Kapıyı açmazsan kıracağım ulan!
Parçalayacağım şu kahrolası camı.
İçki içmiş.
Chloe, dinle!
Normalde bu kadar kötü değil.
Ondan korkuyorsun, aksi hâlde aramazdın.
Beni dinle!
Chloe?
Seni seviyorum.
Chloe?
Kapıyı aç.
Aptallık ediyorum.
Hayır, hiç...
-Aramamalıydım. -Chloe...
Anne.
Her şey yolunda aşkım. Yatağına dön.
Babam eve geldi.
Annenle babanın konuşması lazım.
Tamam mı?
Yatağına dön, olur mu?
Shane?
ŞEYTANIN SAATİ
Seni o gece gördüm, Shane Fisher'ı götürürlerken.
Ben de oradaydım. Kalabalığın arasındaydım.
Yıllardır seni arıyordum ve birdenbire oradaydın.
Hayatıma geri dönmüştün.
Kaderin güzel bir cilvesiyle.
-Güzel mi? -Onu tanıyordun.
Shane'i.
Ne yapacağını biliyordun.
Hayır. Hayır, bilmiyordum.
Küçük kız iyi uyuyor mu? Tilly? O iyi mi?
Lucy, bu gece sana söyleyeceğim şeyler
imkânsız gibi görünecek.
Dinlemeni, sonra da bana yalan söylemeni istiyorum.
Bana inanmadığını söyleyip
beni ikna etmeni istiyorum.
Neden?
Sana anlatacaklarıma inandığını düşünürse
dengesiz biri olduğuna karar verir.
Bana inanmadığını söylersen yalan söylediğini kanıtlayamaz.
Bana bak. Bak.
Deli olduğunu kanıtlayamaz.
Ama ya deliysem?
Mike?
Sakın uyuma.
O zaman kuş tüyü yastıklara geri dön.
Gözümü kaşındırıyor.
O zaman kendi yatağında uyu. Hadi, geç oldu.
Sen iyi misin?
İyiyim.
-Tek kelime bile etmedin. -Hangi konuda?
Geçen hafta hakkında.
-Shane Fisher. -Ne söylememi istiyorsun?
Etrafında böyle insanlar olması hoşuma gitmiyor.
Etrafımda böyle insanlar olması benim işim.
Biliyorum ve bundan hoşlanmıyorum.
-Hiç hoşlanmadım. -Öldü artık.
Endişelenmen gereken bir şey azaldı.
Hey, ben ciddiyim.
Biliyorum.
Ciddi olmak istemiyorum.
Şimdi, seninle olmaz.
Sadece şarap içmek, berbat esprilerini dinlemek
ve belki yarım orgazm olmak istiyorum.
Yarım mı?
Üçte iki.
Seni seviyorum.
Biliyorum.
Ama?
Ama beni sevmene ihtiyacım yok. Onu sevmen lazım.
Denedim ama ondan sevgi görmek istiyorum.
Seni seviyor.
Onu yeterince seversen o da hisseder sanıyorsun.
Ama hissetmiyor.
Onu düzeltemezsin Luce.
Hey...
Hey.
Kraliçe neden bu elle el sallamıyor?
Bilmiyorum.
Çünkü o benim elim.
Şapşal.
Mike, ciddiyim. Dışarı.
Tanrım!
Isaac? Ne oldu tatlım?
Bahçede bir adam var.
Nerede gördün?
Ne yapıyordu?
Bakıyordu.
Korkuyor musun?
Korkmakta sorun yok.
Gördüğümüz her şey gerçek değil.
Üşümüşsün.
İçeri gir hayatım.
RIGBY'NİN OYUNCAKLARI
İstediğin şeyi seç.
Tamam mı? Fiyatı önemli değil. İstediğini seç.
Olur mu? Hadi. Ben buradayım.
Merhaba, merhaba. Ne oluyor burada?
Bela mı çıkarıyoruz?
Adın ne bakalım?
Isaac Stevens.
Kötü şöhretli Isaac Stevens.
Yine yaramazlık yapıyorsun belli ki. Annenle konuşmam gerekecek.
Benim annem sensin.
Ben annen değilim.
Polis memuruyum.
Şimdi git buradan lütfen. Burada oyalanmak yasak.
Isaac, geri dön tatlım.
Şaka yapıyordum.
Annen komiklik yapıyordu.
Isaac, sana ne istersen alacağım.
Ne istersen. Etrafa bir bakalım.
Polis şapkası istemez misin?
Tamam.
Annen şarkıcı olabilirmiş, değil mi?
Çok doğru.
Isaac, annene kapıyı aç.
Çabuk, çabuk! Kolum kopacak.
Isaac.
Annenin yeni oyuncağını açmasını ister misin?
Al bakalım.
Bununla oynamayacak mısın?
Annene bunu aldırdın, oyna hadi.
Lütfen.
Oyna.
Odana git.
Perşembe gecesi Brightside Pansiyonu'ndan toplanan tüm kanıtlar bunlar.
Rezervasyonda isim yok ama tahminimizce bu adam
Harold Slade ve Shane Fisher'ın katili.
Kim olduğunu bilmiyoruz. Nereden geldiğini bilmiyoruz.
Neye benzediğini bile bilmiyoruz.
Bildiğimiz tek şey Lucy Chambers adında bir kadını aradığı.
Biliyorum hepiniz meşgulsünüz ama bu adam iki haftada iki kişi öldürdü.
Yaptığınız şeyi bırakıp bu kutuları boşaltmanız gerek.
Kanıt etiketlerini unutmayın.
Bir tarih, saat, isim içeren her şeyi
kırmızı kutuya koyun.
Ağaç fotoğrafları, varoluşçu şiirler,
arı çizimleri yeşil kutuya girecek.
Sorusu olan?
Evet.
İşe yarar şeyleri yeşile koymak gerekmez mi?
-Neden? -Yeşil iyidir, kırmızı kötüdür.
Evet ama kırmızı önemli demek.
Kırmızı bayrak gibi.
Yeşil tamam demek. Endişelenecek bir şey yok.
Ama yeşil, yürü demektir. Harekete geç. Kırmızı, dur demektir.
Durmak bir eylemdir, değil mi?
Eğer araba sürüyorsan ve kırmızı ışık görürsen, bu bir eylem.
Hayır. Siz...
Dizüstü bilgisayarında çocuk pornosu bulduk.
Duvarına karalanmış "Hobson" ismini de bulduk.
Jonah Taylor'ın oyuncak ayısının adı buydu.
Bu şaka değil.
İşe koyulun.
Isaac, ayakkabılarını giydin mi?
Isaac?
Ne yapıyorsun tatlım?
Selam.
Neye bakıyorsun?
Masaya resim çizmesi yasak.
Ne masası?
Konuştuğumuz gibi hayal gücünü mü kullanıyorsun?
Ne görebiliyorsun?
Bunu yapmaması gerektiğini biliyor.
Hayır, hayır. Unut gitsin. Hepsini at.
-Şahsen tanışmadığınıza emin misiniz? -Evet.
Daha yakından bakın.
Kim olduğunu bilmiyorum.
Ya bu?
Hiçbir fikrim yok. Kim bu insanlar?
Harold geçen pazartesi evinde öldürüldü.
Shane geçen perşembe eski karısının evinde ölü bulundu.
-İkisi de buralı. -Slade, Tanford'da yaşıyordu.
-Fisher, Gillington'lıydı. -Orada tanıdığım yok.
Ya müşteriler, eski bir meslektaş?
Üzgünüm. Bunun benimle ne alakası var?
Bu da ne?
LUCY CHAMBERS NEREDE
Şüpheli, 364'e yakın bir pansiyonda kalıyordu.
Bu, odasında çekildi.
Bir şey ifade etmiyor.
Bu adamları tanımadığınız kesin mi?
Adresiniz Clinton Yolu 33 numara. Doğru mu?
Dışarıda bir polis arabası duracak.
Bu sadece bir önlem.
Bölgedeki tek Lucy Chambers değilsiniz.
Endişelenmeyin. Bilgi aldıkça sizinle iletişime geçeceğiz.
Vaktinizi aldık, sağ olun.
Her seferinde aynı oyuncağı seçiyor.
Büyük bir koleksiyonun olmalı Isaac.
Onlarla ne yapıyorsun?
Hiçbir şey.
Onlarla hiçbir şey yapmıyor.
Ben... Bir şey denemek istiyorum.
Biraz basit görünebilir ama sabret.
Isaac, benimle birkaç fotoğrafa bakmanı istiyorum.
Olur mu?
Pekâlâ. Evet...
Bana bu kişinin mutlu mu yoksa üzgün mü olduğunu söyler misin?
Üzgün.
-Nereden anladın? -Ağlıyor.
Tamam. Peki ya bu kişi?
Korkmuş.
Evet. Epey korkmuş görünüyor, değil mi?
Evet. Güzel.
-Ya bu? -Kızgın.
Evet. Çok kızgın. Güzel.
Peki ya bu?
-Mutlu. -Bu doğru.
Güzel. Evet, bu mutlu bir yüz.
Seni ne mutlu eder Isaac?
Bilmiyorum.
Peki ya anneni?
Anneni ne tür şeyler mutlu eder?
Cips.
Güzel. Tamam, cips. Başka ne?
Anneni başka ne mutlu eder?
-Müzik. -Müzik. Bu harika.
Peki, ne tür şeyler anneni üzüyor?
Ben.
Siktir!
Çocuk her hafta okula taze morluklarla geliyor.
Annesi ve erkek arkadaşı eve sarhoş geliyorlar. Çocuklara bakan yok.
47. Madde değilse ben de bir şey bilmiyorum.
-MASH incelemesini kim yaptı? -Karen.
Muhtaç çocuk olarak sınıflanmış. Durum bu değil. 47. Madde.
Bürokrasiden kaçınmaya çalışıyorlar.
-Bu arada zavallı çocuk... -Rob, anlıyorum.
Anlıyorum. Karen'la konuşurum.
Polise yönlendirmeye çalışırım.
Sağ ol.
Üzgünüm.
Sen nasılsın?
Evet. Düşünüp duruyorum. Orada bile değildim.
Ailesini öldürdüğünü sandım.
Sokakta dururken çok emindim.
Ve Shane olduğunu öğrendiğimde ben...
Rahatladım.
Bir adam öldü ve ben rahatladım.
Hayır, bir çocuk yaşadı.
Bu yüzden rahatladın.
Shane onlara zarar verecek sanıyordum.
Bunu biliyordum.
Evet. Şey...
Bak, iyi içgüdülerin var.
Bu yüzden şık koltukta oturuyorsun.
Şık koltuk dediğin bu mu? Tanrım, yerinde olmak istemezdim.
Yerimde olmaktan beter şeyler var.
-Hiç değilse bütün gün uyuyorsun. -Yapma.
-Ne? -Ofisimde durmuş
kendine şaplak atıyorsun.
Kendime şaplak atmıyorum.
İnsan Kaynakları raporuna bunu yazacağım.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Rob. Fiat Punto kimin?
-Sanırım Tina'nın. Neden? -Çarptım da.
-Tamponu düştü. -Ona söylememi ister misin?
Hayır. Ben söylerim.
Uykucu, hadi dön
boktan koltuğuna.
İstediğin bu mu? Bu şartlarda size yeni bir ev
-bulabiliriz. -Hayır.
Eviniz hâlâ bir suç mahalli.
Ne kadar süreyle?
Bilmiyorum.
Polisle konuşmam gerek.
Kimin yaptığı bulundu mu?
Üzgünüm. Hiçbir şey bilmiyoruz.
Benim işim üçünüzün iyi olmasını sağlamak.
İyi olacağız.
Onu içeri almalıydım.
-Seni tehdit ediyordu Chloe. -Bencil bir kaltak gibi davrandığım için.
Biriyle konuşmak hakkında söylediklerimi düşündün mü?
Biriyle konuşmam gerekmiyor. Tamam mı?
Sadece eve gitmem gerek.
Kusura bakma.
Ablam harika biri.
Ama burada yer yok.
Hiçbirimiz uyumuyoruz.
Seb'i yatırır yatırmaz göğsümde ağrıyla tekrar kalkıyorum.
Ne ağrısı?
Bende şey başladı... Ne deniyor?
Reflü mü?
Sanki biri göğsümü bıçaklıyormuş gibi geliyor.
Kaç gibi?
Bilmiyorum.
23.00, 24.00... Ne fark eder?
Fark etmez. Pardon.
Eve geri dönmeni sağlayalım.
Ben polisle konuşurum.
Kahretsin.
Lucy Chambers mı?
Evet.
Dedektif Ravi Dhillon.
Bu da Çavuş Holness.
Size birkaç soru sorabilir miyiz?
-Endişelenecek bir şey yok. -Evet, elbette.
Bu fotoğrafa bakar mısınız?
Bu adamı tanıyor musunuz?
Hiç sanmıyorum.
Adı Harold Slade.
Bir şey ifade ediyor mu?
Peki ya o?
Hayır. Tanımalı mıyım?
Bu arabayı daha önce gördünüz mü?
Bayan Chambers?
Kötü durumdaydı.
Bu arabayı nerede gördünüz Bayan Chambers?
Tambrook'ta yaşıyoruz.
Epey tenha bir yerdir.
Yaklaşık üç yıl önce ormanda kırmızı bir araba fark ettik.
Bir patika var.
Bazen köpeklerini gezdirenler oraya park eder.
Gelip giderler ama bu araba gitmedi.
Küçük bir yer.
Herkes herkesi tanır ama kimse kime ait olduğunu bilmiyordu.
Komşum arabayı gece etrafta dolaşırken görmüş.
Farklı yerlerde görünüp kayboluyordu.
Bir gün yolun sonunda gördük, bizim yolda.
Şoföre baktınız mı?
Hiç kimse şoförü görmedi.
Bu öyle bir şey ki...
Bayan Chambers?
Bilirsiniz...
Hayal gücünüz coşuyor, değil mi?
Sonra bir gün ortadan kayboldu.
Bir daha görmedim.
Kesinlikle bu araba mıydı?
Mesele ne?
Araba çalıntı. Görüldüğü bildirilen yerleri doğruluyoruz.
Üç yıl önceydi.
Endişelenecek bir şey yok.
Zaman ayırdığınız için sağ olun Bayan Chambers.
Onu uyarmalıydın Dhillon. Tehlikede.
Hayır, değil. Onu üç yıl önce buldu ve yoluna devam etti.
Ne? Anlamıyorum.
Aradığı Lucy Chambers o değildi.
Bu kadınları korkutmamalıyız.
O bulmadan önce doğru Lucy Chambers'ı bulmalıyız.
-Fakire bir sadaka. -Kusura bakma.
Al bakalım.
-Sağ ol. -Bir şey değil.
Kendine dikkat et.
İçkiye harcayacak.
Öyle mi? Ben neye harcayacaktım sence?
Bugün okulda ne yaptın?
Toplama, yazım, uydurma.
-Nasıl uydurma? -Ben astronot oldum.
Astronot mu?
Eğlenceli miydi?
Bilmiyorum.
Ay'a uçtun mu?
Hayır. Uydurmaydı o.
Meredith gibi mi? O da uydurma, değil mi?
O uydurma değil.
Geçen gün sokakta gördüğümüz küçük kızı hatırlıyor musun?
Adı Meredith.
Meredith Warren.
Meredith Warren, buraya gel.
Ne dedin sen?
Meredith Warren, yukarı çık ve yaptıklarını düşün.
Hayır, hayatım.
Unutma, küçük kızdan bahsediyorum.
Ailesiyle yolun ilerisinde yaşıyor.
Onlar da burada yaşıyor.
Neye bakıyorsun?
Kes şunu.
Yemeğini ye.
Biraz müzik ister misin?
Hadi müzik koyalım.
JONAH TAYLOR: KAYIP ÇOCUK HAKKINDA BİLGİ İÇİN YENİLENEN ÇAĞRI
Bir saniye.
Pardon canım. Kahvaltı siparişini alayım.
Kahvaltıya kalmayacağım. Erkenden çıkacağım.
Teşekkür ederim.
"Mekanik oyuncaklar çok üstündü ve diğerlerini küçümsüyordu.
"Modern fikirlerle doluydular ve gerçekmiş gibi davranıyorlardı."
Neye bakıyorsun?
-Isaac? -Bir adam var.
Orada kimse yok. Sadece biz varız.
Isaac, bana bak.
-Bana bak. -Kes şunu.
Kes şunu.
Şimdi neye bakıyorsun?
Hareket ediyor.
Uydurmak hoş değil tatlım. Anneni korkutuyor.
-O uydurma değil. -Sahi mi?
Bahçede gördüğün adamın aynısı mı?
Şimdi ne yapıyor?
İzliyor.
Bizi mi izliyor?
Bilmiyorum.
Ya şimdi?
Senin yanında.
Orada kimse yok. Gördün mü? Sadece hayalinde.
Uyu hayatım.
İyi geceler tatlım.
-Selam. -Selam.
-Pardon, kötü bir zaman mı? -Hayır, sorun yok.
Boya yapıyordum.
-Sen... -Lucy.
Lucy mi? Evet, yedi numaradan.
Doğru düzgün "Merhaba" diyeyim dedim ve...
"Mahalleye hoş geldiniz." Yani...
Doğru düzgün merhaba. Hoş geldiniz.
Teşekkürler. Ben Debbie.
Pardon. Aslında biz...
İçki içmiyoruz.
Tabii. Pardon.
Çay ister misin?
Gitmeliyim. Sadece merhaba demek istedim.
Şekere falan ihtiyacın olursa...
Bu harika olur çünkü bizde hiç kalmadı.
-Öyle mi? -Hayır.
-Kim şeker ödünç alır ki? -Bilmem.
Ama gerekirse yerimi biliyorsun.
-Yedi numara. -Yedi.
Aslında çay teklifini kabul edeceğim.
Tabii.
Lee tavan arasını değiştirmekten söz ediyor.
Üçüncü gün onu orada buldum.
Merdiveni nereye koyacağını hesaplıyordu.
Bir şeyleri sökmezse mutlu olmuyor.
-Senin evin için de planları vardı. -Benim evim mi?
Yedi numara.
Komik bir fiyat verdik.
Seninki komik değilmiş.
Üzüldüm.
Tanrım, üzülme. Ben kaderciyim.
Kısmetimizde olsa orada yaşıyor olurduk.
Üç kişi misiniz?
Evet. Tanrım, evet.
Bir çocuk yeter.
Onu çok sevsem de ondan iki veya üç taneyi kaldıramazdım.
-Meredith kaç yaşında? -Yedi.
Nasıl oldu diye sorma.
-Lyle Hill'de mi? -Rushgrow İlkokulu.
-Lyle Hill'e hiç gitmedi mi? -Hayır. Seninki oraya mı gidiyor?
Pardon. Şuna bakabilir miyim?
Alo?
Alo? Hayır, boya işi. Evet, bence Lorraine...
Sen deli değilsin.
Böyle düşünmemelisin.
Zor, biliyorum.
Her şeyin mantıksız göründüğünü biliyorum.
Hatta imkânsız.
Ama aklın başında.
Kimsenin aksini söylemesine izin verme.
Aklım başımda değil, senin de değil.
Aklım başımda.
Öyle.
Bir şeyler yaptığımı biliyorum. Biliyorum.
Senin durumundaydım.
Hatırlamaya başlıyorsun Lucy. Biliyorum.
Ama o anılara güvenmek istemiyorsun.
Çünkü tepetaklaklar, ters yüz olmuşlar, sıraları ters.
Herkes geçmişi hatırlayabilir. Geleceği nasıl hatırlıyor olabilirsin?
Anlamana yardım edebilirim.
Sadece oyun oynuyorsun.
Hayır, bu bir oyun değil.
Burada yaptığımız şeyin önemini bilmiyorsun.
Bildiğim şey, seni hapse atacakları.
Bir daha asla konuşmayacağız.
Lütfen bunu yapma.
Oğlun ne olacak?
Isaac. O yüzden buradasın.
Hâlâ soruların var.
Cevaplamana yardım edebilirim.
İşte orada. Ona söyleyeceğiniz her şeyi yapar.
Ne derseniz yapar. İzleyin.
Baksana ahbap.
Tek ayak üstünde dur.
Yere otur.
Ayağa kalk.
Parmağını burnuna sok.
Kanka, ne yapıyorsun? İğrenç.
Hey, suratına vur.
Tekrar yap.
Daha sert.
-Daha sert. -Hey, Fin...
Tekrar.
Daha sert.
Daha sert! Daha sert!
ISAAC BAĞLI DEĞİL
Efendim, telefonda sosyal hizmetlerden bir kadın var.
Chloe Fisher'la ilgili.
Evi ne zaman boşaltacağımızı soruyor.
-Dorse adli tıpla konuşsun. -Onu arayacağınızı söyledim.
İlgilenmek isteyebilirsiniz.
-Öyle mi? Neden? -Çünkü adı Lucy Chambers.
Söylemeye gerek yok, zorbalığı çok ciddiye alıyoruz.
Bu zorbalık değil. Saldırı.
Altıncı sınıftaki çocuklarla konuştuk.
Altıncı sınıf mı? Bunu ona altıncı sınıftan biri mi yaptı?
-Kendi kendine yaptı, diyorlar. -Ne?
Isaac kolay etkileniyor.
Çocuklar ne kadar ileri gideceğini görmek istemiş.
-Ben... -Kendine vurmasını söylemişler, vurmuş.
Bunu kim söyledi?
Isaac.
-Gitmelerini istiyorum. -Bayan Chambers.
Bir çocuğu kendini dövmesi için kandırmayı komik bulan bir velet...
İnanın, kimse bunu hafife almıyor.
Ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz.
Olanı biliyorsunuz. Isaac yalan söylemez.
Diğer çocukla konuştuk, bunu inkâr ediyor.
Anlamıyorsunuz. Isaac yalan söylemez.
Nasıl yapacağını bilmiyor.
Çok canlı bir hayal gücü var.
Uydurdu mu yani?
Harekete geçmeden önce gerçekleri öğrenmek istiyoruz.
Isaac kendine zarar vermiş miydi?
Hayır.
Bir çocuk kendine zarar verdiğinde bazı adımlar atılması gerekiyor.
Kendine zarar verme değil.
Bunu yapmak istediği için yapmadı.
Yaptı
çünkü biri ona yapmasını söyledi.
Çünkü yanlış bir şey var.
-Yardımcı öğretmen... -Onun ne alakası var?
Özel ihtiyaçlardan bahsetmiyorum.
Tanrım, ilçedeki her psikiyatriste gittim.
Özel ihtiyaçları olmadığını biliyorum.
Ama bir tanesi bile bana oğlumun neden ağlayıp gülmediğini
veya neden ben istemedikçe bana sarılmadığını söyleyemiyor.
İnsan...
İnsan öfkeli, üzgün veya suçlu hissettiğinde kendine zarar verir.
O bunları hissetmiyor.
Hiçbir şey hissetmiyor çünkü arızalı.
Bir şey
arızalı ve nasıl düzelteceğimi bilmiyorum.
Ona bakamayacaksanız başka bir yer bulurum.
-Bakar mısınız? -Bir dakika.
Mark, bu neden masanın üzerinde?
O ne?
O ne mi? Lin'in Weber vakası raporu.
Orada, sefer tasının altında duruyor.
İlgilen şununla.
Tanrı aşkına!
Buyurun?
Ben Dedektif Dhillon, bu da Çavuş Holness.
Lucy Chambers'ı arıyoruz.
Burada değil.
-Ne zaman dönecek? -Ziyarete gitmiştir.
-Rob'la konuşmanız gerekecek. -Rob hangisi?
-Toplantıda. -Ne zaman çıkar?
Bekleyebilirsiniz.
-Bu o mu? -Evet. Ortadaki. Evet.
-İyi tahmin. -Tahmin değil.
-13 numaradaki çizimler vardı ya? -Evet.
Bu o, Nick. Hemen cep telefonu numarasını verin.
Lütfen.
Acıyor mu?
Ağlayabilirsin.
Canın yanıyorsa bazen ağlamak iyi gelir.
Gel buraya.
Pes etmeyeceğim, tamam mı?
Seni çok seviyorum, çok.
Hadi gel.
BİLİNMEYEN NUMARA
Tamam. Akşam yemeğinde ne istiyorsun?
Dondurucuda tavuk nugget olacaktı.
Orada bekle.
Burada bekle. Anlıyor musun?
Lucy?
Affedersin. Bardağını kırdım.
Mike.
-Pardon, sen yoktun, ben de... -İçeri gireyim dedin.
İşemem gerekiyordu.
-Lanet olsun Mike. -Lucy, bir konuda konuşmalıyız.
Oğluna merhaba demeyecek misin?
Merhaba Isaac. Beni hatırlıyor musun?
Tabii ki seni hatırlıyor Mike.
Sadece birkaç ay oldu. Salak değil.
Yüzüne ne oldu?
Okuldaki çocuklar.
Burada olmamalısın.
Bak, sadece... Söyleyeceklerimi dinle, sonra gideceğim.
Niyetim...
Isaac, öteki odada oyna tatlım.
-Artık oynuyor mu? -Ödümü kopardın Mike.
Burada elektronik sigara mı içtin?
Ne? Hayır, bıraktım.
Neden geldin peki?
Biriyle görüşüyorum.
-Peki. -Seni bilmiyor.
Yani hâlâ evli olduğumu biliyor ama o...
Bilmediği, bizim hâlâ...
Ciddi bir ilişki istiyor.
Resmî.
Özür dilerim. Bunu daha önce anlatmam gerektiğini biliyorum.
Evime bu yüzden mi zorla girdin?
Zorla girmedim.
Kim bu ciddi, resmî kadın?
Bir adı var mı?
Harriet. Harriet Badcock.
-Yapma. -Özür dilerim. Bu gerçek bir isim olamaz.
Her neyse. Bilmeyi hak ettiğini düşündüm.
-Facebook'tan öğrenmeni istemedim. -Facebook'tan olmaz tabii.
Harriet Badcock.
Seni sadece soyadın için istiyordur.
-Evlenmiyoruz. -Şimdilik.
Hayır, asla.
Luce, onu istemiyorum.
-Harika biri ama senin gibi değil. -Mike.
Hayır, dinle. Söylediklerini düşündüm.
Ve yaparım.
-Ne yaparsın? -Ne gerekiyorsa.
Babası olurum ya da tekrar denerim. Eğer seni bu şekilde...
Hayır, Mike.
Birlikte olmamız gerekiyor Lucy. Birbirimizi seviyoruz.
Önemli olan tek şey bu.
Böyle olması gerekmiyor.
Üzgünüm. İstediğin şey bu sanıyordum.
Beni geri istediğini sanıyordum. Buradayım, çabalıyorum.
Onun hayatında olmanı istiyorum Mike. İstediğim bu.
Babasıyla bir ilişkisi olmasını istiyorum.
Onunla vakit geçirmeni istiyorum.
Onu tatile götürmeni.
Ona kötü sözler öğretip Noel'de onu şımartmanı.
Onu şımartamazsın Lucy. Duyguları yok.
Aklından geçenleri bilmiyorsun.
Hayır, senin aklından geçenleri de bilmiyorum Luce.
Neden hâlâ sevişiyoruz?
Hayır. Hadi ama.
Çocuğunla oynamamı istiyorsan...
Bizim çocuğumuz!
O bizim çocuğumuz Mike.
Beni hâlâ seviyor musun?
O kadar basit değil.
O zaman konuş benimle.
Anlamama yardım et.
Sevişirken başkasını düşünüyorum.
Belli birini değil. Yüzünü görmüyorum. Sadece...
Sen olmadığını biliyorum.
Tamam.
Mike.
Mike. Bekle, özür dilerim.
Hoş değildi. Özür dilerim. Öyle demek istemedim.
Evet, istedin.
-Şunu kapatabilir misin? -Tamam.
Anahtarı nereye koydun?
-Ne? -Yedek anahtar. Nerede o?
Paspasın altında.
Arka kapı anahtarı. Onu ne yaptın?
Ön kapıdan içeri girdim.
Ne?
Ön kapıdan içeri girdim. Neden?
Luce.
Bugünlük ayrıldı. Isaac'i almaya gitti.
-Isaac kim? -Oğlu.
Oğlunun adı Isaac mi?
-Sorun ne? -Adresi verin.
Isaac.
Isaac ismi 43 kez geçiyor.
İncil'le alakalı sanıyordum.
-Bilmiyordum. -Neyi bilmiyordun?
Kadının peşinde değil.
Oğlanın peşinde.
Ne hissettiğini hayal bile edemiyorum.
-Özür dilerim, yaşadıkların... -Sus.
-Lütfen otur ve... -Kapa çeneni!
Tamam.
Sadece sebebini söyle.
Düşündüğün gibi değil.
Sana hiçbir şey yapmadık.
Seni tanımıyoruz bile.
Hiçbir sebebin yoktu.
Ona dokunmak için sebebin yoktu.
Sebebin yoktu.
-Lucy... -Sadece soruya cevap ver.
Oğlumu neden aldığını söyle.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro