Rustig maar. Michael kan je niks meer doen.
GEBASEERD OP DE ROMAN VAN SARAH PERRY
Mijn deelneming.
We zijn er voor jullie. - Bedankt.
Mijn innige deelneming.
Mijn deelneming.
Gaan we naar huis?
Aldwinter. Volgens Stella staat er 'n huisje te huur.
Hè?
Cora, je zag een verdronken meisje in de armen van haar zusje.
Waarom wil je terug? - Ik moet weten wat er speelt.
En jij wilt graag in Essex blijven, toch? - Nee, ik haat frisse lucht.
Het zou best gezellig kunnen zijn, zo'n huisje.
Ik kan je spullen thuis ophalen.
En wat Sherlock-boeken kopen.
Ik heb 'n treinkaartje nodig.
Natuurlijk. En alle andere uitgaven… - Die kan ik zelf betalen.
Kom mee naar Londen.
Sorry, Luke. Dat gaat niet.
Je verkeert in shock.
In Londen zul je je gauw weer de oude voelen.
Ik voel me prima. - Nee. Geloof mij maar. Ik zie dit vaker.
Dit?
Vrouwen die de plek van 't trauma willen bezoeken.
Ik ga helpen. - Hoe dan?
Ik kan met ze praten en ze een rationele uitleg bieden.
Ga je je plesiosaurus-theorie delen? Nu? Er is een meisje overleden.
Ik denk dat… - Dat ik mijn ideeën moet opgeven?
Dat doe jij ook niet.
Ik ben 'n bevoegd arts. - En ik ben je patiënt niet.
Schrijf je me dan?
Natuurlijk doe ik dat.
Het station. - Jawel, mijnheer.
Klein, zeg.
Groter dan de pub. Hier heb je je eigen kamer.
Die had ik in Londen al.
Is het wat?
Beveel je het aan?
Zeker.
Luister maar.
'Al wat vast is, verdampt in de lucht. Al het heilige wordt ontwijd.'
Shakespeare?
Karl Marx. - Het Communistisch Manifest, geloof ik.
Hoe ben je zo radicaal geworden?
Ik ben in Bethnal Green geboren.
Als je in een kapot systeem leeft, snak je naar andere ideeën.
En wat vindt Cora van zo'n gepassioneerde socialist in huis?
Zij en ik lijken op elkaar.
In haar grote herenhuis. - Van haar man.
En al haar sieraden? - Die heeft ze weggegeven.
Dus jullie zijn hecht? - Dat kun je wel zeggen.
Vertelt ze je dingen? - Soms.
Ook emotionele zaken?
Nou, ik bedoel…
Denk je dat ze lang in Essex blijft?
Dat weet ik niet.
Vanaf nu doet Cora wat ze wil.
Is dat zo? - Net als jijzelf. Nietwaar, dokter?
Waar heb je haar gevonden? - Buiten. Mag ik haar houden?
Tot we haar eigenaar vinden.
Wat zag je verder? - Veel mensen in het zwart.
Henry. - Heeft u de geruchten gehoord?
Gracie is ons ontnomen om haar zonden.
Nee, Henry. Nee, ze is verdronken.
Het was een tragisch ongeval.
God waakt nu over haar.
Zoals wij over Naomi moeten waken.
Wat kan ik voor je doen?
Zal ik voor je zingen?
Laat me voor je zingen.
Diep in het bos staat een kasteel
Ik hoorde de klokken Van het paradijs luiden
Het is gehuld in het purper en duister
In het kasteel staat een bed
Ik hoorde de klokken Van het paradijs luiden
Het is gehuld in het scharlaken zo rood
Onder het bed loopt…
Excuseer.
De helft ervan water
Wat doet zij hier nog?
De andere bloed
De helft ervan water, de andere bloed
Mw Seaborne.
Cora. - Ik kwam mijn medeleven betuigen.
Ik wilde niemand van streek maken.
Stella en ik hadden je niet terug verwacht.
Ik kan helpen. Mensen tot rede brengen.
Hoe dan? - Ik zou het een en ander kunnen uitleggen.
Nee, je bent hier voor de slang.
Ik ga weer. Terug naar Frankie.
Ik loop met je mee.
Ik wil geen problemen.
Je wilt dingen onderzoeken, vragen stellen.
Precies.
De mensen zijn bang. Wees behoedzaam.
Natuurlijk. - Maar Stella zou je graag zien.
Kom je nog eens langs? - Dat zou ik leuk vinden.
Hopelijk keur je mijn komst niet af.
Je probeert de dingen te begrijpen, bent op zoek naar de waarheid.
Dat keur ik goed.
Is de dienstmeid nog op om je te helpen?
Ik ben de dienstmeid.
Natuurlijk. Wat stom. - Ik plaag je maar, Spencer.
Wat is er, Maureen?
Een explosie in 't arsenaal. Iemand heeft een pericardiale scheur.
Is hij jong? - Ja. En sterk en gezond.
Vooruit dan. - Daar gaan we weer.
Mag ik u om 'n gunst vragen?
Hij komt er wel doorheen, dokter. Hij bloedt nauwelijks.
Ik vermoed dat het hartzakje van uw broer is gescheurd.
Hij bloedt wel…
…vanbinnen. Hevig.
We moeten direct opereren.
Aan zijn hart? Is dat veilig?
Eerlijk gezegd ging het de laatste keer mis.
Maar voor alles is een eerste keer en zonder operatie redt hij het niet.
Dit is z'n enige hoop.
Bereid het masker voor.
Wacht u maar buiten met m'n vriendin.
Doe alstublieft wat u kunt.
Kom maar.
Prachtig.
Kan ik iemand inlichten? Familieleden?
We zijn vorig jaar uit India gekomen.
We kennen hier niemand.
Waarom Londen?
We zijn met 'n Brits gezin gekomen.
Ik was hun kindermeisje en Nev hun privéleraar.
Maar nadat we hier waren aangekomen, bedachten ze zich.
We werden weggestuurd.
Wat vreselijk.
Schaar.
Klemmen.
Klaar?
Naald. - Het gaasje.
Schaar.
De wond is dicht… voorlopig. We sluiten de borstkas.
We wachten tot hij bijkomt.
Hij is vast weer opengegaan.
Heb geduld.
Hij wordt wakker.
Luke.
Het is goed gegaan. Alles is in orde. Rustig maar.
Hé, Nev.
Ik was net bij St Paul's…
…en vroeg me af… hoe de koepel blijft staan.
Excuseert u mij, ik moet op zoek naar Mr Garrett.
Luke?
Wat doe je?
Ik dacht dat ik 't zou kunnen, maar wist 't nooit zeker.
Ik heb er geen seconde aan getwijfeld.
Kom binnen.
Ik heb deze meegenomen. - Bedankt.
Het spijt me als ik gisteren stoorde. Ik wilde alleen m'n medeleven betuigen.
Ik huur het huisje hiernaast, dus als ik iets voor jullie kan doen…
Ik vind het heel erg voor u. Mijn man is onlangs overleden, maar…
…een dochter verliezen… - U heeft gelijk. Dat is niet natuurlijk.
Denkt u dat er iets op de loer ligt? - Gaat u maar.
De kip die uw zoon heeft, is van de heer Cracknell.
In het moerasland. - Dank je wel.
Goedemiddag, mw Seaborne.
Wat wilt u van Cracknell? - We hebben zijn kip.
Wees voorzichtig. - Hoezo?
Hij gaat niet naar de kerk. - Wij ook niet.
Mr Cracknell? - De nieuwe slangenliefhebbers.
Met mijn kip.
Sorry. Hopelijk dacht u niet dat ze gestolen was.
Door het beest?
Gelooft u daarin? - Dat is geen kwestie van geloof.
Hup, erin. - Heeft u bewijs?
Nee. Als je niet in God gelooft, kun je ook niet in de duivel geloven.
Wat is er dan met Gracie Banks gebeurd?
Elk jaar sterft er wel iemand in het moeras. Wordt verrast door het tij.
Heeft u ooit iets vreemds gezien? Een zeewezen?
Nog niet. Wel palingen en zeehonden, maar geen monster.
Pardon, Mr Cracknell. Hoe heten ze?
Gog en Magog.
Mijn lolletje.
Wil je ze voeden, knul?
Kijk eens.
Dank u. - Geen probleem.
Mag ik wat aan u kwijt, eerwaarde? - Natuurlijk.
Ik heb 't monster gezien.
Weet je dat zeker?
Nu zie ik het 's nachts ook.
Alsof het op me wacht in het duister.
Nee, Naomi. - Wel.
Ik voel het. - Het is gewoon…
's Nachts nemen onze angsten de overhand.
Hallo, Stella.
Wat leuk dat je er bent.
Hoe gaat het met jullie en de kinderen? - Nog wat geschrokken.
Kom verder.
Cora. Frankie.
Wat doe je?
Natuurwetenschap. Doodsaai. - Jij mag het tenminste.
Krijgen meisjes geen natuurwetenschap? Maar die helpt ons de wereld te begrijpen.
Wil jij 'n les geven? Vertel ons wat je hier doet.
Graag zelfs. Dan neem ik mijn fossielen mee.
Als jij dat goed vindt? - Waarom niet?
Ik zal vragen of Will dat regelt. - Waar is hij eigenlijk?
In zijn studeervertrek. - Ik zeg hem even gedag.
Mw Seaborne.
Niet verwacht dat 'n dorpsdominee zo belezen zou zijn.
Dat heb je goed mis.
Wat doe je hier eigenlijk? - Hoe bedoel je?
Een man als jij hier in het moerasland.
Ik kan jou hetzelfde vragen.
Kijk eens wat ik tijdens mijn ochtendwandeling vond.
Je bent ook een verzamelaar?
Je hebt me geïnspireerd om naar beneden en naar boven te kijken.
Wat is het? Enig idee?
Het is een soort kreeft.
Hoploparia of… Waar heb je dit gevonden?
Bij de kliffen van St Osyth. Ik kan je er een keer mee naartoe nemen.
Dank je.
Hou maar.
Ik kom zo. Ik moet nog…
En wat is dit?
Wat een rare kleur, hè? - We delen onze schatten.
Is dat goed?
Maar natuurlijk.
Deze komt van de rivier de Theems. - O ja? Dat is denk ik mijn favoriet.
Wanneer is Martha terug? - Hopelijk snel.
'Mr Luke Garrett heeft de allereerste…
…operatie aan het hart uitgevoerd…' - Ja, ja.
'…in het Borough Ziekenhuis in Londen.
Mr Garretts levensreddende, of misschien zelfs wonderbaarlijke…'
Wonderbaarlijke? - Hou op, Garrett.
'…chirurgische prestatie moet niet worden onderschat.
Die zal niet alleen de grenzen verleggen van de medische wetenschap…'
Wat doe jij hier? Niet dat het geen genoegen is.
Dr. Garrett heeft een wonder verricht en doet niet onder voor Jezus Christus…
…maar welke patiënt kan zonder een goed maal?
Ik loop mee.
Mr Garrett strijkt met alle eer. Ik doe de nazorg.
'Dit is een eersteklas bijdrage aan…'
'Want zij was iemand die gemakkelijk aan…'
U ziet er al een stuk beter uit. - Dank u, dokter.
U mag Mr Garrett bedanken, mocht u hem ooit nog zien.
Mag ik de wond even bekijken?
Bedankt. - Ik was toch bezig.
Dat is erg aardig.
M'n broer werd ziek toen ik jouw leeftijd had. Het is zwaar.
Ook afwezige ouders?
Maar goed. Dat is al lang geleden. Tien jaar.
Gaat het nu goed met je broer? - Nee. Tyfus. Hij is nooit…
Wat erg.
Toch bof ik maar. Ik heb nu een goede baan en een thuis.
Ik had hem opgewekter verwacht nu hij naar huis mag.
Met zo'n lange medicijnlijst en een werkverbod van een maand?
Minimaal.
Hoe betalen ze de huur dan?
Zouden ze uitgezet worden?
Natuurlijk niet. Hij gaat maandagochtend weer aan het werk.
Nee, Martha. Dat zou z'n herstel schaden. - Dat moet hem duidelijk gemaakt worden.
Dat hij hoe dan ook verliest? Ga jij het hem vertellen?
Als ik dat had gewild…
…had ik nu een debat gevoerd over een ondergeschikt stukje wetgeving.
Maar ik… leid Cracknell liever terug…
…naar een God die hem nooit verlaten heeft.
Maar ik verlangde naar zingeving, geen wapenfeiten.
Snap je het verschil?
Bovendien…
…heb ik Stella hier als gelijke.
Goed. Het was hier ergens.
Heeft de aardbeving dit aangericht? - O, ja. De ravage was enorm.
Ik zal terugkomen met gereedschap. - Wat hoop je te vinden?
Een link met ons verleden.
Met de wezens van voor onze tijd.
Met dat zeewezen van je.
Misschien.
Maar hoe kan een dood fossiel het bestaan van een levend fossiel bewijzen?
Dat kan het niet. Maar het kan ons wel aanwijzingen geven.
Geloof je dat echt?
Ik denk dat ik 't geloof.
Ik weet 't verschil tussen denken en geloven nooit.
Wellicht kun je me dat ooit leren.
Maar jij verkiest feiten boven veronderstellingen.
Voor de wetenschap zijn ook dromen nodig.
Om een sprong in het duister te wagen, van onwetendheid naar begrip.
Vertrouwen.
Gelooft u in het monster?
Ik weet het niet, Frankie.
Er is nog veel onduidelijkheid.
Mondje dicht. - Ik kan geheimen bewaren.
Ik ook.
Ze hebben oesters geraapt.
Dat deed ik vroeger ook.
Ik dacht dat je uit de stad kwam. - Nee, ik woonde tot mijn 16e aan de kust.
M'n vader bracht me naar Londen om m'n man te ontmoeten.
Je mist hem vast vreselijk.
Het eerste wat je bij mij thuis ziet staan, is…
…een Japanse kintsugi-vaas.
Dat zijn gebroken potten die worden gerepareerd met gesmolten goud.
Prachtig.
Die gaf Michael me destijds.
Hij zei dat hij me wilde stukmaken en mijn wonden zou helen met goud.
Heeft hij je pijn gedaan?
Kijk.
Anders dan Knightsbridge, hè?
Hallo. Bedankt voor uw komst. - Geen dank.
Fijn je te zien.
Hoe gaat het met hem? - Beter.
Ik maak de wond elke dag schoon, zoals u zei.
Heeft u pijn?
Alleen als ik adem. - Mooi.
Dank je wel.
Laudanum. Ik breng niets in rekening.
Dank u.
Als u belooft niet aan het werk te gaan.
Ik ben mijn baan al kwijt.
Red je 't een beetje?
Jawel.
Ik betaal de huur tijdens uw herstel.
Dankzij u gaat de geneeskunde erop vooruit.
Dit is wel het minste. - U heeft z'n leven gered.
Ik sta erop.
We willen geen liefdadigheid. We zijn geschoold en zorgen voor onszelf.
Dat weet ik. Zie het als lening tot… - Tot wat?
We maken lucifersdoosjes en buskruit in deze sloppenwijk.
Begrijp je dat niet? - Jawel.
Daarom ben ik nu socialist. - Onruststokers.
Soms is dat de enige weg tot verandering.
Zo, klaar. De laudanum zal de pijn wat verzachten.
Nogmaals bedankt, dokter.
Je zou van harte welkom zijn op de bijeenkomsten.
Veel sterkte.
Ik heb je hulp nodig, Spencer. Om de situatie te veranderen.
Wat kan ik doen?
Praat met Charles Ambrose. Hij neemt me niet serieus.
Wat moet ik hem zeggen?
Er zijn schone, betaalbare huizen nodig. Er moet een volkshuisvestingswet komen.
Ik zal mijn ervaringen voor hem op schrift stellen.
Ik stel een concept op met alle feiten. - Laten we dat samen doen tijdens 'n lunch.
Beste heer Ambrose, mijn excuses dat ik zomaar schrijf.
Ik heb mij kunnen verdiepen in de volkshuisvesting in uw district.
Nu we de twintigste eeuw naderen, lijkt het me tijd voor verandering.
ECHT OBJECT
WAARGENOMEN OBJECT WARMERE LUCHT
Station Colchester.
Martha.
Wat doe jij hier?
Ook leuk om jou te zien. Ik was in de bibliotheek.
Waar is Frankie? - Bij Stella.
Geef die maar aan mij. Ik heb je zoveel te vertellen.
Ik jou ook. - Ik laat je het huisje zien.
Daar is het.
Beeldig.
Will is er.
Halt.
Ik kom net uit de bibliotheek. Het was een luchtspiegeling. Een…
Fata morgana. - Hoe weet je dat?
Dat staat in een van mijn boeken. Angelucci zag er een in Italië.
Luister.
Als koude en warme lucht samenkomen, ontstaat er 'n soort prisma.
Voorwerpen lijken dan vervormd.
Ik kijk zelf wel rond. - Ik kom eraan.
De wonderen der wetenschap.
En toch… zit het me dwars.
Waarom?
Ik weet het niet.
Wij zien een boot varen in de lucht.
En Naomi ziet een monster in het water.
Ik weet het niet.
Wat zegt Stella ervan?
Ik heb niets verteld.
Ik ga het binnen bijleggen met Martha.
Denk je dat er iets vreemds gaande is?
Natuurlijk niet.
Matthew. - De barricaden zijn klaar.
Ik begin een nachtwacht. - Wat? Matthew.
We maken vuren op 't strand. Ik ga eerst, dan wisselen we af.
En als ik het zie…
Dan wat? Dan ga je het te lijf met een stok…
…en sla je het neer? - Dan sla ik alarm in het dorp.
Begrijp je het dan niet? De kinderen, wij allemaal, hebben zekerheid nodig.
Juist.
Misschien hebben ze duidelijkheid nodig. - Wat bedoel je?
Mijn vriendin, mw Seaborne, beoefent natuurhistorie. Zij wil 's komen lesgeven.
Ik begrijp het. - Ik neem aan dat je haar verwelkomt.
Wat wil je dat ik doe? - Roep de dorpsraad bijeen.
Dat is uitgesloten. Dat zou de angst juist vergroten.
Doe dan maar wat jij juist acht. En laat de duivel z'n gang gaan.
Frankie. Nog tien minuten.
'Ik riep tot de Heer en Hij gaf antwoord en bevrijdde me van alle angst.'
Waar ben je bang voor?
Het is niets.
Sorry. Ik wilde je niet wakker maken.
Ze heeft fossielen mee.
Wat is er gebeurd?
Er zat vannacht een meeuw in huis.
Dat is 'n teken.
Het monster komt me halen. - Maak je geen zorgen. Cora legt alles uit.
Overal om ons heen, in de modder, liggen de restanten van oeroude wezens.
Wezens die God duizenden jaren geleden schiep.
Wezens die mettertijd zijn geëvolueerd, als je 't mij vraagt.
Dus over duizenden jaren vindt men…
…de restanten van het monster? - Domme vraag. Stil.
Nee, dat is juist een goede vraag. - Dus het monster bestaat?
Ja. Als het een levend fossiel is.
Een levend fossiel? Waarom heb ik er dan nooit van gehoord?
Dat weet ik niet.
Het is welbekend dat er geïsoleerde soorten kunnen zijn.
Dus er is wel een monster?
Stil, kinderen. Dat zei mw Seaborne niet. - Nee. Ik zei alleen…
Is er een monster of niet?
Vertel me de waarheid.
Dat kom ik uitzoeken.
Eerlijk gezegd, weet ik het niet.
Het monster komt. - Nee, dat bedoelde ik niet.
Jacob, Mark, ophouden.
Wacht. Bent u bang? - Rustig. Hou op. Zo is het welletjes.
Kinderen, klaar nu.
Hou op. Houd jullie mond.
Naomi, beheers je.
Zij was het.
Ruth, ga zitten.
Zij was het.
Zij was het. Zij was het.
Elizabeth, wat doe je? Ga zitten.
Zij was het. - Mark, wat doe je nou?
Ze doet me pijn.
Ga zitten.
Jo. Nee. Alsjeblieft. Niet meedoen.
John, ga je zus achterna.
Naomi?
Naomi, toe nou.
Frankie?
Jo?
Vertaling: Nikki van Leeuwen