ซีรีส์ตอนนี้มีเรื่องอ่อนไหว การฆ่าตัวตาย และหัวข้อที่เกี่ยวข้อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการชม
ผมตายไปหลายครั้ง เกินกว่าที่ผมจะจำได้
เร็ว
ช้า
เจ็บปวด สงบสุข
ในตอนสุดท้าย มันก็เหมือนกันหมด
ความหนาวค่อยๆ เบาบางลงจนว่างเปล่า
ผมไม่มีตัวตนอีกต่อไป
จากนั้น
ประสาทสัมผัสทีละอย่าง ทีละนิด
ผมกลับมา
คุณกำลังจะบอกว่า คุณฟื้นจากความตายได้เหรอ
ไม่มีใครฟื้นจากความตายได้
แต่เราทุกคนกลับมา
คุณว่าจะบอกเราว่าทำไมคุณถึงฆ่าพ่อของคุณ
นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่
ไม่ คุณกำลังถ่วงเวลาอยู่
- ทำไมคุณไม่เริ่มตั้งแต่ต้นเลยล่ะ - ไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีจุดจบ
ชีวิตคือแผ่นเสียงที่มีรอยขีดข่วน เล่นวนซ้ำแล้วซ้ำอีก
แต่คุณจำไม่ได้ว่า คุณเคยได้ยินเพลงนั้นมาก่อน
คุณจึงเต้นต่อไปเรื่อยๆ
ร้องเพลงคลอ ไม่ได้เอะใจ
แต่ไม่ใช่คุณ
เพราะคุณเป็นคนพิเศษ
อะไรทำให้คุณพิเศษ กิเดียน
ผมจำเพลงนั้นได้
และผมเลือกเล่นเพลงท่อนไหนก็ได้
ลางมรณะ
เกือบแล้ว นั่นแหละ นั่นแหละ
ใกล้แล้ว
เราสร้างปาฏิหาริย์
ในนามของพระบิดา
พระบุตร
และพระจิต
อาเมน
"โจน่าห์อยู่ในท้องของปลาวาฬ เป็นเวลาสามวันสามคืน
"และตลอดช่วงเวลานั้น เขาอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อขออภัย"
"เขาสัญญาว่าจะไม่พยายามซ่อน..."
กิเดียน เขาดิ้นด้วย
นี่
หรือจะให้กิเดียนเป่าเทียนแทนลูก
อย่าแตะต้องนะ
กิเดียน
ลอว์เรนซ์ หยุดนะ
กิเดียน กลับมานี่
เดี๋ยวนี้
"เราเปลือยเปล่ามาจากครรภ์มารดา และเราก็จะจากไปอย่างเปลือยเปล่า
"พระเจ้าประทานให้ พระเจ้านำกลับไป
"ขอสรรเสริญพระนามของพระเจ้า"
นี่คือคำตรัสของพระเจ้า
ขอบคุณพระเจ้า
เวลาเราอยู่ในโบสถ์
ลูกนั่งนิ่งๆ และแสดงความเคารพ
เอามือวางบนโต๊ะ
คุณทำตัวโง่เง่า
ฉันเหรอที่โง่
คุณคือคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น อ่านพระคัมภีร์ทั้งคืน
- คุณรู้มั้ยว่าทุกคนหัวเราะเยาะคุณ - ไม่ใช่ มีแค่คุณกับเขา
ตอนนี้ฉันคุยกับผู้ชายคนอื่นไม่ได้เลยใช่มั้ย
คุณพูดกับใครก็ได้ที่คุณอยากพูด
แค่อย่าชวนเขาขึ้นเตียง ต่อหน้าเพื่อนๆ ผม
นั่นคือสิ่งที่คุณเกลียดใช่มั้ย เพื่อนๆ ของคุณ
เจมส์เป็นเพื่อนฉัน เขาอยากคุยกับฉัน
เขาไม่อยากคุยกับคุณ มอยร่า
- เขาอยากให้คุณเป็นกะหรี่ของเขา - ดี
บางทีฉันควรปล่อยให้เขาทำ ดูสิว่ามันจะรู้สึกยังไงเมื่อทำอย่างถูกวิธี
เอาเลย ตีฉันสิ
ตีฉันเลย
ลูกๆ เป็นเด็กดีกับแม่นะตอนที่พ่อไม่อยู่
กิเดียน ดูแลมัลคอล์มด้วย
ให้น้องเป็นเด็กดี
พ่อจะไปไหน
แม่บอกว่าพ่อเสียเงินหมดแล้ว
แม่ไม่เข้าใจ
แต่พ่อจะแก้ไขมัน เหมือนที่พ่อทำมาตลอด
โอเคนะ
"'นี่สำหรับคุณ' สุนัขใจดีกล่าว
'"ขอบคุณ' โทมัสตอบ
"'ตอนนี้ฉันไม่ต้องเศร้าอีกต่อไปแล้ว
"ตราบใดที่ฉันมีสิ่งนี้ ฉันจะคิดถึงคุณและฉันจะไม่มีวันเหงาอีก'"
อ่านอีกรอบสิ
เรากำลังจะไปไหนกัน
พ่อ
เราต้องสวดมนต์
ทำไม
แม่อยากให้เราสวดมนต์ให้จิตวิญญาณเธอ
สำหรับสิ่งที่แม่ทำ
แม่ทำอะไร
แม่ทำความผิดร้ายแรง
ต่อพ่อ
ต่อพระเจ้า
ดังนั้นตอนนี้เราต้องสวดมนต์
เราทั้งสามคน
สวดมนต์กับพ่อนะ
เด็กดี
"โจน่าห์อยู่ในท้องของปลาวาฬ เป็นเวลาสามวันสามคืน
"และตลอดช่วงเวลานั้น เขาอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อขออภัย"
อย่าจับ
กิเดียน
"เราเปลือยเปล่ามาจากครรภ์มารดา และเราก็จะจากไปอย่างเปลือยเปล่า
"พระเจ้าประทานให้ พระเจ้านำกลับไป
"ขอสรรเสริญพระนามของพระเจ้า"
ตอนนี้ฉันคุยกับผู้ชายคนอื่นไม่ได้เลยใช่มั้ย
คุณพูดกับใครก็ได้ที่คุณอยากพูด
แค่อย่าชวนเขาขึ้นเตียงต่อหน้าเพื่อนผม
"ตอนนี้ฉันไม่ต้องเศร้าอีกต่อไปแล้ว
"ตราบใดที่ฉันมีสิ่งนี้ ฉันจะคิดถึงคุณ
"และฉันจะไม่มีวันเหงาอีก"
เราสร้างปาฏิหาริย์
นี่
อย่าจับ
กิเดียน
ลอว์เรนซ์ หยุดนะ
กิเดียน กลับมานี่
เขาไม่อยากคุยกับคุณ มอยร่า
- เขาอยากให้คุณเป็นกะหรี่ของเขา - ดี
บางทีฉันควรปล่อยให้เขาทำ ดูสิว่ามันจะรู้สึกยังไงเมื่อทำอย่างถูกวิธี
ผมรู้ว่าแม่ของผมคงไม่มีวันเข้าใจ
คงไม่มีใครเข้าใจ
ผมเลยหนีไป
ไกลเท่าที่ผมจะไปได้
ผมไม่มีที่ไป ไม่มีคนดูแลผม
ผมอยู่ตัวคนเดียว
ผมไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
หรือทำไม
แต่ทุกชีวิตมาพร้อมกับบทเรียนของตัวเอง
ไม่นานพวกเขาก็พบตัวผม
เราเจอเขาแล้ว
แต่ทุกครั้งที่พวกเขาหาผมเจอ...
ไม่
ผมเริ่มใหม่อีกครั้ง
โอเค
คุณกำลังบอกว่าข้อแก้ต่างทั้งหมดของคุณ
คือความเชื่อของคุณในเรื่อง... อะไรนะ
- การกลับมาเกิดใหม่ - การเกิดขึ้นใหม่
ร่างเดิม ชีวิตเดิม มันไม่ใช่ข้อแก้ต่าง
มันคือคำอธิบาย มันเป็นความจริง
ขอบคุณที่ให้ความกระจ่าง มันช่วยได้มาก
ได้โปรด อย่า
คุณอยากส่งผมไปรับ การประเมินทางจิตวิทยา
มันจะเป็นความผิดพลาด
ตอนฉันเดินเข้ามาที่นี่คืนนี้ คุณบอกฉันว่าเราเคยเจอกันแล้ว
มันเป็นช่วงชีวิตนี้หรือชีวิตอื่น
ถ้ามันเป็นช่วงชีวิตนี้ คุณคงจำผมได้แล้ว
งั้นทั้งหมดนี้ก็เคยเกิดขึ้นมาแล้วเหรอ
- ก็ไม่เชิง - ลูซี่
คุณเปลี่ยนสิ่งต่างๆ
คุณกำลังบอกว่านั่นคือวิธี ที่ทำให้คุณอยู่รอดมาได้
เพราะคุณรู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น
ส่วนใหญ่แล้ว
ผมแค่ซ่อนตัวในที่ที่คนจะหาผมไม่เจอ
ผมจะขโมยก็ต่อเมื่อผมจะไม่ถูกจับได้
ผมจะสู้ก็ต่อเมื่อผมรู้ว่าผมเอาชนะได้
เราค้นบ้านริมทางรถไฟของคุณ
เจอเงินสด
ประมาณ 13,000 ปอนด์
- เงินนั่นถูกขโมยมารึเปล่า - ไม่ใช่
เมื่อผมอายุ 18 ปี ผมไม่จำเป็นต้องขโมยอีกต่อไป
ทำไมละ
ผมเลือกผู้ชนะได้เก่งมาก
เอฟลิน
คุณเชื่อมั้ยครับ ที่ห้าสิบต่อหนึ่ง ชนะขาดลอย
ยางรถพวกเขาเส้นหนึ่งระเบิดกลางโค้ง
พวกเขาตายหมด
พ่อแม่ ลูกสองคน
ผมช่วยพวกเขาไม่ได้
ไม่ใช่ในชีวิตนั้น
แต่มันไม่สำคัญหรอก
อุบัติเหตุมรณะ ยกครัวสี่ศพ
มันไม่สำคัญเพราะผมรู้ล่วงหน้า
ผมรู้ว่าทำไมเรื่องนี้ถึงเกิดขึ้นกับผม
ผมรู้ว่าทำไมผมถึงได้พบกับ เด็กผู้หญิงคนนั้นในสวนสาธารณะ
ผมรู้ว่าทำไมผมถึงได้เห็นการตายของเธอ
ทำไมความทรงจำของผมตามผมมาทุกชีวิต
ผมจำครอบครัวนั้นได้ ผมเก็บชื่อพวกเขาเป็นความลับจนวันตาย
และตอนนี้ ในทุกชีวิตใหม่ ผมพบพวกเขาอีกครั้ง
ผมไปที่บ้านพวกเขาในเช้าวันเกิดอุบัติเหตุ
และผมทำให้รถไม่สามารถแล่นออกไปได้
คุณคิดว่าคุณกำลังช่วยผู้คนเหรอ
ผมรู้ว่าผมทำอยู่
และในทุกชีวิตใหม่ ผมเรียนรู้เพิ่มเติมนิดหน่อย
เกี่ยวกับธรรมชาติของความทรมาน
เมื่อผมได้ยินเรื่องโศกนาฏกรรม ผมจดบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้น
ที่ไหน เมื่อไหร่ กับใคร
เหตุไฟไหม้เกิดจาก ความผิดพลาดของระบบไฟฟ้า
ของเครื่องอบผ้าใหม่เอี่ยม ทำให้มันร้อนมากเกินไปในตอนกลางคืน
ผู้ผลิตให้ความมั่นใจกับลูกค้า...
และในชีวิตต่อไปของผม ผมจะแก้ไขมัน
สิ่งที่แปลกคือ
แม้ผมหยุดไฟไว้ได้ ผมยังคงได้กลิ่นควัน
ไฟไหม้บ้าน รถคว่ำ
ถ้าคุณมองเห็นอนาคตได้จริง ทำไมไม่หยุดเหตุก่อการร้าย 9/11
ทำยังไง ด้วยโทรศัพท์เหรอ
มันคุ้มที่จะลอง
ไม่คุ้มหรอก เชื่อผมเถอะ ผมหยุดเหตุการณ์ 9/11 ไม่ได้
ยังไม่ได้
แต่ผมหยุดเหตุการณ์ 7/12 ได้
- อะไรคือ 7/12 - แน่นอน
งั้นคุณก็เป็นฮีโร่สินะ
ผมไม่เคยพูดแบบนั้น
เราพบสื่อลามกอนาจารเด็ก ในแล็ปท็อปของคุณ
มันไม่ใช่แล็ปท็อปของผม
- ไม่ใช่เหรอ - ผมขโมยมาจากแฮโรลด์ สเลด
ผมคิดว่าถ้าผมเอามัน ไปให้คนที่ใช่ เขาจะถูกจับกุม
ถูกขังก่อนที่...
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณทำ
ไม่ใช่ เพราะผมเปลี่ยนใจ
- ทำไม - เพราะผมเห็นสิ่งที่อยู่ในนั้น
ผมมองเข้าไปในจิตวิญญาณของเขา ผมเห็นแต่ความเลวทรามต่ำช้า
หลังจากนั้น ผมรู้ว่าเขาต้องตาย
คุณกลับไปที่บ้านเขา และคุณฆ่าเขา
ขีดชื่อเขาออกจากรายชื่อของคุณ
เหมือนที่มันเกิดขึ้นจริงๆ
สิ่งนี้อยู่ในเสื้อแจ็กเก็ต ของคุณตอนที่คุณถูกจับ
เรามีชื่อ วันที่ อดีต ปัจจุบัน อนาคต
แทบอ่านไม่รู้เรื่อง
คุณต้องฝึกคัดลายมือหน่อย
นี่ ผมจะจำเรื่องนั้นไว้นะ
เรื่องของเรื่องคือ
ตอนที่คุณซื้อสมุดเล่มนี้มา หน้ากระดาษมันว่างเปล่า
ใช่แล้ว
คุณพูดว่าเมื่อมีอะไรเกิดขึ้น คุณจดมันลงไป
เอาเป็นว่า คุณ "เกิดขึ้นใหม่ " จริงๆ
ในการเกิดขึ้นใหม่ครั้งต่อไป หน้ากระดาษเหล่านี้กลับมาว่างเปล่า
โน้ตของคุณตามคุณไปชาติหน้าไม่ได้
แล้วทำไมต้องจดอะไรให้ลำบาก
เพื่อทบทวน
เมื่อผมรีเซ็ตตัวเอง ผมจะเหลือแค่ความทรงจำ
ผมจึงรวบรวมรายละเอียดทุกอย่าง
ผมเรียนรู้ความโหดร้ายของโลก เหมือนการจำเนื้อเพลงเพลงหนึ่ง
ตอนผมซื้อสมุดเล่มนั้น ผมเติมมันด้วยทุกอย่างที่ผมต้องจดจำ
และเมื่อผมค้นพบข้อมูลใหม่
ผมเพิ่มมันเข้าไป
เปิดหน้าสุดท้ายสิ
ผมรู้จักคุณ สารวัตรสืบสวนดิลลอน
ผมอยากให้คุณเข้าใจเรื่องนั้น
ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่
ผมรู้ว่าคุณกำลังจะทำอะไร และคุณกำลังจะพูดอะไร
ตอนที่คุณโชว์สมุดเล่มนั้น
ผมรู้ว่าคุณกำลังจะวิจารณ์ลายมือผม
งั้นเหรอ
ดูด้วยตัวเองสิ
แบบนี้ดีขึ้นมั้ย สารวัตร
เอาสักมวนมั้ย
- ไม่ ฉันอยากกลับเข้าไป - เขากำลังเล่นเกมกับเรา
ก็เล่นกับเขาสิ
เราต้องตามใจเขา มันเป็นทางเดียวที่จะนำไปสู่ความจริง
เขาพูดความจริงอยู่เหรอ
ผมว่าเขากำลังพูดความจริง ในแบบที่เขาเห็นมากกว่า
เขาฆ่าพ่อของเขา เพื่อไม่ให้พ่อของเขาฆ่าเขา
เขาฆ่าสเลดเพื่อไม่ให้สเลด ฆ่าผู้หญิงพวกนั้น
และตอนที่เขา เอาตัวลูกชายฉันไป ราวี...
อะไร
เขาอาจจะคิดรึเปล่าว่า มีคนจะทำร้ายไอแซค
กิเดียนสร้างภาพลวงตาตัวเอง แต่ไม่ได้ซาดิสต์
เขาคิดว่าการกระทำของเขาชอบธรรม
เขาก็เลยพาตัวพวกเขาไป เขาคิดว่าเขากำลังช่วยคนพวกนั้น
ถ้าเขาคิดว่าเขากำลังพยายาม ช่วยไอแซค ฉันต้องรู้ว่าทำไม
ฉันต้องรู้ว่ามันหมายถึงอะไร
หมายความว่า โจน่าห์ เทย์เลอร์ยังมีชีวิตอยู่
หนูไม่กลัวเหรอ
หนูเคยเล่นซ่อนหามั้ย
ผู้คนกำลังตามหาหนู อย่าให้พวกเขาหาหนูเจอนะ
ฉันจะพาหนูไปซ่อนตัว
ที่ที่ปลอดภัย
ที่ที่ไม่มีใครทำร้ายหนูได้
หนูไว้ใจฉันได้ โจน่าห์
ฉันรู้ว่าหนูไม่รู้จักฉัน แต่ฉันเป็นคนดี
ฉันเป็นคนดี
คุณจะไม่มีวันหาเขาเจอ
พูดดังขึ้นหน่อย คุณเชพเพิร์ด
คุณจะไม่มีวันหาเขาเจอ
เมื่อวันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ 2009 คุณขับรถไปที่บ้านหลังหนึ่งในสตีเวนพอร์ต
คุณลักพาตัวโจน่าห์ เอ็ดเวิร์ด เทย์เลอร์ ตอนเขาเล่นอยู่ในสวนหลังบ้าน
คุณบอกว่าคุณกำลังช่วยผู้คน
บอกเราหน่อยว่าคุณช่วยเขายังไง
มันยากที่จะทำความดี เมื่อผู้คนเรียกคุณว่าสัตว์ประหลาด
เมื่อคุณเป็นคนเดียวที่เข้าใจ ว่าโลกเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด
พวกมันแค่ไม่เหมือน กับที่คุณจินตนาการไว้
พ่อแม่ของโจน่าห์ เทย์เลอร์กำลังจะฆ่าเขา
และฝังเขาในหลุมฝังศพตื้นๆ
คุณพาเขาไปที่ไหน
ผมทิ้งเขาไว้กับคนที่ผมไว้ใจ
เธอให้เขาอยู่ในที่ปลอดภัย
ดูแลเขา
ทำไม
ทำไมเธอถึงซ่อนเด็กที่ถูกลักพาตัวไป
เมื่อเธอรู้ดีว่าทั้งประเทศกำลังตามหาเขา
ผมอธิบายว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขากลับบ้านไป
และเธอเชื่อคุณเหรอ
- ใช่แล้ว - ทำไม
เพราะผมทำให้เธอฟื้นขึ้นมา
ชีวิตเราดำเนินไปเหมือนร่องรอยในหิมะ
และเมื่อเราใช้ชีวิตอีกครั้ง
ก็เหมือนเราเดินไป ตามรอยที่เราเคยทิ้งไว้
แต่ถ้าเส้นทางของคุณเปลี่ยน ก็ไม่มีร่องรอยให้ตาม
และการใช้ชีวิตก็เหมือนกับ การลุยผ่านหิมะหนาๆ
บางคนพบว่ามันยาก
เอฟลินควรต้องตาย
ในอุบัติเหตุรถชน ในวันที่ 5 กันยายน 1977
แต่เธอไม่ตาย
ครอบครัวของเธอใช้ชีวิตต่อไป
แต่เอฟลิน...
เธอรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่เปลี่ยนไป
ส่วนหนึ่งของเธอ คงจะจำเหตุการณ์รถชนได้ตลอด
เธอเริ่มเห็นสิ่งที่ไม่มีอยู่ต่อหน้า
รูปแบบต่างๆ ในวอลล์เปเปอร์
เงาไร้น้ำหนักผ่านห้องไป
และผู้คน
ผี
ล่องลอยเข้าๆ ออกๆ ในโลกความจริงของเธอ
มีอยู่หนึ่งนาที จากนั้นก็หายไป
ผมเลยเข้าใจว่าเธอเห็นโลก อย่างที่มันเคยเป็นมาก่อน
ร่องรอยที่คนอื่นทิ้งไว้เบื้องหลัง
ทุกการเปลี่ยนแปลงทำให้เกิดระลอกคลื่น
ระลอกคลื่นพวกนั้นตามเธอไปทุกหนทุกแห่ง
ตอนเธออายุ 19 เธอไปรักษาตัวเองที่โรงพยาบาลจิตเวช
ผมพาเธอออกมา
ผมช่วยเธอให้ยอมรับ ความผิดปกติเล็กน้อยในความจริงของเธอ
เราหาบ้านเก่าหลังหนึ่งให้เธออยู่ ที่ที่ระลอกคลื่นจะกระเพื่อมไปไม่ถึง
และหลังจากนั้น เธอก็สามารถ ทำความเข้าใจกับความทรงจำของเธอได้
งั้นเธอก็เหมือนคุณ
เหมือนในหลายๆ ด้าน
ในทุกชีวิตใหม่ ความทรงจำของเธอกลับมา
เธอจึงรู้ว่าเธอต้องทำอะไร
แต่เธอทนกับระลอกคลื่นพวกนั้นไม่ได้
เธอถึงย้ายไปอยู่ที่บ้านหลังเดิมตลอด
เพื่อไปให้พ้นจากโลกใบนี้
เพื่อสร้างรูปแบบที่คุ้นเคย และสามารถทำซ้ำได้
ไม่มีผี ไม่มีเงา
มีแค่เด็กชายไร้เดียงสา ตัวเล็กๆ อยู่เป็นเพื่อน
บ้านนี้อยู่ที่ไหน
คุณจะไม่มีวันหามันเจอ
คุณไม่เคยเจอ
คุณสนุกกับมันใช่ไหม
พลังนี้ ความรู้นี้
ผมสนุกกับการช่วยผู้คน ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น
แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้นเสมอไป
แม่ลูกสองถูกแทงตาย พร้อมลูกในครรภ์ ปมหนี้ยาเสพติดข้ามเขต
เฮ้ย หยุดได้แล้ว ที่นี่ต้องอยู่กันเงียบๆ
นั่นใคร
ที่นี่ไม่ใช่ไดรฟ์ทรูนะโว้ย
ถอยไป
เอเดน สเตนเนอร์แทงหญิงท้องจนตาย เพราะแฟนของเธอติดหนี้ยาเสพติด
ถ้าเขาตาย เธอก็รอด
นั่นคือข้อแลกเปลี่ยน
ทีนี้ ผมรู้ว่ามันถูกต้อง
แต่ผมไม่สามารถสบตาเขาได้
บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย
บ้าเอ๊ย
คุณไม่ได้ฆ่าเอเดน สเตนเนอร์
และเหยื่อของเขาไม่ใช่หญิงตั้งครรภ์
ไม่ เพราะหลังจากที่เพื่อนคุณเริ่มสงคราม กับแก๊งค้ายาพวกนั้น ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ผมตามรอยความอลหม่านไม่ได้ ผมเสียใจ
งั้นเหรอ
คุณจะได้เจอเพื่อนคุณอีกครั้ง
สักวันหนึ่ง
ความตายไม่ใช่ฉากจบของเรื่อง
มันเป็นเครื่องหมายวรรคตอน
เครื่องหมายวรรคตอน คุณมองมันอย่างนั้นเหรอ
คุณอ้างเหตุผลแบบนั้นในการฆ่าคนเหรอ
ไม่มีการอ้างเหตุผล
ทุกครั้งที่ผมปลิดชีวิตคน ผมเสียใจกับส่วนหนึ่งของผมที่ตายไป
ผมจะบอกครอบครัวของเหยื่อ พวกเขาคงซาบซึ้งมาก
- ผมไม่ใช่คนที่คุณคิดว่าผมเป็น - ไม่ใช่
ผมเข้าใจคุณ คุณเกลียดการฆาตกรรม
ทำให้คุณไม่สบาย
แล้วการทรมานคนอื่นล่ะ
ผมเห็นสิ่งที่คุณทำกับคอนเนอร์ ลาร์สัน ก่อนที่คุณจะยิงเขาเข้าข้างหลัง
- เขาข่มขืนผู้หญิงห้าคน - ลาร์สันไม่เคยข่มขืนใคร
ใช่ เพราะผมหยุดเขาก่อน
เพราะผมหยุดเหตุการณ์นั้น
ทำไมต้องทรมานเขา ทำไมไม่ฆ่าเขาเลย
นั่นไม่ใช่การทรมาน
มันคืออะไร
มันเป็นการทดลอง
ความกลัวสามารถเปลี่ยนธรรมชาติคนได้
และความกลัวดำรงอยู่ข้ามช่วงชีวิต
ลองคิดดูสิ ถ้าคุณทำให้ฆาตกรกลัวเลือดได้
หรือคนชอบข่มขืนรังเกียจเรื่องเพศ
อะไรกันวะ
เฮ้ย
มันไม่จบไม่สิ้น
การกลับมาใหม่เรื่อยๆ ความตายและความทุกข์ทรมานทั้งหมด
ไม่ว่าผมจะทำอะไร มันจะกลับมาอีก
แต่ถ้าผมเปลี่ยนคนจากข้างในได้ สับสวิตช์
มันก็จะมีความหวัง
ความหวังสำหรับเหยื่อพวกเขา
ความหวังสำหรับผม
ปัญหาเดียวก็คือเวลาผมหมดก่อนเสมอ
และผมมาจบที่นี่เสมอ
ห้องนี้ กุญแจมือพวกนี้
ไม่ว่าผมจะทำอะไร ไม่ว่าผมจะไปที่ไหน
ในที่สุดก็มีคนหาผมเจอ ตำรวจสืบสวนคนเดิมเสมอ
บางทีผมน่าจะขอขึ้นเงินเดือน
ใช่ คุณควรทำ
ถ้าเรามาจบที่นี่เสมอ คุณก็ต้องเคยบอกผมเรื่องนี้มาก่อน
ใช่ ผมเคยบอก
- แล้วผมเชื่อคุณมั้ย - ไม่ คุณไม่เคยเชื่อ
แล้วทำไมต้องบอกให้ลำบาก
เพราะผมไม่ได้พยายาม โน้มน้าวคุณ สารวัตรดิลลอน
ลูซี่
ผมพูดความจริง
และผมพิสูจน์ให้คุณเห็นได้
คุณพิสูจน์ให้ตัวคุณเองเห็นได้
แค่คำถามเดียว
ลูซี่ คิดให้ดี
อะไรที่แย่ที่สุดที่คุณเคยประสบมา
ผมมีชีวิตอยู่เพื่อคุณ
ถูกคุมขังอยู่คนเดียว 25 ปี
รอให้คุณกลับมา
มันเป็นเวลา 25 ปี ที่ยาวนานที่สุดที่ผมเคยมีชีวิตมา
พวกเขาให้ผมอยู่ร่วมห้องขัง กับสัตว์ร้ายที่ฆ่าภรรยาและลูกของเขา
บอกว่ามันไม่ใช่ความผิดของเขา การดื่มเหล้าทำให้เขาคลุ้มคลั่ง
อารมณ์ร้อน
มองอะไรวะ
ผมเพิ่มชื่อเขาลงไปในรายชื่อ
ผมเพิ่มชื่อเข้าไปหลายชื่อ
มันไม่ยากสำหรับผมที่จะรีเซ็ต
ผมต้องการแค่เศษแก้ว หรือใบมีดโกน
แต่ผมอดทน ผมทนทุกข์ทรมานในคุกเพื่อคุณ
ตอนนี้ผมต้องการให้คุณ ทำอะไรบางอย่างให้ผม
จำไว้นะ ลูซี่
จำไว้ และตอบคำถามนี้
อะไรที่แย่ที่สุดที่คุณเคยประสบมา
แม่
ลูซี่ เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่ เธอไม่ได้... เธอไม่... เธอ...
ผมเปลี่ยนมัน
- ผมหยุดมันได้ - นั่งลง
คุณบอกผมเรื่องสิ่งเลวร้าย ที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับคุณ
และเมื่อ 30 ปีก่อน ผมหยุดมันได้
ผมบุกเข้าไปในบ้านของคุณ
ผมเอาเข็มแทงชนวน ออกจากปืนลูกซองเก่าของปู่คุณ
แม่ของคุณเหนี่ยวไก
เธอมาถึงขอบเหว...
แต่เธอได้รับโอกาสครั้งที่สอง
หลังจากนั้นคุณมีชีวิตที่แตกต่างจากเดิมมาก
ลูซี่ เราต้องไปแล้ว
- ให้เวลาเธอหน่อย - หุบปาก
ไปกันเถอะ คุณไม่ควรมาอยู่ที่นี่
คุณไม่ควรเป็นอะไรต่างๆ นาๆ นี่ไม่ใช่ชีวิตของคุณ
ขอโทษด้วย
ลูซี่
เปิดประตู
ลูซี่ เปิดประตู
คุณบอกว่าชีวิตฉัน ต่างจากเดิม ต่างจากอะไร
ทุกชีวิตที่คุณใช้ คุณกำลังสร้างร่องรอยใหม่
- แล้วไง - ผมสามารถช่วยคุณให้จำได้
คุณจะตื่นขึ้นมา ก็ต่อเมื่อคุณไปถึงจุดนั้นด้วยตัวเอง
และเราต้องปลุกคุณให้ตื่น ลูซี่ เพราะผมสัญญาไว้
ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน คุณขอให้ผมทำสิ่งนี้
เราไม่รู้เลยว่าชีวิตคุณ จะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน
คุณไม่ใช่คนที่คุณเคยเป็น
ฉันแต่งงานแล้ว...
- กับไมค์เหรอ - ไม่
- งั้น ไอแซค... - เขาไม่ควรมาอยู่ที่นี่
- นั่นคือเหตุผลที่คุณพยายามพาเขาไป - ไม่!
ไม่ๆ ผมไม่ได้ทำ
ผมไม่ได้ทำ ลูซี่
ผมไม่ได้ทำ
เอาเชือกผูกรองเท้าคุณมาให้ผม
- อะไรนะ - ขอร้อง เอาเชือกผูกรองเท้าคุณให้ผม
- ได้โปรด - ลูซี่ อย่า
ผมแค่อยากให้คุณเห็นอะไรบางอย่าง
ผมไม่เอามันรัดคอคุณหรอก ได้โปรด
ทุกๆ ปมเป็นจุดสิ้นสุดของหนึ่งชีวิต
และจุดเริ่มต้นของชีวิตถัดไป
ผมเคยคิดว่ามันเป็นเส้นตรง
คุณใช้ชีวิต คุณตาย
นั่นคือสิ่งที่ผมเคยสัมผัสมา
แต่ผมไม่เห็นภาพรวมทั้งหมด
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราเริ่มรอบใหม่ มันเป็นแบบนั้นแหละ เป็นรอบ
มันเป็นชีวิตใหม่ แต่มันผ่านไปตามเส้นโค้งเดิม
ผมจำชีวิตชาติก่อนๆ ของผมได้
พวกมันอยู่ในอดีตของผม แต่พวกมัน ก็กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบันของผมด้วย
พร้อมๆ กัน ขนานกันไป
และตอนนี้รอบเหล่านี้ พวกมันพันอยู่ใกล้กัน จนแทบติดกัน
ดังนั้นเราจึงเหลือบเห็นโลก อย่างที่มันเคยเป็นมาก่อน
คุณตื่นกลางดึก มาเจอลูกปืนที่ยิงไม่ออก
เมเรดิธ
คุณเห็นสิ่งที่เคยมีอยู่ และที่ไม่เคยมีอยู่
คุณไม่ควรที่จะต้องไปอยู่ในบ้านหลังนั้น ลูซี่
ไอแซคก็เหมือนกัน
แต่ไอแซคไม่เหมือนเรา
เขาไม่ได้ผูกติดกับชาตินี้
ที่สามารถเห็นแค่ภาพสะท้อนของรอบก่อนๆ
ไอแซคสามารถเข้าถึง และแตะต้องพวกเขาได้
คุยกับพวกเขา
บางครั้ง เขาสูญเสียความสมดุล
และเขาก็หลุดจากชีวิตหนึ่ง ไปยังอีกชีวิตหนึ่ง
และหายไปจากโลกของเราโดยสิ้นเชิง
แต่ทำไมต้องเป็นไอแซคล่ะ
เพราะเขาผิดปกติ ลูซี่
เขาไม่ควรจะมีตัวตน
ลูกอยากให้พ่อเปิดให้มั้ย
ไม่ก็ได้ จ้องมองความว่างเปล่าต่อไป
มานี่
มานี่ พ่อจะเล่านิทานให้ฟัง แม่บอกว่าลูกชอบนิทาน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พ่อไปทานข้าวเย็นกับผู้หญิงชื่อซอนย่า
เธอน่ารัก แต่น่าเบื่อสุดๆ
ไม่มีอารมณ์ขัน
ลูกคงชอบเธอแน่ๆ
ยังไงก็ดี ทานไปได้ประมาณครึ่งทาง
พ่อได้ยินเสียงหัวเราะที่น่าทึ่ง
ผู้หญิงคนนี้ดื่มเหล้ากับเพื่อนของเธออยู่
และเธอก็หัวเราะไม่หยุด
จนปิญา โกลาดาไหลออกจากจมูกของเธอ
ลูกรู้มั้ยว่าปิญา โกลาดาคืออะไร
ผู้คนดื่มมันในวันอากาศดี
พ่อหมายถึงข้างนอกฝนตก แต่เธอไม่แคร์
เธอแค่อยากดื่มมัน พร้อมกับร่มที่ขอบแก้ว
เพราะมันสนุกดี
ซอนย่านั่งแท็กซี่กลับบ้าน
แต่พ่ออยู่ต่อ และพ่อได้คุย กับผู้หญิงที่ดื่มปิญา โกลาดา
และหกเดือนต่อมา พ่อก็แต่งงานกับเธอ
และอีกสามปีต่อมา เราหัวเราะด้วยกัน
และมันเป็นสามปีที่มีความสุขที่สุดในชีวิตพ่อ
แล้วจากนั้น...
ลูกเกิดมา และมันก็จบลง
ไม่มีปิญา โกลาดา ไม่มีเสียงหัวเราะอีก
ลูกทำลายชีวิตของเรา
ลูกรู้บ้างมั้ย
รู้สึกอะไรบ้างมั้ย
มันเหมือนไม่มีใครอยู่ในนั้น
ไปเล่นที่อื่นเถอะ
มีบางอย่างที่จำเป็นต่อทุกชีวิตมนุษย์
ที่ข้ามจากรอบหนึ่งไปยังอีกรอบหนึ่ง
ไอแซคไม่มีสิ่งนั้น เขาทำไม่ได้
คุณรู้ว่าผมกำลังพูดถึงอะไร ประกายไฟแห่งความเป็นมนุษย์
วิญญาณ จิตวิญญาณ
เขามาจากความว่างเปล่า เขาจะกลับไปสู่ความว่างเปล่า
เขาเป็นแค่เปลือก
ไร้ชีวิต ปราศจากความรัก
ผมรู้ว่าคุณพยายามรักเขาเพื่อให้เขา มีตัวตนขึ้นมา แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอก
มันไม่ได้ผลหรอก
เขาไม่มีวันรักคุณหรอก
เขาไม่มีวันรู้สึกยินดี
เขาไม่มีทางเป็นจริง
ไมค์
ไม่มีแบตเตอรี่
ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วงลูกชายคุณ
แต่เขาไม่ใช่เหตุผลแท้จริงที่ทำให้คุณมาที่นี่
คุณเกือบทำให้ฉันไปถึงจุดนั้น
แต่คุณเปิดเผยตัวเองออกมา
ยังไง
ลูกชายฉันรักฉัน
เขาเคยพูดแบบนั้นมั้ย
แล้วคุณล่ะ
ปัญญาทั้งหมดของคุณ ชีวิตเหล่านี้ทั้งหมดที่คุณอ้างว่าเคยใช้มา
คุณเคยได้รับความรักมั้ย
คุณเคยรักใครบ้างมั้ย
คุณนั่นแหละเปลือก กิเดียน
ลูกชายของฉันเป็นจริง มากกว่าที่คุณเคยหวังว่าคุณจะเป็นจริง
ลาก่อน ลูซี่
เดี๋ยวเราก็ได้เจอกัน
ไอแซค
ข้อความใหม่
แม่
พ่อทำให้ผมหนาว
ผมอยากให้แม่กลับบ้าน
กลับบ้านนะแม่ ผมขอร้อง
ผมรักแม่
ไมค์ ไมค์
ไมค์ ไอแซคอยู่ไหน
ไมค์
ไมค์ ไอแซคอยู่ไหน
เฮ้ยๆ
- บอกมาว่าเขาอยู่ไหน - ผมขอโทษ
- ผมกลับไปหาเขา - อะไรนะ
ผมหาเขาไม่เจอ
ผมขอโทษ
- อย่า - ลูซี่ ลูซี่
ไอแซค
สารวัตรแชมเบอร์ส
พวกเขาพาทุกคนออกมาได้มั้ย
น่าจะได้ค่ะ
พวกเขากำลังทำแผลไฟไหม้ให้แม่
มีอะไรรึเปล่าคะ
ไม่มีอะไรหรอก แค่ความรู้สึก
เดจาวู
คำบรรยายโดย ลลวรรณ
ผู้ตรวจสอบงานแปล