van een man in een doos. Het leven van een goede man.
Een man die iets verdiende en uiteindelijk zaagsel strooide
op braaksel in de Gaslight.
Dit kan niet doorgaan.
Ik kan niet toekijken hoe dit een andere arme sloeber overkomt.
Ik wijd de rest van mijn trieste leven aan het vinden van de Jackies op de wereld.
Degene waar je langs loopt, die je niet ziet,
die een zwaar leven hebben.
Ik ga zorgen dat ze nooit terechtkomen in mijn verdomde appartement.
Ik vind het heel erg van deze dame. Zij was vast ook heel aardig.
-Boise, hoe is het? -Druk.
-Gaat het vanavond soepeler? -Ik hoop het.
Een nauwkeurig draaiboek?
De kabel veroorzaakt geen verwondingen.
Draaiboek? Sexy Engel, Sexy Russische Spion, Roaring 20's,
Cleopatra, Haremmeisje, Sexy Verpleegster, Can-Can Mademoiselle, Venus,
Matroosmeisje, Porseleinen Pop, Doornroosje.
Dat kan ik niet onthouden. Schrijf het op.
Ik herkende die unieke combinatie van ritme en intensiteit.
Wat doe je hier?
Ik wil je tekst niet stelen, maar wat doe jij hier?
-Je moet gaan. Ik moet zo op. -Shit.
Strip je nu?
Dat gedoe met Shy Baldwin was heftig...
Ik ben de komiek.
-Hier? -Ja.
Ik ga zo op en ik ben nog aan het experimenteren,
dus verdwijn.
-Wil je dat ik ga? -Ja.
-Omdat ik je nerveus maak. -Ja.
-Niet glimlachen. Gemeen. -Ik heb een verhaal voor je.
Op de middelbare school in Bellmore,
op Long Island, volgde ik spraakles.
Op een dag gaf de lerares me
een onderwerp. 'Zijn dierentuinen goed of slecht?'
Ik moest tegen zijn.
Ik had vijf minuten om mijn verhaal te doen.
Ik voelde me zeker over het onderwerp,
dus ik begon een verhaaltje over
dat dieren niet in kooien horen en dat wij de dieren zijn,
toen ik een gum tegen mijn hoofd kreeg.
Ik keek wie hem had gegooid en het was de lerares.
Ik was verrast, maar ik ging door
met een meesterlijke overstap naar evolutiewetenschap
en dat wij dieren zijn, net als alle schepselen van God.
Als God bestaat.
Toen kreeg ik weer een gum tegen mijn hoofd.
Dat gebeurde om de tien seconden.
Gummen, krijt, proppen papier, een half opgegeten appel.
Maar ik vocht me door de vijf minuten heen.
Daarna vroeg ik mijn lerares: 'Wat was dat?'
Ze zei: 'Mr Schneider,
'ik leerde je gewoon afleidingen uit te sluiten.
'Je moet geconcentreerd blijven en dat heb je goed gedaan.'
Dat leek toen onzin,
maar het bleek een waardevolle les.
Voor wat ik nu doe.
Dus vanavond, Mrs Maisel,
zal ik jouw versie van gummen en krijt zijn
als ik blijf voor je optreden.
Nee. Dit is Bellmore niet.
Alles is Bellmore.
-Mrs Maisel, tijd voor de show. -Het is tijd voor de show.
Prima. Maar ik wil je niet zien.
Nu ga ik zeker ergens zitten waar je me kunt zien.
Shit.
Mrs Maisel.
Hallo. Weinig dames en veel heren.
Ik ben Mrs Maisel, jullie presentatrice vanavond.
Ik heb een heel rare baan.
Ik moet als vrouw mannen laten lachen
die hier zijn om blote vrouwen te zien.
Makkelijker voor een man.
En voor mij een lastig evenwicht.
Maar niet zo lastig als Sandy's baan,
ons strippende slangenmens,
die een gewone ontstopper gebruikt om... Ik zal het niet verklappen.
Ga niet weg voor je het gezien hebt.
Waar moet ik over praten tussen de strippers in?
Honkbal? Katjes? Grootouders?
Hoe kijkt een hongerige man naar je
tussen een donut en een cheeseburger?
Niet dat jullie allemaal op mij letten.
Zien jullie die mannen?
Ze negeren me en praten met elkaar.
Waar praten ze over?
Dingen die je in een tent als deze verwacht.
Ik kan ze horen, dus ik doe het gesprek na.
'Weet je wat ik nog erger vind dan moeten plassen in een file?
'Dat Aristoteles zo afhankelijk was van meningen
'gebaseerd op niet-wetenschappelijke reden.'
'Ik denk dat iemand evengoed kan redeneren,
'dus ik verdedig Aristoteles.'
'Jij en je verdomde Aristoteles. Je praat alleen over hem.
'Hij zat aan jonge jongens.'
'Het waren andere tijden. Geen moderne maatstaven toepassen.'
'Trouwens, hoe weet je dit allemaal, Miriam Maisel?
'Je bent zo meisjesachtig met je make-up, je kapsel en je hakken.'
Ik zeg: 'Mijn vader las me vroeger Aristoteles voor
'en ik heb al die feiten in me opgenomen.'
Ik wilde niet onderbreken.
Bedankt. Tot straks.
Nu ik naar de kleine Akiva kijk, weet ik nog niet wie het is.
Ik ook niet.
Ze laten me als laatste gaan. De beste plek.
Een mysterie.
Daar is Stevie.
-Misschien herkende ze ons niet. -Ze herkende ons wel.
Uit respect voor jou
wil ik dat je weet dat dit, jij en ik...
Ik ben nu niet beschikbaar.
Wat Rose je ook gezegd heeft, het gebeurt niet.
Pardon. Is er een probleem?
Nee. Geen probleem.
Laat je dan mijn vrouw met rust?
Ja. Sorry.
En fijne sjabbat, trouwens.
Merk je hier vandaag iets vreemds?
Ik niet.
Vanuit het middenrif, Moishe.
We vragen nu naar de bimah voor de laatste aliyah...
David Ben Nasan.
-Wat nou? -Hij heeft het vast mis.
Hij heeft een kaart. Het stond op de kaart.
Mr Maisel, ik ben Akiva's moeder. Sorry voor het misverstand.
Er zijn wat dingen verward. Akiva mompelt.
Ik dacht al zoiets.
Mijn zoon zou u niet herkennen.
-Hopelijk hebt u niet veel geoefend. -Helemaal niet.
Bedankt.
-Zou hij je nooit herkennen? -Ettertje.
-Noem je dat een stem? -Pa.
Abe, de rabbijn.
Ik snap wat je bedoelt.
Dus het ligt niet aan mij.
Yasher koiach!
Akiva, je hebt het geweldig gedaan.
Voor we verdergaan met Hagbah,
kun je misschien wat vertellen over je Thora-gedeelte.
-Waar gaat het over? In één woord. -Moed.
Moed is heel interessant en nobel.
Maar is het net zo belangrijk als loyaliteit?
Ik denk het wel.
Wat heb je de rabbijn aangedaan?
Ik heb hem niets aangedaan.
Niemand is moediger dan mijn oom Saul.
Hij bevrijdde joden uit Auschwitz en heeft nu drie restaurants.
Je kunt er dineren.
Je moet wel onthouden hoe belangrijk het is
voor een gemeenschap als de onze om loyaal aan elkaar te zijn.
Ja.
Zit er iets op mijn shirt?
Schaam je, Abe Weissman.
-Wat heb ik gedaan? -Arme, onschuldige Buzz.
-Wat heb je Buzz aangedaan? -Je man kraakte zijn show af.
Hij schreef er vreselijke dingen over in zijn waardeloze krant.
Het was zijn levenswerk.
The Village Voice is niet mijn krant.
-Wat heb je geschreven? -Wat ik heb gezien.
-Idioot. -Je moet je schamen, Abe Weissman.
Luister, mensen.
Ik ben journalist
en soms hoort een slechte recensie schrijven bij mijn werk.
Dat ben ik verplicht aan de lezer.
Dus laten we wat respect tonen
en het woord weer aan rabbijn Huebsche geven.
Wat is belangrijker, Abraham? Je lezers of je volk?
Ja.
Zijn we hiervoor Hitler ontvlucht?
Het was laster.
Leugens en laster.
Wat heb je in die recensie geschreven?
Hier. Kijk zelf maar.
Ik sprak Buzz gisteravond en hij was ontroostbaar.
Hij wilde dat hij was verdronken.
Maar ik heb hem gered.
Dus dood je hem weer?
'Was Ze kwamen en dansten kijken als in de hel wonen?
'Ik was nog nooit zo boos en wanhopig geweest sinds mijn besef
'dat de Amerikaanse droom een flinke kanttekening had.'
-Papa. -Wat?
Ik word betaald om de waarheid te zeggen. Om eerlijk te zijn.
Was je zo eerlijk over je dochter in 1953?
Voor eens en altijd...
Ik ben niet Mary Martin, Jessica Tandy,
maar ik was een waardige Clare en verpestte niets.
Bij musicals is karakter belangrijker dan techniek.
Je stond daar champagne te nippen,
maakte een praatje,
citeerde Oscar Wilde, omhelsde Buzz, proostte met hem,
terwijl je het mes van Kaïn achter je rug hield.
Pauly, doe niet zo dramatisch.
-Ben jij de enige die eerlijk is? -Eerlijk?
In de Hebreeuwse Bijbel wijst niets erop
dat Kaïn Abel met een mes doodde. Dat is jouw eerlijkheid.
Jawel. Het boek Genesis. Kaïn doodde Abel.
-Er wordt geïmpliceerd dat het 'n mes was. -Rabbijn?
In de Thora staat dat Kaïn een landarbeider was.
Precies. Dus het was waarschijnlijk een schoffel of een troffel.
-Hij had geen mes bij zich. -Het kan je niet schelen,
maar mijn zuurverdiende spaargeld is op.
Je zei dat je een beetje had geïnvesteerd. Overdrijf niet.
Weinig voor de show, veel voor mij.
De show was niet zo goed.
Of misschien wel?
Ik was nog aardig in de recensie.
Ik heb de show heel vriendelijk gebruikt
om over het verval van het Amerikaanse theater te praten,
en niet alle fouten op te noemen.
-En het liedje? -Er is één goed liedje. Meer niet.
Een musical kan niet maar één goed liedje hebben.
Waarom sta je aan hun kant?
Het personage dat je zo graag haat,
de onbeschofte bemoeial, dat ben jij.
-Pardon? -Ze heette Iris. Rose, Iris.
Ze dronk sherry, had een waarzegster en twee kinderen.
Je hebt de show verpest en nu verpest je de bar mitswa van de arme Akiva.
Ik wilde dat ik u niet had uitgenodigd.
Er waren veel problemen met je gastenlijst.
Jij vond het niks. Moet je het voor de rest verpesten?
Hij kan geen kwaad.
Jawel, want er bestaat een geweldige show
die niet de middelen krijgt om hem uit te voeren.
Welke show?
Hoezo?
Welke geweldige show heeft geen middelen of geld?
Er zijn tien shows die middelen kunnen gebruiken. Twintig.
Welke twintig shows?
Wat je aan de een geeft, pak je af van de ander.
Dat zegt het meisje dat slecht was in de Catskills.
Wie zei dat?
Verstop je niet. Wie zei dat?
Ophouden.
Ik ben een afleiding en blijkbaar een vijand van de mensen.
Ik vertrek, zodat jullie verder kunnen met de ceremonie.
Maar jullie moeten één ding weten.
Jullie zijn de kikker en ik ben de schorpioen.
Ik steek omdat het mijn aard is.
Verdomme. Had ik mijn cape maar.
Nou en, als ik eisen stel?
Hoe moeilijk is het om water op kamertemperatuur te maken?
Het is de temperatuur van de kamer.
Kennen we een Mr Fibbi?
Wat is dat voor naam?
'Om 16.30 uur heeft Mr Fibbi gebeld. Belt terug.'
-Het zegt me niets. -Zelda vraagt nooit de voornaam.
Ik zeg dat ze dat moet doen.
Het personeel lijkt altijd blij als hun fouten worden gecorrigeerd.
Een grapefruit snij je op een bepaalde manier.
God heeft de partjes met een reden gemaakt.
-Hallo. -Abe? Met Asher.
-Wat een verrassing. -Echt?
Het verrast me dat je verrast bent.
Waarom?
Een vriend stuurde me jouw artikel in The Village Voice.
Een recensie over Ze kwamen en dansten.
-Dat klinkt waardeloos. -Dat is nog zacht uitgedrukt.
Aan het eind word je een beetje nostalgisch.
Met de kanttekening bij de Amerikaanse droom
die heel mooi overgaat in iets wat wij in de jaren 20 hebben gedaan.
-M'n redacteur wil dat ik persoonlijk ben. -Natuurlijk.
Maar vond hij het leuk dat jij ons de schuld geeft
van een federaal misdrijf?
Waar heb je het over?
Die leuke alinea over kunst en anarchie
waarin jij levendig beschrijft
hoe wij een federaal gebouw in brand steken.
-Dat was jaren geleden. Dat boeit niemand. -De FBI wel.
-Wat? -Ze willen ons spreken
in het kantoor in New York.
-De FBI heeft mij niet gebeld. -Dat komt nog wel.
Neem afscheid van je dierbaren en pak je tandenborstel,
want we gaan rotsen hakken.
Vreselijk voor mijn jicht.
-Ik zie je in New York. -Asher...
MR FIBBI HEEFT GEBELD. BELT TERUG.
Mr Fibbi.
Op Jackie.
Een man die geen idioten verdroeg en iedereen idioot vond.
Wiens liefde voor ocarina's zijn gebrek aan muzieksmaak samenvatte.
Een man die tien dollar van me leende de dag voor hij stierf,
omdat hij het wist.
Een man van wie ik gekker werd dan van wie dan ook. Behalve jij.
Een man die mijn vriend was.
-Op Jackie. -Op Jackie.
Vertaling: AC
Creatief Supervisor Sofie Janssen