Siódemka, prawda?
- Wiem tylko, że go opłacono. - A inwestorzy?
Są dość nietypowi.
Miałem na studiach współlokatora, Pawła Kosewicza.
Jego ojciec to Siergiej Kosewicz.
Z kimś takim nie można lecieć w chuja.
Może gość już nie żyje.
Rozważyłeś taką możliwość? A my będziemy następni.
Kto ci to zrobił?
Bez świadka Soto się wywinie.
Kaucja: dwa miliony.
Czy Soto w jakikolwiek sposób potwierdził, że kazał ją zabić?
W wieczór przed śmiercią tego świadka zawiozłam go wtedy do kwiaciarni.
Telefon nie pozwoli oskarżyć Aquino.
Musi zdradzić Soto.
Wie pani, o czym Lara chciała porozmawiać?
Mówiła, że musi powiedzieć mi to osobiście.
Pan Elliott wydawał się zmartwiony lub spanikowany?
Nie. Wyglądało, jakby sprawdzał e-maile.
Sprawa była już wygrana, ale skopałeś ją!
Jak udaje ci się spać w nocy?
Zobaczę, jak przysięgli skazują waszego klienta.
Ustaliliśmy, że pojazd nie został umyty.
Czy według pani stąd mógłby się wziąć osad?
Zważywszy na sporą ilość GSR,
tylko to mogłoby to tłumaczyć.
Co się w takiej chwili czuje? Gdy wygrałeś?
Nigdy nie masz pewności.
Nie było cię wczoraj na spotkaniu.
Była jest w mieście. Zjadłyśmy kolację.
I jak było?
Chciała się ze mną naćpać. I prawie się zgodziłam.
Muszę wygrać w oczach opinii publicznej.
Nikt nie da ci gwarancji.
Dlatego muszę zeznawać.
SERIAL NETFLIX
Obudziłam się w ubraniu. Dawno tak nie miałam.
W pokoju nastolatki.
Ma dobry gust muzyczny. K-pop wymiata.
Dzięki za pomoc.
- To było potknięcie czy upadek? - Potknięcie.
Zadzwoniłam do sponsora i będę na spotkaniu.
Świetnie.
Nie martw się o mnie. Musisz wygrać proces.
Może tak, może nie.
Czegoś nie łapię?
Mój klient chce zeznawać i nie mogę go od tego odwieść.
A nie powinien?
To jak w boksie. Wygrana na punkty go nie zadowala.
Muszę przekonać go, by dalej się bronił i uniknął nokautu.
- Już jedziesz? Zawiozę cię. - Nie, skup się na spotkaniu.
Podrzucę cię do twojego auta. To jeden z benefitów dla pracowników.
Pańska żona miała romans,
a pan chce wmówić przysięgłym, że znalazł ich pan nagich i martwych?
Taka jest prawda.
Wiedział pan, że ich pan nakryje.
Nie.
Zaszedł ich pan z rewolwerem?
Nie, znalazłem ich martwych.
- Nie, mówiłem, że… - Najpierw zastrzelił pan Jana Rilza.
Nie.
A potem błagającą o życie żonę?
Nie!
Musisz być gotowy na pytania od oskarżyciela.
Golantz nie ma nic do stracenia. I tak już krwawi.
Dlaczego nadstawiasz gardła?
Mówiłem ci od początku.
Nie spędzę reszty życia, słuchając,
jak ludzie zastanawiają się, czy to zrobiłem.
Ja i tak będę to robić.
Lorna.
Cokolwiek zrobi Golantz, twoim zadaniem, Trevor,
jest mówienie, jak bardzo kochałeś żonę.
Zrób to, a może faktycznie wygramy.
Cześć.
- Przeczytałam mowę końcową. - I jak?
Dobra i precyzyjna.
- Nie spodobała ci się. - Nie…
Widzę, że tak. Bądź ze mną szczera.
Jest o osadzie i analizie technicznej.
To cała moja linia obrony.
Linia Jerry'ego.
Po prostu nie wyczułam tu twojego wkładu.
Wiem. Zależy od tego cała moja kariera, a on…
Ciągle czuję się, jakbym nosił garnitur umarlaka.
Okropna wizja. Nie mów o tym w sądzie.
Czasami bierze się to, co się ma.
Muszę lecieć.
Zadzwońcie po mojego kuratora. Gdzie on w ogóle jest?
Tak nie można!
Niczego nie macie.
Pogwałćcie moje prawa albo mnie puśćcie.
Skończyłeś, Alvin? Bo już mnie głowa boli.
Byłeś w tym miejscu.
Dziesięć minut później i przecznicę dalej zabito Davida Lorescę.
Niezły zbieg okoliczności.
Mamy cię na miejscu zbrodni.
Przy takiej kartotece czeka cię dożywocie.
Ale…
wiemy, że ci to zlecono.
Wiemy, kto i dlaczego za to zapłacił.
To tę osobę chcemy.
Wystarczy, że nam pomożesz.
Zgódź się, Alvin.
Wiesz, że możemy załatwić ci ugodę.
Wiedziałem, że mój telefon świrował po tym lipnym przeszukaniu.
I tak.
Byłem tam.
Z dostawą.
Spytajcie mojego szefa.
Albo lepiej.
Spytajcie ojca Cruza w kościele św. Wawrzyńca.
Podpisał odbiór.
Niestety tak było.
Ile mamy czasu?
Zmarnował telefon na kuratora.
Mamy dziesięć godzin.
Gdy go uwolnimy, ostrzeże Soto.
Ten się zabunkruje.
I dowie się, kto go sprzedał.
Może nie. Alvin sądzi, że sprzedał go ktoś z jego gangu.
Może tam będą szukać winnych.
No to dobrze.
Nastrasz go tym, zanim go uwolnisz.
Niech Soto się na tym skupi.
- Dokąd idziesz? - Spróbować ostatniej opcji.
Chcesz, by założyła podsłuch?
Nie, ale nie mam wyboru.
Masz. Powiedz Lankfordowi, by się walił.
To mój pomysł, Mickey. Tylko przy niej Soto może się obciążyć.
Chcesz poświęcić ciężarną kobietę?
Masz czelność mnie oceniać? A twoje zagrywki w różnych sprawach?
Hayley bierze z ciebie przykład.
Robię, co trzeba dla moich klientów.
Tak? A Eli Wyms?
- Co z nim? - Gada się o nim u nas.
Do czasu ataku na Golantza czekał w psychiatryku.
- Nie poświęciłeś go? - Zrobił to Jerry, nie ja.
Decyzja należy do niej, Mickey.
Wysłałaś ją do mnie, bo wiedziałaś, że dobrze się nią zajmę.
- A teraz mam ją oddać? - Tak jej pomożesz.
Musi się z tego wyrwać.
W porządku. Chcesz, by Tanya założyła podsłuch?
Jeśli jednak się zgodzi,
to kończymy na takim dowodzie.
- To znaczy? - Nie będzie musiała zeznawać.
- I od razu ogarniesz relokację. - Nie wiem, czy mogę.
To nie podlega negocjacjom. Gość zabija świadków.
W porządku.
Dobrze. Pogadam z nią za parę dni i wszystko jej wyjaśnię…
- Musimy zrobić to dzisiaj. - Mam proces.
To ja z nią pogadam.
Prokurator ma namawiać moją klientkę na podsłuch beze mnie?
- Nie ma mowy. - Nie prokurator, tylko ja.
Chcesz, żebym znów ci zaufała?
To zaufaj mi.
Co mam ci powiedzieć, Cisco?
Mój klient chce zeznawać i tyle.
Nie rozumiem tego, Mick.
Cześć, skarbie.
Jeśli skopie własną sprawę, Siergiej Kosewicz go odstrzeli.
Życie mu niemiłe?
Nie mam czasu, by się teraz nad tym zastanawiać.
A co, tobie też niemiłe?
Bo wraz z nim możesz oberwać ty i twoja rodzina.
Nie mam wyboru. Muszę robić to, co życzy sobie klient.
Hayley i Maggie są bezpieczne, przynajmniej na razie.
Skąd ta pewność?
Ktoś ich dla mnie pilnuje.
- Kto? - To nieistotne, Cisco.
Wszyscy będą bezpieczni, jeśli załatwię mu uniewinnienie.
Zamierzam to zrobić, więc życz mi powodzenia.
SEKRETARZ STANU KALIFORNIA
PARALLAX: UMOWA SPÓŁKI
IZZY: WSZYSTKO W PORZĄDKU?
Proszę mi wybaczyć. Haller! Masz chwilę?
Umyślne pozbawienie życia i 11 lat. Wyjdzie po dziewięciu.
Wiem, że jesteś pewny swego,
ale przysięgli mogą namieszać.
To wszystko?
Kiepski z ciebie sprzedawca.
Nie przywykłem do takiej roli.
Porozmawiam z klientem, ale wątpię, by się zgodził.
Proszę powstać!
Proszę usiąść.
Panie Haller, chce pan przedstawić kolejne dowody?
Tylko jednego świadka.
Wzywam Trevora Elliotta.
Prawa ręka.
Przysięga pan, że będzie pan mówił prawdę,
całą prawdę i tylko prawdę?
Tak.
Przysięgli już doskonale wiedzą, kim pan jest.
Czym się pan zajmuje?
Mam swoją firmę, Parallax.
Założyłem ją z moją żoną, Larą.
Produkujemy gry.
Która była najpopularniejsza?
Nocturna.
To podróż przez postapokaliptyczną, spowitą w wiecznym mroku Amerykę.
I ludzie to lubią?
Tak bardzo, że za chwilę wychodzi sequel.
Co zaważyło na takim sukcesie gry?
Gracze twierdzą, że postacie.
Wyglądają jak prawdziwi ludzie.
Do tego stopnia, że inne gry nie mogły z nami rywalizować.
Gracze czują się, jakby grali w filmie.
Kto jest główną gwiazdą Nocturny?
Główna postać to Jasmine Lumens.
Ale jej wygląd zainspirowany jest moją żoną.
Miał to być mój hołd wobec niej.
Chciałem pokazać, jak ją kocham i jak mnie inspirowała.
Jak poznał pan żonę?
Poznaliśmy się na Stanford.
Byłem z przodu sali, rozwiązując problem na tablicy.
Gdy skończyłem, profesor od razu wszystko zmazał,
bo popełniłem podstawowy błąd, co było…
upokarzające.
Co stało się później?
Lara zgłosiła się i powiedziała, że też popełniła taki błąd.
Poczułem się lepiej.
Ale gdy mijałem jej biurko, zerknąłem na jej ekran.
Rozwiązała ten problem.
Ale taka była Lara.
A wasze małżeństwo?
Nie było idealne.
Mieliśmy problemy, jak każdy.
Jakie problemy?
Na przykład z niewiernością.
Wiedziałem, że ma romans.
- Zeznał pan to policji? - Nie.
Dlaczego?
Bo wyszedłbym na wściekłego, zazdrosnego męża.
Ale nie byłem taki.
Wybaczyłem jej.
Dlaczego?
Bo wdała się w romans przeze mnie.
Ciągle pracowałem. Nie zapewniałem jej żadnej uwagi.
I też byłem niewierny.
- Miał pan kochanki? - Tak.
Daleko mi było do bycia idealnym mężem.
I codziennie cieszyło mnie to,
że Lara nadal dostrzegała, kim chcę być,
a nie kim czasem byłem.
Dlaczego tamtego dnia pojechał pan do domu?
Pojechałem tam…
by walczyć o moją żonę.
By spróbować ocalić nasze małżeństwo.
A zamiast tego…
znalazłem ich martwych.
Jego i ją.
Zgodzimy się na przerwę, jeśli pan Elliott potrzebuje chwili.
Nie ma takiej potrzeby.
Panie Elliott, mam ostatnie pytanie.
Zabił pan żonę?
Boże, nie.
Kocham ją.
Kochałem.
Oskarżyciel ma pytania?
Panie Elliott, powiedział pan policji, że pan i pańska żona
pokłóciliście się poprzedniego wieczoru, tak?
Tak.
Wbrew tamtym słowom,
teraz zeznał pan, że chodziło o jej romans.
Zgadza się.
Powiedział pan policji, że pojechał pan następnego dnia do Malibu,
by zaskoczyć Larę i zaproponować wspólny wypad, tak?
Tak.
To prawda, czy w tej sprawie też okłamał pan policjantów?
- Sprzeciw. Subiektywna ocena. - Dobrze.
Czy przed podróżą do domu dokonał pan jakichkolwiek rezerwacji?
Rezerwacji?
W hotelu albo restauracji? W końcu wybierał się pan w podróż.
Raczej nie. To miała być spontaniczna decyzja.
Oskarżyciel dodaje dowód numer 21 do materiału dowodowego.
W porządku.
To pański kalendarz, panie Elliott?
Jego kopia.
Proszę zerknąć na dzień morderstwa, czyli 6 września zeszłego roku.
Widzi pan listę zaplanowanych spotkań?
Tak.
Ile ich było?
Siedem.
Czy odwołał pan któreś,
zanim wyruszył pan do żony, by zaskoczyć ją z tą podróżą?
Nie myślałem o tym. Byliśmy świeżo po kłótni.
Tak czy nie?
Wyczyścił pan swój grafik czy nie?
Nie sądzę.
Wiedział pan, że Jan Rilz
był wtedy w domu z pańską żoną?
Nie.
Przedstawiam dowód numer 22.
Dane z monitoringu.
Czy prawdą jest,
że wiedział pan, że tamtego ranka monitoring był wyłączony?
Wiedziałem o romansie. Nie wiedziałem, że Rilz będzie w domu.
Ale nie gniewał się pan,
bo pan również nie był wierny, prawda?
No tak.
Podpisaliście intercyzę?
Nie.
Czyli gdyby się z panem rozwiodła,
miałaby prawo do połowy pana majątku?
Sprzeciw. Pan Elliott nie zna się na prawie rodzinnym.
Podtrzymuję.
Czy poprzedniego wieczoru
żona wspomniała o spotkaniu z Sonią Patel?
Nie.
Czy bał się pan, że żona rozmawia z nią o potencjalnym rozwodzie?
Może chciała zapytać ją, jak chronić się finansowo?
- Sprzeciw. Zachęta do spekulacji. - Przeformułuję.
Czy wie pan, dlaczego pańska żona skontaktowała się z Sonią Patel?
Nie. Nie widziała się z nią od lat. Nie mam pojęcia.
- Posiada pan broń? - Nie.
- Strzelał pan z niej kiedyś? - Wychowali mnie byli hipisi.
Nie mogłem mieć pistoletu na wodę.
Czyli nigdy nie miał pan do czynienia z bronią palną?
Zgadza się.
Oskarżyciel dodaje dowód numer 23 do materiału dowodowego.
To Nocturna, gra pana Elliotta.
Nie jestem zapalonym graczem, więc chcę zwrócić uwagę na to.
Weź broń. Może ci się przydać.
Po raz pierwszy podnosi broń w grze?
Tak.
Pistolet staje się jej główną bronią w całej grze.
Może pan powiedzieć, co to dokładnie za broń?
To znaczy?
Co to za marka i kaliber?
Możemy podejść?
To proces w xboxie czy w sądzie?
Ten dowód jest kluczowy.
A także mylący i szkodliwy.
I mogłoby tak być, gdyby pan Golantz od początku chciał dodać ten dowód.
Sprawę zapoczątkował pański klient,
zeznając, że nie wie nic o broni palnej.
Chcę, by mój sprzeciw został zarejestrowany.
Potwierdzam.
Proszę o odpowiedź.
To chyba Heckler & Koch, kaliber .45.
Półautomatyczny HK .45.
Policja sądzi, że z takiej broni
zastrzelono obie ofiary, prawda?
Nie mam pojęcia. Skoro tak uznali, to widać tak.
Czy pańska firma zakupiła taki pistolet
na potrzeby gry?
Nie.
Czyli sprawdzenie transakcji finansowych firmy
nie wykazałoby takiego zakupu?
Nie.
Czyli to zwykły przypadek, że użyto akurat takiej broni?
Sprzeciw. Subiektywna ocena.
Wycofuję pytanie.
To wszystko, Wysoki Sądzie.
- Obrona ma dalsze pytania? - Nie.
W takim razie zarządzam 30 minut przerwy
przed wygłoszeniem mów końcowych.
- Mickey mówił, że muszę tylko słuchać. - Zgadza się.
Byliście w kwiaciarni?
Tak. Dzięki temu ustaliliśmy, kto mógł zabić Davida Lorescę.
No to macie już wszystko.
To nie takie proste.
Chcę, by Angelo Soto odpowiedział za wszystko.
Na tym polega moja praca.
Ale pewnej granicy nie przekroczę.
Nie zmuszę cię do niczego, co mogłoby narazić ciebie i twoje dziecko.
- To znaczy? - Masz wybór.
Możesz się wycofać, a my nie oskarżymy go o nic.
Wychowacie razem dziecko i już nigdy się do ciebie nie odezwę.
Nie chcę wychowywać z nim dziecka.
I tu pojawia się druga opcja.
Założymy ci podsłuch. Będziesz mieć przy sobie ukryty mikrofon.
Angelo musi się przyznać do zlecenia zabójstwa Davida Loreski.
Będziemy czekać w pobliżu.
Ile miałaś lat?
- Kiedy? - Gdy cię tu sprowadził.
Gdy zmusił cię do harowania, a potem przygarnął?
Dziewiętnaście.
Jeśli chcesz na dobre od niego uciec,
to właśnie teraz.
To twój wybór.
Zaraz zaczynają. Gdzie jesteś?
Pracuję nad czymś, skarbie.
- W sprawie Elliotta? - Poniekąd.
WSPÓŁZAŁOŻYCIEL: PAWEŁ KOSEWICZ
Będę jak najszybciej.
Nie kłamałaś.
Słucham?
Mówiłaś, że będziesz na procesie do końca.
Tyle mogę zrobić dla Jana.
Przykro mi z powodu twojej straty. Mogłam od tego zacząć.
Niezależnie od werdyktu mam nadzieję, że zaznasz spokoju.
Panie Golantz?
Szanowni państwo.
To prosta sprawa.
Człowiek odkrywa, że jego żona ma romans. Kłóci się z nią.
Takie są fakty.
Następnego dnia jedzie do ich domu,
kiedy monitoring jest wyłączony.
To również fakty.
I twierdzi, że na miejscu znalazł zastrzeloną żonę i jej kochanka.
Obrona próbuje wam wmówić absurdalną opowiastkę o tym,
że oskarżony pojechał tam,
chcąc zabrać żonę na spontaniczny wypad.
Że osad od wystrzału na jego dłoni
nie pochodził od wystrzału,
tylko wziął się z brudnego radiowozu.
I że to przypadek, że narzędziem zbrodni była ta sama broń,
której użył do gry.
BROŃ
I że zbyt pochopnie osądzono o jego winie,
mimo że przyznał się, że okłamał policję, aby nie wyjść na winnego.
Ale rozsądek i logika podpowiedzą wam,
kto tak naprawdę zastrzelił Larę Elliott i Jana Rilza.
Słyszeliście, jak oskarżony zaręczał o miłości do żony.
Ale co znaczy miłość dla kogoś takiego?
Użył Lary jako modelki do swojej gry.
Taką rolę dla niej przewidział.
Pustą skorupę, którą mógł sterować kilkoma przyciskami.
Zamknął ją w pozłacanej klatce, a gdy chciała się z niej uwolnić,
zamordował ją i jej chłopaka.
Bo jeśli Trevor Elliott nie mógł jej mieć, to nikt inny również!
Sprawa jest prosta: Trevor Elliott jest winny.
Logika i zdrowy rozsądek w pełni na to wskazują.
Dziękuję.
Panie Haller?
Jakie znaczenie ma mowa końcowa?
Przysięgli nie mają już zdania?
To nie mowa, tylko debata.
Jeśli nie zwrócisz uwagi na słowa oskarżyciela,
nie przekujesz najsłabszego argumentu
w najsilniejszy.
Moja córka uczy się algebry i strasznie jej nie cierpi.
To nienawiść.
Pyta się: „Tato, po co mi ona?”.
Odpowiadam: „Gdy starożytni Majowie chcieli zrozumieć swój świat,
wynaleźli matematykę.
Odkryli kalendarz, czyli 365 dni roku zwrotnikowego.
Nieźle, co?”.
Nic z tego, nadal jej nienawidzi.
Dlaczego o tym państwu mówię?
Użyjemy matematyki, by zrozumieć nasz świat.
Proszę o cierpliwość. Pan Elliott wyjeżdża z biura o 10.44.
Jedzie ze średnią prędkością 56 kilometrów na godzinę.
Przyjeżdża do domu w Malibu, położonego 34,1 kilometra dalej,
w 36 minut.
Takie są fakty.
Czyli przyjeżdża…
o 11.20 i dzwoni na telefon alarmowy pięć minut później,
czyli o 11.25.
Po tym połączeniu na miejscu zjawia się operator,
który nagrywa Trevora Elliotta pod jego domem
dokładnie o 11.27, co daje nam łącznie siedem minut.
Siedem minut od przyjazdu pana Elliotta
do rozpoczęcia nagrywania go pod domem.
Miałby siedem minut, by popełnić zbrodnię i ją zatuszować.
Ofiary zastrzelono z bliskiej odległości.
Na ubraniach i dłoniach pana Elliotta nie było żadnej krwi.
Musiałby umyć ręce i przebrać się przed przybyciem funkcjonariuszy.
No i jeszcze broń.
Pan Golantz twierdzi, że ta fikcyjna broń z gry
dowodzi, że pan Elliott musiał mieć identyczny pistolet.
Jeśli tak, to gdzie on jest?
Gdzie jest broń, z której zabito Larę Elliott i Jana Rilza?
Gdzie są zakrwawione ubrania?
Ich dom jest na szczycie wzgórza.
Dziesięć minut do autostrady,
a policja niczego nie znalazła mimo użycia psów tropiących.
Niczego! A pan Golantz przekonuje, że w ciągu siedmiu minut
pan Elliott zastrzelił swoją żonę wraz z kochankiem, wszystko posprzątał,
a potem ukrył dowody tak, że policja ich nie odnalazła.
To niemożliwe! To właśnie mówi nam matematyka.
Dzięki niej wiemy, że pan Elliott tego nie zrobił,
a prawdziwy morderca, kimkolwiek był, zabrał ze sobą wszystkie dowody.
Kto jeszcze miał motyw, by ich zabić?
Kogo detektyw Kinder stale ignorował, aż w końcu wezwaliśmy go na świadka?
Kto posiada broń, jak sam zeznał w tej sali?
Anton Shavar.
Zazdrosny mąż, który w przeciwieństwie do oskarżonego
nie stroni od przemocy
Pan Golantz prosił, abyście użyli rozsądku i logiki.
W pełni go popieram.
Ale nie dajcie się zmanipulować tanimi chwytami i graniem na emocjach.
Jeśli użyjecie rozsądku i logiki,
będziecie mieć pewność, że pan Elliott nie mógł tego zrobić.
Głęboko wierzę, że uznacie go niewinnym zarzucanych mu czynów.
Dziękuję.
- Rozmawiałem z Tanyą. - I co?
I nie podoba mi się to.
Ale to jej decyzja.
I jeśli będzie mieć kłopoty,
natychmiast ją wyciągnijcie.
Obiecuję. I dziękuję, Mickey.
CISCO: KLIKNIJ, BY WYŚWIETLIĆ
MUSIMY POGADAĆ O TREVORZE
Gadka Trevora o Siergieju Kosewiczu to ściema.
- Dlaczego? - Sprawdziłem dokumentację spółki Trevora.
Ma legalnych inwestorów. Typowych speców od venture capital.
Bo Kosewicz to nieoficjalny partner.
Trevor nie przyznałby się do niego.
Też tak sądziłem, więc dotarłem do źródła.
Do Pawła, syna Kosewicza.
- I współlokatora Trevora. - Nie było łatwo się z nim skontaktować.
Gdy wspomniałem o Trevorze, rozłączył się.
- To niczego nie dowodzi. - Tak i nie.
Byli w pokoju z kimś jeszcze.
Z Benem Hoffmanem, dyrektorem ds. technologii w firmie Pawła.
Z nim udało się pogadać.
Powiedział, że Paweł nienawidził Trevora.
I że jego ojciec nigdy nie pomógłby Trevorowi.
- To nadal niczego nie dowodzi. - Może i nie.
Ale Trevor postanowił zeznawać, gdy sprawa była już wygrana.
Zrobiłby coś takiego,
gdyby rosyjski gangster groził mu śmiercią?
Nic ci nie umknie, co?
Nie zatrudniłeś mnie, bym mówił, co chcesz usłyszeć.
Tylko skoro nie stoją za tym Rosjanie, to kto cię śledził, do kurwy nędzy?
Mickey Haller.
Tak, zaraz będę. Dziękuję.
Przysięgli wrócili.
- Czy ława ma werdykt? - Tak, Wysoki Sądzie.
Oskarżony powstanie.
Proszę o odczytanie.
„W sprawie przeciwko Trevorowi Elliottowi
i wobec zarzutu zamordowania Jana Rilza
uznajemy oskarżonego za niewinnego”.
Nie…
„Wobec zarzutu zamordowania Lary Elliott,
uznajemy oskarżonego za niewinnego”.
Szanowni przysięgli,
dziękuję za waszą służbę i werdykt.
Panie Elliott, jest pan wolny.
RAE: WPADAJ NA DRINKA
Mamy szampana i gazowany sok winogronowy dla ciebie i Izzy.
Świętujcie beze mnie. Mam coś innego do załatwienia.
Mick? Na pewno wszystko gra?
Niedługo będzie.
Co to ma być?
Podpisałem już ugodę.
To oświadczenie, podpisane przeze mnie.
Miałeś rację, Eli.
Jerry zostawił cię tutaj,
a ja w to brnąłem,
by zaskoczyć oskarżyciela w sprawie Elliotta.
Poświęcono cię.
Dlaczego to robisz?
Bo straciłeś pół roku życia, tkwiąc tutaj w zamknięciu,
by Jerry mógł…
Abym ja mógł wygrać sprawę i to nie w porządku.
I to odda mi ten czas?
Nie, ale dzięki temu możesz pozwać jego majątek.
Ubezpieczył się od zaniedbań.
Pieniądze pomogą ci stanąć na nogi po wyjściu z więzienia.
Myślałem, że wy prawnicy trzymacie się razem.
Wiele mógłbym zrobić, by wygrać sprawę.
Mogę stanąć na samej granicy, ale nigdy nie zdradzę klienta.
Kogo my tu mamy?
Mam parę słów do policji.
NIEWINNY
Weźcie się do roboty. Morderca Lary pozostaje na wolności.
Nie spocznę, dopóki nie zostanie ukarany.
Dobrze się to dla ciebie skończyło.
Jerry odwalił brudną robotę.
Bardzo kochałem Larę.
A ty zgarnąłeś laury.
Będę pracował bez wytchnienia, aby uczcić jej pamięć. Dziękuję.
Cisco, chodzi o dokumentację Parallax.
Potrzebuję czegoś jeszcze.
Angelo.
Tanya.
Gdzie byłaś? Dzwoniłem!
Robiłam zakupy dla dziecka.
Padł mi telefon.
Co się stało?
Myślałem, że ciebie też dopadli.
Kto?
Policja. Chcą mnie zniszczyć.
O czym ty mówisz? Zaczynam się bać.
Kurwa.
- Co? - Słaby sygnał.
Przenosimy się?
To najbardziej zatłoczona dzielnica.
Wybacz, to przez stres. Ktoś sprzedał mnie na policji.
Wiem o tym od przesłuchanego pracownika.
Może to on cię okłamuje?
Otaczają mnie zdradzieckie żmije!
Już dobrze. Chodź do mnie.
Nie wierz w nic, co o mnie usłyszysz.
Masz coś?
- Nie jestem zły. - Tak.
Zapewniłem ludziom lepsze życie.
Zaczął gadać.
Jak mi je zapewniłeś?
- Słucham? - O kurwa.
- Co? - Masz wszystko!
Zaczęła improwizować.
Robię wszystko dla naszej rodziny.
Uważają, że zabiłeś tamtego człowieka. To prawda?
- Nie pytaj o to. - Powiedz.
Zniosę wszystko, ale muszę wiedzieć.
- Musiałem… - Zabiłeś go?
Tak, zrobiłem to! By nas chronić!
By chronić nasze dziecko! Przestań!
Nic się nie stało. Wiem, że zrobiłeś to dla nas.
Nie.
Podobno ktoś mnie zdradził.
- Może to byłaś ty? - Po co miałabym rozmawiać z policją?
O niczym nie wiem.
Teraz już wiesz.
Angelo, błagam…
Zabiłeś kiedyś kogoś własnoręcznie? Czy musisz za to płacić innym?
Policja!
Ręce na widoku!
Angelo Soto, jesteś aresztowany!
Odwróć się, na kolana i ręce za głowę.
Wiesz, że to nie przejdzie w sądzie.
No to się przekonamy. Jesteś cała?
Dałaś radę.
Dziękujemy. Już po wszystkim.
Miło, że pan przyszedł.
Jest przy barze.
Chyba mnie zauważył. Dziękuję.
Tu jesteś. Dopiero co gadałem z mediami,
- a ty nagle zniknąłeś. - Mówiłem, że tego unikam.
Nie bądź taki skromny. Ta wygrana to bilet do nowej ligi.
Mowa o tych gościach?
Pewnie znalazłbym jakiegoś klienta.
Oby nie. To oni przejmują moją firmę.
I to wszystko twoja zasługa, Mickey. Twoje zdrowie.
Obaj dostaliśmy, czego chcieliśmy.
Szkoda, że nie Lara.
- A co niby chciała Lara? - Ujawnić prawdę.
Bez obaw. Oprócz tego, że obowiązuje nas tajemnica adwokacka,
zostałeś już uniewinniony.
Nikt nie pozna twojej tajemnicy. Nie ode mnie.
Prawnik, który reklamuje się na ławkach na przystankach,
przyszedł wskazać mi moje miejsce.
Oszukałeś mnie, a na to nigdy nie przyzwalam.
Chciałem wrócić na szczyt i zapomniałem o pierwszej zasadzie.
- Czyli? - Wszyscy kłamią.
Ona odwaliła brudną robotę, a ty zgarnąłeś laury.
Przykro mi, ale nie rozumiem.
Sonia Patel zachwalała umiejętności Lary.
Dlaczego rzuciła pracę dla ciebie?
Bo mnie kochała.
Bo to ona wszystko stworzyła, a nie ty.
Lara napisała te 100 linijek kodu, które wszystko odmieniły, prawda?
Tylko że pracowała dla Chaos Games. Jej praca należałaby do nich.
Ale gdyby przeszła do ciebie, wszystko byłoby twoje.
To ona była geniuszem, nie ty.
Przez całą dekadę patrzyła, jak zbierasz laury.
Fajna historia, ale mam jedno pytanie.
Ile kresek wciągnąłeś przed przyjściem tutaj?
Wszyscy kłamią.
Ale nawet najlepsi kłamcy mogą się zdradzić.
Zobaczyłem to, gdy Golantz zapytał cię o Sonię.
Pociera też ręką o nogi. To oznaka podstępu.
Nie pokłóciliście się o to, że Lara chciała rozwodu.
Chciała wyjawić prawdę Sonii.
Chciała wrócić do Chaos Games i odzyskać to, co jej się należało.
Gdyby to zrobiła…
straciłbyś wszystko.
Wyszłoby, że jesteś oszustem.
Parę tygodni temu
pojawiłeś się w moim biurze, błagając, bym cię zatrzymał.
Powiedziałeś, że mój poprzedni adwokat był dobry,
ale ty jesteś lepszy.
I wiesz co, Mickey? Miałeś absolutną rację.
Świetnie mnie wybroniłeś. Przygotowałeś doskonałe pytania.
„Gdzie jest broń?” „Co z zakrwawionymi ubraniami?”
„Jak mógł się tego pozbyć w”…
Ile to było? Siedem minut?
Pokazałeś mi, jak to zrobiłeś. Ale ja tego nie dostrzegłem.
Użyłeś do tego drona. I wiesz, co jest najlepsze?
Oglądałem, jak to robisz. Wszyscy to widzieli.
Gdy zjawiła się policja, nie sprawdzałeś e-maili.
Pilotowałeś drona z bronią i ubraniami.
Wysłałeś go nad ocean,
gdzie bezpowrotnie zatonął.
Przyznaję, że było to genialne.
Jeśli naprawdę tak uważasz, musisz mnie mieć za potwora.
Wiesz, kim jesteś, Trevor? Osobą uzależnioną.
Pociąga cię to, że ludzie mają cię za geniusza.
Zrobisz dla tego wszystko.
Włącznie z zeznawaniem, gdy sprawa jest już wygrana.
No dobra. Podaj swoją cenę.
To szantaż, prawda?
Nie chcę twoich pieniędzy.
- Nie? - Chcę wiedzieć, kto za tym stoi.
To ty wręczyłeś łapówkę, zabiłeś Jerry'ego i kazałeś mnie śledzić?
Nie lubię być pionkiem w grze.
Wszyscy czasem nimi jesteśmy. Jerry o niczym mi nie mówił.
Naprawdę nie wiem, kto go zabił.
I szczerze mówiąc… nie obchodzi mnie to.
Dopiero teraz zrozumiałem, dlaczego Jerry przekazał mi swoje sprawy.
Myślał, że jesteśmy tacy sami.
Prawnik w potrzebie, który zgodzi się na przekupienie przysięgłego.
Też tak myślałeś, zanim chciałem odejść.
Dlatego naściemniałeś mi o Rosjanach.
Sprawdziłem cię.
Wiedziałem, że potrzebujesz lekkiej motywacji.
Aby uwierzyć w twoją niewinność?
Wiesz, co jest kluczem do sukcesu gry?
Gracz musi być ciągle zaangażowany.
Trzeba tworzyć dla niego rzeczywistość.
A teraz to wszystko…
to moja rzeczywistość.
To jedyne, co potrafisz, Trevor.
Uwiarygadniać ściemę.
Nie chcę już słyszeć o Trevorze Elliotcie.
No to poszczęściło ci się. Glory Days przylatuje jutro do Raja.
Mam się z nią spotkać?
Nie, wyślij mi, co ustaliłeś. Sam się tym zajmę.
- Dobra robota, Cisco. - Nie ma sprawy. I Mickey?
- Tak? - Przyjmij tę wygraną.
Świetnie się spisałeś.
- Co jest, Cisco? - Michael Haller?
Kto mówi?
Funkcjonariusz Anthony Reyes, oddział ds. wypadków drogowych.
W czym mogę pomóc?
Zatrzymaliśmy Izzy Letts przy puncie widokowym obok Griffith Park.
Podejrzenie jazdy pod wpływem.
Dała mi pana wizytówkę, kazała zadzwonić,
potem zemdlała.
Już kończę, ale muszę zlecić holowanie na nasz parking i spisać ją, chyba że…
szybko pan przyjedzie.
Będę za 15 minut. Już jadę. Dziękuję.
Izzy!
Mogliście odpuścić.
Ty i Vincent.
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY'EGO
Napisy: Krzysiek Igielski