VOOR GARY STEWART
-Drie uur om je haar te doen. -Nou en?
Leer toch eens op tijd komen.
Zo laat was ik niet.
We moesten er om 12.00 uur zijn.
Het is 12.30 uur.
-Nu snap je het. -Ik ben niet als eerste.
Gaat het niet om.
Als ik er ben als ze roepen, ben ik niet te laat.
Zo werkt het niet. Het gaat om een klok.
Ach, wat.
Doe nou maar niet zo.
Dit is het echte werk. We moeten ons professioneel gedragen.
-Waar is je jasje dan? -Wat?
Je nieuwe, dure jasje.
Je durft het niet te dragen.
Bang voor een stom jasje?
Nou?
Het kan niet in de wasmachine.
Dit is het echte werk.
Half één is te laat.
Ze tapdansen nog.
Iedereen is er, behalve Mrs Maisel.
-Wat is een Mrs Maisel? -Een zangeres, vermoed ik.
-Wie ben jij? -Mrs Maisel.
-Dat zei ik. -Hij vroeg het mij.
Je bent te laat.
In het leger kom je niet te laat.
-Ik zal geen soldaat worden. -We zijn niet te laat.
-Wat? -Wat?
We moesten er om 12.30 uur zijn en dat is het nu.
Miriam Maisel komt nooit te laat.
Je hebt voor me gelogen.
-Krijg wat. -Daar is ze.
Sergeant Mitchell Burns.
Majoor Brillstein is ceremoniemeester.
Voor de voorstelling noem je hem 'Buck'.
Heel redelijk.
Hij zegt je naam. Zwaai, lach en verlaat het podium.
Mag ik eerst lachen, dan zwaaien?
Nee.
Zo serieus. Waar is de jongen in je?
Bedoel je Tom?
Nee. Wie is Tom?
Mijn jongen.
Afbreken.
Ik verlaat het podium. Wacht, echt? Is dit niet mijn set?
Nee, je introductie. Je krijgt later 20 minuten.
Daarna kondig je Shy Baldwin aan en blijf je in de buurt.
Aan het eind zingt iedereen samen White Christmas
en nemen we foto's. Oké?
En als ik White Christmas niet ken?
Wie kent dat niet?
Ik. Ik ben joods.
Ik bedoel, we vieren geen...
O, White Christmas. Ja, dat ken ik wel.
-Neem haar mee. -En jij, baas?
Lekker ferme greep.
Ik ren heus niet weg. Ik ben hier vrijwillig.
-Neem haar mee. -Dag.
Die greep hoort dus bij de uitrusting.
Miss America 1959, Mary Ann Mobley.
Ken jij toevallig de tekst van White Christmas?
Onze favoriete huisvrouw, Mrs Maisel.
Toe maar.
Hallo, jongens.
Kampioen hoelahoepen...
Kom mee.
Mijn derde soldaat vandaag. Zo ontstaat geroddel.
Jullie zijn echt rappe jongens, hè?
-Hé. -Oi.
Sorry, ik wilde... Ben ik soms je kruier? Hier.
Shy Baldwin.
Ik wil info krijgen,
maar zonder uniform kijkt niemand je aan.
Maisel?
-Ik wachtte op jou. -Waarom zei je niks?
Je treedt om half twee op.
Dertien-dertig, bedoel je.
Of gewoon half twee.
Ik deed de legertijd.
Fijn. Sta om één uur klaar voor het geval dat.
Je bedoelt natuurlijk 1300 uur.
Waar is mijn kleedkamer?
Zeg dat ik gelijk heb.
Ik heb dit de hele week geleerd.
Breng haar naar de foyer.
Geven ze fooi in het leger?
-Laat nou maar. -Nooit.
De Magnifieke Mrs Maisel
Waarom draag ik deze weer?
Ik moet me omkleden.
Wacht, sorry. Deze is van ons.
Ik mocht elke open plek nemen.
Heb je je ingeschreven?
Dat heeft niemand gezegd.
Wat ben je mooi.
Dank je.
Opgelost. Blijf je daar zo staan?
Sorry.
Regel één voor dit optreden?
Niet vloeken.
Regel twee?
Niet vloeken. Jurk.
En geen pikgrappen. Dat ligt gevoelig voor soldaten.
Daarom zijn ze soldaat.
Grappen over grote pikken, dan?
Hoe bedoel je?
'Wat hebben kabouters en mannen met een grote pik met elkaar gemeen?
'Ze zijn zeldzaam en brengen geluk.'
Of: 'Hij had zo'n grote pik dat de mohel een hakmes nodig had.'
Of: 'Zijn pik was groter dan Disneyland. Ook een betere attractie.'
'Hij had zo'n grote pik dat hij geen koosnaam,
'maar een voor- en achternaam had.'
'Z'n pik was zo groot dat zelfs toen hij vreemdging
'zijn pik de grootste eikel was.'
-Geen pikgrappen, dus. -Hou het netjes.
Goed? Ik ga even bellen.
Alles goed. Ga maar.
Fred, telefoon. Je moet iets bestellen.
-Ik heb decafé besteld. -Hij, ja.
Susie?
-Heb je ze? -Ja, we hebben ze.
Maar we snappen nog steeds niet waarom.
Ik moet een tourcontract voor Midge regelen,
en behalve om de tour zelf
weet ik niet wat ik moet vragen.
Ik wil overtuigend overkomen,
dus geef me wat tips.
Wat kregen andere komieken
met iemand als Shy Baldwin?
We bewijzen je wel een enorme gunst.
Ik moest deze contracten in mijn bowlingtas smokkelen.
Nu heb ik geen bowlingbal.
Wees gerust. Op een dag zal ik jou kunnen helpen.
Echt.
Denk je van niet?
Je bent zo wispelturig.
Geef me wat cijfers voor ik je in je zak sla.
Oké.
Georgie Jessel verdiende $10.000 per week in het Blue Angel.
Wat krijgen voorprogramma's?
Phil Silvers verdiende 12.000 per week.
Als voorprogramma?
Nee, voor The Phil Silvers Show.
Denk even aan je zak.
George Burns kreeg $10 voor hij Gracie Allan ontmoette.
Dat was in 1921, ja.
-Hoeveel is dat vandaag? -Tien dollar.
Nee, omgerekend.
Tien dollar.
Ach. M'n lieve Fred, toch.
Murray Bringle kreeg $300 als voorprogramma van Lenny Fring.
-Wie is Murray Bringle? -Geen idee.
-En Lenny Fring? -Geen idee.
Zeg dat ze om iets aparts moet vragen.
Ja, je moet om iets aparts vragen.
Hoezo, om iets hards?
Iets aparts.
Iets aparts wat specifiek is voor jou.
Bijvoorbeeld dat er op alle kussens een kat moet staan.
Dat doe ik niet.
Het moet. Anders nemen ze je niet serieus.
Hoe apart moet het zijn?
Gleason wil twee flessen Old Forester-bourbon, een gare biefstuk
en een foto van de biefstuk voor hij gebakken was.
George Burns wil verse bloemen, sigaren,
zes paar sokken en een kom boter.
Lenny Fring wilde een kaasdoek, een stuk touw
en een kopie van Gray's Anatomy.
Nu ben ik wel benieuwd naar die Lenny Fring.
Hé, schiet jij me even dood?
Snel, een potlood.
Wat zeiden ze?
Stil, voor ik het vergeet.
Wat zeiden die sukkels ook weer?
Gleason min George min Gracie,
plus een Sahl gedeeld door Bringle...
-Wie is Bringle? -Trad op met Fring.
-Wie is Fring? -Maakt niet uit.
Als mijn berekeningen kloppen,
hoort het voorprogramma van Shy Baldwin
ongeveer $5500 te verdienen voor zes maanden.
Dan vragen we dus om $5500.
Nee, we vragen om $4500.
Bringle kreeg $5500.
-Hij heeft een pik. -Pik, ja.
Dat is $4050 voor jou en $450 voor mij.
-Echt? Wel veel. -Weet ik.
Dat verdien ik niet eens per jaar bij B. Altman.
Weet ik.
Vierhonderdvijftig dollar, en ik verhuur mijn flat aan Jackie.
Dan verdien ik dus meer geld dan...
Dan ooit.
We tekenen dus.
Ja. En we moeten iets aparts bedenken.
Zoals babygeitjes in je kleedkamer
of alleen handdoekjes van Windsor Castle.
Kan dat? Dat zou leuk zijn.
Je bent nog steeds mooi.
-Mrs Maisel. -Ja, sir.
Jouw beurt.
Precies 13.30 uur.
Nogmaals, de Silver Belles.
Hopelijk hebben jullie zin om te lachen, want nu komt een heel grappige dame.
Ze is het voorprogramma van Shy Baldwin
tijdens zijn tournee volgende maand.
Jullie krijgen alvast een voorproefje.
En ze ziet er ook smakelijk uit.
Een hartelijk legerwelkom voor Mrs Maisel.
Tieten omhoog.
Hoi.
Hallo.
Wauw.
Mijn hemel, wat veel kaki.
Het is eigenlijk een ideale tint voor de meeste huidskleuren.
Een hele opluchting, niet?
Ik wil even kwijt hoezeer ik jullie bewonder.
Ik zou nooit dapper genoeg zijn om elke dag dezelfde kleren te dragen.
Mijn broer wilde bij het leger.
Hij wilde graag zijn land dienen,
tot hij een elastiekje in zijn oog kreeg.
Jullie hebben hier veel regels. Logisch. Dat moet ook wel.
Vrouwen leren regels uit vrouwenbladen.
Ik kan niks doen tot ik Family Circle of Harper's Bazaar heb geraadpleegd.
Anders heb ik geen flauw idee welke kleur rood een man wild maakt.
Hint: rood met zo weinig mogelijk stof.
Zulke bladen hebben jullie niet, hè?
Een tijdschrift als Man van het Leger of De Kanonneerboot zou handig zijn.
Vol met nuttige artikelen als:
'Schuttersmode.'
'Geef je pistool meer pit.'
'Zo zorg je dat je commandant je ziet staan.'
Of deze. 'Camouflage. Opvallen zonder op te vallen.'
En voor de generaals: 'Blijf de baas over je geschut.'
Dit is de beste:
-'Mannen doden met plezier.' -Grappige meid.
Inderdaad.
We krijgen hier veel goede artiesten.
Bob Hope heeft op dat podium gestaan.
Milton Berle. Twee keer.
Weet je hoeveel een kaartje voor Bob Hope in de Copacabana kost?
Veel.
Zeg dat wel.
Het legerleven is goed.
Zekere baan. Drie maaltijden per dag. Opwinding. Reizen.
-Reis je graag? -Ja, hoor.
Het is een toporganisatie.
Ik ben er elke dag trots op dat ik Amerikaan ben.
Dat ik het land dien, snap je?
En of.
Ooit overwogen om je aan te melden?
Ik? Nee.
Een sterke jongeman zoals jij.
Zo jong ben ik niet.
Kun je hoorn spelen?
Nee, dat kan ik niet.
We zoeken een hoornblazer, vandaar.
Sorry.
-Je hebt er de wangen voor. -Oké.
Maakt niet uit. Er is plek voor iedereen.
En de voordelen komen je reet uit.
Er hoeft niks mijn reet uit te komen, maar toch bedankt.
-Denk er maar over na. -Zal ik doen.
Ik zal het nooit vergeten, geloof me.
Jullie hebben hier een eigen taal.
Echt leuk.
Een soldaat wilde zijn 'kotje' in en ik dacht:
ik ben voor veel uitgemaakt, maar dit?
Ik gaf hem bijna een klap. Ik moet dus voorzichtig zijn.
Willen jullie wat jargon met me oefenen?
Zorgen dat ik het snap?
Wat zijn andere uitdrukkingen?
Steunpunten.
Makkie. Die heb ik onder mijn jurk aan.
Actiezone.
Alles wat niet onder m'n steunpunten valt.
Achterhoede.
Luiercrème.
Vriendschappelijk vuur.
Een knappe roodharige.
Frontaal vuur.
Schokactie.
Frontaal vuur en schokactie?
Frontaal vuur loop je toch op
na een schokactie met de verkeerde meid?
Terugtrekking.
Gefeliciteerd, je bent papa.
Sjonge.
Jullie weten een meid wel welkom te heten, zeg.
Dat was het van mij. Ik ben Mrs Maisel.
Pas goed op, want we willen jullie knapperds niet kwijt.
Bedankt en fijne avond nog.
Dank jullie wel.
Wat?
O, shit. Sorry.
Ben ik weer.
Ik ben helemaal vergeten om Shy Baldwin aan te kondigen.
Dank jullie wel. Van hem, bedoel ik.
Hij is geweldig. Een uitstekende zanger en een aardige vent.
Hij gaf me mijn kans. Hier komt hij.
Daar werken we nog aan.
Wat hebben we geleerd?
Wat?
Zelfs als je een beroerte krijgt, ben je aandoenlijk.
Niet doen.
Gekocht van een lief oud vrouwtje.
Het is een prachtig huis, Mrs Maisel.
Het is mijn droomhuis, helemaal.
Moishe had me altijd een huis precies zoals dit beloofd. In Queens.
Er staat een prachtige boom. Een man is pas man als hij een boom heeft.
Wacht. Moishe, waar is de keuken? Er staat geen keuken aangegeven.
Waar is onze keuken?
Je kijkt op de eerste verdieping, Shirl. Kijk op begane grond.
Je zoekt toch nog een club?
-Zoeken. Niet vinden. -Ik heb een plek.
Ik doe niet mee aan je rare plannen.
Via mijn knopenman.
Hij doet na 20 jaar zijn opslagruimte weg.
Hij gaat hogerop. Ritssluitingen.
Een oude club. De bar en het podium staan er nog.
-Zelfs meubilair. -Echt?
Geweldige locatie, vlak bij de metro.
Is het geen puinhoop?
Want ik heb alleen maar krotten gezien.
Ik knap alles zelf op. Zo weinig mogelijk elektrisch gereedschap.
Ik geef je het adres, dan kijk je zelf maar.
Weer een lippenstift van iemand.
Dank je, knul.
Ga maar kijken.
Zeg het nog eens.
We gaan in Queens wonen.
Ja.
Serieus?
Hartelijk dank.
Dat was de briljante Shy Baldwin.
Het spijt me echt van de aankondiging.
Dat zal ik nooit meer doen, beloofd.
Susie Myerson, Susie Myerson en co.
Ze doet het nooit meer, beloofd.
Susie is m'n manager.
Aangenaam.
Jij ook. Vraagje. Ben je ooit dik geweest?
Nee.
Je klinkt dik op je platen.
Shy, sorry van die microfoonstandaard.
Dit is het leger. Als het geen wapen is, boeit het ze niks.
Ik wil je voorstellen aan Midge Maisel en Susie Myerson.
Dit is mijn manager, Lou Rabinowitz.
-Hallo. -Hoi.
Myerson. Jij belt me dus zes keer per dag.
-Ben jij Lou? -Ja.
Je klinkt niet kaal.
Dank je. Fijn dat jullie erbij zijn.
Alles in orde? Nog iets nodig? Hier.
Zodra de tournee begint,
krijgen jullie wekelijks betaald.
Maar tot dan betaalt oom Lou.
Voor taxi, trein, snoeprepen,
haarspelden, maandverband, wat dan ook.
-Dank je, Lou. -Graag gedaan. Regel dat contract.
We komen nog met een tegenbod. Meerdere.
Maar niet te veel.
We hebben heel aparte verzoeken, dus bereid je maar voor.
We zijn allebei sukkels vandaag.
Tijd om jullie te laten zingen voor jullie maaltijd. Nou?
Zal ik jullie alleen laten?
Ik hou gewoon van geld.
Ruikt heerlijk. Voelt heerlijk. Ziet er goed uit.
Pas wel op. Het kan je hart breken.
Waar is die munttelefoon? Ik moet even bellen.
Ik zoek een vrijwilliger.
Momentje. Ethan, niet op de vloer.
-Hallo? -Komt het slecht uit?
Nee, helemaal niet.
Ethan, niet op de meubels.
Wil ik het wel weten?
Hij heeft de Maisel & Roth-stempel gevonden.
-O, jee. -Ja.
Misschien wordt hij wel hoofd postdienst.
Hoop doet leven.
Hoe gaat het?
Het is hectisch.
Waar ben je?
Wat, hoezo?
Is dat geheim?
Nee, hoor.
Ik hoor stemmen.
Ik doe een voorstelling voor de USO.
Opwarmertje voor de tournee.
-Ben je al geweest? -Ja.
Heb je ze ervan langs gegeven?
Ja. Letterlijk. Ik heb de kazerne opgeblazen met een raket.
-Luister... -Ethan.
Niet op je zus.
Ga je gang.
Sorry dat ik laatst wegsloop.
Geeft niet.
Ik moest vroeg op en je lag zo diep te slapen.
Je hoeft niks uit te leggen.
Oké. Fijn.
Ik wilde je niet afpoeieren.
Ik wilde je eerder wel poeieren,
maar niet...
Het geeft echt niet.
Oké.
Het viel me gewoon op...
Wat?
Dat je niet hebt gebeld.
Jij ook niet.
Klopt. Ik dacht dat jij zou bellen.
Ik dacht niet dat er iets te bespreken viel.
Zelda zou de kinderen brengen.
Ik zou ze woensdag terugbrengen.
Ik ken de planning.
Waarom zou ik dan bellen?
-Midge? -Ja?
Ben je boos?
Nee.
Heb ik iets verkeerd gedaan?
Nee. Je hebt alles goed gedaan.
Twee keer. Bedankt daarvoor.
Je zei één nacht, daar hield ik me aan.
Ik dacht dat je het wel zou opvolgen. Dat is normaal.
Een reparateur belt ook altijd even terug.
-Niet waar. -Wel waar.
Geen enkele reparateur belt terug om de boel na te gaan.
Toen onze vaatwasser stuk ging,
belde die man wel terug en dat vond ik fijn.
Dan was dat niet om de vaatwasser, hoor.
Bedoel je nou dat ik het met de reparateur heb gedaan?
Nee, ik zeg dat die reparateur
geen bal om je vaatwasser geeft zodra hij de deur uit is.
Dat is het dus.
Je geeft niet meer om mijn vaatwasser.
Het doet je niks of hij werkt of niet.
Ik ben geen reparateur, Midge.
Je weet heus wel dat ik geen vaatwasser kan repareren.
Dat weet ik ook. Dat bedoelde ik helemaal niet.
Wat dan wel?
Ik weet het niet. Ik ben helemaal de draad kwijt.
Je was heel duidelijk: één nacht.
Ik mocht niet denken dat het meer betekende, dus dat deed ik niet.
Ik accepteerde het en hield me eraan.
Ik deed wat je vroeg.
Ik dacht dat je wel zou bellen.
Wilde je dat dan?
Heb je je bedacht?
Ik ben niet boos.
Luister. Ik moet gaan.
Ethan heeft de tape gevonden en ik zie Esther nergens.
Ik bel je nog.
Dag.
Wie is daar?
Ik ben het.
Hallo, lieverd.
Bloemen?
Heb je het met mijn zus gedaan?
Voor de duidelijkheid: dit is Chinatown.
Ja, inderdaad. Dat heeft pa er niet bij gezegd.
Pardon. Is dit Bayard Street 227?
Bayard.
Hij spreekt geen Engels.
Wat zou ik zonder u moeten, Mrs Moskowitz?
Het is een puinhoop, maar de basis is goed.
Die is heel goed.
Chinatown. Zouden mensen hier naar een club komen?
Als je maar sterke drank en goede muziek hebt.
Dank u. Vast het huurcontract.
In het Chinees?
En Engels, gelukkig.
Er ligt hier een dode rat. Die moet weg.
Is dat echt de prijs? Die is heel goed.
Hier ligt er nog een.
Arm beest, gestikt in een knoop.
En de prijs ligt vijf jaar vast?
Ik kan er meteen in? Nu al?
Ik denk dat ik er meteen in kan.
Ben ik nou briljant of oerstom?
Wat vind je ervan?
We hebben veel krotten gezien.
Dit krot heeft tenminste een bar, een podium en huisdieren.
Uw optimisme is besmettelijk.
Wie houdt er nou niet van dieren?
Weet u wat? Ik neem het.
Dat was het vanavond, heren.
Pas op jezelf en God zegene Amerika.
Lieve hemel.
-Mag ik een foto, Mrs Maisel? -En ik?
Voorzichtig met de koopwaar.
We zetten je in de jeep voor een foto.
Prima.
Prachtig, zo'n hartverwarmende kerstfoto van een gangbang voor de familie.
Een foto in de jeep is prima.
Oké. Lachen naar het overheidsvogeltje.
Lachen.
Vrolijk kerstfeest.
Nog eentje.
Lachen.
Hebbes.
Bedankt, jongens. Fijne kerst.
Goed gedaan vandaag.
Dank je. Succes met de inval van Cuba.
Tot vanavond om 19.00 uur.
Nu ineens wel legertijd?
Hoe laat is dat?
-Zes uur. -Zeven.
-Verdomme. -Wat is er dan?
Een dansfeest voor de jongens.
We hebben er graag alle artiesten bij.
Wist jij hiervan?
Ik heb niks gehoord over een dansfeest. Wat denk jij?
Ik heb geen jurk.
Je hebt er nu een aan.
Die hebben ze al gezien.
Dan die wat je ervoor aan had.
Dat is reiskleding.
Ze geven hier echt niks om wat je aan hebt.
Ze beelden je zonder kleren in.
Ik vertegenwoordig Shy. Ik moet presentabel zijn.
Ik win niet als het om kleren gaat. Ze komt niet.
Het is traditie. Voor de jongens.
Ik kan thuis wel iets ophalen.
-Kan iemand ons brengen? -Dat regel ik wel.
Ik wacht hier wel op je.
Wil je niet thuis je dure jasje ophalen? Voor de jongens?
Ik wil ze niet overdonderen.
Oké. Ik ben zo snel mogelijk terug.
Verdomme.
Telefoon voor Susie Myerson.
-Susie Myerson. -Daar ben je dus.
Ik heb je overal gezocht. Ik ben bij je thuis.
Wat doe je daar?
Ik knap de boel op voor mijn huur. Ik woon echt niet zoals jij.
Ga mijn flat uit.
-Rustig. Ik meet alleen wat dingen op. -Waarom?
Je hebt gordijnen nodig.
De hele straat kan zien wat voor bizarre dingen je doet.
Geen gordijnen.
Het is te triest. Geen vrouwelijke noot.
-Jackie. -Maar goed.
Er is iemand hier die je wil spreken.
Wie?
Jackie?
Wie?
Waarom woon je hier?
Nee, wacht.
Je woont hier niet.
Niet meer. Ik verbied het je.
-Sophie. -Ik ben woedend op je.
Ik krijg huursubsidie.
Niet daarom.
Ik had moeten bellen.
Moeten bellen?
Je zou mijn manager zijn. Je had meer moeten doen dan bellen.
Je manager? Echt?
Geen woord meer.
Ik gaf je de kans van je leven
en zat als een zielige tiener bij de telefoon te wachten.
Tot ik besefte dat je niet zou bellen.
Ik ging wel bellen.
Dus moest ik naar jou komen.
Hier.
Verder dan 14th Street.
Ik moest trappen af.
Ik moest een levende deurknop aanraken.
Ik moest met je man praten.
-Hij is mijn man niet. -Ik ben haar man niet.
-Ben je gek? -Jezus, mijn hart.
Waarom heeft iemand die niet je man is dan mijn bontjas om?
Dat weet ik niet.
Het is hier steenkoud.
Sophie, sorry. Maar ik moet je terugbellen.
-Waar ben je? -Bij een USO-show.
Ik doe geen USO-shows.
Niet voor jou.
Dan wil ik het niet horen.
Ook geen andere stomme smoes.
Ik heb er merde aan.
Weet je wel wie ik ben?
Wat ik vertegenwoordig in deze sector?
Ja.
En toch moest ik jou opsporen.
Dat heb ik niet meer gedaan sinds ik
Desi Arnaz vertelde dat hij me gonorroe had gegeven.
Het spijt me. Ook van de gonorroe.
Die was het waard. Dit niet.
Ik ben geduldig geweest, maar mijn geduld is nu op.
Ik wil antwoord op mijn vraag en wel nu.
Ben je mijn manager
of niet?
Rose, ik snap niet waarom...
Wat is dat? Ik eis een verklaring...
Oké, 'eis' is misschien wat te heftig.
Ik laat zien wat ons leven kost.
Dat weet ik al. En roken in huis?
Hoeveel verdient Zelda?
Zelda verdient $30 per week.
Fout.
Hoe bedoel je? Je kunt niet zomaar 'fout' zeggen.
Zelda verdient $60 per week.
Onmogelijk. Ik betaal haar maar $30.
En ik geef haar de rest.
-Met welk geld? -Dat uit mijn spaarfonds.
Denk je echt dat we zo leven op alleen jouw loon?
Denk je echt dat Miriam al die prachtige kleren heeft
omdat jij docent was aan Columbia?
Vakanties, etentjes, cocktailfeestjes...
Denk je dat we die hebben omdat jij lesgeeft
aan acht hyperintelligente, emotioneel achtergestelde eunuchs
met symbolen op een bord?
Dat is wel heel simpel uitgedrukt.
Welke andere docent leeft zoals wij?
Kost melk 49 cent per fles?
Geen een. Ze hebben saaie kleren, een grijze huid en ze sterven jong.
Heb je voor al deze dingen betaald met je spaargeld?
Ja.
Dat was toch alleen om verjaardagscadeaus voor mij te kopen?
Nou, van harte gefeliciteerd.
Genoeg gezeik en maak ons leven in orde.
Dit is belachelijk.
Dit gaat allemaal maar om bezittingen.
Neem dit appartement.
Wie heeft zo veel kamers nodig?
Een woonkamer, eetkamer, keuken, twee badkamers.
Ik heb een kamer, jij hebt een kamer, Miriam
en de kinderen ook.
En als klap op de vuurpijl...
Deze hele kamer is voor de kleren van onze dochter.
Kleren en nog meer kleren.
Ik ben nooit materialistisch geweest.
Ik gaf om wetenschap, bezinning,
de mensheid beter maken.
Moet je me nou zien. Ik heb twee truien aan.
Rose, zeg op.
Sinds wanneer ben ik iemand die vijf slaapkamers nodig heeft?
Sinds wanneer ben ik iemand die een linnenkast nodig heeft?
Iemand met een dienstmeid?
Wanneer ben ik veranderd?
Wanneer ben ik zo'n egoïstische, materialistische man geworden?
Precies het type dat ik altijd verachtte.
Toen je met mij trouwde.
Dat zei ik niet.
Hoi. Ik ben het.
Ik moet me omkleden en dan terug naar de luchtbasis.
Wat is er met m'n kleren gebeurd?
Heb je al die jurken gedragen?
Of ik...
Ik denk niet dat je daar lang genoeg voor op aarde bent,
al droeg je er twee per dag.
Wat is er aan de hand?
Hoe bedoel je? Heb je niet opgelet?
Ze let nooit op.
Ons leven stort in. Waar zat je?
Weg, wat ze ook al die avonden doet.
Ook mijn schuld, zeker?
Jullie weten wat ik doe.
Zonder mij was ik Miriams moeder niet
en zou ze getrouwd zijn in plaats van prostituee.
Ik ben komiek, geen prostituee.
-Is er een verschil? -Ja. Prostituees verdienen meer.
Hilarisch. Je zou komiek moeten worden.
Ben ik ook.
Ik heb nu te veel aan mijn hoofd.
-Bedenk waar we gaan wonen. -Oké.
-Hoe we ervoor gaan betalen. -Genoeg.
En Zelda's loon.
Moesten mijn kleren eronder lijden?
Hij heeft je de moeite bespaard.
Die moeten toch weg, want dit is ons huis niet meer.
Nooit geweest. Het was altijd al van Columbia.
We moesten uiteindelijk toch weg.
Ja, na ons overlijden.
Even goed een deadline.
Blauwe jurk.
Wat doe je?
Ik zoek een jurk voor vanavond.
Zie je? Egoïstisch. Zo hebben wij haar opgevoed.
Wacht eens even. Laat die ruzie nu niet ineens om mij gaan.
Ik ben niet de egoïst hier.
Hoe bedoel je?
Ik kon het niet geloven toen mama zei wat je hebt gedaan.
Wat? Wanneer?
Columbia? Ontslag? Ons huis wegdoen?
Ik ben geschokt.
Dat heeft niks met jou te maken.
Waar heb je het over? Ik woon hier. Mijn kinderen ook.
Maar je zou hier niet moeten wonen.
En je kinderen ook niet.
Je hoort een eigen huis te hebben met je man.
Mijn man heeft me verlaten.
Ja, maar toen kwam een ander.
Een dokter.
Wat is er eigenlijk met Benjamin gebeurd?
-Dat weet je best. -Nee.
We bekeken bladen, planden menu's...
Ik moest de hele ochtend bij hem zitten.
Dat heb ik al gezegd. Het zat niet goed.
Is er een ander?
-Nee. -Niet?
Kom nou maar ter zake.
Ga achter haar aan.
Mam, kunnen we het gesprek afmaken?
'Beste Upper West Side, bedankt voor de paraplu.
'Ik ben vrijdag en zaterdag in The Den als je wilt komen.
'Anders zie ik je volgende keer. Lenny.'
-Wie is Lenny? -Dat is een mietjesnaam.
Lenny Bruce.
Bruce is een tuignaam.
-Hij is komiek. -Hemel.
Is die Lenny Bruce de reden dat je het uitmaakte met Benjamin?
-Wat? Nee. -Hij stuurt je bloemen.
Ik breng geen ochtend door met hem, hoor.
Luister nou toch. Hij is gewoon een vriend.
Dat je een chirurg laat zitten voor een komiek.
Ik heb Benjamin niet verruild voor Lenny.
Je bent onbezonnen en wispelturig.
Dat krijg je ervan als je iemand een kamer geeft voor kleren.
Het is zeker mijn schuld dat ze zo is?
Dat zei ik niet. Maar ik winkel nooit met haar.
Weet je wat? Ik heb het gehad.
Ik ben het zat dat mijn man mij overal de schuld van geeft.
Dat hij geen vrijheidsstrijder is.
Dat hij geen Che Guevara is.
Dat is belachelijk. Die is niet joods.
Sorry, Abe. Sorry dat jij Stalin niet kon afzetten.
Sorry dat je geen warrig haar hebt en geen dikke baard
en dichters met syfilis om je heen hebt.
Die beatnik-held van je, Jack Krack-a-wack,
heeft vast volop syfilis.
Bedoel je Jack Kerouac?
Wie?
Jack Kerouac.
On the Road. Jezusmina, die hoor je te kennen. Je bent jong.
-Ik lees nooit. -Hoe een dochter van mij
totaal geen intellectuele of sociale nieuwsgierigheid toont
en geen plichtsbesef heeft, is niet te bevatten.
Ach, kom nou. Kom nou.
Hoe durf je mij dubbel te 'kom nou'-en.
Je weet niet eens wie Lenny Bruce is.
Je kletst maar over vrijheid van meningsuiting,
terwijl hij opgepakt wordt voor zijn meningsuiting.
Hij praat over dingen die niemand anders durft te zeggen.
Je kraakt comedy af en wat ik doe.
Je weet niet eens wat er speelt.
Hij is echt goed, maar je doet alsof hij niks voorstelt.
Dat is onwetendheid. Je bent onwetend.
Ik heb mijn jurk gevonden.
Die komt van de grond.
Die moet eerst naar de stomerij.
En je bent gestopt met pianoles.
Toen ik acht was.
Je bent gewoon gestopt. Opgever.
Ik had er een hekel aan.
Uiteraard. Want je hoefde je er niet voor te verkleden.
Ik was er vreselijk slecht in.
De buren klaagden. Mijn docent deed oordoppen in.
Maar je had niet moeten opgeven.
Dat zet de toon voor je hele leven.
Ik moet gaan. Ik moet werken.
Je hebt pianoles opgegeven, je huwelijk, Benjamin.
Het zou me niks verbazen als je ook opgeeft als komiek.
Nooit.
Goedenavond, Mrs Maisel.
Dit is het dan.
Heb je nu al de sleutels?
Die kreeg ik toen ik tekende.
Joel Maisel, een harde onderhandelaar.
-Zegt het voort. -Hoeveel?
Vijfhonderd per maand. Een prikje.
Hé, je hebt al een bar.
En een podium. Dat opgeknapt moet worden, maar de indeling is perfect.
Waar zijn al die knopen voor?
Het was de opslagruimte van een leverancier van pa.
Zo hoorde ik hierover.
Knopen. Buttons. De Button Club. Daar heb je je naam.
En ook meteen mijn creatief directeur.
-Ik ben niet goedkoop. -Ze zeggen anders van wel.
Dit is een koopje, kerel. Echt.
En goede timing.
Het gaat goed met pa en ma
en mijn scheiding is bijna rond...
Shit.
Geeft niet. Het is prima. Echt. Dit is een nieuw begin.
-Wanneer beginnen we? -We?
Ik ben je creatief directeur. Mij hou je niet tegen.
Tenzij je Imogene bent. Die kan dat wel.
We hebben breekijzers nodig, volop schuurpapier...
-Joel? -Ik weet het niet.
Waar leidt die deur naar?
Die heb ik niet gezien.
Huur je een ruimte met een enge, geheime deur?
Nee. Ja. Ik weet het niet.
-Archie? -Ik weet het niet.
Shit.
-Shit. -Zeg dat wel.
Ik heb al getekend en borg betaald.
Hoi.
-Hoi. -Hallo.
Zijn jullie de nieuwe huurders?
Dat ben ik. Wat gebeurt daar?
-Waar? -Achter je. Daar.
Niks. Hoe heet je?
Gaat je niks aan. Wat is dat? Wie zijn die lui?
Familiebijeenkomst.
-Echt? -Ja.
-Jouw familie? -Ja.
-Zij allemaal? -Ja.
-En de ober? -Mijn neef.
-Met een naamplaatje? -Ik heb veel neven.
-Die mensen gokken. -Wat? Nee.
We zagen dobbelstenen en kaarten.
Ze smijten met geld.
Dit was altijd een leuke plek. Wat wordt het?
Een club. Verander niet van onderwerp.
Ik moet weten wat er speelt.
Ik wil niks illegaals.
Maak je niet druk.
Wat voor club?
Ik heb een contract getekend en borg betaald.
Dit was lang geleden ook een club.
Een goochelclub.
Op een avond liet die man een vrouw verdwijnen.
Ze werd nooit meer gezien.
Wacht. Is haar iets overkomen?
Nee. Hij was een slechte goochelaar.
-Luister... -Of juist een hele goeie.
Nee, dat is niet echt gebeurd.
Net zoals dat geen familiebijeenkomst is. Dat is je neef niet.
Leuk je gesproken te hebben.
Kom niet meer door deze deur.
-Wacht. -Laat ons met rust,
dan doen wij dat ook.
En anders? Verdwijn ik dan ook?
Dat slaat nergens op.
Ik kan niet goochelen.
Shit.
Het komt goed.
We laten elkaar met rust.
Ik kap ermee.
Ik kom voor Lenny Bruce.
Entree is $2,50, minimaal twee drankjes.
Oké dan.
Is dat als je beide drankjes drinkt of gewoon algemeen?
Algemeen.
Oké.
Dames en heren, Lenny Bruce.
Dank u wel.
Dank u. Wat een hartelijk welkom.
Heeft iemand me toevallig gezien in The Steve Allen Show?
Ik zag er tiptop uit, al zeg ik het zelf.
Ik heb een lied gezongen.
Niemand beledigd.
Ik treed vaak op in clubs met een bord
waar 'alleen voor volwassenen' op staat.
Ik vind de motivatie daarachter altijd erg interessant.
Ik ga ervan uit dat 'alleen voor volwassenen' betekent
dat mijn mening dient als een afschrikmiddel
voor de ontwikkeling van een goed aangepast lid van de gemeenschap.
Het argument is
dat een kind de acties van een acteur na-aapt.
Wat hij als kind ziet, kan hij als volwassene nadoen.
Dus moeten we goed letten op wat het kind te zien krijgt.
Dan zou ik mijn kind liever naar een pornofilm laten kijken
dan The Ten Commandments of King of Kings,
want ik wil niet dat mijn kinderen de herrezen Christus omleggen.
Want dat zien ze in die films, dat geweld.
Dan gaan we met de kinderen naar een seksfilm.
Goed, ga maar zitten, kinderen. De film begint zo.
Het is geen Psycho, vol met woorden van vier letters,
zoals 'dood', 'pijn' en 'leed'.
Het is een seksfilm.
Er loopt een stel binnen.
De man raapt het kussen op.
Daar wil hij haar vast mee smoren.
Dat is een goed begin.
Wat een viezerik. Hij stopt het kussen onder haar kont.
Jezus.
Dit wil ik de kinderen niet laten zien.
Nu tilt hij zijn hand op.
Hij gaat haar vast slaan...
Maar nee.
Hij streelt en zoent haar.
Wat een smerige boel.
Nu zoent hij haar nog meer en ze zegt iets.
Ze schreeuwt vast iets als 'maak dat je wegkomt.'
Nee, ze zegt:
'Ik hou van je, ik kom klaar.'
O, kinderen. Het spijt me dat jullie zoiets moesten zien.
Dit zal ik mijn leven lang op mijn geweten hebben.
Ik heb nog nooit een porno gezien waarbij iemand werd vermoord
of zelfs maar werd geslagen,
of een met communistische propaganda.
Ik zie aan de lichaamstaal
dat de politie denkt dat het nu leuk gaat worden.
Hebben jullie me gezien bij Steve Allen?
Niet?
Jammer dan. Jullie hadden het vast leuk gevonden.
Ik wil even de tegenstrijdigheid tonen van 'God heeft het lichaam geschapen'
van al die nette mensen die bezwaren hebben tegen deze mooie meid.
Als ik me aankleed en die meid,
Miss September, zie, zal ik zeker kijken.
Genoeg, Bruce.
Maar in onze maatschappij
gaan de gordijnen dicht en moet je entree betalen.
Meekomen, nu.
Dat is onderdrukking.
De obsceniteitswet komt neer op de vraag
of het lustopwekkend is.
Wat is er mis met iets lustopwekkends?
Ik wil het Hooggerechtshof horen zeggen
dat neuken smerig en slecht is.
Ja, ik kom al.
Jullie lieten me langer doorgaan. Bedankt.
Ja, kom maar mee.
Hier, alsjeblieft.
Arresteren ze hem? Arresteren jullie hem?
Ga zitten.
Dat kan niet. Hij praat alleen maar.
Ik meen het.
Ik snap dat het jullie niet bevalt.
Mij ook niet echt.
Het was walgelijk en obsceen.
Die meid had het duidelijk erg koud. Wie wil dat nou zien?
Maar daar beslissen jullie niet over.
Luister naar hem. Hij draagt twee truien.
Ik zeg het nog één keer: ga zitten.
Nee. Ik hoef niet te gaan zitten.
Ik heb het recht om te blijven staan.
Is staan en praten nu ook verboden? Of alleen staan?
Wil jij ook mee?
En leunen? Mag dat wel of niet?
Gandhi heeft ook gezeten.
Galileo overleed tijdens huisarrest.
Emma Goldman werd gedeporteerd.
Ik vertel gewoon grappen. Meer niet.
Maar je had het mis.
Pardon?
Je noemde haar Miss September. Ze was Miss December.
Is dat zo?
Er stond een kerstkrans op, onderin links.
Maar je hebt toch je punt gemaakt.
Erg aardig trouwens, die bloemen.
-Ga je mee? -Ja.
-Ik ook. -Ik pas.
Wat een meid, zeg.
Geef me er een.
Wie ken je nog meer? Annette Funicello?
-Nee. -Drie kaarten.
Barbara Stanwyck?
-Nee. -Ava Gardner?
Nee. Dat soort mensen ken ik niet.
Maar je werkt in de showbizz.
We zijn geen beste vrienden.
Ken je Jayne Mansfield?
Ja, ze is de peettante van mijn kat.
Echt?
Nee. Jezus, wat zijn jullie onnozel.
Ik pas.
Myerson. Je meid is terug. Ze zoekt je.
Shit. Ik moet gaan.
Ik heb drie dezelfde, dus als je iets beters hebt, win je.
Ik heb niks.
Hé.
Waar zat je?
Ik ben hier al zo lang dat ik me bijna weer moest omkleden.
Het staat je goed.
Dank je. Waar is Shy?
Geen idee.
Ik heb hem en de band nog niet gezien.
Misschien gebruiken ze jouw horloge.
Mitchell, waar is de rest?
Welke rest?
Shy? De band?
Ze komen niet.
Hoe bedoel je?
Dit is een dansfeest voor de jongens. We hoeven geen band.
Maar ik moest per se komen.
Ja. We wilden dat er genoeg meiden waren.
Een zaal vol gegarandeerde actie.
Waar heb je het over?
De basis is ver weg. We halen meiden uit Jersey.
Er komt nog een buslading, als je bang bent dat het te druk wordt.
Pardon. Wat denk je dat ik met die jongens zou doen?
Gewoon dansen.
Ze is geen danseres, maar komiek.
Ja, maar ze is helaas ook erg aantrekkelijk.
Dat is een mooi compliment. Ik heb op ballet gezeten.
Laat je niet ompraten. Blijf boos.
Het is haar plicht aan het vaderland.
Tien procent van die jongens zal omkomen.
Het is niet eens oorlog.
Komen ze soms om in een auto-ongeluk?
Overreden door een vliegtuig op de landingsbaan?
Dat is twee keer gebeurd. Mooi, de bus is er.
Wat een vernedering, zeg.
Laten we maar gaan.
Nee, het is een dansfeest. Ik kan dansen voor ze.
Waar uit Jersey hebben ze deze scharminkels opgedoken?
Je zult populair worden vanavond.
Zou er iets in die drank zitten?
Nu wel.
Luister. Voor je jezelf onteert voor je land,
wil ik je nog iets vertellen.
Dat ik helaas erg aantrekkelijk ben?
Nee.
Ik heb een kans om iets enorms te doen.
Spannend. Wat?
Ik word manager van Sophie Lennon.
-Wie? -Sophie Lennon.
-Word jij... -Manager van Sophie Lennon.
-Grapje, zeker? -Kom dansen.
Aan de kant.
Zeg verdomme dat het een grap is.
-Waar ga jij heen? -Jezus, nee...
Het moet wel een grap zijn.
Je kunt me niet serieus
vertellen dat...
Pardon. Stop, alsjeblieft.
Luister. Het is nogal een schok en ik snap dat je boos bent.
Boos? Nee, ik ben niet... Stop.
Ik ben niet boos. Daar ben ik te kwaad voor.
Dat slaat nergens op.
Sophie Lennon is mijn aartsvijand.
Zeg dat woord maar niet in een zaal vol soldaten.
Susie.
Ik heb er niet om gevraagd.
Ze liet me bij haar thuis komen en ik ging alleen om jou.
-Om mij? -Ja.
Ik wilde de boel goedpraten, zodat ze je met rust zou laten.
En ineens had ze het over hoe ik jou verdedigde,
voor je opkwam. Ze wil dat ik dat voor haar doe.
Die psychopathische giraffe van een mens wil me al een jaar uit de weg hebben.
Weet ik. Ik was erbij.
Ze is een nachtmerrie. Een monster. Een prutser. Ze haat me.
Sophie is een grote ster. Snap je dat?
Dit is puur zakelijk.
Moet ik zo'n enorme kans laten schieten?
Ja.
En al dat gedoe dan over Susie Myerson en co?
Dat was jouw idee.
Als jij mijn enige klant bent,
wat moeten 'en co' dan nog doen?
Hoeden voor je uitzoeken?
Als ik dit doe, wil ik ervoor gaan.
Wat moet ik dan?
Vergeten dat ze me overal heeft zwartgemaakt?
Met mij als manager houdt ze daarmee op.
Meen je dit nou?
Mijn appartement kost $40 per maand en ik moet het onderhuren aan Jackie.
Aan Jackie.
Een vent die met zijn blote reet op mijn enige leren stoel gaat zitten.
Dit is geen keus. Ik kan niet anders.
Als jij $4000 verdient, verdien ik $400. Dat is dus minder.
Val dood.
-Dit verandert niks. -Conga.
Je bent nog altijd alles voor me,
maar ik kan me geen manager noemen
als ik me niet als manager gedraag.
-Dus je gaat dit echt doen. -Ik moet wel.
Abe Weissmann.
Wacht.
Wat?
Heb jij mijn borg betaald?
Ja. Nou ja, zij...
Ik heb je borg betaald.
Oké.
Bedankt.
Ik heb hem bedankt voor de bloemen.