นาโอมิ! นาโอมิ!
นาโอมิ!
นาโอมิ! นาโอมิ!
เดี๋ยวทะเลก็ซัดจมโคลนเหมือนพี่สาวนั่นแหละ
ถูกเอาไปชำระบาป
นาโอมิ!
ยังไม่เจอ แต่เรายังหาอยู่
เสียใจด้วย
เธอจะต้องกลับบ้าน เฮนรี่ ผมแน่ใจ
ตอนเกรซี่คุณพ่อก็พูดแบบเดียวกัน
เฮนรี่…
เจอร่องรอยไหมคะ
โจ
เกิดอะไรขึ้น
เราต้องไปลอนดอนกันค่ะ
- ทำไม - ดร.แกร์เรตต์
เขาบอกว่าจะตรวจให้ฉันโดยไม่ต้องนัด
นัดเหรอ ตรวจอะไร
ฉันป่วยค่ะ วิล
ที่เป็นไข้หวัดใหญ่น่ะเหรอ
เป็นมากกว่านั้น
แต่ผมไม่เห็น…
ช่วงนี้อากาศมันช่าง…
ชื้นและเย็นมาก
- คุณก็ย่อมจะ… - ฉันอ่อนแอมาก
และจะอ่อนแอลงทุกที
ฉันพยายามเก็บอาการไว้
สเตลล่า ทำไมกัน
ทำไม ผมอาจจะ…
- ไม่เป็นไร - ไม่ได้ สเตลล่า
ฉันไว้ใจดร.แกร์เรตต์
อ้อ
คุณ…
อยากไปพบดร.แกร์เรตต์
ที่ลอนดอนเหรอ
เราพาลูกๆ ไปด้วยก็ได้
จะได้เหมือนไปเที่ยวผจญภัย
ผจญภัยเหรอ
มีอะไรจะเสียล่ะคะ
จะได้ไปหาคอร่าด้วย
ไม่ ผม…
- ผมไม่… - เราต้องหาที่อยู่
เราจะไปอยู่กับชาร์ลส์
เราจะออกกันแต่เช้าพรุ่งนี้
(สร้างจากนวนิยายโดย ซาราห์ เพอร์รี)
ฉันไม่อยากกิน
เมื่อไหร่แม่ถึงจะออกมาจากห้อง
เร็วๆ นี้จ้ะ
(คุณนายซีบอร์น) (เลขที่ 2 ฟูลิสสตรีท เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน)
หวังว่าจะเร็วมากๆ ด้วย
เช้านี้เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี
เขาอยากพบฉัน… ดูว่าฉันพบอะไรมาบ้าง เรื่องเพลซิโอซอร์
งั้นคุณก็ควรลุกได้แล้ว
แต่พวกนั้นรู้ได้ยัง…
ฉันจะไม่ยอมเห็นคุณแตกสลาย เพราะหมู่บ้านที่หมกมุ่นกับเรื่องเหนือธรรมชาติ
เธอเขียนจดหมายแจ้งสมาคมในชื่อฉันรึ
แฟรงกี้ก็ถามหาคุณ
ทุกมื้ออาหารเลย
เขาไปกับฉันก็ได้ เราจะนั่งรถไฟใต้ดินไปกัน
มีจดหมายอื่นถึงฉันหรือเปล่า
ไม่มี
ไม่มีอะไรจากอัลด์วินเทอร์เลยเหรอ
ยังไม่มี
ดูสิฮะ
(นิทรรศการจัดแสดงโครงกระดูกวาฬสีน้ำเงิน) (พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาอังกฤษ)
เราไปดูกันได้มั้ยครับ
วันนี้ยังไม่ได้จ้ะ
แม่มีนัด
(ราชสมาคมภูมิศาสตร์)
ที่นี่มีงูดึกดำบรรพ์รึเปล่า
ยังไม่มีจ้ะ แต่สักวันอาจมี ถ้าแม่เจอซากสักตัวหนึ่ง
ศาสตราจารย์มาร์ชองด์
ฉันคอร่า ซีบอร์นค่ะ
สวัสดีค่ะ
เชิญครับ
เชิญเลย
ฉันคงไม่กล้าจะจัดประเภทเอง
แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็เชื่อว่า อาจจะเป็นเพลซิโอซอร์ชนิดหนึ่ง
ไม่เหมือนอย่างที่เคยเห็นมาก่อน ฉันเทียบกับข้อมูลที่ตีพิมพ์ไว้ทั้งหมดแล้ว
แล้วจู่ๆ คุณก็บังเอิญไปเจอเข้ารึ
เปล่าค่ะ ฉันไปขุดที่ชายฝั่งเอสเซกซ์พักใหญ่
ผมประทับใจนะ
มีนอกจากชิ้นนี้ไหม
ไม่มีค่ะ ตอนนี้มีเพียงชิ้นเดียว
งั้นก็น่าเสียดาย
ผมไม่อาจทำอะไรได้จากตัวอย่างเพียงชิ้นเดียว
แต่คุณรู้งานอยู่นี่
คุณควรกลับไปหามาเพิ่ม
ขอบคุณที่สละเวลาค่ะ
กลับไปที่เอสเซกซ์เถอะ คุณนายซีบอร์น
เราอยากหางูดึกดำบรรพ์ให้เจอ
มีคนกระตือรือร้นนะ
ทำไมเราถึงกลับไปอัลด์วินเทอร์ไม่ได้ฮะ
ไปไม่ได้จ้ะ แฟรงกี้
แม่ถือให้
ไม่ต้อง ผมถือได้
- แฟรงกี้ เป็นอะไรรึเปล่า - ผมหนาว
รีบไปเปลี่ยนชุดข้างบนเร็ว
คอร่า นี่ซาลีเพื่อนฉัน
คุณนายคอร่า ซีบอร์นค่ะ
สวัสดีค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ฉันหวังว่าอาทิตย์หน้าคุณจะไปด้วยนะคะ
ไปกับแอมโบรส ไปบ้านฉันน่ะค่ะ
มาร์ธาบอกว่าเขาจะฟังคำของคุณ
อ๋อ ใช่
ขอโทษนะคะ ฉันเหนื่อยมาก
ตอนจะกลับยืมร่มไปได้เลยตามสบายนะ
กระดูกที่พบมามันไร้ค่า
อะไรกัน
เว้นแต่ว่าฉันจะกลับไปหาต่อ
กลับไม่ได้
ไม่นะ ไม่ได้แน่ๆ
คุณต้องลืมเอสเซกซ์ไปเสีย
งั้นเธอไม่น่าส่งฉันไปเจออาจารย์คนนั้น
ฉันแค่อยากช่วย
ทำไม
ฉันอยากได้คุณคนเดิมกลับมา
และฉันก็พยายามอยู่
จริงเหรอ
นอนทั้งวัน ไม่ยอมกินอะไร
อกหักจากชายที่แต่งงานแล้ว
เราต้องกลับมาใช้ชีวิตปกติให้ได้
เราต้องทำให้บ้านนี้เป็นบ้านที่ดีสำหรับแฟรงกี้
- เราต้องเหรอ - ใช่
เราต้องเปิดบ้าน
แล้วเราก็ต้องเริ่มคิดเรื่องการศึกษาของเขา
- เราต้องพยายามและ… - "เรา เรา"
เธอพูดเหมือนเราเป็นคู่รักกัน
- ฉันตั้งใจจะพูดว่า… - ฉันเป็นแค่คนรับใช้ของคุณ
ไม่ใช่ เป็นเพื่อนฉัน
คนเราจ่ายเงินซื้อมิตรภาพไม่ได้
อะไรนะ
- เธอคิดจะไปไหน - อ้อ ขออภัยค่ะ
ดิฉันขออนุญาตลาครึ่งวันได้ไหมคะ คุณนาย
อะไรกัน
มาร์ธา
- มาร์ธาไปไหนฮะ - แม่ไม่รู้จ้ะ
- แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่ - แม่ไม่รู้
- เขาไปเอสเซกซ์รึเปล่า - ไม่ใช่!
แม่ขอโทษ
เอาอย่างนี้นะ เราออกไปดูวาฬกันดีไหม
เมื่อไหร่ฮะ
พรุ่งนี้จ้ะ
ฉันต้องแกล้งทำเป็นไม่ได้ตั้งใจพูด
- แล้วคืนดีกับเธอ - ทำไมกัน
- ฉันไม่มีทางเลือกอื่น - ชีวิตมีทางเลือกเสมอ
- มาร์ธา - ไม่ค่ะ
คุณไม่เข้าใจหรอกว่า การที่ตัวเองไม่มีอำนาจเลยมันเป็นอย่างไร
แต่ผมว่าคุณทรงพลังมากนะ
เธอตกลงจะมากับเราแล้ว เธอต้องเคารพคุณไม่ใช่น้อย
แต่เมื่อก่อนเราเคยอยู่ด้วยกันทุกวัน คุยกัน แบ่งปันทุกเรื่อง
ฉันนึกว่าเธอจะรู้สึกเหมือนกัน
ฟังแล้วเหมือนคุณหลงรักเธอ
ใครๆ ก็หลงรักเธอ
จอห์น เราจะไปกันแล้ว
มีเลือดเปื้อนเรือฮะ!
ใครทำ
เอวานส์ฟอร์ด
ทำทำไมคะ
เขาคิดว่าจะช่วยคุ้มครองเรา
เราตกอยู่ในอันตรายเหรอ
เปล่า
- เพราะงั้นเราถึงต้องไปลอนดอนเหรอ - ไม่ใช่
ยังไงนาโอมิจะกลับบ้าน
เราต้องมีศรัทธา
วาดอะไรอยู่ จอห์น
วาดเจ้าวาฬ
ไปถึงแล้วเอาให้ชาร์ลส์ดูด้วยนะ
ทำไมเราถึงตรงไปที่พิพิธภัณฑ์เลยไม่ได้ล่ะ
คุณพ่อกับแม่มีธุระต้องทำในเมืองตอนเช้า
- เราไปหาคอร่าได้ไหมคะ - ไม่ได้
อีกไม่ช้าจะได้เจอเธอจ้ะ แม่สัญญา
หายใจลึกกว่านี้อีกนิด
อย่าทำหน้าตกอกตกใจอย่างนั้น
ฉันไม่เป็นอะไร
รบกวนไออีกครั้ง แล้วถ่มน้ำลายลงจานทดลองนี้ได้ไหม
แล้วอะไรอีก
แล้วผมจะย้อมเชื้อบาซิลัส เพื่อจะได้ส่องกล้องจุลทรรศน์เห็น
ฉันขอดูได้ไหมคะ
ได้สิ
เหมือนเมล็ดข้าวเลย
สีน้ำเงินสดนัก
งามเหลือเกิน
น่าเสียดายที่นั่นคือเชื้อวัณโรค
- ไม่จริง - ผมเสียใจด้วย
- แต่หมอที่อัลด์วินเทอร์บอกว่า… - หมอที่อัลด์วินเทอร์โง่
ลุค
- เราจะกลับแล้ว มาเร็ว - เดี๋ยวครับ
มีทางรักษา
การเจาะปอดรักษา
ออกจะแหวกแนวหน่อย แต่ถ้าถามผม นั่นเป็นความหวังที่ดีที่สุดทางเดียว
มันคืออะไร
ผมจะผ่าเข้าไปเจาะปอดส่วนที่ติดเชื้อให้ยุบ
เพื่อจะทำให้มีโอกาสที่จะฟื้นตัวได้ดีที่สุด
แต่ไม่เคยมีใครทำได้สำเร็จ
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ ไม่ให้ทำแน่
- อย่าใช้เธอเป็นเครื่องบูชายัญความกลัว - คุณคิดว่าผมจะยอมให้คุณตัดร่างเธอ
เหมือนเครื่องในสัตว์ในร้านเนื้องั้นรึ
แต่มีทางรักษาอื่น
ผมจะแนะนำให้ฉีดสารละลายทูเบอร์คูลิน…
- อัตรารักษาสำเร็จต่ำมาก - แต่ได้ผลในเยอรมนี
ผมคิดจริงๆ ว่าการผ่าตัด…
เธอไม่ใช่ศพให้ผ่าศึกษา ดร.แกร์เรตต์
- เธอคือภรรยาผม - หยุดได้แล้ว
นี่คือโรคของฉัน
และฉันไม่ต้องการรักษา
ถ้าอย่างนั้นคุณจำเป็นต้องรู้ชะตาที่รออยู่ คุณนายแรนซัม
อาจมีวันที่ดี แต่จะมีวันที่แย่ด้วย
อ่อนล้า
หลงเพ้อ
ขอบคุณค่ะ
ฉันขอคุยกับสามีฉันตามลำพังก่อนค่ะ
สเตลล่า
ฉันตัดสินใจแล้ว
ฉันไม่อยากใช้เวลาน้อยนิดอันมีค่า อยู่ในโรงพยาบาล
ไกลจาก…
แล้วให้ผมทำอะไรบ้าง
พาลูกๆ ออกไปเที่ยวค่ะ
ลูกๆ ตั้งตารอวันนี้
แล้วเราจะกลับบ้าน
ชาร์ลส์รอเราอยู่ที่…
ฉันจะไปหาเขาก่อน แล้วพักที่นั่นในวันนี้
พ่อคะ
เป็นอะไรรึเปล่าคะ
เปล่า
ไปหาน้องสิ
รอตรงนี้นะจ๊ะ
วิล
คุณมาลอนดอน
เด็กๆ อยากเห็นกระดูกวาฬ
ใช่สินะ ค่ะ แฟรงกี้หมกมุ่นกับมันมาก
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
ฉันกำลังคิดถึง…
คอร่า
ทำไมถึงรีบจากเรามาคะ
แฟรงกี้คิดถึงบ้านจ้ะ แค่นั้น
คอร่า คุณทำตัวประหลาด
ขอโทษจ้ะ
ทุกคนเป็นยังไงบ้าง คุณแม่เป็นยังไง
- แม่… - จอห์นอยู่ไหน
เราควร…
เราควรกลับบ้าน
ลาก่อนครับ คุณนายซีบอร์น
แม่ตัวสั่นทั้งตัวเลยฮะ
- คอร่า เกิดอะไรขึ้น - ไม่ต้องยุ่ง
หนูจะไปดูว่านาโอมิกลับมาหรือยัง
โจ
ปล่อยลูกไปเถอะ
กลับมานะ นาโอมิ
กลับมา
นี่คือคำพิพากษาลงโทษผมเหรอ
ผมได้แต่คิดว่าต้องใช่แน่
ลงโทษเรื่องอะไรคะ
เราไม่เคยมีความลับต่อกันเลยใช่ไหม
ไม่เคยค่ะ
มีเรื่องที่ผมไม่ได้บอกคุณ
มีคนที่ผม…
ไม่ต้องพูดค่ะ
คุณเป็นคนดี วิล แรนซัม
ลืมเรื่องที่เราทะเลาะกันไปเสียได้ไหม
ฉันพยายามอยู่จริงๆ
คุณต้องตัดสินใจว่าตัวเองต้องการอะไร
เลิกหมกมุ่นกับสิ่งที่ไม่อาจคว้ามาได้
คอร่า
สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่มา
ผมนึกว่าคุณยังอยู่เอสเซกซ์
เปล่าค่ะ ฉันกลับมาได้สักพักแล้ว
ทำไมถึงไม่เขียนจดหมายบอกผม
ทำไมคุณไม่เขียนหาฉันล่ะ
ผมเป็นคนพึ่งพาไม่ได้ ผมมีข้อแก้ตัว
ดีใจที่ได้เจอนะ
งั้นเกิดอะไรขึ้น
ทุกคนแว้งกัดฉัน คิดว่าฉันคือปีศาจ
อะไรนะ แม้แต่ท่านบาทหลวงน่ะรึ
เปล่า เขา…
ช่างเถอะ ฉันมาที่นี่เพื่อจะคุยกับคุณเรื่องอื่น
จำตอนงานเลี้ยงได้ไหม เรื่องของมาร์ธา
มาร์ธา
กับซาลี
ซาลีเหรอ
น้องสาวคนไข้ของคุณ
ที่เราจะไปเยือนสลัม
ลุค นี่เรื่องสำคัญ
ฉันจำเป็นต้องเป็นกำลังใจให้มาร์ธา คุณต้องมาด้วยนะ
- จริงรึ - ใช่สิ
คุณเป็นหมอที่ผ่าให้เนฟ
ถ้าคุณคุยกับแอมโบรส ยังไงเขาก็ต้องฟัง
ขอร้องค่ะ ลุค
ปัญหาคือผมมีงานอื่นที่ต้องไป
งานราตรีสโมสรประจำปีของ สมาคมแพทยศาสตร์
งั้นก็ไม่ต้องไปสิ
แต่พวกนั้นจะมอบรางวัลให้ผม
ลุค นั่นมันยอดมากทีเดียว
ยอมรับเถอะ คุณตื่นเต้นจะแย่
จริงๆ ก็คงไปได้ทั้งสองงาน
ถ้ามีเพื่อนตามไปด้วย
ฉันจะถือเป็นเกียรติมาก
ฉันเป็นคนที่ไม่ชอบเครื่องประดับจริงๆ
แต่ขอบคุณมาก
ก็ดีแล้ว ผมไม่มีปัญญาจ่ายอยู่ดี
อรุณสวัสดิ์
อะไรกันนี่
ความพยายามของฉัน
ขอบคุณ
คุณไปรับลุคกับฉันได้ไหม เขาจะได้ไม่ดิ้นหนีอีก
ฉันว่าฉันควรกินมื้อเช้ากับแฟรงกี้
ลุค มาร์ธามาแล้ว
ลุค
ทำไมต้องโหดร้ายกันขนาดนี้
มาร์ธามาแล้ว
พระเจ้า
อรุณสวัสดิ์ครับ
คุณดูดีนะ
พร้อมหรือยัง
ก็…
คือผมทำงานอยู่ทั้งคืน
ผมรู้สึกไม่ไหวจริงๆ
- ลุกๆ - บอกตามตรง…
กาแฟเข้มๆ เนอะ
- คุณคิดว่าไง - เอามาค่ะ
คุณไม่ได้บอกเขาใช่ไหม เรื่องที่…
ต้องไม่ได้บอกอยู่แล้ว
ดี เพราะใครๆ ก็ดูออกว่า เขาถูกใจคุณแค่ไหน
ว่าแต่ว่า ผมอยากจะถามว่าผม…
คือ ผมพอใช้ได้บ้างไหม
ฉันลืมไปแล้วล่ะค่ะ
พวกผู้หญิงอย่างคุณขยี้ผู้ชายเก่งจริงๆ
หวังว่าคุณจะไม่ได้ยังปักใจกับคอร่านะ
ลุค
อย่าเฝ้ารักเธอให้เสียเปล่า
เธอรับความรักจากคนอย่างคุณไม่เป็น
มาแล้ว
เอ้า
จัดการเสียให้มันจบๆ
อย่างที่เห็นนะคะ คุณแอมโบรส
นี่ไม่ใช่จุดที่เหมาะกับการพักฟื้นหลังผ่าตัด
แขกคนไหนอยากดื่มน้ำไหมคะ
บ่อน้ำที่นี่สกปรกค่ะ
- ไฮโดรเจนซัลเฟตอยู่ในน้ำ - พูดอะไรนะ ลุค
อากาศพิษ
เห็นไหม กรอบหน้าต่างโดนพิษจนดำ
งั้น คุณเอากระโถนไปเทที่ไหน ซาลี
ท่อด้านหน้า หรือถ้าท่อมันล้นก็ไปเทไกลหน่อย
มีสัตว์พาหะโรคด้วยไหม
ต้องมีอยู่แล้ว
ขอบคุณครับ
ถือว่าเรา…
ได้รับข้อมูลอย่างดีเยี่ยม
อย่าเดินหนีไปเฉยๆ ชาร์ลส์
ผมบอกว่าจะมาดู แล้วก็มาแล้ว
- คุณมีอำนาจที่จะช่วยพวกเขาได้ - แล้วเราก็ช่วยแล้ว คอร่า
เราเพิ่งออกกฎหมายเรื่องนี้อีกรอบ
พรบ.ไล่ที่…
คุณจะไล่รื้อสลัมให้คนกลายเป็นคนไร้บ้านไม่ได้
แล้วคุณจะให้ทำอย่างไร
เราต้องการพรบ.เคหะชุมชน
แล้วคอมมิวนิสต์ก็ออกมา
คนตายกันทุกวันนะคะ แอมโบรส
สิ่งเดียวที่รอดจากย่านนี้ได้คือโรค
คุณก็รอดมาได้
- ให้ตายสิ ชาร์ลส์ - อะไร…
คุณพอจะรู้ไหมว่า การตายจากโรคห่าจริงๆ เป็นอย่างไร
จุลินทรีย์ก่อโรคกำลังฟักตัวอยู่ในท่อ ใต้เท้าของเรานี่เอง
ก่อนอื่น คุณจะควบคุมระบบขับถ่ายไม่ได้
อาเจียนทั้งวันทั้งคืน
ดวงตาลึกโหลจนเหลือแต่เบ้า
แล้วผิวก็ซีดจนเขียว
เป็นการตายทรมานที่น่ากลัวและโดดเดี่ยวมาก
น้ำดื่มสะอาดเป็นสิทธิมนุษยชนพื้นฐาน
ถ้าแค่นั้นเราเห็นตรงกันไม่ได้ คุณก็ควรกลับแล้วจริงๆ
ผมจะลองคุยกับเพื่อนส.ส.
ดูว่าจะยกร่างได้ไหม
ลุครออยู่ข้างล่าง
รู้สึกไม่เหมาะที่จะออกไปงานตอนนี้เลย
ไม่ต้อง อย่าหมกอยู่บ้านกับความรู้สึกผิด
ลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง
คุณมาร่วมเคลื่อนไหวกับเราก็ได้
เธอยอดมาก มาร์ธา
เธออยู่ที่นี่ก็เปล่าประโยชน์
- ที่จริงฉันอยากช่วยให้มากกว่าน้ี - ต้องทำนะ
คุณกับแฟรงกี้คงไม่ต้องให้ฉันช่วยตลอดไปใช่ไหม
ระวังเรื่องลุคให้ดี
เราเป็นแค่เพื่อนกัน
ไปดื่มฉลองความสำเร็จของคุณกันดีไหม
ซึ่งฉันแปลว่า ไปเมากันสุดๆ เลยดีกว่า
เบาๆ
เธอเป็นคนน่ารักมาก
ดร.แกร์เรตต์
- ตายละ ประธานคณะกรรมการ - แกร์เรตต์
เราควรรีบไปเมาที่บาร์สักจุดจริงๆ
นี่เป็นคืนของคุณ เราจะสนุกให้เต็มที่
แกร์เรตต์
แกร์เรตต์ ยินดีด้วย
ผมก็พยายามที่สุดครับ
- นี่ลูกสาวเหรอครับ - แหม คุณแกร์เรตต์ อย่าทำเป็นเล่น
น่าเศร้าที่เขาทำไม่เป็นค่ะ
คุณคงต้องเป็นคุณนายแกร์เรตต์ ยินดีมากที่ได้พบ
ฉันต่างหากที่ต้องยินดีค่ะ
ตอนนี้ผมต้องไปซ้อมคำกล่าวรับรางวัล กับภรรยาที่รักก่อน
สวัสดีค่ะ
ด้วยความเคารพอย่างสูง และความถ่อมตนอย่างที่สุด…
- ถ่อมตน จริงรึ - ที่ผมจะขอรับ…
เพิ่งรู้ตัวว่าฉันต้องการงานนี้ ขอบคุณนะคะ
พร้อมจะว่างมาดื่มเหล้าเมาหยำเปเสมอ
- ตายละ โลกหมุนเลย - จริงเหรอ
ความผิดคุณคนเดียว คุณนายแกร์เรตต์
นี่มันอะไรกัน คอร่า เราทำอะไรกันอยู่
ทำตัวซุกซนไม่น้อยในงานเลี้ยงของคุณเอง
ผมเบื่อที่จะเหนียมทำตามมารยาทแล้ว
คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ
มาแต่งงานกันเถอะ
ผมพูดจริง แต่งงานกับผมนะ เป็นภรรยาผม
ลุค อะไร…
- แต่งไม่ได้ คือ คุณรู้ว่าฉันแต่งไม่ได้ - ทำไมไม่ได้
สามีฉันเพิ่งเสียไปไม่กี่เดือน
- มันเหมือน… - ช่างหัวสามีคุณ คุณไม่ได้รักเขา
อ้าว… แล้วคุณ…
ผมรักคุณ
รักคุณมาตั้งแต่แรกเห็น
ก่อนจะรู้จักฉันอีกเหรอ
แค่ที่เห็นก็ชอบแล้ว
แล้วอยากจะตีตราของตัวเองไว้ด้วยใช่ไหม
- คอร่าผู้อิสระไร้กังวลหายไปไหน - ขอโทษที ฉัน…
เก็บไปคิดดูแล้วกัน
เราหัวเราะกันได้
เราเถียงกันได้ แค่นี้ก็เหมือนคู่แต่งงานกันอยู่แล้ว
แค่มิตรภาพไม่เพียงพอเหรอ
ให้ได้แค่เศษเสี้ยวของใจน่ะสิ
ฉันขอโทษ ฉัน…
- ครั้งหนึ่ง ฉันอาจเคยให้ได้มากกว่านั้น แต่… - ครั้งหนึ่งเหรอ
ตอนคุณเชิญผมไปที่เอสเซกซ์
- ให้ผมเป็นนายของบ้านหลังนั้น - อะไรนะ
คิดว่าทำไมผมถึงจัดไอ้งานเลี้ยงวันเกิดนั่นกัน
ฉันก็หลงคิดว่าคุณอยากทำอะไรให้เพื่อนสักคน
แล้วเขาล่ะ เขาเป็นเพื่อนคุณด้วยรึเปล่า
เขาไหน
คุณรู้ใช่ไหมว่าเขามีเมียแล้ว
แต่ก็อาจจะมีอีกไม่นาน เมื่อดูสภาพปอดของเมียเขาตอนนี้
คุณกำลังรอโอกาสนั้นอยู่เหรอ
ไม่นึกเลยว่าคนอย่างคุณ จะโหดร้ายเย็นชาขนาดนั้น คอร่า
พูดเรื่องอะไรของคุณ
วัณโรค ผมวินิจฉัยเองเมื่ออาทิตย์ก่อน
คุณโกหก
ไม่เชื่อผมก็ถามสเปนเซอร์สิ
ไม่ต้องห่วง อีกไม่กี่เดือนนางก็ตายแล้ว
คุณจะได้เขามาเป็นของตัวเอง
ไปไกลๆ เลย
คอร่า เดี๋ยว ผมขอโทษ
ไปไกลๆ เลย
- คอร่า กลับมาก่อน - อย่ามายุ่งกับฉัน
- คุณเมา - คุณเมากว่า
(บีเอ็มเอ)
งั้นก็หนีไปเลย คนขี้ขลาด
แกสิไอ้ขี้ขลาด
รบกวนไปขึ้นเวทีด้วยครับ
ช่างมัน
ไอ้โง่เอ๊ย ไอ้โง่ โง่!
- เกิดอะไรขึ้น - ลุคขอแต่งงาน
- อะไรนะ - ใช่ไหมล่ะ
นางโง่
- เขาต่างหากที่โง่ - ไม่ใช่ คอร่า ไม่เอาน่ะ
ไม่ เธอไม่ได้อยู่ตรงนั้น
นาทีหนึ่งเรายังพูดเล่นกันอยู่ นาทีต่อมาเขาขอแต่งงานแล้ว
เขาหลงรักคุณอยู่
คุณรู้ไหมว่า การรักคุณมันเจ็บปวดแค่ไหน
ฉันไม่เคยรู้ตัว
- ใช่สิ คุณไม่เคยรู้ - มาร์ธา อะไร…
- คุณต้องการอะไรกันแน่ คอร่า - ต้องการเหรอ
ใช่ เพราะยิ่งคุณดึงดันมุทะลุทำไป ทั้งที่ไม่รู้แบบนี้นานแค่ไหน
- จะยิ่งมีคนเสียใจมากขึ้นเท่านั้น - ก็แค่… ฉันถูก…
- ฉันถูกกักไว้นานมาก… - โอ๊ย เยี่ยม
เอาเลย โทษไมเคิลอีกสิ
คุณพูดถูก ฉันอยู่ที่นี่ไปก็เปล่าประโยชน์
(การรถไฟลอนดอนและปริมณฑล)
เอาเงินมา
กระเป๋าเงิน!
ไม่ให้
มานี่
เอามา
อย่าแทงมือ ขอร้อง
พระผู้เป็นเจ้า
โปรดฟังคำภาวนาของลูก
ลูกขอละจากบาปทั้งหมดที่มี
ลูกขอละจากความชั่วร้ายทั้งปวง
โปรดนำเธอกลับมาให้ลูกด้วย
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์