Miriam. Er is een man aan de telefoon.
Welke man? Wie?
Een gemene, boze man.
Als je niet over tien minuten in de metro zit, kom je te laat.
Hoe laat is het?
'Krijg haar in die verdomde metro.'
Dat was een van de aardigere dingen.
Zeg dat ik kom.
Ben ik soms je secretaresse?
Ik kom eraan.
-Hij dacht dat ik een man was. -Wie is in de badkamer?
-Waarom... -Moishe, kom eruit.
...dacht hij dat ik een man ben?
Ik kom eraan, Susie. Ik kom op tijd, echt.
Wie noemt een jongen nou Susie?
Handen. Elleboog. Voet. Zalm? Handen.
Snel.
Pardon. Aan de kant. Goedemorgen.
-Precies op tijd. -Zei ik toch?
-Goedemorgen. -Hoi, Irene.
Check de microfoon.
Microfooncheck.
-Prima, Dickie. -Begin maar, Midge.
-Huisvrouw? -Wat anders?
We draaien.
'Paramus Ford heeft de beste deals.
'Zo goed dat zelfs ik de korting snap, en ik ben een vrouw.'
Perfect. Volgende.
'Dankzij de natuurlijk mildheid en heerlijke nasmaak
'kiezen meer zwangere vrouwen voor Pall Mall-sigaretten
'dan welk ander merk dan ook.'
Is dat te bewijzen?
Geen idee. Volgende.
'Panty's zonder ladders. De uitverkoop bij B. Altman loopt tot donderdag.'
Daar heb ik gewerkt.
Boeiend. Volgende.
'Bell Brothers Schoenen opent een vestiging in Staten Island.
'En we openen met een knaller.'
-Tering. -Sorry.
Niemand zei iets over een ballon.
Dat is echt verknipt, Dickie. Waarschuw volgende keer even.
Zoals die grote ballon naast haar?
Geef me even.
Nu heeft ze even nodig. Dit is nogal een schok.
Jezus. Wat is ze breekbaar.
-Goed zo. -Dank u.
Hier tekenen.
Zin in nog een huisvrouwspotje om 12.30 uur?
Doen we. Vijf dollar. We kunnen met pensioen.
Dit werk betaalt per keer.
-Kom op. -Laters.
Tot 12.30 uur. Kom niet te laat.
Kom.
Wegwezen.
Studio B.
Midge Maisel, 9.00 uur.
Mooi op tijd. Dit is je script.
Dank u.
Een spotje voor een bedrijf in de Bronx.
-Speel ik een kind van vier? -Ik denk het.
Kon een kind 't niet doen?
Die kunnen niet lezen. Microfoon?
Eén, twee. Ik ben een klein meisje.
Nachtmerriemateriaal.
De stem van de vader komt later.
Oké.
We draaien.
'Kijk daar. Dat wil ik.'
Prima. Volgende zin.
'Hij is zo groot, papa.' Wacht.
-Wat? -Is dit porno?
-Nee. -Zo klinkt het wel.
Het is geen porno. Ga door. Van de vorige zin.
'Hij is zo groot, papa. Ik wil eraan likken.' Dit is porno.
Absoluut.
Nee. Een kind is met haar vader op pad. Hij koopt een ijsje voor haar.
-In een bordeel. -Nee.
-Dit is pornografisch. -Dat is het niet.
Dat is mijn concurrent.
Het betaalt per keer.
Half één, niet vergeten.
-Handen. -Riem.
-Adem. -Hiel.
Tonijn?
-Elleboog. -Hoed.
-Taxi? -Taxi.
-Scheet. -Handen.
Hé, dat is $2,20.
Wacht op ons.
'Zo zacht, zo comfortabel en makkelijk mee te nemen.
'Je krijgt er genoeg voor een maand in je handtas.
'Probeer dus Pursettes. Niemand zal weten welke tijd van de maand het is.'
Goed zo. Dank u, Mrs Maisel.
Heel graag gedaan.
Dank je, Susie.
Ik wil alleen de cheque.
De cheque? Je wist toch wat de compensatie was?
-Ik doe de deur open. -Ik doe het.
Je zei dat ze makkelijk mee te nemen waren.
Ik wist niet dat we in tampons betaald werden.
Een levenslange voorraad.
Zouden ze dit bij een man doen?
Hem betalen in het equivalent van een tampon?
Daar is geen equivalent voor. Rotmannen.
Hiermee halen de Rockettes het tot de overgang.
Ik regel 't wel. Ze hebben vast 'n straatwaarde.
Je gaat geen tampons op straat verkopen.
Ik doe wat ik moet doen.
De stad in.
-Ik rammel. -Sorry.
-Eten. -Later.
Opgepast. Aan de kant.
Dit is Pete Drummond.
Hij heeft een uitvaartbedrijf in Brooklyn.
Dit is Mrs Drummond.
Aangenaam, Mr en Mrs Drummond.
-Insgelijks. -Aangenaam.
Kan ik ervan uitgaan dat je deze niet meer nodig hebt?
Pete heeft het spotje geschreven. Hij legt het wel uit.
Fijn.
Een man en vrouw gaan om met een sterfgeval in de familie.
Het is een gevoelig onderwerp
en de stemmen moeten daarbij passen.
Absoluut.
Gevoeliger dan dit kan niet.
We proberen er een.
-We draaien. -Ga jullie gang.
'Papa is dood.'
Het spijt me.
Dit is niet grappig.
Weet ik. Het leek me gek genoeg grappig.
Het spijt me echt.
-Nog een keer? -Absoluut.
'Papa is dood en hij was mijn held.'
'Voor mij ook. Wat nu? Dit is zo'n verwarrende tijd.'
'Laten we Pete's Uitvaartbedrijf bellen.'
'Goed idee. Die hebben vast een steen voor...'
Sorry. Is dit echt niet grappig bedoeld?
Het is niet grappig bedoeld, Midge.
Het gaat over een overleden man.
Sorry. Dit is heel respectloos. Goed. We doen het opnieuw.
Vanaf de laatste paar zinnen.
We draaien nog.
'We bellen Pete's Uitvaartbedrijf.'
'Goed idee. Die hebben vast een steen voor papa.'
'Ze komen naar je toe, waar je ook woont.'
'Wat een troost om te weten dat papa zal rusten... met Pete's.'
Even pauze.
Deur.
'Dames, blijf gemakkelijk slank en fit met amfetaminen,
'de fijnste manier om af te vallen.'
Cut. Goed zo, Midge.
Heb je er wat?
Eten?
Eten.
We verdienen deze week even veel als vorige week, zo'n 35 dollar.
Niet slecht.
Bruto. De helft ging netto naar eten en taxi's.
Waarom kijk je mij aan? Jij eet ook.
-Geen taxi's meer. -Susie.
-Ze vreten onze winst op. -Jij wilde vandaag met de taxi.
Dat was een slecht idee. Geen taxi's meer.
Zonder taxi's zie ik er smerig en bezweet uit.
Dat maakt niet uit. Dit is radio.
Maar dan voel ik me rot, en dat is te horen aan mijn stem.
Oké, maar we kunnen hier geen geld mee verliezen.
Dit moet ons onderhouden tot we weer op tour gaan.
Hopelijk is dat snel.
Wat een moment voor Shy om oververmoeid te raken.
Hij strikt niet eens zelf z'n schoenen.
Hoe vermoeid kan hij zijn?
Geen idee. De druk van beroemdheid of zo.
Hij moet na twee maanden toch uitgerust zijn.
We hebben ketchup nodig. Zo terug.
Zaterdag, een stuiver op de Tigers
en een dubbeltje op de Cards en de Reds.
-Cards en Reds? -Ja.
-Die spelen tegen elkaar. -Weet ik.
-Je wed tegen jezelf. -Ik heb een systeem.
Dat heeft iedereen.
Dat van mij werkt. Ik moet gaan.
-Kom. -Waar is de ketchup?
Ik heb me bedacht. Neem maar mee.
'Parker maakt een speciale, kleine pen voor mijn kleine meisjeshanden.'
Hebbes.
'De bloemen van Fleishman hangen nooit slap.
'Geloof me. Zij verwacht het tegendeel van je.'
Hebbes.
'Toffenetti's is de kathedraal van de restaurants.
'We staan bekend om onze ham.'
-Hebbes. -Je bent klaar.
De Magnifieke Mrs Maisel
Niemand wilde weg uit het theater.
We zweefden naar huis als paardenbloemen over de East River.
-Goedemorgen. -Goedemorgen.
We vertelden je ouders net over een prachtige show gisteren.
-Bye Bye Birdie. Gezien? -Van gehoord.
Echt spectaculair. Een meesterwerk.
Zoveel prachtige melodieën en ze blijven maar in mijn hoofd zitten.
Dat is er geen, maar er zitten inderdaad leuke liedjes in.
Het klinkt heel leuk.
En die actrice. Chita Rivera.
Moishe.
Maar goed dat mijn broek zo'n ruim kruis heeft, hè?
Helaas.
Het is zeker niet jouw ding, of wel, Abe? Bye Bye Birdie?
Ik weet niets over die show.
Maar ik ken jou.
Jij zou Bye Bye Birdie niet leuk vinden
omdat het vermakelijk is.
Ik weet niets over die show.
Het is een meesterwerk.
Het is wel een werk, ja.
We gaan vanavond naar een film. Where the Boys Are.
Ik zal je vertellen waar die zijn.
Die hangen aan het ding dat Chita Rivera gisteren salueerde.
Jullie gaan wel veel op stap, zeg.
Het is altijd fijn om op pad te gaan. Hier is het zo krap.
We laten jullie snel met rust.
Ik ook. Dit is echt maar tijdelijk.
We vinden 't prima, hoor. We zijn familie.
Maar je vader is koppig.
Ik wilde geld voorschieten voor een appartement,
maar hij weigerde.
We hebben je geld niet nodig.
Jullie hebben net de dienstmeid ontslagen
en ik zag je erom huilen.
Ik hoef je geld niet, omdat ik net
mijn Einde der Dagen-berekening af heb.
Nu kunnen we een plek zoeken
en Zelda parttime terughalen. Het komt goed.
Ik durf 't niet te vragen.
Hij heeft er zo hard aan gewerkt. Leg maar uit.
Het is simpel.
Ik heb ons voorspelde pensioen en onze uitkering opgeteld,
ze naast onze uitgaven gelegd, aangepast voor inflatie,
en berekend hoelang je moeder en ik nog mogen leven.
'Mogen leven'?
-Ik tot mijn 67e. -Maar je bent 62...
-Ik moet over vijf jaar dood. -Heel morbide.
Ik mag tot m'n 69e leven. Als ik niet aangereden word.
Als ik eerder omkom, bijvoorbeeld op mijn 65e,
krijgt je moeder die twee jaar erbij.
Dan mag ik tot m'n 71e leven.
Maar ik moet in ieder geval uiterlijk 1965 dood zijn.
Hulp nodig?
Achter het derde honk, vijfde rij. Beste zitplaatsen ooit.
Waar heb ik die aan te danken?
Nou, ik kreeg jou te pakken
nadat zes anderen ze weigerden.
Ik ben gevleid, echt.
Hé, daar is hij. Ik hoorde dat je hier kampeerde.
Voorlopig, Donny.
-Ik hoorde twee maanden. -Maar hij is altijd thuis.
Voor de kinderen. Ik leg ze in bed
en wek ze 's ochtends. Ik ben er voor elke maaltijd en snack.
Maar als Imogene naar bed gaat, kom ik hier slapen.
Met Joel? Wat raar.
Niet in zijn bed. Dat bed.
Met Ethan? Nog raarder.
Niet als Ethan er is.
Als hij er is, leg ik stof neer
en maak ik een kussen van stof.
-Ook raar. -Ik kan 't niet blijven uitleggen.
Ze leggen het snel weer bij, Don.
Snel.
Ik hoop het. Want dit is raar.
Ik ga houtskool halen voor de barbecue dit weekend. Tot vanavond.
Tot dan, Arch.
Daarom was jij dus mijn zevende keus.
Joel?
-Wat is er? -Hij liep recht tegen die pijp.
Die stond daar als altijd
en hij liep er zo tegenaan.
-Hoe hard? -Ben ik dood?
-Nee. -Dan niet hard genoeg.
-Kom, sta op. -Ik heb niks gedaan.
Wat?
Toen ze me eruit schopte.
Je was erbij. Ik heb niks gedaan.
Niet alleen omdat je me een klap gaf.
Weet ik, Arch.
Ik hou van haar, Joel.
Ik hou zo van Imogene. Ik mis haar.
Heb je haar dat verteld?
Nee, het is zo kil tussen ons.
Dat verandert wel.
Ze was mijn eerste.
Er is nooit 'n ander geweest.
-Nooit? -Nooit.
Dat is raar.
Kun je ook helpen?
Ik ga water halen.
-Ze trekt wel bij. -Nee.
Jawel. Ze mist jou ook.
Heb je haar gesproken? Of Midge?
Nee, maar natuurlijk trekt ze bij.
Tot vanavond.
Als ik de kinderen heb voorgelezen.
Ik zal thee maken.
Goedemorgen.
Goedemorgen, Chester.
Jij hebt goed geslapen, hoorde ik.
Snurkte ik?
Of je stikte. Ik vond het wel wat.
Hoe wil je vandaag je eieren?
Rauw.
Ik snap niet hoe je kon denken dat onderverhuren aan iemand anders
terwijl ik weg was een goed idee was.
Maar je koos voor iemand die me zowat stalkt.
Hij zei niet dat hij je kende.
Dan zou ik de kamer niet krijgen. Voor wat hoort wat.
Hallo?
Ik ben enthousiast.
Sophie, hoi.
Niet zo enthousiast als over die ménage à trois
met Vincent Price en Ethel Merman, maar bijna.
Fijn.
-Doe je deur open. -Mijn deur?
Ik heb je iets gestuurd.
Jackie, doe de deur open.
Je vindt ze vast mooi.
Ik bleef zoeken tot ik eindelijk het perfecte paar vond.
-Jezusmina. -Wat is dat?
Verdomde vogels.
We hebben de vogels.
Geen huisdieren hier.
De vogels zingen, want jij hebt me de gave van zang geschonken,
zodat mijn stem vrij kon opstijgen.
Dat was echt niet nodig.
-Niet eerlijk als zij ze mag houden. -Ik regel dit wel.
Ik liet Chester zijn kat niet houden
en hij kon geen nieuw baasje vinden, dus moest hij hem verzuipen.
Heb je gisteren Walter Winchell gelezen? Over de drukte rond Miss Julie?
Nee. Dat is te gek. Zei hij dat er drukte om was?
Ik weet niet waarom ik zo lang heb gewacht om weer te acteren.
Je bent het echte werk. Je hebt het gedaan.
En jij ook, vogeltje van me.
Tot ziens bij de première.
We zullen samen buigen.
En met we bedoel ik mezelf.
Tot bij de première. Dag.
Ik ga ook naar de première van Miss Julie.
Vergeet het maar.
Kijk eens.
Wat?
Daar, op de vloer.
-Is dat een dollar? -Ik geloof het.
Dat zie je niet elke dag.
Die arme sufferd zal hem missen als hij het merkt.
-Het is maar een dollar. -Ja, inderdaad.
59th Street, Columbus Circle...
Ik moet eruit. Tot ziens in 't gekkenhuis.
Snel, voor de deur dichtgaat.
Stap hier over op de lijnen IND en BMT.
Uw thee, Mrs Weissman.
En een gratis rugelach met abrikoos.
Je weet het nog. Dank je, Darla.
U bent er niet meer zo vaak.
We hebben ons appartement verkocht.
Te groot, te veel tocht.
We hebben nu een mooi huis in Forest Hills. Ken je dat?
In Queens, toch?
Ja, in Queens.
Hier, Darla.
Ik betaal alvast, dan kun jij verder.
-Ik breng uw wisselgeld. -Dank je.
Rose Weissman? Wat een vreemdeling.
Hoi, Corinne. Hoe gaat het?
Goed, met jou?
Astrid is bevallen.
-Jongen of meisje? -Hij wordt morgen besneden.
Wanneer hebben we elkaar voor het laatst gezien?
Niet sinds het Benjamin-debacle.
Ze waren er zo dichtbij.
Ja, zo dichtbij.
Iedereen was geschokt.
Benjamin Ettenberg, de heilige graal der vrijgezellen, stapelverliefd.
Zo snel. Trouwen, een landhuis.
Een landhuis? Voor hem en Miriam?
Groot genoeg voor een gezin. Prachtig.
Dat wist ik niet.
Miriam misschien ook niet.
Ik voel me zo dom.
Waarom?
Ik duwde ze praktisch op elkaar. Zo stom van me.
Stom? Kom op. Met jouw staat van dienst?
Wat voor staat van dienst?
Weet je nog, die knul van de Heifetz met die Feinstein-meid?
Een suggestie tijdens canasta, nu hebben ze drie kinderen.
Dat was één keer.
In de Catskills liet je Sara Halpern met Mel Kleinman dansen
en nu zijn ze getrouwd en is ze zwanger.
Echt, Corinne. Het is maar puur geluk.
Dan ben jij wel een geluksvogel.
Kon je mijn Shira maar helpen.
Is ze nog vrijgezel?
Bijna een oude vrijster.
Ach, Corinne.
Niks aan te doen.
Ik heb tenminste iemand om mij straks te verzorgen.
Het was leuk je te zien. Doe Abe de groeten.
Doe ik.
De slagersjongen.
Pardon?
Melvin Goldfarb.
Hij studeerde rechten.
Maar hij koos voor dierengeneeskunde.
Dat wist ik niet.
En je dochter heeft al die katten.
Zes. En een hond. En een varkentje.
Je bent een natuurtalent. Ik ga met haar winkelen.
Corinne?
Hoeveel etages heeft Benjamins huis?
Minstens vier. En een tuin.
Het staat nu te koop.
Met korting. Echt prachtig. Tot ziens.
Dag.
Simon.
Hallo.
Ik moet gaan.
Simon.
Wacht. Simon.
Pardon.
Simon, wacht.
Ik ben het, Abe. Wacht.
Simon.
Ik ben het, Abe Weissman. Wacht.
Simon.
Abe, wat een verrassing.
Hoi, Simon.
Ik dacht dat ik je nooit zou inhalen. Je bent fit, zeg.
Ik squash af en toe. Wat kan ik voor je doen?
Niks. Ik liep over de campus,
net als vroeger, en ik zag je toevallig.
Wat een geluk.
Hoe is het met de familie?
Iedereen is kerngezond.
-Meneer? -En met je vrouw?
Ja, hoor.
-We moeten eens afspreken met z'n vieren. -Ja, echt.
Liefst voor 1965.
Ik moet nu echt gaan.
Ik wil je niet ophouden. Ik wilde alleen gedag zeggen.
Hallo.
Dag.
Goed, mensen. Rol die mouwen op
en probeer die vectoridentiteiten op te lossen.
Abbie, waarom gebruik je hier een levi-civita-symbool voor?
Leg je methodologie eens uit.
Hallo, allemaal.
Professor Weissman.
Hallo, professor Weissman.
Ik hoop dat ik niet stoor. Ik wilde alleen even langskomen.
Niet om les te geven?
Nee, niet om les te geven.
Godzijdank.
Wat fijn om jullie allemaal te zien.
Hoe gaat het?
Truman, je ziet er goed uit. Je huid is zo zuiver.
Ik heb heerlijk geslapen sinds ik u voor het laatst zag.
Dat is fijn om te horen. Slaap is erg belangrijk.
-En Kevin. -Lance.
Je hebt een goede houding.
-Ik zit op boksen. -Echt?
Zodat niemand me meer zal pesten.
Fijn. Dat zou ik niet willen.
Abbie, ben jij er ook nog?
Ja.
Oké.
Dit zijn goede jongens, professor.
Ze verdienen hun plek hier.
Behalve zes van hen.
Ik wilde even zeggen
dat al die spanning in deze zaal,
al de sores die werd veroorzaakt,
door mij kwam.
Ik liet jullie zweten.
Ik maakte jullie nerveus.
Ik gaf jullie gordelroos en liet jullie huilend naar mama rennen.
Ik heb niet gerend, hoor. Echt niet.
Mijn ego zat me in de weg.
Onderwijzen is vrijgevig zijn
en ik was heel gierig.
Maar ik heb wel gemist hoe we samen Socrates discussieerden.
Het genot van zien hoe jonge geesten de waarheid zoeken,
dat buitengewoon wonderlijke ervan.
Het genot van zelfontdekking
met de vrijheid om fouten te maken en ervan te leren.
Maar deze omschakeling was goed voor jullie mannen.
Ik zie nu in dat ik hier niet thuishoor.
Jullie horen hier thuis.
Behalve hij, hij, hij, hij, hij en hij.
Ik laat de zaal aan u, professor.
Dag, professor Weissman.
Zorg goed voor uzelf.
Tot ziens, jongens.
Nog een fijn leven.
'Het is de heerlijkste stroop van de hele wereld.
'Giet hem over pannenkoeken, wafels, wentelteefjes,
'smak met je lippen en vraag naar meer. Karo Pannenkoekenstroop.
'Echt zo lekker. Zo lekker.
'Zo lekker.'
En cut. We zijn heel blij. Bedankt, Mrs Maisel.
Zo graag gedaan.
Ze heeft het goed gedaan.
Bedankt, Thomason. Nu nog de cheque en we gaan.
De cheque? Je wist toch wat de compensatie was?
Dit is zwaarder dan de tampons.
Die van mij lekt.
Je moet de contracten lezen.
Dat heb ik gelezen. Dit stond er niet in.
Ik ben komiek. Wanneer mag ik weer komiek zijn?
-Doe de deur open. -Nee, jij.
-Het loopt m'n broek in. -Ik doe 't wel.
Ik heb pannenkoekenstroop in mijn broek.
Dat geeft vlekken.
Mijn dijen plakken aan elkaar.
'Vlak na de Van Wyck Expressway.'
'Daarna ga ik naar Ludlow's Herenkleding. Manhattan-mode voor Brooklyn-prijzen.'
Dat was het. Goed zo. Kom maar binnen.
Dat was het voor vandaag.
Is je meisje morgen vrij?
Ze gaat niet met je uit.
Voor een livespotje.
Een livespotje? Leuk. Waarvoor?
Een politica sponsort een live-evenement op de radio
en ze wil ook livereclames.
Een vrouw in de politiek. Gaaf.
Ze wil een fatsoenlijk klinkende man en vrouw als stemmen
en we dachten aan jullie.
-Ik doe het. -Ik ook.
Betaalt het? En niet in tampons of siroop?
-Het betaalt. -We doen het.
-Tot ziens. -Dag, jongens.
-Vergeet je stroop niet. -Voor je pannenkoeken.
Zo lekker.
Oproep aan dr. Rosenbaum. Melden bij Urologie.
Dr. Rosenbaum naar Urologie.
Hoi, Maureen. Hoe gaat het op deze mooie lentedag?
U ligt achter, dr. Ettenberg.
Fout antwoord, Maureen.
Het gaat heel goed.
Beter. En ik haal het nog wel in.
Dat belooft u altijd.
Benjamin.
Mrs Weissman?
Hallo.
Wat doet u hier?
Ik voel me zo ziek.
Gelukkig bent u in het ziekenhuis.
Nee, Benjamin. Ziek van schuldgevoel.
Over jou en Miriam. Hoe ik jullie bij elkaar dwong.
Mrs Weissman...
En je leven overhoop haalde
en je plannen liet maken.
Vanwege haar. Het is allemaal mijn schuld.
Nee, Mrs Weissman.
Ik wist niet hoe serieus deze fase voor Miriam was.
-Haar komiekgedoe. De timing was verkeerd. -U bent te streng.
Miriam was niet de juiste meid voor je.
Ze was raar, maar je hebt raar en raar.
Ik dacht dat ik wist wat voor raar, maar blijkbaar niet.
Rose.
Midge was precies raar genoeg voor me.
Echt?
Ik ben met veel vrouwen samen geweest.
-Dat heb ik gehoord. -Niet buitensporig veel.
-Natuurlijk niet. -Genoeg om ervaring te hebben.
Veel ervaring.
-Maar minder dan anderen. -Vast.
Ik bedoel maar dat u zich nergens schuldig over hoeft te voelen.
Echt?
Midge was goed voor mij. Maar ik niet voor haar.
Meen je dat?
Je hebt iets aardigs gedaan.
Iets heel aardigs.
En het is heel lief dat je langskomt.
Leef nog een fijn leven, Benjamin. Beloof je dat?
Zal ik doen.
Had je echt een landhuis voor jullie tweeën gekocht?
Ja, maar dat geeft niet. Ik ben heel rijk.
Dat helpt niet.
Neem jij op, Abe? Het is vast voor mij.
Neem jij dan op.
Ik zit in de andere kamer.
Kom dan hier opnemen.
Ik heb geen broek aan.
-Ik neem wel op. -Dank je.
Huize Maisel.
Hallo, ik bel voor Abe Weissman.
-Asher, met Abe. -O. Hallo, Abe.
Wat een verrassing.
Hoezo? Je stuurde me iets om te lezen.
Twee maanden geleden, ja.
Ik dacht dat het een rekening was.
Heb je het eindelijk gelezen?
Ja, twee keer.
-Je hebt mijn stuk gezien. -Ja.
Ik had zo nog gezegd dat je dat niet moest doen.
Ach wat. Ik ben een rebel.
En toen schreef je erover. Over mijn stuk.
Mijn andere stukken. Over mij. Veel gaat over mij.
Het gaat allemaal over jou.
Ik zei dat je niet moest gaan.
Asher, jij zat in dit stuk.
-Wablief? -De hoofdrol, de timmerman.
Je sprak via hem. Het was krachtig. Ik was geroerd.
De acteur die ik zag, speelde zonder hemd aan.
Domme keus.
Hij zaagde een plank door tijdens de monoloog. Je verstond niks.
Ik haat acteurs.
Maar het stuk deed me denken aan wie jij bent
en wat theater hoort te zijn.
Broadway draait nu alleen om geld.
Lafaards. Het moet om meer gaan.
-De mensen verdienen meer. -Abe.
Je stuk is een meesterwerk.
Bye Bye Birdie is geen meesterwerk.
-Wel waar. -Niet meeluisteren, Moishe.
Ik heb je verhaal gelezen.
Je hoeft het niet voor te lezen.
Sorry.
Voordat ik het geplaatst probeer te krijgen,
wil ik je toestemming.
Dat is belangrijk. Je bent m'n vriend.
Abe, het is leuk geschreven,
maar het is te persoonlijk.
Het gaat te veel over mij. Mijn privacy is mij heilig,
-dat weet je. -Klopt.
Dus...
Ik kan je gewoon geen toestemming geven.
Ik hoop dat je dat begrijpt.
Daarom stuurde ik het naar je op. Om je toestemming te vragen.
Dank je.
-Ik ga het toch proberen. -Wat?
Het moet gehoord worden.
Waarom vroeg je dan om mijn toestemming?
Omdat ik die wilde. Het wordt vast toch niet geplaatst.
Het is een goed stuk met belangrijke punten, dus misschien wel.
-Ben je het er dan mee eens? -Dat heb ik niet ontkend.
Ik zou 't alleen liever niet geplaatst zien.
Dat komt er toch niet van.
Het is een goed stuk, dus misschien wel.
-Dus je bent het ermee eens. -Dat heb ik niet ontkend.
Het komt er vast niet van.
-Misschien wel. Het is heel goed. -Dus je vindt het wel wat.
We herhalen onszelf, Abe.
Ik heb je niet gevraagd om mijn leven terug te halen.
Nee, maar ik moet het proberen.
Het wordt vast niet geplaatst.
Het is goed, dus misschien wel.
-Vind je het dan goed? -Dat heb ik nooit ontkend.
Het wordt vast niet geplaatst.
Susie Myerson en co.
Een momentje.
Ik ga hier geld voor vragen.
Susie Myerson.
Hoi, met mij. Ik kreeg je niet te pakken.
Tess. Wat is er?
Het gaat heel slecht met mama.
Shit. Haar hart?
En haar longen en lever.
Ze weet de halve tijd niet wie ik ben.
Het spijt me echt.
Ze heeft constant verzorging nodig en ik moet werken.
-Bedoel je een tehuis? -Ja, een tehuis.
Ik heb leren zwemmen.
-Dat meen je niet. -In Florida.
Ik ben geen Esther Williams, maar ik doe het best goed.
Ik werd ontmaagd in een zwembad.
Op meerdere plaatsen.
Op school, in de kantine.
-De synagoge. -Niet lachen.
Lach zelf niet.
-Jackie, doe open. -Ik ben je bediende niet.
Kijk in de spiegel.
-Ik moet gaan. -Wacht, nog één ding.
Artie heeft een oogje op mama's huis
en mijn man wil zijn moeder laten intrekken
omdat het huis van onze moeder was
en dat dus logisch schijnt te zijn.
-Wat heb je gezegd? -'Bel Susie.'
Dat was het. Ik spreek je nog.
En bedankt.
Hé.
Hoe wist je waar ik woon?
Ik weet waar al onze klanten wonen.
Ik krijg 40 dollar van je.
-Vandaag? -Ja, vandaag.
Oké.
Ik heb 30.
Ik moet 40 krijgen.
Jackie, ik krijg een tientje van je. Geef het aan Junior.
Ik heb er zeven, maar Chester is me drie dollar schuldig.
Chester, geef die drie dollar aan Junior.
Ik heb er twee.
Ik krijg nog een dollar van de krantenman.
-Hé, Coop. -Ja.
-Ik moet die dollar hebben. -Goed. Hier.
Dank je, Coop. Alsjeblieft.
Dank je, Chester. Alsjeblieft.
Dank je, Jackie. Alsjeblieft.
Dank je. Weet je nog dat ik zei dat we geen vrienden waren?
-Ja. -Als dat wel zo was,
zou ik zeggen dat als je die klunzen nodig hebt voor kleingeld,
het tijd is om wat minder te gokken.
Maar we zijn geen vrienden.
Moishe. Eerst de besnijdenis, dan eten.
Ik weet het.
Anders wordt de rabbijn boos.
Die is al blij dat ik een broek aan heb.
Ik heb een broek aan.
Tante Kathy. Blij dat u er bent. Wees niet bang.
Chip, Greta. Kom binnen. Wees niet bang.
Hallo. Je kent mij niet,
maar ik heb een stuk in de New York Times.
Neem er een. Het geschreven woord kan de wereld veranderen.
Neef Levi. Is je gezondheid beter?
Ik heb nog twee operaties te gaan.
Misschien helpt dit. Ik heb een stuk geschreven voor de Times.
Het geschreven woord kan de wereld veranderen.
En beterschap, Levi.
Ik weet dat je trots bent, maar je bent belangrijk vandaag.
-Verkoop je kranten later maar. -Oké.
Ik heb een aankondiging. Luister, mensen.
Ik weet dat het een werkdag is en iedereen wil beginnen.
Maar we komen drie man te kort voor een minjan,
dus we kunnen nog niet bidden.
We moeten helaas dus wachten.
-We halen wel wat Joden bijeen. -Zeg dat niet zo.
-Dat klonk ook fout. -Te klein voor me.
Het is niks akeligs. Alle jongens worden besneden.
Jij toch ook, neef Nicholas?
-Ja. -Dat heb je me laten zien. En vaak.
-Niet zo vaak. -Jawel.
Het enige verschil is dat dit geen ziekenhuis is,
dus de instrumenten zijn niet steriel.
De dokter is een moheel zonder medische training.
Maar ze geven de baby wijn, dus die is dronken.
Gisteren droomde ik gek genoeg dat ik wortels sneed.
Ik sneed het topje van mijn vinger, die maar bleef bloeden
en toen ik wakker werd, was alles goed.
We hebben een minjan. Mijn zoon heeft het klaargespeeld.
Dit is Jacob, een buitengewone melkboer en een zoon van Israël.
Bedankt, Levi Feldman, voor het inleiden van de sjachariet.
Jullie hebben gemerkt dat de vader, Noah,
er vandaag niet bij kon zijn.
Hij moest dringend voor zaken naar het buitenland.
Niet voor de CIA of zo. Nee.
Maar we hebben zijn zegen, dus gaan we snel aan de slag.
Ik nodig moheel David Rosenbaum uit om de briet mila te beginnen.
Bedankt, rabbijn Krinsky.
-Goedemorgen, allemaal. -Goedemorgen.
Het is een eer om hier te zijn.
Ik hoop dat dit beter gaat dan de vorige keer.
Een moheel met de hik is niet grappig.
Ik had een keer slecht geslapen de avond ervoor,
en daardoor was ik nogal kortaf.
We hebben grappigere moheels gehad.
Wie zal er flauwvallen?
Makkelijk. Die lange achterin.
Ik zeg de dame in het blauw.
Abraham Weissman, kom je erbij?
En Astrid, graag.
Ja. Oké.
Hoe voelt dit, Abe?
Ik had nooit gedacht dat ze het zo snel zouden publiceren.
Nauwelijks geredigeerd. Het is prachtig.
Je kleinzoon vasthouden, bedoelde ik.
Dat is ook fijn.
We gaan verder.
Ja.
Op goed geluk.
Die van jou viel niet echt.
Omdat ze haar opvingen.
Anders was ze als een zak piepers in elkaar gezakt.
Die van mij viel neer. Ik win.
-Gelijkspel, dan. -Echt niet.
Hoe heb je de naam gekozen, Astrid?
Eerst Chaim, voor de vader van Abe,
en dan Christian, voor mijn opa.
Dat is een aparte combinatie.
Kan ik iets voor je halen?
Kijk eens of er een telegram uit Bahrein is.
-Doe ik. -Dank je.
Heeft ze hem echt Chaim Christian genoemd?
Ja, echt.
Wie zou dat nou doen, behalve Astrid?
Sammy Davis Jr. Maar daarom houden we van haar.
'De Verenigde Staten is een eiland van vrijheid, prestatie en welvaart.
'Niks is waardevoller dan onze Amerikaanse manier van leven.'
Lekker afgezaagd.
Wat is dat?
Mijn reclamespotje vanavond.
Het is live, dus ik wil voorbereid zijn.
Wil je met me oefenen? Je kunt m'n man spelen.
Phyllis Schlafly.
Ja, een vrouw. Ze is kandidaat voor iets.
Congres. In Illinois.
-Ken je haar? -Natuurlijk.
Ik heb een stuk in de Times. Dit is geen goede vrouw.
Hoezo?
Ze is een rechtse mafkees. Ze spreekt zich uit tegen Nixon.
Mooi. We mogen Nixon niet.
Omdat ze hem te links vindt.
Dat verzin je.
Ze zei ook dat Eisenhower alleen verkozen werd
vanwege geheime beïnvloeders in New York.
Ik weet niet of je weet welke etniciteit ze bedoelt
met 'beïnvloeders' en 'New York',
maar een ervan is net een stukje penis kwijt.
Dan is ze een idioot.
Dat is ze niet.
Daarom is ze zo gevaarlijk.
Doe je voor haar een reclame?
Het is betaald werk.
Oké.
Als je een stem hebt,
moet je oppassen met wat die stem zegt.
Met God aan onze zijde
zal dit land de Sovjet-dreiging kunnen weerstaan.
Mee eens.
-Minder dan twee minuten. -Oké.
De hoofduitzending vindt verderop plaats.
Op hun teken gaan ze over op ons.
We doen ons ding in 90 seconden en dan gaan ze terug.
Spannend. Live-uitzendingen zijn te gek.
Laten we het geluid testen.
Dit is Johnny, één, twee.
Die werkt. Midge?
Midge?
Sorry. Eén, twee.
Dat is wel genoeg.
Heeft ze te veel stroop gehad? Waar is haar energie?
Ze doet de uitzending wel. Rustig maar.
Zestig seconden.
Je moet dus heel degelijk overkomen.
Denk sproetjes, blonde kinderen, tuinhekjes, ijscofeestjes.
-Je moet klinken als... -Amerika.
Ja, als Amerika. Nog vragen?
-Nee. -Uitstekend.
Midge?
Ik kan het niet.
Sorry. Wat zei je?
Ik kan dit niet.
Die Schlafly-vrouw. Ze is vreselijk.
Ik heb haar opgezocht.
Ze is racistisch, seksistisch en ze gebruikt te veel haarlak.
-Ik wil niet voor haar spreken. -Wat zei ze nou?
Dit is niet het moment voor grappen.
Die komieken maken grappen
en kennen soms hun grens niet.
Dit is geen grap. Ik doe het niet. Doe jij het ook maar niet.
-Dickie? -Susie, help even.
Miriam, ga naar de microfoon en zeg de woorden op
en dan koop ik een hoed voor je.
Dertig seconden.
Susie, heb je enig idee hoe vreselijk dit mens is?
Ik vind iedereen vreselijk.
Niet zo erg als zij.
Zij betaalt je, dus mag ik haar. Dus zeg die woorden nou.
Sorry. Ik kap ermee.
Vijftien seconden.
Miriam, je hebt net een spotje voor een massagezaak opgenomen.
Weet je hoeveel vieze aftrekbeurten
daar dagelijks plaatsvinden?
Dit is heel wat anders. Dit is een enorme vieze aftrekbeurt.
Er wordt afgeteld, Dickie. Over vijf,
-vier, drie... -Dit is live.
-Miriam. -...twee...
'Amerika. Het land van beloften.
'Schat, denk je weleens aan de wereld die je onze kinderen wilt nalaten?'
Zeg wat, verdomme.
Shit.
'Ik kan aan niks anders denken
'als ik hun lieve, onschuldige gezichten en blauwe ogen zie.'
'Maar er werken ons zoveel krachten tegen.'
'Dat weet ik. Buitenlanders en communisten
'die vinden dat we niet eens buiten de vlag mogen uithangen.'
'Er is niks mis met wat trots op de Stars en Stripes.
'Kom hier, schat.'
'Heerlijk als je tegen mijn neus wrijft.'
'Er is ook niks mis met trots op de macht van ons land.'
'Ik legde vanochtend nog aan kleine Tommy uit dat de atoombom
'een prachtig geschenk van God aan ons land is.'
Tering, dit mens is een monster.
Dat zei ik dus.
Wat is hier aan de hand?
En die overgangen zijn vreselijk.
Irene.
'Heb je de kinderen ook verteld dat we bepaalde
'rijke minderheden niet de toekomst van Amerika mogen laten bepalen?'
-Jezusmina. -Waar zijn we?
We moeten die contracten echt gaan lezen.
Heb ik gedaan. Er stond niet
-dat dit mens Satan is. -'Heb je ze ook verteld
'dat rijke minderheden niet de toekomst van Amerika mogen laten bepalen?'
'Ja, schat. Ik zei dat ze hun tanden moesten poetsen
'en bepaalde rijke minderheden geen toekomst mochten geven.'
Zoiets? Amerika, hoera.
Sorry. Waar zitten we?
Dat was het.
Krijgen we hier contanten, een cheque of vlaggen voor?
Die vrouw is een monster.
Ja, sorry, mama. Het is gewoon niet de juiste plek voor jullie.
Ik snap nog steeds niet hoe die duif binnenkwam.
Vast door het badkamerraam dat niet dicht kan.
-Wie is dat? -De makelaar, Joan.
Hoi, Mrs Weissman. Sorry van de duif.
We vinden het juiste appartement wel.
Dit is New York. Er zijn er miljoenen van.
Goed. Dag.
Het is een lastige markt. Vooral voor hun budget.
-Ik blijf zoeken. -Dank je.
Jullie hebben hier gewoond, toch? Op 385?
-Voorheen. -Een prachtig gebouw.
Je moeder hoeft zich geen zorgen te maken. We vinden wel iets.
Zal ik zeggen.
Fijne dag nog, Mrs en Mr Hollander.
-Mrs Maisel, fijn u te zien. -Hoi, Antonio.
We zeiden net dat we altijd aan jullie denken als we spritsen eten
en dat we de hele Weissman-clan missen.
We missen jou ook.
Jerry, kijk eens wie er is.
-Hoe gaat het, Mrs Maisel? -Heel goed, Jerry.
Wat kunnen we voor je doen?
Breng me naar negen. Is dat goed?
Natuurlijk. Je oude verdieping.
-Ik voel me nostalgisch. -Kom maar mee.
-Je ziet er gezond uit. -Ik heb gezwommen.
-Zwem je? -Eén keer maar.
Goed zo.
Ik wacht wel op u, Mrs Maisel.
Dank je, Jerry.
Daar ben ik nu al twee keer over gestruikeld. Weg ermee.
Ik doe het niet.
-Mag ik tv-kijken, mama? -Mama.
Carl, je kamer is net een varkensstal.
Carl is een varken.
Hallo?
-Mama. -Zeg niet 'kop dicht'.
Wat heb jij toch vandaag?
Ik tel tot drie.
-Eén, twee, drie. -Twee, drie.
Mama. Hou op.
Ik laat jullie allebei achter in New York.
Je vader en ik gaan naar Missouri
en laten jullie hier op straat bedelen.
-Nee. -Mama.
Jij gaat je dutje doen, Ronald. Accepteer het maar.
-Mama. -Je dutje is niet vrijwillig.
-Midge. -Ronald.
-Midge.
-Kom op. -Midge.
Je zoon werkt niet mee.
Hij rent naakt rond en de overburen kunnen 'm zien.
Waarom is mijn kleinzoon naakt?
Dat moet je hem vragen. Hij heeft een eigen willetje.
Mijn god. Hij vat nog kou. Pak hem.
Ik heb hem ingezeept. Hij glipt steeds weg.
-Ik heb hem. Toch niet. -De buren kijken.
We moeten hier geld voor vragen. Midge, kom helpen.
Miriam, snij hem af in de foyer.
Midge.
Hallo?
Je liet me schrikken.
Jij zou van mij moeten schrikken.
Ik ben hier ingebroken.
Geeft niet. Denk ik.
Ik heb hier gewoond. In dit appartement.
Mijn ouders woonden boven. Ik ben hier opgegroeid.
Wat leuk. Het is een mooie woning.
Ik zal hem gaan missen. Hou op met schreeuwen.
Ga je verhuizen?
Mijn man is onderzoeker en leeft van subsidies.
We trekken dus rond. Volgende week naar St. Louis.
-Mama. -Je schreeuwde alleen harder.
Sorry, ik ga weer. Je hebt je handen vol.
Nee, blijf gerust. Kijk maar rond.
Ik ben geen baby.
Mag ik de keuken zien?
-Ga je gang. -Mama.
Ronald heeft de lamp omgestoten.
Daar zal je vader over horen.
Nu allebei jullie kamer in en geen woord meer.
Sorry, aan de kant. Nee, blijf maar zitten.
Pardon. Wat kijk jij nou?
Hoe gaat het backstage?
Sophie was aan het kletsen met Gavin en Moira.
Ik gaf ze een fles whisky, wenste hen succes.
Nu heeft ze haar rare, stille moment.
Ze liet haar rothonden thuis.
Tot nu toe gaat het.
Hoe voel jij je?
Opgewonden. Dat is wat dit gevoel is, denk ik.
Goed. Ze maakte het je lastig en het is je gelukt.
Dit is ook jouw avond. Geniet ervan.
Vanavond is Miss Julie weer gek. Helemaal gek.
Ben je dan terug?
Ik heb de Graaf weggebracht
en op de terugweg zag ik Miss Julie met de opzichter dansen.
Ze kwam op me af gerend en vroeg me om een wals.
Ze is gek.
Altijd geweest, maar niet zo erg als de afgelopen weken,
sinds haar verloving werd verbroken.
Weet je hoe het is gebeurd?
Ze waren bij de stallen
en zij trainde hem, zoals ze dat zei.
Ze liet hem over haar zweep springen, zoals je een hond leert springen.
De derde keer...
Weleens van hoestpastilles gehoord?
Susie.
Dit is een chic stuk, verdomme.
Heb je nog iets lekkers, Christine?
Alleen nieren uit de kalfsvleesschotel.
Mooi.
Jean, dans je met me als ik klaar ben?
-Natuurlijk. -Beloof je dat?
Beloven?
Als ik het zeg, doe ik het.
Bedankt voor het eten. Erg lekker.
Hoort dit te gebeuren?
Inderdaad, erg lekker.
Het was lekker.
Kom op nou.
Ik ben zo terug.
Ga jij maar alvast.
Is het bijna klaar, Christine?
De dames hebben dus geheimpjes.
Dat is voor jou, Jean.
Wat ruikt dat viooltje lekker.
Wat brutaal.
Je hebt dus ook verstand van parfum.
En je kunt goed dansen. Niet gluren.
Nee. Ga weg.
Brouwen jullie een of andere heksensoep op deze midzomeravond?
Iets om de ster te bepalen
waarin een toekomstige minnaar schuilt?
Als je dat ziet, heb je dus goede ogen.
Moet ze zo stil zijn?
Nee, je moet het kunnen horen.
Kom dansen, Jean.
Ik had Christine een dans beloofd.
Christine kan iemand anders krijgen, Gavin.
Zei ze 'Gavin'?
Shit.
Ik wil niet onbeleefd zijn, maar ik heb het beloofd.
Nu hoor ik hem niet.
Ze kan een ander krijgen.
Luider.
Ze kan een ander krijgen, toch, Christine?
Mag ik Jean niet van je lenen?
Dat is niet aan mij, Miss Julie.
Is het wel verstandig als Miss Julie
twee keer met dezelfde partner danst?
Mensen zullen roddelen.
Wat nou? Wat voor roddels? Wat bedoel je?
Ze klinken net als mijn grootouders.
Het komt niet goed over als een bediende voorgetrokken wordt.
Voorgetrokken? Wat een ideeën. Ik sta versteld.
Ik, dame van het huis...
Geeft niet. Ze praat gewoon luid voor de achterste rij.
Ja, van een stadion?
Ik wil dansen
en wel met iemand die kan leiden,
zodat ik niet voor gek sta.
Zoals je wilt, Miss Julie. Ik sta tot je dienst.
-Het is geen dienst. -Verdomme.
-Vergeet vanavond alle rangen.
Christine zou een aangename vrouw zijn.
Misschien snurkt zij ook.
Nee, maar ze praat in haar slaap.
Hoe weet jij dat?
Ik heb het gehoord.
Geef me iets te drinken.
We hebben alleen bier.
Bier?
Ik wist niet dat je ontbijt serveerde.
-Ik kan het niet aanzien. -Ik kan niet wegkijken.
Wil je zelf ook wat?
Een fatsoenlijke man houdt een dame gezelschap.
Dat zou met jou erbij niet netjes zijn.
Ben je verlegen? Als grote, volwassen man?
Tout de suite. Julie heeft dorst.
We houden van je, Sophie.
Op de gezondheid van mijn vorst.
Bravo.
En nu...
Kus mijn schoen.
Dit zit in het stuk.
-Kus hem. -Ja, kus hem.
Iemand had schijnbaar zin in een mals stukje parelschoen.
En ik kom helaas net uit de stal.
Maar na de stal heb ik ze gewassen. In een toilet.
Steek die maar in je zak.
Ik was laatst bij de koeien
en een knecht probeerde me te melken.
Mijn vorige man heeft nooit mijn schoen gekust,
maar hij was wel altijd een voetveeg.
Het is zo smerig hier op het platteland.
Mijn kleren zijn zo vies.
Hoe vies zijn ze?
Zo vies dat mijn wasbord een wasbord nodig heeft.
De graaf is terug.
Graaf Dracula? Heb je daarom die zuigzoen op je nek?
Ik was het niet.
Nou mensen, we zijn bijna bij het einde aangekomen.
Iedereen is verdrietig, ik ga dood, bla, bla, bla, afgelopen.
Tot ziens.
Susie, wacht.
Ja.
Dank jullie wel.
Heel erg bedankt.
Kijk. Je hebt Sophie hooikoorts gegeven.
Dank jullie wel.
Ik haat je. Het theater haat je.
Sophie.
Stop, verdomme.
Sophie. Stop nou.
Hé, ik heb iets voor in je zak.
Wat gebeurde daar nou?
Want je hebt net niet de hele productie verprutst.
Ik heb vast bedorven kaas of een paddo gegeten en me ingebeeld
dat je je eerste Broadway-voorstelling
zo enorm om zeep besloot te helpen.
Waar heb je het over? Dit is jouw schuld.
Mijn schuld?
Ik ben de grootste komiek van Amerika
en jij besloot dat te negeren en me te laten acteren.
Acteren. In dit belachelijke stuk.
Ik had nog niet eens van Strindberg gehoord.
Had me tegengehouden. Je bent mijn manager.
Je hebt Harry Drake ontslagen omdat hij voorkwam
dat je Strindberg deed, mafkees. Weet je nog?
Net zoals met Jerry Lewis en A Raisin in the Sun.
Een goede manager doet dat.
Verdomme, Sophie.
Je vroeg me om een kans.
Die gaf ik je en jij kreeg koudwatervrees.
Hoe durf je.
Ik heb m'n nek uitgestoken voor je. Net als Bernie.
En de investeerders.
Die tennissende klootzak van een Milken stak z'n nek voor je uit.
We kregen Gavin Hawk als je tegenspeler.
Jullie zweerden samen tegen me.
Bel het Bellevue en laat ze een net meenemen.
Vooral jij.
Waarom, Sophie? Waarom zou ik?
Voor haar.
Je wilde haar omhoog werken door mij neer te halen.
-Kom mee. -Loop je nu van me weg?
Ja, ik loop weg.
Want je bent een oplichter.
Met je drilpudding, je arrogante butler en je citroenschijfjes.
Weet je wat nog het ergste is, Sophie?
Je had 't kunnen waarmaken.
Ik heb je elke dag zien repeteren en je was goed.
Nee, je was geweldig.
Een geweldige, serieuze actrice.
Je had het allemaal voor je liggen.
Je had alleen het lef moeten hebben om het waar te maken
en dat deed je niet.
Je stortte als een kaartenhuis ineen.
Harry wist het al.
Wat wist hij?
Dat je het niet in je had om een Broadway-ster te worden.
Hij was niet dom. Hij wist 't.
Ik hoef jou niet neer te halen voor haar.
Je bent haar concurrent niet.
Jullie zijn niet van hetzelfde niveau.
Zij heeft lef.
Dat is het verschil tussen Midge Maisel en de beroemde Sophie Lennon.
Je bent nu nog een ster,
maar zij wordt een legende.
En zodra ik thuis ben, laat ik die verdomde vogels vrij.