เฮ้ย!
ช่วยหน่อย มาเร็ว จับอวนไว้!
โจชัว! โจชัว! โจชัว!
โจชัว! เร็ว! จ้วงมา! เร็วสิ!
ไม่เป็นไรแล้ว
(สร้างจากนวนิยายโดย ซาราห์ เพอร์รี)
หลับอยู่รึเปล่า
ดูเหมือนคุณไม่ได้หลับเท่าไหร่
หนึ่งในคืนที่ดำเนินไปเรื่อยๆ ไม่รู้จบ
เด็กๆ พวกนั้นไม่รู้จะเล่นอะไรกันแล้ว
ฉันไม่ควรเข้าไปสอนแต่ต้น
คุณแค่จะเอาฟอสซิลไปให้พวกเขาดู
ฉันไม่นึกว่าเด็กพวกนั้นจะ…
หนึ่งในเพื่อนนักเรียนเพิ่งตายไป เด็กก็ต้องหวั่นใจอยู่แล้ว
มันมากกว่าแค่หวั่นใจนะ เด็กพวกนั้นผวากลัวสุดชีวิต
และเป็นความผิดฉันแท้ๆ
อรุณสวัสดิ์จ้ะ
ดีขึ้นไหม
พี่โจ พูดอะไรบ้างสิ
ไม่เป็นไรจ้ะ โจ พร้อมเมื่อไหร่ค่อยพูด
อสรพิษริบเสียงพี่ไปแล้ว
จอห์น แรนซัม
ลูกเงียบกริบมาตลอดสุดสัปดาห์
หรือว่าเราควรจะไปคุยกับคอร่า
เธออาจบอกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
มีวี่แววว่าลุคจะมาหรือยัง
ยังเลย
คุณหนูไปซื้อนมจากแครกเนลล์ให้เราหน่อยสิ
จำทางได้ไหม
จำได้สิฮะ
อย่าลงไปเดินริมน้ำนะ
เขามาแล้ว!
- คอร่า เป็นยังไงบ้าง - ลุค ดีใจมากที่เจอคุณ
ฉันอยากให้คุณไปดูที่โรงเรียนหน่อย
- ตรงไปที่นั่นเลยจะว่าอะไรไหม - ไม่เลย
ขอบคุณมากที่รีบมา!
แน่นอน มาทันทีที่ได้รับจดหมายจากคุณ
ฉันแทบไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เกิดเรื่อง
ฟังแล้วไม่ค่อยดีนะ
เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ถ้าคิดจะมาซื้อนม ต้องรีดนมเอง
มานี่สิ
ไม่ต้องกลัว ถ้ากลัวเดี๋ยวมันจะตื่น
เห็นไหม
ดีจ้ะ สวัสดีนะ
เหมือนเป็นโรคติดต่อ ราวกับเด็กๆ ถูกผีเข้า
ผิดแต่คุณไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ คอร่า
ต้องเกิดอะไรขึ้นสักอย่าง เด็กพวกนั้นไม่ได้ล้อเล่นกัน
ก็ได้ แต่อาจจะมีคำอธิบายที่สมเหตุผล
เช่นอะไร
ตอนนี้เราคิดว่า ผู้หญิงเซเลมที่ถูกจับไต่สวนว่าเป็นแม่มด
กินพิษที่ปรับสารเคมีในสมองของพวกหล่อน
คลาวิเซปส์ พูร์พูรีอา เป็นเชื้อราชนิดหนึ่ง ขึ้นบนข้าวไรย์และธัญพืชอื่นๆ
พิษแบบนี้ทำให้เกิดภาพหลอนและชักได้ด้วยไหม
ได้แน่นอน ถึงปกติแล้วจะไม่พบในอังกฤษ
เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ ไม่ใช่เรื่องที่ปกติเลยแม้แต่น้อย
ดูเอาเองเถอะ
อย่างกับเด็กพวกนี้โดนโจมตี
ฉันนึกว่าถ้ากลับมาที่นี่…
เริ่มกันไหม
- คุณนายซีบอร์น - ฉันมาเก็บของ
ผมต้องเก็บกวาดก่อนที่เด็กๆ จะมาถึง
ไม่ต้องห่วง เรากำลังจะกลับแล้ว
- คุณเป็นใคร - ลุค แกร์เรตต์
เขาเป็นหมอค่ะ
ใช่ ผมสนใจเรื่องที่เกิดขึ้นกับเด็กๆ
มีคนไหนที่ไข้ขึ้นหรือหน้าบวม หรืออาเจียนไหม
ไม่มี ทำไมถึงจะมี
- ผมแค่พยายามจะอธิบ… - ผมบอกได้แค่เด็กในชั้นเรียนสบายดี
จนกระทั่งคุณเข้ามา พร้อมกับแนวคิดนอกรีตของคุณ
มาเร็ว
โจ
พ่อไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวันศุกร์
แต่รู้แน่ว่าพ่อจะช่วยไม่ได้ นอกจากลูกจะคุยกับพ่อ
พ่อไม่โกรธหรอกนะ
มาเร็วๆ
ครับๆ ผมเข้าใจ ถ้าคิดว่าจะต้องทำแบบนั้น…
กลับบ้าน
ไม่เป็นไรนะ
แล้วเจอกัน
ลูกเล่าไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
เล่าสิ โจไม่สบายใจมากๆ
ผมพยายามบอกคุณแล้ว
เด็กๆ ต้องการความมั่นคง ไม่ใช่แนวคิดใหม่
พวกเขาอยู่ได้น่ะ
แม้แต่พวกพ่อแม่ยังกลัวเลย
พวกนั้นคิดว่าเด็กๆ สัมผัสสิ่งเหนือธรรมชาติได้
สิ่งเหนือธรรมชาติเหรอ หวังว่าคุณจะอธิบายเปลี่ยนใจพวกเขาแล้ว
แมทธิว การให้ค่ากับเรื่องเล่าพิสดาร ที่พูดกันในโรงเหล้าจะไม่ช่วยอะไร
แสดงว่าคุณยังไม่ได้ข่าว
เมื่อเช้าพวกคนหาปลาโดนเล่นงานในเรือตัวเอง อวนถูกกระชากเป็นริ้วๆ
นาโอมิ! กลับบ้านไป วันนี้ไม่ให้มาเรียน
- แมทธิว - ผมไม่ยอมให้เข้าเรียน แม่นี่ตัวปัญหา
นาโอมิ นาโอมิ เดี๋ยวสิ
เธอจำเป็นต้องมาเรียน เธอเพิ่งเสียพี่สาวไป
นี่โรงเรียนของผม ขอโทษด้วย
ฉันโง่เหลือเกิน
ไม่จริง
ฉันนึกว่าพูดแล้วเด็กจะเบาใจลง
จะได้เข้าใจว่าอาจมีคำอธิบายที่สมเหตุผล กับปรากฏการณ์อสรพิษนี้
คุณเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ในทะเลจริงๆ
ใช่ ฉันเชื่ออย่างนั้น
ผมขอถามเรื่องส่วนตัวหน่อยได้ไหม
เจ้าตัวนั้นปรากฏในความฝันด้วยหรือเปล่า
คิดแล้วเชียว
คุณคิดว่าฉันคิดไปเองอย่างนั้นสิ
ผมคิดว่าคุณยังอาลัยอาวรณ์สามีอยู่
นี่เป็นทฤษฎีของกลุ่มผู้ริเริ่มทางวิทยาศาสตร์ อย่างดาร์วินและไลเอลล์
และชาวบ้านก็เห็นสัตว์ประหลาดมานาน
- มากกว่า 200 ปีแล้ว - ดี
เยี่ยม
ต้องอย่างนั้น
- อะไรล่ะ - ไอ้ใจรักของคุณนี่ไง
แสดงว่าคุณเชื่อฉัน
ผมจะคิดยังไงไม่สำคัญ
ผมรู้ว่าคุณไม่มีทางหาความจริงได้ โดยปราศจากอุปสรรค
คุณต้องเชื่อมั่นในตัวเอง และกลับไปทำงานต่อให้จบ
วิล
เป็นอย่างไรบ้างคะ โจเป็นอย่างไรบ้าง
หวังว่าผมไม่ได้มารบกวน
ไม่ ไม่เลยค่ะ เข้ามาก่อนสิ
- เรือเหรอ เรือแบบไหน - มันไกลแค่ไหนล่ะ
ลุค แกร์เรตต์ เพื่อนเราจากลอนดอนมาเยี่ยม เข้ามาทำความรู้จักสิ
ไม่ อย่าดีกว่า ผม… ต้องกลับไปกินมื้อค่ำ
ผมแค่อยากมาดูว่าคุณไม่เป็นอะไร
ลูกๆ เล่าแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงเรียน
ขอบคุณค่ะ ฉันไม่เป็นไร แต่โจเป็นยังไงบ้าง
- ลูก… - คอร่า มาช่วยหน่อย
ผมมารบกวนคุณ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันแล้วกันนะครับ
ครับ ลาก่อน
เดี๋ยวค่ะ
เมื่อกี้ใครน่ะ
วิล แรนซัม
นั่นน่ะนะตาบาทหลวงแก่อ้วนเผละ
แน่สิ คุณต้องอยากเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
- ผมไม่ได้พยายามจะบอกว่า… - ไม่ค่ะ เป็นความผิดฉัน ฉันทำให้เด็กๆ กลัว
คุณไม่ได้เริ่มเรื่องทั้งหมดนี่
ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน คิดว่าตัวเองก่อเรื่อง
บางครั้ง ช่วงเวลาดึกดื่นก็หลอกเรา
ใช่
สเตลล่าคิดว่าคุณอาจพอจะคิดออกว่า จะช่วยโจได้ยังไงบ้าง
มันประหลาดมาก คอร่า
ลูกพูดไม่ได้เลย
อะไรนะ
ลูกกลัว
ลุคเพื่อนฉันเป็นหมอ ให้เขาไปคุยกับโจดีไหม
ขอบคุณครับ รบกวนหน่อย อาจจะช่วยได้จริงๆ
งั้นผมปล่อยคุณกลับไปดูแลแขกดีกว่า
ค่ะ
คุณไม่ได้ใส่เสื้อคลุมมาเหรอ
ขอบคุณค่ะ
ลาก่อน
ดื่มไหม
มาร์ธาบอกว่าขวดนี้ เก็บไว้ดื่มตอนวันเกิดคุณเสาร์นี้
ทำไมถึงไม่บอกผม
- มีใครชอบวันเกิดบ้าง - ใครๆ ก็ชอบวันเกิด งานเลี้ยง…
ฉันไม่เคยมีงานเลี้ยงของตัวเอง
ผมไม่เชื่อคุณหรอก
ไมเคิลต่างหากมีงานเลี้ยง
คนมาดื่มกัน อวดตัวเอง และแน่นอน เขาเอาฉันไปอวดกับคนอื่นด้วย
งั้นก็ถึงเวลาที่คุณจะได้งานเลี้ยงของตัวเอง
วันเสาร์นี้ ผมจะจัดงานเลี้ยงให้คุณ เนื่องในวันเกิดคุณ
วิลไม่สบายใจเรื่องโจจริงๆ
ฉันบอกไปว่าคุณจะไปตรวจให้ หวังว่าคุณคงไม่ว่าอะไร
ได้อยู่แล้ว ผมลองสะกดจิตก็ได้
คุณจะหลอกโจเข้าภวังค์น่ะนะ มันไม่อันตรายรึ
ไม่ ผมตามงานของหมอชาวออสเตรียคนหนึ่งอยู่
เขาใช้วิธีทางการแพทย์
แค่ทำให้คนไข้เข้าถึงจิตใต้สำนึกของตัวเอง
เผยความกลัวที่สุดในใจ ความปรารถนาลับๆ อะไรอย่างนั้น
ปลอดภัยหรือเปล่า
แน่นอน ผมทำให้ดูก็ได้
แน่ใจเหรอว่าอยากมาเจาะดูอะไรในหัวฉัน
ก็แค่เสนอความคิด
ฉันต้องทำอะไรบ้าง
ไม่ต้องเลย จริงๆ นอนลงตรงนั้นนั่นแหละ
ทีนี้…
ฉันอาจไม่สามารถทำได้
นั่นแหละความงดงามของการสะกดจิต คุณไม่ต้องพยายามเลย
แค่ทำตามสิ่งที่ผมพูด
ฉันไว้ใจคุณ
หายใจเข้าออกลึกๆ สม่ำเสมอ
ปล่อยตัวเองให้ผ่อนคลาย
แขนขากำลังหนักอึ้ง
อย่าเครียด
ปล่อยความกลัวในใจไปเสีย
ยอมพ่ายแพ้ต่อความปรารถนา
ตอนที่ผมบอกให้กลับไปทำงาน ไม่ได้แปลว่าผมต้องทำด้วย
ไกลแค่ไหนกัน
ที่นี่จะมีอะไรสักชิ้น ที่ไม่ได้โผล่เห็นเดือนเห็นตะวันมาเป็นพันๆ
หรือว่าอาจเป็นล้านๆ ปี
คือถ้าไม่ใช่สิ่งที่มีเลือดไหลผ่านร่าง ผมก็ไม่ค่อยมีความสนใจให้เท่าไหร่
ฉันเคยสั่งซื้อฟอสซิลทางไปรษณีย์
แล้วเอาใส่ตู้กระจก ติดป้ายอย่างงดงาม
คุณดูแตกต่างจากผู้หญิงคนที่ผมพบ ในบ้านหรูแห่งนั้นโดยสิ้นเชิง
ลุค!
มีอะไร
ดูเหมือนกระดูกสันหลังที่แอนนิ่งพบที่ดอร์เซท
เกิดอะไรกันเนี่ย
มันทึ้งอวนเราหมด
- เกือบทำพวกผู้ชายตกเรือ - มันไหน
- เกือบตายกันหมด - สิ่งที่อยู่ในน้ำเหรอ
ได้เห็นตัวรึเปล่า หน้าตาเป็นยังไง
คุณบอกเราดีไหมล่ะ ดูเหมือนรู้ดีนักเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ
อะไรนะ ไม่ ฉัน…
ลูกสาวผมฝันร้ายตั้งแต่คุณเข้าไปสอนในห้อง
คุณนายซีบอร์นแค่อยากจะช่วย
ขอโทษค่ะถ้าฉันทำให้เด็กๆ กลัว
- กลัวเหรอ คุณสาปอะไรใส่เด็ก - กลับกันดีกว่า
ไม่รู้นะว่าคุณมาทำไม แล้วก็ไม่สนใจด้วย
แต่ถ้ากำลังทำอะไรอยู่ ไม่ว่าจะทำอะไร ขอร้อง พอเถอะ
พ่อเหรอ
- เห็นพ่อหนูไหมคะ - เห็น เขาเพิ่งกลับไป
ที่จริง ขอเบียร์แก้วหนึ่ง
ก็ได้
- นาโอมิ - แซมมวล
ได้ยินเรื่องอวนรึยัง
รู้แล้ว
มาเร็ว ดื่มให้หมดๆ
ฉันจะไปสั่งเพิ่มให้
ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่
- เธอทำฉันเจ็บ - เอาน่า
เธอทำฉันเจ็บ
- ไม่นะ - เอาน่า
หยุดนะ มันบาป
นึกว่าร่านเหมือนพี่สาวเสียอีก
อภัยให้ข้าด้วย พระผู้เป็นเจ้า อภัยให้ข้าด้วย
ไอ้อสรพิษ รับใช้ซาตานแน่
ภาวนาช่วยจิตวิญญาณพวกเราด้วย คุณพ่อ
เราต้องทำมากกว่าแค่ภาวนา
คอร่า ดีใจจริงๆ ที่คุณมา
- สวัสดีจ้ะ มาร์ธา - สวัสดีค่ะ
สเตลล่า นี่ลุค แกร์เรตต์ค่ะ
ลุค นี่สเตลล่า แรนซัม
ดร.แกร์เรตต์ ดีใจมากค่ะที่ได้รู้จัก
เชิญเข้าบ้านเลย
ขอโทษที่บ้านรกนะคะ
ช่วงหลังฉันทำงานบ้านไม่ค่อยทัน
วิลอยู่ในห้องทำงานหรือคะ
ไปเยี่ยมลูกโบสถ์อยู่ค่ะ เขาคงเสียดายที่คลาดกับคุณ
สวัสดีจ้ะ
อ้อ พวกคุณทุกคนควรไปบ้านคอร่าเสาร์นี้
เป็นวันเกิดของเธอ ผมจะจัดงานให้เธอด้วย
เรายินดีมากค่ะ
ไปชงชาให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ
เธอเป็นยังไงบ้างคะ
เงียบกริบค่ะ
ชวนหวั่นใจมากๆ
น่าสงสาร เธอคงกลัวจนอึ้งพูดไม่ออก
เชิญนั่งกันก่อนค่ะ
คุณคิดว่ายังไงคะ ดร.แกร์เรตต์
คุณเคยได้ยินเรื่องของจิตใต้สำนึกไหม
ไม่เคยค่ะ
เป็นความคิดและความกลัวที่ฝังลึกในใจเรา
เราคุมมันไม่ได้ แต่มันมีอิทธิพลต่อเราและพฤติกรรมของเรา
ฟังแล้วน่าตกใจนะ แต่เป็นวิธีทำงานของสมองมนุษย์ปกติเท่านั้น
สิ่งที่ผมอยากทำคือ ทำให้โจอยู่ในสภาพที่ผ่อนคลายเต็มที่
เพื่อจะได้ดึงความคิดในใจลึกๆ เหล่านั้นออกมา บอกเราได้ว่ามีอะไรกวนใจเธออยู่
เขาเรียกว่าการสะกดจิต
ขอบใจจ้ะ
ดร.แกร์เรตต์เสนอจะลองใช้วิธีรักษาใหม่ ที่จะช่วยดูแลความรู้สึกของลูก
เรียกว่าการสะกดจิต
ถูกต้อง
เยี่ยม งั้น เราต้องจัดห้องเล็กน้อย และปิดม่านให้หมด
ไม่คิดว่าควรจะรอวิลก่อนเหรอ ถ้าโจเป็นลูกสาวฉัน…
เธออยากรอขออนุญาตผู้ชายเหรอ
ฉันต้องกลับไปดูแฟรงกี้ แอบไปเงียบๆ แล้วกัน
ขอโทษค่ะ เป็นไข้หวัดใหญ่ ดูเหมือนยังไงก็ไม่ยอมหายดี
ได้โปรด พระเจ้า ปกป้องพวกเราด้วย
ปกป้องพวกเราด้วย คุ้มกันให้เราปลอดภัยที
แมทธิว
ขอโทษ
ผมไม่รู้ว่าคุณ…
ที่นี่โบสถ์ของคุณ
แมทธิว
- คุณไม่สบายใจ - ผมไม่ได้ไม่สบายใจ
มานั่งกับผมก่อน
บทสนทนาของเรากับพระเจ้า ไม่ใช่เรื่องของคนอื่น เป็นแค่เรื่องของเรา
แต่เราควรระบายเล่าสู่กันฟังบ้าง มันอาจจะช่วยได้
- คุณเก่งเรื่องแบบนี้จริงๆ - เรื่องอะไร
เรื่องนี้ เรื่องที่พูดออกมาได้ง่ายๆ
ทำให้คนรู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดออกมา เป็นเรื่องสำคัญ
นึกว่าคุณฟังความคิดเขาเป็นสำคัญ
- ผมแค่… - ผมรู้ว่าคุณคิดยังไงเวลาฟังผมพูด
คุณเห็นแค่คนที่หลงเชื่อเรื่องเล่าหลอกเด็ก
- ไม่เลย ไม่ ผมไม่ได้คิดอย่างนั้น - คุณไม่เข้าใจ
คุณไม่ได้ต้องออกเรือไปเสี่ยงชีวิตกลางลำน้ำ
ลูกๆ ของคุณไม่ได้นอนร้องไห้ทุกคืน
- เพราะสัมผัสได้ว่าสิ่งชั่วร้ายกำลังจะมา - ลูกๆ ของผม…
การตายของเกรซี่เป็นเรื่องเศร้า
เป็นเรื่องที่ใครก็ย่อมรู้สึกพรั่นพรึงใจ แต่ผมว่ามันคงไม่ช่วยอะไร
- ถ้าคอยเสนอว่า… - พูดสิ พยายามอธิบายให้ผมฟังอีก
อธิบายมาว่า รอยขีดข่วนบนร่างเกรซี่ แบงค์สเกิดจากอะไร
อธิบายมาว่าอะไรเล่นงานเรือหาปลา หรือที่ลูกสาวคุณเป็นบ้าใบ้!
มองหน้าก็ดูออกว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกัน
คุณควรจะทำเป็นตัวอย่าง ว่าจะทำยังไงให้อยู่ในความคุ้มครองของพระเจ้า
คุณควรจะช่วยคุ้มครองให้คนปลอดภัย
"ดังนั้น เราจักไม่กลัว แม้ผืนน้ำคำรามก้องจนเราหวั่นไหว"
ผ่อนคลายไว้เสมอ ฟังเสียงของผมไว้
แขนขาของหนูหนักอึ้ง
โจ ฟังเสียงผมนะ
มาทางผมนิดหนึ่ง บอกให้รู้หน่อยว่าได้ยินเสียงผม
โจ บอกผมได้ไหมว่า…
อสรพิษ
- หนูกลัว - หนูปลอดภัยนะ โจ
ไม่จำเป็นต้องรู้สึกกลัวเลย
แต่เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องเรียน ทำให้หนูหวั่นใจใช่ไหม
หนูควรจะหยุดมันได้
เข้าใจหรือเปล่าว่า หนูไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
เราร่ายมนตร์ไปแล้ว
เราเรียกมันมาที่นี่
เรียกอะไรมาที่นี่
ไม่เป็นไร ค่อยๆ คิด
นั่นควรเป็นความลับระหว่างเรา
อะไรเป็นความลับ โจ
มนตร์
มนตร์ที่เราร่ายกัน
ลุค
โจ ฟังเสียงผมนะ ไม่จำเป็นต้องกลัว
สายไปแล้ว นาโอมิปล่อยให้มันสิง
หนูปล่อยให้มันสิง
มัน…
- มันอยู่กับพวกเราแล้ว - โจ
โจ
หยุดเลย
โจ
- นี่อะไรกัน - วิล นี่เพื่อนฉันค่ะ
- ดร.ลุค แกร์เรตต์ - สาธุคุณแรนซัม…
คุณทำอะไรกับลูกสาวผม
คุณเข้าใจผิด ผมกำลังช่วยเธอ
- ภรรยาคุณอนุญาตแล้ว… - วิล เขาเป็นเพื่อน
- เพื่อนของคอร่า ปล่อยเขา - ที่นี่บ้านผม กล้าดียังไง!
คุณเข้าใจผิดแล้ว ปล่อยเขา เดี๋ยวนี้
รับรองได้ นี่เป็นการรักษาทางการแพทย์ ที่มีงานวิจัยมาแล้วอย่างดี
คุณขอเองว่าฉันพอจะช่วยได้ไหม
พ่อคะ…
หนูไม่เป็นอะไร
เรากลับก็ได้
คอร่า อย่าเพิ่ง นี่แค่เข้าใจผิดกัน
ขอบคุณค่ะ สเตลล่า
ผมขอโทษ
- เจ็บรึเปล่า - ไม่เป็นไร
ฉันขอโทษจริงๆ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขามีปฏิกิริยาอย่างนั้น
แต่มันได้ผล เด็กเริ่มพูดได้อีกครั้ง
ขอไฟนี้จงขับไล่ความมืดมิด
ปกป้องเราจากบาป
ดี จุดไฟเลย
ขอไวน์หน่อย
อ้าว เกิดอะไรขึ้น
วิลกลับมาถึงบ้านและไม่พอใจ เอาแค่นั้นแล้วกัน
- เขาเล่นงานผมเลย - อะไรนะ
ไม่ได้มีใครเล่นงานใคร เขาเข้าบ้านมา
เห็นลุคโน้มตัวอยู่เหนือโจ แล้วเลยเข้าใจผิดเป็นเรื่องใหญ่
เขาคงกลัวแทนลูก คุณได้อธิบายให้เขาฟังรึเปล่า
- ได้ขอโทษรึเปล่า - แต่สเตลล่ากับฉันก็ยืนอยู่ตรงนั้นเลย
ฉันเคยเห็นคนถูกหลอกเข้าภวังค์ มันดูประหลาด ตอนนี้ก็ยังประหลาด
เขาเรียกว่าสะกดจิตและมันก็ได้ผล
- อย่าเพิ่งไป อยู่กับเราสิ - ฉันต้องเขียนให้เสร็จ
- เขียนจดหมายถึงใคร - สเปนเซอร์
เรากำลังพยายามช่วยเนฟ คนไข้ของคุณ กับเพื่อนบ้านของเขา ถ้าอยากรู้นัก
แฟรงกี้ เป็นยังไงบ้าง วันนี้เป็นยังไง
ผมชอบที่นี่มากกว่าลอนดอนเยอะเลย
ผมอยากอยู่ที่นี่ตลอดไป
อ้าว งั้นก็ดูเหมือน เราจะติดอยู่ที่นี่กันอีกสักพักแล้วล่ะ มาร์ธา
มาเร็ว คุณหนู ตัวเหม็นอย่างกับแพะ
- ไม่ใช่เสียหน่อย - ใช่สิ
การออกจากลอนดอน ไม่เคยช่วยอะไรได้ คอร่า
เธอก็โกรธฉันด้วยรึเปล่า
ถ้าโกรธคุณจะสนใจเหรอ
รู้นี่ว่าต้องสน
น่าหงุดหงิดมาก ฉันไม่ได้พยายามกวนใจให้ใครโมโห
คุณควรไปขอโทษวิลเสีย
จะมาคาดหวังให้ฉันขอโทษ ทุกครั้งที่ทำอะไร
โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ชายไม่ได้นะ
คุณแค่ต้องขอโทษเมื่อทำผิด
ถ้าจริงก็ดีสิ
ถ้าคุณมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมถึงยังร้อนใจแบบนี้
นอนเถอะ
ฉันไม่ได้อยากปลุกให้คนทั้งบ้านตื่น
บ้านนี้มีตู้จดหมาย
ฉันอยากส่งให้คุณเป็นการส่วนตัว
มาร์ธาบอกว่าฉันต้องขอโทษ
แล้วคุณคิดอย่างนั้นไหม
ไม่
ฉันจะขอโทษได้ยังไง ในเมื่อไม่คิดว่าฉันทำอะไรผิด
งั้นก็แทบรอจะอ่านไม่ไหว
นี่ประชดฉันเหรอ
เปล่า แค่ทำตามสิ่งที่ผมก็คาดว่าคุณจะทำ
คอร่า เดี๋ยว…
คอร่า!
คุณขอให้ฉันช่วย
- ไม่ใช่ให้มาใช้ลูกเป็นตัวทดลอง - สเตลล่าอนุญาตแล้ว
อนุญาตอะไร เรียกความจำกลับมา ให้ลูกผวาอีกรอบงั้นรึ
คุณไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
ก็รู้มากพอ
คุณโมโหมากเพราะฉันไม่ได้ขออนุญาตคุณ ไม่ได้พึ่งพาการตัดสินใจของคุณ
จะขอทำไม ในเมื่อคุณอยู่กับดร.แกร์เรตต์
ไม่เห็นมีปัญหาที่จะพึ่งพาการตัดสินใจของเขา
ฉันคิดว่าคุณไม่มีสิทธิ์จะโกรธฉันขนาดนี้นะ
นั่นอาจจะจริง
แล้วทำไมโกรธขนาดนี้
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์