Sinasabi mo sa aking ako'y...
Na ako'y...
Pumunta ka rito para makipagtalik sa anak mo.
Hindi. Ibig kong sabihin...
Hindi. Pakiramdam ko'y di ko naman paaabutin sa gano'n.
Teka! Di ko alam na umiiral ka.
Pero ngayong alam ko na, nakikita ko ang mga mata mo,
tainga mo, buhok mo.
Kamukha ka ng nanay mo.
Di ko malilimutang nakilala ko siya.
Pag-ibig sa unang pagkikita 'yun.
Nag-usap kami hanggang umaga tungkol sa musika at mga bastos na biro,
pangarap at kinatatakutan namin.
Bawat sandaling kasama siya'y nagpakita ng bagong paraan para sumaya.
Buong buhay ko, naghahanap ako ng aliw.
Di ko akalaing makararanas ako ng romansa.
Napalaya niya ang kaluluwa ko.
Pero, di pa nga nagsisimula...
gumambala na ang mundo.
Sa mga nagdaang taon, di ko nalimutan si Lea.
Lagi akong umaasang
sa anumang paraan, saanman, panghabangbuhay ang pag-iibigan namin.
Di ko nanay 'yan.
- Sigurado ka? - Buwisit ka.
Teka, teka.
Phoebe. Janet. Burt?
Christy? Clara? Coriander?
Pakiramdam ko, nagsisimula sa C.
Sybil ang pangalan niya. At iniwan mo siya na parang walang halaga.
Isa lang sa mga ikinakama mo.
Mag-isa niya akong pinalaki.
Hirap na hirap sa pagpapalaki sa 'kin.
Higit doon ang dapat sa kanya.
Sa halip, ikaw ang napala niya.
Makasariling nilalang na di maalala ang pangalan niya.
Salbahe talaga ako.
Wag mong subukan 'yan sa 'kin.
Hindi, totoo 'yun.
Napakarami kong pagkakamali, at di ko alam kung bakit ako ganito.
Pero nakawawasak ng puso ang di ka makilala.
Kaya sige, saksakin mo ako.
Di ako manlalaban. Gantimpala mo 'yan.
Hindi.
Makatutulong pa sa 'yong tumakas na naman.
Mas malala sa pagpatay ang gagawin ko.
Iiwan kita nang may ganitong bagahe.
Iyo na ito ngayon...
Dad.
Kaylie, teka.
Kung...
Istupidong bagay.
Pakiusap, hayaan mo akong...
- Kampay. - Kampay.
Grog, ba't may nakalagay sa keg mong "Para lang sa mga hayop"?
Di ko alam.
Pero kailangan ko ng isa pa.
- Kaya, sabi ko, "Tiyak na puwede ka..." - Para sa 'kin?
Salamat.
Uy. Akin 'yan.
Okey, kapatid. Nagdala ako ng mga inumin.
Ha?
- Pakiusap, Champion. - Palayain mo kami sa mundong ito.
Pakiusap, samahan mo kami sa malayo.
Ano bang gusto ninyo sa 'kin?
Nanonood siya.
Kay gabi, ha?
Di malilimutan.
Nagawa mo na bang...
Kalokohan, hayaan na.
Hindi, sige lang.
Kasi...
Nagbago na ba ang buhay mo, 'yung di mo alam kung anong susunod?
Mula nang nagkasama tayo? Araw-araw. Laging may nagbabago.
Nasa pagtakbo lagi ang sagot ko.
Naiisip ko nang, oo, mula sa takot ang mga pinakamalalang bagay sa buhay,
pero baka maging ang mga pinakamaganda.
Di mo mapipili ang papel mo sa pagtatanghal,
pero ang tunay na manananghal ay nagsisikap.
Patawad, di ito nakatutulong.
Sinasabi mong di puwedeng mapigilan ka ng takot?
Parang gano'n nga.
Sumugal ka.
Tuyong-tuyo na ang Westruun, Thordak.
Bale, ba't wala pa rin ang ginto ko?
May isa pang bagay na kukunin.
Isa pang Vestige.
Mas makapangyarihan kaysa rito.
Mas maraming mga distraksiyon.
Pangako, aking hari, lahat ay madadala sa iyo
sa oras ng paglitaw mo.
Kung mahuli kahit isang araw lang, Umbrasyl,
masusunog ang katawan mo.
Minamaliit niya ang kapangyarihan mo.
Sa mga iyan, di mo na kailangang sumukot kay Thordak.
Isa pang huling koleksiyon,
tutunawin ko ang siyudad at hihilain sila sa pagkakawasak.
Iyo ang kapangyarihan, akin ang mga yaman.
Ang kasunduan ay kasunduan.
Dapat magtagumpay ito.
Balitaan mo ako pag handa nang umalis ang hukbo, Dr. Dranzel.
Di na ako makapaghintay na umalis dito.
Malapit nang maging handa, Kaylie.
Dahan-dahan lang sa kasiyahan.
Mukhang di ka natulog.
Uy, Pike, puwede bang humingi ng mabuting payo?
Parang. Ano 'yun?
Okey.
Kung nalaman mong may tuta ka,
at sinubukan mong matulog katabi ang tuta.
Pakiusap, Diyos ko, sabihin Mong metapora ito.
Okey. Makinig kayo.
Kung lalabanan natin ang dragon, dapat may maayos tayong plano.
Meron ka ba?
Merong ano?
Baka may maitutulong ako.
Para sa mga baguhan, may bentaheng panghimpapawid ang dragon,
kaya mahalagang nasa lapag lang siya.
Iniisip kong iaplay ang batas ni Gersha ukol sa magkatalikwas na mga puwersa,
at maglagay ng patibong na kailangang i-activate ng mga kaaway.
Siyempre, kailangan natin ng istratehiya,
pero tingin ko, sapat ang mga materyal natin...
Ganito ang gagawin.
Puwede ka nang lumabas, Vex.
Narinig kita, apat na bloke ang layo.
Huwag kang masyadong matuwa.
Di ako ang gumagawa ng raket na 'yan.
Hi.
Ang huhusay ninyo.
Ganoon ba ako kaingay?
Puwede mong sabihin kung ba't ka nagmamanman?
Ang Matron of Ravens.
Nasa isip ko siya, tumatawag.
Kaya naisip kong sumagot.
Sasamahan ka namin.
Ilalagay kita rito.
Walang maglalagay sa 'kin dito.
At kailangan kong mahanap ang mga sagot nang walang kasama.
Huwag kang lumayo sa 'kin.
Hello?
Kakaiba.
Ibig sabihin, 'yung kaunting narinig ko ukol sa langkay ng Matron ay nakagigimbal.
Mahilig sila sa pagmamaltrato at panggugutom
at seremonyal na bakbakan at mga labatiba at...
Keyleth, tama na.
Pag kinakabahan ako, nagsasalita ako.
Ang tahimik lang niya nitong nakaraan.
Alam kong may nararamdaman ka sa kanya.
Oo. Di natin ito kailangang pag-usapan ngayon o kailanman, sa totoo lang.
Kilala ko ang kapatid ko, at alam kong mahalaga ka pa sa kanya.
Tingin mo?
Ibig kong sabihin, siguro.
Pero sa dami ng problema, ibig kong sabihin, mahalaga ba 'yun?
Laging mahalaga 'yun.
Vex, anong dapat kong gawin?
Huwag mo siyang pakawalan.
Di ko naiintindihan.
Saan ako...
Kung may kasunduan tayo, tutupad ako.
Anong maipapayo mo sa 'kin?
Makipagsapalaran ka.
Champion.
Vax'ildan.
Sa wakas, dumating ka.
Buhay ang kapatid ko.
Mababayaran ang utang na 'yan.
Ano bang gusto mo?
Buhay ko?
Kaluluwa ko?
O ang ako'y maging tagasunod mo?
Di sunud-sunuran ang Threads of Fate.
Iniuugnay nila ang buhay sa tadhana.
Ginagawa mo ang tadhana mo,
nakikita mo't nagagalaw ang mga sinulid sa oaligid mo.
Unawain mo ang kabuuan ng layon mo, Champion.
Lahat ng buhay ay may iisang danas...
ang kamatayan.
Ang nanay mo, kapatid mo, kahit ikaw.
Alagaan natin ang magandang sandali
hanggang sa puntong magkakaroon ng bagong layon ang kaluluwa.
Ang mga kaluluwang nakikita ko. Gusto mong akayin ko sila?
Parang gano'n na nga.
Ang proteksiyon sa pagkasagrado ng buhay at kamatayan,
iyan ang layon natin.
Ang layon mo.
Tinatanggap mo ba ang obligasyong ito?
May pagpipilian ba ako?
Tinatanggap ko.
Takot kang mamatay?
- Oo naman. - Huwag kang matakot.
Matagal na kitang sinusubaybayan.
Nahumaling ako sa tadhana mo,
parang apoy.
Maganda kong kampeon,
maraming nakatatakot,
pero hindi ang kamatayan.
Dahil ito ang nagbibigay ng kahulugan sa buhay.
Lagi siyang nariyan, di ba?
Vax.
Nag-aalala tayo sa... Ha?
Okey lang ako. Mas okey sa okey.
Di ka okey. Kaninong dugo 'yan?
Nakita ko siya.
Ang landas natin, tamang landas.
At nakasubaybay siya.
- Pero... - Bumalik na tayo.
Ipaliliwanag ko sa daan.
Okey.
Kaya, ang dagdag na presyur ay nakabubuhay sa likid sa cross post,
na pag may jaw hinge tension screw, mapipigilan ito,
maikakabit ang target sa base plate.
Simple lang.
Ano?
Maghukay ka riyan.
Di ang paghuhukay ang importanteng parte.
Dito, pansinin kung paanong ang patibong...
Buwisit!
Di siya matalino, di ba?
Grog.
Iyo na ito ngayon.
Bloodaxe ni Kevdak?
Sana'y magamit mo nang mas may dangal kaysa sa ama ko.
Nagsasalita ka ba?
Wala na akong masabi.
Kukunin ko.
Handa na ang wagon.
Kaylie, ako...
Ganito.
Di mo ako kailangang kausapin, okey?
Gusto ko lang sabihing kaya kong magbago. Wala nang mga motel.
Oo, alam kong sobrang kadiri, pero malaking hakbang 'yan sa 'kin. Ako...
Teka. Saan ka ba pupunta?
Malayong-malayo sa mga dragong ito. Baka sa Ank'Harel.
Sa Marquet?
Ano bang pakialam mo?
Noon pa may kulang sa 'kin,
at tingin ko, baka ikaw 'yun.
Napagtanto kong di ako ang amang gusto mo, pero kaya kong subukan.
Pagkatapos ng lahat ng nagawa mo, napakarami mong dapat maitama.
Sa iyo na lang ito.
Wala akong gustong mula sa 'yo.
Handa na ba ang lahat?
Okey, talunin natin ang dragon.
Dalawampung kalahating higante, tatlong Vestiges, at isang patibong.
Bakit tingin ko, kulang?
Basta pagtapak ni Umbrasyl sa pressure palte...
gagana na.
- Pag hindi? - Bale, lahat ay mawawasak.
Pinakamaliit nilang alay sa ngayon.
Buti't nakatago ang mga mukha ninyo ngayon.
Buwisit.
Tira na!
Pabagsakin ang dragon!
Kidlat sa iyong mukha
May pupuntahan?
Tuloy lang! Nakuha natin siya kung saan...
Di mapigil ang kapangyarihan ko.
Bago 'yan.
- Saan siya pumunta? - Wala akong makita.
- Di ko siya makita. - Sa dugo!
Naku. Buwisit.
Buwisit.
Volantire.
Keyleth!
Walang gumagana.
Gamitin mo ang Titanstone Knuckles.
Okey. Gawin na natin.
Di mo matatamaan ang di mo makita.
Pero nakikita kita.
Scanlan.
Gusto mong mamatay?
Patawad, ano lang... May gusto akong mapatunayan.
Ikaw?
Nalaman kong ako ang kampeon ng Matron of Ravens.
Nalaman kong tatay ako.
Panalo ka.
May plano ako, pero nakakaloko.
Ang mga iyon ang pinakamaganda.
Dapat mapasok natin ang dragon.
Mapasok?
- Sa bibig na puno ng asido? Hinding-hindi. - May paraan.
Ang iba pang paraan.
Ayun.
Saan sila pupunta?
Kamay ni Scanlan
Naku.
Di ko talaga naisip na gagana ito.
Di naman talaga dapat.
Okey. Tingnan natin ang tangkang pagtakas ng buwisit na ito.
Umalis ka pag pinaalis ka ni Scanlan Shorthalt.
Bumagsak siya. Tamaan natin siya gamit ang lahat ng meron tayo!
Handa na?
Di ninyo ako mapipigilan.
Hinding-hindi.
Scanlan.
Mga kapalpakan.
Nasa akin ang Vestige ninyo, at kukunin ko ang lahat.
Di natin siya puwedeng patakasin.
Naku.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Columna