THE GLORY
YEONHWADANG
Cis.
Matahari terbenam…
sangat cantik.
Ini yang awak beli lepas menang?
Saya guna duit sendiri.
Nak?
Awak suka perjudian lain?
Saya pernah pertaruhkan hidup saya untuk sesuatu.
Awak menang?
Saya nak menang.
Awak tinggal dekat sini?
Saya kerap nampak awak.
Rumah awak di sini?
Rumah saya dekat.
Kerja di sini?
Kenapa tak makan? Tak suka makanan kedai serbaneka?
Tak. Saya berhati-hati makan karbohidrat.
Saya tak kenal awak langsung.
Awak selalu banyak bertanya?
Mungkin awak tak percaya,
tapi selalunya saya pendiam.
Kenapa suka main Go?
Saya suka berlawan dengan sepenuh hati walaupun dalam diam.
Saya juga suka
musnahkan rumah lawan untuk menang.
Jom main bersama sekali-sekala.
Saya tahu makanan dan strategi kegemaran awak.
SYARIKAT JAEPYEONG CEO HA DO-YEONG
Saya Ha Do-yeong.
Bawa lebih banyak duit lain kali.
Awak tak makan, bukan?
Itu sarapan awak?
Awak datang setiap subuh.
Awak tak masak?
Mak cik dah makan?
Awak bekerja di Semyeong?
Ada stiker di kereta awak.
Bagus pekerjaan awak.
Boleh saya tanya sesuatu?
Mak cik pemilik Hartanah Semyeong?
Saya nampak mak cik di sana bila saya datang buat pertama kali.
Saya ada di sana.
Saya perasan selepas saya tinggal di sini.
Bilik saya lagi murah daripada yang lain.
Kenapa?
Eloklah kalau murah. Kenapa bertanya?
Gaji cikgu tidak tinggi.
Mak cik tak tahu saya seorang guru dulu.
Maaf kerana tanya soalan ini,
tapi…
adakah bilik itu berhantu?
Apa?
Ingatkan awak tak ada perasan. Bagus.
Pastikan awak buang sampah awak bila turun nanti.
Ini resit untuk parkir, minyak dan perbelanjaan operasi ini.
Maaf. Nampaknya harga balas dendam mahal.
DUIT PARKIR
DUIT MINYAK
LAIN-LAIN
Saya mengajar sewaktu usia 20an untuk buat begini.
Saya ada duit. Jangan risau.
Selepas ekori mereka, saya sedar Hye-jeong paling mudah dibaca.
Dia selalu guna telefon juga.
Saya rasa saya nak curi telefonnya.
Saya rasa saya berbakat…
Aduhai.
SAYA RASA SAYA BERBAKAT
Awak boleh?
Serahkan kepada saya.
Awak dah jumpa Park Yeon-jin?
Semua okey?
Nak berjumpa?
Awak tak rasa takut, bukan?
Awak patut pijak-pijak jiwanya sehingga hancur.
Saya buat satu.
Bagus sekali.
Awak memang hebat.
Dulu saya risau.
Awak kenal mak Yeon-jin?
Gambar ini kurang jelas,
tapi dia jumpa bomoh ini lagi dua minggu lepas ke sini
dengan lelaki sama.
Ingatkan mereka kekasih tapi mereka naik kereta berbeza.
Datang berasingan juga.
Mesti ada sebab mereka ulang perkara sama.
Beritahu saya jika jumpa sesuatu.
Adakah…
awak ekori dia?
Maksud awak?
Jangan ekori dia.
Saya tak cakap sebab tak nak awak takut.
tapi dia polis.
Dulu dia ketua balai dan kini pasti lebih tinggi.
Dia ACP di IPD Bukbu
tapi rakan-rakannya dah jadi DCP. Dia yang tersangkut.
Awak tahu?
Tak nampak resit seollongtang?
Saya pilih empat restoran di depan balai dan tunggu di sana.
Pertama kali kita jumpa,
saya tak tahu awak sangat menakutkan.
Apa?
Tolong jaga diri.
Baiklah.
Tolong tengok ini sebentar.
- Anggap ini kerja. - Saya…
Kenapa? Awak okey?
Maafkan saya.
Saya pandai ambil gambar bunga dan burung,
tapi tangan saya berpeluh bila ambil gambar orang.
Tak apa.
Sekali lagi.
Saya ambil sekali lagi.
Amboi.
Gucci pertama kamu, Ye-sol!
Kamu suka hadiah nenek?
"Bayi tak tahu apa-apa.
Kenapa beli baju berjenama? Lepas sebulan tak muat." Betul?
Maksud puan?
Awak hidup begitu kerana berfikir sebegitu.
Cara berfikir tentukan masa depan kita.
- Cari pengasuh baru. - Baiklah.
Saya akan hantar duit gaji hari ini dan lain-lain.
Terima kasih.
Simpan baju pertamanya dan bawa ke setiap acara pentingnya.
Ia bermaksud, "berusaha sebaik mungkin".
Mak buat untuk Do-yeong.
Baiklah, mak.
Amboi.
Ye-sol.
Cuba sebut, "nenek". "Nenek".
Ye-sol tak perlu bersusah-payah…
dalam kehidupannya.
Helo, Tuan Guru Besar.
Boleh kita berjumpa?
Ya. Sekarang.
Cik Moon Dong-eun?
Dia disyorkan pengerusi kami.
Kami berdepan masalah besar
- sebab En. Yang berhenti. - Sekejap.
En. Kim dan Moon Dong-eun saling mengenali?
Bagaimana?
Kami juga tak pasti.
Adakah dia tidak memiliki kelayakan…
Tidak.
Kami dah buat siasatan dan dia berkelayakan.
Pelik sebab jarang cikgu sekolah awam pindah ke sekolah swasta.
Begitu rupanya.
Boleh saya lihat resume dia?
Saya…
Kami perlu lindungi maklumat peribadi…
Saya faham. Saya tak boleh buat begitu.
Awak cuma perlu pegang resume itu.
Saya pandang sekejap saja.
Boleh?
Awak salah!
Jangan mewarna begitu.
Cikgu. Bukankah pokok sakura perlu diwarnakan dengan merah jambu?
Saya boleh pilih warna untuk pokok saya. Pokok sakura saya lut sinar.
Pokok begitu tak wujud.
Cikgu. Ye-sol salah, bukan?
Pokok tulip Seong-a cantik kerana warna-warni.
Pokok Ye-sol pula cantik sebab kosong.
Saya rasa dua-dua cantik.
Mari siapkan lukisan kita.
Cakap.
Jangan buat perangai.
Cakap nak berapa.
Saya akan bayar awak.
Saya akan beri pampasan untuk kecederaan mental dan fizikal.
Boleh dapat banyak duit.
Perlu tulis kontrak?
"Saya takkan tunjuk muka lagi sepanjang hayat saya."
Tulis dan tandatangan itu saja.
Sama seperti mak awak…
tandatangan surat berhenti awak.
Keluarga ialah masalah terbesar orang seperti awak.
Kenapa salahkan orang lain?
Tak perlu malu-malu. Cakap berapa awak nak.
Maksud awak,
awak buat begini…
sebab nak saya minta maaf?
Kita dah nak 40. Itu kisah dongeng sahaja.
Itu semua kisah lama!
Awak nak saya buat apa sekarang? Betul tak?
Mestilah tidak.
Jangan minta maaf.
Saya tak pertaruhkan usia remaja, 20 dan 30an saya untuk itu.
Awak perlu dihukum.
Jika tuhan bantu awak, ia hukuman. Jika tuhan bantu saya, tuhan murka.
Tuhan?
Ini bukan kisah dongeng tapi kisah kitab?
Tuhan apa?
Tuhan si gila?
Awak jadikan anak orang tebusan.
Apa? Tuhan akan bantu awak?
Tebusan?
Saya? Apa yang saya buat?
Adakah saya cekik Ye-sol? Saya tumbuk perutnya? Saya tampar dia?
Atau saya bakar dia?
Apa saya buat kepada Ye-sol?
Dia hidup dalam dunia di mana dia tak faham sebab
pelangi ada tujuh warna dan warna buah berubah bila masak.
Saya yang berinya sokongan.
Warna tidak penting dalam kelas saya.
Tapi ini mungkin…
akan jadi kelemahan buat awak.
Awak…
Bagaimana awak tahu?
Saya takkan apa-apakan Ye-sol.
Saya ada banyak pilihan lain.
Contohnya, mesyuarat PIBG.
Bukan ibu sahaja
yang sertai mesyuarat PIBG, bukan?
Jadi, jangan sekali-kali…
cuba uji apa saya akan buat…
atau sejauh mana saya boleh tolak awak.
Saya harap awak akan layu perlahan-lahan.
Jom mati dan layu bersama-sama, Yeon-jin.
Ini sangat menyeronokkan.
Ini nampak menarik.
Apa semua ini?
Helo, Bixby.
Telefon "Tak Guna".
Sedang menghubungi "Tak Guna".
TAK GUNA
Nombor yang anda dail tak dapat dihubungi.
Tinggalkan mesej selepas bunyi bip.
Si tak guna itu dah gila?
Ada penghantaran untuk tuan tadi.
- Ke sini? - Ya.
Di jalan ini?
Mereka Avengers?
HA YE-SOL
Apa ini?
HA YE-SOL
Pejabat setiausaha tak pandai buat kerja.
Orang luar tak boleh masuk.
Dapat banyak untung hari ini?
Saya lagi suka tengok awak dalam baju kerja daripada sut.
Lebih seksi.
Zegna dan Versace akan muflis.
Apa kata kita hantar Ye-sol belajar di luar negara?
Apa maksud awak?
Ye-sol baru lapan tahun.
Ada ramai penjaga profesional dan ramai hantar anak awal.
Tiba-tiba sahaja?
Awak nak ke sana?
Bukan begitu.
Kalau tak, lagi pelik.
Sekolah dekat pun dia ada pemandu dan penjaga.
Nak ke luar negara?
Awak masih bermain golf dengan En. Kim, bukan?
Boleh tolong saya jumpanya sekali?
Ye-sol ada guru kelas baru.
Tapi dia gila.
Apa contoh kegilaannya?
Perlu libatkan En. Kim?
Cakaplah. Baru saya ambil tindakan.
Awak tak perlu risau.
Saya ikut perasaan kerana letih.
Saya ke rumah mak baru ke pejabat. Saya telefon nanti.
Status kewangan, kekasih dan keluarga.
Kawan, rakan sekerja dan saudara.
Cari semua maklumat.
Pukulan bagus.
Mak awak lepas jarak 90 semalam.
RESUME MOON DONG-EUN
Moon Dong-eun. Siapa dia?
JAE-JUN
Itu sebabnya saya nak awak siasat siapa dia.
Maklumat yang saya ada tak berguna.
Vitamin larut air?
Ya.
Jika masukkannya ke dalam air,
ia akan mula berbuih, bukan?
Saya rasa tenang bila dengar bunyi itu.
Awak rasa kenapa bunyi itu buat awak rasa tenang?
Bunyinya ibarat dedaun ginkgo ditiup angin.
Ia seperti bunyi hujan membasahi papan Go.
Jika saya dengar ia berterusan,
saya rasa sunyi.
Itulah dia.
Awak semakin sihat tapi rasa sunyi.
Cuba ubah persekitaran awak.
Berpindah atau pergi bercuti.
Saya akan fikirkannya.
Saya perlu jumpa pesakit.
Awak doktor yang baik,
tapi lambat ke janji temu sendiri.
Awak dibayar ikut jam. Bagus jika saya lambat.
Saya hanya akan tahu jika buat imbasan CT,
tapi mungkin osteoma sebab ia keras.
Saya perlu dibedah walaupun ia tidak menyakitkan?
Awak tiada gejala lagi tapi ia mungkin menyakitkan nanti.
Jika dibedah, berapa lama saya akan berada di hospital?
Saya nak buat ketika cuti sekolah sebab saya cikgu.
Seminggu dah cukup untuk buat ujian dan pembedahan.
- Awak seorang guru? - Ya.
Di mana? Bagaimana kerja di sana?
Saya tengok blog dan para guru sibuk jaga pelajar hingga tak makan.
Para pelajar dengar cakap awak?
Awak seorang bapa?
Tidak. Saya berminat dengan hidup guru
dan bukan para pelajar.
Apa?
SHANGHAI
Awak semakin kurus?
Ya. Sedikit.
Saya dah suruh awak pastikan berat kita sama.
Baju dah tak padan!
Teruk penilaian nanti.
Maafkan saya.
Pulangkan baju itu. Seterusnya.
Baiklah.
Naikkan berat sebelum penerbangan seterusnya.
Kalau ubah berat lagi…
Tak guna. Apa ini?
Apa jadi?
Tertukar dengan penumpang?
Mana saya tahu!
Telefon Incheon dan tanya jika ada telefon hilang.
Baiklah.
Ini buat saya naik gila!
Betulkah?
Ini mudah sahaja.
Apa lagi? Cakap sahaja.
Terima kasih. Kita jumpa lain kali.
Tunggu sekejap. Sebentar.
Awak tak ada perasaan bila berjumpa.
Makan ini.
Ingatkan kita jumpa di luar.
Saya suka apa kita buat dulu. Macam berkelah.
Ini ialah sesuatu…
yang bermakna.
"Burung pecahkan telur untuk keluar.
Telur ialah dunia."
Oleh Remian.
Sun-a baca buku itu.
Burung itu tak boleh bebas
sebab awak dah rebus ia.
Remian nama pangsapuri. Tajuk buku itu Demian.
Saya bakar telur ini. Bukan rebus.
Orang yang nak balas dendam tak boleh berangan?
Aduh! Saya ada lebam di situ!
Ia pasti berlebam lagi. Aduh.
Semua yang dikasihi.
Jangan balas dendam dan serahkan kepada Tuhan.
Tuhan berfirman bahawa Dia yang berkuasa untuk membalas dendam.
Amen.
Mari berdoa bersama-sama
dan mengingati firman-Nya dalam Romans 12:19.
Mari berdoa.
Terima kasih, Ayah yang dikasihi.
Engkau mengasihi kami meskipun kami tidak sempurna.
Kami ingin berterima kasih sekali lagi.
Tuhan sentiasa mengingatkan kita untuk mengasihi musuh.
Namun, adakah kita cuba untuk mengasihi dan membantu musuh?
Kita ingkar perintah-Nya dan membenci mereka.
Tolong ampunkan kami atas kelemahan kami.
Apa orang selekeh macam awak buat di tempat mulia ini?
Sa-ra. Saya tanya sebab ingin tahu.
Betulkah awak percaya tuhan wujud?
Betul?
Apa yang awak kata tadi ialah kata-kata kekufuran.
Bertaubat kalau tak nak Tuhan murka.
- Betulkah? - Ya.
Saya dah berdoa dan capai persetujuan dengan Tuhan.
Katanya tak apa.
Awak dah melampau.
Awak berani mengarut sebab dah dewasa?
Susah nanti, Sa-ra.
Jangan cakap begitu di gereja.
Tunggu sekejap.
Oh tidak.
Tuhan awak mengamuk.
Awak akan ke neraka.
Hoi!
Awak dah gila? Ambil dadah?
Itu awak.
Pelbagai dadah.
Kerap juga.
Perempuan gila. Jangan mengarut.
Awak ada 15 hari.
Penuhkan dengan dolar dan tunggu panggilan saya.
Hoi.
Awak baru ugut saya, gila.
Awak tahu ada berapa polis di sini?
Awak tak pernah diugut?
Lepaskan saya!
Cis.
Saya belum mulakan ugutan saya pun, Sa-ra.
Pusing kiri di simpang Taman Universiti Pendidikan.
TAMAN UNIVERSITI PENDIDIKAN
YEO-JEONG
Dah simpan nombor saya?
Kalau tak, saya nak mudahkan awak.
Nama saya Joo Ye-jeong.
Ada gelombang haba hari ini. Awak sihat?
Salji akan lebat.
Jalan perlahan-lahan agar tak terjatuh.
Jaga diri.
Dah tengok langit? Ia sangat cerah.
Jaga diri dan jangan sakit.
CIALIS
UNTUK JOO YEO-JEONG HOSPITAL SEOUL JOO
DARIPADA KANG YEONG-CHEON
Yeo-jeong. Ada mesej.
MESEJ DARIPADA DONG-EUN
Saya rasa telefon saya rosak!
Dia baru balas lepas 7, 8 tahun?
Kami pernah bertembung secara kebetulan.
Tapi dia jawab?
Saya kacak waktu itu?
Ya. Betul. Saya memang kacak.
Dong-eun dah kahwin atau bujang?
Kenapa awak baca?
Kenapa? Apa katanya?
Itu kad jemputan kahwin? Dia berkahwin dengan siapa?
Dah berpisah?
Kahwin semula?
Mungkin kahwin semula?
Dia nak tahu apa itu Cialis.
Ini ubat apa?
Kita jumpa. Awak di mana?
Awak gila? Profesor hampir sampai.
Bukan sekarang tapi awak ada di mana dalam pukul tujuh?
Maaf kalau awak sibuk.
Saya sibuk lepas awak mesej sebab ubah jadual saya.
Awak masih main Go?
Kadang-kala, saya menang duit.
Masih tinggal di Seoul? Atau di Semyeong?
Bagaimana awak tahu?
Dulu awak kata belum pindah ke Semyeong lagi.
Dah pindah?
Saya bekerja di Sekolah Rendah Semyeong.
Pesakit ini kawan awak?
Pengguna ubat itu.
- Belum lagi. - Dia pun belum lagi?
Saya takkan ulang. Dengar elok-elok.
Cialis dibuat daripada Tadalafil dan berkesan untuk tempoh panjang.
Jadi?
Itu bagus, bukan?
Viagra juga sama sepertinya.
Saya tahu.
Adakah ubat ini ada kegunaan lain selain daripada itu?
Apa maksud awak?
Mungkin untuk situasi lain?
Ada yang gunakannya untuk hilangkan mabuk ketinggian.
Sebagai seorang doktor, saya kata ia untuk mati pucuk saja.
Lelaki itu tinggal di Semyeong?
Itu bukan situasinya.
Jumpa orang tak perlukan ubat.
Sebagai doktor, saya risau dan sebagai lelaki, saya rasa tak selesa.
Bukan begitu.
Awak lebih kasar daripada dulu.
Kasar bila nak kalah.
Bukankah awak tahu…
ubat ini hanyalah alasan?
Saya tahu.
Awak boleh buat carian dalam talian saja.
Tapi…
saya tak tahu kenapa awak perlukan alasan.
Itu buat saya teruja.
Saya tak tahu siapa orangnya,
tapi dia tiada penyakit lain?
Saya harap dia tidak sakit langsung.
Itu yang saya fikir.
Saya nak minta maaf.
Minta maaf?
Saya tak ingat sangat apa yang terjadi,
tapi waktu itu, saya…
tidak beradab.
Saya minta maaf jika awak terasa.
Tapi…
kenapa permohonan maaf awak
seperti ucapan perpisahan?
Betul?
Awak tak nak saya mesej awak lagi?
Tapi kenapa?
Awak tak jawab pun. Awak tak suka saya?
Ya. Saya tak suka awak.
Saya tak berminat.
Mustahil.
Saya tak faham.
Saya tak tahu kenapa awak buat begini.
Tapi buat saja.
Buat semua awak nak buat.
Tapi bercintalah dengan saya. Saya akan gembirakan awak.
Saat-saat sebegitu.
Saat di mana kita menyintai dan boleh menyintai seseorang.
Jika itu hidup yang bermakna,
berapa lamakah saya dah sia-siakan hidup saya, Yeon-jin?
Amboi.
Kenapa ketawa?
Agaknya saya gembira tadi.
Yeo-jeong.
Saya tak perlukan putera raja.
Saya tak nak putera raja.
Saya perlukan algojo yang akan menari tarian pedang bersama saya.
Mereka kata awak pengsan lepas lapan saat. Mereka tipu.
- Tumbuk perutnya. - Apa?
Dia pengsan jika cukup kuat.
Kalau tak, terbukti tangan awak lemah.
Hoi.
Tahu siapa pecahkan rekod mesin tumbuk di Jongro?
Saya orangnya.
Cakap jika sakit. Saya doakan.
Pandang sini.
Dong-eun. Berdiri tegak.
Kalau tak, tertumbuk dada.
Tak sangka awak nak cakap hal penting…
di kedai tteokbokki tapi tak buat pesanan.
MEMENTO MORI
- Kami nak tteokbokki, tempura dan sundae. - Baiklah.
Awak makan sundae?
Tak tutup tatu lagi?
Tatu? Di leher saya?
Sekarang tak siapa boleh marah.
Kita belajar bahasa Sepanyol di sekolah.
Saya benci bahasa Sepanyol.
Tapi…
saya suka semula kerana tatu awak.
Amboi.
Awak lebih bodoh daripada jangkaan saya.
Ini bukan bahasa Sepanyol tapi Latin.
"Memento Mori". "Ingat kematian awak."
Awak tutup sebahagian daripadanya dengan koyok.
Maksudnya berbeza dalam bahasa Sepanyol.
Apa maksudnya?
Saya makan sundae.
- Dah pergi hospital? - Ya.
Awak memang jumpa sesuatu yang penting.
Mayat So-hee memang ada di sana.
Berapa saya perlu terima untuk ini?
Siapa orangnya?
Nilai berbeza ikut orang.
Kalau saya cakap?
Beritahu saja.
Lain mudah saja.
Saya akan seksa dia seharian.
Dia tak boleh makan atau tidur.
Saya akan musnahkan dia…
dan hantar kepada awak.
Pertama sekali, bukan saya.
Salah seorang daripada mereka?
Sa-ra?
Ketika dia khayal?
Yeon-jin?
Dia yang paling menakutkan.
Hye-jeong?
Dia penyebar cerita mengenai Hye-jeong dan guru PJK.
Jae-jun?
Dia orangnya jika So-hee sebut pasal mata.
Kita berdua sama saja.
Siapa antara mereka yang bunuh So-hee?
Dong-eun minta duit? Berapa banyak?
Entah. Dia beri saya beg dan suruh saya isi.
Jahanam! Beg itu sangat besar!
- Kenapa tak jawab? - Bila awak telefon?
Bukan awak.
Awak orangnya. Betulkah dia tak jumpa awak?
Bukan duit yang dia nak.
Saya tawarkan duit tapi dia tolak.
Kenapa Meong-o tak jawab telefon? Awak pecat dia?
Dia tak tahu dia dipecat sebab tak jawab telefon. Yang ini pun sama.
Awak ingat apa-apa dengan teliti dari sekolah tinggi?
Ye-sol sihat?
Siapa temaninya?
Apa awak buat kepada Dong-eun?
Teruk sangat?
Dia tak beri awak beg?
Dia tengok banyak sangat filem.
Dia nak dolar! Tak guna!
Ye-sol pasti dah masuk sekolah.
Di mana? Sekolah Rendah Semyeong?
Kalau dia nak kita alami hal sama,
apa dia akan buat?
Saya tak belikan Ye-sol beg.
Dia di kelas apa?
MEMENTO MORI
Mana destinasi awak? Tiket sehala atau dua hal?
Saya memang nak cuba buat begini.
Akhirnya saya dapat peluang begini.
Vladivostok. Tiket sehala.
Saya fikir mengenai awak seharian.
Jom berjumpa.
Berambus.
Kita berdua saja berjumpa? Kenapa?
Saya nak tahu sebab awak yang ajak berjumpa.
Siapa? Son Myeong-o?
Tak guna. Awak ada di mana?
Dah dapat tarikh berjumpa dengan Yeon-jin?
"Me".
Saya.
"Mori".
Dah mati.