ทางนี้
แตงโมลูกสวยดี
อย่างแรกเลย บ้านเกิดเจ้าคือ... ว้าวมาก
แต่เมืองจะเคลื่อนย้ายมา อาณาจักรแห่งเฟย์ได้ยังไง
เมื่อเกิดอันตราย ราชวงศ์เอลฟ์ มีเวทมนตร์ที่เรียกว่า "เคลื่อนย้าย"
ไม่ค่อยเห็นบ่อยนักหรอก
ทางนี้
เจ้าพาเรามาที่นี่ เพื่อความบันเทิงของตัวเองใช่ไหม
ไม่ใช่แน่นอน
หากเดินไปข้างนอกเรื่อยๆ จะเข้าสู่เขตของพวกพิกซี่
และเจ้าคงไม่อยากปะทะกับพวกนั้นแน่
ไม่
เดินผ่านทางนี้เป็นทางที่เร็วที่สุด ที่จะไปถึงเชดเมิร์ก
มาๆ
อาจจะเป็นเดือนหน้าไม่ก็ประมาณนั้น
กะข้ายังเหลืออีกสองสามชั่วโมง
มียามเฝ้าอยู่เยอะเลย
เยอะกว่าที่ข้าจําได้ซะอีก
เราเกือบจะพ้นแล้ว
อีกไม่กี่ช่วงตึก และเรา...
เวร
คนนอก
ระบุชื่อและวัตถุประสงค์ของพวกเจ้ามา
ลดอาวุธลงก่อน
เรามาพบกับท่านทูตเวสซาร์
เราเป็นลูกของเขา
ตํานานยอดนักรบ
ไม้เวอร์มาล็อคของแท้
พ่อของพวกเจ้านี่รสนิยมดีจริงเชียว
ก็เป็นงั้นตลอด
- ยกเว้นเมื่อเป็นพวกเรา - เจ้าหมายความว่าไง
พูดตามตรงนะ
ข้าดูเหมือนสืบเชื้อสาย จากพวกชนชั้นสูงงั้นเหรอ
การทําตัวเป็นชนชั้นสูงน่ะไม่ยาก
แค่ทําตัวแย่ๆ และใส่เสื้อผ้าตามพวกนั้นก็พอ
ข้ารู้จักคนมากมายที่มีทั้งเงินและชื่อเสียง
และพวกนั้นก็ไม่สูงส่งเท่าเจ้าเลย
เดวาน่า
พวกเราไม่คิดว่าพวกเจ้าจะมา
พ่อของเจ้าจะลงมาในไม่ช้า
และคนที่อยู่แถวๆ นี้ก็คือ...
กําลังพูดกับใครเหรอคะ แม่
ใช่
พวกเจ้ายังไม่เคยเจอกับเวโลร่า
- ลูกสาวของเรา - น้องสาวเหรอ
ดีค่ะ ข้าชอบขนนกของท่าน
งั้นมันก็เป็นของเจ้า
ของขวัญจาก พี่สาวร่วมบิดาของเจ้า เวกซาเลีย
เรียกนางว่าเว็กซ์ และข้า แวกซ์
ฝาแฝดเหรอ
แต่ท่านพ่อบอกว่าพวกท่านจะไม่กลับมาอีก
ว่าไงนะ และต้องพลาดโอกาส ที่ได้เจอเจ้าน่ะเหรอ
บ้าไปแล้ว
พ่อของพวกเจ้า จะต้องดีใจที่ได้เจอพวกเจ้าแน่
ข้าอาจจะรู้สึกเช่นนั้น
ถ้าพวกเจ้าบอกข้าว่าพวกเจ้าจะกลับมา
มีใครอยู่ไหม
ถ้าเจ้ามาเอาเงินหรือแพะของข้าละก็
ข้าไม่มีแล้ว
ป๊อบป๊อบ นี่ข้าเอง ไพค์
ไพค์เหรอ
เจ้าจริงด้วย ไพค์
ขอบคุณพระเจ้า
ข้านึกว่าเจ้าเป็นพวกโจรใจทรามพวกนั้น
ตอนนี้ อะไรเนี่ย... ดูเจ้าสิ หลานรัก
เสื้อคลุมโบสถ์ของจริง
เจ้าช่างงดงาม
นี่ปู่ทวดของทวดของข้า วิลแฮนด์ ทริคฟุต
และนี่คือ สแกนแลน
ยินดีรับใช้ขอรับ
กร็อก
เจ้าลืมกินข้าวเหรอ
หวัดดี ป๊อบป๊อบ
ข้าห่วยแตก
ก็อยากจะพูดว่า ข้าเคยเห็นตอนที่เขาดูแย่กว่านี้นะ
แต่ข้าว่าไม่เคยหรอก
มาเร็ว ช่วยข้าพา เจ้าตัวโตนี่ไปวางบนโต๊ะ
มาเถอะเพื่อน
ดังนั้น เมื่อเอม่อนล่มสลาย เราไม่มีที่พึ่ง จึงต้องถอยกลับมาที่อาณาจักรแห่งเฟย์
เราได้รวบรวมอาวุธและฝึกทหาร เพื่อเผชิญหน้ากับเหล่ามังกร
แปลว่าท่านก็วางแผน จะเข้าร่วมสงครามด้วยสินะ
วิเศษมาก
เหมือนวิ่งหนีหางจุกตูดซะมากกว่า
พวกเจ้ามาที่นี่ทําไม
เพื่อจัดการพวกมังกรที่ไล่ท่านไป
แล้วเจ้าคือ
เพอร์ซิวัล เฟรดริคสไตน์ วอน มูเซล คลอสซอว์สกี้ เดโรโลที่สาม
แห่งราชวงศ์ไวต์สโตน
ถ้างั้น ลอร์ดเดโรโลที่สาม ซิงกอร์นจะช่วยอะไรท่านได้บ้าง
ข้าเดาว่าท่านคงเคยได้ยินว่า วอกซ์มาคินาสังหารมังกรได้ตัวนึง
ข้าไม่คุ้นกับชื่อวอกซ์มาคินาเลย
เราคือวอกซ์มาคินา
ข้าหมายถึง พวกเราคือวอกซ์มาคินา
เรามาตามหาอาวุธโบราณที่ว่ากันว่า อยู่ในเชดเมิร์ก
ธนูเฟนธราสงั้นเหรอ
ท่านเคยได้ยินเรื่องมันเหรอ
วัตถุโบราณอันทรงพลัง
ตํานานกล่าวว่ามันสามารถยิงศรแห่งเพลิง ที่รุนแรงพอจะสร้างบาดแผลให้ไททันได้
เข้าใจแล้ว
เจ้าอยากไล่ตามข่าวลือไร้มูล และเข้าไปในดินแดนที่รกร้าง
ธนูคันนั้นอาจเป็นกุญแจ ในการปราบพวกมังกร
ท่านควรจะภูมิใจสิ
ลูกชายและลูกสาวของท่านเป็นผู้นํา ในการต่อสู้กับโครมาคอนเคลฟ
เจ้าไม่จําเป็นต้องปั้นแต่งเรื่องราว การหาผลประโยชน์ของพวกเขาหรอก
สิ่งเดียวที่ทําให้แวกซิลแดน และเวกซาเลียยืนหยัดทําดีเพื่อส่วนรวมก็คือ
เงินทอง
ท่านนี่เฮงซวยจนน่าเหลือเชื่อ
นี่คือช่วงเวลาที่พวกเราทุกคนต่างพยายาม
เจ้าเคยคิดไหมว่าการที่อยู่ๆ ก็โผล่มา ทําให้ครอบครัวข้าต้องเดือดร้อนแค่ไหน
เราไม่ได้มาเพื่อพบปะ
แต่กระนั้นเจ้าก็ยังมาที่นี่
ใช้ชื่อของข้าไปทั่วตามที่เจ้าเห็นชอบ
- ข้าหยามเหยียดชื่อของท่าน - ไม่ ไม่เป็นไร
- เราไม่ได้มีเจตนาร้าย - แต่เขาเพิ่งพูดว่า...
ไม่เป็นไร
ขอบคุณที่สละเวลา ท่านพ่อ
ถ้าท่านให้ความช่วยเหลือเราละก็ เราจะขอบคุณมากๆ
แน่นอน นั่นเป็นสิ่งที่ข้าพอทําได้
เพื่อครอบครัว
เกือบเสร็จแล้ว
ยานี้ออกฤทธิ์แรงอยู่
ข้าต้องกลืนมันเหรอ
ไม่ๆ
ยานี่ไม่ได้ใช้ทางด้านหน้าหรอก
เดี๋ยว แล้วกร็อกจะ...
เขาอ่อนแอเกินที่จะใช้มันเอง
ให้ข้าทําเอง
ข้ารู้ว่ามันใช้งานยังไง
หลานรัก หลานอาจจะอยากปิดตานะ
เทพเอเวอร์ไลต์ โปรดคุ้มครองกร็อก
และเพื่อนพ้องที่เหลือของเราด้วยเถิด ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหน
ทําไมพวกท่านต้องไปด้วย
- พวกท่านเพิ่งมาเอง - ไว้เจอกันใหม่นะ
และไม่ว่าพวกเราจะไปที่ไหน เราจะคิดถึงเจ้า เจ้าตัวเล็ก
พระราชกฤษฎีกานี้ จะช่วยให้เดินทางได้ปลอดภัย
แต่เมื่อพวกเจ้าก้าวออกจากกําแพงของเรา พวกเจ้าต้องจัดการกันเอง
ท่านต้องแก้ไขชื่อนึงด้วย
- ต้องเป็นเลดี้เวกซาเลีย - "เลดี้" เหรอ
เลดี้เวกซาเลีย ท่านหญิงแห่งราชวงศ์ที่สามแห่งไวต์สโตน
และคุณหญิงแห่งเกรย์ฮันท์
ท่านครับ แม้ว่าพวกท่าน จะมีความสัมพันธ์กัน
ท่านช่วยปฏิบัติให้สมกับราชวงศ์ด้วย
ข้าจะไม่แก้ไข ตําแหน่งอันไร้ความหมายนี่หรอก
เอาจริงเหรอ เดโรโล กลนี่ช่างต่ําช้าเมื่อเทียบกับศักดิ์ศรีเจ้าจริงๆ
ท่านอย่าพูดกับเขาแบบนั้นเชียวนะ
เรามาขอความช่วยเหลือ และท่านก็ดูถูกเพื่อนของข้าเนี่ยนะ
ใช่ อีกครั้งแล้วที่เจ้าไม่แสดงความซาบซึ้ง ต่อความมีมารยาทที่ผ่านมาของข้าเลย
ท่านอยากให้ข้ารู้สึกเสียใจแทนท่านรึไง
หลังจากทุกอย่างที่ท่านทําลงไป หรือไม่ได้ทําด้วยซ้ํา
เราจะไม่ทําพลาด
นั่นมากกว่าที่ข้าจะพูดถึงท่านได้ ในฐานะพ่อด้วยซ้ํา
งั้นก็พิสูจน์ว่าข้าคิดผิดสิ
เอาธนูมาให้ข้าดูและข้าจะให้การต้อนรับ ที่เจ้าคิดว่าเจ้าสมควรได้
จนกว่าจะถึงตอนนั้น อย่ามารบกวนข้าอีก
เออ ไอ้เวร เราจะไปกันแล้ว
ไอ้เวร แปลว่าอะไรเหรอคะ
เด็กๆ นี่น่ารักจัง
- ดีจัง เจ้ากลับมาแล้ว - ไม่เคยไปไหน
แค่ล่องหนเฉยๆ
ข้าคงไม่อยากพลาดเรื่องดราม่าเล็กๆ ของครอบครัวเจ้าหรอก
บอกข้าสิ ทําไมหูเจ้า ถึงไม่ใหญ่เท่าของพ่อเจ้าล่ะ
ข้าควรขอโทษที่ยกตําแหน่งนั้นให้เจ้า
หวังว่าเจ้าจะไม่อารมณ์เสียนะ เว็กซ์
เลดี้เว็กซ์ต่างหาก
แน่นอน
พ่อเจ้านี่ค่อนข้าง...
ทุเรศสินะ ใช่ ทุเรศสุดๆ เลย
ไม่มีใครนอกจากพี่ชายของข้า
ยืนหยัดเพื่อข้าแบบนั้นมาก่อน
ขอบคุณ
ข้าอาจมีปัญญาและฐานะทางสังคม
แต่ข้าคงไม่มีทางมีสิ่งที่เจ้ามีแน่
หัวใจที่บริสุทธิ์
มันพิเศษมาก เว็กซ์
และไม่มีใครจะมาชิงมันไปได้
เราใช้เวลาในวัยเด็กของเรากับท่านแม่
และท่านพ่อก็ให้พวกเรากลับไปอยู่กับเขา
ข้าไม่เคยเข้าใจ
ทําไมเขาต้องพรากเราจากนางด้วย ในเมื่อเขาไม่เคยรักเราเลย
ถ้าได้พูดกับเขาว่าไปตายซะ คงจะรู้สึกดีขึ้นใช่ไหม
ก็อยากให้รู้สึกดีขึ้นนะ
แต่ข้าว่ามันทําให้ข้าเจ็บกว่าเดิมมากกว่า
นี่
ข้าทําบางอย่างให้เจ้า
มันวิเศษมาก
ขอบคุณ
รู้ไหม
ข้าว่าข้าคงจะรู้สึกดีขึ้นแน่ๆ ถ้าข้าได้เอาธนูนั่นอัดหน้าโง่ๆ ของเขา
ไปกันต่อ
ข้าเห็นบางอย่างอยู่ข้างหน้า
สถานที่นี้
ข้ารู้สึกถึงความมืด
ข้าเชื่อมต่อกับรากไม้ได้ แต่ข้าสัมผัสได้เพียง...
ความโศกเศร้า ความปรารถนา
ใครทําแบบนี้กับพวกเจ้ากัน
- หัวใจของข้า... - พวกเจ้าได้ยินไหม
อย่าไปฟังเขา
ความเจ็บปวด
ทําหัวให้โล่งไว้ อย่าให้มันเข้ามา
นั่นมันบ้าอะไรกัน
เราไม่ได้ชอบเรื่องเซอร์ไพรส์นะ
พูดมาได้แล้ว
ก็ได้ๆ
เชดเมิร์กเป็นบ้านของอาร์คเฟย์ที่ถูกสาป นามว่าซอนดอร์
แต่ตราบใดที่เจ้าไม่ยอมฟังเสียงของเขา
ความเศร้าของเขา ก็จะไม่เปลี่ยนแปลงเจ้า
มั่นใจเหลือเกินนะ
น้องสาว ไปกันเถอะ
เวกซาเลีย
ข้าฝันแบบบ้าหลุดโลกเลย
ข้าต้องเป็นแบบนี้ไปตลอดชาติเลยเหรอ
ไม่ ไม่หรอก
ไม่เอาน่า ยาจะช่วยรักษา สิ่งที่อยู่ในตัวของเจ้า
เราเชียร์กันอยู่นะ
การจะนําความแข็งแกร่งของเจ้าคืนมา ร่างกายเจ้าต้องมีการเริ่มต้นสักหน่อย
ต้องมีการกระตุ้นครั้งใหญ่
ข้าต้องกระตุ้นตัวเองเหรอ
- ก็ได้ - หยุดขยับมือนั่น
เอามือไพล่หลังซะ
เราพูดถึงการเพิ่มพลัง การกระตุก
กล้ามเนื้อของเจ้าจะตื่นขึ้น เมื่อพวกมันถูกปลุกเร้าอย่างเหมาะสม
ปลุกเร้าเหรอ
ตอนนี้ข้าสับสนไปหมดแล้ว
เพื่อนข้า อย่าซึมไปเลย
เราจะแก้ปัญหานี้ให้ได้ โอเคไหม
ตามที่สัญญาไว้ บึงเชดเมิร์ก
เฟนธราสต้องอยู่ในต้นไม้นั่นแน่
เวกซาเลีย
เข้ามาใกล้ๆ สิ
เว็กซ์ เป็นอะไรไหม
นางดูไม่ค่อยโอเคเลย
- เว็กซ์ รอเดี๋ยว - เว็กซ์
นางเดินผ่านโคลนพวกนี้ไปได้ไงเนี่ย
เวกซาเลีย
ได้ยินข้าไหม
ไม่ใช่แค่ได้ยินเจ้า เห็นเจ้า รู้สึกถึงเจ้า
ข้าเข้าใจความเจ็บปวดของเจ้า
ถ้าการยอมรับคือสิ่งที่เจ้าตามหาละก็
พ่อของเจ้าไม่มีทางมอบให้หรอก
แต่สหายผู้ทุกข์ทนมอบให้เจ้าได้
ข้ารออยู่ ที่รัก
- นี่มันอะไรกัน - ถึงเวลาที่ข้าต้องไปแล้ว
เจ้าจะไม่ได้เจอการ์เมลีอีก
- เวกซาเลีย - เว็กซ์ รอเดี๋ยว
อย่าเข้าไปในนั้น
ลูกของผู้สูญเสีย...
ความเศร้าและความเจ็บปวดของซอนดอร์ ได้พบเจอกับเจ้า
เวกซาเลียผู้ใจสลายเอ๋ย
บุตรสาวผู้ไม่เป็นที่ต้องการ
ข้าเข้าใจเจ้า
หลบไป
น้องข้า
ไม่
ทําไมท่านรู้เรื่องของข้าเยอะจัง
ตอนที่เจ้าสัมผัสความเจ็บป่วยของข้า
ข้ารับรู้ทุกอย่าง
นี่ค่ะ ท่านพ่อ
เจ้าทํานี่ให้ข้าเหรอ
มันงดงามเหมือนกับเจ้า...
เวกซาเลียของข้า
เจ้าสามารถอยู่เหนือ โชคชะตาอันน่าเศร้าของเจ้าได้
ข้าเห็นมาหลายอย่าง
และข้ามอบให้เจ้าได้มากมาย
แต่การถูกความรักทอดทิ้งนั้น คือการปลดปล่อย
เจ้าเป็นลูกสาวที่ดี
เจ้าพยายามแล้ว
แต่มันไม่เคยเพียงพอ
เจ้าไม่มีวันเพียงพอ
ถ้าข้าเอาเลือดในตัวเองคืนให้เขาได้ ข้าคงจะทําแล้ว
ข้าทําให้มันเป็นจริงได้
แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องการ
เฟนธราสสิ
ธนูคันนี้จะทําให้เจ้า ได้รับความเคารพจากเขา
ท่านต้องการสิ่งใดตอบแทนกัน
เฉพาะสิ่งที่เจ้าต้องการมอบให้
เราจะเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบ เวกซาเลียผู้ใจสลายเอ๋ย
ข้าทําให้เจ้ากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้
และทั้งหมดที่ข้าต้องการก็คือหัวใจของเจ้า
หัวใจของข้าเหรอ
หัวใจข้าเป็นของคนอื่นแล้ว
ไม่ เจ้ากําลังทําผิดพลาด
ได้โปรด เจ้าต้องการข้า
เจ้าไม่มีทางให้สิ่งที่ข้าต้องการได้หรอก
นังสารเลว เจ้ามันก็เหมือนคนอื่นๆ
น้องข้า
ไอ้ต้นไม้บ้านี่มันไม่มีเลือด
เราจะสู้กับต้นไม้ยังไง
ข้ามีวิธีแล้ว แต่ต้องให้พวกเจ้าถ่วงเวลาไว้
เจ้าปฏิเสธข้าเหรอ
ใช่น่ะสิ ไอ้ต้นไม้เวร
เจ้ากําลังทําลายทุกอย่าง
โดนละ
ซวยละ
นั่นแหละวิธีสู้กับต้นไม้
เจ้าคิดว่าจะทิ้งข้าไปได้เหรอ
ไม่เก่งเท่าไหร่แล้วใช่ไหม
เวกซาเลีย
โดดเดี่ยวและหวาดกลัว
ตอนนี้เจ้าตระหนักถึงความจริงแล้ว
ข้าคิดว่าข้ารู้แล้ว
ข้าตระหนักว่า...
คําพูดของเจ้ามันว่างเปล่า เช่นเดียวกับหัวใจอันชั่วช้าของเจ้า
เฟนธราส
เราควรกลับไปที่ซิงกอร์น เดาว่าเจ้าคงอยากโชว์ธนูนั่นให้พ่อเจ้าดู
จริงๆ แล้ว ข้ายังไม่พร้อม
ข้าไม่คิดว่าข้าจะคุยกับเขาได้อีก
ยังก่อน
อย่าให้เขาทําให้เจ้าเป็นทุกข์ น้องข้า
- เขาก็เป็นแบบนั้นมาตลอด - ข้ารู้
ข้าก็ด้วย
เป็นการแสดงที่ยอดมาก
ปกติข้าเกลียดโรงละครนะ แต่เมื่อกี้มีครบรสเลย
ดราม่า ฉากบู๊ ความอัปยศของครอบครัว
ข้าจําได้ชัดเจน เจ้าพูดว่า เราจะไม่เจอเจ้าอีกแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่ ข้าพูด และเจ้าจะไม่เจอ
เพราะพวกเจ้า...
กําลังจะกลับบ้าน
อะไรวะเนี่ย
ในสองคืนที่ผ่านมา พวกเจ้ามอบความบันเทิงให้ข้ามากมาย
มากกว่าที่ข้าเคยเจอในหลายพันปีนี้
ข้าเลยคิดว่า พวกเจ้าควรได้บางอย่างตอบแทน
นี่น่าจะพาเจ้ากลับไปที่ทาลโดเร
เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่
ถามได้ดี พ่อกางเกงสวย
แต่เกรงว่าต้องรอให้ถึงครั้งหน้าซะก่อน
ประตูจะปิดแล้ว
เวรละ ใช่ ไปเร็วทุกคน
อาณาจักรแห่งเฟย์ในหนังสือดีกว่าเห็นๆ
เดินทางปลอดภัยนะ สหาย
ขอให้รอด
เอาละ กร็อก
มาเร็ว กระฉับกระเฉงหน่อย
ขอดูโทสะของเจ้าซิ
ได้
ข้ากําลังจะโกรธ
เวรเอ๊ย ข้าทํากล้ามเนื้อหลังยอก
นั่นดีแล้ว
แปลว่าเจ้ามีกล้ามไง ดีมาก เจ้าหนู
ข้าหวังว่าเราทุกคนจะกลับมาเจอกัน แต่เราจะมัวรออย่างเดียวไม่ได้
ข้าว่าเราต้องไปเวสตรูนกันได้แล้ว
- ทําไมต้องไปที่นั่นล่ะ - หาชิ้นส่วนไง
ดาบผู้สลักตํานานให้ข้าดูถุงมือนั่น จําได้ไหม ในเมืองน่ะ
เวร
ถ้ามันอยู่ที่เวสตรูน ข้ารู้ว่าใครถือครองมันอยู่
ว่าไงนะ ยอดไปเลย
งี้ก็ค่อยง่ายหน่อย
กร็อก เป็นอะไรไป
ถุงมือนั่นเป็นของลุงของข้าเอง
เขาฆ่าข้าด้วยสิ่งนั้น
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร