Nigdy nie masz pewności, czy dobrze wybrałeś ławę.
Stąd „bogowie winy”.
Wyrażę się jasno. Żadnych konsultantów.
Jest szansa, że Elliott jest niewinny?
Tak twierdzi. W branży nazywamy to „jednorożcem”.
- Miałeś już takiego? - Tak.
- Jesúsa Menendeza. - Twój kluczowy świadek zmarł.
Angelo Soto kazał go zabić.
Bez twojego świadka sprawa się sypnie.
Tanya Cruz, 26 lat.
Mogłaby nam wydać zabójcę.
Potrzebuje pani adwokata. Można mu zaufać.
Przepraszam. Nie byłam sobą.
- Ja to poczułam. - Mickey.
Jak będziesz omawiał sprawy w samochodzie?
Jeśli usuniemy podsłuch, będą wiedzieć, że się połapaliśmy.
Rzuciłem klub motocyklowy dla ciebie,
a moje życie i tak jest jeszcze bardziej szalone.
Trzeba pomóc jednemu z nas. To Ciężki Casey.
Pozdrów Cisco ode mnie.
Mamy zaginione pieniądze. Mamy telefony z FBI.
A ta sprawa to musi być sporo presji.
A jeśli kasa była na łapówkę?
SERIAL NETFLIX
- Haller! - Nie ma sprawy.
- Gotowy. Mickey? - Tak.
Aresztowano niewinną osobę. Każdy to wie.
- Nawet ty, Connelly. - Na pewno wygrasz?
Jestem pewny, że Devin Jones jest niewinny.
Pamiętajcie, by o tym wspomnieć, a teraz wybaczcie.
Czołem, kolego. Myślisz, że twój tata dał radę?
Byłeś najlepszy.
Miguelito, muszę zadzwonić. Zostań z tatą.
- Dobrze, mamo. - Elena.
Dostałaś tę rolę?
Szkoda, że musicie tak szybko wracać.
Za szybko zlatują te odwiedziny.
Ale fajnie, że tu byłeś.
- To była ważna sprawa. - Dlaczego?
Bronię zazwyczaj zamożne osoby.
Przez to myślą, że wywiną się ze wszystkiego.
Ten był inny.
Był niewinny i zgodziłem się bronić go za darmo,
bo tak należało postąpić.
Rozumiesz?
Ale to była jedna z moich najcięższych spraw.
Porozmawiaj z nim.
W porządku, Legal.
Zaraz wrócę.
Mam coś dla ciebie.
Rozprawy nie można nagrywać.
Takie rysunki zobaczymy w wieczornych wiadomościach.
Będą w telewizji?
Zachowaj go, a gdy ktoś zapyta, kto to jest,
odpowiesz, że najlepszy prawnik w LA.
PROCES RUSZA
No proszę, trafiłeś na pierwszą stronę.
- Twój staruszek byłby dumny. - On ciągle tam lądował.
Jak twoja obrona?
Dość słaba.
Myślisz, że nikt przed tobą z taką nie walczył?
- Mnie i twojego ojca to nakręcało. - Sporo od tego zależy, Legal.
- Przez rok byłem poza praktyką. - Mam cię zmotywować?
„Jeśli masz fakty, wal w fakty. Jeśli masz prawo, wal w prawo.
Jeśli nie masz niczego…
- wal w stół”. - „Wal w stół”.
Znam to.
Jerry Vincent mógł wręczyć łapówkę.
- Komu? - Jeszcze nie wiem.
Może to nawet nieprawda. Ale kasa zniknęła parę miesięcy temu.
Mógł mieć trzy cele.
Sędziego, przysięgłego albo oskarżyciela.
Nie, Golantz zabiłby własną matkę, by wygrać sprawę.
- I jest dziany. - Wybraliście przysięgłych.
Mówisz, że wybrał kasę parę miesięcy temu?
Tak.
To może masz kupionego sędziego.
Nikogo nie mam kupionego. Niczego nie zrobiłem.
Właśnie. I już wiem, dlaczego chciałeś się spotkać.
By zapytać, co by zrobił.
A co by zrobił?
Gdyby twój tata dostał sprawę po kimś i dowiedział się o takiej łapówce,
nie zgłosiłby tego, tylko uznał za znak od Boga.
Ktoś jeszcze o tym wie?
Gliniarz, który prowadzi śledztwo.
- Poprosili o pomoc. - A twój klient?
Nie pytałem go, ale nie mam dowodów. To na razie tylko teoria.
No to zajmij się sprawą.
I nie zadawaj pytań, na które nie chcesz znać odpowiedzi.
PIERWSZA ŻONA
„Pierwsza żona”? Musisz odebrać.
Mówię to z doświadczenia.
Weź broń. Możemy jej potrzebować.
Proszę.
Cześć, skarbie.
Czy to…
Tak. Wszyscy w nią grają mimo…
Sam wiesz.
Mama do ciebie dzwoniła?
Tak.
Mówiła, że nie byłaś w szkole.
Nie masz procesu?
Od poniedziałku.
Hayley, posłuchaj.
Wiem, co widziałaś.
To trudna sprawa.
Pogadamy o tym?
W porządku.
W razie czego daj znać.
Mogę o coś zapytać? Gość, który zabił świadka mamy…
Reprezentowałbyś go?
Każdy zasługuje na adwokata.
Ale zgodziłbyś się, wiedząc, co zrobił?
Nie ma na to prostej odpowiedzi.
- Czemu? - Dobrze wiesz.
Rozmawialiśmy o tym.
Wiem, co opowiadałeś o swoim ojcu i domniemaniu niewinności.
Ale co z tobą?
Gdzie jest twoja granica?
Masz w ogóle jakąś?
Tak, mam granice.
Na przykład nie bronię osób, które skrzywdziły dzieci.
To chyba dobrze.
Hayley, przestań.
- Nie otworzyła się? - Niezbyt.
Czasami trzeba poczekać.
O jaką przysługę chciałaś mnie poprosić?
Chodzi o pozyskanego świadka.
Załatwisz jej status informatora?
Jasne, ogarnę to po moim procesie.
Potrzebuję tego już teraz.
Teraz? Maggie, przecież…
Gość zamordował mi świadka.
A Janelle grozi, że wycofa zarzuty.
Proszę o to, bo to ważne.
Dobra, ale też czegoś potrzebuję.
Mogę zabrać Hayley na mowę początkową?
To morderstwo. Po tym, co widziała?
Tylko na mowę. Nie zobaczy niczego drastycznego.
- Nie będziesz się stresował? - Pewnie, że będę.
Ale może mi to pomoże.
- Dobrze. - Dziękuję.
A twój świadek już dzwonił. Jutro się z nią spotkam.
Dupek.
Robert Cardone tylko udaje wielkiego reformatora.
O wilku mowa.
Jako szef komisji rewizyjnej ds. wyroków
dopuścił do największej ilości incydentów z policjantami.
Nie dajcie się oszukać. Nie powinien być prokuratorem okręgowym
ani innym urzędnikiem.
Zatwierdzam ten materiał.
Nie pozwól mi nigdy wystartować.
Byłabyś od nich lepsza.
Mam ją jutro przedstawić na zbiórce.
- Muszę to zobaczyć. - O nie.
- Muszę. - Naprawdę chciałbyś wpaść?
Pewnie.
Nie sądziłam, że kogoś namówię.
Możemy przy okazji dograć umowę dla informatora.
Jak mógłbym odmówić? Widzimy się na miejscu, McFerwor.
W porządku.
Klapki na oczach.
To nasza linia. Celem nie była Lara.
Inny zazdrosny mąż, Anton Shavar, chciał zabić jej chłopaka.
Jest niebezpieczny, a nikt go nie sprawdził.
To tłumaczy też, dlaczego nie ma narzędzia zbrodni.
Ale Trevor miał na rękach osad po wystrzale.
Bez obaw. Lorna, dzwoń do Walsha.
Zaproś go na tę zbiórkę. Wy też tan bądźcie. Ja stawiam.
- Mickey. - By zarabiać, trzeba inwestować.
W artykule cytowano pewną kobietę.
Sonię Patel, znajomą Lary.
Która nie widziała Lary od lat.
Billingi Lary potwierdzają,
że dzwoniła do Sonii dwa dni przed śmiercią.
Może coś wiedzieć?
Nie wiem. A jeśli mieliśmy klapki na oczach?
Co, jeśli Lara miała wrogów?
Sonia Patel, inżynier oprogramowania w Chaos Games w Culver City.
- Namierzę ją. - Ja to zrobię.
Mam dla was inne zadanie.
O co chodzi?
Jerry mógł wręczyć łapówkę.
Jeśli tak, to pewnie sędziemu Stantonowi.
Że co?
Wiemy, kiedy zniknęły pieniądze.
Ustalcie, czy trafiły do Stantona.
Chcesz prześwietlić sędziego?
Wiem. Dlatego ufam, że będziecie ostrożni.
To funkcjonariusz publiczny. Złożył zeznanie majątkowe.
Sprawdźcie je. Coś jeszcze?
Tak, omówienie spraw z sędzią Holder o 11.
- O 11? Lorna… - Wybacz.
Powiedziałabym ci wcześniej, gdyby nie te machlojki.
Chciała mnie pani widzieć?
Tak. Proszę usiąść i wyciągnąć książeczkę czekową.
Słucham?
Dziesięć minut spóźnienia.
Albo uznam to za obrazę sądu,
albo wpłaci pan coś na dowolny cel charytatywny.
Pana wybór. Tu są moje ulubione.
ORGANIZACJE CHARYTATYWNE
Niestety nie mam przy sobie książeczki czekowej.
Ale każę wysłać przelew.
Dobrze. Kwota zależy od pana.
Chciałam zapytać, jak sprawy się mają, skoro proces Elliotta już w poniedziałek.
Dziękuję za e-mail na temat innych klientów Vincenta.
Miał pan co robić.
Tak, ale obiecuję, że nikogo nie zaniedbałem.
Cieszę się, że wróciłem do pracy.
Świetnie.
Wszyscy nadal są w szoku po śmierci pana Vincenta.
Mój mąż trochę go znał. Mitch Lester.
Też pracuje jako obrońca.
Był tydzień temu na upamiętnieniu pana Vincenta.
- I widział mnie tam? - To nie tylko moja sprawa.
Izba adwokacka zna pańską sytuację.
Pozostałem czysty, jeśli o to chodzi.
Miałem spotkania, wypełniałem dokumenty i mogę to…
Nie trzeba.
Też miałam w rodzinie osoby z takimi problemami.
Mój ojciec mierzył się z nimi całe życie.
Jest jakiś problem, z którym mogłabym pomóc?
Bardzo dziękuję, ale nie ma takiej potrzeby.
Świetnie. Na tym możemy skończyć. Dziękuję za wszystkie informacje.
Nie ma sprawy.
I panie Haller…
Powodzenia na procesie.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Spadaj stąd. Rany.
WTOREK 15.00: HAROLD CASEY
Mam zeznanie majątkowe Stantona.
Co w tym grafiku robi Harold Casey?
Nie wiem. A co?
Byłem z nim w Road Saints.
Mam się martwić?
To stare dzieje.
- Co tu mamy? - Continental Café w Mid-City.
Niby wyższe sfery.
Wynajmujący: sędzia Stanton. Lokal zamknięto rok temu.
Był inwestorem?
Nie do końca. Oto on na otwarciu z szefem kuchni.
A tu biorą ślub.
Czyli Stanton zainwestował w restaurację męża.
Potem ją zamknęli. Może miał długi.
Dwa miesiące temu otworzyli ją na nowo pod nazwą Modern Muse Bistro.
- Stanton nadal jest właścicielem? - Sprawdźmy to jutro.
Umówiłam nas na degustację.
Będziemy parą szukającą lokalu na wesele.
Genialne.
Obym zawsze zwalała cię z nóg.
- Sonia Patel? - Tak?
Nazywam się Mickey Haller i reprezentuję Trevora…
Wiem, kim pan jest.
Mogę usiąść?
Zajmę pani dwie minuty.
Zegar tyka.
Dziękuję.
Zbieram informacje o Larze Elliott.
Widział pan moje nazwisko w artykule.
Jak już mówiłam,
przyjaźniłyśmy się, gdy pracowała w Chaos Games,
ale to było lata temu.
Była genialną programistką.
Dlaczego straciłyście kontakt?
Pewnie przez Trevora. Był bardzo zaborczy.
Nie wiem, co w nim widziała.
Wygląda na to, że zadzwoniła do pani
dwa dni przed śmiercią.
Tak.
By umówić się na lunch, co było dziwne,
zważywszy na brak kontaktu, ale nie zdążyłyśmy się spotkać.
O co mogło chodzić?
Myślałam, że zaproponuje mi pracę.
W Parallax jest spora rotacja inżynierów.
Przykro mi, ale nic więcej nie wiem, a pańskie dwie minuty właśnie mijają.
Czy ktoś inny z życia Lary mógł mieć powód, by ją skrzywdzić?
- Jak może pan o to pytać? - Bo nie wiem, kto ją zabił.
Pani też nie wie. Ktoś musi o to zapytać.
Jeśli nie policja, to ja.
Wszyscy kochali Larę. Pewnie nawet Trevor.
Dlaczego Lara dzwoniła przed śmiercią do Sonii?
Nie mam pojęcia.
Sonia mówi, że mogło chodzić o pracę.
Nie sądzę. Choć pewnie Sonia chce tak myśleć.
Przez wiele lat chciała, bym wkręcił ją do firmy.
Nie przyjaźniły się?
Dawno temu. Zmieniło się to po sukcesie Parallax.
Skąd w ogóle te pytania?
Na wszelki wypadek. Galantz też może namierzyć Sonię.
Nie jest tajemnicą, że mnie nie lubi,
choć dałaby się pokroić za pracę u mnie.
Ale raczej nie ma nic wspólnego ze sprawą.
Dobra, jeszcze jedna sprawa.
- Chodzi o pierwotne honorarium. - Co z nim?
Szefowa mojego biura sprawdzała finanse Jerry'ego
i brakuje 100 000 dolarów.
- Coś ci to mówi? - Nie. Powinno?
Nie wiem. Jerry średnio ogarniał finanse.
Wygląda na to, że miał zlecić wizję lokalną,
by pokazać ją przysięgłym; mówił ci coś o tym?
Wiesz co, coś mi świta.
Tak, chciał to zrobić. Mówił, że to droga sprawa,
ale nie wiem, co z tego wyszło.
Tak właśnie myślałem.
Nie doszło do tego.
Coś jeszcze?
Odpoczywaj. Czeka nas ciężki tydzień.
Spróbuję.
Co się stało?
Ludzie mnie okłamują, Izzy.
CZEŚĆ, MIJA. WŁAŚNIE O TOBIE MYŚLAŁEM. KOCHAM CIĘ.
Powiesz, dlaczego to robimy?
Nie.
O w mordę. Piekło zamarzło?
- Wiem, że sporo minęło, Jesús. - Powiedzmy.
Nie sądziłem, że cię jeszcze zobaczę, patrząc na twoich bogatych klientów.
Oglądamy wiadomości, gdy pudło działa.
To nie tak. Nie do końca.
Miałem wypadek.
Zachowaj te pierdoły dla kogoś, kogo to obchodzi.
Rozumiem twoją złość.
- Przepraszam… - Daruj sobie te wyrzuty.
Amá myślała, że można ci ufać.
„To jeden z nas. Zna hiszpański”.
Wyszliśmy na frajerów.
Od razu poszedłeś na ugodę.
To było konieczne, bo zniknął główny świadek.
Obiecuję, że ją znajdę.
Ktoś już jej szuka.
- No i? - Znajdę ją
i namówię do współpracy, aby załatwić ekstraordynaryjne zwolnienie.
- To znaczy… - Wiem, kurwa, co to znaczy.
Pomiędzy izolatką a kosami w żebra czytałem książki o prawie.
I dobrze wiem, że nie mam szans.
Jesús, masz szansę i nie spocznę, dopóki ci jej nie zapewnię.
I moja wolność zależy od jej słów, o ile ją znajdziesz?
I o ile zechce gadać?
Po co w to brniesz?
Po co tu przyjechałeś?
Bo wierzę w twoją niewinność.
Zawsze wierzyłem.
Po prostu nie wygraliśmy. Ale mówiłem, że po tej ugodzie
nie przestanę o ciebie walczyć.
Było ze mną źle i przepraszam, ale dotrzymuję słowa.
To się nie zmieniło.
Daj mi drugą szansę.
Tutaj mamy miejsce na 100 osób.
Wolicie klasyczny obiad czy hors d'oeuvres?
- Obiad. - Co to jest „hors d'oeuvres”?
Możemy najpierw zerknąć na menu?
Oczywiście. Jedli już u nas państwo?
Tak, ale chyba działaliście pod inną nazwą.
Szef kuchni jest ten sam? Co wtedy jedliśmy?
Bardzo nam smakowało.
Beef Wellington i owoce morza.
Tak, pan Casal nadal tu jest. To współwłaściciel.
Nie wiedziałam. Chyba mieliście drogi remont, co?
Parkiet jest w sali z tyłu.
Jako pierwsi przetestujecie bambusową podłogę.
- Ile kosztowała? - Nie mam pojęcia.
Po prostu chcemy mieć pewność, że to konkretna miejscówka.
Nie chcemy zaklepać wesela i mieć problem,
gdy znowu się zamkniecie.
Kumasz?
Oczywiście. Nie wiedzieliśmy, czy uda się wznowić działalność,
ale pan Casal i jego mąż James użyli swojej magii i voilà.
- Bogu dzięki za ich magię. - Mogę pokazać państwu patio?
- Dodaliśmy wertykalny ogród. - Zarąbiście.
To był twój klient?
Tak. Mówiłem ci o nim.
Kurde.
Pytałaś, co sprawiło, że wpadłem w nałóg.
Nie tłumiłem bólu wynikającego z wypadku.
Źródłem był on.
Gdy go skazano…
po prostu się odciąłem.
Tabletki mi pomogły.
Muszę go uniewinnić.
Spotkam się z nią na zewnątrz.
- Pan Haller? - Mickey.
Takie miejsce może być? Chciałem się spotkać poza miastem.
Miałam porozmawiać z prawnikiem, któremu można zaufać.
Musimy coś uzgodnić na samym początku. Pracuję wyłącznie dla ciebie, dobrze?
Wszystko zostaje między nami.
Powiedziała, że trafię do więzienia i zabiorą mi dziecko.
Znasz już płeć?
To dziewczynka.
Też mam córkę.
Obiecuję, że zrobię wszystko, co w mojej mocy,
aby ochronić ciebie i twoją córeczkę.
Jak poznałaś Angelo Soto?
Zatrudnił mnie.
Zaczynałam jak każdy – w domu opieki.
- Co było dalej? - Zauważył mnie.
Przynosił mi lunch, traktował mnie lepiej.
Chciał, bym się z nim związała.
Nigdy go nie kochałam.
Ale kupił mi mieszkanie, dawał pieniądze.
Soto jest oskarżany o przemyt ludzi i pracę niewolniczą.
- Wie pani coś o tym? - On o niczym mi nie mówi.
Wścieka się, jeśli o coś zapytam. Ale wiele widziałam.
Proszę to spisać tak, jak to pani pamięta.
Nazwiska, daty, wszystko. Mogę o to prosić?
Nie martw się o zarzuty,
że twoje nazwisko jest w dokumentach.
Załatwię to. I musisz podjąć współpracę z własnej woli.
Chcę od niego uciec i zacząć nowe życie z córką.
Nie chcę, by był jej ojcem.
I tak się stanie. Pogadam z tą prokurator.
Pan jest milszy.
Ona mi nie ustępuje, gdy się ją pozna.
Jest przy stoliku numer 11. Porozmawia później z tobą.
Pięć minut?
- Tak. - Dobrze.
Nie zapomnę o twoim wsparciu.
Pamiętasz swoje 30. urodziny?
GŁOSUJ NA JANELLE SIMMONS
Zabrałeś mnie tu na kolację.
Całkiem drogą.
Zawsze potrafiłeś zaimponować, Haller.
- Spotkałem się z Tanyą Cruz. - Będzie współpracować?
Zagroziłaś jej zabraniem dziecka
przy słabych zarzutach…
Soto zabił mojego świadka.
No to powinnaś rozumieć jej obawy o dziecko, Mag.
Czego chcesz?
Relokacja i wsparcie finansowe przez co najmniej rok.
Na czas procesu da radę, ale na rok?
- Nie mam do tego uprawnień. - Ale wiesz, kto ma.
Wrócimy do tego później. Mam tu swoją pracę.
Tutaj? Może też powinnaś wystartować.
Jasne.
Haller?
Uznałem, że podejdę się przywitać.
- Nie chciałem krępującej sytuacji. - To nie moja bajka.
Rozumiem.
Nie mam szefa, któremu muszę się podlizywać.
Dobry wieczór.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Nazywam się Maggie McPherson.
Od dziewięciu lat jestem zastępcą prokuratora okręgowego,
dla którego dziś tu państwo przyszli.
A co za tym idzie, pewnie mogłabym ją nieźle obsmarować.
Zaczesuje tak włosy, gdy się stresuje, prawda?
Na pewno to wiesz, w końcu byłeś jej mężem.
Po prostu…
…zna potrzeby naszego biura…
Lecę odpocząć.
W poniedziałek wielki dzień.
…i przede wszystkim jest sprawiedliwa.
I w tym historycznym miejscu przedstawiam państwu
przyszłego prokuratora okręgowego hrabstwa Los Angeles,
Janelle Simmons.
Dziękuję, Maggie. I dziękuję państwu za przybycie.
- Cześć, Tony. - Oto i on.
- Jak leci? - Dzięki za zaproszenie.
Dzięki za przysługę.
A właśnie.
Wyniki audytu w laboratorium.
Omyłkowo dodali go do materiałów dowodowych dla mnie.
- Wielkie dzięki. - Nie ma sprawy. Posłuchaj.
- Pokaż im, jak się to robi solo. - Miłego.
…wielu z was też od dawna pracuje w naszym okręgu…
Cześć, Lorna. Nie sądziłam, że wpadniesz.
Mam sobie iść?
Nie, nic się nie stało. Musiałam zaczerpnąć świeżego powietrza.
Nigdy nie polubiłam takich przyjęć.
Jesteś bez Cisco?
To nie jego klimaty.
Moje też nie, ale potrzebowałem wymówki, by włożyć tę sukienkę.
- Jak u Hayley? - Dlaczego pytasz?
Mickey mi powiedział.
Nic jej nie będzie. A przynajmniej tak mi się zdaje.
Na pewno. Może czasem wpadnę?
Mogłabym jej coś podrzucić.
Uwielbiała nasze ciasteczka.
Może.
- Nie chciałam się wtrącać. - Nie szkodzi. Po prostu…
będzie potrzebować trochę czasu.
W porządku. No to wracam do środka, bo nie jadłam kolacji.
Nadziewany grzyby muszą wystarczyć.
- Fajne buty. - Dzięki. Od Diora.
Z wyprzedaży.
Wracasz do domu?
Tak, póki ktoś mnie odwiezie.
Pogadam rano z Janelle.
- Dobrze. - Teraz jest zajęta.
Wino i negocjacje to kiepski pomysł.
Podwieźć cię? Pamiętasz, że nie piję?
Nie trzeba, wezwałam Ubera.
Mam pytanie o Golantza. Czy wy…?
- Co? - Nie miałbym ci tego za złe.
Po prostu dobrze by było o tym wiedzieć.
Byliśmy dwa razy na drinku po pracy, ale nadal zachowaliśmy się profesjonalnie.
Choć to nie twoja sprawa.
Masz rację.
Co w ciebie wstąpiło?
Nie zauważyłeś, że chce cię zdekoncentrować?
To było oczywiste.
Mam wpaść jutro, by załatwić naszą sprawę?
Zjem śniadanie z Hayley, o ile się zgodzi.
Niech przemówią naleśniki. Na mnie to działa.
- Dobrze. - Dzięki, że wpadłeś, Mickey.
Miłego wieczoru, Mags. I dzięki.
- Maggie. - Bob. Co tu robisz?
- Wpadłem z tobą pogadać. - Ze mną?
Rozumiem i doceniam, że jesteś lojalna wobec Janelle,
ale można z tym przesadzić.
Najpierw chce zostać okręgowym, potem burmistrzem, a kto wie, kim potem?
Chce już kolejnej posady.
A ty nie?
Myślisz, że Janelle ci pomoże?
Tobie i innym w biurze?
Nie mieszam się do polityki, tylko wykonuję swoją pracę.
Wiem i dlatego potrzebujesz szefa,
który da ci wszystkie zasoby i wolną rękę.
Po prostu to przemyśl.
Dobranoc, Maggie.
Sędzia to ślepy zaułek.
Myślałem, że mamy rację,
ale lokal ma hipotekę,
którą opłaca fundusz rodzinny.
Na potrzeby remontu wzięli drugą.
Wszystko legitne.
Czyli nie mieli kasy z łapówki.
- Zaczynamy od zera. - Jeszcze jedna sprawa.
Widziałem, że ty i Ciężki Casey jesteście umówieni na spotkanie.
Naruszenie warunkowego. Teddy mnie o to poprosił.
- Widziałeś się z nim? - Podjechał do mnie.
Byli naszymi klientami od lat.
Rób, co musisz. Dobra, zbieram się.
Rozmawiałam z Janelle. Możemy opłacić relokację na dwa miesiące.
Maggie, to imigrantka. Nikogo tu nie zna.
- To za mało. - Nie możemy tyle, co FBI.
Nie mamy ochrony świadków.
Poprosiłaś mnie o to, licząc,
że nakłonię ją do współpracy?
- I oberwę za ciebie? - Po prostu ci ufam.
Kojarzysz Letty Lopez?
Nie. A powinnam?
Mieszka w Reno od siedmiu lat.
Ma zeznawać w sprawie o narkotyki.
Przez ten czas my, płacąc podatki,
przekazywaliśmy jej całe 2000 dolarów miesięcznie.
Zapytaj Janelle. I wiesz co?
Zapytaj swojego przyjaciela Lankforda.
Jeśli nie macie kasy, to ma ją policja.
Ma roczny budżet rzędu dziesięciu miliardów.
Który niebawem się skurczy.
Proszę o jeden rok.
Na świeży start po tym, jak ryzykowała dla ciebie życie.
To moje warunki.
Dobra, przycisnę Janelle.
Nie możecie być normalnymi rodzicami?
Gotowa?
- No to jedźmy. - Vámonos.
- Pa, mamo. - Miłego.
Byliście wczoraj na randce?
Co? Nie, to było przyjęcie jej szefowej.
Skąd w ogóle taki pomysł?
Nie wiem, ale widziałam was też po tym, jak mama…
- No wiesz. - Widziałaś to?
Nadal mi na niej zależy.
I zawsze tak będzie, ale…
nie wiem, co przyniesie przyszłość.
Wiem, ale bardzo się różnicie.
Bo ja bronię morderców, a ona posyła ich za kratki?
Darujmy sobie naleśniki. Mam lepszy pomysł.
Jesteśmy tu dla fontanny?
Widziałam ją wiele razy.
Nie. Widzisz ten budynek?
To ratusz.
Dalej instytucje wymiaru sprawiedliwości, gdzie pracuje mama.
Tutaj jest sąd federalny.
Siedziby FBI i ICE.
I komenda główna policji. Widzisz tamtego człowieka?
Tak.
Pewnie nie ma zgody na handel tutaj.
Może nie mieć dokumentów. To nie do końca zbrodnia,
ale i tak ktoś się nim zainteresuje.
Jak ma się w takim razie bronić
przed tymi wszystkimi instytucjami?
Rozumiem. Ale Trevor Elliott nie jest kimś słabszym.
Tak, ale zasada pozostaje ta sama.
Słabszych też bronię. Tak jak robił to twój dziadek.
Myślałam, że większość jego klientów była gwiazdami rocka albo dilerami.
Nie zawsze. Pamiętam pewną sprawę.
Twoja abuela mnie na nią zabrała.
Dzieciak oskarżony o udział w strzelaninie.
Od razu było widać, że jest niewinny.
Ale ich to nie interesowało.
Miałeś kiedyś kogoś takiego?
Tak. A skoro wróciłem do pracy, to postaram się mu pomóc.
Dlaczego nie zajmujesz się tą sprawą, tylko Trevorem Elliottem?
To nie takie proste.
Mam proces i obowiązki wobec klienta.
Ale dopiero co dostałeś tę sprawę. Skąd ten pośpiech?
Bo mój klient nie chce czekać. Chce rozstrzygnięcia w sądzie.
Nie rozumiem. Gdybym miała pójść do więzienia,
zapieprzałabym, by to opóźnić.
Przepraszam.
- Tato? - Chodź, odwiozę cię do domu.
Szybko.
Dlaczego nie mogło to zaczekać do rana?
- Jak to zrobiłeś? - Ale co?
Jak przekupiłeś przysięgłego parę miesięcy przed ich wyborem?
WYLĄDUJ
O czym ty mówisz?
Nie chciałeś odroczenia, by jak najszybciej ruszył proces.
- Mówiłem, że moja firma… - Bzdury.
Nikt nie naraża wolności dla transakcji biznesowej.
Sąd udostępnia daty wyborów przysięgłych.
Wiedziałeś, że jeśli wkręcisz kogoś swojego,
może ci się udać.
Dlatego nie chciałeś konsultanta.
Dlatego chciałeś decydować o wyborze przysięgłych
i odwaliłeś tę szopkę na parkingu, by wywalić jednego z nich.
Podstawiłeś kogoś.
Inżynier z Lockheed Martin.
Kawaler. Mieszkam w Palos Verdes.
Siódemka, prawda?
Nie mam pojęcia, kim on jest.
Wiem tylko, że go opłacono.
No to na tym koniec. Moi klienci nie wręczają łapówek.
- Czyli co? - Kończymy współpracę.
Aż tak tego nie potrzebuję.
- Nie możesz. - No to zobaczymy.
Nie rozumiesz. Nie możesz.
- Obaj będziemy skończeni. - Jak to?
To nie ja wręczyłem łapówkę. Rozumiesz, do czego zmierzam?
Zrobił to Jerry. Nie wiem jak.
Załatwił to z tym Carlinem.
Nie wydaje mi się.
Znalazłem wniosek Jerry'ego o odroczenie.
Wiem! Dlatego nie możesz się wycofać.
Przecież o tym ci mówię.
Co? W jaki sposób śmierć Jerry'ego ma związek z Elliottem?
Przez to zginął, prawda?
Ty go zabiłeś?
Mówiłem ci, że nikogo bym nie zabił.
Nie okłamałem cię, Mickey. Nie w takiej kwestii.
Nie zabiłem ani Jerry'ego, ani Lary, ani pieprzonego Jana Rilza.
To kto to, kurwa, zrobił?
Pytałem cię. Jak myślisz, skąd miałem kasę?
Co?
Do startu takiej firmy potrzeba milionów.
- Ja nie miałem niczego. - A inwestorzy?
Byli nieco inni.
Venture capital odpadał.
Tacy inwestorzy nie mieli wizji ani jaj, ale…
miałem współlokatora, Pawła Kosewicza.
Jego ojciec to Siergiej Kosewicz. Coś ci to mówi?
- Słyszałeś o nim? - To miliarder.
- Ma drużynę piłkarską. - Owszem.
Ma też największą rosyjską firmę wydobywającą ropę i gaz
oraz wiele innych działalności.
Byłem zdesperowany i głupi, a Kosewicz załatwił sobie świetny układ.
Zaraz się na nim obłowi.
Z kimś takim nie można lecieć w chuja.
Nikt nie mógł mi stanąć na drodze. Ani Jerry, ani Lara.
Dlaczego ona?
Nasze małżeństwo się sypało. Ciągle byłem w biurze.
Chciała odejść.
Kosewicz dowiedział się o rozwodzie i o tym, że…
nie mieliśmy intercyzy, więc otrzymałaby połowę pieniędzy.
Jego pieniędzy.
Błagałem ją, by tego nie robiła.
Tamtego ranka pojechałem do domu, by ją stamtąd zabrać, ale…
Dlatego mnie śledzą. Stąd podsłuch w moim samochodzie.
Uwierz mi, podsłuch to twoje najmniejsze zmartwienie.
Moja firma musi zostać przejęta.
A nie zostanie, jeśli zostanę skazany.
Zabiją mnie, jeśli przestanę mu być potrzebny.
Jeśli komuś o tym powiem,
załatwią każdego, kto miał z tym związek, rozumiesz?
W tym ciebie i twoją rodzinę.
Mówiłem, że jestem niewinny.
Teraz mi wierzysz?
Wierzę, że jesteś niesłusznie oskarżony.
I to mi wystarczy.
Czyli pomożesz mi?
Proszę.
Mówiłeś, że to jedna z twoich najcięższych spraw?
Tak.
Ale to chyba dobrze, że jest niewinny?
O ile wygrasz.
Jeśli ktoś jest winny, będę go bronił, na ile tylko mogę.
Tak jak postąpiłbym z każdym. To moja praca.
Ale nie będzie mi przykro, że pójdzie siedzieć.
W końcu jest winny, prawda?
Ale wiesz, jak to jest bronić kogoś, kto jest niewinny,
ale nie możesz go uratować?
Wolałbym już bronić tych winnych.
Wtedy lepiej śpię.
Bogowie winy przemówili.
Lecę. Przysięgli wrócili.
NA MOTYWACH POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY'EGO
Napisy: Krzysiek Igielski