De Magnifieke Mrs Maisel
Alles is klaar.
Hier is je sleutel.
Jullie bagage is naar jullie nieuwe kamer, dus na het ontbijt
staat alles klaar.
Na het ontbijt? We zijn nooit klaar met ontbijten.
Pas als ik aan de lunch begin.
Ontbijt is perfect, net als dit hotel.
Ik heb geslapen als een roos.
En geen stekelige roos, maar een zachte, stille roos.
Ik heb geslapen alsof ik Seconal had geslikt. Want dat had ik ook.
Er zit kokos in deze pannenkoeken.
-Je moet er een proeven. -Doe ik.
Wat zijn jullie plannen vandaag?
Mijn plan is om niet in de buurt van Moishe en Shirley te zijn.
Dat klinkt fijn. Ik ga met je mee.
Het is wel fijn om jullie zo blij en ontspannen te zien.
Blijf zo ook maar voor mijn show vanavond.
Proef de kokospannenkoek.
Ik lust geen kokos.
Die proef je niet eens.
Het begint om 20.00 uur.
We kunnen daarna iets eten.
-Ik proef de kokos. -Echt? Dan moet ik nog eens proeven.
Ik heb een tafel gereserveerd.
Ik proef hem nog steeds niet.
Mama?
Papa?
-Die was ik aan het eten. -Er zit kokos in.
Ik heb voor jullie op een ligstoel geslapen.
Wat betekent dat?
Dat is jazztaal. 'Op een ligstoel geslapen.'
Zo van: 'Hé, gaaf man. Ik heb voor je op een ligstoel geslapen.'
Dat is geen taaltje. Ik heb echt op een ligstoel geslapen.
Kijk. Je ziet de latten nog.
Het is niet erg. Ik deed het graag,
maar als dank moeten jullie naar mijn show komen.
Vraagje. Ga je het hebben over mijn...
Absoluut niet. Ik hou het netjes.
Dat helpt mij wel. Rose?
Mama, je zou echt trots zijn.
En daarna kun je Shy zien optreden. Ik stel jullie wel voor.
Daar heb ik geen outfit voor.
We kopen wel iets.
Ik heb een vergadering, maar daarna kunnen we winkelen.
-Dat wordt leuk. -Ik kan geen kleren kopen.
Klopt. We hebben een budget. Niet leuk.
Heb je trouwens de bungalow in Steiner opgezegd?
-Wat? Nee. Hoezo? -Hoezo wat?
We zeggen de Catskills niet op.
-Je kunt er niet heen. -Waarom niet?
Je bent op tour. Je werkt, zeg je.
Niet elke dag. Er is wel een gelegenheid.
Mei natuurlijk niet, maar juni misschien.
Juni lukt niet. Juli kan vast wel. Nee, toch niet.
Wacht... Nee, dan zit ik in Baltimore.
Maar augustus is veel te... Dat gaat ook niet lukken.
Wat is het tijdsverschil met Stockholm?
Met een late vlucht kan ik terug zijn...
Wacht. Ik heb twee dagen in september, de 8e en de 15e.
Niet eens achter elkaar.
En na Labor Day. Ik bedoel...
We moeten naar de Catskills. Ik ben elk jaar geweest.
Onze identiteit als familie hangt ervanaf. Wat zullen mensen denken?
Dat je vader werkloos is en jij kostuums maakt voor Shy.
Ik ben zijn voorprogramma.
Ja, maar kostuums is veel netter voor een dame, niet?
Prima.
Je hebt gelijk. Ze smaken helemaal niet naar kokos.
-Gaat het met haar? -Prima.
-De investeerders zijn er. -Dat weet ik.
Ze willen het hele stuk zien en versteld staan.
Weet ik.
En op een goede manier, niet uit schrik dat ze er geld in hebben gestopt.
Dat zei ik op een geschokte manier.
Kop dicht, Bernie. Ze is in orde.
Je hoeft die gasten heus niet weer te pijpen voor geld.
Dat is een opluchting.
Eerste repetitie. Heel spannend.
-Vraagje. Ze ziet er comateus uit. -Gavin...
Ik weet niet of je het dramatische proces begrijpt,
maar comateuze acteurs zijn lastig om mee te werken.
Ze concentreert zich gewoon.
Kan ze wel praten?
Ja.
Ik weet dat het lijkt alsof ik alleen om geld geef
en ik geef ook veel om geld,
maar ik ben ook een artiest met een bepaalde reputatie
en die vrouw daar jaagt me de stuipen op het lijf.
Rustig maar.
Ik kan me niet belachelijk maken voor deze klus.
Niet zonder een gratis chauffeur.
Je wordt niet belachelijk gemaakt. Dat beloof ik.
Ga maar. Ze komt zo.
Hé.
Leeft ze nog?
Ja. Oké, mensen. Iedereen bij elkaar.
De repetitie begint over tien minuten.
Hoi, Sophie.
Ik wil je niet storen met je... Wat dan ook.
Maar de repetitie begint.
Laat je niet afleiden door de investeerders.
Doe gewoon je werk.
Meer wordt nu niet van je verwacht. Gewoon je werk.
En opstaan. Dat wordt ook verwacht.
Sophie?
Jezus. Tering.
Deze baan wordt mijn dood.
Welkom, allemaal.
Bedankt voor 't bijwonen van de allereerste repetitie
van mijn baanbrekende nieuwe productie, Miss Julie.
Het gaat lukken.
Het gaat verdomme lukken. Bernie, zag je dat?
-Het gaat lukken. -Ja.
Gavin. Sorry, was dat comateus?
-Nee. -Reken maar van niet.
Heb je Sophie gezien? Geweldig, niet?
Ze was geweldig.
Ze was verdomde geweldig.
Het gaat verdomme lukken.
Hoi, investeerder.
Heb je haar gezien? Geweldig. Dit gaat lukken.
Zeg, koffiegast. Zag je dat? Het gaat lukken.
Jij daar. Zag je dat? Het gaat lukken.
Ik kom mijn dochter ophalen van dansles.
Wat boeit mij dat? Zegt het voort.
Sophie Lennon kan acteren. Het gaat lukken.
-Hallo? -Had je gebeld?
-Ja. -Drie keer?
Ik wilde je spreken.
Je weet toch dat ik terugbel?
-Misschien kwam het niet door. -Nooit.
-Soms wel. -Nooit gebeurd.
Juni 1957. Je kreeg mijn bericht niet en er was geen melk.
En toch heb je het overleefd.
Wil je met de kinderen naar Florida komen?
Heb je daar drie keer voor gebeld?
Je belde maar twee keer toen je ging bevallen.
Ik ben hier, mijn ouders ook.
Ik kan een kamer regelen voor een maffe familievakantie.
-Ik kan niet komen. -Waarom niet?
Ik heb een baan, een leven.
Kom op. Een paar dagen maar.
We zijn net hertrouwd, zonder echte huwelijksreis.
Sorry. Wat is je volgende halte?
Toledo.
Had dat eerst gezegd, dan had ik Florida overwogen.
Ik ben de hele zomer weg, dus we gaan niet naar de Catskills.
Ze krijgen niet hun zomerse pret.
Dit kan hun zomerse pret worden. Met reptielen.
Wat?
Ik heb dit jaar toevallig een kamer geboekt in Steiner,
dus ik kan met ze gaan.
Jij kunt met ze gaan. Fijn.
Kom ons opzoeken als je een dag vrij hebt.
Maar ze zouden Florida heerlijk vinden.
Ze kunnen allebei krijgen.
Laten we die ettertjes flink verwennen
en ze dan loslaten op de wereld.
-Het gaat niet. -Twee dagen. Het weekend.
Mijn vader gaat zondag met Ethan naar de Yankees.
Dat kan hij missen.
Hij heeft een handschoen. Dat wil hij niet missen.
Voor Florida wel.
Nee, geloof me maar.
Weet ik nu soms niet wat mijn zoon leuk vindt?
-Toe nou, Midge. -Vraag het hem.
Wil je hem horen zeggen dat hij de Yankees liever ziet dan jou?
Hij is vijf. Hij ziet liever een brandweerwagen dan ons.
Vraag je het niet?
Ethan, wil je dit weekend naar Florida in plaats van naar de Yankees?
-Nee. -Blij?
Goed ingesproken op de getuige.
Wat wil je nou van me?
Ik heb de kinderen en zorg voor ze.
Ze hebben al hun ledematen nog.
Ik ben er voor ze.
En ik niet?
-Nee. Jij zit in Florida. -O, ja.
-Wat bedoel je daarmee? -Dat je in Florida zit.
-Hoe durf je. -Mr Maisel, telefoon.
-Neem een bericht aan. -Over de drankvergunning.
Ik moet gaan. Het spijt me. Echt.
-Wacht. Joel? -Ja?
Bedankt voor het zorgen dat ze al hun ledematen hebben.
Dat is wel het minste.
Zoveel zijn het er niet.
-Hallo. -Joel Maisel? Brian Miller.
Ik bel over uw drankvergunningsaanvraag.
Wat is er nu? Wil je m'n bloedgroep?
-Nee. -Mijn eerstgeboren kind?
-Nee. -Ethan, pak je spullen.
Je hebt een nieuwe papa.
Ik wilde mijn excuses aanbieden voor het misverstand.
Uw aanvraag kwam in de verkeerde lade terecht.
We wisten niet wie u was.
Wie ben ik dan?
Reken er maar op dat het opgelost is en uw vergunning prioriteit heeft.
U heeft hem deze week nog.
-Oké. -Als u nog iets nodig heeft,
kunt u gerust bellen.
Dank u.
We hebben de vergunning.
Hoe?
Geen idee. Geluk?
Geluk?
Ja, dat klonk al gek.
Hoe staan de Yankees genoteerd?
Yanks, min anderhalf.
Min anderhalf. Wie is de pitcher?
Whitey Ford.
Whitey Ford. Oké. Is die goed?
-Best goed. -Hoe voelt hij zich? Ziek geweest?
-Er heerst griep. -Geen idee.
Als je 20 zuurverdiende dollars op de Yankees moest inzetten,
lijkt je dat dan slim?
Ik ben geen adviseur.
-Tussen vrienden. -We zijn geen vrienden.
Stel van wel. Wat zou je dan zeggen?
Dat je geen vrienden moet zijn met je bookmaker.
-Dank je. -En honkbal moet bestuderen.
Zomaar een tip.
Mensen zouden niet zo bang voor je zijn
als ze je met dit roze drankje zagen.
Mayday.
Ik ben zo terug.
Ik blijf tot ik bij de kers ben.
Ik ben misselijk. Ik krijg geen adem.
Rustig, Bernie.
Ik ben van Sardi's hierheen gerend.
-Dat zijn 40 straten. -En twee boulevards.
Wat is er?
We zijn het theater kwijt.
Hoe raak je een theater kwijt?
Ze kregen een beter aanbod.
Dat kan niet. Je hebt ze een cheque gegeven.
-Die gaven ze terug. -Heb je hem aangenomen?
-Wat moest ik anders? Bukken? -Ja.
Ik nam de cheque terug.
-Dat doen beschaafde mensen. -Dat zijn dit niet.
Dit is Broadway.
Kunnen we het uitstellen?
Nee. Gavin heeft een piratenfilm en Sophie is in de herfst op tour.
We beginnen nu of niet.
Wat zeg ik tegen de investeerders?
Die zitten nog bij Sardi's.
Zeg dat we een theater regelen.
-Hoe? -Ik regel wel wat.
Als ze dit horen, stappen ze op.
Ze horen niks. Klets maar een andere kant op.
-Maar ik... -Ga nou maar.
Ik vind er wel iets op.
Shit.
Ik wil een theater.
Geen probleem. Een kiekeboetheater?
Wat is dat?
-Een vunzig theater. -Met tieten.
Noem je dat een kiekeboetheater?
M'n kind hoort me aan de telefoon.
Nee. Ik zoek een echt Broadway-theater.
Tjonge. Dat wordt lastig.
Het is een goed seizoen. Alles zit vol.
Mijn klant speelt in een stuk en ze hebben net het theater weggegeven.
-Had je betaald? -Ja.
-Ze gaven de cheque terug. -Nam je die aan?
De producent, ja.
-Hij is 'beschaafd'. -Dit is Broadway.
Ik heb dit echt nodig.
Anders is het stuk naar de haaien.
-We kunnen helpen. -Echt?
We kennen mensen.
Wacht. Zo. Beter?
-Nee. Wat heb je gedaan? -De roede gemaakt.
-Welke roede? -Dat moest toch?
-Waarom? -Voor de gordijnen.
-Nee. -Wat deden we dan?
-De ring vastmaken. -Welke ring?
Wat 'n vreselijke versie van Abbott en Costello.
Wat heb je daar?
Een doos met nieuwe platen.
Nog allemaal Chinees.
Deze is Thais.
Fijn. Dan snap ik de teksten.
-Biertje? -Nee.
Kom op, Archie. Neem een biertje en vier mee.
Wat vieren we?
Dat de drankvergunning eraan komt.
Dat is geweldig.
Joel Maisel, koning van de clubs. Maar hoe dan?
Vast mijn grote overtuigingskracht.
Ja. Of?
Geen idee.
Ineens belde iemand over een misverstand.
Ze wisten niet wie ik was.
Wie ben je dan?
Iemand die nu een drankvergunning heeft.
Op magische wijze.
Haal wat bier voor ons, Arch.
We hebben bier.
Meer bier.
Verwachten we gasten?
Oké.
Ik ga bier halen.
Mooi.
Heb je een voorkeur?
Het is voor de nep.
Oké. Zo terug.
Je was toch geen tovenaar?
Je lijkt niet verbaasd over de vergunning.
Ik ben niet te verbazen.
Heb jij er wat mee te maken?
Engels, graag.
Ik wist het wel.
Je hebt het aan je broer, of je neef,
of de neef van je neef gevraagd.
De neef van mijn neef is mijn neef.
Niet als jullie andere...
Je probeert me af te leiden.
Wat maakt het uit?
-Dat kan niet. -Waarom niet?
Omdat ik dit alleen moet doen.
Ik wil geen gunsten
of vragen om gunsten
of braadstuk maken voor een vergunning.
-Een wat? -Ik wil je hulp hier niet bij.
Zeg, John Wayne.
Dit is nogal een insulaire buurt.
Je krijgt niks gedaan zonder neven.
-Die heb ik. -Chinese neven.
Je moet mensen kennen.
Dan leer ik die kennen.
Hoe dan? Met gebarentaal?
Daar ben ik heel goed in.
Is dit soms gekrenkte trots of zo?
Misschien wel. Maar ik doe alles nu volgens het boekje.
Hoezo, nu? Wat deed je vorige keer?
Dit is mijn bedrijf, Mei.
Prima.
-Dan mag je dit varkentje zelf wassen. -Fijn.
Als je water had in de toiletten.
De loodgieter komt morgen.
Hoe ken je die?
Hoe ken ik die vergunningsman?
Hoe ken je die?
Deze heb ik niet besteld.
Blij?
Nogal.
Dat verstond ik dus prima.
Ik heb het gehad.
Rustig maar, Martha.
Ik ben dit gezeik zat. We komen helemaal hierheen...
-Hoi. -Hoi.
-Draai je om, meisje. -Waarom?
Dit doet hij gewoon, Martha. Het is niks persoonlijks.
-Hij gooide eten naar ons. -Mis, ja.
Hij heeft ons ontslagen.
Als ik een stuiver kreeg voor elke keer dat Shy me ontsloeg,
hoefde ik niet meer voor hem te werken.
Ik wil niet meer met zijn humeur hoeven omgaan.
Wil je een humeur zien? Wacht maar.
-Hij is een ster. -Kom op.
Ineens vergeten wat een lastpak Elvis was?
Elvis gooide met eten, maar hij kocht wel een auto voor je.
Wat gebeurt er toch?
Shy was vandaag ineens Maria Callas.
Wil je een lift?
-Waarnaartoe? -Naar het hotel.
Moet ik me niet op z'n minst even laten zien?
Alleen als je cocktailsaus op je kleren wilt.
Dat wil ik niet.
Carole, jij hebt de sleutels.
Wil je echt geen lift?
Nee, laat maar. Dank je.
Is dit van jou?
Ja. Daar was ik naar op zoek. Dank je.
Mooie boot.
Bescheiden. Ingetogen.
Niemand wil vandaag in mijn buurt zijn.
Dat heb ik gehoord.
Het wordt een stille show zonder een band.
Mijn zoon is goed op de kazoo. Zal ik hem bellen?
Wat is dat nou weer?
Ik ben nog nooit op een boot uitgenodigd
en kom niet graag met lege handen. Dit is Fred.
Niemand heeft ooit een plant voor me gekocht.
Hij wordt zeeziek, dus word maar niet te enthousiast.
Er is weinig feest gaande.
Volop eten, volop drinken, geen mensen.
Ik ben er. En Fred.
Hij wordt lolliger na een paar drankjes.
Mag ik aan boord komen?
Ja, hoor.
Waarom niet?
-Het is geregeld. -Echt? Zeker weten?
-Absoluut. -Het was even onzeker.
-Heel even. -Ze testten een rookmachine
dus ze zagen ons niet goed.
Maar toen de rook wegtrok, boem.
Wat zei je?
Dit en dat.
We kenden een paar man in de crew.
Ze blokkeerden de uitgangen.
Het helpt echt als je niet achter ze aan hoeft.
Dat snap ik wel.
We hebben de situatie gewoon uitgelegd.
Heel aardig.
Waarom zou je onbeleefd zijn?
Uiteindelijk snapten ze ons punt.
Je hebt het dus.
Goede prijs, je kunt er meteen in en ze gooien Julie er gratis bij.
We hebben ook een keukenset uit die tijd geregeld.
Die gasten kennen we ook.
Jullie kennen iedereen.
Ik ben trouwens dol op Miss Julie. Wie speelt Jean?
Gavin Hawk.
Die is heel goed. We hebben hem in Macbeth gezien.
Ik kan jullie niet genoeg bedanken.
Jawel. Dat komt ook nog wel.
Goed. Dat is duidelijk.
Maar jullie krijgen kaartjes voor de première. Voorste rang.
De première? Goh, de laatste keer
was toen de Mille ons kaartjes voor Oklahoma! gaf.
Hebben jullie voor Agnes de Mille gewerkt?
Ja. Geniaal. Maar ze vergeet niks.
We doen verrassend veel theaterwerk.
Nogmaals bedankt. Jullie hebben me gered.
Graag gedaan. Break a leg.
Of bel ons en dan doen wij het.
Jullie worden m'n dood.
Ooit.
-Er komt geen eind aan. -Nee.
Het is bijna op.
Nog maar 30 flessen.
Dan moeten we het rustiger aan doen.
Ik moet zeggen dat Fred het erg naar zijn zin heeft.
Mooi. Ik vroeg het me al af, want hij ziet een beetje groen.
Laat de grappen maar aan mij over.
Mee eens.
Proost.
Dit is heerlijk.
De boot?
Nee, deze boterham. Waar is het vet?
Hij snijdt cornedbeef alsof mijn moeder meekijkt.
Het is gelukkig een prachtige dag.
Vanwaar dat humeur daarstraks?
Het was zo gezellig. Wil je daar nu over beginnen?
Kom op. Meidenproblemen?
Waarom zeg je dat?
Ik heb Monica niet meer gezien.
Monica?
Is dat niet je vriendin?
Monica is dit jaar mijn vriendin
en een leuke meid, maar...
-Geen vaste vriendin. -Inderdaad.
En jij, Mrs Maisel? Ben je eigenlijk een Mrs Maisel?
Ja. En nee. En weer ja.
Maar uiteindelijk nee.
Ik heb veel champagne op. Vertaling, graag.
Ik was een Mrs Maisel.
Toen ging het uit, toen weer aan.
Toen gingen we scheiden, toen trouwden we weer
en nu liggen we weer in scheiding. Hoezo is dat verwarrend?
Hou je nog van hem?
Zeg, Shy.
Je vraagt een meid nooit naar haar leeftijd, haar gewicht
en of ze nog van haar ex houdt.
En jij? Ooit getrouwd geweest?
Ik? Nee.
Ik tour al sinds mijn zestiende.
Wil je geen gezin?
Ik heb Reggie. Hij is mijn moeder, vader, broer en mijn cipier.
-Jullie zijn al lang vrienden. -Altijd geweest.
Ja, altijd.
Soms lijkt hij wel een heel dure babysitter,
maar ik heb hem echt nodig.
Susie is mijn Reggie. Maar ze is niet heel duur.
Reggie zou nu echt pissig zijn.
Omdat je je band hebt ontslagen?
Dat is hij wel gewend. Hij zou boos zijn als hij me op deze boot zag.
Is hij niet van jou?
Ik mocht er absoluut niet mee de haven uit.
Dat meen je niet.
Ik mag niet op boten, motors,
fietsen, surfplanken en niet in de buurt komen van niezende kinderen.
Het is fijn dat er iemand op je let.
Weet je,
we gooiden een muntje op
om te zien wie er als eerste beroemd werd.
Jij hebt dus gewonnen.
Nee, verloren.
Reggie wilde per se twee van de drie doen.
En toen won jij.
Misschien. Ik denk dat Reggie me liet winnen.
Waarom?
Omdat hij wist dat ik het moest zijn.
Reggie kan alles in het leven aan. Maar ik,
als ik niet Shy Baldwin was, weet ik het niet.
Ik weet niet wie ik zou zijn.
Vertel eens.
Wat?
Heet je echt Shy?
Nee.
Hoe dan?
Dat weet zelfs Reggie niet.
Geniet je van je beroemdheid?
Ik vond niet beroemd zijn niet leuk, dus dit is beter.
Ik denk dat ik het leuk zou vinden.
Ik denk dat je erachter zult komen.
Wat is het hier prachtig.
Susie Myerson? Telefoon.
Dank je.
-Ik heb het gezicht onthouden. -Ga Florida uit.
Ja?
Waarom hoor ik gespetter?
Sophie. Fijn om van je te horen.
Hoe bevalt 't nieuwe theater? Mooie kleedkamer, hè?
Voor de muizen, ja.
Hij was goed genoeg voor Julie Andrews.
Zij is nog jong. Ze is niet zat in bed gedoken met de lichtman
die ze voor de hoofdrolspeler hield.
Je klinkt goed. En normaal.
Ook als alles naar de haaien is?
Wat is het probleem?
Gavin heeft uren met me gepraat.
Dat heet repetitie.
Nee, bovenop de repetities.
Hij praat privé, onder vier ogen met me.
En ik versta er geen hout van.
Ik weet niet of je dit weet, maar hij heeft een accent
dat normale woorden heel raar doet klinken.
Ik had niet eens geweten dat hij Jean heette.
Zo sterk is dat accent niet.
Ik weet niet of hij me wil neuken of water of een pepermuntje wil.
Nou en? Hij is een goede acteur.
Weten we dat wel? Hoe weten we dat?
Lees de Times.
Je moet de Times aan me voorlezen.
Die van gisteren was beter.
Susie.
Ja, Sophie?
Mijn drilpudding viel tegen.
Sophie, haal even diep adem.
Luister even goed naar me.
Dit is wat je wilde.
Op Broadway bewijzen dat je een serieuze actrice bent.
Daarvoor vroeg je mij.
Haal nu die kurk uit je reet,
zet je oorflappen open,
slik die smerige drilpudding door en ga je werk doen.
Laat die eikels zien dat jij gelijk hebt en zij niet.
Als je dan je Tony wint,
kun je me overslaan in je speech.
Ik zal vergeten je te bedanken.
Je gaat het prima doen. Gavin ook.
Jij maakt hem goed.
Ik maak hem inderdaad goed.
Die kun je in je zak steken.
Goed. Ik eet die drilpudding wel.
Goed zo.
Ik begin het eindelijk te snappen.
Hallo.
Heb je Sophie verteld dat ze mij beter zou maken?
Wat? Nee, zeg.
Zij zou beter worden door jou.
Oké, goed.
Wist je dat ze haar honden in het stuk wil?
Nee.
En ze hen vermeld wil?
Nee.
Met hun namen omlijnd?
Ook niet.
Er valt niet met haar te werken.
Ik zwijg wijselijk.
Na al mijn jaren in deze branche
heb ik met elk bezopen, drugsverslaafd type in een jurk,
man of vrouw, gewerkt, en ik heb nooit iemand ontmoet met zo weinig verstand.
Zo lijkt het nu omdat je er middenin zit.
Ik heb Midzomernachtdroom gedaan
waarin Titania Oberon doodde met een briefopener
en ik zou haar nog steeds boven Sophie Lennon kiezen.
Gavin, haar gekte, als je dat zo kunt noemen...
Zo noem ik het inderdaad.
Dat is ook haar genialiteit.
Die genialiteit uit zich in gestoordheid.
Het probleem is dat jullie gecombineerde genialiteit
bijna te veel is voor één productie.
Maar de kans is groter dat jouw genialiteit,
die voor die van haar zorgt, het publiek in New York verstomt
en op hun knieën brengt, waardoor jouw rol
de geschiedenisboeken zal ingaan. Zoals de Hamlet van Gielgud.
Als je het zo zegt...
Ik moet gaan. Mijn collega's zijn er.
Blijf rustig en ga zo door.
Laat me raden. Sophie?
Gavin.
Over Sophie?
Hoe kom je aan dat eten?
Kliekjes van Shy.
Wat ben ik toch dol op rijkeluiseten.
Hij heeft een prachtige zeilboot.
De perfecte gelegenheid
om m'n bootoutfit te dragen.
Godzijdank. Ik was al bang.
Shy is ingewikkeld, maar hij mag me wel.
Ja? Hoeveel?
We worden vrienden.
Ik schijn hem te kalmeren.
Ik wil je niet op 'n boot.
Waarom niet?
Boten zinken.
Meestal niet. Daarom zijn het boten.
Torpedo's, ijsblokken. Geen boten, geen motors.
Ik wil je nergens in of op zien rijden.
Ga maar rustig de Bijbel lezen. Niet het Nieuwe Testament.
Ja, Reggie.
Ik ga douchen.
Ik snap je Reggie-grap niet, maar wat een heerlijke boterham.
Zo mager.
Dit is Shy's favoriete zaal om in te spelen.
Zijn gelukstheater.
-Hoorde je dat, mama? -Wat?
Dat dit Shy's favoriete zaal is om in te spelen.
Wat te spelen?
Eten na de show was een slecht idee.
Drinken voor de show was geniaal.
Pardon, ober. Een martini, graag.
Je hebt er een vast, mama.
Parker, dit zijn...
Een martini, met olijven. Maar de martini is het belangrijkst.
Je kunt aan tafel bestellen. Hou je vrouw in de hand.
Zegt mijn dochter, voordat ze stand-up gaat doen.
Even opnieuw.
Zoals ik dus zei: Parker, dit zijn mijn ouders,
Abe en Rose Weissman.
Hallo, Parker.
Ik heb een martini besteld. Die wil ik.
Ik zorg ervoor.
Ik kan maar even blijven, want ik moet zo gaan.
Waarheen?
Mijn show opvoeren.
Dat gebeurt dus nog steeds.
Ja, dat gebeurt.
Breng er dan nog eentje. Nee, twee.
Ga je voor een record?
-Ik bespaar hem de wandeling, Marion. -Miriam.
Marion is ook leuk. Zullen we het veranderen?
Ik zou het niet doen.
Sorry dat ik zo laat ben. Ik werd gebeld.
Mama, papa. Jullie kennen mijn manager Susie nog wel.
-Ja. Hallo. -Hallo Abe, hallo Rose.
-Deze zijn van mij. -Excuseer ons even.
We weten wie je act gaat verstoren.
Ze waren al een uur aan het drinken.
Doe me een lol. Hou ze in de gaten. Vooral m'n moeder. Rustig aan met de gin.
Dat wil ik niet doen.
Luister eens.
Susie, die 10% van mijn salaris krijgt,
komt jullie gezelschap houden.
Heel gladjes.
Tot na de show.
Jullie worden verwend vanavond.
Miriam voelt zich daar erg op haar gemak.
Jij hebt haar act vast al vaak gezien.
Dat klopt.
Goed. Zeg hem dan voor me op.
-Wat? -Alles. Woord voor woord.
Ik wil niet verrast worden.
Als ik weet wat er komt, kan ik mijn oren bedekken of op de juiste plek hoesten.
Vertel me de grappen en handgebaren
waar ik me op moet voorbereiden.
Susie, pardon. Telefoon voor je.
Dank je, Parker. Excuseer mij.
Met Susie Myerson.
-Hoe gaat het? -Prima.
-En Florida? -Bevalt ook.
Fijn.
Sophie en Gavin zijn aan het vrijen.
-Wat? -Nu. Backstage.
Luide, gewelddadige en beestachtige seks.
Maar ze haten elkaar.
Klinkt dat als haat?
Een beetje wel.
Zijn dat de honden niet?
Nee.
Ik kwam om 14.00 uur het theater in
om iedereen welkom te heten en weg waren ze.
Zijn ze al zolang bezig?
Ja.
Jezus. Dat is zorgwekkend.
Flower Drum Song heeft geklaagd.
Bye Bye Birdie heeft de vakbond gebeld.
We krijgen een flinke boete. Suggesties?
Ze moeten uiteindelijk klaar zijn. Wacht af.
Ze heeft al een maand alleen drilpudding gegeten. Hoelang houdt ze dit vol?
Hou daarmee op.
Geniet van Florida.
De sterren van mijn Broadway-show haatneuken elkaar.
Wie wil nog iets drinken?
Ik. Graag.
Er bestaat iets nieuws genaamd de anticonceptiepil.
Kennen jullie die?
Een pilletje waarmee je zoveel seks kunt hebben als je wilt,
zonder zwanger te worden.
Maar alleen getrouwde vrouwen krijgen hem.
Vrouwen die geen seks meer willen.
De Voedsel- en Warenautoriteit heeft dus humor.
1960, een interessante tijd voor vrouwen.
Ze zeggen...
En met 'ze' bedoel ik mannen.
Ze zeggen dat vrouwelijk stemrecht Kennedy in het Witte Huis kan krijgen.
En waarom?
Omdat vrouwen hem knap vinden.
Dat vind ik zwaar beledigend
en hij is ontzettend knap.
Maar dit is mijn vraag.
Waarom kan het niet allebei?
Ik kan tegelijkertijd willen dat hij zijn zorgplan doorvoert
en dat hij Jackie dumpt en met mij trouwt.
Mag een moderne vrouw tegenwoordig geen meisje meer zijn?
Niet van roze houden? Of paarden? Of kramp niet meer gebruiken als smoes voor gymles?
Ik zou een slechte suffragette zijn geweest.
Ik ben dol op stemrecht, hoor.
En stemmen. Je krijgt een badge.
En ik bewonder al die vrouwen die voor dat recht gedemonstreerd hebben
en daarbij in het wit gingen. Misschien wel hun grootste opoffering,
want wit is een lastige kleur.
Wit laat je er bleek uitzien, of dik, of als een verpleegster.
En niet na Labor Day, tenzij je van de Klan bent.
Die heldhaftige vrouwen hebben dus geprotesteerd voor hun rechten.
In het wit. Op straat. Waar het vuil is.
Ze werden niet alleen vastgezet, gedwongen gevoed en veroordeeld,
maar denk eens aan de was.
1960 dus.
Er komt verandering aan.
In de volgende generatie zal er een suffragette zijn
die roze draagt en paardrijdt, een ongetrouwde vrouw die de pil slikt
en zo vaak seks heeft als ze wil zonder zwanger te worden,
en een getrouwde vrouw die hoofdpijn heeft en gaat slapen.
Deze hebben we niet besteld.
De bar en ik hebben een afspraak. Laat ze maar komen, Clint.
Rosie, eet anders ook een hapje.
Susie, groei anders een paar centimeter.
Oké, zo zit het dus.
Jullie gaan het niet geloven, maar ik ben uitgepraat.
Jullie waren het beste publiek ter wereld.
Bedankt voor de goede indruk op mijn ouders.
Dat zal helemaal niks veranderen,
maar ik waardeer het toch.
Ik ben Mrs Maisel. Dank jullie wel.
Hoe graag ik ook denk dat jullie hier alleen voor mij zijn,
weet ik dat dit het moment is waarop jullie hebben gewacht.
Dames en heren, de enige echte Shy Baldwin.
Wat is er gebeurd? Je zou toch op haar letten?
Ik heb jammerlijk gefaald.
Zeg dat wel.
Ze is gestoord.
Ze is John Huston in een beha. Raar dat ze nog niet gekotst heeft.
Ik zei dat ze niet meer mocht bestellen. Ze noemde me een circusfreak.
Ze vertelde me hoe mijn kooi eruit zou zien.
En waar ik zou optreden: na de hondenjongen, voor het punthoofd.
Ik kon haar niet laten stoppen met drinken,
dus probeerde ik haar drankjes zelf te drinken.
Maar toen vergat ik
welke drankjes van wie waren
en toen bestelden we allebei meer
en dronken we samen, en nu ben ik ladderzat.
Jij lijkt wel een Siamese tweeling. Jij kunt ook bij het circus.
-Oké. -En je vader
is ook niet in orde, maar dat komt omdat alles te hard staat
en hij recht onder de airco zit.
Is het gezellig?
Florida is te gek. We moeten hier gaan wonen.
In deze zaal.
Ze hebben vast niet genoeg gin.
En Shy Baldwin. Horen jullie hem? Hij staat daar.
Jazeker.
Ik ga met hem trouwen. Ik hou van je, Shy Baldwin.
Pardon. Heeft u een warme deken?
Goedemorgen.
Goedemorgen, papa. Ik heb ontbijt.
Dat is veel beter, dank je.
Je bent flink doorgezakt gisteren.
Omdat iemand pas na de show wilde eten.
En toen besloot iemand haar gewicht aan gin te drinken.
Zoveel weeg ik niet.
Weet je nog dat je Shy hebt ontmoet?
Shy?
Baldwin.
Die heb ik niet ontmoet.
Jullie hebben een uur gepraat.
Je zong zijn hele kerstalbum voor hem in het Jiddisch.
Niet waar.
-Herinner je je mijn show? -Nee.
Ik wel. Ik heb twee keer gelachen.
Ik lachte vier keer om Red Skelton,
dus je bent half zo grappig.
-Wat ruik ik toch? -Eieren.
Haal die weg.
Kom op. Je moet je toch iets van gisteren herinneren.
Nee.
Er waren wel momenten
waarop je iets zei en er niet werd gelachen.
De opzet voor een grap.
Laat die dan maar weg, want niemand lacht.
-Goede tip. -Dat herinner ik me. De stilte.
Oké.
Maar eerlijk is eerlijk.
Vorige keer dat ik je zag, ging alles over penissen en seks,
en neuken en ballen en penissen en tieten...
In hemelsnaam, Abe.
Ik bedoel dat jij een heel nette show hebt bijgewoond.
Wat een geluk. Ik voel me alsof ik dood ga,
maar heb tenminste de schunnige show van mijn dochter gemist.
Geeft niet. Je krijgt vanavond een herkansing.
Waar heb je het over?
-Je zou mijn show komen bekijken. -Klopt.
Maar het telt niet als je je niks herinnert.
-Natuurlijk wel. -Nee.
Ik zie je show niet weer.
Je hebt hem nog niet gezien.
In de rechtbank zou je dat argument verliezen.
Klaag me dan maar aan.
Ik wil naar huis. Ik mis mijn appartement.
Mijn prachtige appartement.
O, mama.
Als die nare Shy Baldwin niet had gebeld, was je nu getrouwd geweest.
Excuseer mij.
Laat maar. Ik ga wel.
Ga maar iets leuks doen. Zij is nog wel even ko.
Mama? Ik kom binnen, oké?
Je gaf me een hartaanval.
Je gezicht was om te gillen.
Ik ben een stadsmens.
Al mijn beelden van de zee komen uit monsterfilms.
Mijn god.
Inktvissen uit de ruimte met lasers als ogen.
Godzilla en nazi-onderzeeërs.
Je was altijd zo makkelijk te foppen.
Ja, ik ben erg goedgelovig.
'Hallo, Abe? Met Upton Sinclair.'
Je klonk net als hij.
Niet dat ik weet hoe hij klinkt.
Fijn om na al die jaren weer grappen met je te maken.
Ik moest wel even wennen aan jou in een zwembroek.
Dit is Florida, Abe.
Het is een zwembroek of niks.
Upton Sinclair. Precies zoals hij.
Vito Vincenzo.
Dat was het.
We wilden een vakbond
voor de fruitboeren in de Lower East Side,
en alleen Vito weigerde.
Wat hebben we hem lastiggevallen.
'Hoe kun je dit je collega-fruitboeren aandoen?
'Schaam je je nou niet?'
We noemden hem de 'rotte appel'.
We zetten 'vakbond' op zijn citroenen.
Op elke losse citroen.
We hadden veel te veel vrije tijd.
Het is hier zo stil. Alleen de oceaan.
Ik ben er echt dol op.
Ik kon me jou hier nooit voorstellen.
Hoezo niet?
Je bent zo New Yorks. Een stadsman.
Ik zou het daar nu geen vijf minuten uithouden.
En kijk wat ik hier heb. Zon, zee, vrijheid.
Ik doe open en sluit wanneer ik wil,
ik draag al weken geen sokken meer
en ik mis geen enkele avond de prachtige zonsondergang.
Het is een paradijs.
Weet je?
Ik geef geen les meer.
Dat meen je niet. Hoezo?
Ik had er geen zin meer in.
Mijn werk daar leek niet belangrijk.
Wat doe je nu dan?
Dat probeer ik nog uit te zoeken.
Ik mis de oude ik. De man die jij kende.
Ik wilde die passie terug. Ik wil ergens om geven.
Deel uitmaken van iets zinvols.
Ik verkoop nu aas, dus nee.
Ik heb een stel jongeren ontmoet.
Ze praatten net zoals wij vroeger.
Volop vaktaal en verwijzingen naar Trotsky.
Telt Trotsky nog?
Ze wilden een krant beginnen.
Dat wil iedereen. Wij ook ooit.
Ik wilde hen helpen om hun ambities waar te maken, een verschil maken.
Maar na een paar weken besefte ik dat het gewoon sukkels waren.
Alle jongeren zijn gewoon sukkels.
Ze konden zich niet concentreren, niet spellen of fatsoenlijk nadenken.
Ze denken dat 'het zijn de jaren 60' al een manifest op zich is.
Voor hen ben je al een rebel als je je niet wast.
Daarin waren wij anders. Wij wasten ons.
Klopt. Wij roken heerlijk.
Mis je New York echt niet?
Helemaal niet.
Ben je terug geweest?
Sinds ik op de zwarte lijst sta en mijn laatste stuk niet door mocht gaan?
Nee, dus.
Het is nu anders.
Ik heb hier een leven.
Je was zo'n goede schrijver.
Schrijf je nog weleens?
Nu? Nee.
Waarom niet? Er schuilt na dit alles vast een goed verhaal in je.
Abe, ik heb het theater alles gegeven en ik werd eruit geknikkerd.
Dat klopt. Dat weet ik.
Ik was een van de succesvolste toneelschrijvers op Broadway.
Elk stuk van mij draaide winst.
Ik won een Pulitzer.
Ze noemden me de Amerikaanse Tsjechov.
Dan noemt één sukkel me communist en poef, alles is voorbij.
Geen vrienden meer. Geen agent of producent meer.
Je bouwt 20 jaar je leven op en 't is in twee maanden voorbij.
Het theater heeft mijn hart gebroken.
Ik wou dat ik iets had kunnen doen.
Zoals? McCarthy het verhaal over de fruitkraam vertellen?
Zeggen dat je een goede man was.
Dat ik geen communist was? Dat was ik wel.
Nee, jij was docent.
Je had een jong gezin.
Waarom zou ik jou met me meeslepen?
Ik had dat risico best willen nemen.
Weet ik.
Elke avond als ik deze kiosk sluit,
ga ik naar huis, kruip ik in bed en denk ik:
als ik morgen terugga,
is hij er misschien niet meer.
Gestolen of platgebrand.
Soms sluit ik hem niet eens af.
Om de dieven een kans te geven.
Maar elke ochtend als ik het strand op kom lopen,
staat hij er nog.
Het stralende bewijs van mijn mislukking.
Je bent niet mislukt. Anderen lieten je stikken.
Al die mensen zijn er nog. In New York, in de theaterwereld.
En ik draag bloemenbermuda's naar 't werk.
Dus, New York...
Het is over tussen New York en mij.
Ze voeren hier een stuk van mij op.
In Miami?
Een buurttheater.
Welk stuk?
Pillar of Salt.
Dat is een heel ambitieus buurttheater.
Ze deden vorig jaar een prachtige uitvoering van Bloomer Girl,
dus ze zijn vast erg goed.
Ga erheen.
-We kunnen samen gaan. -Abe.
Nee.
We moeten bijvullen.
Fijn om weer een oude vriend te zien.
Je bent nog altijd een mensch.
Dat geeft me hoop.
Ziet er goed uit.
Heel goed, zelfs.
Een paar tafels en stoelen en je hebt hier een club.
Ja.
Mag het wat enthousiaster?
De laatste loodjes, vriend.
Mei heeft die drankvergunning geregeld.
Hoe heeft ze dat klaargespeeld?
Wie weet? Ze deed het gewoon.
Nou en? Soms heb je hulp nodig.
Nee.
Ik moet het in m'n eentje zien te redden.
Ik was ons hele huwelijk ondergeschikt aan Midge
en dat wil ik niet weer.
Dan moet je andere vrouwen uitzoeken.
Je kiest dirigenten.
Ga voor iemand die triangel speelt.
Triangelmeisjes zijn saai.
Imogene?
Hoi, schat.
-Wat ben je... -Dat is natte verf...
Ja, dat doet ze dus.
Mooie kleur, toch, schat?
Misschien voor onze woonkamer, want...
De tweede keer is net zo eng.
Dit zijn je kinderen, Archie.
Je bent niet meer thuis,
dus je was misschien vergeten hoe ze eruitzien.
En dit is de reden waarom je die drie kinderen hebt.
Ook om je geheugen op te frissen.
Een beetje dramatisch, niet?
Vind je? Misschien.
Mensen doen rare dingen als ze te lang alleen zijn.
Je bent niet alleen.
Je moeder is er, je kinderen zijn er
en je hebt de verkeerde naam geschreven.
Tenzij je Eric stiekem in 'Pete' hebt veranderd.
Dat was een test. Goed zo.
Luister, Imogene...
Wat denk jij nou bij te dragen, Joel?
Niks.
Ik wacht daar wel.
Kunnen we hier thuis over praten?
Kom je dan naar huis? Wat fijn. Wanneer?
-Vanavond. -Hoe laat?
-Weet ik niet. -Ik wil opblijven.
-Elf uur. -Elf uur vanavond?
Ja.
Ik zal m'n neus poederen in afwachting.
Je moest ook echt iedereen met je meeslepen, hè?
Imogene.
-Ga achter haar aan. -Nee.
Ik laat haar afkoelen. Ik los het vanavond op.
Zeker weten? Ik kan alleen gaan.
Wat is daar nou leuk aan?
Het is niet leuk. Het is onderzoek.
We bekijken de concurrentie.
Dus geen drank.
Er wordt wel degelijk gedronken.
Maar op een verdrietige, niet-lollige manier.
Een ideale avond daarvoor.
Morgen is er niks.
En de meiden hebben pianoles aan 12th Street.
Geen piano's.
Geen lessen. Geen straten.
-Je wilt me bang maken. -Ik moet wel.
Dat zei je ook toen de demonstranten het plein op kwamen.
En toen die Franse film in de bios draaide.
'Dit is het einde van alles.' Maar dat was niet zo.
Dit is heel wat anders.
Geen langzame ontaarding.
Volledige verwoesting als bliksem
uit de hand van God, allemaal binnen een uur tijd.
Hallo, fijn je te zien.
Dit lijkt er meer op.
Veel eleganter dan de vorige plek.
De vloer plakt niet.
Zet dat op de lijst. Af en toe de vloer schoonmaken.
Whiskey, puur.
-Twee stuks. -Hoeveel?
-Drie dollar. -Voor twee whiskeys?
Krijgen we de stokerij erbij?
Geen comedyclub, dus.
Zeg dat wel.
Wat doe je?
Maak er een dubbele van.
Je deed je ring af.
Gesprekken gaan makkelijker als ze denken dat je geen vrouw hebt.
Die heb je wel. En ze geeft al je kinderen een nieuwe naam.
Rustig maar, Joel.
Wat voor gesprekken wil je aangaan?
Uitgaansgesprekken.
Wat zijn dat voor gesprekken?
Die niet over kinderen gaan of met m'n schoonmoeder zijn.
Laat mij maar. Alsjeblieft.
Je hebt niet veel tijd voor gesprekken.
Dit is onze laatste halte.
Eén drankje, even rondkijken en we gaan.
Prima.
Geef die meiden daar een rondje.
Hoi.
-Let je wel op de tijd? -Ja.
-Je moet om elf uur thuis zijn. -Ik heb een horloge.
Heb je dat niet afgedaan? Ik vraag het maar.
Ben je m'n moeder of zo?
Je had het Imogene beloofd. Anders ben ik de eikel.
Dat ben je eigenlijk al 'n beetje.
Of niemand is een eikel en jij bent om elf uur thuis.
Ik deed ook niet moeilijk toen jij door je Penny-fase ging.
Is dit dan een Penny-fase?
Ik geef een stel meiden wat te drinken. Meer niet.
-Je begaat een fout. -Mijn god.
Luister naar me. Ik doe je een lol.
-Ik doe helemaal niks. -Je gaat alles verprutsen.
Nee. Ik ben jou niet.
Ik heb nooit m'n ring afgedaan.
Ik heb nooit m'n secretaresse geneukt.
Ben je nou gek geworden?
Het spijt me echt.
Ik laat je niet te laat komen, verdomme.
Ben je andermans oppas?
Je moet om 23.00 uur thuis zijn.
Oké. We gaan al.
Dit zijn de beste uitsmijters tot nu toe.
Shit. Ik ben hier zo slecht in.
Heeft je neefje zulke rare voeten?
Genoeg. Ze krijgen allemaal baslessen voor kerst.
-Hoi. -Hé.
Lastig publiek.
Shy is er niet.
Hoe bedoel je?
Hij kwam niet naar de soundcheck.
Hij hangt weer de diva uit.
-Weet je nog, in Des Moines? -Ja.
Dat zou Shy niet doen, gewoon niet komen opdagen.
Of wel?
Soms is hij gewoon te laat.
Soms laat hij ons uren zitten.
Soms zelfs dagen.
-Weken. -Des Moines.
Misschien is er iets gebeurd.
Nee. Hij is gewoon een eikel.
Des Moines.
Heeft iemand hem gebeld? Of op de boot gekeken?
Reggie en Henry hebben een lijst met zijn vaste plekken.
Als hij gevonden wil worden, vinden ze hem wel.
Het kan me wat. Ik begin weer.
Waarom probeer je het ook?
Omdat dit vrouwenwerk is, Slim.
Shy?
Shy? Ben je hier?
Mijn god.
Shy?
Gaat het? Ik ben het, Midge.
Kijk me aan.
Niet met vreemden praten. Heeft je mama je dat niet gezegd?
Hier. Hou vast.
Zet dat glas neer.
Dat gaat niet gebeuren.
Kun je bewegen? Ben je nog ergens gewond? Is er ergens licht?
Te veel vragen.
Sorry. Nog eentje. Wat is er gebeurd?
Nou, ik ging uit, ontmoette iemand...
Iemand? Wie dan? Jake LaMotta?
Ga weg, Midge.
Shy, alsjeblieft.
Wat? Ik ging naar 'n bar en nam iemand mee terug.
-Moet ik het soms tekenen? -Dat zou helpen.
Ik ben zanger, geen schilder.
Ik snap het niet. Je gezicht ligt in puin.
Wat voor meid kon je zoiets aandoen?
Ach, schat.
Ach, schat wat?
Dus, Monica...
Ziet er goed uit op foto's. Zoals al die meiden.
Waarom zou hij je dit aandoen?
Hij was vast fan van Chuck Berry.
Ik had Reggie beloofd dat dit niet meer zou gebeuren.
Het geeft niet. We moeten je laten verzorgen.
-Nee. -Je werd aangevallen.
Geen dokters. Niemand mag het weten. Niemand in de band.
-Die zullen woedend zijn. -Nee, hoor.
Hebben ze Des Moines genoemd?
-Nee. -Dat komt nog wel.
Ze maken zich gewoon zorgen.
Je bent grappig, Midge.
Shit.
Als een Joodse iets weet, is het wanneer je naar de dokter moet.
Ik moet naar de show.
Shy...
Ik heb het Reggie beloofd. Hij mag dit niet weten.
-Maar... -Ik meen het.
Je mag niet zeggen dat je me zo hebt gevonden. Vertel het niemand.
Goed. Dat beloof ik.
We zullen gewoon...
We lappen je wel op.
We kunnen terug naar het hotel. Ik heb make-up.
Harriet, mijn vriendin bij B. Altman,
heeft me trucjes geleerd voor een donkere huid.
Ik kan niet naar je hotel.
Hoezo, mijn hotel?
Dit is Florida. We verblijven niet in jullie hotels.
In Florida zitten we in Overtown.
Goed. Dan geen hotels.
Je bent een heel ijdel mens.
We hebben dus geen medelijden meer.
Je moet iets van make-up op deze boot hebben.
Ja.
Hier kan ik wel wat mee.
Oké.
Goed.
Zit stil. Ik lap je wel op.
Dwayne.
Wat?
Mijn naam is Dwayne.
Het komt allemaal goed, Dwayne.
Ik hoorde net dat Shy er is.
Geloof ik.
Ik lette niet echt op.
De krukset.
Shit. De krukset.
-De krukset. -Kom op.
De krukset. Kom op.
Dames en heren,
het Fontainebleau presenteert met trots...
Shy Baldwin.
-Waarom doet hij de krukset? -Geen idee.
Waarom doet hij de krukset?
Waar is papa?
Die is moe.
Wat doe je?
Ik kom bij je zitten.
Waarom?
Omdat ik jou ken. Het is raar als ik dan daar ga zitten.
Moet jij niet optreden?
Nee. De plannen zijn veranderd.
Dat is jammer.
Pardon. Mag ik een koffie?
Waarom? Wat is er gebeurd?
Nou...
Shy zingt.