ไวต์สโตนควรจะอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ
หุบเขานี้แหละถูกแล้ว
มันหายไปไหน
ทําไมสัปดาห์นี้เมืองต่างๆ เคลื่อนไปโน่นมานี่ตลอดเลย
บางทีมันอาจจะไม่ได้ไปไหน
พวกมังกรกําลังเคลื่อนไหว
พวกมันยึดเอม่อนกับเวสตรูนไปแล้ว
การป้องกันของเรายังมั่นคงอยู่ แต่กิลมอร์ กับข้าจะต้องการความช่วยเหลือในเร็ววัน
การซ่อนเมืองเอาไว้ ไม่ได้เป็นการแก้ปัญหาอย่างถาวร
ข้าพูดแทนอัลลูราไม่ได้
แต่การใช้คาถาอําพรางนี่ไว้ เล่นเอาข้าเหนื่อยใช้ได้ทีเดียว
ข้าตระหนักถึง สถานการณ์ของเราอย่างเต็มที่
แต่ตอนนี้ การซ่อนไวต์สโตน เป็นหนทางเดียวในการปกป้องมัน
ไม่ว่าเจ้าทําอะไรอยู่ แคส ข้าก็ดีใจที่เห็นว่ามันได้ผล
- เพอร์ซี่ - วอกซ์มาคินา
หลังผ่านไปสามสัปดาห์ พวกเราเริ่มหมดหวังแล้ว
สามสัปดาห์เหรอ
เราหายไปแค่สามวันเองนะ
ข้าเกลียดอาณาจักรแห่งเฟย์บ้านั่น
ถึงแม้เจ้าจะเจออุปสรรคไปชั่วขณะ แต่ข้าก็โล่งใจที่เจ้ากลับมา
และมาพร้อมรูปลักษณ์ใหม่ด้วย
ก็ประมาณนั้น
ดีใจที่ได้เจอเจ้าเช่นกัน ชอน
แล้วคนอื่นๆ ไปไหนล่ะ
เรื่องมันตลกน่ะ
ข้าทําพวกนั้นหาย
ก็ไม่ตลกขนาดนั้นหรอก
เราถูกแยกจากกัน ในตอนที่อัมบราซิลโจมตี
พวกนั้นอาจจะอยู่ที่ไหนก็ได้
งั้นบางทีข้าอาจช่วยเจ้าหา เพื่อนๆ ของเจ้าได้
แสดงให้ข้าเห็นถึงสิ่งที่หายไป
โอเค พวกเขายังไม่ตาย
แต่พวกนั้นเป็นใครกัน
กร็อกเหมือนจะไม่ได้หลบด้วย
เขาตัวเล็กลงรึเปล่า
ดีใจที่ไม่ใช่ข้าคนเดียวที่คิดงั้น
ไม่นะ
เขาอยู่ที่เวสตรูน
เวสตรูนเหรอ
รายงานการทูตของข้าบอกว่า มังกรอัมบราซิลได้ขึ้นไปที่นั่น
ชาวบ้านส่วนใหญ่หนีไปแล้วหรือไม่ก็...
งั้นกร็อกก็ซวยโคตรๆ แล้ว
สตรองจอว์
หวัดดี ท่านลุง
ตํานานยอดนักรบ
ข้าไม่คิดว่าจะเป็นไปได้ที่เจ้า
ตัวเล็กลงกว่าไอ้เด็กน้อยที่ข้าชก เมื่อหลายปีก่อนเสียอีก
ดูเหมือนข้าจะทําให้ผีเสียบไม้นั่นโกรธนะ
ข้ามาที่นี่เพื่อจบสิ่งที่ท่านทําไว้
อย่าสู้ในศึกที่เจ้าไม่มีวันชนะ
ประวัติศาสตร์ไม่เคยจดจํา เลือดที่ติดอยู่บนขวานใครทั้งนั้น
แล้วคิดว่าประวัติศาสตร์ จะจดจําท่านได้งั้นเหรอ
ข้าได้ยินมาว่ามังกรทําให้เคฟแด็กผู้ยิ่งใหญ่
ผู้ที่ถือครองสนับมือไททันสโตน
ต้องคุกเข่า
บอกข้ามาสิ ท่านลุง
ว่าท่านยังมีลูกกระแป๋งเหี่ยวๆ ห้อยอยู่ หรือว่ายกมันให้กับมังกรไปแล้ว
บอกความประสงค์ของเจ้ามา ในตอนที่เจ้ายังมีหัวอยู่ดีกว่า
ได้
ข้ามาเพื่อกอบกู้เกียรติยศให้กับฝูงนี้
เพราะงั้น ข้าขอท้าทายท่าน เคฟแด็ก มาสู้กันแบบตัวต่อตัว
ข้ายอมรับ
- มากับข้า - สร้างจัตุรัส
สร้างเวทีให้เขาหน่อย
เวร ไม่อยากเชื่อเขาจะเข้าไปคนเดียว
เราต้องทําอะไรสักอย่างแล้ว
แล้วเจ้าจะให้ทําอะไรล่ะ
เคย์ลี่
ข้าว่าข้าบอกให้เจ้าไปจากที่นี่แล้ว
และพลาดเรื่องสนุกเหรอ
กฎของการต่อสู้ของฝูงมีดังนี้
การต่อสู้จะจบลงเมื่อมีคนตาย
แค่นั้นแหละ
ดี เพราะข้าคงจํามากกว่านั้นไม่ได้หรอก
เจ้าพกอาวุธอะไรมาล่ะ หลานชาย
เวรละ
ตอนนี้ข้าหาอาวุธอยู่น่ะ
ท่านก็รู้ว่าเป็นยังไงนี่
ก็ดี
มีอะไรก็จัดมาเลย
เราต้องเข้าไป
เจ้าควรอยู่ให้ห่าง
ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าคลาดสายตาข้า
ตามใจ
ดูสิเรามีอะไร
จับมันมา จับพวกมัน
เคย์ลี่
อย่านะ ปล่อยพวกเขาไป
เจ้าเชิญเพื่อนๆ มาดู เจ้าตายด้วยเหรอเนี่ย
พวกเขาเป็นมากกว่าแค่เพื่อน
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
มานี่ เจ้าน่ะ
ข้าน่าจะรู้
เจ้ามักจะแพ้ทาง ชาวบ้านตัวกระจ้อยร่อยพวกนี้
ใครอยากดูหัวนังนี่โดนบี้บ้าง
ไม่
นี่เป็นเรื่องระหว่างท่านกับข้า
เจ้าเป็นคนทําเอง กร็อก
ตอนที่เจ้าย่างเท้าเข้ามาที่เมืองนี้ เจ้าก็ทําให้เพื่อนของเจ้าตายแล้ว
เพื่อนข้า
ไพค์
กร็อก สตรองจอว์
ความแข็งแกร่งของเจ้ามาจากที่ใด
อะไร แข็งแกร่งอะไร
ไม่เห็นรึไงว่าข้าอ่อนแอขนาดไหน
ความแข็งแกร่งของเจ้ามาจากที่ใด
กร็อก
ข้าต้องการเจ้า
ข้า...
อยากที่...
จะ...
โกรธ
อย่ามาแตะต้องเพื่อนๆ ของข้า
น่ารักจริงเชียว
กร็อกตัวน้อยยังมีความฮึดสู้ในตัวอยู่
โอ๊ะ
ดูเหมือนข้าก็มีว่ะ
ไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย กร็อก
ยังเป็นไอ้ขี้ขลาดที่วิ่งและร้องไห้ หนีไปยังภูเขา
อะไรทําให้คิดว่าเจ้าจะหยุดข้าได้กัน
เพื่อน
อะไรล่ะนั่น
ความแข็งแกร่งของข้ามาจากเพื่อนๆ
งั้นก็แย่หน่อย กร็อก
พวกมันช่วยเจ้าไม่ได้
ใช่ แต่เรื่องก็คือ...
ข้ามีมาเพิ่ม
วอกซ์มาคินา
ลุยแม่ง...
เลย
ฝ่ามือสแกนแลน
ได้ยินเขาแล้วนี่
ฆ่าพวกมัน
โคตรระห่ําเลย
ฝูงแห่งพายุ อย่าให้ไอ้พวกอ่อนแอนี่
มาข่มพวกเจ้าได้
จบเรื่องนี้ซะ
นี่ไม่ค่อยสวยแล้ว
ลูกชาย
ท่านพ่อ
พระเจ้า หวังว่านี่จะได้ผล
มาเลย ทริงเค็ต ขอพื้นที่หน่อย
กร็อก อยากลองอะไรบ้าๆ หน่อยไหม
จัดมาดิ
แสดงให้พวกนั้นเห็นว่าเจ้าเป็นใคร
สตรองจอว์
กร็อก
ไม่ๆ
หวัดดี เพื่อน
เราต้องคิดท่าลงจอดของเจ้าหน่อยแล้ว
สตรองจอว์ สตรองจอว์
สตรองจอว์ สตรองจอว์ สตรองจอว์
ฝูงแห่งพายุ
มันจบแล้ว
เคฟแด็กตายแล้ว
พวกเจ้าเป็นอิสระแล้ว
แล้วไง ลูกพี่ลูกน้อง
ตอนนี้เจ้าคุมฝูง
แซนรอร์ นานแล้วสินะ
ทําไมถึงโดนใส่กุญแจมือ
ท้ายที่สุดข้าก็ต่อต้านตาแก่นั่นเหมือนกับเจ้า
ข้าเลยต้องรับเคราะห์
ทําในสิ่งที่เจ้าต้องทําเถอะ
เจ้าเคยเป็นเหมือนพี่ชายของข้า
และข้าเห็นว่าเจ้ามีความแข็งแกร่ง ที่จะทําในสิ่งที่พ่อเจ้าไม่เคยทํา
เป็นผู้นําที่น่าเคารพ
ซึ่งเป็นเหตุผลที่...
แซนรอร์จะเป็นที่รู้จักกัน
ในฐานะธันเดอร์ลอร์ดแห่งฝูงแห่งพายุ
ข้าเหรอ
แล้วเจ้าจะทําอะไร
ไม่ทําอะไร
อาจจะไปฆ่ามังกร
อยากร่วมวงด้วยไหมล่ะ
ข้าเกือบฆ่าเจ้าแล้วข้างนอกนั่น
ข้ารู้ ข้าเกือบฉี่ราด
ข้าก็ด้วย
ขอดนตรีฉลองหน่อย
โอเคๆ เพลงเก่าแต่ยังเก๋าอยู่
เป็นจุดสิ้นสุดของเคฟแด็ก และจุดเริ่มต้นของอะไรใหม่ๆ
หนุ่มๆ
ข้ามาพบเจอสาวน่ารัก
จากนั้นเว็กซ์กับแวกซ์ก็เจอพ่อของพวกเขา แล้วมันก็ชวนอึดอัดสุดๆ
แล้วก็มีเรื่องตามมาอีกยาว และเราก็มาที่นี่
เดี๋ยวนะ แล้วชิ้นส่วนล่ะ
ยากไหมกว่าจะได้มันมา
ไม่นะ
ไม่ มันง่ายมาก
ง่ายสุดๆ
นี่ เจ้า
ข้ามาคิดๆ ดูแล้วและ...
เจ้าอยากเต้นรํากับข้าไหม
ไม่เป็นไร
ไว้ครั้งหน้าดีกว่า
โอเค
ครั้งหน้านะ
เมื่อกี้โจ่งแจ้งไปเหรอ
ข้าว่าข้านิ่งสุดๆ แล้วซะอีก
เคย์ลี่ ขึ้นมานี่
ข้าได้เจอหนุ่มที่ตรงสเปคของข้า
ชิมมี่อาย ชิมมี่อาย โอ
แต่แค่บนเตียงนั้นยังไม่พอ
ชิมมี่อาย ชิมมี่อาย โอ
เขาพยายามแล้ว และเขาทําให้ข้าไม่เสร็จสมดังใจ
ใช่ เราต้องไปจัดการมายบาซิล
อัมบราซิล
เวรเอ๊ย ไอ้ตัวนั้นด้วย
แต่ตอนนี้เป็นโอกาสของเรา
เรามีฝูงอยู่ข้างเรา
ข้าคันไม้คันมือรอแก้แค้นไม่ไหวแล้ว
บางทีนี่อาจถึงเวลาที่คอนเคลฟ จะได้รู้ซึ้งถึงพลังของฝูงแห่งพายุแล้ว
- แด่เกียรติยศ - แด่เลือด
ไอ้ชั่วนั่นจะมาที่เมืองทุกสองวัน เพื่อเก็บค่าส่วยของมัน
อาจเป็นโอกาสดีที่จะวางกับดัก
กับดักสินะ ข้าออกแบบได้สองสามอัน
สร้างอันที่ใช้ประโยชน์ และถ่วงดุลได้เหมาะสม
ฝูงของข้า
ข้ารู้ว่าเราอยากจะโจมตีอีกครั้ง
แต่เราจะให้เวสตรูน เป็นบ้านของเราอีกหนึ่งคืน
เมื่อรุ่งเช้ามาถึง เราจะหันคมดาบของเราใส่ฝูงมังกร
เราอาจต้องการเวลามากกว่านั้นหน่อย
เครื่องมือของข้าต้องใช้ฟันเฟือง และกลไกเยอะพอควร
และต้องมีการดื่มด้วย
เราต้องการเวลาดื่มมากขึ้น
ตอนเที่ยง เราจะหันคมดาบของเรา
ตอนรุ่งสาง เราจะวางแผน
เดี๋ยว เราต้องตื่นตอนรุ่งสางเหรอ
ไม่เป็นไร เราค่อยคุยกันเรื่องเวลาทีหลัง
เมื่อไอ้จ้อนของเจ้าร้อนผ่าว และต้องการปลดปล่อย
นั่นเป็นตอนที่เจ้า
- กํามัน - สะบัดมัน
และทําให้ชายหัวล้านร้องไห้
เราเล่นดนตรีประสานได้เข้าขากันมาก
อยากแสดงอีกรอบไหม
ที่จริง ข้าอยากพักสักหน่อย
พาข้าไปข้างบนที
แล้วจากนั้น... จากนั้นข้าก็แปลงร่างพวกเราเป็นวัว
ข้ารู้ๆ ฉลาดใช่ไหมล่ะ
บอกข้าหน่อย สแกนแลน ชอร์ตฮัลต์ เจ้ากับพรรคพวก
ทําไมถึงมาลงเอยอยากล้มอํานาจทรราช และสังหารมังกรพวกนั้นกัน
เจ้าก็รู้ ชีวิตของผู้ให้ความบันเทิง นํามาซึ่งการผจญภัยอันไร้ที่สิ้นสุด
อิสระและการสํารวจ
ฟังดูสนุกดีนะ
แต่เจ้ารู้ไหมว่าอะไรสนุกกว่า
มัดด้วยเชือกเหรอ ข้าชอบนะ
แล้วก็ไม่ขัดด้วยถ้าจะเรียกข้าว่าแดดดี้ ถ้าอารมณ์พาไป
ข้าอยากทําแบบนี้มาสักพักแล้ว
เจ้า... เจ้าก็รู้สึกงั้นเหรอ
เคมีนั่น ที่เราทั้งคู่มี
เรามีบางอย่างแน่ๆ
งั้นบอกข้าเรื่องตัวเจ้ามาหน่อยสิ
เคย์ลี่คนงาม ผู้มีดวงตาเปรียบดัง อาทิตย์แห่งมาร์เค็ต
จริงๆ แล้วข้าก็ไม่ได้ต่างจากเจ้านักหรอก
ข้าโตมาในไคมาล แต่ย้ายไปโน่นมานี่ตลอด
แม่ข้าใช้เงินทั้งหมดที่มีให้ข้าได้เล่าเรียน
- เหรอ แม่นี่ดีที่สุดเลย - ของข้าน่ะใช่
รู้ไหม ดร.แดรนเซลเล่าเรื่องราว มากมายเกี่ยวกับเจ้า สแกนแลน
ใช่ ไม่แปลกใจหรอก หมอนั่นดูเหมือน พวกแฟนคลับตัวยงเลย
แต่เรื่องส่วนใหญ่ที่เขาเล่านั้น ข้าเคยได้ยินมาแล้ว
จากแม่ของข้า
เจ้า...
เจ้าต้องทําให้นางภูมิใจแน่เลย
ใช่
ใช่ นางต้องภูมิใจ
ภูมิใจที่ข้าได้เจอปีศาจจอมกะล่อน
ที่สัญญาลมๆ แล้งๆ กับนาง จากนั้นก็หายตัวไป
ไม่ได้ทิ้งอะไรให้นางเลย นอกจากเพลงเพลงเดียว
กับตัวข้า
เดี๋ยวนะ ข้าเป็นพ่อเจ้าเหรอ
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร