„Choć to głównie dzielny Scanlan Shorthalt
ubił strasznego smoka Umbrasyla
i uwolnił Westruun spod jego tyranii,
pozostali członkowie Vox Machiny
pomogli mu nieznacznie i w nieokreślony sposób.
„Koniec”.
Jeszcze raz, dziadku.
Przeczytasz nam?
Opowieść o smoku była przerażająca.
Okropna!
No nie wiem.
Już prawie pora spać.
Co na to wasza mama?
No dobrze.
Jeszcze jedna historia.
Ale potem marsz do łóżek.
Zbierzcie się, dzieci.
Usłyszycie, jak w pojedynkę poprowadziłem Vox Machinę
przez starożytne kopalnie Kraghammera.
Moment.
Co?
„Obudź się”?
Ale...
Scanlan, dawaj!
Otwórz oczy!
Dalej, Shorthalt!
Musisz się obudzić!
Jebać.
Vax!
Co jest? Miałem piękny sen!
Witaj z powrotem w najgorszym koszmarze.
Kuźwa.
LEGENDA VOX MACHINY
To był ich plan?
Wlecieć mu w dupę?
Mowa o Scanlanie.
Katastrofa.
Potrzebujemy statku powietrznego.
Albo i nie.
Gotowa, Kiki?
Lećmy.
Kurde, nieźle się rusza.
Uwaga, Keyleth.
Strzelaj!
Zasłania cel!
Szybciej, Keyleth! Zgubimy ich!
Trzymaj się, Grog.
To za mało, by mną wstrząsnąć!
Tak jest, skurwielu!
Co jeszcze?
O chuj.
No cześć.
Co robimy? Wychodzimy przez tyłek?
Za dużo kwasu.
Rana.
Nie przeciśniemy się.
To ją powiększymy.
Oddawaj moich przyjaciół!
Giń!
Nie!
Trzymaj się, kumplu!
Jest za daleko. Nie zdążymy!
Dalej, Grog!
Zrób coś mądrego.
Myśl!
O tak!
Kumplu!
Idę!
Trzymaj się, Grog.
Wytrzymaj.
Niech to szlag, to zajmie wieczność.
Dlaczego zawsze pieprzony kwas?
Vax?
Ale wysoko.
Mógłbyś...
Robi się!
Niezła ręczna robótka.
Lata praktyki.
- Insekty. - O nie.
Scanlan!
Matrono, potrzebuję cię.
Czempion cię potrzebuje.
Oddaję się pod twoją opiekę.
Już się nie lękam.
Skrzydła?
Chyba się zakochałem.
Nie dokończę.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Już mi lepiej.
Spokojnie.
Vax.
Jesteś piękny.
Ja mam miotłę, a ty jebane skrzydła.
Jakim cudem?
Ślepy akt wiary?
Widziałem...
Cholera jasna, Grog!
Pike!
- Mam... - Masz mnie?
Dzięki, Scanlan.
Zabiliśmy smoka?
Niestety nie.
Wleciał w tę górę.
Pospieszmy się.
Co? Żartujesz?
Grog jest ranny, Pike nie ma siły. A smok ma Grawera.
Słuszna uwaga.
Małe szanse.
Przegoniliśmy go z Westruun. Może to wystarczy.
Przebiliśmy mu brzuch, a on nic.
To był twój pomysł.
Nie powiódł się.
Po co kusić los?
Nie ma czegoś takiego.
Co?
Każdy z nas chciał odejść.
Ale nie tym razem.
Wiem, cierpimy.
Umbrasyl także.
To nasza szansa.
Tak.
No to po nas.
Umbrasylu!
Thordak!
Masz to, czego potrzebuję, by się pojawić.
Gdzie moje złoto?
Wybacz, mój panie.
Co się stało?
To zasadzka.
A pozostałe artefakty?
W drodze do nas.
Głupcy sprowadzą je tu dobrowolnie.
Jak ich pokonasz?
Musimy uciekać, jesteś ranny.
Czyżby?
Jestem pod wrażeniem.
Kiedy zginą, zdobędziemy wszystkie artefakty.
Kolejne złowieszcze leże.
Dlaczego smoki takie są?
Gdybyśmy mogli tam zajrzeć.
Pójdę. W tej zbroi jestem szybki jak diabli.
Sam?
Na pewno, bracie?
Nie czas na tchórzostwo.
Wrócę w mgnieniu oka.
Vax, zaczekaj.
Ja...
Hasło bezpieczeństwa to „chenga”.
Wszystko w porządku?
Ona też nazwała mnie tchórzem.
Powiedziała, że uciekam.
A ja...
Nie chcę jej już zawieść.
Kogo?
Mojej córki.
Kaylie?
Jeśli nie chcesz, to tego nie rób.
Łatwo mówić.
To trudne,
ale dlatego warto to zrobić.
Gdzie jesteś, podstępny draniu?
Przynosisz mi artefakt.
Zaskakującaszczodrość.
Właśnie wychodziłem.
Za wolno.
Żałosne pisklę.
Zedrę tę zbroję z twojego truchła.
Nadal połamane.
Nie podoba mi się to.
Coś się stało.
Czułabyś, gdyby Vax miał kłopoty?
Tak, ale nie czuję...
Nic?
Idźcie.
- Zostanę z Grogiem. - Rozdzielamy się?
Czekajcie!
Twoja zbroja należy do mnie, kruczku.
Puść go.
Kolejny artefakt do kolekcji.
Zniknął.
Tylko nie to.
Na górze!
Jestem, Vax.
Percy!
Vex!
Mam cię.
Vox!
Dzięki za podwózkę.
Spierdalajmy stąd, już!
Na dole! Jest wyjście!
Będzie blisko!
Chenga!
Już dobrze. Jesteś bezpieczny.
- Poniekąd. - DObra, mamy Vaxa.
Wyjdźmy tyłem.
Nie uciekniemy.
Ile razy mam to powtarzać?
Nie wygramy!
Ma rację.
Może skoczymy po wsparcie?
W życiu nie zdążymy, cholera.
Tu jesteście.
Nie widzicie?
Matrona pokazała mi, że to prawdziwe przeznaczenie.
Lud Keyleth, stado Groga, nasz ojciec.
Myślicie, że to przypadek?
Powinniśmy tu być.
Ty także.
Wal się, Matrono.
Ona nie kontroluje losu.
Ty go kontrolujesz.
Możesz przed nim uciec albo stawić mu czoła.
A co cię to?
Wyrządziłeś tyle zła,
że sporo pracy przed tobą.
Ja...
Artefakty mi was wskazały.
Percy!
Dość!
Ja pierdolę.
Łuk Fenthrasa!
Zakończmy tę szaradę.
Spójrzcie na siebie.
Ledwie jak przekąska.
Udław się mną, chujogłowy.
Co za kutas!
Odbiorę ci te rękawice.
Grog!
Pomożecie?
Jednego się nauczyłam.
Nikt po ciebie nie wróci.
Na co jesteś gotów?
Dobrze.
Dalej, Scanlan.
Jeden gnom za wszystkich.
Dla Kaylie.
Dla wyimaginowanych wnuków.
Nie. Chrzanić to.
Siostro!
O ile cię znam, to zwiejesz.
To był błąd.
Grog!
Nie pokonamy go!
Ta góra będzie wam kurhanem.
Skoro tak chce los.
Jestem wam winien podziękowania.
Daliście mi trzy Artefakty Dywergencji.
Dwa!
Ten jest mój.
Nie!
Moment. Gdzie jest Scanlan?
Nie!
Vax, pomóż!
Durny...
No dalej!
Bogowie.
Nie.
Pike, spróbuj...
Scanlan.
Dokonałeś tego.
Nie wiedziałeś, na co cię stać,
ale ja wiedziałam.
Twoja córka byłaby dumna.
„Ja też cię kocham, Scanlanie”.
Ty żyjesz, chuju jeden?
Jesteś cały.
- Ty kutasie! - Nie rób tego więcej!
Co to za poświata?
No wreszcie, kurwa!
Prawdziwy skarb!
Dzięki niemu odbudujemy Westruun.
To moje!
Że co?
Najpierw artefakt, a teraz magiczny klucz?
Zabiłem smoka, nie?
Należą mi się wszystkie klucze.
Co? Chwila moment, Grog i ja asystowaliśmy.
Właśnie!
Wszyscy braliśmy w tym udział.
To był wspólny wysiłek.
Dokąd teraz?
Whitestone.
Musimy powiadomić mieszkańców, że nadzieja nie umarła.
Można pokonać Konklawe Chroma.
- Spokojnie. - Powoli.
Przeznaczenie?
Myślałem, że zwiejesz.
Niewiele brakowało.
Ale potem zrozumiałem, że chociaż nie wierzę w Matronę,
ale ty tak.
Ja zaś wierzę w ciebie.
Przeznaczenie.
Może cię zaskoczyć,
pocieszyć,
wskazać twoje zalety.
Może też zgasić pewność siebie,
ujawnić twoje wady,
sprawić, że zwątpisz.
Przeznaczenie to kawał gnoja.
Ale niektórzy z nas, nieliczni szczęśliwcy,
potrafią zapanować nad losem.
Wykorzystać go w imię dobra.
Uczciwości.
Sprawiedliwości.
Jak mój brat.
I przyjaciele.
Aby uhonorować ich poświęcenie, oddanie
i cholerny upór,
wznoszę toast za Vox Machinę.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Jeden za nami, zostały trzy.
Tak, trzy najtwardsze smoki.
A Thordaka nie poskromi cały wymiar.
Nawet Król Popiołu posiada słabe punkty.
Znasz tego smoka, Yennen?
Owszem.
Zanim przejdę dalej,
wysłuchajcie mnie.
Myślcie, potem działajcie.
Nie wszystko jest takie, jakie się wydaje.
Przybrała formę Yennen!
To...
- Szlag. Shaun! Gilmore! - Allura!
- Nie! - Cass!
- Allura? - Nie.
To nie byle smok.
Członek Konklawe Chroma.
Raishan.
Co im zrobiłaś?
Przykułam waszą uwagę.
Dziś tak trudno o odrobinę prywatności.
Zachowuj się.
Nie martw się o śpiących przyjaciół.
Sen dobrze im zrobi.
Przychodzę jako sojuszniczka.
Artefakty nie wystarczą, by pokonać Thordaka.
Będziecie potrzebować pomocy.
Dlaczego mielibyśmy cię słuchać?
Nawet mnie nie wyczułaś.
Mogłam was zabić, gdy tu weszliście.
Uwierzcie mi zatem,
że nienawidzę Thordaka tak samo, jak was.
Mów dalej.
Thordak oszalał.
Zamierza pozbawić Tal'Dorei złota.
Nie z chciwości.
W innym celu.
Jakim?
Vorugal, jakie wieści przynosisz?
Umbrasyl został pokonany przez dzierżących artefakty, panie.
Wkrótce przyjdą i po nas.
Niech przyjdą.
Nowa armia czeka.
Armia, która wkrótce opanuje ten świat
i przyniesie chwałę Konklawe Chroma!
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski