Wybacz mi.
Wybacz, że zgrzeszyłam z Samuelem Dowsettem.
To wąż mnie do tego skusił.
Nasz sekret, Naomi.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI SARAH PERRY
Wąż z Essex
Dzień dobry, doktorze.
- Jak pacjent? Powinienem coś wiedzieć? - Proszę robić to, co mówi.
Pani Seaborne. Przyszedłem najszybciej, jak mogłem.
„Pamiętaj o mnie, kiedy odejdę”…
„Odejdę daleko do krainy ciszy
- Gdzie nie ujmiesz już mej dłoni”. - Proszę pana, czy mogę pana zbadać?
Choroba postępuje.
Ale jeśli zoperuję od razu, to będzie bardzo prosty zabieg.
Zamierzam opuścić ten świat tak, jak na niego przyszedłem.
Bez żadnych blizn.
Bez operacji umrze.
Ma uciśnięte gardło.
Jeśli pani pozwoli, podam mu silny środek usypiający.
Co… Operacja bez jego zgody?
Bardzo mi przykro.
Mogę wejść?
Oczywiście.
Musisz odpocząć.
Trzęsiesz się.
Frankie.
Twój ojciec zmarł.
Jesteś smutna?
Ale nie płaczesz.
Bardzo ci współczuję.
Droga Coro, przyjmij moje kondolencje.
- Daj znać, jeśli mogę jakoś pomóc. - Dobrze. Dziękuję, Charlesie.
- Dziękuję, że pan przyszedł. - Niestety z pustymi rękami.
Chodźmy.
Zawołam dorożkę.
Nie chcę jechać dorożką.
Wolisz iść?
Chcę jechać metrem.
Zabrać go do domu?
Chodź.
Tak naprawdę chciałabym pójść na długi spacer.
Pójdzie pan ze mną?
Oczywiście.
Idziemy z biegiem rzeki.
Jest pod naszymi nogami.
Węgorze przypływały tu pod prąd aż z Morza Sargassowego,
żeby się rozmnażać.
Teraz zamiast błota i szuwar znajdują żelazo i beton.
Nie ma w nich nic złego.
Co?
Historia naturalna to moja pasja.
Proszę posłuchać. Słychać rzekę.
Mój mąż zawsze kupował mi biżuterię.
Szkoda, że nie operowałem.
Jakie to uczucie przecinać ciało?
Jestem po prostu ciekawa.
To ekscytujące.
Przerażające.
Każda operacja to akt wiary.
Wielce ryzykowny, pani Seaborne.
To fascynujące. Chciałabym dowiedzieć się więcej.
Jak się czujesz?
Dziwnie.
Wszyscy przyjaciele Michaela…
Poszłam na spacer z dr. Garrettem.
Długo rozmawialiśmy.
Czy to niestosowne?
Nie.
Jesteś teraz wolna. Możesz poznawać nowych przyjaciół i miejsca.
Za długo byliśmy zamknięci.
Zachowałam to dla ciebie. Może cię zainteresuje.
Zobaczę, co u Frankiego.
SMOK MORSKI WIDZIANY W ESSEX
WIDZIANY W ESSEX
„OGROMNY WĄŻ”
Gracie!
…skoro tak bardzo ciekawi panią moja praca,
może zechciałaby pani popatrzeć, jak operuję na uczelni?
Pacjenta stratował koń.
- Proszę pani. - Przepraszam.
- Będzie dużo krwi. - …złożone złamanie
piszczeli.
Operować będzie Luke Garrett.
Cisza!
Operować będzie Luke Garrett przy asyście George’a Spencera.
To mój kolega.
No proszę.
O Boże.
- Wolałabym wykrwawić się na ulicy. - Skalpel.
Nie widzę.
To tutaj. Mieszkam na górze.
Pewnie nigdy pani nie była na południowym brzegu.
Bardzo się cieszę, że tu jestem.
CHIRURGIA KEENA
Zawsze pan asystuje?
Oczywiście także operuję.
Wrośnięty paznokieć albo kamień w pęcherzu.
Litotomia też wychodzi mi nieźle.
Ale to pan Garrett jest innowatorem, pani Seaborne.
Proszę, mów mi Cora.
Luke.
Na jakim polu próbujesz teraz innowacji?
Serca.
Jak?
Główna trudność to utrzymać pacjenta przy życiu
po otwarciu jamy klatki piersiowej.
Potrzebuję tylko odpowiedniego pacjenta.
Jest pan bestią.
Rada szpitala by się zgodziła.
Wszyscy bywamy sceptyczni.
- Nie, ja popieram postęp. - Martha jest socjalistką.
Socjalistka i naturalistka?
- I co z tego? - Nic. To urocze.
Urocze?
Czy twoja operacja na sercu jest urocza?
To raczej powołanie.
Gdyby pozwalano nam pracować, też miałybyśmy powołanie.
Może nam też nie pozwalano.
Musimy podążać za swoją pasją.
Pełna racja.
TE NIETYPOWE FORMY MOŻNA NAZWAĆ ŻYWYMI SKAMIELINAMI
PLEZJOZAUR
Co się dzieje?
Nic.
Mówiłaś, że poszła do Maldon.
Czyli jest w Maldon?
Chyba że mi czegoś nie mówisz.
Nie.
Jeśli była z tym chłopakiem, to mi powiedz.
Nie była.
W takim razie niedługo wróci do domu.
Zastałem panią Seaborne?
Tak, proszę.
Dziękuję.
Cora?
Luke.
Witaj. Cóż za niespodzianka.
Coś ci przyniosłem.
PRZEKRÓJ POPRZECZNY MIĘŚNIA SERCOWEGO
Ale piękne.
- Co to? - Kawałek ludzkiego serca.
Z bloku operacyjnego?
Nie, z kostnicy. Ze zwłok do badań.
To najdziwniejszy prezent, jaki dostałam.
Dziękuję.
Zabiorę go do Essex. Wyjeżdżamy jutro.
- Essex? - Tak, do Colchester.
Widziano tam stwora morskiego.
Słyszałem o tym.
Trochę poczytałam.
- O mitycznej bestii? - Nie mitycznej. Prawdziwej.
Myślę, że ten wąż może być jakimś plezjozaurem.
Jak pisał Darwin, niektóre gatunki mogły być
odizolowane od zwykłej konkurencji.
- Na pewno spotkałeś… - Nie.
- Nie spotkałeś się? - Cora, nie…
- Co? - Nie…
Essex. Nie jedź.
Myślałam, że mam podążać za pasją.
Oczywiście.
Ale z medycznego punktu widzenia jesteś w żałobie.
Umarł i mogę robić, co chcę.
Najnowsze wieści z Essex! Powrót ogromnego węża!
Patrz. Nie jest tak źle.
Palono tu czarownice.
Wieści z Essex!
LATAJĄCY WĄŻ DZIWY Z ESSEX
Najnowsze wieści. Powrót ogromnego węża.
Co pan wie o wężu?
A czego nie wiem? Proszę zobaczyć. Może pocztówkę?
Nie, dziękuję.
- Szukasz węża? - Widział go pan?
O tak. Prążkowany grzbiet, skrzydła.
- Węże nie mają skrzydeł. - Ten ma.
Są jakieś zdjęcia?
No, zjada bydło. I niedawno go widziano.
- Gdzie? - W Aldwinter, przy Blackwater.
Aldwinter. Dziękuję.
Dziękuję.
Wieści z Essex!
HOTEL POD NIEBIESKIM DZIKIEM
Mogę jeszcze pochodzić? Znajdę ci jakiś skarb.
Nie wracaj za późno.
Niech cię szlag!
- Psiakrew! - Proszę przestać!
Pomogę panu.
Proszę bardzo.
Utknęła.
No wstawaj!
Proszę, mój pasek.
Uwaga na jej kark.
Teraz!
Proszę.
Dziękuję.
- Muszę iść. - Dokąd pani idzie?
Do Aldwinter.
Słyszała pani opowieści i chce pani zobaczyć.
Niczego tam nie ma. Proszę wracać do domu.
Przyjmij naszą ofiarę.
Oddaj moją siostrę.
Weź to. Oddaj Gracie.
Oddaj Gracie.
Henry?
Ojcze.
Wiadomo coś o Gracie?
Wszystko w porządku?
To nic. Miałem wypadek. Gracie?
Poszła do Maldon sprzedawać koronki. Zawsze wracała szybciej.
Co myśli Naomi?
- Słyszała plotki o wężu. - Wiesz tak dobrze jak ja, że to mit.
Pewnikiem została w Maldon u przyjaciółki.
To żywe srebro. Nie da się jej upilnować.
W razie potrzeby jestem.
Znalazłem je w pułapce dziś rano.
Dziękuję.
Wkrótce wróci, Henry.
Spotkamy się w niedzielę w kościele.
Dziękuję, ojcze.
- Czytałeś mój list? - Jak mówiłem,
gdybym zajął się problemami każdej rodziny w okręgu,
nie miałbym czasu na pracę.
A któż to?
Charles. Co tu robisz?
Słyszałem, że wyjechałaś z Londynu. Martwiłem się.
Badam sprawę smoka morskiego.
Nie mogłaś znaleźć hobby w mieście?
Pomóc Marcie w kampaniach?
- Obiecałem Michaelowi, że o was zadbam. - Martha o nas dba.
Will Ransome. Zaoferowaliśmy mu pewną pozycję. Wybrał Boga.
Ma parafię na wybrzeżu. Może się wami zaopiekować.
Pastor?
Napiszę do niego i was przedstawię. Mieszka w Aldwinter.
Aldwinter?
„Kopię przy ujściu rzeki, ale na razie brak śladów plezjozaura”…
Bardzo romantyczne.
„Okolica jest jednak piękna,
a pub uroczy. Wciąż mam twoje serce.
Z pozdrowieniami, Cora”.
Spencer. Co to znaczy?
Że wciąż ma twój prezent?
Nie, myślę, że się jej podobam. Podobam się, prawda?
Miałam pana zawołać. Chyba mamy odpowiedni przypadek.
- Wysięk osierdziowy? - Tak sądzę.
- Wiek? - Pięćdziesiąt jeden. Tętno spada.
Szybko.
Mam się zająć kolejnym pacjentem?
Proszę potrzymać płuco.
Nożyczki.
Proszę trzymać.
Proszę sprawdzić puls.
Nic.
Adrenalina.
I co?
Przykro mi.
Kolejne zwłoki w moim bloku.
Zostało jej najwyżej parę godzin. Każdy to widział.
Jesteś pionierem, Garrett. Podziwiam to.
Ale muszę myśleć o naszej reputacji.
Próbowałem pierwszej w historii operacji na sercu!
Nasza reputacja? Nie ucierpiałaby, tylko zyskała.
Nie widzi, że jestem jednym z… Nie.
Jestem bez cienia wątpliwości
najbardziej nowatorskim chirurgiem…
swojego pokolenia.
- A jeśli ktoś mnie uprzedzi? - Ktokolwiek próbuje?
Jej ciało nie zniosło szoku cięcia. Potrzebuję silnego serca.
Młodego i zdrowego. Zrobiłbym to nawet w tym pokoju.
Weźmy parę dni wolnego? Może gdzieś pojedźmy?
Do Essex.
Proszę wejść.
Co się dzieje?
Czy to zakład psychiatryczny?
Luke. Co ty tu robisz?
Zachwalałaś Essex.
Cudownie cię widzieć. Wejdź. Pamiętasz Luke’a, Frankie?
375.
374, 373…
Nie czeszesz się już?
Masz brudne ręce.
- Dzień dobry, panie doktorze. - Luke.
Odłożę wasze walizki.
- Spencer. - Potrzebujesz pomocy?
No pewnie. Idź.
To po co tak naprawdę tu przyjechałeś?
Straciłem pacjentkę na stole operacyjnym.
Współczuję.
Zdarza się przy próbie nowego zabiegu.
A co u ciebie? Znalazłaś bestię?
Jeszcze nie. Ale jadę do Aldwinter
- dowiedzieć się więcej. - Skąd?
Od jakiegoś nudnego pastora.
- To okropne. - Wiem.
Każe ci się modlić.
Odmówię i będzie nieprzyjemnie.
- Powinnaś zostać tu ze mną. - Czyżby?
To nietakt zostawiać mnie od razu samego.
Masz Spencera.
Ale jeśli bestia cię wzywa…
Wrócę po kolacji.
Coś tam jest?
Nie. To tylko wiatr.
Chodźmy do nich.
Chodź, piesku.
Dobrze, kto ma ołówek dla Naomi?
- Co rysujesz, John? - Węża.
- Porozmawiamy o czymś innym? - Chętnie.
Kto będzie na kolacji?
Przyjaciółka Charlesa. Wdowa z synem z samego Londynu.
Będzie stara, pomarszczona i zanudzi nas
najnowszymi ploteczkami z salonów.
A jej syn?
Jak myślisz, Jo?
Młody student?
Z Oksfordu?
Tak. Zakocha się we mnie, a potem się oświadczy.
A ja odmówię i złamię mu serce.
Zostaniesz u nas na kolacji?
Zostań, proszę. Będzie nam bardzo miło.
Nie, dziękuję. Powinnam wrócić, zanim się ściemni,
żeby ojciec nie martwił się i o mnie.
Odprowadzę cię.
- A goście? - Nie szkodzi.
Wciąż tu będą, kiedy wrócę.
Mogę zapytać ojca o Pismo Święte?
Oczywiście.
Dlaczego wąż kusi Ewę?
To alegoria.
Wąż to tak naprawdę szatan.
Tak myślałam.
W Essex nie ma węża.
Zapewniam cię, Naomi. Nic tu nie ma.
- Dziękuję. - Ależ proszę.
Henry, co to jest?
Naomi oskórowała je po południu. Żeby odstraszyć bestię.
To nie jest prawda, Henry. Musisz jej powiedzieć. Nie ma bestii.
To nas ochroni. Zabezpieczy.
Jest pani za młoda na wdowieństwo. I bardzo piękna.
Chyba za bardzo się wystroiłam.
Myślałam, że kolacja u pastora będzie bardziej formalna.
Masz pana Burnsa, rzeźnika?
Nie w domu.
Bardzo wam współczujemy. Tak wcześnie stracił ojca.
Właściwie zawsze był trochę inny. Jest…
Niezależny. Nic w tym złego.
Will powinien zaraz wrócić. Odprowadza koleżankę Jo.
Wszyscy są teraz nerwowi.
Oto i on.
Tak, mam…
Muszę przygotować kazanie. Spróbować wszystkich uspokoić.
- Mogę przyjść potem? - Wykluczone.
Są mili.
Dobry wieczór.
Pan jest pastorem?
Miło panią poznać.
John, pamiętasz, kiedy się skaleczyłem?
To ta dziwna pani z bagien.
Przepraszam. Byłem niegrzeczny.
- Nie wiem, co bym bez pani zrobił. - Był pan potworny.
Na pewno.
- Dobry wieczór. - Martha.
- Martha. Will. Miło mi. - Mnie również.
Jestem głodny. Możemy jeść?
Dobry pomysł.
Szuka tu pani skamielin?
Cora ma obsesję na punkcie węża.
Jedyny tutejszy wąż jest na kościelnej ławce.
Już od 200 lat.
- A teraz ożył. - Jo.
Czemu tak myślisz?
Bo widziano go na bagnach. A teraz wiele osób myśli, że…
Jo. Dość tego.
Wąż nie jest prawdziwy.
A jeśli jest?
Zna pastor prace Charlesa Lyella?
Tak, oczywiście.
Will czyta wszystko.
Kim jest Charles Lyell?
Pisał o zwierzętach, które umknęły ewolucji.
Może ten wąż do nich należy.
Nie.
Ten wąż jest wymysłem.
Jest znakiem czasów, w których żyjemy.
Fascynujących czasów.
Wielkich zmian, które wzbudzają prawdziwe obawy.
Jest pastor przeciw postępowi?
Koniecznie chce pani dostrzec u mnie wąskie horyzonty.
Może obawiam się pańskiej oceny.
Może jestem wyrzutkiem… Przynajmniej według kościoła.
Jezus był wyrzutkiem.
Kiedyś.
Ale dzisiaj ma mocną pozycję.
To fakt.
Uwierzę raczej w istotę, którą ludzie widzieli
niż w niewidzialnego boga.
To bluźnierstwo?
Nie skłoni pani Willa do osądów. Nawet mimo starań.
Ale mój wikary chętnie wysłałby panią do piekła.
- Jesteście inni, niż się spodziewałam. - Wzajemnie.
Ojciec mówił, że zanudzi…
Jeśli zostanie pani na noc, rano może pani obejrzeć ławkę.
Muszę wrócić do przyjaciela, ale chętnie zobaczyłabym węża.
Poproszę.
Nienawidzę kościołów. Zostań sama.
To może my dzisiaj wrócimy?
Zróbcie, jak uważacie.
Zostanie pani?
Postanowione.
Henry!
- Co jest? - Właśnie wróciłem z Maldon.
Gracie?
W ogóle tam nie była.
Zostań tu, będziesz bezpieczna.
Gracie?
Ojcze?
Wąż z Essex w centrum waszego kościoła.
Mit wyrzeźbiony w dębinie.
Dziś rano na bagnach widziałam zakrwawiony łeb owcy.
Zabita przez stwora?
Padlina do pułapki na węgorze. Pewnie jakiś rybak ją upuścił.
Skąd ta pewność?
Gdybym pozwolił sobie na wątpliwości, jak mógłbym dbać o wiernych?
- Philip. Dzień dobry. - Dzień dobry, ojcze.
Dzień dobry.
George. Dzień dobry.
Gracie Banks wciąż się nie znalazła, więc… co teraz powiesz?
To mój wikary, Matthew Evansford.
A to pani Cora Seaborne.
- Miło mi. - Ojciec Ransome musi się przygotować.
Proszę usiąść.
Nie w tej ławce.
Nie dzisiaj.
Przepraszam. Bierze to wszystko do serca. Proszę usiąść, gdzie pani chce.
Leć po pomoc. Szybko!
Gracie!
Każdy z nas ma wątpliwości i obawy.
Nawet ja.
Właśnie tam żyje Bóg.
W naszej niepewności i w miłości.
Czas, żebyśmy się zjednoczyli.
Wysłucham waszych obaw
i zrobię wszystko, żeby je zrozumieć.
Nie bójcie się.
To wtedy, kiedy błądzimy najbardziej, najbliżej źródła światła się znajdujemy.
Wstańcie, proszę.
Stój przy mnie
Bo już wieczór zbliża się
Wnet mrok zapadnie
Nie opuszczaj mnie
Gdy wśród ciemności
Trosk mnie dręczy ból
Bądź ze mną, Ojcze
Zawsze przy mnie stój
Bywają w życiu…
Jonah, co się dzieje?
Chodzi o Gracie.
Henry potrzebuje pomocy.
Gracie.
- Szybciej, chodźcie! - Gracie!
- Dalej.
- Gracie! - Tutaj.
- Gracie! - No szybko!
Nie!
Nie.
Gracie.
Nie.
Tutaj! Jest tutaj!
Will!
Tutaj!
Moja Gracie.
Tak mi przykro.
To diabeł. Diabeł przybył.
Nie teraz. Proszę, Matthew.
„Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce.
Przeciw zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną.
Szatana i inne duchy złe, które po tym świecie krążą
mocą Bożą strąć do piekła”…
Matthew ma rację. Przybył wąż.
„Przybądź na pomoc ludziom, których Bóg stworzył
na obraz i podobieństwo swoje oraz wykupił za wielką cenę
z niewoli szatańskiej.
Błagaj Boga pokoju,
aby pod naszymi stopami starł szatana, nie pozwolił na trzymanie ludzi w niewoli
i szkodzenie Kościołowi.
Zanieś nasze prośby przed tron Najwyższego,
aby rychło uprzedziło nas miłosierdzie Pańskie,
i pochwyć smoka, węża starodawnego, który jest diabłem i szatanem”…
Napisy: Marzena Falkowska