Το επεισόδιο περιέχει υλικό σχετικό με το ευαίσθητο θέμα της αυτοκτονίας.
Ακολουθούν σκληρές σκηνές.
Δεν θυμάμαι πόσες φορές έχω πεθάνει.
Γρήγορα.
Αργά.
Επώδυνα. Γαλήνια.
Στο τέλος, πάντα το ίδιο νιώθω.
Μια ψυχρή κάθοδο στο τίποτα.
Δεν υπάρχω πια.
Τότε,
σταδιακά, μια αίσθηση τη φορά,
επανέρχομαι.
Μπορείς να αναστηθείς από τους νεκρούς;
Όχι. Κανείς δεν μπορεί να αναστηθεί.
Αλλά όλοι επιστρέφουμε.
Θα μας έλεγες γιατί σκότωσες τον πατέρα σου.
Αυτό κάνω.
Όχι, χρονοτριβείς.
-Γιατί δεν ξεκινάς από την αρχή; -Δεν υπάρχει αρχή ούτε τέλος.
Η ζωή είναι ένας γρατζουνισμένος δίσκος, που παίζει ξανά και ξανά.
Αλλά δεν θυμάσαι ότι έχεις ξανακούσει το τραγούδι.
Άρα συνεχίζεις να χορεύεις.
Να τραγουδάς. Εν αγνοία σου.
Αλλά όχι εσύ.
Επειδή είσαι ξεχωριστός.
Τι σε κάνει ξεχωριστό, Γκίντεον;
Μπορώ να θυμηθώ το τραγούδι.
Και μπορώ να κουνάω τη βελόνα.
Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ
Σχεδόν τα κατάφερες. Αυτό είναι. Μπράβο.
Σχεδόν τελειώσαμε.
Κάναμε ένα θαύμα.
Στο όνομα του Πατρός,
του Υιού
και του Αγίου Πνεύματος.
Αμήν.
"Ο Ιωνάς πέρασε τρεις μέρες και τρεις νύχτες στην κοιλιά της φάλαινας.
"Και όλο αυτόν τον καιρό, προσευχόταν στον Θεό για να ζητήσει συγχώρεση.
"Υποσχέθηκε ότι ποτέ δεν θα κρυβόταν..."
Γκίντεον, κλοτσάει.
Εδώ.
Ίσως ο Γκίντεον μπορεί να σου σβήσει το κεράκι.
Μην αγγίζεις.
Γκίντεον!
Λόρενς, σταμάτα!
Γκίντεον, γύρνα πίσω.
Αμέσως.
"Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου και γυμνός θέλω επιστρέψει εκεί.
"Ο Κύριος έδωκε και ο Κύριος αφήρεσεν.
"Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον".
Αυτός είναι ο λόγος του Κυρίου.
Δόξα Σοι ο Θεός.
Όταν είμαστε στην εκκλησία,
κάθεσαι ήσυχα και δείχνεις σεβασμό.
Τα χέρια στο τραπέζι.
Γελοιοποιήθηκες.
Εγώ γελοιοποιήθηκα;
Εσύ καθόσουν όλο το απόγευμα κι απάγγελνες τις Γραφές.
-Κατάλαβες ότι όλοι γελούσαν μαζί σου; -Όχι. Μόνο εσύ κι αυτός.
Δεν μπορώ να μιλάω με άλλους άντρες;
Μίλα με όποιον θες.
Απλώς μην ψωνίζεσαι μπροστά στους φίλους μου.
Αυτό σε πειράζει, έτσι δεν είναι; Οι φίλοι σου.
Ο Τζέιμς είναι φίλος μου. Θέλει να μου μιλήσει.
Δεν θέλει να σου μιλήσει, Μόιρα.
-Θέλει να σε κάνει πόρνη του. -Ωραία.
Ίσως τον αφήσω. Να δω πώς είναι όταν γίνεται σωστά.
Εμπρός, χτύπα με!
Χτύπα με!
Να είστε καλοί με τη μητέρα σας όσο λείπω.
Γκίντεον, πρόσεχε τον Μάλκολμ.
Φρόντισε να είναι σωστός.
Πού πηγαίνεις;
Η μαμά είπε ότι έχασες όλα τα λεφτά.
Η μαμά δεν καταλαβαίνει.
Μα ο μπαμπάς θα το διορθώσει, όπως πάντα.
Εντάξει;
"'Αυτό είναι για σένα' είπε ο καλός σκύλος.
"'Ευχαριστώ', είπε ο Τόμας.
"'Τώρα δεν θα είμαι λυπημένος πια.
"'Όσο το έχω αυτό, θα σε σκέφτομαι και δεν θα νιώσω ποτέ ξανά μόνος'".
Διάβασέ το ξανά.
Πού πηγαίνουμε;
Μπαμπάκα;
Πρέπει να προσευχηθούμε.
Γιατί;
Θα προσευχηθούμε για την ψυχή της μαμάς.
Για ό,τι έκανε.
Τι έκανε η μαμά;
Έκανε κάτι πολύ κακό.
Στον μπαμπά.
Στον Θεό.
Έτσι, θα προσευχηθούμε.
Και οι τρεις μας.
Προσευχηθείτε.
Μπράβο, παιδιά.
"Ο Ιωνάς πέρασε τρεις μέρες και τρεις νύχτες στην κοιλιά της φάλαινας.
"Και όλο αυτόν τον καιρό, προσευχόταν στον Θεό για να ζητήσει συγχώρεση".
Μην αγγίζεις.
Γκίντεον!
"Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου και γυμνός θέλω επιστρέψει εκεί.
"Ο Κύριος έδωκε και ο Κύριος αφήρεσεν.
"Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον".
Δεν μπορώ να μιλάω με άλλους άντρες;
Μίλα με όποιον θες.
Απλώς μην ψωνίζεσαι μπροστά στους φίλους μου.
"Τώρα δεν θα είμαι λυπημένος πια.
"Όσο το έχω αυτό, θα σε σκέφτομαι
"και δεν θα νιώσω ποτέ ξανά μόνος".
Κάναμε ένα θαύμα.
Εδώ.
Μην αγγίζεις.
Γκίντεον!
Λόρενς, σταμάτα!
Γκίντεον, γύρνα πίσω.
Δεν θέλει να σου μιλήσει, Μόιρα.
-Θέλει να σε κάνει πόρνη του. -Ωραία.
Ίσως τον αφήσω. Να δω πώς είναι όταν γίνεται σωστά.
Η μητέρα μου δεν θα καταλάβαινε ποτέ.
Ούτε κανείς άλλος.
Έτσι, έφυγα.
Όσο πιο μακριά μπορούσα.
Δεν είχα πού να πάω. Δεν είχα κανέναν να με προσέχει.
Ήμουν μόνος.
Δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε.
Ή γιατί.
Αλλά κάθε ζωή είχε τα δικά της μαθήματα.
Μετά από λίγο πάντα με έβρισκαν.
Τον βλέπουμε.
Αλλά κάθε φορά που με έβρισκαν...
Όχι!
Ξεκινούσα πάλι.
Εντάξει.
Δηλαδή λες ότι όλη η υπεράσπισή σου
βασίζεται στην πίστη σου σε... τι ακριβώς;
-Στη μετενσάρκωση; -Στην επανάληψη.
Ίδιο σώμα, ίδια ζωή. Δεν είναι υπεράσπιση.
Είναι εξήγηση. Είναι η αλήθεια.
Ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις. Πολύ χρήσιμες.
Σε παρακαλώ, μη.
Θέλεις να με υποβάλεις σε ψυχολογική αξιολόγηση.
Αυτό θα ήταν λάθος.
Όταν μπήκα εδώ απόψε, μου είπες ότι είχαμε ήδη γνωριστεί.
Ήταν σε αυτήν τη ζωή ή σε κάποια άλλη;
Αν ήταν αυτή η ζωή, θα με θυμόσουν.
Δηλαδή όλα αυτά έχουν ξανασυμβεί;
-Όχι, όχι ακριβώς. -Λούσι.
Αλλάζεις τα πράγματα.
Δηλαδή λες ότι έτσι καταφέρνεις να επιβιώνεις;
Επειδή ξέρεις τι θα συμβεί μετά;
Ως επί το πλείστον.
Κρύβομαι μόνο εκεί όπου δεν θα με βρουν.
Κλέβω μόνο όταν δεν θα με πιάσουν.
Παλεύω μόνο όταν ξέρω ότι μπορώ να κερδίσω.
Ψάξαμε το σπίτι σου στις γραμμές του τρένου.
Βρήκαμε μετρητά.
Περίπου 13.000 λίρες.
-Τις έκλεψες; -Όχι.
Όταν περνάω για 18, δεν χρειάζεται να ξανακλέψω.
Γιατί;
Είμαι πολύ καλός στο να επιλέγω νικητή.
Έβελιν!
Το πιστεύετε; Σε 50 προς ένα κέρδισε οριακά.
Ένα από τα λάστιχά τους έσκασε σε μια στροφή.
Ήταν όλοι νεκροί.
Γονείς, δύο παιδιά.
Δεν μπόρεσα να βοηθήσω.
Όχι σε εκείνη τη ζωή.
Αλλά δεν είχε σημασία.
ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Δεν είχε σημασία, γιατί ήξερα.
Ήξερα γιατί μου συνέβαινε αυτό.
Ήξερα γιατί γνώρισα εκείνο το κοριτσάκι στο πάρκο.
Ήξερα γιατί είδα τον θάνατό της.
Γιατί οι αναμνήσεις μου με ακολουθούσαν σε κάθε ζωή.
Θα θυμόμουν αυτήν την οικογένεια. Πήρα τα ονόματά τους στον τάφο μου.
Και τώρα, σε κάθε νέα ζωή, τους βρίσκω και πάλι.
Πηγαίνω στο σπίτι τους το πρωί του τροχαίου
και φροντίζω το αμάξι να μη φύγει ποτέ.
Νομίζεις ότι σώζεις ανθρώπους;
Όντως τους σώζω.
Και σε κάθε νέα ζωή, μαθαίνω λίγο περισσότερα
σχετικά με τη φύση του πόνου.
Όταν ακούω για μια τραγωδία, καταγράφω τι συνέβη.
Πού, πότε, σε ποιον.
Η φωτιά προκλήθηκε από ηλεκτρική βλάβη
σε ένα ολοκαίνουριο στεγνωτήριο, γιατί υπερθερμάνθηκε τη νύχτα.
Οι κατασκευαστές διαβεβαίωσαν τους πελάτες...
Και στην επόμενη ζωή μου, το διόρθωνα.
Το περίεργο είναι
ότι όταν αποτρέπω μια φωτιά, μπορώ ακόμα να μυρίσω τον καπνό.
Φωτιές σε σπίτια. Τροχαία.
Αν βλέπεις το μέλλον, γιατί δεν απέτρεψες την 11η Σεπτεμβρίου;
Πώς; Με ένα τηλεφώνημα;
Γιατί δεν προσπαθείς;
Όχι, πίστεψέ με. Δεν μπορώ να αποτρέψω την 11η Σεπτεμβρίου.
Όχι ακόμα.
Μα απέτρεψα την 12η Ιουλίου.
-Τι έγινε στις 12 Ιουλίου; -Ακριβώς.
Ώστε είσαι ήρωας;
Ποτέ δεν το είπα.
Υπήρχε παιδική πορνογραφία στο λάπτοπ σου.
Δεν ήταν δικό μου.
-Όχι; -Το έκλεψα από τον Χάρολντ Σλέιντ.
Σκέφτηκα ότι αν το πήγαινα στους σωστούς ανθρώπους, θα συλλαμβανόταν.
Θα έμπαινε φυλακή πριν...
Αλλά δεν το έκανες.
Όχι. Επειδή άλλαξα γνώμη.
-Γιατί; -Γιατί είδα τι είχε μέσα.
Κοίταξα στην ψυχή του κι είδα μόνο βρομιά.
Μετά από αυτό, ήξερα ότι έπρεπε να πεθάνει.
Πήγες πίσω στο σπίτι του και τον δολοφόνησες.
Τον διέγραψες από τη λίστα σου.
Κυριολεκτικά, όπως αποδεικνύεται.
Αυτό ήταν στο σακάκι σου όταν σε συνέλαβαν.
Έχουμε κάποια ονόματα, ημερομηνίες, παρελθόν, παρόν, μέλλον.
Μετά βίας διαβάζεται.
Να βελτιώσεις τον γραφικό σου χαρακτήρα.
Θα το έχω υπόψη μου.
Κοίτα να δεις.
Όταν αγόρασες αυτό το τετράδιο, οι σελίδες ήταν λευκές.
Ήταν.
Λες ότι όταν συμβαίνει κάτι, το καταγράφεις.
Οπότε ας πούμε... Ας πούμε ότι πραγματικά "επαναλαμβάνεσαι".
Στην επόμενη επανάληψη, αυτές οι σελίδες είναι λευκές ξανά.
Οι σημειώσεις σου δεν σε ακολουθούν στην επόμενη ζωή.
Γιατί κάνεις τον κόπο να γράψεις κάτι;
Για μελέτη.
Όταν ξαναρχίζω, έχω μόνο τις αναμνήσεις μου.
Έτσι, κρατάω κάθε λεπτομέρεια.
Μαθαίνω τα άσχημα του κόσμου σαν τους στίχους ενός τραγουδιού.
Όταν αγοράζω το τετράδιο, γράφω ό,τι χρειάζεται να θυμάμαι.
Καθώς ανακαλύπτω νέες πληροφορίες,
τις προσθέτω.
Δες την τελευταία σελίδα.
Σε ξέρω, ντετέκτιβ Ντίλον.
Θέλω να το καταλάβεις αυτό.
Ξέρω ακριβώς τι σκέφτεσαι.
Ξέρω τι πρόκειται να κάνεις και τι πρόκειται να πεις.
Όταν μου παρουσίασες το τετράδιο,
ήξερα ότι θα επέκρινες τον γραφικό μου χαρακτήρα.
Αλήθεια;
Δες και μόνος σου.
ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ, ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ;
Θέλεις έναν;
-Όχι. Θέλω να ξαναπάω μέσα. -Παίζει παιχνίδια μαζί μας.
Τότε, παίξε μαζί του.
Πρέπει να πάμε με τα νερά του. Έτσι μόνο θα μάθουμε την αλήθεια.
Λέει την αλήθεια;
Λέει την αλήθεια όπως τη βλέπει αυτός.
Σκότωσε τον πατέρα του, για να μην τον σκοτώσει εκείνος.
Σκότωσε τον Σλέιντ, για να μη σκοτώσει ο Σλέιντ τα κορίτσια.
Και όταν πήρε τον γιο μου, Ράβι, μήπως...
Τι;
Νόμιζε ότι κάποιος θα έκανε κακό στον Άιζακ;
Έχει αυταπάτες, μα δεν είναι σαδιστής.
Νομίζει ότι οι πράξεις του είναι δίκαιες.
Γι' αυτό τους παίρνει. Νομίζει ότι τους σώζει.
Αν νομίζει ότι σώζει τον Άιζακ, πρέπει να ξέρω γιατί.
Πρέπει να μάθω τι σημαίνει αυτό.
Σημαίνει ότι ο Τζόνα Τέιλορ είναι ζωντανός.
Δεν φοβάσαι;
Έχεις παίξει ποτέ κρυφτό;
Ο κόσμος θα σε ψάχνει. Μην τους αφήσεις να σε βρουν.
Θα σε πάω κάπου να κρυφτείς.
Θα είσαι ασφαλής.
Εκεί δεν θα σε πειράξει κανείς.
Εμπιστέψου με, Τζόνα.
Ξέρω ότι δεν με ξέρεις, αλλά είμαι καλός άνθρωπος.
Είμαι καλός άνθρωπος.
Δεν θα τον βρείτε ποτέ.
Λίγο πιο δυνατά, κύριε Σέπερντ.
Δεν θα τον βρείτε ποτέ.
Την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009, πήγες σε ένα σπίτι στο Στίβενπορτ,
όπου απήγαγες τον Τζόνα Έντουαρντ Τέιλορ, ενώ έπαιζε στον πίσω κήπο του.
Λες ότι σώζεις ανθρώπους.
Πες μας πώς τον έσωσες.
Είναι δύσκολο να κάνεις καλό όταν σε αποκαλούν τέρας.
Όταν είσαι ο μόνος που καταλαβαίνει ότι ο κόσμος είναι γεμάτος τέρατα.
Απλώς ποτέ δεν μοιάζουν όπως τα φαντάζεσαι.
Οι γονείς του Τζόνα Τέιλορ θα τον σκότωναν
και θα τον έθαβαν σε πρόχειρο τάφο.
Πού τον πήγες;
Τον άφησα σε κάποια που εμπιστεύομαι.
Τον κρατάει ασφαλή.
Τον φροντίζει.
Γιατί;
Γιατί να φιλοξενεί ένα απαχθέν παιδί
όταν ξέρει ότι όλη η χώρα τον ψάχνει;
Της εξήγησα τι θα συμβεί αν το παιδί γυρίσει σπίτι.
Και σε πιστεύει;
-Ναι. -Γιατί;
Επειδή την αφύπνισα.
Οι ζωές που ζούμε είναι σαν ίχνη στο χιόνι.
Και όταν τις ξαναζήσουμε,
περπατάμε στα ίχνη που αφήσαμε πριν.
Αλλά αν ο δρόμος σου αλλάξει, δεν υπάρχουν ίχνη.
Και ζεις σαν να περπατάς μέσα σε πυκνή σκόνη.
Κάποιοι δυσκολεύονται.
Η Έβελιν έπρεπε να πεθάνει
σε τροχαίο στις 5 Σεπτεμβρίου 1977,
αλλά δεν πέθανε.
Η οικογένειά της προχώρησε,
αλλά η Έβελιν...
διαισθανόταν ότι κάτι είχε αλλάξει.
Ένα κομμάτι της θα θυμόταν πάντα εκείνο το τροχαίο.
Άρχισε να βλέπει πράγματα που δεν υπήρχαν.
Διαφορετικά σχέδια στην ταπετσαρία.
Άυλες σκιές να διασχίζουν το δωμάτιο.
Και ανθρώπους.
Φαντάσματα.
Να μπαινοβγαίνουν στην πραγματικότητά της.
Τη μια στιγμή εδώ, την άλλη καπνός.
Συνειδητοποίησα ότι έβλεπε τον κόσμο όπως ήταν πριν.
Τα ίχνη που άφησαν οι άλλοι.
Κάθε αλλαγή προκαλεί κυματισμούς.
Οι κυματισμοί την ακολουθούσαν όπου πήγαινε.
Όταν ήταν 19, πήγε σε ψυχιατρική κλινική.
Την έβγαλα έξω.
Τη βοήθησα να συμβιβαστεί με τις δυσλειτουργίες αυτές.
Της βρήκαμε ένα παλιό σπίτι όπου οι κυματισμοί δεν θα την έβρισκαν.
Και με τον καιρό, ήταν σε θέση να καταλάβει τις αναμνήσεις της.
Άρα είναι σαν εσένα;
Ναι, μου μοιάζει.
Σε κάθε νέα ζωή, επιστρέφουν οι αναμνήσεις της.
Για να ξέρει τι πρέπει να κάνει.
Αλλά ποτέ δεν άντεχε τους κυματισμούς.
Γι' αυτό μένει πάντα στο ίδιο σπίτι.
Για να ξεφύγει από τον κόσμο.
Για να δημιουργεί οικεία μοτίβα και να τα επαναλαμβάνει.
Χωρίς φαντάσματα ούτε σκιές.
Έχοντας μαζί της ένα μικρό χαμένο αγόρι.
Πού είναι το σπίτι;
Δεν θα το βρεις ποτέ.
Ποτέ δεν το βρήκες.
Το απολαμβάνεις, έτσι;
Αυτήν τη δύναμη, αυτήν τη γνώση.
Μου αρέσει να βοηθάω ανθρώπους, να κάνω τον κόσμο καλύτερο.
Αλλά δεν είναι πάντα τόσο απλό.
ΕΓΚΥΟΣ ΜΗΤΕΡΑ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΧΑΙΡΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΧΡΕΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Κόφ' το, φίλε. Υποτίθεται ότι είμαστε διακριτικοί εδώ.
Τι συμβαίνει;
Κέντρο διερχομένων είμαστε;
Κάνε πίσω, φίλε.
Πίσω!
Ο Έιντεν Στένερ μαχαίρωσε μια έγκυο μέχρι θανάτου για τα χρέη του φίλου της.
Αν πεθάνει αυτός, θα ζήσει αυτή.
Αυτή είναι η ανταλλαγή.
Ξέρω ότι αυτό είναι σωστό.
Αλλά ακόμα δεν μπορώ να τον κοιτάξω στα μάτια.
Γαμώτο!
Δεν σκότωσες εσύ τον Έιντεν Στένερ.
Και το θύμα του δεν ήταν μια έγκυος.
Όχι. Γιατί όταν ο φίλος σου άνοιξε πόλεμο μ' εκείνους τους εμπόρους όλα άλλαξαν.
Δεν μπόρεσα να βάλω τάξη στο χάος. Λυπάμαι.
Αλήθεια;
Θα ξαναδείς τον φίλο σου.
Μια μέρα.
Ο θάνατος δεν είναι το τέλος.
Είναι ένα σημείο στίξης.
Στίξη; Έτσι το βλέπεις;
Έτσι δικαιολογείς τους φόνους;
Δεν υπάρχει δικαιολογία.
Κάθε φορά που παίρνω μια ζωή, θρηνώ για το κομμάτι μου που πεθαίνει.
Θα το πω στις οικογένειες των θυμάτων. Θα συγκινηθούν πολύ.
-Δεν είμαι αυτός που νομίζετε. -Όχι.
Καταλαβαίνω. Μισείς τους φόνους.
Σε αρρωσταίνουν.
Τα βασανιστήρια, όμως...
Είδα τι έκανες στον Κόνορ Λάρσον πριν τον πυροβολήσεις πισώπλατα.
-Βιάζει πέντε γυναίκες. -Ο Λάρσον δεν βίασε ποτέ καμία.
Ναι, γιατί τον σταμάτησα!
Επειδή το απέτρεψα!
Γιατί τον βασάνισες, όμως;
Δεν ήταν βασανιστήρια.
Και τι ήταν;
Ένα πείραμα.
Ο φόβος μπορεί να αλλάξει τη φύση μας.
Κι ο φόβος ξεπερνά τις ζωές.
Φανταστείτε να μπορούσατε να κάνετε έναν δολοφόνο να φοβάται το αίμα
ή έναν βιαστή να σιχαίνεται το σεξ.
Τι στον διάολο;
Να σου πω!
Δεν παύει ποτέ.
Αυτή η αιώνια επανάληψη, ο θάνατος, όλος ο πόνος...
Ό,τι κι αν κάνω, επανέρχεται.
Αλλά αν μπορώ να αλλάξω ένα άτομο από μέσα, να πατήσω έναν διακόπτη,
τότε υπάρχει ελπίδα.
Ελπίδα για τα θύματά τους;
Ελπίδα για μένα.
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι πάντα ξεμένω από χρόνο.
Και πάντα καταλήγω εδώ.
Αυτό το δωμάτιο, οι χειροπέδες.
Ό,τι κι αν κάνω, όπου κι αν πάω,
κάποιος με βρίσκει τελικά, και είναι πάντα ο ίδιος ντετέκτιβ.
Ίσως θα έπρεπε να ζητήσω αύξηση.
Ναι, ίσως θα έπρεπε.
Αν καταλήγουμε πάντα εδώ, μου τα έχεις ξαναπεί αυτά.
Ναι, όντως.
-Και σε πιστεύω; -Όχι, δεν με πιστεύεις.
Γιατί κάνεις τον κόπο να τα ξαναπείς;
Επειδή δεν προσπαθώ να πείσω εσένα, ντετέκτιβ Ντίλον.
Λούσι,
λέω την αλήθεια.
Και μπορώ να σ' το αποδείξω.
Να το αποδείξεις εσύ στον εαυτό σου.
Με μία ερώτηση.
Λούσι, σκέψου... καλά.
Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχεις βιώσει ποτέ;
Έμεινα ζωντανός για σένα.
Φυλακισμένος, μόνος για 25 χρόνια.
Σε περίμενα να γυρίσεις.
Ήταν τα πιο μακρά 25 χρόνια που έχω ζήσει ποτέ.
Με έβαλαν στο ίδιο κελί με ένα ζώο που σκότωσε τη γυναίκα και το παιδί του.
Είπε ότι δεν έφταιγε αυτός. Το ποτό τον έκανε οξύθυμο.
Οξύθυμο!
Τι στον διάολο κοιτάς;
Πρόσθεσα το όνομά του στη λίστα.
Πρόσθεσα πολλά ονόματα.
Δεν μου είναι δύσκολο να επανέλθω.
Χρειάζομαι μόνο ένα κομμάτι γυαλί ή ένα ξυραφάκι.
Αλλά αντιστάθηκα. Υπέφερα στη φυλακή για σένα.
Τώρα θέλω να κάνεις κάτι για μένα.
Θυμήσου, Λούσι.
Θυμήσου και απάντησε στην ερώτηση.
Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχεις βιώσει ποτέ;
Μαμάκα.
Λούσι, τι συμβαίνει;
Όχι, δεν το έκανε... Δεν είναι... Αυτή...
Το άλλαξα.
-Το απέτρεψα. -Κάτσε κάτω!
Μου είπες το χειρότερο πράγμα που σου συνέβη ποτέ,
και 30 χρόνια πριν, το απέτρεψα.
Διέρρηξα το σπίτι σου,
αφαίρεσα τον κόκορα από την παλιά καραμπίνα του παππού σου.
Η μητέρα σου τράβηξε τη σκανδάλη.
Έφτασε στο χείλος του γκρεμού...
αλλά είχε μια δεύτερη ευκαιρία.
Κατόπιν, η ζωή σου ήταν πολύ διαφορετική.
Λούσι, έλα να φύγουμε.
-Δώσ' της ένα λεπτό. -Σκάσε!
Έλα. Δεν έπρεπε να είσαι εδώ.
Δεν έπρεπε να είσαι πολλά πράγματα. Αυτή δεν είναι η ζωή σου.
Λυπάμαι.
Λούσι!
Άνοιξε την πόρτα!
Λούσι, άνοιξέ μου!
Είπες ότι η ζωή μου ήταν διαφορετική. Πώς ακριβώς;
Από κάθε ζωή που έχεις ζήσει. Φτιάχνεις νέα ίχνη τώρα.
-Πώς δηλαδή; -Θα σε βοηθήσω να θυμηθείς.
Θα ξυπνήσεις μόνο αν φτάσεις εκεί μόνη σου.
Και πρέπει να σε ξυπνήσουμε, Λούσι, γιατί έδωσα μια υπόσχεση.
Όταν βρεθήκαμε τελευταία φορά μου ζήτησες να το κάνω.
Δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή σου.
Δεν είσαι αυτή που ήσουν.
Ήμουν παντρεμένη...
-Με τον Μάικ; -Όχι.
-Άρα, ο Άιζακ... -Δεν έπρεπε να είναι εδώ.
-Γι' αυτό προσπάθησες να τον πάρεις. -Όχι!
Όχι, δεν το έκανα.
Δεν το έκανα, Λούσι.
Όχι.
Δώσε μου το κορδόνι σου.
-Τι; -Σε παρακαλώ, δώσε μου το κορδόνι σου.
-Σε παρακαλώ. -Λούσι, μη!
Απλώς θέλω να σου δείξω κάτι.
Δεν πρόκειται να σε στραγγαλίσω με αυτό. Σε παρακαλώ.
Κάθε κόμπος είναι το τέλος μιας ζωής
και η αρχή της επόμενης.
Πίστευα ότι ήταν μια ευθεία γραμμή.
Ζεις, πεθαίνεις.
Έτσι το βιώνω κι εγώ.
Αλλά δεν έβλεπα τη γενική εικόνα.
Μήπως όταν ξεκινάμε έναν νέο βρόχο, είναι ακριβώς αυτό; Ένας βρόχος;
Είναι μια νέα ζωή, αλλά περνάει από την ίδια καμπύλη.
Θυμάμαι τις προηγούμενες ζωές μου.
Είναι στο παρελθόν μου, αλλά συμβαίνουν και στο παρόν μου.
Ταυτόχρονα. Παράλληλα.
Και τώρα, αυτοί οι βρόχοι είναι τόσο σφιχτοί που σχεδόν αγγίζονται.
Γι' αυτό βλέπουμε τον κόσμο όπως ήταν πριν.
Ξυπνάς τη νύχτα από έναν πυροβολισμό που δεν έγινε ποτέ.
ΜΕΡΕΝΤΙΘ
Βλέπεις τα πράγματα που έγιναν και που δεν έγιναν.
Δεν ήταν να μείνεις σε εκείνο το σπίτι, Λούσι.
Ούτε κι ο Άιζακ.
Αλλά ο Άιζακ δεν είναι σαν εμάς.
Δεν είναι δεσμευμένος σε αυτήν τη ζωή.
Εκεί όπου εσύ βλέπεις τους αντίλαλους προηγούμενων βρόχων,
ο Άιζακ μπορεί να τους αγγίξει.
Να τους μιλήσει.
Μερικές φορές, χάνει την ισορροπία του
και γλιστράει από τη μια ζωή στην άλλη.
Και εξαφανίζεται από τον κόσμο μας εντελώς.
Αλλά γιατί; Γιατί ο Άιζακ;
Επειδή είναι μια ανωμαλία, Λούσι.
Δεν έπρεπε να υπάρχει.
Θέλεις να σου την ανοίξω;
Ή όχι. Απλώς συνέχισε να κοιτάς στο κενό.
Έλα εδώ.
Έλα εδώ. Θα σου πω μια ιστορία. Η μαμά λέει ότι σου αρέσουν οι ιστορίες.
Μια φορά κι έναν καιρό, δειπνούσα με ένα κορίτσι που το έλεγαν Σόνια.
Ήταν όμορφη, μα απίστευτα βαρετή.
Καμία αίσθηση χιούμορ.
Θα τη συμπαθούσες.
Τέλος πάντων. Περίπου στα μισά του γεύματος,
άκουσα ένα καταπληκτικό γέλιο.
Μια γυναίκα έπινε με τους φίλους της
και γελούσε τόσο δυνατά
που η Πίνα Κολάντα τής βγήκε από τη μύτη.
Ξέρεις τι είναι η Πίνα Κολάντα;
Ο κόσμος την πίνει στη λιακάδα.
Έβρεχε έξω, αλλά δεν την ένοιαζε.
Απλώς ήθελε ένα ποτό με μια ομπρελίτσα μέσα.
Επειδή είχε πλάκα.
Η Σόνια πήγε σπίτι με ταξί.
Αλλά έμεινα και μίλησα στην κυρία με την Πίνα Κολάντα.
Και έξι μήνες αργότερα, την παντρεύτηκα.
Και μετά, τα επόμενα τρία χρόνια, γελούσαμε μαζί.
Και είναι τα πιο ευτυχισμένα της ζωής μου.
Και τότε...
ήρθες εσύ κι όλα τελείωσαν.
Τέρμα η Πίνα Κολάντα, τέρμα τα γέλια.
Κατέστρεψες τη ζωή μας.
Το ξέρεις αυτό;
Νιώθεις τίποτα;
Σαν να μην υπάρχει κανείς εκεί μέσα.
Πήγαινε να παίξεις αλλού.
Υπάρχει κάτι ζωτικό σε κάθε ανθρώπινη ζωή,
που πάει από τον έναν βρόχο στον άλλον.
Ο Άιζακ δεν το έχει αυτό. Δεν μπορεί.
Ξέρεις για ποιο πράγμα μιλάω. Αυτήν τη σπίθα της ανθρώπινης φύσης,
το πνεύμα, την ψυχή.
Ήρθε από το τίποτα, θα επιστρέψει στο τίποτα.
Είναι ένα κέλυφος.
Χωρίς ζωή, χωρίς αγάπη.
Ξέρω ότι προσπάθησες να του δώσεις πνοή αγαπώντας τον, αλλά αυτό είναι αδύνατο.
Δεν πρόκειται να πετύχει.
Ποτέ δεν πρόκειται να σε αγαπήσει.
Δεν θα νιώσει ποτέ χαρά.
Ποτέ δεν θα είναι αληθινός.
ΜΑΪΚ
ΤΕΛΟΣ ΜΠΑΤΑΡΙΑΣ
Ξέρω ότι νοιάζεσαι για τον γιο σου,
αλλά δεν είναι ο πραγματικός λόγος που είσαι εδώ.
Παραλίγο να με κάνεις να σε πιστέψω.
Αλλά προδόθηκες.
Πώς δηλαδή;
Ο γιος μου με αγαπάει.
Το έχει πει ποτέ αυτό;
Εσύ το είπες;
Παρ' όλη τη σοφία σου, παρ' όλες τις ζωές που υποτίθεται ότι έχεις ζήσει,
σε έχουν αγαπήσει ποτέ;
Έχεις αγαπήσει ποτέ κανέναν άλλο;
Εσύ είσαι το κέλυφος, Γκίντεον.
Ο γιος μου είναι πιο αληθινός από ό,τι θα γίνεις ποτέ εσύ.
Αντίο, Λούσι.
Θα σε δω σύντομα.
Άιζακ;
Νέο μήνυμα.
Μαμά.
Ο μπαμπάς με έκανε να κρυώσω.
Θέλω να έρθεις σπίτι.
Σε παρακαλώ, έλα σπίτι, μαμά.
Σ' αγαπώ.
Μάικ;
Μάικ, πού είναι ο Άιζακ;
Μάικ;
Μάικ, πού είναι ο Άιζακ;
Άκου.
-Πες μου πού είναι. -Λυπάμαι.
-Γύρισα να τον πάρω. -Τι;
Δεν μπορούσα να τον βρω.
Λυπάμαι.
-Μη. -Λούσι!
Άιζακ;
Άιζακ!
Ντετέκτιβ Τσέιμπερς;
Τους έβγαλαν όλους έξω;
Έτσι φαίνεται.
Φροντίζουν τα εγκαύματα της μητέρας.
Είναι όλα εντάξει, κυρία;
Είχα απλώς ένα προαίσθημα.
Ντεζαβού.
Υποτιτλισμός: Πολυξένη Γεωργίου
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου