Tutaj.
Niezłe melony.
Wasze rodzinne miasto... Kurczę.
Jak można przeteleportować miasto do Krainy Baśni?
W chwilach zagrożenia elficka szlachta używa sztuki przeniesienia.
Rzadki widok.
Tędy.
Przyprowadziłeś nas tutaj dla rozrywki?
Skądże znowu.
Albo tędy, albo przez ziemię wróżek,
chociaż z nimi lepiej nie iść w tango.
Nie.
To najszybsza droga.
Za mną.
Może za miesiąc.
Przede mną parę godzin.
Sporo strażników.
Więcej niż pamiętam.
Już prawie przeszliśmy.
Jeszcze kilka przecznic i...
przejebane.
Obcy.
Podajcie imiona i cel wizyty.
Opuśćcie broń.
Żądamy audiencji u ambasadora Vessara.
Jesteśmy jego dziećmi.
LEGENDA VOX MACHINY
Prawdziwe wermalokańskie drewno.
Wasz ojciec ma wysublimowany gust.
Zawsze miał.
- Chyba że chodziło o nas. - Co masz na myśli?
Szczerze.
Wyglądam na szlachciankę?
Łatwo udawać szlachcica.
Wystarczy być gnojem i nosić to, co inni.
Znam wielu majętnych i utytułowanych,
którzy do pięt ci nie dorastają.
Devana.
Nie spodziewaliśmy się ciebie.
Wasz ojciec zaraz przyjdzie.
A gdzieś tu biega...
Z kim rozmawiasz, mamo?
No tak.
Nie znacie Velory.
- Naszej córki. - Siostra?
Cześć. Śliczne piórko.
Weź je.
To prezent od przyrodniej siostry, Vex'ahlii.
Nazywaj ją Vex. A mnie Vax.
Bliźniaki?
Tata mówił, że nie wrócicie.
Mielibyśmy cię nie poznać?
Nie żartuj.
Ojciec się ucieszy.
Ucieszyłbym się,
gdybyście zapowiedzieli, że zaszczycicie nas swoją obecnością.
Jest ktoś w domu?
Jeśli przyszliście po pieniądze lub kozy,
to żadnych już nie mam.
Dziadku, to ja, Pike.
Pike?
To ty, Pike!
Dzięki bogom.
Myślałem, że to kolejny oprych.
Niech mnie, skarbie.
Prawdziwe szaty.
Jesteś taka piękna.
To jest mój prapradziadek, Wilhand Trickfoot.
A to jest Scanlan.
Do usług.
Grog!
Nie jadłeś czy co?
Hej, dziadzia.
Zjebałem.
Chciałbym móc powiedzieć, że bywało gorzej,
ale chyba nie bywało.
Pomóżcie mi go położyć na stole.
Dalej.
Gdy Emon upadło, musieliśmy uciekać do Krainy Baśni.
Zbroimy się i szkolimy żołnierzy, by stawić czoła smokom.
Zamierzacie dołączyć do walki?
To wspaniale.
Mnie to wygląda na ucieczkę.
Co tu robicie?
Polujemy na smoki, które przegoniłeś, panie.
A ty to kto?
Percival Fredrickstein von Musel Klossowski de Rolo III,
z królewskiego rodu Whitestone.
W takim razie, lordzie de Rolo III, czym Syngorn może panu służyć?
Zapewne słyszeliście, panie o tym, jak Vox Machina zgładziła smoka.
Pierwsze słyszę o jakiejś Vox Machinie.
My to jakaś Vox Machina.
Vox Machina, w sensie.
Przybyliśmy po starożytną broń ukrytą na Mrocznych Bagnach.
Łuk Fenthrasa?
Słyszałeś o nim?
To potężny artefakt.
Legendy mówią, że potrafi zranić tytana.
Rozumiem.
Pędzicie za plotką w dalekie pustkowie.
Ten łuk może umożliwić pokonanie smoków.
Powinieneś być dumny, panie.
Pańskie dzieci stoją na czele walki z Konklawe Chroma.
Obejdzie się bez bajdurzenia o wyczynach.
Sama myśl, że Vax'ildan i Vex'ahlia mieliby walczyć w imię dobra jest...
Cóż, nie do pomyślenia.
Jesteś niewiarygodnym chamem.
To czas próby dla nas wszystkich.
Macie pojęcie, ile kłłopotów narobiliście mojej rodzinie swoim przybyciem?
Nie przybyliśmy tu naprawiać więzy rodzinne.
A mimo to jesteście.
Powołujecie się na mnie, gdy wam wygodnie.
- Gardzę tobą. - Nie, w porządku.
- Bez urazy. - On powiedział...
Nie szkodzi.
Dziękuję za poświęcony nam czas, ojcze.
Będziemy wdzięczni za wszelką pomoc.
Oczywiście. Przynajmniej tyle mogę zrobić.
Dla rodziny.
Już prawie.
Ta pigułka ma kopa.
Mam to połknąć?
Skądże.
Tego nie podaje się doustnie.
Jak Grog ma...
Sam sobie tego nie zaaplikuje.
Ja się tym zajmę.
Znam się na każdym otworze.
Odwróć wzrok, skarbie.
Everlight, miej Groga w opiece.
I resztę naszych przyjaciół, gdziekolwiek są.
Dlaczego musicie odejść?
- Dopiero przybyliście. - Jeszcze się spotkamy.
Zawsze będziemy o tobie myśleć, maleńka.
Ten dekret gwarantuje bezpieczne przejście.
Za murami będziecie jednak zdani na siebie.
Musisz zmienić jedno imię.
- Lady Vex'ahlia. -„Lady”?
Lady Vex'ahlia, baronowa trzeciego rodu Whitestone
i Wielka Mistrzyni Szarego Gonu.
Mimo pokrewieństwa
upraszam o maniery wobec szlachty.
Nie będę niczego zmieniał dla nic nieznaczącego tytułu.
Doprawdy, De Rolo, takie tanie sztuczki są poniżej twojej godności.
Nie waż się tak do niego mówić.
Przybyliśmy po pomoc, a ty obrażasz moich przyjaciół?
Znów zapominasz o latach, przez które byłem uprzejmy.
Mam ci współczuć?
Po wszystkim, co zrobiłeś, czy raczej czego nie zrobiłeś.
Nie zawiedziemy.
A ty jako ojciec zawiodłeś.
Udowodnij, że się mylę.
Przynieś łuk, a powitam cię tak, jak na to zasługujesz.
Do tego czasu nie chcę was widzieć.
A chuj z tobą. Idziemy.
Co to jest „chuj”?
Dzieci. Przeurocze.
- Jak miło, wróciłeś. - Nigdzie nie poszedłem.
Byłem niewidzialny.
Za nic w świecie nie przegapiłbym tej rodzinnej sprzeczki.
Dlaczego twój ojciec ma większe uszy?
Przepraszam za tę uwagę o tytule.
Nie zdenerwowałaś się, Vex?
Lady Vex.
No tak.
Twój ojciec to prawdziwy...
Kawał fiuta? Zgadza się.
Nikt poza moim bratem
nigdy się tak za mną nie wstawił.
Dziękuję.
Może i mam rozum i klasę.
Ale tego, co ty, nigdy nie zdobędę.
Czystego serca.
To wyjątkowe.
Nikt ci tego nie odbierze.
Dzieciństwo spędziliśmy z matką.
Potem ojciec sprowadził nas do siebie.
Nigdy tego nie zrozumiałam.
Dlaczego jej nas odebrał, skoro nas nie kochał?
Miło było go zwyzywać, co?
Chciałabym.
To tylko zabolało.
Proszę.
Zrobiłem coś dla ciebie.
Przepiękne.
Dziękuję.
Wiesz,
będzie mi lepiej, gdy wcisnę mu ten łuk w tępą japę.
Naprzód!
Widzę coś przed nami.
To miejsce...
Czuję mrok.
W korzeniach wyczuwam jedynie...
smutek i tęsknotę.
Co was tak urządziło?
- Moje serce... - Słyszeliście?
Nie słuchajcie go.
Ból.
Oczyśćcie umysł. Zablokujcie to.
Co to było, do cholery?
Nie lubimy niespodzianek.
Zacznij gadać.
Już dobrze.
Na tych bagnach mieszka Saundor, przeklęty Arcybyt.
Dopóki nie ulegniecie jego wezwaniu,
smutek was nie przemieni.
Uspokoiłeś mnie.
Ruchy, grubasku.
Vex'ahlia.
Miałem wyjątkowo szalony sen.
Już mi tak zostanie?
Nie. Niekoniecznie.
Lek usunął klątwę.
Wspaniale.
Ale jeśli masz odzyskać siły, twoje ciało potrzebuje bodźca.
Intensywnej stymulacji.
Mam się stymulować?
- Jak mus to mus. - Zabierz rękę.
Wyjmij.
Mówimy o wzmocnieniu. Wstrząsie.
Twoje mięśnie trzeba odpowiednio pobudzić.
Pobudzić?
Ja już nic nie rozumiem.
Nie smuć się.
Zajmiemy się tym.
Zgodnie z obietnicą, Mroczne Bagna.
Łuk musi być w tym drzewie.
Vex'ahlia.
Zbliż się.
Vex, wszystko w porządku?
Coś z nią nie tak.
- Vex, czekaj. - Vex?
Jakim cudem idzie po tym bagnie?
Vex'ahlia!
Słyszysz mnie?
Nie tylko cię słyszę. Widzę cię, czuję.
Rozumiem twój ból.
Jeśli szukasz aprobaty,
u ojca jej nie znajdziesz.
Da ci ją inna zagubiona dusza.
Czekam, moja droga.
- Co to jest? - Znak, że pora wiać.
Nie zobaczycie już Garmeliego.
- Vex'ahlia! - Vex, czekaj!
Nie wchodź tam!
Zagubione dziecko.
Szaleństwo i ból Saundora odnalazły cię.
Słodka, skrzywdzona Vex'ahlia.
Niechciana córka.
Rozumiem cię.
Odsuńcie się!
Siostro!
Nie!
Skąd tyle o mnie wiesz?
Gdy dotknęłaś mej zarazy,
poznałem wszystko.
Proszę, ojcze.
Zrobiłaś to dla mnie?
Jest tak piękna jak ty...
moja Vex'ahlio.
Możesz wznieść się ponad swoje drżące przeznaczenie.
Widziałem wiele.
Mogę dać niejeden dar.
Ale porzucenie przez miłość może być wyzwalające.
Byłaś dobrą córką.
Starałaś się.
Ale to nigdy nie wystarczy.
Nigdy nie spełnisz oczekiwań.
Gdybym mogła upuścić sobie jego krew, zrobiłabym to.
Mogę spełnić to życzenie.
Ale nie tego potrzebujesz.
Łuk Fenthrasa natomiast
zaskarbi ci jego szacunek.
O co prosisz w zamian?
Tylko tego, co pragniesz dać.
Bylibyśmy idealną parą, droga, skrzywdzona Vex'ahlio.
Mogę cię naprawić. Na powrót uczynić całą.
Potrzebuję tylko twego serca.
Mojego serca?
Ono należy do kogoś innego.
Nie. Popełniasz błąd.
Proszę. Potrzebujesz mnie.
Nigdy nie dasz mi tego, czego potrzebuję.
Suka! Jesteś jak inne.
Siostro!
Cholerstwa nie krwawią.
Jak pokonać drzewo?
Mam pomysł. Ale musicie odwrócić ich uwagę.
Odrzucasz mnie?
Owszem, chuju sękaty.
Wszystko niszczysz.
Mam cię!
Kuźwa.
I tak się walczy z drzewem.
Myślisz, że możesz odejść?
Nie jesteś już taka twarda, co?
Vex'ahlia!
Sama i przerażona.
Teraz rozumiesz prawdę.
Myślę, że tak.
Rozumiem.
Twe słowa są równie puste, co twoje zepsute serce.
Łuk Fenthrasa.
Wracajmy do Syngornu. Zapewne chcesz pokazać łuk ojcu.
Nie jestem na to gotowa.
Nie chcę z nim rozmawiać.
Jeszcze nie.
Nie daj mu zajść sobie za skórę, grubasku.
- Zawsze taki był. - Wiem.
Ja też.
Co za przedstawienie.
Nie lubię teatru, ale to był majstersztyk.
Dramat, akcja, rodzinne problemy.
Mówiłeś, że już cię nie zobaczymy.
Mówiłem. To prawda.
Bo...
wracacie do domu.
Co jest, kurwa?
Przez dwa zmierzchy dostarczyliście mi więcej rozrywki,
niż uświadczyłem przez tysiąclecia.
Zasłużyliście na coś w zamian.
To portal do Tal'Dorei.
Kim ty właściwie jesteś?
Doskonałe pytanie, eleganciku.
Niestety, odpowiem na nie przy następnegym spotkaniu.
Portal się zamyka.
Cholera. Idziemy.
Wolę Krainę Baśni z moich ksiąg.
Bywajcie, przyjaciele.
Uważajcie na siebie.
No dobra, Grog.
Dalej, pokaż werwę.
Pora na trochę gniewu.
Jasne.
Chcę wywołać szał!
Kurwa! Naciągnąłem mięsień.
To dobrze.
W sensie, że masz jakieś mięśnie. Brawo.
Liczyłam na to, że wyruszymy wszyscy, ale nie możemy czekać.
Chyba pora wyruszyć do Westruun.
- Dlaczego tam? - Po artefakty.
Grawer Mitów pokazał mi, że tam są rękawice. Pamiętasz?
Cholera.
Jeśli są w Westruun, wiem, kto je ma.
Co? To wspaniale.
To będzie pestka.
Grog, co się stało?
Te rękawice należą do mojego wuja.
Zabił mnie nimi.
Odbicie w drzewie
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski