THE GLORY
Dong-eun!
Kita tak sempat nak berbual pun tadi.
Tak sangka kita berjumpa sebegini.
Saya gembira.
Boleh kita berbual sekarang?
Okey.
Ikut saya.
Tolong saya, Dong-eun.
Kali ini sahaja.
Saya bersalah dulu.
Saya tak minta awak faham. Saya tak patut buat begitu.
Saya bersalah.
Saya akan bertaubat seumur hidup hingga mati.
Saya berjanji.
Saya belum mula lagi. Kenapa awak dah mula melutut?
Apa awak nak buat nanti?
Awak tahu yang saya anak pemilik dobi.
Saya tak nak buat tapi mereka…
Saya tiada pilihan.
Kita muda waktu itu.
Semua orang buat salah sambil membesar. Tolonglah!
Ini perbuatan sengaja atau tak sengaja?
Awak dah gila?
Saya seorang pramugari!
Ini perbuatan sengaja, Pramugari Hye-jeong.
Awak sedar tindakan awak mencederakan orang.
Itu yang awak buat setiap hari.
Okey. Saya minta maaf.
Maaf. Saya berdosa besar.
Tapi Dong-eun…
Tolong maafkan saya kali ini sahaja.
Tolong jangan beritahu ibu mertua saya.
Berhenti hubunginya.
Hingga saya berkahwin sahaja.
Saya dah letak jawatan. Kalau tak kahwin,
saya tak ada gaji dan akan mati! Tolonglah, Dong-eun!
Awak cuba ubah perangai tapi terlalu cepat dan cemerkap.
Dulu, saya tak nak apa-apa daripada awak.
Duit atau maaf.
Awak melutut, merayu
dan ugut saya juga.
Cuba perkara lain pula.
Jahanam.
Jadi?
Apa dia?
Apa awak nak, celaka?
Awak pernah hilang telefon?
Ya. Itu telefon yang awak hilang.
Awak orangnya?
Bukan Myeong-o yang hantar gambar?
Perempuan gila!
Cuba bayangkan
semua yang saya tahu tentang awak.
Ada satu cara saja untuk awak hidup. Cuba fikir.
Awak pakar buat begitu.
Saya takkan jumpa bakal mertua awak jika awak buat begitu.
Mulai hari ini,
saya akan menyebelahi awak untuk selama-lamanya.
Apa saya perlu buat?
Buat laporan yang Myeong-o hilang.
Terima kasih.
Hati-hati.
Pandang depan.
Ada lagi awak nak cakap?
Saya cuma gembira tengok kanak-kanak tersenyum.
Macam tengok iklan pembersih udara.
Saya tak rancang nak kahwin
sebab orang kahwin ada gelaran teruk.
Kisah romantik orang bujang jadi kes curang bila berkahwin.
- Betul? - Ramai kanak-kanak di sini.
Awak ayah yang baik.
Tapi awak membosankan.
Ye-sol kelakar.
Dia ikut siapa?
Kenapa buat begini sejak dalam kelas?
Awak menakutkan sekarang.
Ramai budak di sini.
Baiklah.
Saya nak jumpa kawan saya.
Awak berjaya hubungi Myeong-o?
Sudah tak perlu lagi.
Saya tahu sebabnya hari ini.
Berdiri sini.
Awak akan mati jika angkat tangan. Sini.
Turunkan tangan! Saya bunuh awak.
Siapa ada di sana?
- Loceng dah bunyi! - Tak guna.
Banyak minum susu strawberi? Awak boleh berhenti minum.
Betul cakap saya. Dada Dong-eun sangat besar.
Helo, Dong-eun.
Orang cantik yang dibuli Yeon-jin jadi guru kelas anak Yeon-jin?
Ini kebetulan?
Yeon-jin tak beritahu awak?
Saya dah cakap ini bukan kebetulan.
Jika ini bukan kebetulan,
maksudnya awak rancang kejadian di gim
sehingga ke saat ini.
Itu sangat menakutkan.
Tak sangka ini perangai awak.
Ingatkan awak akan main bola keranjang.
Kenapa rasa tak sedap hati sentiasa betul?
Saya tak boleh halang atau elak awak.
Semua perlu terseksa baru balas dendam tamat?
Macam di musim hujan dulu?
Awak dah pandai marah.
Saya datang nak tengok keberanian awak.
Oh ya.
Badan awak berparut, bukan?
Semua dah sembuh? Tak panas lagi?
Jawab bila saya tanya.
Parut masih ada lagi.
Biar saya tiupkan.
Ini amaran saya.
Jangan ganggu anak Yeon-jin.
Dalam apa cara pun.
Dapat berus gigi Ye-sol?
Saya guna penghantaran pantas sebab penting.
Itu…
Awak yang hantar?
Saya beri amaran juga.
Jangan bantu Yeon-jin dalam apa cara pun.
Kalau nak Ye-sol, saya yang boleh tolong awak.
Bukan Yeon-jin.
Saya cakap sebab awak tak tahu.
Saya pun anak seseorang,
Jae-jun.
Mak saya…
suruh saya dengar cakap cikgu.
Ya.
Helo, kawan.
Hadiah.
HA YE-SOL
Ada kelas pemerhatian hari ini?
Ya. Ramai ayah datang tapi ayah saya yang paling hebat.
Ye-sol! Kenapa tak tepati janji kamu?
Mak suruh beritahu
semuah hal di sekolah dan apa cikgu cakap!
Kamu patut beritahu mak jika ada kelas begitu!
Saya dah beritahu waktu makan malam.
Ada hari untuk ayah-ayah datang.
Mak tidak fokus baru-baru ini. Maafkan mak.
Ayah dan cikgu kamu berbual?
Mereka berjumpa?
Tidak.
Ayah cuma berbual dengan Pak Cik Jae-jun.
Pak Cik Jae-jun pergi ke kelas kamu?
Saya seronok awak ajak saya makan.
Saya juga nak tahu sebabnya.
Saya tak terfikir ia untuk ini.
Apa maksud ini?
Tiada apa-apa.
Ini macam bakul buah. Tak sedap bertangan kosong.
Saya tanya Gyeong-tae tentang kesukaan awak. Awak tak selesa?
Taklah sampai begitu, tapi saya gementar.
Saya suka bakul buah begini.
Kenal Moon Dong-eun?
Saya nak tahu hubungan antara Yeon-jin dan Dong-eun.
Bagaimana awak kenal Dong-eun?
Kami main Go bersama.
Dunia sangat kecil.
Yeon-jin tahu kita berjumpa?
Dia takkan tahu sebab saya takkan beritahu.
Mudah saja untuk terangkan hubungan mereka.
Kami ke sekolah tinggi sama
dan Yeon-jin buli Dong-eun waktu itu.
Maksud awak, seperti…
keganasan sekolah?
Bukan "seperti," tapi memang itu yang dia buat.
Bagaimana?
Dengan teruk.
Kita rakan sekelas
tapi tak pernah berbual.
Betul tak, Dong-eun?
Apa awak nak?
Dia tak nak cakap helo.
Okey.
Saya nak minta bantuan awak.
Sebenarnya, saya tak suka bau peluntur.
Tapi dah sampai giliran saya untuk cuci tandas.
Bagaimana?
Maksud awak?
Saya tahu awak faham.
Ego awak kurang tercalar jika tak terus setuju?
Apa-apa pun, tolong cuci tandas untuk saya.
Orang lain yang buatkan hingga minggu lepas,
tapi dia pindah sekolah.
- So-hee pindah sekolah? - Ya.
Kita perlu siasat dia ke mana.
Jawab sekarang.
Saya nak dengar suara awak.
Kalau tak nak,
apa awak akan buat?
Saya suka jawab laju dan tak sabar.
Apa?
Tak nak buat?
Saya tak sabar.
Tak boleh biar saja.
Myeong-o.
Seminit pun tak boleh sabar.
Itu permulaannya.
Akhirnya, Dong-eun berhenti sekolah.
Dengar yang lain daripada Yeon-jin.
Ia kisah hangat.
Dong-eun bukan orang pertama?
Nampaknya awak berdua jarang berbual.
Cubalah hari ini.
Saya pergi dulu.
Boleh penuhi permintaan saya?
Jika jumpa Dong-eun,
cakap dengannya yang saya dah beritahu awak.
Tolonglah.
Awak suka perjudian lain?
Saya pernah perjudikan seluruh hidup saya.
Awak menang?
Saya nak menang.
Awak tak patut bersungguh-sungguh nak tewaskan orang tua.
Beri dia peluang.
Dia boleh cuba lagi?
Bukan yang ini.
Dia muda tapi pandai main.
Silakan.
Saya kalah kali ini.
Ini dia.
Kawan saya dah sampai.
Awak dah sampai?
Jom.
Saya kawan awak?
Kita main sama-sama.
Tolong saya. Saya dah lawan empat orang dalam tiga pusingan.
Isteri awak tak suka awak main Go?
Bukan ini saja dia tak suka.
Itu masih dijual?
Orang yang saya ajar Go ajak berjumpa tapi saya tak tahu apa dia suka.
Awak berdua comel.
Awak sedang tunggu seseorang?
Saya perlu telefon seseorang tapi masih berfikir lagi.
Tinggal di sini?
Saya baru pindah ke sini.
Semyeong tempat yang baik. Udaranya masih segar.
Itu bukan sebab saya pindah ke sini.
Saya bantu seseorang balas dendam.
Balas dendam di Korea?
Pasti susah sebab tiada pistol.
Tapi lebih separuh warga Korea tahu menembak.
Kita boleh guna pisau.
Kita boleh menembak dari jauh,
tapi dengan pisau, perlu rapat.
Kita perlu pergi rapat
hingga nampak mata kita dalam mata orang itu…
dan tikam.
Maafkan saya!
Saya tonton Netflix seharian sebab tiada pesakit.
Oh ya.
Saya buka klinik. Datanglah.
Saya ada ramai pesakit lelaki juga. Jangan rasa pelik.
Moga berjaya.
Saya harap boleh bayar sewa.
Tidak. Balas dendam.
Saya harap saya berjaya.
Dia tinggi.
Tingginya antara 178 dan 179 sm, berat antara 76 dan 77 kg.
Awak pun tinggi juga.
Saya harap saya saja yang tinggi.
Jam tangan, kot, kasut, minyak wangi.
Dia tidak melampau ataupun ada kekurangan.
Bagaimana nak cakap?
Macam muka surat ke-17 Majalah GQ bulan Januari.
Ibu bapa saya agak pelik.
Saya lahir pada 16 Januari.
Mereka kata susah nak pilih hadiah untuk saya.
Rasanya di gred 12.
Mereka kata mereka pilih barang di muka surat 16 Majalah GQ bulan Januari.
Kadang-kala dapat buku dan adakalanya mesin kopi.
Kadang-kala dapat kereta sport.
Saya masih tak faham kenapa Do-yeong muka surat 17.
Awak akan ternampak muka surat 17 bila tengok muka surat 16.
Adakalanya, situ ada benda lagi elok.
Dalam ayat mudah,
saya cuba sorok rasa sakit hati saya
kerana dia kacak.
Dia dah telefon?
Belum.
Saya ingatkan dia akan telefon selepas kelas pemerhatian,
tapi dia belum telefon lagi.
Dia tak suka situasi ini sebab ia di luar kawalannya.
Dia orang sebegitu.
Jumaat petang.
Selepas kerja, batalkan janji temu hujung minggu,
dan tahu soalan yang ingin diajukan, baru dia telefon.
Awak tak jawab mesej saya pun.
Awak ke mana?
Mana Ye-sol?
Bukankah dah lewat sekarang?
Tapi Do-yeong,
patutkah saya belajar Go juga?
Saya nak tanya sesuatu.
Apa?
Guru kelas Ye-sol ialah kawan awak?
Dia guru kelas yang awak tak suka?
Saya dengar awak sertai kelas pemerhatian hari ini.
Dia ada salah faham mengenai saya.
Awak pasti perasan yang dia tak setaraf dengan saya.
Kami dah bincangkannya. Kenapa? Dia cakap sesuatu?
Rupanya ada sesuatu.
Bagaimana awak bincangkannya?
Dulu awak kata…
guru kelas Ye-sol gila.
Dia mungkin cederakan Ye-sol?
Jadi nak hantar Ye-sol ke luar negara?
Do-yeong.
Kita bercinta dua tahun dan berkahwin sepuluh tahun.
Jumlahnya 12 tahun.
Awak patut beritahu saya yang semuanya akan okey.
Kenapa terus marah saya?
Walau apapun cerita yang awak dah dan akan dengar, jangan buat begini.
Bila awak pilih sesuatu,
sama ada A atau B,
awak sentiasa pilih yang bersinar dengan cantik.
Perkahwinan kita pun sama.
Awak suka tubuh, suara,
jenaka dan latar belakang saya.
Awak suka semuanya.
Jadi jangan buka kotak yang tak patut dibuka.
Saya cintakan awak.
Jadi saya tak nak awak tahu apa-apa.
Saya takkan biarkan
isi kotak ini keluar ke dunia.
Saya akan pastikan Ye-sol selamat.
Jadi Do-yeong,
biarkan saja
saya dan Ye-sol bersinar seperti ini. Okey?
Tolonglah.
Kotak ini tidak bersinar.
Saya cemburu.
Saya tak boleh makan sup.
Bomoh suruh buang tiga kilogram.
Tak cukup jika tuah sepadan?
Itu kalau kurus.
Tak guna kurus jika tiada kekasih.
Baguslah awak bertuah.
Betulkah orang yang dipadan dengan awak akan terus bertuah?
Boleh tahan.
Saya banyak unsur tanah, tapi dia tiada.
Itu pun penting? Menarik.
Apa tuah saya?
Terima kasih.
Luka itu tak sembuh lagi?
Ia dah agak lama.
Nak tukar plaster?
Tak. Jangan terima tajaan jenama ini lagi.
Ia calarkan kaki saya!
Saya di parkir.
Apa maksud awak?
- Buang dia. - Buang apa?
Buang suami awak.
Jadikan saya ayah Ye-sol.
Tukar suami awak.
Awak dah gila?
Jadi awak ke sekolah Ye-sol?
Jangan tukar topik.
Awak suka suami awak?
Awak rahsiakan hal Dong-eun
sebab tak tahu dia akan sokong awak atau tak.
Tidak.
Sebab tahu dia takkan sokong?
Saya tahu semua.
Saya tahu dan masih sokong awak.
Di sisi awak.
Inilah cinta.
Itu maksud cinta?
Ya.
Cinta yang kita tidak tahu.
Betul tak?
Betul.
Saya tak pernah fikirkannya.
Saya cintakan awak.
Jadi saya tak nak awak tahu apa-apa.
Ya. Kalau begitu…
Saya maksudkannya.
Saya cintakannya.
Saya menyintainya.
Sebenarnya Yeon-jin, baru-baru ini saya rasa penuh dengan harapan.
Myeong-o tak ke luar negara dan tak dapat dihubungi.
Adakah situasi ini
pengakuan awak?
Mungkin itu terjadi
untuk tutup kes lain.
Ini, puan. Hidrogen peroksida ada dalam ini.
Puan tercedera?
Biarkan di sana saja.
Baik, puan.
Saya seronok bila fikirkan
perbuatan awak untuk tutup semuanya akan menyebabkan
kotak terbuka secara tak sengaja.
SHIN YEONG-JUN
Helo?
Boleh jumpa esok waktu tengah hari?
Saya ada beberapa maklumat.
Dokumen ini ada maklumatnya
sejak berhenti sekolah hingga mengajar di Semyeong.
Semua bersih. Tiada saman atau insurans tertunggak.
Dia rakyat contoh.
Mana mak dia? Dia di mana?
Jeong Mi-hui?
Awak perlukannya?
Ia berkesan sewaktu di sekolah dulu.
Jika miskin,
keluarga jadi penentang terhebat.
WAKTU PERSEDIAAN 15:00 ke 17:00
Itu gambar siapa?
Saya cam semua lepas dengar penjelasan dan tengok gambar
kecuali dia.
Wanita di hujung kiri dalam apron merah?
Itu mak saya.
Kenapa dia ada dengan para pembuli?
Saya…
Boleh saya tukar soalan?
Awak kerap cuci alas tilam?
- Ya. - Okey.
Boleh saya tanya sesuatu juga?
Akhirnya awak nak tahu sesuatu?
Apa dia?
Kenapa kod rumah awak 3724?
Selalunya ia tarikh lahir, tarikh jumpa seseorang
atau nombor plat kereta.
Saya tak faham nombor itu.
Tak nak tukar soalan?
Ada pelawat, 3724.
DEMI MASA DEPAN CERAH
Maafkan saya, puan.
Sejak berada di sini
saya baru sedar betapa beratnya jenayah saya.
Saya takkan dimaafkan
walaupun saya meminta maaf beribu kali.
Saya tak boleh ubah hal lalu.
Saya tak tahu.
Maksud puan?
Saya tak tahu
pembunuh tak guna macam awak
hantar surat kepada anak saya…
selama ini.
Ya. Mental saya tak stabil…
"Saya buat kesilapan…
kerana gagal uruskan tekanan masyarakat?"
Jangan mengarut. Semua surat awak sama.
Ya, saya…
Saya tak pandai tulis surat.
Diam!
Berani sampah macam awak
ganggu anak saya untuk kurangkan hukuman?
Awak nak dia terseksa semula?
Orang macam awak takkan dimaafkan.
Kalau awak hantar surat sekali lagi,
saya bunuh awak.
Awak doktor.
Apa?
Seluruh keluarga awak doktor.
Awak tak boleh membunuh.
Suami awak terbunuh kerana sumpah itu juga.
Saya tak tulis surat untuk bebas.
Sini selesa. Saya suka.
Saya makan tiga kali sehari dan boleh bersenam.
Dapat rawatan juga.
Jadi kenapa…
Kenapa hantar surat?
Saya bosan.
Adakah anak awak terseksa?
Jahanam!
HA YE-SOL
Helo.
Mana?
Balai Polis Jongno?
Siapa orangnya? Awak? Atau awak?
Siapa laporkan kehilangan Myeong-o?
Mungkin Yeon-jin.
Dia suruh saya laporkan. Mungkin dia.
Dia takkan buat perkara sebegitu.
Awak saja yang tinggal.
Saya dipanggil dulu sebab dia pekerja saya.
Orang dewasa hilang dianggap pelarian saja.
Mereka takkan kerahkan Gerak Khas
untuk cari lelaki 36 tahun yang tak jawab telefon.
Awak orangnya?
Awak yang cari dia dulu.
Kenapa saya?
Kenapa tak masukkan diri awak?
Awak orangnya.
Ya. Awak orangnya, perempuan tak guna.
Nak saya tanya polis?
Ya. Saya yang buat laporan itu.
Kenapa?
Awak kata dia mungkin dah mati.
Kalau dia memang mati?
Saya pelik sebab laporkan kawan saya hilang?
Tak risau? Dia sendirian.
Perempuan tak guna ini dah gila.
Sejak bila awak risaukan dia?
Okey. Ada sebab dia luahkan perasaan kepada awak.
Awak tidur dengan dia juga? Jawab.
Jangan mengarut, tak guna!
Dia luahkan perasaan?
Ini mengejutkan.
Tubuh awak macam harta awam.
Awak sengaja buat begitu, bukan?
Apa niat awak?
Saya beli dadah daripadanya
dan dapatkan ubat guna namanya. Awak tahu semua itu!
Saya akan tertangkap dulu jika kehilangannya disiasat.
Kenapa lapor bila tahu semua itu?
Bising sahaja.
- Babai. - Lepas.
Lepaskan saya.
Lepas, tak guna!
Dengar sini. Kalau polis telefon saya,
saya akan bunuh awak!
PENGHANTARAN SUBUH
Apa itu?
Adakah itu kimchi?
Tidak.
Masukkan dolar dan won berasingan.
Dapatkan resit baki akaun.
Apa semua ini?
Dah buat pasport Seon-a?
Apa? Oh ya.
Mana ia? Ini dia.
Kenapa awak perlukannya?
Ini dokumen untuk agensi belajar.
Sila tandatangan.
AGENSI BELAJAR LUAR NEGARA BEST
Saya akan hantar Seon-a belajar di luar negara.
Belajar luar negara?
Saya sedang percepatkan rancangan.
Saya akan uruskan permintaan awak lepas Seon-a ke luar negara.
Seon-a akan dengar…
berita kematian ayahnya di Amerika.
Saya tipu awak.
Awak takkan dapat makan malam enak dengan anak awak.
Awak akan kehilangan Seon-a.
Tapi Seon-a akan selamat…
daripada ayah yang memukulnya…
dan mak yang mahu…
suaminya dibunuh.
Itulah yang kita rancang.
Jika nak berhenti,
beritahu sekarang.
VILA EDEN
Betulkah ini alamatnya?
Ini rumah Dong-eun?
Ya.
Dia pindah ke sana sebelum bekerja di Semyeong. Kenapa?
Betul ini tempatnya?
Alamatnya…
301 VILA EDEN, 71 SEMYEONG-RO
71 SEMYEONG-RO
…bertentangan rumah saya.
Helo, En. Ha.
Saya ada urusan peribadi.
Batalkan semua jadual hujung minggu, Isnin dan Selasa.
Mesej jika ada kecemasan.
Baik, tuan.
- Apa-apa lagi… - Tidak.
Awak ada di mana?
Kita perlu berjumpa.
Berapa boleh menang di sini?
Awak pasti banyak soalan.
Tanyalah.
Tak sejuk? Baju awak nipis.
Ingatkan soalan pertama awak ialah niat saya hampiri awak.
Saya perlu pastikan saya tak mudah dibaca.
Awak buat apa jika saya tak telefon?
Saya akan adakan hari PIBG.
Kalau saya laporkan awak?
Saya berpengaruh kerana ia sekolah swasta.
Saya tahu.
Apa yang saya mahu daripada awak
ialah pengaruh awak.
Ada peguam yang ajar saya main Go.
Katanya saya dilahirkan untuk menggunakan batu hitam.
Jadi saya ada kelebihan dan semuanya mudah.
Tapi pusingan ini…
sangat sukar.
Saya ada banyak soalan untuk awak dan Yeon-jin.
Tapi saya…
nak dengar cerita awak dulu.
Kenapa?
Sebab awak nak kata awak mangsa.
Awak dah sampai?
Ya. Unit 301.
Berapa lama nak buka pintu ini?
Tapi ini langgar undang-undang.
Kalau tidak,
saya tak beri duit.
Tapi
bukankah awak peramal cuaca?
Park Yeon-jin?
Kalau betul,
adakah situasi ini akan berubah?
BILIK MAYAT
Buka pintu dan tunggu di sini.
Apa?
Baiklah.
Awak rakan sekolah Yeon-jin.
Awak sengaja menghampiri saya?
Ya.
Adakah…
awak sengaja belajar Go?
Itulah permulaannya tapi saya jadi suka sambil belajar.
Go permainan untuk membina rumah.
Saya nak jadi arkitek sejak gred 11 tapi tak jadi.
Awak hantar gambar ini?
Saya pilih versi awak nampak kacak.
Itu tak benar.
Mana rumah awak?
Kalau awak sengaja hampiri saya, rumah awak pasti dekat.
Saya dah bersedia.
Walaupun awak dah bersedia, keganasan seperti ini…
masih menyakitkan.
Saya salah langkah.
Saya tidak sepatutnya buli dia.
Saya patut bunuh dia dulu.
YOON SO-HEE, WANITA 18 TAHUN
DIURUSKAN PADA 15 DISEMBER 2004