Czy Whitestone nie powinno być tutaj?
Dolina się zgadza.
Gdzie zniknęło?
Co tym miastom tak odwala w tym tygodniu?
Może miasto się nie przeniosło.
Smoki nie odpuszczają.
Już przejęły Emon i Westruun.
Nasza obrona się trzyma, ale Gilmore i ja będziemy potrzebować pomocy.
Nie planowaliśmy ukrywać miasta na stałe.
Za Allurę nie ręczę,
ale to zaklęcie maskujące strasznie mi psuje cerę.
Jestem w pełni świadoma sytuacji.
Ale ukrycie Whitestone stanowiło jedyne sposób ochrony.
Cokolwiek robisz, Cass, cieszę się, że to działa.
- Percy. - Vox Machina.
Po trzech tygodniach zaczęliśmy tracić nadzieję.
Trzy tygodnie?
Nie było nas trzy dni.
Cholerna Kraina Baśni.
Mimo zawirowań czasowych cieszę się, że wróciliście.
Z nową stylówką.
Powiedzmy.
Też się cieszę, Shaun.
Gdzie pozostali?
Zabawna historia.
Trochę ich zgubiłam.
W sumie mało zabawna.
Rozdzieliliśmy się po ataku Umbrasyla.
Mogą być wszędzie.
Może uda mi się pomóc.
Ukaż mi, co zagubiono.
Żyją.
Ale kim są ci goście?
Grog chyba się nie ukrywa.
Zmniejszył się czy co?
Miło, że nie tylko ja tak pomyślałem.
O nie.
Chyba jest w Westruun.
Westruun?
Moi dyplomaci donoszą, że rządzi tam Umbrasyl.
Większość mieszkańców uciekła lub...
Czyli Grog wpadł po uszy w gówno.
Silnoszczęki.
Witaj, wuju.
LEGENDA VOX MACHINY
Nie sądziłem, że mogłeś
skurczyć się jeszcze bardziej po tym, co ci zrobiłem lata temu.
Wychodzi na to, że rozzłościłem trupa.
Przybyłem dokończyć to, co zacząłeś.
Nigdy nie wyzywaj silniejszych.
Historia nie zapamięta smugi krwi na toporze.
Myślisz, że zapamięta ciebie?
Słyszałem, że smok zmusił potężnego Kevdaka,
dzierżącego Tytanowe Knykcie,
by ten padł na kolana.
Powiedz mi, wuju,
nadal masz wora między nogami czy smok też ci go zabrał?
Do rzeczy, póki masz jadaczkę.
Dobrze.
Przyszedłem przywrócić honor stadu.
Wyzywam cię, Kevdaku, na pojedynek.
Przyjmuję.
- Za mną. - Przygotować plac!
Zróbcie ring.
Nie wierzę, że poszedł sam.
Musimy coś zrobić.
Masz jakiś pomysł?
Kaylie.
Chyba kazałem ci uciekać.
I tego nie zobaczyć?
Oto zasady walki w Stadzie.
Walka kończy się śmiercią.
Koniec zasad.
I dobrze. Bardziej skomplikowane zasady tylko namieszałyby mi w głowie.
Jaką broń przyniosłeś, chłopcze?
Kuźwa.
Akurat czekam na nową.
Wiesz, jak to jest.
Dobrze.
Pokaż, na co cię stać.
Musimy interweniować.
Trzymaj się z tyłu.
Nie spuszczę cię z oczu.
Dobra.
Co my tu mamy?
Brać ich!
Kaylie!
Nie! Zostawcie ich!
Zaprosiłeś kumpli na własną egzekucję?
To nie tylko kumple.
Żartujesz?
Chodź tutaj.
Mogłem się domyślić.
Zawsze miałeś słabość do słabeuszy.
Kto chce zobaczyć, jak jej zgniatam łeb?
Nie!
To sprawa między tobą a mną!
To twoja wina.
Sprowadziłeś na nich śmierć, przekraczając bramę miasta.
Kumplu!
Pike!
Grogu Silnoszczęki.
Co daje ci siłę?
Co? Jaką siłę?
Nie widzisz, że jestem słaby?
Co daje ci siłę?
Grog!
Potrzebuję cię.
Chcę...
poczuć...
w sobie...
gniew!
Nie waż się ruszać moich przyjaciół.
Urocze.
Maleńki Grog wciąż ma wolę walki.
Wygląda na to, że ja też.
Nic się nie zmieniło, Grog.
Wciąż jesteś nieszkodliwym tchórzem, który uciekł becząc.
Co podsunęło ci myśl, że możesz mnie pokonać?
Przyjaciele.
Co to było?
Przyjaciele dają mi siłę.
Przykro mi, Grog.
Nie mogli cię ocalić.
No. Tylko że...
mam ich więcej.
Vox Machino.
Pora na...
rozpierdol!
Dłoń Scanlana!
Słyszeliście.
Upuścić im krwi!
No przekozak.
Stado Burz, nie pozwólcie tym słabeuszom,
by was pokonali.
Zakończcie to.
Jest nieciekawie.
Synu.
Ojcze.
Bogowie, oby się udało.
Błyskotek, zrób miejsce.
Grog. Chcesz spróbować czegoś szalonego?
I to, kurwa, jak!
Pokaż mu, kim jesteś!
Silnszczęki!
Grog!
O nie.
Cześć, kumpelo.
Musisz poćwiczyć lądowanie.
Silnoszczęki.
Silnoszczęki!
Stado Burz.
Dokonało się.
Kevdak został zgładzony.
Jesteście wolni.
I co, kuzynie?
Ty tu teraz rządzisz.
Zanror, kopę lat.
Co to za kajdany?
W końcu sprzeciwiłem się ojcu. Jak ty.
Zapłaciłem za to.
Rób, co uznasz za słuszne.
Kiedyś byłeś dla mnie jak brat.
Masz siłę, by zrobić to, czego twój ojciec nie potrafił dokonać.
Rządzić z honorem.
Dlatego...
Zanror będzie od dziś znany
jako Władca Grzmotów Stada Burz.
Ja?
A ty co zrobisz?
Nic.
Może smoka ubiję.
Chcesz dołączyć?
Prawie cię tam zabiłem.
Wiem. Prawie się posrałem.
Ja też.
Zagraj coś wesołego.
Dobra. Klasyk, ale dobry.
Za śmierć Kevdaka i początek czegoś nowego.
Moi drodzy.
Uroczą pannę ujrzałem wtem
Wtedy Vex i Vax spotkali ojca i zrobiło się niezręcznie.
Bla, bla, bla. No i jesteśmy.
A artefakt?
Ciężko było go zdobyć?
Nie.
Bułka z masłem.
Pestka.
No hej.
Tak sobie myślę...
Zatańczymy?
Nie trzeba.
Może innym razem.
Dobra.
Kiedy indziej.
Przesadziłam?
Myślałam, że to miło.
Kaylie, wskakuj.
Spotkałam chłopca w moim typie
Hej-ho, hej-ho
Lecz w łóżku było mi źle z nim
Hej-ho, hej-ho
Mogłam tylko ćpać, sucha jak wiór
Dobra. Trzeba się pozbyć Imbecyla.
Umbrasyla.
No kurwa, jego też.
To nasza szansa.
Stado jest po naszej stronie.
Chętnie bym się zemścił.
Czas, by Konklawe poznało potęgę Stada Burz.
- Za chwałę. - Za krew.
Smok pojawia się co kilka dni po daninę.
Można zastawić pułapkę.
Pułapkę? Mógłbym zrobić kilka szkiców,
obliczyć odpowiednią przeciwwagę.
Stado.
Wiem, że pragniecie powrócić na szlak.
Zostaniemy w Westruun jeszcze jedną noc.
O świcie stępimy ostrza na łuskach smoka.
Czasu może zabraknąć.
Moje urządzenia mają dużo ruchomych części.
No i chlanie.
Potrzebujemy więcej czasu na chlanie.
W południe stępimy ostrza.
O świcie planujemy.
Że mamy wstać o świcie?
Spokojnie. Jeszcze obgadamy plan dnia.
Kiedy chcicę masz Spuścić z krzyża chcesz
Właśnie wtedy
- Chwyć go - Trzep go
I łysego po hełmie bij
Ależ my się zgrywamy.
To co, bisik?
Wolałabym odpocząć.
Pójdziemy na górę?
A potem przebrałem nas za krowy.
No, genialne, co?
Powiedz mi, Scanlanie, jakim cudem akurat ty,
obalasz tyranów i zabijasz smoki?
Życie artysty to niekończąca się przygoda,
wolność i eksploracja.
Brzmi fajnie.
A wiesz, co jest jeszcze fajniejsze?
Wiązanko. W to mi graj.
Tatuśkiem też mnie możesz nazywać, jak cię to kręci.
Już od dawna na to czekam.
Też to czujesz?
Tę chemię między nami.
Coś czuję na pewno.
Opowiedz mi o sobie,
piękna Kaylie z oczami jak słońce nad Marquet.
W zasadzie nie różnimy się za bardzo.
Dorastałem w Kymal, często się przeprowadzałam.
Mama wydała całe oszczędności na moje wykształcenie.
- Mamy są najlepsze. - Moja na pewno.
Dr Dranzel wiele o tobie opowiadał, Scanlanie Shorthalt.
Nic dziwnego. Chłopak wygląda na fana.
Większość jego historii już słyszałam.
Od matki.
Musi...
Musi być z ciebie dumna.
No.
Tak, byłaby dumna.
Dumna, że w końcu spotkałam złotoustego gada,
który sączył jej do uszu puste obietnice i zniknął.
Zostawił jej tylko piosenkę.
I mnie.
Moment. Czyli serio jestem tatuśkiem?
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski