Η Θαυμαστή Κυρία Μέιζελ
Εκδίκηση.
Τη θέλω.
Δεν τη θέλω. Τη χρειάζομαι.
Τη λαχταράω.
Με κατατρώει η ανάγκη μου.
Εκδίκηση.
Κάποιες φορές στη ζωή, όλα μοιάζουν τέλεια,
και ξαφνικά στρίβεις στη γωνία και μπαμ,
κάποιες έρχεται και τα διαλύει όλα.
Δεν το περίμενες, γιατί ήσουν πολύ ευτυχισμένος.
Και το ξέρω, έτσι είναι η ζωή.
Συμβαίνουν διάφορα.
Πρέπει να φέρεσαι σαν άντρας και να προχωράς.
Εγώ είμαι γυναίκα, δεν με νοιάζει!
Θέλω ένα κομμάτι σάρκας.
Θέλω εκδίκηση.
Και μιλάω για κανονική εκδίκηση, όχι
"Σου πήρα ισόβια συνδρομή στο Watchtower",
αλλά σαιξπηρική, αιματοβαμμένη, επώδυνη,
εκδίκηση που σου διαλύει την ψυχή.
Θα βγάλω το κλαρινέτο μου και θα παίζω μουσική δίπλα σου
24 ώρες τη μέρα.
Θα χωθώ στο υπόγειό σου και θα τηγανίζω ψάρια.
Θα γίνω φίλη της κόρης σου και θα τη συστήσω σε έναν ποιητή
και θα πάω στον γάμο τους και θα γελάω.
Μιλάω για εκδίκηση επιπέδου Μήδειας.
Είμαι γεμάτη οργή, και γιατί;
Για το σόου στο Apollo!
Ξέρετε ήδη γιατί. Δεν έχει πλάκα. Εντάξει.
Ναι, εγώ ήμουν.
Στεκόμουν στην άσφαλτο, όχι στον Σταθμό Πεν, πάντως,
και δεν κρατούσα τη βαλίτσα μου, μία βαλίτσα.
Έχω να ταξιδέψω με μία βαλίτσα από το νηπιαγωγείο.
Στεκόμουν κι έβλεπα το αεροπλάνο να φεύγει
και συνειδητοποίησα πως ακόμα μια φορά,
ένας άντρας ήρθε και χάλασε τη ζωή μου
και όπως την πρώτη φορά
ήμουν υπέροχα ντυμένη όσο το έκανε.
Καταραμένη εκδίκηση!
-Πού πάμε; -Πίσω στην πόλη.
-Ξεχάσατε κάτι; -Απλώς προχώρα.
-Τι συμβαίνει εδώ; -Τίποτα, απλώς...
Πού είναι το αστείο;
Τι κάνεις; Καπέλο ήταν! Είχε ακόμα την τιμή.
Μίριαμ, χρειαζόμαστε χάπι;
-Έι! -Δεν το θέλω.
Συμπληρώνει το σύνολο. Θα σταματήσεις;
Δεν θέλω τίποτα σχετικό με απόψε στο ταξί μαζί μας.
-Εγώ έχω σειρά; -Σταμάτα το ταξί!
Τι;
Αναθεματισμένο!
Κέρδισα.
Σκέφτηκες ότι θα με νικήσεις, αλλά δεν μπόρεσες.
Ναι, δείξε του.
Η φούστα πήρε το μάθημά της. Έλα μέσα, Μίριαμ.
Εντάξει, αυτό είναι δουλειά της πόλης, αλλά...
Η νύχτα και τα ρούχα και όλος ο κόσμος!
-Έι! Σταμάτα! -Σιχαίνομαι αυτό το ταξί.
Με πήγε στο αεροδρόμιο που σιχαίνομαι,
όπου ήταν το αεροπλάνο που σιχαίνομαι,
-στον διάδρομο. -Τι κάνει;
Σιχαίνομαι τη μουσική. Τα αναλόγια.
Τα καλώδια των μικροφώνων. Τα φώτα.
Μίριαμ, αρκετά!
Είναι τρελή.
Σταμάτα!
Εσύ σταμάτα.
-Τρελάθηκες; -Ναι!
Το μυαλό μου, η δουλειά μου, η καριέρα μου!
Δεν έχασες την καριέρα σου.
Περιόδευα με τον μεγαλύτερο σταρ στον κόσμο και ξαφνικά...
δεν μου μιλούσε καν.
-Νόμιζα πως ήμασταν φίλοι. -Στη σόου μπίζνες;
Τα έκανα θάλασσα.
Δεν φταις εσύ. Έπρεπε να ήμουν εκεί.
Δεν θα είχες μιλήσει στον Ρέτζι.
-Θα μιλούσα σε σένα. -Θα σου έλεγα να ηρεμήσεις.
Και θα ηρεμούσα.
Δεν θα είχες βάλει τέλος στην καριέρα σου.
-Τέλειωσε η καριέρα μου; -Λέω ό,τι είπες.
Για να πεις πως δεν ισχύει.
-Θες να χτυπήσεις πάλι το αμάξι; -Λες ότι δεν μπορώ να επιστρέψω;
Αν ήμουν εκεί, δεν θα είχες κάνει αυτό το σετ.
Το σετ ήταν τέλειο. Το κοινό γέλασε.
-Θα έκανες κάτι άλλο. -Θα είχα αποτύχει.
Και τώρα θα πήγαινες στην Πράγα.
Και πάλι θα με έδιωχναν από την περιοδεία.
Θα ταπεινωνόσουν,
θα έμπαινες στην πτήση και θα αποτύγχανες στην Πράγα.
-Τι; Γιατί; -Δεν γελάνε αυτοί.
Θα έκανα την Πράγα να γελάσει.
Δεν έχεις ξαναπάει εκεί. Για τι πράγμα θα έλεγες;
Θα έβρισκα κάτι. "Γεια σου, Πράγα. Θυμάσαι τους Εβραίους;"
Θέλεις να σε πάω κάπου;
Βλέπεις; Το κοινό σε αγαπάει ακόμα.
Δεν θέλω να γυρίσω στο Κουίνς.
Δεν είμαι έτοιμη να είμαι αποτυχημένη.
Δεν θέλω να πάω ούτε στο σπίτι μου.
Η Τζάκι θα αλλάζει τα σοβατεπί. Ο Τσέστερ θα τις αμολάει πολύ.
Έτσι όπως πάει, θα πάρω σύνταξη από αυτήν την κούρσα.
Πήγαινε στο Βίλατζ.
Θέλεις να φας κάτι;
Όχι.
Το είχες μαζί σου εξαρχής;
Δεν ήθελα να μεθύσεις και να κάνεις τρέλες.
Δώσε μου το αυτό!
Να πάρει, μόλις αγόρασα τα ρούχα.
Το πάτωμα κολλάει πολύ. Το σφουγγαρίζουν;
Ναι, δύο φορές τη μέρα. Με ενημερώνουν.
-Μιλάμε για αναλογίες νερού-σαπουνιού. -Εντάξει.
-Κολλάει πάρα πολύ. -Θεέ μου!
-Σίγουρα είμαστε εντάξει εδώ; -Ναι.
Πήρα τον ιδιοκτήτη και συνεννοήθηκα.
Όλα θα πάνε καλά, μην ανησυχείς.
Εντάξει.
Χαίρομαι που ξαφνικά ανησυχείς να μην εκνευρίσεις κάποιον.
Τα έκρυψα εδώ την τελευταία φορά που κρυβόμουν.
-Έχεις καθόλου σόδα; -Γιατί;
Για να βγάλω τον λεκέ.
-Δοκίμασε βενζίνη. -Αλήθεια;
Και μετά ένα σπίρτο. Θα φύγει ο λεκές.
Αστείο. Να ανοίγεις το σόου του Σάι Μπάλντουιν.
-Διάλεξες θέση; -Ναι, όπου θέλεις.
-Θα κοιμηθώ εκεί. -Εντάξει.
Έβλεπα εφιάλτες όταν κοιμόμουν εκεί.
Διαφορετικούς, αλλά εξίσου κακούς.
Θα ήθελα να κοιμηθώ στη μέση, αν δεν σε πειράζει.
Κι αν σε πειράζει, πάλι στη μέση πρέπει.
Κάθε άλλο μέρος, δική σου επιλογή.
Έχω επιλογή στα σημεία για εφιάλτες. Ευχαριστώ.
Θα είμαστε μια χαρά.
Εδώ είμαστε.
Εκεί που άρχισαν όλα.
Την πρώτη φορά που σε είδα, ήσουν πίσω από το μπαρ.
Ήμουν παντρεμένη με τον Τζόελ.
Θα έκανε σταντ-απ. Έφερα ψητό.
-Θυμάσαι τι μου είπες; -Όχι.
Αλλά είμαι σίγουρη πως σου είπα να πνιγείς.
Ποιος θα το έλεγε ότι σε δύο χρόνια,
θα κατέληγα πάλι πίσω και με τα εσώρουχα;
Άλλα εσώρουχα.
Το βρήκες κάτω αυτό;
Ναι.
Μάλλον πήρα πολλά.
Σούζι!
Μου έκλεψες 10 εφημερίδες σήμερα; Κάθε μέρα λείπουν 10-15.
Ναι. Παράτα με.
ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΑΪ ΜΠΑΛΝΤΟΥΙΝ
Πλάκα μου κάνεις;
Αν τη διαβάσεις, θα την αγοράσεις.
Μου λείπουν ήδη 10-15 φύλλα.
Συγγνώμη, έχω μερικά ψιλά εδώ.
Όχι.
Όχι αυτά.
Είναι ξένο το σακάκι.
-Σούζι! -Τι κάνεις εκεί;
Μην ξυπνάς κάποιον που βλέπει εφιάλτη.
Περίμενα στο ταχυδρομείο και τηλεφώνησαν σε κάποιον.
Θέλω τα λεφτά μου.
-Γιατί φοράς το σακάκι μου; -Δ οκτώ.
-Δεν... -Δ οκτώ.
Με αντικατέστησαν με τον Τζακ Μπάλαρντ.
Αυτός θα κάνει την υπόλοιπη περιοδεία.
-Πρέπει να το διαβάσω; -Το σχεδίασαν!
Το έδωσαν στις εφημερίδες χτες και μας έβαλαν να έρθουμε
να στεκόμαστε σαν βλάκες.
Νόμιζα ότι ο Μπάλαρντ πέθανε.
-Ήθελαν να μας ταπεινώσουν. -Πήγα στην κηδεία του.
Είναι ήδη στην εφημερίδα. Ο Μόισι θα εκραγεί.
-Ποιος είναι ο Μόισι; -Ο πεθερός μου.
-Θα δει πως απολύθηκα. -Και λοιπόν;
Μου δάνεισε χρήματα να αγοράσω το διαμέρισμά μου,
και η εγγύηση ήταν το συμβόλαιο της περιοδείας.
Ήταν ενθουσιασμένος για το χριστουγεννιάτικο.
-Πήρες το διαμέρισμά σου; -Ναι.
-Πότε; -Χτες.
-Ήμουν μαζί σου χτες. -Όχι όλη τη μέρα.
Σε αφήνω μόνη για τέσσερις ώρες,
χαλάς την καριέρα σου και παίρνεις διαμέρισμα;
-Δεν τη χάλασα είπες. -Γιατί αγόρασες σπίτι;
Δεν έχεις χρήματα!
Δεν έχω;
Έχεις κάποια προφανώς.
Φύλαξα κάθε σεντ από το πρώτο μέρος.
Το ξέρω και σου τα κρατάω εγώ.
Απλώς...
Γιατί να πάρεις πίσω το διαμέρισμά σου;
Γιατί δεν θέλω να μένω με τα πρώην πεθερικά μου στο Κουίνς πια.
Ξέρω ότι ήταν παρορμητικό, αλλά το έκανα.
Τώρα θέλω να του δώσω κάτι για να κερδίσω χρόνο.
Άρα χρειάζομαι τα λεφτά μου.
-Πότε; -Σήμερα.
Εντάξει, σίγουρα.
Θα σου φέρω σήμερα τα λεφτά σου.
Δεν έχω μαζί το τετράδιό μου.
Πρέπει να το δω για να βεβαιωθώ πως σημειώθηκαν όλα.
Εντάξει.
Υπήρξαν και κάποια έξοδα που έπρεπε να αφαιρέσω.
-Επαγγελματικά. Όλα νόμιμα. -Εντάξει.
Και πήρα και λακ, θυμάσαι;
-Μου ζήτησες να πάρω λακ. -Φυσικά.
Θα δω το τετράδιο, θα πάω στην τράπεζα και θα πάρεις τα λεφτά.
-Χωρίς την ακριβή λακ. -Τέλεια, ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι την κάνεις τόση λακ,
αλλά δεν με αφορά, οπότε...
-Θα πάρεις τηλέφωνο; -Τι;
-Μπορώ να πάω πίσω. -Δεν σκόπευα να τηλεφωνήσω.
Επειδή στέκομαι δίπλα στο τηλέφωνο;
Ξέρεις κάτι; Πάω να πάρω καθαρό αέρα.
Τέντωσε τα πόδια.
-Θέλεις κάτι; -Μόνο τα λεφτά μου.
Ναι, επιστρέφω αμέσως.
-Χρειάζομαι το τηλέφωνο. -Φλερτάρω τώρα.
-Έι! -Εντάξει.
Το έκλεισες.
Αν έδεσες αρκετά σφιχτά το σκοινί, θα είναι εκεί όταν γυρίσεις.
-Τες, εγώ είμαι. -Σούζι;
-Είναι πολύ νωρίς. -Μίλησε με την ασφαλιστική;
-Περίμενε! -Τι;
-Να πάρει! -Τι;
Για μια στιγμή νόμιζα πως ο Σκιντ πέθανε.
-Η ζωή μου με λίγα λόγια. -Συγκεντρώσου.
-Χρειάζομαι την επιταγή. -Ναι, τηλεφώνησε χτες,
είπε ότι θα ερχόταν να την πάρει.
Ωραία. Θα πάμε σήμερα. Θα είμαι εδώ σε μια ώρα.
Εντάξει. Χριστέ μου!
Γεια σας. Μπορώ να βοηθήσω;
Είστε με το...
Μια στιγμή!
Τα πάω αρκετά καλά τελικά.
Πήρα τσάι και κάλεσα υδραυλικό για την τουαλέτα.
Πήρα τσάι κι αυτός έφτιαξε τον νιπτήρα, οπότε πλησιάζουμε.
Ξεκινάμε.
Γεια.
Έχει κι άλλα. Μόνο...
Μήπως έχετε...
Κάτι, κάτι. Πού στο καλό είναι το "κάτι;"
Θα το βρω.
Μήπως υπάρχει κάτι για να...
Περίμενε. Πέντε λεπτά.
Ναι, πίσω σου.
Αγνόησες εμένα και τη μητέρα σου.
Ισχύει. Με αγνόησες τελείως.
-Είχατε πολλές απαιτήσεις. -Δεν με άκουσες καθόλου.
Δεν μπορώ να επικοινωνήσω μαζί σας.
Έχω δοκιμάσει τα πάντα. Εκτός κι αν θες να κάψεις το σπίτι.
Γιατί δεν το σκέφτηκα νωρίτερα;
Πώς ξέρεις τι θέλω να κάνω;
Δεν ακούς. Μόνο για σένα νοιάζεσαι.
Για τα θέλω σου.
Δεν είναι αλήθεια!
Δουλεύω σκληρά για την οικογένεια!
Πάντα εγώ σε στέλνω σε...
Με πήρατε;
-Έστειλες τον Λι Βάι να κυνηγήσει αυτόν; -Μη φωνάζεις.
-Τι συμβαίνει; -Δεν ήξερα πως θα τον έστελναν κάπου.
Ή ότι θα χωρούσε από αυτήν την πόρτα.
-Το κλαμπ σου, πάει καλά, λέει. -Περίμενε!
-Αστειεύεσαι, έτσι; -Είναι δική μου γειτονιά τώρα.
Δεν θα καθίσω να μάθω τη γλώσσα.
Εντάξει.
Το σπίτι μου... από...
-Οι άνθρωποι έχουν ημερομηνία λήξης. -Ναι.
Πες τους ότι το κλαμπ πάει τέλεια. Χαμός.
Τα πρώτα βράδια είναι σολντ-άουτ.
Και έχω σχέδια για το μέρος. Ιδιωτικές εκδηλώσεις, αφιερώματα.
Σκέφτομαι να βάλω και φαγητό.
Ενθουσιάζεστε λίγο; Πουλάω.
Όχι, όχι φαγητό! Όχι ιδιωτικές εκδηλώσεις, όχι κουζίνα!
Θα μυρίζει το χρήμα.
Είτε θα σταματήσει να πηγαίνει καλά είτε θα σταματήσει.
Τι είπε;
-Δεν μπορώ να το πω. -Τι είπες;
Πες του τώρα!
-Γιατί θύμωσαν οι γονείς σου; -Δεν είναι γονείς μου.
Κάποτε σε άκουγε.
Την άφησες να πάει σχολείο.
Είναι ο νόμος!
Σαν γονείς ακούγονται.
Δέθηκες πολύ μαζί του. Δεν σε φέραμε εδώ γι' αυτό.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Του έδωσα τζουκμπόξ μόνο με κινέζικους δίσκους!
Πέρασαν μήνες. Τώρα του φέρνεις χαρτί τουαλέτας!
Τέλος!
Δεν θα επικοινωνείς πια μαζί του.
Πες του να φύγει!
Τώρα!
Λοιπόν;
Το κλαμπ τα πάει πολύ καλά.
-Οι πιο πολλοί ιδιοκτήτες το θέλουν. -Δεν είπα ότι είναι ιδιοκτήτες.
Ήθελαν μια φαινομενικά νόμιμη και ήσυχη επιχείρηση.
Ένα κλαμπ σημαίνει λιγότερα μάτια στον χώρο.
Ένα πετυχημένο κλαμπ σημαίνει πολλά μάτια.
-Υπέθεταν πως θα αποτύχεις. -Γιατί;
Γιατί είσαι Εβραίος πρώην πωλητής πλαστικών
που άνοιξε κλαμπ στην Τσάιναταουν με ένα λεξικό από το 1800.
-Να πάρει. -Είχα χαμηλές προσδοκίες.
-Γιατί θύμωσαν μαζί σου; -Γιατί...
υποτίθεται πως θα σε έκανα να αποτύχεις.
Γι' αυτό μου έδωσες το τζουκμπόξ;
Όχι, αυτό ήταν δώρο. Σε παρακαλώ.
Αν καταλαβαίνω καλά,
οι άνθρωποι που ίσως είναι γονείς σου,
και ίσως είναι ιδιοκτήτες,
-είτε θέλουν να αποτύχω είτε... -Να φύγεις.
Νόμιζα "να πεθάνω", οπότε αυτό είναι καλύτερο.
Μάτα Χάρι, με ποιους είσαι τώρα;
Με σένα, το ορκίζομαι.
Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό βοηθάει.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, φίλε.
-Πιο γρήγορα! -Κοίτα.
Ίθαν, είναι υπέροχο.
Ξέρεις, όταν ήμουν μικρός, είχα μια κάλτσα.
Ήταν το παιχνίδι μου.
Την έβαζα στο χέρι κι έλεγα, "Πού πήγαν τα δάχτυλά μου;"
Αυτό ήταν το παιχνίδι. Τέλος. Και κανείς δεν νοιάζεται.
Μπράβο, Μόισι.
Έβγαλα κνις από τον φούρνο.
-Τι διαβάζεις; -Ένα βιβλίο.
-Είναι ο Λαγός Πίτερ; -Όχι, δεν είναι.
-Εγώ το διάβασα. -Μετά, Προυστ.
Γιατί έχεις τρίχες στα χείλη σου;
Μουστάκι λέγεται.
Μοιάζει με κάμπια.
-Δεν μοιάζει! -Μοιάζει!
-Νομίζω ότι κουνήθηκε. -Επειδή μιλάω.
-Σταμάτα! -Το πιάνω.
-Όχι, εγώ θα το πιάσω. -Σηκώθηκα ήδη.
-Θα το πιάσω. Ρόουζ! -Θεέ μου!
Είναι κακιασμένα και κανένας ενήλικας δεν τα σταματάει.
-Να πάρει! -Εμπρός; Οικία Μέιζελ.
-Σίρλεϊ, η Μίριαμ είμαι. -Γεια σου, Μίριαμ!
Η Μίριαμ είναι!
-Από την Πράγα παίρνεις; -Ναι, είμαι στην Πράγα.
Βγάλε φωτογραφίες και πες πως αγαπάς τον Χριστό.
Πολλή φασαρία ακούγεται. Τι γίνεται;
-Έχει γενέθλια ο Ίθαν. -Όχι.
Έχει. Τρεις τούρτες έφτιαξα.
Δεν έχει γενέθλια ο Ίθαν.
Ό,τι πεις. Πρέπει να δω το φαγητό. Μίλα στον πατέρα σου.
Γεια. Είσαι στην Πράγα; Να αναφέρεις συνέχεια τον Χριστό.
Καλά. Γιατί είπε η Σίρλεϊ ότι έχει πάρτι ο Ίθαν;
-Γεννήθηκε Νοέμβριο. -Όχι πια.
-Τι εννοείς; -Δεν μας βολεύει ο Νοέμβριος.
Ο Μόισι περιμένει τα υφάσματα της άνοιξης.
Θα έρθει επίσκεψη η Γιέτα, η ξαδέρφη της Σίρλεϊ.
Δεν ξέρω τι κάνει η μητέρα σου, αλλά δεν τη βόλευε.
-Έχω δουλειά, Έιμπ. -Ισχυρίζεται πως έχει δουλειά.
-Δεν μας βόλευε. -Αλλάξατε τα γενέθλια του Ίθαν;
Είναι πέντε. Δεν καταλαβαίνει.
-Μπαμπά! -Τι;
Έχει τρεις τούρτες και θα πάμε στο Κόνι Άιλαντ.
-Δεν το πιστεύω! -Τι σε πειράζει;
-Δεν θα ήσουν εδώ. -Τι τρέχει;
Η Μίριαμ ταράχτηκε που αλλάξαμε τα γενέθλια.
-Γιατί; -Δεν έχω ιδέα.
Δεν μπορείς να αλλάξεις τα γενέθλια κάποιου!
Αλλάξαμε του αδερφού σου και δεν το έμαθε ποτέ.
Ποιοι είστε; Είναι σχεδόν απάνθρωπο.
Είναι σκληρό και... Αλλάξατε και τα δικά μου;
Όχι. Πρέπει να κλείσουμε για να πάμε στο Κόνι Άιλαντ.
Ίθαν! Πες χρόνια πολλά στον γιο σου.
-Ίθαν! -Δεν έχει...
Γεια σου, μανούλα. Πήρα ένα πυροσβεστικό, όπλα και μια μπάλα.
Θα πάμε στο λούνα παρκ!
Ωραία, αγάπη μου, αλλά σήμερα δεν έχεις πραγματικά...
-Χρόνια πολλά, μωρό μου! -Θέλω τούρτα!
Γεια. Ήρθαμε για την επιταγή Μάγιερσον.
Είμαι η Σούζι. Η αδερφή μου, η Τες.
-Πώς είστε σήμερα; -Ήρθαμε για την επιταγή μας.
Για να δω.
Είστε πελάτισσες του κυρίου Φρικ.
-Ναι. -Καθίστε. Θα τον ειδοποιήσω.
-Να φέρει την επιταγή. -Εντάξει.
-Ηρέμησε. -Θα ηρεμήσω όταν την πάρω.
Οι αδερφές Μάγιερσον. Χαίρομαι που σας βλέπω.
-Εγώ είμαι Ντούλι. -Κανείς δεν νοιάζεται.
Γεια σας, κε Φρικ. Ήρθαμε για την επιταγή.
Όχι για να με δείτε; Πληγώνομαι.
-Πλάκα κάνω. Θέλετε καφέ; -Όχι.
-Έχετε ζεστή σοκολάτα; -Θέλεις ένα μπαλόνι;
-Θα πάρουμε την επιταγή. -Φυσικά.
Ο κύριος Β, θέλει να σας δει.
-Ποιος; -Ωραίος τύπος. Ελάτε.
Βολευτείτε. Έρχεται.
Σούζι, δεν είμαι καλή στο να καταλαβαίνω καταστάσεις,
-αλλά αυτό μοιάζει λίγο... Ναι. -Μπλέξιμο.
Πού είμαστε;
-Δεν ήθελα να σας τρομάξω. -Δεν τρόμαξα.
Μας αρέσουν τα μυστικά δωμάτια χωρίς χερούλια.
Είμαι ο κύριος Μπαρτόσιεβιτς, αλλά να με λέτε κύριο Β.
-Είμαι η Σούζι, από εδώ η Τες. -Ξέρω.
Να καθίσουμε;
Για να δούμε τι έχουμε εδώ.
Ήρθαμε να πάρουμε την επιταγή, όπως μας είπε ο κος Φρικ.
Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Να πάρουμε την επιταγή.
-Θα την πάρετε. -Τέλεια.
Θέλω πρώτα κάποιες απαντήσεις.
Πού ήσασταν όταν το ακούσατε;
Ποιο;
Για τη φωτιά.
Στην εκκλησία.
Στην εκκλησία;
Ναι, εκεί είμαστε συνήθως. Στην εκκλησία ή πηγαίνουμε εκεί,
ή επιστρέφουμε από εκεί.
Εσείς;
Βάλτε εκκλησία και για μένα.
Ήσασταν στην εκκλησία, λοιπόν.
Εκεί μας βρήκε ο άντρας της Τες
και μας είπε για τη φωτιά.
Ευτυχώς, ήμασταν στην εκκλησία όπου όλοι είναι ταραγμένοι.
Και ο άντρας σας μπορεί να επιβεβαιώσει πως σας βρήκε εκεί;
Μεθάει συχνά και η μνήμη του μπερδεύεται.
-Ξέρετε πώς ξεκίνησε; -Το ποτό; Είναι οικογενειακό τους.
-Μιλάει για τη φωτιά. -Καμία θεωρία; Κάποια σκέψη;
Ίσως η μαμά αποκοιμήθηκε με ένα τσιγάρο στο χέρι.
Ναι, συμβαίνει συχνά. Φυσικά η μαμά σας πέθανε, οπότε...
Σωστά. Το ξέχασα. Είναι νεκρή.
-Τες; -Ελαττωματικά καλώδια!
-Καλό αυτό. Τα καλώδια. -Καλώδια. Ενδιαφέρον.
Γίνεται έρευνα ή...
-Μελετάμε την υπόθεση. -Υπόθεση.
Είναι υπόθεση, δηλαδή;
Κάποιοι γείτονες ανέφεραν πως είδαν δύο γυναίκες
να τριγυρίζουν με μια βάρκα.
Πού πάει αυτός ο κόσμος;
Είπαν ότι έπιναν μπίρα, γελούσαν, τραγουδούσαν.
Ξέρετε ποιες μπορεί να ήταν;
-Όχι, δεν ξέρουμε. -Απορώ.
Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα κάποιες απορίες
που πρέπει να λύσουμε πριν πάρετε την επιταγή,
αλλά θα είμαστε σε επαφή.
-Όχι επιταγή σήμερα; -Όχι,
αλλά η Ντενίζ θα φέρει από το κέικ της με γεύση καφέ.
Θα έτρωγα ένα κομμάτι.
Μια πληρωμή καλή τη πίστει; Για να δείξετε ότι νοιάζεστε;
-Ωραία δεν θα ήταν; -Ναι.
Να πηγαίνουμε τώρα;
Φυσικά.
Χάρηκα, Τες.
-Καλός φάνηκε. -Καλός; Πρόσεχες καθόλου;
-Ξέρουν τι κάναμε, Τες. -Και λοιπόν;
-Δεν θα μας δώσουν επιταγή; -Θα καλέσουν αστυνομία.
-Για το σπίτι; -Είναι εμπρησμός.
-Το παρουσιάζεις τόσο κακό. -Τι θα κάνουμε;
Θα πάμε στη φυλακή; Δεν θέλω.
Πες τους το.
Μη με ειρωνεύεσαι. Χάρη, σου έκανα.
Το ξέρω, το ξέρω.
Και τώρα θέλω να μου κάνεις, να μας κάνεις άλλη μία χάρη.
Ο τύπος κρατάει τη μοίρα μας στα χέρια του και του αρέσεις.
Εγώ; Όχι. Λες;
Μόνο μία ήθελε να ξαπλώσει στο γραφείο.
Ωραίο αυτό.
Πρέπει να τον μεταπείσουμε.
Πρέπει να πειστεί να παραβλέψει ότι είμαστε εγκληματίες.
-Θα υπάρχουν και χειρότεροι. -Θα θυσιαστείς;
-Θα τον πάρεις με το μέρος μας; -Πώς;
Όπως και τον διευθυντή μας.
Είμαι παντρεμένη!
Αν σήμαινε κάτι για σένα, δεν θα το ζητούσα.
Με θεωρείς πόρνη; Χωρίς όρια;
Δεν έχω δει να ανοίγεις το πουκάμισο για μια μπίρα.
Εισαγόμενη.
Δεν λέω να πας μαζί του.
Αλλά όταν τον βλέπεις, να σκέφτεσαι τη Heineken.
-Θα δω τι μπορώ να κάνω. -Πρέπει να φύγω.
Είσαι εντάξει; Ξυρισμένη;
-Φύγε, σε παρακαλώ. -Εντάξει, γεια.
-Αυτό είναι εντάξει. -Τέλεια.
Τι έχει εκεί μέσα; Μάνι;
-Φλιτζάνια τσαγιού. -Δεν έχω φλιτζάνια.
-Μπιχλιμπίδια; -Τι είμαι; Η γιαγιά σου;
Δεν πλησιάζω τα σορτσάκια σου.
-Ανακουφίστηκα. -Θα κάνω ένα τσιγάρο.
-Δεν καπνίζουμε εδώ, Μάνι. -Κι ας σε βοήθησα να μαζέψεις;
Και αυτά είναι τα σορτσάκια μου.
-Γιατί είσαι εδώ; -Να περάσω;
Δεν είσαι σε περιοδεία; Δεν πήγες με τη Μιτζ;
-Ναι, αλλά... -Πέρασε.
Πού είναι η Μιτζ; Περιοδεία; Είναι καλά;
-Είναι καλά. -Τι θα πει αυτό;
-Πού είναι καλά; Εξηγήσου, Σούζι! -Ηρέμησε!
Έχετε πολύ περίεργη σχέση, Θεέ μου!
Θέλω τα λεφτά της Μιτζ.
-Μου είπες να μη σου τα δώσω. -Το ξέρω.
Είπες να μη σου τα δώσω σε καμία περίπτωση.
Το ξέρω, αλλά...
Επιπλέον, θυμήσου ότι δεν μου τα έδωσες ποτέ.
Ήθελες, αλλά δεν μου τα έδωσες.
Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να σου τα δώσω.
Ακόμα κι αν μου τα είχες δώσει, είπες να μην τα επιστρέψω.
-Δεν μπορείς να τα πάρεις. -Εντάξει.
-Θέλω να μου τα δανείσεις. -Να σου δανείσω...
Μια τράπεζα θα ήταν καλύτερη. Αν και προτιμώ μετρητά.
Για να καταλάβω...
Δεν έπρεπε να σου δώσω τα χρήματα που δεν μου έδωσες,
και τώρα πρέπει να σου δώσω τα δικά μου,
παρότι ξέρω ότι θα τα χάσω αμέσως μόλις τα πάρεις.
Ναι.
-Ώρα για ύπνο! -Κύριε Μέιζελ!
Είχαμε παραβίαση της ασφάλειας και το κτίριο κλειδώθηκε.
Τρέχεις πολύ αργά.
Μην αγνοήσεις ποτέ ξανά τη λίστα επισκεπτών μου!
-Ακούς; -Μιλούσες.
-Συνέχισε. -Ήταν ιδιωτική συζήτηση.
Θα το υπέθετα αν είχες υπογράψει.
-Σούζι... -Χρειαζόμαστε τα χρήματα.
Άλλη μια φορά από την αρχή;
-Αν θέλω όπλο; -Δεν θέλεις όπλο.
Εγώ έχω όπλο.
Πάνω σου; Ή πρέπει να τρέξεις να το φέρεις;
Τι έγιναν τα χρήματα που θα μου έστελνες;
-Αυτά που κρατούσες για τη Μιτζ; -Ξέχνα το.
Σούζι!
Μην πεις στη Μίριαμ ότι ήρθα, όταν τη δεις.
Είναι εδώ; Νόμιζα πως ήταν στην Πράγα.
-Πρέπει να φύγω. -Πρέπει όντως.
Είναι ωραίο που μένεις με τη μαμά σου πάντως.
Αυτή θέλει ένα χέρι ξύλο.
Να πάρει!
Άλλο ένα.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1960
Το ξέρεις πως είναι Ιούνιος.
Μας αρέσει η εικόνα.
Τι να παίξουμε; Φαίνεσαι αθλητικός τύπος.
Μαντεύω το φύλλο σου και κερδίζω ένα ποτό.
-Φύγε. -Όχι, είμαι καλός. Θα σου αρέσει.
-Πες του. -Δεν σε ξέρω.
Είμαι πολύ διάσημος.
Έπαιξα για τα εστεμμένα κεφάλια της Ευρώπης,
και τα υπόλοιπα σώματά τους, αν είναι ακόμα ενωμένα.
Η βασίλισσα με ανταγωνίστηκε ποτό-ποτό...
Γλιστράει το σκαμπό. Ωραία ιστορία, έτσι;
"Αιτία θανάτου, γλιστερό σκαμπό μπαρ",
δεν είναι πολύ αντρικό, όπως ο πόλεμος ή να πνιγείς από μπριζόλα.
Χριστέ μου.
Πάρε ένα χαρτί. Είμαι ειρηνιστής και χορτοφάγος,
οπότε για μένα θα είναι το θανατηφόρο σκαμπό.
Βάλ' το πίσω!
-Είναι αυτό; -Να πάρει! Ναι.
-Ουίσκι, σκέτο! -Θα τα μαζέψεις.
Σκέψου έναν αριθμό. Αν μαντέψω σωστά, τα μαζεύεις.
-Μισώ τους μάγους. -Ο Άλφι είναι.
Τακτικός πελάτης.
Αν πάει να βγάλει κέρμα από τη μύτη μου θα του χώσω κουνέλι εκεί πίσω.
Πάρε ένα χαρτί. Αν μαντέψω σωστά, με κερνάς.
-Κάποια άλλη φορά. -Κακή μέρα.
-Μάγος είσαι. -Για πλάκα. Ποιο χέρι;
-Τι είμαι; Έξι; -Για πλάκα, για να ξεχαστείς.
Αυτό. Σε είδα να το πιάνεις.
Ποιο χέρι; Ξέρω ότι δυσκολεύεσαι ήδη να βρίσκεις λεφτά.
-Τι; -Ποιο χέρι;
-Δύο στα τρία. -Αυτό ήταν το δύο στα τρία.
Τρία στα τέσσερα. Δεν θα φύγεις έτσι, σωστά;
-Πώς το... -Διάλεξε χέρι.
-Θα κάνω λάθος! -Έχε λίγη πίστη.
Έλα, Άλφι.
-Θα σε άφηνα να κερδίσεις. -Βάλ' τα με κάποιον άλλο.
Δεν είναι καλό να κάθεσαι σε μπαρ όταν είσαι λυπημένος.
Θα συνεχίσει να μιλάει.
Είναι ωραίο να είσαι κάπου όπου χαμογελάς.
Άλφι.
Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα;
Οπουδήποτε αλλού.
Τι είναι το αντίθετο από εδώ;
Μήπως... εδώ.
Τι στο καλό;
-Τι έγινε τώρα; -Τον κέρασες ποτό.
Σιχαίνομαι τους μάγους.
Μην απομακρύνεστε!
-Παιδιά, κοιτάξτε! -Δεν είναι γοργόνα.
Μας πούλησε πίκλες πριν. Προχωράτε!
Πολύ κεφάτος είσαι!
Δεν θα λείπαμε όλη μέρα.
Η συμφωνία ήταν μια βόλτα με τον τροχό και σπίτι.
Δεν περιλάμβανε όλο το Κόνι Άιλαντ.
Πηγαίνουμε στη ρόδα εδώ και δύο ώρες.
Σταματήσαμε για παιχνίδια και μπλουζάκια
και αστείες φωτογραφίες μέσα σε χάρτινες εικόνες
μποντιμπίλντερ και καουμπόηδων. Το εννοώ!
Ώρα να κάνουμε αυτό για το οποίο ήρθαμε.
Εδώ είμαστε!
Φωνάζω, φωνάζεις Φωνάζουμε για παγωτό
-Για όνομα του Θεού! -Για τον Τζέικομπ, τον Πίτι,
τον Μόισι και τον Τζόλι...
Φτάσαμε σε αδιέξοδο.
Και για τη Ρόουζ και για μένα.
Μπορούμε να μοιράζουμε παγωτό και να περπατάμε.
-Γιαγιά, γιαγιά! -Ο εορτάζων!
Όταν φτάσουμε... Δεν έχει παγωτό για μένα;
Δεν τρως παγωτό.
Δεν τρως τίποτα και σου έφερε ένα.
-Θα πάρω κάτι να πιω. -Θα χάσουμε τους άλλους.
Θα γυρίσουν.
Κουτούπωσα τη μαμά σου κάτω από αυτήν την προβλήτα.
Ευχαριστώ γι' αυτό.
Σου άρεσαν οι οικογενειακές ιστορίες.
-Δύο. -Έγινε.
-Όλα καλά στο κλαμπ; -Μια χαρά.
Γιατί το λες αυτό;
Μοιάζεις με Μέιζελ που έχει προβλήματα στη δουλειά ή τον προστάτη.
Απλώς...
Οι ιδιοκτήτες έχουν εκνευριστεί μαζί μου.
Γιατί;
Το κλαμπ τραβάει τα βλέμματα στην άλλη τους επιχείρηση.
-Κάτω; -Ναι.
Δεν μπορώ να τα βάλω μαζί τους. Για πολλούς λόγους.
-Τότε πλήρωσέ τους. -Τους πληρώνω.
Όχι νοίκι, βλάκα. Λάδωμα. Δώσε τους κάτι.
-Δεν νομίζω ότι τους ενδιαφέρει. -Κι όμως.
Όλα τα διορθώνει το χρήμα.
Ο γιος σου τρελάθηκε που κέρδισε τον Ποπάι στο παιχνίδι.
Λες να είναι τόσο καλός;
Το μόνο που χτύπησε ήταν το διπλανό παιδί.
Έδωσα στον τύπο πέντε δολάρια. Ξαφνικά ο Ίθαν έγινε άσος.
-Πήρε την κούκλα, τι μάθαμε; -Τίποτα.
-Ούτε πώς να παίζουμε. -Ατύχημα ήταν.
Στρίψαμε σε λάθος μέρος και δεν είπες τίποτα.
Κάνεις πίσω στο αερόστατο,
κι αν εκτοξευθούμε στον αέρα, θα φταις εσύ!
Υπέροχη μηχανή, κύριε Γουάισμαν!
Έβγαλα φωτογραφίες την προβλήτα και τον ωκεανό
-και τις βόλτες με τα πόνι. -Πιο γρήγορα.
-Να βγάλουμε μία όλοι μαζί; -Αποκλείεται.
Γεια σας. Θέλουμε...
Φέρατε χρήματα από το σπίτι; Όχι.
Τέλεια, πληρώνω εγώ.
Τζόι!
Πες στους γονείς σου ότι θα τους δώσω το 10%.
Δεν είπα ότι είναι γονείς μου,
και δεν ήταν εκβιασμός.
-Αυτή είναι η συμφωνία. -Θα τους πω πέντε για να πουν δέκα.
Είσαι πολύ πιο πετυχημένος από όσο έπρεπε.
Τώρα που η αποστολή έρευνας και καταστροφής έληξε...
Μόνο καταστροφής ήταν.
Θα έρχεσαι ακόμα;
Ναι. Συχνά. Πολύ.
Για να νιώσεις καλύτερα, το νοίκι είναι πολύ χαμηλό.
-Κάτι είναι κι αυτό. -Του χρόνου, αύξηση.
-Θα είναι πολύ υψηλό και άδικο. -Τέλεια.
-Τα λέμε το βράδυ; -Ναι.
Θα φοράω τα ρούχα του συλλέκτη ενοικίων.
Μπορείς να το υποστηρίξεις.
Είναι λίγα. Μου χρωστάει ένα δολάριο.
-Μου χρωστάς ένα δολάριο. -Πήγαινε να το συζητήσεις
ή δέξου ότι ισχύει.
Αν πάω εκεί, θα ακολουθήσετε όλοι,
και δεν θα βάλω... Σταμάτα!
Δεν θα βάλω τα πράγματα στη θέση τους.
-Ποιος θέλει γλυκό; -Χαμογελάστε!
Θα πάρω αυτήν τη μηχανή.
Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα στις τρεις.
Είτε θα έχουμε τελειώσει είτε θα περιμένουμε.
-Ποιον θα πάρεις; -Έναν πιθανό πελάτη.
Πάλι αυτά τα προξενιά;
Δεν το καταλαβαίνω.
Εγώ πρέπει να το καταλαβαίνω.
Πόσο τεμπέληδες είναι οι άνθρωποι;
Δεν μπορούν να βρουν μόνοι τους σύζυγο;
-Εσύ δεν βρήκες. -Φυσικά και βρήκα.
Γνωριστήκαμε μέσω μιας φίλης, της Σόνια.
-Ναι, της προξενήτρας. -Μαμά!
-Μίριαμ! -Μανούλα!
Κάποιος είχε αναπάντεχα γενέθλια.
-Γιατί είσαι εδώ; -Ήσουν στην Πράγα.
-Ναι. -Μας εξηγείς αργότερα.
Όλοι στα αυτοκίνητα! Τώρα!
-Η περιοδεία; -Άφησες να αλλάξουν τα γενέθλια;
-Δεν μπορούσα να το ελέγξω. -Ούτε εγώ.
Μακάρι να μου το έλεγες, θα τα πήγαινα αύριο.
Ήλπιζα να μιλήσουμε για ό,τι συνέβη.
-Δεν έχω χρόνο! Ρόουζ, πάμε. -Μα, μπαμπά, εγώ...
Μίριαμ, θα ασχοληθούμε μετά μαζί σου. Πάμε, Ίθαν!
Να σου μιλήσω ένα λεπτό;
Λυπάμαι. Τζέικομπ, Πίτι! Έλα, Ζέλντα!
-Θέλω να μείνω. -Σε παρακαλώ, μπαμπά.
Μίριαμ, δώσε πίσω αυτά για μένα.
Πες ότι λείπει ένα δολάριο αλλά δεν θα κινηθώ νομικά.
Αν είναι κάποιος υπεύθυνος κοντά,
παραπονιέται δυνατά. Μετά κλαίει και λιποθυμά.
Περίμενε, περίμενε!
-Θέλω να μιλήσω... -Εισιτήρια.
-Λυπάμαι, πρέπει... -Τι κάνεις εκεί;
Μαμά, πραγματικά θέλω...
Μίριαμ, δεν καταλαβαίνω.
Πώς είσαι εδώ, ενώ το πρωί ήσουν στην Πράγα;
-Αποφάσισα να γυρίσω νωρίς. -Γιατί;
Γιατί μου το ζήτησαν.
-Οι Τσεχοσλοβάκοι; -Όχι!
-Ακυρώθηκε η περιοδεία; -Όχι, μόνο εγώ.
Τι;
Είπα κάτι στη σκηνή και δεν τους άρεσε,
οπότε με απέλυσαν. Απολύθηκα.
-Όχι! -Τι; Τι είπες; Τι είπε;
-Φρικτό! -Τι είπες στη σκηνή;
Μόνο αστεία, πολύ αστεία αστεία, αυτή είναι η δουλειά μου,
αλλά θύμωσαν και με έδιωξαν από την περιοδεία στο αεροδρόμιο.
Σε είδαν όλοι; Τι ντροπή!
-Σε απέλυσαν είπες; -Ναι, Μόις. Απολύθηκα.
Πολύ ανησυχητικό, ειδικά ως δανειστής σου.
-Το ξέρω, Μόισι. -Τι είπες;
-Συγγνώμη. -Είπες ως δανειστής;
-Θα επανορθώσω. -Τι σημαίνει αυτό;
Το συμβόλαιο ήταν η εγγύηση. Ξέρεις τι είναι αυτό;
Ξέρω, αλλά θα μου πεις έτσι κι αλλιώς.
Αυτό που χρησιμοποίησε για να σου πουλήσω το διαμέρισμα.
-Τι; -Το συμβόλαιο είχε νούμερα,
και ένα χριστουγεννιάτικο αφιέρωμα με τον Μπομπ Χόουπ!
Θυμάσαι το αφιέρωμα;
Δεν είχε ποτέ τον Μπομπ Χόουπ, Μόισι.
-Ποιο διαμέρισμα; -Το δικό μας.
Το δικό μας; Το αγόρασες;
Ναι, το αγόρασα.
Δανείστηκες από τον πατέρα μου
-Είναι κακό; -Δεν είναι.
-Φυσικά και είναι. -Δεν καταλαβαίνω.
-Τι αγόρασε; -Το διαμέρισμά της.
-Ποιο διαμέρισμα; -Το δικό μας, Έιμπ.
-Δεν έχετε διαμέρισμα. -Το παλιό τους, Έιμπ.
Δεν το πιστεύω πως δανείστηκες χρήματα.
Δεν θα αναφέρω
ότι έπιασα έναν πολύ προσβλητικό τόνο. Αλλά ναι.
-Γιατί το έκανες αυτό; -Αγαπώ αυτό το διαμέρισμα.
Ήμουν ευτυχισμένη εκεί.
Θέλω να μεγαλώσουν τα παιδιά εκεί.
-Δεν έχουν αυλή. -Το ξέρω, Σίρλεϊ.
Να επιστρέψουμε στο γεγονός ότι προσβλήθηκα κι εξαπατήθηκα;
Δεν εξαπατήθηκες.
Δεν σε προσέβαλα και δεν ήξερε ότι θα απολυθεί.
-Έπρεπε να το υποθέσει. -Γιατί;
Γιατί δεν ξέρεις να λες αστεία.
Σου το είπα ξανά και ξανά, αλλά δεν ακούς.
Σωστά. Δεν ακούς.
Θα βρω τρόπο να σου δώσω τα χρήματα.
-Πόσα δανείστηκες; -Γιατί;
-Στη Μιτζ μιλάω! -Θέλεις ιδιωτικότητα;
Μπορεί να τη βοηθήσω.
-Η Σόνια δεν ήταν προξενήτρα. -Φυσικά και ήταν.
Όχι, αυτές πληρώνονται. Αυτή δεν πληρώθηκε.
Η μητέρα σου την πλήρωσε.
-Τι; -Έιμπ, για τον Θεό!
Ήσουν 30 κι ανύπαντρος και φορούσες χάλια ρούχα.
Έπρεπε να δώσουν τις οικονομίες τους
κι ένα τελετουργικό τουρκικό σετ τουφέκια. για τον πατέρα μου.
-Εκεί το βρήκε; -Θέλω ένα στυλό.
Ποιος έχει ένα στυλό;
Δεν θα έπρεπε να είστε έτοιμοι για όλα;
Θέλω να κάνω πράξεις.
Δεν χρειάζεται. Θα πάρεις τα λεφτά σου.
Δεν σε πιστεύω!
Θα έλεγα ψέματα στα γενέθλια του γιου μου;
-Τι; -Ήταν το διαμέρισμά μας.
-Έπρεπε να το συζητήσουμε. -Γιατί;
Θα σου έλεγα να μη δανειστείς από τον πατέρα μου.
Εγώ είμαι ο κακός;
Πού σου ήρθε να το αγοράσεις;
Πώς μπήκα σε ένα κλουβί με τον Πίτι και τον Τζέικομπ;
Το γλυκό είναι υπέροχο.
Ίθαν, είναι ωραίο το γλυκό σου;
Τζέικομπ, είναι ωραίο το γλυκό σου;
Πίτι, είναι ωραίο το γλυκό σου;
-Πάψε, κυρά μου! -Εσύ να πάψεις!
-Όχι, εσύ να πάψεις. -Μισό μέτρο στον αέρα,
είναι επικίνδυνο ύψος για να πεις σε έναν Εβραίο ότι εξαπατήθηκε.
Είναι καλό ύψος για έναν καθολικό;
Γι' αυτό το αστείο απολύθηκες;
-Θα σου δώσω τα λεφτά! -Αν είχα μια δεκάρα...
-Τι; -Αν είχα μια δεκάρα.
Δεν έχω, όμως, γιατί απολύθηκες.
Ποιος θέλει άλλο γλυκό;
Δεν ήθελα να σας το πω έτσι.
Όταν πάμε σπίτι, θα το συζητήσουμε
σαν κανονικοί, πολιτισμένοι άνθρωποι.
Πολύ διασκεδαστικό.
Χαμογελάστε!
Όποτε γυρίζω από τη δουλειά μου έχει αφήσει μια λίστα.
"Βγάλε τα σκουπίδια, φτιάξε τον νεροχύτη, βγάλε τον σκύλο".
-Έχετε σκύλο; -"Έχουμε σκύλο, να ξέρεις".
Ξέρω πως είχαμε προβλήματα,
αλλά κάνω ό,τι μπορώ κι εκείνη τίποτα.
Καλή σας νύχτα, τα λέμε την επόμενη.
Είναι πάντα στη σχολή γραμματέων,
γι' αυτό είναι τόσο επαγγελματικές οι λίστες.
-Σήμερα, βγήκα με τον Φλέτσερ. -Ποιον;
Τον σκύλο. Και σκέφτομαι κι αρχίζω και θυμώνω.
Αποφάσισα να της μιλήσω.
Γυρίζει σπίτι, λοιπόν,
και στέκομαι, έτοιμος για αυτό το ψυχρό, ατσάλινο
βλέμμα σερβιτόρας στο Οκτόμπερφεστ.
Της λέω, "Πρέπει να μιλήσουμε".
Μου λέει περίμενε, πάει στο δωμάτιο και επιστρέφει.
-Εντελώς γυμνή. -Η Ίμοτζεν;
Έχω παγώσει. Άφωνος.
Και μετά χαμογελάει και λέει,
"Καλά να περάσεις στο κλαμπ. Χαιρετισμούς στον Τζόελ".
Τόσο ψυχρά, και μετά φεύγει από το δωμάτιο.
Μου έστειλε χαιρετίσματα;
Να πάρει!
Ένα λεπτό.
Το πρώτο μας λάδωμα!
Είμαστε επισήμως ιδιοκτήτες κλαμπ.
Η τράπεζα ανοίγει απόψε. Ακολούθησέ με.
Κάθισε.
-Τι... -Μη μιλάς.
-Η Μιτζ θέλει τα λεφτά. -Ναι, το ξέρω...
Όχι. Μιλάς.
Θέλει λεφτά να δώσει στον πατέρα μου
για το παλιό μας διαμέρισμα που αγόρασε από εκείνον.
-Το ήξερες αυτό; -Το έκανε κρυφά.
-Ωραία μάνατζερ. -Με χτυπάς ενώ είμαι ήδη κάτω.
Χρειάζεται τα λεφτά της.
Θα σου κόψω μια επιταγή.
Μετά θα της γράψεις μια επιταγή με βάση αυτήν,
και θα πάρει τα λεφτά της και δεν θα μάθει πως εσύ όχι.
Δεν το πιστεύω πως θα το έκανες αυτό.
Δεν είσαι πολλά από όσα σε έλεγα στο παρελθόν.
Ωστόσο, πριν σου τη δώσω, θα μιλήσουμε λίγο.
-Να πάρει! -Ναι, "να πάρει". Ακριβώς.
Και θα μου τα πεις όλα,
τι έγινε με τα λεφτά, τι τα έκανες,
τι νομίζεις πως τα έκανες, κλπ.
-Πόσο μεγάλο ποτό θέλεις; -Τόσο.
Έρχεται.
Κανένα μήνυμα; Να πάρει! Σίγουρα; Θα είχα κάτι αυτήν τη βδομάδα.
Ο Χάρι Κορν είχε μήνυμα για κάποια εμφάνιση;
Ο Τσιπ Γκλεν; Αυτός;
Ποιος έχει κάτι που μπορώ να κλέψω;
Δούλεψε στη Βοστόνη, στη Φιλαδέλφεια, όχι στο Ντένβερ.
Δεν είναι για τα ανατολικά.
Έχω ένα σάντουιτς για κάθε σημείο της χώρας.
-Ποιο είναι πιο αστείο; -Το χόγκι.
Το υποβρύχιο είναι περίεργο σάντουιτς.
Κρύψε την. Αν δει κάποιος την επιταγή, θα σε ακολουθήσει.
Να με ακολουθήσει σπίτι; Είναι 50 τετράγωνα.
Γιατί να μην την κλέψει εδώ έξω;
-Να μιλήσουμε για δουλειά; -Φυσικά.
Αφήσαμε πίσω το παρελθόν. Τέρμα οι ντροπές.
Να πάει να πνιγεί. Προχωράμε, θέλουμε σχέδιο.
Βρε, βρε, η κυρία Μέιζελ.
Είπα να μην το κάνει αυτό.
Λέω απλώς ένα γεια σε μια συνάδελφο κωμικό,
και κοίτα εδώ. Το είδες;
Είδαμε την υπόθεση Τζακ Μπάλαρντ.
-Αυτό είναι καλύτερο. -Τι είναι;
Ένα κλασικό χτύπημα για κάποια κυρία Μέιζελ.
Εμφανίζεται από το πουθενά και γίνεται κολλητή του Λένι Μπρους
και ανοίγει για τον Σάι Μπάλντουιν. Είναι πόρνη.
Και έχει φωτογραφία.
"Ξαφνικά, η φαινομενικά γοητευτική κυρία του κέντρου
προσγειώθηκε απότομα στα ωραία της οπίσθια.
Φήμες λένε πως την απέλυσε η ομάδα του Μπάλντουιν
στον σταθμό Πεν.
Την άφησαν άνεργη, με τη βαλίτσα στο χέρι..."
Αρέσουν τα οπίσθιά μου έστω.
"Το ίδιο συνέβη στη Σόφι Λένον.
Η κυρία Μέιζελ είναι καλή στο να βρίσκει τέτοιες δουλειές".
"Είναι πόρνη".
"Και είναι καλή στο να τις χάνει.
Ποια είναι η αληθινή ιστορία αυτού του κοριτσιού;
Και τι ακριβώς συνέβη στο σόου του Apollo;
Θα επανέλθω γι' αυτό".
-Η δουλειά μου τελείωσε. -Είσαι κακός, Γιουτζίν!
-Είμαι, αλλά έχω τις στιγμές μου. -Όχι, δεν έχει.
Ποιος είναι αυτός;
-Λ. Ρόι Ντάναμ; -Δεν ξέρω,
αλλά έχει δει πολλές φορές το σόου.
Το κακό είναι πως το σόου στο Apollo έσκισε.
-Το κοινό με λάτρεψε. -Το ξέρω.
Τους άρεσε που βγήκα και άρχισα να μιλάω.
-Αυτοσχεδίασα. -Τι νόημα έχει;
Τότε είμαι καλύτερη, Σούζι.
Σκέψου τα ωραία σόου μου,
όχι τα καλά, τα καλογυαλισμένα, αλλά τα επικά.
Σκέφτομαι την πρώτη μεθυσμένη νύχτα.
-Η επίδειξη Σόφι Λένον. -Αυτό πονάει ακόμα.
Επικό, όμως.
Η κατάρρευση στο Πένι Παν.
Κατέστρεψα τον γάμο μου και κάθε ευκαιρία για ευτυχία.
-Πολύ καλό. Το Ντιτρόιτ. -Κάνσας Σίτι.
-Νέα Ορλεάνη. -Μερτλ Μπιτς.
Το Apollo. Όλα αυτά τα σόου, μοναδικά.
-Τέτοια σόου μπορώ να κάνω. -Συμφωνώ.
-Σούζι. -Μίριαμ.
-Ξέρεις τι είναι τέλειο πάνω μου; -Η ταπεινότητά σου;
Όχι. Να είμαι ο εαυτός μου.
Γιατί να περιμένω να πω, "Θέλω να είμαι εγώ";
-Αν δεν με αφήσουν ποτέ; -Θα σε αφήσουν.
Θα είμαι ο εαυτός μου όποτε βγαίνω στη σκηνή.
-Θα είσαι. -Όχι, άκου.
Αν αφήνω την Έστερ και τον Ίθαν για εβδομάδες,
αν χάνω τα γενέθλιά τους, αληθινά και ψεύτικα,
τα ρεσιτάλ και τα θεατρικά τους,
δεν θα το κάνω με αστεία για κραγιόν.
Αν είναι να το κάνω,
θα λέω ό,τι μου έρχεται στο μυαλό.
Σε κάθε σόου, θα λέω κάτι.
Εντάξει.
Αυτός είναι ο στόχος,
αλλά αν ανοίγεις για τύπους σαν τον Μπάλντουιν,
ή τον Πατ Μπουν, ίσως πρέπει να κάνεις αστεία για καμαριέρες.
-Τότε δεν θα ανοίγω πια. -Τι;
Θα κάνω μόνο σόου όπου μπορώ να λέω ό,τι θέλω.
-Μιτζ... -Αυτό θα έκανε ο Λένι.
Είναι ο Λένι Μπρους.
Κάνε με πρώτο όνομα.
-Πώς, αν δεν μπορώ να κλείσω κάτι; -Δεν ξέρω.
Είσαι μάνατζερ, δούλεψε.
Μίριαμ, ακούω τι λες.
Ξέρουμε, όμως, ότι δεν δουλεύει έτσι το πράγμα.
Τότε ας το αλλάξουμε.
Ο πατέρας μου μου είπε κάποτε,
"Αν έχεις φωνή, πρόσεχε τι λέει".
Μιλούσε για τους αντισημίτες Ναζί.
Πάντα μιλάει γι' αυτούς.
Δύο ναζί μπαίνουν σε ένα μπαρ κι ο ένας λέει, "Ποιος σου κάνει τη δήλωση;"
Μια φωνή, όμως... Ευχαριστώ.
Μια φωνή είναι κάτι ισχυρό.
Μπορεί να ρίξει φως σε κάτι κρυμμένο στο σκοτάδι.
Μπορεί να κάνει δύο τύπους να καθίσουν ενώ θέλουν να φύγουν.
Ναι, καθίστε κάτω!
Μπορεί να αλλάξει τον τρόπο σκέψης,
που αλλάζει τον τρόπο δράσης,
αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αν δεν μιλήσεις.
Το πήραμε το μάθημά μας!
Ευχαριστώ και καληνύχτα.
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου