‎(The Glory)
‎(เซมยอง)
‎ชำระค่าทางด่วนแล้ว
‎(ฤดูร้อนปี 2022)
‎(แจพยอง)
‎(เอเดนวิลล่า)
‎เพิ่งย้ายมาเหรอคะ
‎สวัสดีค่ะ
‎ในที่สุดก็มาแล้วสินะ
‎ใช้เวลาซะนานเชียว
‎ยินดีต้อนรับค่ะ ดอกไม้นี้เรียกว่าแตรปีศาจ
‎ดอกไม้ที่หันหน้าไปทางพื้นดิน ‎เรียกว่าแตรทูตสวรรค์
‎ส่วนดอกที่หันหน้าไปทางท้องฟ้า ‎เรียกว่าแตรปีศาจ
‎พระเจ้าคงมองว่าเป็นการอวดดีละมั้ง
‎ดอกไม้นั่นถึงส่งกลิ่นหอมแค่ตอนกลางคืน
‎กระถางดินเผา ‎เวลาจะเอาไปทิ้งต้องทุบให้แตกก่อน
‎(The Glory)
‎แด่ยอนจินที่คิดถึง
‎เธอจำได้ไหม
‎ว่าฉัน…
‎เกลียดฤดูร้อนมากเหลือเกิน
‎โชคดีที่ฉันย้ายบ้านก่อนที่มันจะร้อนไปมากกว่านี้
‎ฉันเริ่มจัดรูปภาพตั้งแต่เมื่อวาน
‎แต่ใช้เวลานาน ‎เพราะมองไปก็เห็นแต่ใบหน้าที่คิดถึง
‎(นักพยากรณ์อากาศพัคยอนจิน ‎เสนอความแจ่มใส)
‎แล้วฉันก็เริ่มจินตนาการถึงมัน
‎วินาทีที่
‎เธอเปิดประตูหน้าเข้ามาสักวันหนึ่งไงล่ะ
‎นี่มันอะไร
‎แจจุน ซาร่า นั่นพวกเรา
‎แล้วเธอล่ะ
‎เธอเป็นใคร
‎ฉันเอง ยอนจิน ฉันเอง
‎เธอไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเลยนะ
‎ยังมารยาททรามเหมือนเดิม
‎เวลาเข้าบ้านคนอื่นก็ต้องถอดรองเท้าสิ
‎เหตุผลที่จะฆ่าเธอเพิ่มมาอีกหนึ่งข้อแล้ว
‎อย่างน้อยเธอก็ควรจำฉันได้สิ
‎ฆ่าเหรอ คนอย่างแกน่ะเหรอจะฆ่าฉัน
‎ฉันตั้งใจไว้อย่างนั้น
‎ฉันจะใช้กำลังทั้งหมดที่มีพยายามฆ่าเธอให้ได้
‎เพราะงั้นรีบมาเข้าล่ะ ยอนจิน
‎ฉันมาถึงแล้ว
‎จริงสิ
‎ระหว่างทางที่มา
‎ให้เล่าให้ฟังไหม
‎ว่าฉันมาถึงนี่ได้ยังไง
‎รายงานถูกยื่นเข้ามาอย่างเป็นทางการ ‎เราเลยต้องให้ผู้ปกครองมาตามขั้นตอน
‎ฉันจะอบรมแต่พอประมาณ ไม่ต้องกังวลไป
‎อือ ไว้โทรไปนะ
‎(ฤดูร้อนปี 2004)
‎พัคยอนจิน
‎- คะ ‎- เธอแกล้งเพื่อนทำไม
‎อย่ามานี่เพราะเรื่องแบบนี้อีก
‎- แม่เธอใกล้มาถึงแล้ว ไปสิ ‎- เธอไม่ใช่เพื่อนหนูนะคะ
‎ว่าแต่ลุงคะ
‎ลุงเป็นอะไรกับแม่หนูเหรอคะ
‎เพื่อนสมัยมัธยมต้น
‎อ๋อ เป็นเหมือนซนมยองโอของแม่ฉันนี่เอง
‎ตอนแม่หย่าลุงถึงได้ช่วยเธอด้วยสินะ
‎เก็บหลักฐานที่พ่อหนูนอกใจให้อย่างดีเลย
‎หนูก็คิดว่าลุงนอนกับแม่หนูซะอีก
‎ไปได้แล้ว เร็วเข้า
‎ไปส่งของไม่ทันแล้ว ลุกขึ้น ไปซะ
‎ให้ตายสิ บอกแล้วไงว่าอย่ามาให้ผมขายหน้า
‎แค่กอดกัน คืนดีกันก็พอแล้ว
‎อีซาร่า เร็วเข้า
‎มาทำอะไรที่นี่ครับ
‎ผมเป็นผู้ปกครองมุนดงอึนครับ ครูประจำชั้นเธอ
‎นี่
‎ใส่ชุดนักเรียนเข้าสน.เหรอ
‎แจ้งความเพราะเพื่อนๆ ล้อเล่นนิดหน่อยเนี่ยนะ
‎รองครูใหญ่เป็นคนรับสาย…
‎เดี๋ยวค่อยคุยกัน รีบไปได้แล้ว
‎ครูครับ ผมด้วย
‎ผมเป็นเด็กกำพร้าหนึ่งอาทิตย์
‎พ่อแม่ผมไปต่างประเทศครับ
‎- ตีกอล์ฟ ‎- งั้นเหรอ
‎ถ้างั้นนายก็น่าจะโทรหาฉันสิ
‎- หมอนี่ด้วยครับ ‎- อ๋อ ครับ
‎สงสัยอยู่พอดีว่าทำไมยังไม่ไป
‎แล้วหาข้าวปลากินยังไงล่ะ
‎- ป้าแม่บ้านน่ะครับ ‎- อ๋อ
‎บอกแล้วใช่ไหมว่าวันนี้วันสำคัญ
‎วันนี้ฉันผิดหวังในตัวแกมาก
‎หนูไม่คิดว่าต้องไปถึงโรงพัก
‎รู้ไหมฉันผิดหวังเรื่องอะไร
‎ที่แกทำอะไรกับเด็กตัวคนเดียวไม่ได้
‎ให้ตายสิ
‎อีกอย่าง ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าให้คบแค่แจจุน
‎ถ้าเบื่อก็พ่วงซาร่าไปอีกคน
‎แม่หมอบอกว่า
‎เด็กที่มีตัว "งอ" ในชื่อจะมีปีศาจ
‎ให้เลี่ยงคนแบบนั้นไว้ใช่ไหม
‎ซนมยองโอ ชเวฮเยจอง ‎เด็กพวกนั้นไงล่ะ เด็กพวกนั้น
‎เข้ามา เราสายแล้ว
‎(มุนดงอึน)
‎ดงอึนมาแล้วจ้า
‎มุนดงอึนแขกเจ้าประจำมาถึงแล้วจ้า
‎ยินดีต้อนรับ ดงอึน
‎ขอโทษนะที่ฉันแกล้งเธอมาตลอด
‎ฉันอยากขอโทษ
‎หายโกรธได้ไหม
‎ถึงอย่างนั้นก็ไม่เห็นต้องไป ‎ถึงสถานีตำรวจเลย ทำเอาฉันกลัวหมด
‎เพราะงั้น ดงอึน
‎ตอนนี้เธอช่วย…
‎ดูให้หน่อยสิว่าเครื่องม้วนผมร้อนไหม
‎ปล่อยนะ ปล่อย
‎นี่มันอาชญากรรมชัดๆ ปล่อยนะ
‎นี่ อาชญากรรมอะไรกัน แค่ขอให้ช่วยเฉยๆ เอง
‎คนขอโทษกระดากใจหมด
‎ฉันแค่อยากให้ช่วยดูว่ามันร้อนไหมก็เท่านั้น
‎ร้อนเหรอ ร้อนมากไหม
‎คงใช้ได้แล้วละ
‎ไหนดูสิ
‎ใครก็ได้ช่วยที ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย
‎นี่ อย่าเพิ่งหมดแรงสิ
‎ต่อให้จะตะโกนไปอีกร้อยวัน ‎ก็ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครมาหรอก
‎ครูพละให้กุญแจเรามาเลยไงล่ะ
‎ทำไมถึงทำแบบนี้กับฉัน
‎เพราะอะไรพวกเธอถึงทำแบบนี้กับฉัน
‎เฮ้อ น่าเบื่อชะมัด ให้ตายสิ
‎ทำไมพวกเธอชอบถามอะไรแบบนี้
‎ต่อให้ทำแบบนี้ ก็ไม่เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
‎ทำแบบนั้น ก็ไม่เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‎ดูอย่างตอนนี้สิ ไปโหวกเหวกโวยวาย ‎ถึงสถานีตำรวจ แต่ฉันก็ยังมาอยู่ตรงนี้
‎มีอะไรเปลี่ยนไปไหม
‎ไม่มีใครมาปกป้องเธอหรอก ดงอึน
‎ทั้งตำรวจ ทั้งโรงเรียน แม้แต่พ่อแม่ของเธอ
‎เรียกว่าอะไรที่มีเจ็ดพยางค์รู้ไหม
‎ผู้ด้อยโอกาสทางสังคม
‎ได้ยินมาว่าเธอพักที่โมเต็ล
‎ฉันรู้จักคำว่าโรงแรมจิ้งหรีดก็เพราะเธอเลยนะ
‎เพราะมีจิ้งหรีดสีไวโอลินกล่อมเหรอ
‎มุนดงอึนอาศัยอยู่ในเทพนิยายนี่เอง
‎ว้าว สงสัยมุนดงอึนจะเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวฉันสินะ
‎ช่วยเช็กความร้อนให้ฉันทำผมด้วย
‎ปล่อยนะ
‎ปล่อยฉัน
‎- ปล่อยนะ ‎- หนวกหูชะมัด
‎- ปล่อยนะ ‎- ซนมยองโอ ปิดปากมันซะ
‎ปล่อยนะ
‎เสียงดังในที่สาธารณะแบบนี้ได้ยังไง
‎ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เหรอ
‎หนูจะเอาไปจัดการเองค่ะ
‎เสื้อหนูเปื้อนอะไรนิดหน่อย
‎เปื้อนอะไรเหรอ
‎หรือว่าจะเป็นเลือด
‎เอามาให้หนูก็พอค่ะ
‎ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ใครทำแบบนี้กับเธอ
‎บอกครูประจำชั้นหรือยัง
‎ก่อนหน้านี้ครูก็เคยเห็น
‎ถ้าคนเดียวไม่ไหว ครูจะไปช่วยพูดให้ ตกลงไหม
‎พวกนั้นเป็นใคร
‎ค่ะ แม่
‎ไว้หนูโทรไปใหม่นะ
‎หนูเองค่ะ
‎ก่อนหน้านี้ก็หนูเหมือนกัน
‎เธอรู้อะไรไหม ยอนจิน
‎ลูกสาวเธอ
‎ชอบมองโลกกลับหัว
‎เพราะวินาทีที่โลกกลับหัว
‎แม้จะสับสนสีสัน ผู้คนก็ยังเข้าใจหรือเปล่านะ
‎รองเท้าเหมือนของแม่หนูเลยค่ะ
‎เธอเองสินะ
‎ลูกสาวพัคยอนจิน ฮาเยซล
‎รู้จักแม่หนูด้วยเหรอคะ
‎ฉันไม่เคยลืมแม่เธอแม้แต่วันเดียว
‎บางความเกลียดชังก็เหมือนกับความคิดถึง
‎มันไม่มีทางหยุดได้
‎ความเกลียดชัง
‎หนูไม่รู้จัก มันคืออะไรคะ
‎ความเกลียดชังคืออะไรน่ะเหรอ
‎อ้าว ทำไม
‎จะเผ่นเหรอ
‎ลูกตาที่สีเข้มขึ้นเมื่อสนุก
‎ทำไมถึงมาช้าขนาดนี้
‎คิดถึงแทบตายแล้ว
‎มุมปากที่ยกขึ้นเมื่อยิ้ม
‎เส้นผมที่สวยทุกเส้น
‎เอาทุกอย่างมารวมกัน
‎นั่นแหละความเกลียดชัง
‎โห ยายนี่ถอดรองเท้าเข้ามาด้วย
‎เรานี่มันขยะชัดๆ ต้องทบทวนตัวเองบ้างแล้ว
‎หลบไปซิ
‎นี่ใช่ของเธอไหม
‎ฉันเจอมันในถังข้าวสาร
‎- ไม่อยากเชื่อสายตาเลย ‎- ขอฉันคืนนะ
‎ทำไม
‎มุนดงอึนโมโหเหรอ
‎รับได้สวย
‎เยอะใช้ได้เลยแฮะ
‎จริงเหรอ โคตรเศร้าเลย
‎มุนดงอึน เธอขยันอดออมจังเลย
‎ยายบ้า กินอะไรเข้าไปอีก
‎ยาแก้หวัดหรือว่ากาวกันแน่
‎ไม่นะ อย่าทำแบบนั้นนะ
‎มุนดงอึนโคตรรวยเลย
‎สองแสนวอนได้มั้งเนี่ย
‎ถ้างั้นวันนี้เธอจะเป็นคนเลี้ยงเหรอ
‎พวกเธอรวยไม่ใช่เหรอ ‎ไม่ต้องการเงินพวกนี้นี่นา
‎ฉันขอร้อง คืนมันให้ฉันเถอะนะ ยอนจิน
‎ตอนนี้ค่อยสุภาพขึ้นหน่อยสินะ มุนดงอึน
‎ก็ได้
‎ฉันจะคืนให้
‎กลับกันเธอต้องเต้นตอนที่เรากินเหล้า
‎แล้วพวกเราจะไม่แตะต้องเงินนี่ ว่าไง
‎- อะไรนะ ‎- ฉันบอกให้เต้นไง
‎มีเหล้าแล้วก็ต้องมีกับแกล้มหน่อยสิ
‎ทำไม ไม่เอาเหรอ
‎ถ้าไม่เอาก็มีตัวเลือกอื่นนะ
‎บ้านเธอมีอะไรแบบนี้ด้วย
‎ตอนนี้สภาพเธอดูไม่ได้
‎แต่ถ้ายังหยิ่งในศักดิ์ศรี
‎เธอจะหมดสภาพกว่านี้อีกเยอะเลยนะ
‎เพราะฉะนั้น เต้นซะ
‎เอาให้น่าอายเลย
‎เฮ้อ ถ้าไม่อยากก็ช่วยไม่ได้สินะ
‎จะว่าไปวันนี้ฉันเพิ่งเห็นว่ามุนดงอึน…
‎ขาสวยเหมือนกันนะ
‎ฉันเลือกเพลงเอง
‎ฉันมีเสียงริงโทนเพียบเลย
‎(ปิดให้บริการชั่วคราว ‎เนื่องจากครูห้องพยาบาลลาออก)
‎จริงเหรอคะ เมื่อไหร่คะ
‎ไว้หนูโทรไปค่ะ
‎นี่ มุนดงอึนลาออกแล้ว
‎แต่แม่นั่นเขียนชื่อเราในหนังสือลาออก
‎เธอเอาไปยื่นห้องรองครูใหญ่
‎ครูประจำชั้นเลยโดนรองครูใหญ่เล่นหนักเลย
‎ครูพละเหรอ
‎เขียนชื่อตามลำดับคนตีเหรอ หรือตามพยัญชนะ
‎ชื่อฉันอยู่อันดับไหนนะ
‎ไม่เข้าใจสถานการณ์หรือไง ให้ตายสิ
‎นี่ จอนแจจุน พัคยอนจิน มานี่สิ
‎นี่ นังบ้าเอ๊ย
‎จะลาออกก็ออกให้มันดีๆ
‎แกไม่ได้ทำอะไรผิดเลยหรือไง ‎บริสุทธิ์ผุดผ่องงั้นเหรอ
‎ถึงขั้นนี้ แกก็มีปัญหาเหมือนกันแหละน่า
‎มาเปลี่ยนสาเหตุลาออกเดี๋ยวนี้
‎(หนังสือลาออก)
‎ถ้าหนังสือไปถึงครูใหญ่แบบนี้
‎จะเกิดปัญหากับการประเมินงานครูคิมได้นะ
‎ผมรู้น่า ให้ตายเถอะ
‎นี่มันอะไร
‎ฉันถามว่าสาเหตุลาออกนี่มันอะไร
‎ความรุนแรงในโรงเรียน
‎ผู้กระทำผิดคือพัคยอนจิน อีซาร่า ‎จอนแจจุน ชเวฮเยจอง ซนมยองโอ
‎และครูก็เพิกเฉยกับมันค่ะ
‎หุบปากไปเลยนะ ให้ตายเถอะ
‎แขนแกหักไหม ขาหักไหม
‎แขนขาปกติเดินไปไหนมาไหนได้แบบนี้
‎ไหนล่ะความรุนแรง
‎ฉันเพิกเฉยตรงไหน
‎ฉันว่าแกป่วยจิตเวชแล้ว รู้ตัวไหม
‎เป็นเพื่อนกันตีกันสักครั้งมันเรื่องปกติ
‎ครั้งเดียวนั่น
‎ทำไมถึงทำได้ละคะ
‎อะไรนะ
‎ครูเคยอวดที่ลูกชาย ‎ติดวิทยาลัยการศึกษาใช่ไหมคะ
‎ถ้างั้นลูกชายครูโดนเพื่อนตีสักครั้งก็ไม่เป็นไร…
‎พอฉันทำตัวดีด้วยหน่อย
‎ก็หาเรื่องใส่ตัวเลยสินะ
‎ให้ตายสิ
‎ลูกชายฉัน
‎นี่
‎มีอะไร
‎ทำไม
‎ไหนพูดอีกครั้งซิ
‎ว่าไง ลุกขึ้นมา อย่ามาทำสำออย
‎นี่
‎หลบไป แกว่าไงนะ
‎- ครูคิม ‎- ลุกขึ้นมา
‎- ครูคิม ‎- แกพูดอะไร
‎ครูคิม พอได้แล้ว พอเถอะ
‎- หลบไป ‎- นี่
‎- ครูคิม ‎- ถอยไปน่า
‎- พอได้แล้ว ‎- นี่
‎- ครูคิม ‎- ลุกขึ้นมา
‎(ร้านตัดผมชินเซกเย)
‎คุณชอง มีคนโทรมา
‎ค่ะ กำลังไปแล้ว
‎- แหม ตายจริง ‎- เป็นอะไรไป
‎แป๊บนึงนะ
‎โธ่เอ๊ย
‎ค่ะ สวัสดีค่ะ
‎ค่ะ
‎ฉันเป็นแม่เธอค่ะ
‎ที่ไหนเหรอคะ
‎เปิดดูสิครับ คุณแม่ ไม่เป็นไรครับ
‎ตายแล้วๆ ตายจริง
‎โห
‎(หนึ่งล้านวอน)
‎คุณพ่อช่วยเซ็นตรงนี้ด้วยค่ะ
‎อ๋อ ผมไม่ใช่พ่อดงอึนหรอกครับ ‎แต่ก็เป็นเหมือนพ่อเธอนั่นแหละ
‎อ๋อ ถ้างั้น
‎เชิญคุณแม่ค่ะ
‎- อ๋อ ‎- ครับ
‎(หนังสือประนีประนอม)
‎บางครั้งเรื่องทางกฎหมายก็สำคัญน่ะค่ะ
‎ฉันไม่มีลายเซ็น แค่เขียนชื่อได้ไหมคะ
‎ได้สิครับ แน่นอน
‎เขียนชื่อตรงนั้นและเขียนเนื้อหาใหม่ได้เลยครับ
‎- เนื้อหาเหรอคะ ‎- สั้นๆ เลยครับ
‎ปรับตัวไม่ได้
‎(มีห้องว่างให้เช่า)
‎ลืมอะไรไว้เหรอ
‎อย่าบอกนะว่าไม่รู้
‎เมื่อเช้าแม่เธอมายกเลิกสัญญาแล้ว
‎ตายจริง ชุดนักเรียนพวกนี้
‎เดี๋ยวก็คงติดต่อมาน่า
‎ยังไงก็เป็นแม่นะ
‎เฮ้อ
‎(พื้นที่อาคาร สังคมและพื้นที่สถาปัตยกรรม)
‎(สาเหตุที่ลาออก ปรับตัวไม่ได้)
‎(ผู้ปกครอง: จองมีฮี)
‎(คิมบับชอนกุก)
‎แผลเป็นคันยุบยิบ ปวดท้องประจำเดือน ‎จนท้องแทบระเบิด
‎ตอนนั้นสิ่งที่ฉันคิดก็คือ
‎ร้านขายยาเปิดเก้าโมงเช้า
‎เดินไปแม่น้ำฮันใช้เวลาแค่ 20 นาที
‎น้ำคงจะเย็น
‎ฉันคงจะสบายตัวขึ้น
‎แผลจะไม่คันอีกต่อไป
‎จะมีแบบนี้ที่ไหนอีก
‎ทำแบบนี้แหละถูกแล้ว
‎ระดับมุนดงอึน
‎ถือว่าสวยไหม ในสายตาผู้ชายน่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎อย่ามาแอ็กติ้งนะ
‎หมายความว่าไม่ได้สวยแค่หน้าน่ะ
‎ถ้างั้นทำไมนายไม่เป็นคน ‎ปิดปากมุนดงอึนเองล่ะ ลุก ฉันหนัก
‎จะไปไหน ซื้อเหล้าเหรอ ให้ชเวฮเยจองไปสิ
‎ถ้าเป็นเหล้า ฉันไปเองแล้ว
‎ไปสวดมนต์ตอนเช้า
‎เฮ้อ ตาแก่บอกว่าถ้าฉันไม่ไป ‎จะรื้อสตูดิโอให้เกลี้ยง โธ่เว้ย
‎สวดมนต์ให้สอบติดน่ะ ‎ฉันต้องห้ามแทบตายไม่ให้พาพวกเธอไปด้วย
‎นี่ อยากทำให้พ่อไม่ตามเธอไปอีกไหม ‎เธอมีเสื้อขาวกี่ตัว
‎อาเมน
‎พระผู้เป็นเจ้าทรงตรัสไว้ว่า
‎หากมีคนตบแก้มขวา จงยื่นแก้มซ้ายให้ด้วย
‎อาเมน
‎หากมีใครเอาเสื้อชั้นในไป จงยื่นเสื้อนอกให้ด้วย
‎อาเมน
‎หากมีคนบังคับให้ไปห้ากิโล
‎จงไปด้วยถึงสิบกิโล…
‎- อาเมน ‎- อาเมน
‎- เราเชื่อในพระผู้เป็นเจ้า ‎- อาเมน
‎พ่อซาร่าเสียงเพี้ยนไปเลย
‎นายน่าจะได้เห็นหน้าเขา
‎ไม่ใช่ตกใจเพราะไม่มีอะไรน่าดูเหรอ
‎นี่
‎- ฉันเอานมช็อกโกแลต ‎- ฮะ
‎อือ
‎- พวกเธอล่ะ ‎- ฮเยจอง
‎บอกแล้วไงว่าอาทิตย์นี้ฉันถือศีลอด
‎ให้ตายสิ
‎นี่ คยองรัน จะร้องไห้ไปอีกนานแค่ไหน ‎ทั้งคืนเลยไหม
‎หยุดสะอึกสะอื้นได้แล้ว นังบ้าเอ๊ย
‎เวรเอ๊ย หนวกหูฉิบหาย ให้ตายเถอะ
‎ชู่
‎คยองรัน ถ้าคราวนี้เธอแหกปากอีก ‎ฉันจะยัดใส่ปากเลยนะ
‎ว่าไง
‎ยายนั่นทำอะไรน่ะ
‎บ้าไปแล้วสินะ
‎มาหาเรื่องเองถึงที่เลย
‎ว้าว มุนดงอึน
‎คิดถึงแทบตายแน่ะ
‎ลาออกไม่บอกไม่กล่าวเลย
‎เรื่องความฝันเธอที่เขียนเอาไว้ในไซเวิลด์น่ะ
‎เมียและแม่ที่ดี
‎เธอพูดจริงหรือเปล่า
‎จริงเหรอ เธอเขียนไว้แบบนั้นเหรอ
‎หน็อย
‎อยู่ๆ มาถามอะไรแบบนี้
‎อีซาร่าวาดภาพ
‎จอนแจจุนสืบทอดสนามกอล์ฟ
‎ชเวฮเยจอง แอร์โฮสเตส
‎แล้วความฝันเธอคือเมียและแม่ที่ดีจริงๆ ใช่ไหม
‎นี่ นังบ้าเอ๊ย
‎ทำไมไม่พูดถึงฉันล่ะ ฮะ
‎ฉันก็มีความฝันเหมือนกัน ฉันจะเป็นเศรษฐี
‎ฉันไม่มีความฝันหรอก ดงอึน
‎คนอย่างพวกเธอเท่านั้นที่มีความฝัน
‎เธอ หรือนังนั่น หรือหล่อน
‎ฉันคือคนจ่ายเงินให้พวกเธอตอนความฝันเป็นจริง
‎ฉันไม่ได้ต้องการฝัน แต่ต้องการงาน
‎งานที่พอจะรักษาหน้าได้
‎และฉันจะแต่งงานตอนที่ยังเด็กและสวยที่สุด
‎เลือกผู้ชายคุณสมบัติดีๆ มีลูกสักสองคน
‎และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปนานแสนนาน
‎เรื่องพวกนี้สรุปเป็นคำพูดไม่ได้นี่นา
‎ฉันทำได้
‎ตอแหล
‎หุบปากไปเลย ซาร่า
‎กลัวจังเลยจ้า
‎แล้ว…
‎ความฝันของเธอล่ะ
‎เธอ
‎ตั้งแต่วันนี้ความฝันฉันคือเธอ
‎พวกเรา
‎มาเจอกันใหม่ให้ได้นะ พัคยอนจิน
‎(ฤดูร้อนปี 2006)
‎อย่ามัวแต่ทำเรื่องงี่เง่า เก็บไปซะ
‎แหม เบาๆ หน่อยสิคะ
‎แขนขาเธอมีแต่รอยบุหรี่จี้เต็มไปหมดเลยนะ
‎ทำงานให้มันดีๆ
‎(ประกาศสอบเทียบม.ปลาย)
‎(มุนดงอึนผ่านการสอบเทียบปี 2006 ครั้งที่สอง)
‎(ฤดูใบไม้ร่วงปี 2006)
‎(ข้อสอบภาคคณิตศาสตร์ปี 2005)
‎(ข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยปี 2006)
‎(ฤดูใบไม้ร่วงปี 2007)
‎(ฤดูใบไม้ร่วงปี 2008)
‎พี่คะ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนนะคะ พี่
‎คือว่า
‎ฉันอายุ 20 ชื่อคูซองฮีค่ะ
‎ได้ยินมาว่าพี่จะออกจากโรงงานสิ้นเดือนนี้
‎เลยอยากคุยกับพี่ดูสักครั้งก่อนพี่จะไปน่ะค่ะ
‎ฉันก็เหมือนกัน ขอบคุณนะคะ
‎อะไรเหรอคะ
‎ที่เดินเขย่งเท้า
‎อ๋อ เห็นด้วยสินะ
‎ยังไงก็เถอะ ดีใจด้วยนะคะ พี่
‎ฉันได้ยินว่าพี่สอบติดมหาวิทยาลัยนี่คะ
‎ดีจังเลยนะคะ พี่
‎ไปเรียนมหาลัย ได้ออกเดต แล้วก็มีแฟนด้วย
‎ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น
‎แต่ไปเรียนเพราะมีที่ให้ต้องไปน่ะค่ะ
‎ที่ไหนเหรอคะ
‎บริษัทซัมซองเหรอคะ หรือว่าฮยอนแด
‎จริงๆ นะ ยอนจิน
‎ตั้งแต่วันนั้น ความฝันหนึ่งเดียวของฉันก็คือเธอ
‎(บริษัททอผ้าซองอู)
‎ขอกาแฟเย็นที่เข้มที่สุดเลยนะคะ ฉันง่วงน่ะค่ะ
‎เอาเป็นอเมริกาโน่เย็น เพิ่มช็อตดีไหมคะ
‎ค่ะ เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ
‎รอรับเครื่องดื่มที่จุดรับเครื่องดื่มนะคะ ‎คนต่อไปเชิญสั่งได้เลยค่ะ
‎อเมริกาโน่เย็นหนึ่ง มอคค่าลาเต้ร้อนหนึ่งครับ
‎ลาเต้ขอวิปครีมพูนๆ
‎ราดซอสช็อกโกแลตเยอะๆ
‎จ่ายแยกกันครับ
‎ปั๊มคูปองให้ผมทั้งสองแก้วเลยนะครับ
‎- ฉันคิดไว้แล้วเลยไม่เอากระเป๋าตังค์มา ‎- ให้ตาย
‎รับเครื่องดื่มที่จุดรับเครื่องดื่มค่ะ
‎คนต่อไปเชิญสั่งได้เลยค่ะ
‎ขืนพี่เก็บเงินแบบนี้ต่อไป เดี๋ยวได้หมดตัวแน่
‎พี่ยอจองครับ
‎สะสมคูปองก็รวยได้นะ
‎สะสมคูปองจะรวยได้ไงครับ
‎ช่วยกันหน่อยนะครับ
‎ให้ผมเป็นพี่ก็แค่ตอนนี้ ให้เลี้ยงตลอด
‎เป็นพี่ก็ทำตัวให้สมกับเป็นพี่หน่อยสิ
‎ก็ได้
‎สะสมคูปองให้รวยไปเลยสิ
‎สำหรับพี่น่ะไม่มีทางหรอก
‎จะสะสมจนรวยได้ยังไง
‎(ยินดีต้อนรับนักศึกษาใหม่ปี 2009)
‎(มหาวิทยาลัยการศึกษาอึยชอน)
‎ยินดีต้อนรับครับ
‎ฉันคิดมาทุกวันเลย ยอนจิน
‎ว่าจะไปเจอเธออีกครั้งที่ไหนดี
‎คนที่มีทุกอย่างอย่างเธอ
‎คนที่ไม่กลัวใครในโลกอย่างเธอ
‎ที่ที่คนอย่างเธอจะกลัว ‎แม้เพียงแค่ชั่วขณะเดียวจะเป็นที่ไหนกัน
‎ไม่ว่าจะคิดยังไง ฉันก็คิดออกแค่ที่นั่น
‎โรงยิมขนาด 60 ตารางเมตร ‎ของฉันเท่านั้นไงล่ะ
‎(ฮาเยซล)
‎ว้าว เหมือนเทพนิยายเลยค่ะ
‎ฉันจะถือเครื่องม้วนผม
‎ที่นุ่มนิ่มและขาวสะอาด ‎ที่เธอหวงแหนที่สุดเอาไว้ในมือ ยอนจิน
‎เรื่องฉันเหมือนเทพนิยายเหรอ
‎ค่ะ แต่หนูไม่ค่อยชอบเท่าไร ‎ที่แม่ของหนูไม่ใช่ตัวเอก
‎ทำไมถึงคิดว่าไม่ใช่ล่ะ
‎เพราะแม่หนูรวยไงคะ
‎ปกติแล้วพวกตัวเอกจะจนทั้งนั้นนี่นา
‎เปล่า เธอผิดแล้ว
‎ตัวเอกของเรื่องนี้คือแม่ของเธอ
‎เรื่องนี้ไม่ใช่เทพนิยาย
‎แต่เป็นนิทานสอนใจ
‎หมอกหนาและทัศนวิสัยน้อยกว่าหนึ่งกิโลเมตร
‎เรียกว่าหมอกลงจัด
‎วันนี้ก็มีการออกคำเตือนหมอกลง ‎ต่อเนื่องจากเมื่อวานเช่นเดียวกันค่ะ
‎ทุกคนทราบไหมคะว่าสิ่งที่ทำให้การเดินทาง ‎อันราบรื่นของเครื่องบินประสบปัญหา
‎ไม่ใช่พายุหรือฟ้าผ่า แต่เป็นหมอก
‎หากผู้ใดทำร้ายเพื่อนบ้านของเขา
‎จงตอบแทนเขาตามการกระทำ
‎แม้ว่าจำนวนการเกิดอุบัติเหตุ ‎จะสูงสุดในวันที่อากาศปลอดโปร่ง
‎แต่วันที่หมอกลงจะมีอัตราการเสียชีวิตสูงสุดค่ะ
‎ขอให้ทุกคนระมัดระวังหมอกด้วยนะคะ
‎พัคยอนจินรายงานค่ะ
‎ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
‎กระดูกต่อกระดูก
‎การทำร้ายต้องชดใช้ด้วยการทำร้ายแบบเดียวกัน
‎ไม่รู้สิ
‎มันฟังดูยุติธรรมเกินไปหน่อย ว่าไหมคะ
‎ทุกคน
‎คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง