Deze aflevering bevat gevoelige thema's, inclusief zelfmoord en zelfmoordthema's.
Niet geschikt voor jeugdige kijkers.
Ik ben ontelbare keren gestorven.
Snel.
Langzaam.
Pijnlijk. Vredig.
Uiteindelijk voelt het altijd hetzelfde.
Een koude afdaling in het niets.
Ik besta niet meer.
Dan,
geleidelijk, één zintuig tegelijk,
kom ik terug.
Bedoel je dat je uit de dood kunt opstaan?
Nee. Niemand kan uit de dood opstaan.
Maar iedereen keert terug.
Je zou vertellen waarom je je vader vermoord hebt.
Dat doe ik nu.
Nee, je bent aan het talmen.
-Waarom begin je niet bij het begin? -Er is geen begin, geen einde.
Het leven is een plaat met een kras, die blijft hangen.
Maar je herinnert je niet dat je het liedje eerder gehoord hebt.
Dus blijf je dansen.
Meezingen. Onwetend.
Maar jij niet.
Omdat je speciaal bent.
Wat maakt jou speciaal, Gideon?
Ik herinner me het liedje.
En kan de naald verplaatsen.
Je bent er bijna. Goed zo.
Je bent er bijna.
Dit is een wonder.
In de naam van de Vader,
de Zoon,
en de Heilige Geest.
Amen.
'Jonas zat drie dagen en drie nachten in de buik van de walvis.
'En al die tijd bad hij tot God om vergeving.
'Hij beloofde zich nooit te verbergen...'
Gideon, hij schopt.
Hier.
Misschien kan Gideon de kaars voor je uitblazen.
Afblijven.
Gideon.
Lawrence, niet doen.
Gideon, kom terug.
Direct.
'Naakt ben ik uit de schoot mijner moeder gekomen, naakt zal ik daarheen wederkeren.
'De Here heeft gegeven en de Here heeft genomen,
'de naam des Here zij geloofd.'
Dit is het woord van de Here.
Dank de Here.
Als we in de kerk zijn,
zit je stil en toon je respect.
Handen op tafel.
Je hebt je dwaas gedragen.
Ben ik de dwaas?
Jij hebt de hele avond uit de Schrift zitten citeren.
-Besef je dat iedereen je uitlachte? -Nee. Het was alleen jij en hij.
Met andere mannen praten mag niet?
Je mag praten met wie je wilt.
Maar verleid ze niet in het bijzijn van mijn vrienden.
Daar ben je bang voor, niet? Je vrienden.
James is mijn vriend. Hij wil met me praten.
Hij wil niet met je praten, Moira.
-Hij wil je zijn hoer maken. -Mooi.
Misschien moet ik dat toestaan. Kijken hoe een echte beurt voelt.
Vooruit, sla me dan.
Sla me.
Wees lief voor jullie moeder als ik weg ben.
Gideon, pas goed op Malcolm.
Zorg dat hij zich gedraagt.
Waar gaat u heen?
Mama zei dat al het geld weg is.
Mama begrijpt het niet.
Maar papa gaat het regelen, zoals altijd.
Oké?
'"Dit is voor jou", zei de lieve hond.
'"Dank je", zei Thomas.
'"Nu zal ik niet verdrietig meer zijn.
'"Zolang ik dit heb, zal ik aan je denken en zal ik nooit meer eenzaam zijn."'
Lees het nog eens.
Waar gaan we heen?
Papa?
We moeten bidden.
Waarom?
We moeten bidden voor mama's ziel.
Om wat ze gedaan heeft.
Wat heeft ze gedaan?
Iets heel ergs.
Tegen papa.
Tegen God.
Dus moeten we bidden.
Wij alle drie.
Bid met me mee.
Brave jongens.
'Jonas zat drie dagen en drie nachten in de buik van de walvis.
'En al die tijd bad hij tot God om vergeving.'
Afblijven.
Gideon.
'Naakt ben ik uit de schoot mijner moeder gekomen, naakt zal ik daarheen wederkeren.
'De Here heeft gegeven en de Here heeft genomen,
'de naam des Here zij geloofd.'
Met andere mannen praten mag niet?
Je kunt praten met wie je wilt.
Maar verleid ze niet in het bijzijn van mijn vrienden.
'Nu zal ik niet verdrietig meer zijn.
'Zolang ik dit heb, zal ik aan je denken
'en zal ik nooit meer eenzaam zijn.'
Dit is een wonder.
Hier.
Afblijven.
Gideon.
Lawrence, niet doen.
Gideon, kom terug.
Hij wil niet met je praten, Moira.
-Hij wil je zijn hoer maken. -Mooi.
Misschien moet ik dat toestaan. Kijken hoe een echte beurt voelt.
Mijn moeder zou het nooit begrijpen.
Dat zou niemand doen.
Dus liep ik weg.
Zover ik kon komen.
Ik kon nergens heen. Er was niemand die voor me zorgde.
Ik was alleen.
Ik begreep niet wat er gebeurde.
Of waarom.
Maar elk leven kwam met z'n eigen lessen.
Het duurde nooit lang voor ze me vonden.
We zien hem.
Maar elke keer dat ze het deden...
Nee.
Begon ik opnieuw.
Oké.
Dus je zegt dat je hele verdediging
berust op je geloof in wat precies?
-Reïncarnatie? -Herhaling.
Zelfde lichaam, zelfde leven. Ik verdedig me niet.
Ik leg het uit. Het is de waarheid.
Bedankt voor de uitleg. Het verklaart veel.
Niet doen.
Je wilt een psychologische evaluatie laten doen.
Dat zou een vergissing zijn.
Toen ik hier vanavond binnenkwam, zei je dat we elkaar al hadden ontmoet.
Was dat in dit leven of een ander?
Als het dit leven was, zou je je me herinnerd hebben.
Dus dit is allemaal al eerder gebeurd?
-Nee, niet precies. -Lucy.
Je verandert dingen.
Je bedoelt dat je zo weet te overleven?
Want je weet wat er gaat gebeuren?
Voor het grootste gedeelte.
Ik verberg me op onvindbare plekken.
Ik steel alleen als ik niet gepakt word.
Ik vecht alleen als ik weet dat ik kan winnen.
We hebben je huis doorzocht.
Geld gevonden.
Ongeveer 13.000 pond.
-Was dat gestolen? -Nee.
Als ik 18 lijk, hoef ik niet meer te stelen.
Waarom is dat?
Ik kan goed winnaars kiezen.
Evelyn.
Niet te geloven, toch? Met 50 tegen één heeft hij met een neuslengte gewonnen.
Ze kregen een klapband in een bocht.
Iedereen was dood.
Ouders, twee kinderen.
Ik kon ze niet helpen.
Niet in dat leven.
Het maakte niet uit.
FATALE CRASH VOOR GEZIN VAN VIER
Het maakte niet uit, want ik wist het.
Ik wist waarom dit mij overkwam.
Waarom ik dat meisje in het park ontmoet had.
Waarom ik getuige van haar dood was geweest.
Waarom mijn herinneringen me elk leven volgden.
Ik zou dat gezin onthouden. Ik nam hun namen mee mijn graf in.
En nu, in elk nieuw leven, zoek ik ze weer op.
Ik ga naar hun huis op de ochtend van de crash,
en ik zorg dat de auto nooit de oprit verlaat.
Denk je dat je mensen redt?
Dat weet ik.
En in elk nieuw leven leer ik weer wat meer
over de aard van lijden.
Als ik over een tragedie hoor, schrijf ik op wat er gebeurd is.
Waar, wanneer, met wie.
De brand zou ontstaan zijn door kortsluiting
in een wasdroger, waardoor deze 's nachts oververhit raakte.
De fabrikant heeft klanten verzekerd...
En in mijn volgende leven zou ik het verhelpen.
Het vreemde is,
zelfs als ik een brand voorkom, ruik ik nog steeds de rook.
Woningbranden. Auto-ongelukken.
Als je de toekomst kunt zien, kun je 9/11 dan niet voorkomen?
Hoe? Met een telefoontje?
Het proberen waard.
Niet, geloof me. Ik kan 9/11 niet voorkomen.
Nog niet.
Maar ik heb 7/12 voorkomen.
-Wat is 7/12? -Precies.
Dus je bent een held?
Dat zei ik niet.
We vonden kinderporno op je laptop.
Het was mijn laptop niet.
-Nee? -Ik heb 'm van Harold Slade gestolen.
Als ik 'm bij de politie kon krijgen, zou hij gearresteerd worden.
Opgesloten voor...
Maar dat heb je niet gedaan.
Nee. Omdat ik me bedacht had.
-Waarom? -Omdat ik zag wat erop stond.
Ik keek in zijn ziel en zag niets dan vuiligheid.
Daarna wist ik dat hij dood moest.
Je ging weer naar zijn huis en bracht hem om.
Z'n naam van je lijst geschrapt.
Letterlijk, zo blijkt.
Dit zat in je jas toen je gearresteerd werd.
We hebben wat namen, data, verleden, heden, toekomst.
Het is amper leesbaar.
Je moet wat aan je handschrift doen.
Dat zal ik onthouden.
Hier gaat het om.
Toen je dit boek kocht, waren de pagina's blanco.
Inderdaad.
Je zegt dat als er iets gebeurt, je het opschrijft.
Laten we aannemen dat je echt 'terugkomt'.
Bij de volgende herhaling zijn deze pagina's weer blanco.
Je notities gaan niet mee naar het volgende leven.
Dus waarom zou je iets opschrijven?
Herziening.
Als ik reset, heb ik alleen mijn herinneringen.
Dus ik omring me met elk detail.
Ik leer de kwaden van de wereld zoals de tekst van een lied.
Als ik dat boek koop, vul ik het met alles wat ik moet onthouden.
Als ik nieuwe informatie ontdek,
voeg ik die toe.
Ga naar de laatste pagina.
Ik ken je, rechercheur Dhillon.
Ik wil dat je dat begrijpt.
Ik weet precies wat je denkt.
Ik weet wat je gaat doen en wat je gaat zeggen.
Toen je dat boek opende,
wist ik dat je mijn handschrift zou bekritiseren.
Is dat zo?
Kijk zelf maar.
IS DIT BETER, RECHERCHEUR?
Wil je er een?
-Nee. Ik wil weer naar binnen. -Hij bespeelt ons.
Bespeel hem dan terug.
We moeten hem aanmoedigen. Alleen zo krijgen we de waarheid.
Vertelt hij de waarheid?
De waarheid zoals hij die ziet.
Hij doodde zijn vader zodat die hem niet zou doden.
Hij heeft Slade gedood zodat Slade die meisjes niet zou doden.
Toen hij mijn zoon meenam, heeft...
Wat?
Dacht hij dat iemand Isaac iets zou aandoen?
Gideon is verward, maar geen sadist.
Hij denkt dat zijn daden rechtvaardig zijn.
Daarom neemt hij ze mee. Hij denkt dat hij ze redt.
Als hij denkt dat hij Isaac probeert te redden, moet ik weten waarom.
Ik moet weten wat dat betekent.
Het betekent dat Jonah Taylor nog leeft.
Ben je niet bang?
Speel je weleens verstoppertje?
Mensen zullen je gaan zoeken. Je mag niet gevonden worden.
Ik breng je naar een verstopplek.
Ergens veilig.
Waar niemand je wat zal doen.
Vertrouw me, Jonah.
Je kent me niet, maar ik ben een goed mens.
Ik ben een goed mens.
Je zult hem nooit vinden.
Een beetje harder, Mr Shepherd.
Je zult hem nooit vinden.
Op dinsdag 3 februari 2009 reed je naar een huis in Stevenport,
waar je Jonah Edward Taylor ontvoerd hebt, die in zijn achtertuin speelde.
Je zegt dat je mensen redt.
Vertel hoe je hem hebt gered.
Het is moeilijk iets goeds te doen als men je een monster noemt.
Als jij als enige begrijpt dat de wereld vol monsters is.
Ze zien er nooit uit zoals je je ze voorstelt.
Jonah Taylors ouders zouden hem vermoorden
en hem in een ondiep graf begraven.
Waar heb je hem gebracht?
Naar iemand die ik vertrouw.
Bij haar is hij veilig.
Ze zorgt voor hem.
Waarom?
Waarom een ontvoerd kind herbergen
als ze weet dat het hele land naar hem op zoek is?
Ik heb gezegd wat er gebeurt als hij naar huis gaat.
En ze gelooft je?
-Inderdaad. -Waarom?
Omdat ik haar gewekt heb.
Onze levens zijn als sporen in de sneeuw.
Als we ze opnieuw beleven,
lopen we in onze eerdere voetsporen.
Maar als je pad verandert, zijn er geen sporen.
Leven is als waden door een dik poeder.
Sommigen vinden het moeilijk.
Evelyn had moeten sterven
bij een auto-ongeluk op 5 september 1977,
maar dat deed ze niet.
Haar gezin ging verder,
maar Evelyn...
Ze voelde dat er iets verandert was.
Een deel van haar bleef zich dat ongeluk herinneren.
Ze begon dingen te zien die er niet waren.
Verschillende patronen in het behang.
Gewichtloze schaduwen die door de kamer trekken.
En mensen.
Geesten.
Die kwamen en gingen in haar werkelijkheid.
Het ene moment hier, het volgende weg.
Ik besefte dat ze de wereld zag zoals die voorheen was.
De sporen die anderen achterlieten.
Veranderingen geven rimpelingen.
Die rimpelingen volgden haar overal.
Toen ze 19 was, ging ze naar een psychiatrisch ziekenhuis.
Ik redde haar.
Ik hielp haar de verstoringen in haar realiteit te verwerken.
We vonden een oud huis waar de rimpelingen haar niet zouden vinden.
Na verloop van tijd kon ze haar herinneringen begrijpen.
Dus ze is zoals jij?
In veel opzichten, ja.
In elk nieuw leven keren haar herinneringen terug.
Ze weet dus wat ze moet doen.
Maar ze kon de rimpelingen nooit goed aan.
Daarom gaat ze altijd naar datzelfde huis.
Om de wereld te vermijden.
Om bekende patronen te creëren en te herhalen.
Geen geesten, geen schaduwen.
Alleen het gezelschap van een jongetje.
Waar is het huis?
Je zult het nooit vinden.
Dat doe je nooit.
Je geniet ervan, hè?
Die macht, die kennis.
Ik mag graag mensen helpen, de wereld een betere plek maken.
Maar het is niet altijd zo simpel.
ZWANGERE MOEDER VAN TWEE DOODGESTOKEN OM DRUGSSCHULDEN VAN EEN ANDER
Kappen, man. Geen aandacht trekken hier.
Wat is dit?
Dit is geen drive-thru.
Flikker op, man.
Flikker op.
Aiden Stenner stak een zwangere vrouw dood vanwege de drugsschulden van haar vriend.
Als hij sterft, blijft zij leven.
Dat is de ruil.
Ik weet dat het rechtvaardig is.
Maar ik kan hem nog steeds niet in de ogen kijken.
Godver.
Je hebt Aiden Stenner niet gedood.
En zijn slachtoffer was geen zwangere vrouw.
Want toen je vriend die dealers aanviel, was niets meer hetzelfde.
Ik kon de chaos niet volgen. Het spijt me.
Is dat zo?
Je zult je vriend weer zien.
Ooit.
De dood is niet einde verhaal.
Het is maar een leesteken.
Een leesteken? Zie je het zo?
Rechtvaardig je het moorden daarmee?
Er is geen rechtvaardiging.
Ik rouw bij elk leven dat ik neem om het deel van mij dat sterft.
De families van de slachtoffers zullen geroerd zijn.
-Ik ben niet wie jij denkt. -Nee.
Ik begrijp het. Je haat moorden.
Maakt je ziek.
Marteling echter niet.
Wat je met Connor Larson gedaan hebt, voor je hem in de rug schoot.
-Hij verkracht vijf vrouwen. -Dat is niet waar.
Ik heb hem tegengehouden.
Omdat ik het voorkomen heb.
Waarom martelen en niet doden?
Dat was geen marteling.
Wat was het dan?
Het was een experiment.
Angst kan iemands aard veranderen.
En angst overstijgt levens.
Stel je voor dat je een moordenaar angst voor bloed aan zou kunnen jagen
of een verkrachter van seks laat walgen.
Tering.
Het stopt nooit.
Die eeuwige herhaling, alle dood, al het lijden...
Wat ik ook doe, het komt terug.
Maar als ik iemands innerlijk verander, een knop om kan zetten,
dan is er hoop.
Hoop voor hun slachtoffers?
Hoop voor mij.
Het probleem is dat ik altijd tijd te kort kom.
En altijd hier beland.
Deze kamer, deze boeien.
Wat ik ook doe, waar ik ook ga,
iemand vindt me uiteindelijk en het is altijd dezelfde rechercheur.
Ik moet loonsverhoging vragen.
Ja, misschien wel.
Als het altijd zo eindigt, heb je me dit eerder verteld.
Dat heb ik ook.
-En heb ik je geloofd? -Nee.
Waarom het dan nog eens vertellen?
Omdat ik je niet probeer te overtuigen, rechercheur Dhillon.
Lucy,
ik vertel de waarheid.
Ik kan het je bewijzen.
Jij kunt het jezelf bewijzen.
Het is één vraag.
Lucy, denk eens goed na.
Wat is het ergste wat je ooit meegemaakt hebt?
Ik bleef voor jou in leven.
Opgesloten, 25 jaar alleen.
Wachtend tot je terug zou komen.
Het waren de langste 25 jaar ooit geleefd.
Ik moest een cel delen met een beest dat zijn vrouw en kind vermoord had.
Hij kon er niks aan doen, zei hij. Hij had een kwade dronk.
Een kwade dronk.
Wat kijk jij?
Zijn naam kwam op de lijst.
Er kwamen veel namen op.
Resetten is niet moeilijk voor me.
Een stuk glas of een scheermesje is genoeg.
Maar ik bleef. Ik heb de cel voor je doorstaan.
Nu wil ik dat jij iets voor mij doet.
Onthoud het, Lucy.
Onthoud het en beantwoord de vraag.
Wat is het ergste wat je ooit meegemaakt hebt?
Mammie.
Lucy, wat is er?
Nee, ze heeft het niet... Ze is niet...
Ik heb het veranderd.
-Het voorkomen. -Ga zitten.
Je vertelde me het ergste wat je ooit is overkomen
en 30 jaar geleden heb ik dat voorkomen.
Ik heb bij je thuis ingebroken
en de slagpin uit je opa's oude jachtgeweer gehaald.
Je moeder haalde de trekker over.
Ze stond op het randje.
Maar ze kreeg een tweede kans.
Daarna heb je een heel ander leven geleid.
Lucy, we moeten weg.
-Geef haar even. -Bek dicht.
Kom op, je hoort hier niet te zijn.
Je hoort veel dingen niet te zijn. Dit is niet jouw leven.
Sorry.
Lucy.
Doe open.
Lucy, doe open.
Je zei dat ik een ander leven had. Hoe anders?
Elk leven dat je ooit geleid hebt. Je maakt nu nieuwe sporen.
-Hoe dan? -Ik kan je helpen herinneren.
Je ontwaakt pas als je er alleen komt.
We moeten je wekken, omdat ik een belofte gedaan heb.
Bij onze laatste ontmoeting vroeg je me dit te doen.
We wisten niet hoe anders je leven zou zijn.
Je bent niet wie je was.
Ik was getrouwd...
-Met Mike? -Nee.
-Dus, Isaac... -Hij hoort hier niet te zijn.
-Daarom wilde je hem meenemen. -Nee.
Nee, dat wilde ik niet.
Dat wilde ik niet.
Nee.
Geef me je schoenveter.
-Wat? -Toe, geef me je schoenveter.
-Toe. -Niet doen.
Ik wil je iets laten zien.
Ik ga je er niet mee wurgen. Toe.
Elke knoop is het einde van een leven
en het begin van het volgende.
Ik dacht altijd dat het een rechte lijn was.
Je leeft, je sterft.
Zo ervaar ik het.
Maar ik zag niet het hele plaatje.
Wat als wanneer we 'n nieuwe lus beginnen, het inderdaad een lus is?
Het is een nieuw leven, maar volgt dezelfde kromming.
Ik kan me vorige levens herinneren.
Ze gebeuren in mijn verleden, maar ze gebeuren ook in mijn heden.
Gelijktijdig. Parallel.
En nu zijn deze lussen zo strak gewikkeld dat ze elkaar bijna raken.
Daarom vangen we een glimp op van de wereld van vroeger.
Je wordt 's nachts wakker van een nooit afgevuurd schot.
Je ziet de dingen die waren en die niet waren.
Je hoorde nooit in dat huis te wonen.
Isaac ook niet.
Maar Isaac is niet zoals wij.
Hij is niet aan dit leven gebonden.
Waar jij de echo's van eerdere lussen kunt zien,
kan hij ze aanraken.
Met ze spreken.
Soms raakt hij uit balans
en glijdt hij van het ene leven in het andere.
Verdwijnt hij helemaal uit onze wereld.
Maar waarom? Waarom Isaac?
Omdat hij een anomalie is.
Hij hoort niet te bestaan.
Zal ik 'm voor je aanzetten?
Of niet. Blijf maar gewoon in de ruimte staren.
Kom hier.
Kom. Ik zal je een verhaal vertellen. Mam zegt dat je dat leuk vindt.
Op een keer was ik uit eten met een meisje dat Sonya heette.
Ze was knap, maar doodsaai.
Nul gevoel voor humor.
Jij had haar gemogen.
Hoe dan ook. Ongeveer halverwege de maaltijd,
hoorde ik een mooie lach.
Die vrouw was met vrienden aan het drinken
en ze lachte zo hard
dat er pina colada uit haar neus kwam.
Weet je wat een pina colada is?
Mensen drinken het in de zon.
Het regende buiten, maar dat kon haar niet schelen.
Ze wilde gewoon een drankje met een paraplu erin.
Omdat het leuk was.
Sonya ging in een taxi naar huis.
Maar ik bleef en raakte in gesprek met de dame met de pina colada.
Zes maanden later trouwde ik met haar.
En de drie jaar erop hebben we samen gelachen.
De gelukkigste jaren van mijn leven.
En toen...
kwam jij erbij en was het voorbij.
Geen pina colada's meer, geen gelach meer.
Je hebt ons leven verwoest.
Weet je dat?
Voel je iets?
Het lijkt alsof er niemand in zit.
Ga ergens anders spelen.
Er is een essentie in elk mensenleven
die meegaat naar de volgende lus.
Isaac heeft die niet. Dat kan hij niet.
Je weet wat ik bedoel. Die vonk van menselijkheid,
een geest, een ziel.
Hij kwam uit niets, hij zal naar niets terugkeren.
Hij is een lege huls.
Verstoken van leven, verstoken van liefde.
Je probeerde hem leven in te blazen met liefde, maar dat kan niet.
Dat gaat niet werken.
Hij zal nooit van jou houden.
Hij zal nooit vreugde voelen.
Hij zal nooit echt zijn.
LEEG
Je geeft om je zoon,
maar hij is niet de echte reden dat je hier bent.
Ik geloofde je bijna.
Maar je hebt jezelf verraden.
Hoezo?
Mijn zoon houdt van mij.
Heeft hij dat ooit gezegd?
Heb jij dat?
Is er met al je wijsheid, in al die levens die je zogenaamd geleid hebt,
ooit van jou gehouden?
Heb jij ooit van iemand gehouden?
Jij bent de lege huls, Gideon.
Mijn zoon is echter dan jij ooit kunt hopen te zijn.
Tot kijk.
Tot gauw.
Isaac?
Nieuw bericht.
Mam.
Papa heeft me koud gemaakt.
Ik wil dat je naar huis komt.
Kom alsjeblieft naar huis, mammie.
Ik hou van je.
Mike?
Mike, waar is Isaac?
Mike?
Mike, waar is Isaac?
-Zeg waar hij is. -Het spijt me.
-Ik ben teruggegaan voor hem. -Wat?
Ik kon hem niet vinden.
Het spijt me.
-Niet doen. -Lucy.
Isaac?
Isaac.
Rechercheur Chambers?
Is iedereen eruit gekomen?
Ik geloof van wel.
Ze behandelen brandwonden bij de moeder.
Is alles in orde, mevrouw?
Het is niks, gewoon een gevoel.
Déjà vu.
Ondertiteld door: Chris Freriks
Creatief Supervisor Xander Purcell