DWUTAKT
Dzień dobry wszystkim. Tu Maya Ortiz.
MAYA ORTIZ „OFF THE COURT”
To specjalne wydanie programu Off The Court.
LeBron James ujął to najlepiej.
„Koszykówka to moja pasja, ale to rodzina jest dla mnie wszystkim.”
Dzisiejszy dzień jest dla mnie szczególny.
W tym miejscu krzyżują się koszykówka i rodzina,
tu, w domu Bellów, praktycznie moim drugim domu
z czasów gimnazjalnych, gdy geniusze koszykówki,
Jordan i Josh Bell, byli dla mnie jak bracia.
Dom Bellów był pełen koszykówki, ale i miłości,
a dzisiaj będziemy świętować fakt, że spełniły się ich marzenia.
Dobra, cięcie. To na początek.
Gra w koszykówkę jest bardzo podobna do gry zwanej życiem.
Jest płynna.
Aklimatyzujesz się. Adaptujesz. Przezwyciężasz trudności.
Gładki piwot.
Odjechany, podwójny cross.
O, nie, nie, nie. Szampan jest na później.
A ciasto to niespodzianka.
- Może je pani zabrać? - Jasne.
Gdzie oni są? Chcą mi specjalnie zrujnować wejście.
- Nie wiem. - Pani Mamo, oto notatki.
- Dziękuję. - Wiesz może,
kto blokuje podjazd? Barman chce wjechać.
Wiem, powinnam była mu zabronić przyjazdu.
Okej, okej, imprezę można zacząć. Przyjechał wujek Skinny!
- Spóźniłeś się. - Ale zdążyłem.
- Co słychać? - Hej.
- Cześć. - Cześć wszystkim.
- Cześć. - Vondie, chodź na szybki
wywiad, zanim się zacznie. Powiedz, jak razem dorastaliście.
Wiedziałem, że będziesz zła, ale, niestety, lot się opóźnił.
Tak? Trzeba było wybrać lepszą porę na zakupy w Paryżu.
Wiesz, jakie to ważne.
Okej, więc chyba ten mały prezent, który kupiliśmy ci w...
Louis Vuitton, ci się nie przyda?
Może być.
Gdzie twój bratanek?
- Zdaje się, że... - Znajdź go.
Okej, znajdę go. Filthy? Gdzie jesteś? Filthy?
SPEŁNIENIA WSZYSTKICH RZUCEŃ
Do środka! Barney, do środka!
Podejdźcie tam!
Hej, Skree! Przebij się, przebij!
HUGHES 42 LAKESIDE 53 00:56 KWARTA 3
- Cześć, trenerze. - Hej, Filthy!
Ej, proszę, powiedz, że to znaczy, że możesz zagrać.
Nie, ale mogę ich moralnie powspierać.
- Ruchy, dalej, dalej! - Dajesz!
Panie sędzio!
- Połknął pan gwizdek? - Wyluzuj.
Brońcie, brońcie!
Lakeside zwiększa przewagę.
- Filthy, ze specjalną dedykacją! - Dobra, dacie radę.
Wracamy do pracy. Dalej!
Pytaj, o co chcesz.
Przez długi czas byłam po prostu zła.
Już pogodziłam się z myślą, że nigdy mnie nie chciałeś.
Wyjaśnijmy...
Wyjaśnijmy to sobie.
Urodziłaś się, gdy twoja mama i ja byliśmy w college’u.
Gdy się pojawiłaś na świecie byliśmy jeszcze dziećmi,
ale od tamtej chwili wszystko się zmieniło.
Byłaś dzieckiem chcianym i, co najważniejsze,
- kochanym. - Ale dlaczego teraz?
To znaczy, po tych wszystkich latach, w końcu się odzywasz, dlaczego?
- Bo teraz mnie do czegoś potrzebujesz? - Nie!
Kelli, nie.
Nigdy w życiu
nie zaryzykowałbym zdrowiem żadnego z moich dzieci.
Wziąłbym pod uwagę wszystkie potencjalne...
komplikacje zdrowotne, gdyby moje dziecko miało iść pod nóż.
Powodem, dla którego się skontaktowałem...
jest to, że chcę mieć przy sobie rodzinę.
Nie tylko dla mnie, dla nas wszystkich, szczególnie twych braci.
Wiesz, nie mógłbym odejść z tej ziemi nie wypełniwszy tej pustki,
tego braku ciebie w moim życiu.
Co to ma być?
Przerwa!
Chodźcie, szybko.
- No już, szybciej. - Hej, wszystko okej?
Okej, ziom. Ale chyba nie damy rady.
Ostatni mecz Hughes. Nie wierzę, że tak to zakończymy.
Nie wiem, jak to przerwać.
Pewnie, że wiesz.
Tato? Co ty tutaj robisz?
Teraz już wiesz, synu, że zawsze tu będę dla twej drużyny.
Że możesz też liczyć na kumpli z drużyny, bo oni ci pomogą.
Szczególnie, gdy ich potrzebujesz najbardziej, jak teraz.
Oni nas tu miażdżą. Raczej nie nadrobimy tej przewagi.
- Więc... - Więc trzeba zmienić strategię.
W takiej sytuacji byłeś już milion razy.
To, że grasz na innej pozycji, nie oznacza,
że nie bierzesz udziału w meczu.
Jak ja bym chciał być na boisku.
Przecież jesteś.
A JB o tym wie.
Wie o tym reszta drużyny.
Teraz musicie to wygrać.
Miej wiarę.
Teraz zaś stoisz przed największym wrogiem,
z jakim się mierzyłeś.
Przed sobą samym.
Pytanie, co z tym zrobisz?
Wygram ten cholerny mecz.
Twoja mama zmarła, gdy byłaś malutka.
Walczyłem...
o opiekę nad tobą.
Wiedziałem, że toczę bitwę, ale byłem na nią gotowy.
Słyszałam, że się pokomplikowało.
Wiesz, dziadkowie mówili, że się od nas odsunąłeś.
Nie wypowiem się za twoich dziadków.
Wiesz, oni mają swoją wersję wydarzeń.
Nie chciałem powodować więcej bólu czy stresu, więc...
się zgodziłem...
na przejęcie przez nich opieki.
Gdy tylko się zgodziłem, odsunęli mnie od ciebie.
Myślałem,
że jak będziesz starsza, to cię odnajdę.
Ja już straciłam jednego rodzica,
i wiesz, potrzebowałam cię.
Więc jak mogłeś mnie zignorować?
Dobra.
A jak kończyłam szkołę?
Skąd wiedziałeś?
Byłem tam. W czwartym rzędzie z tyłu.
Myślałaś,
że przegapię moment, w którym moja pierworodna wchodzi na scenę?
Moja córka. Najlepsza z rocznika.
Jak ja cię tam zobaczyłem...
To ty powinnaś wygłosić mowę końcową, bo ci, co ją wygłaszali,
o Boże, prawie zasnąłem z nudów.
Kelli...
Nigdy nie przestałem cię kochać.
Zawsze byłem przy tobie
i zawsze będę.
Chcę...
Chcemy, byś była częścią tej rodziny.
Panowie, musimy zacząć bardziej przekazywać piłkę.
Tracimy zbyt wiele łatwych rzutów.
Myślcie o drużynie. Trzymajcie się planu gry.
Ej, czy tak zawsze gramy?
Czy jak się robi trochę trudniej, to się wycofujemy?
Nie wygramy, jak tak będziemy grać.
Rozumiem twoje obawy. Jasne? Rozumiem.
Ale nie trać wiary!
Okej? Wszyscy wielcy mistrzowie byli bliscy porażki,
ale się nie poddali i udawało im się wygrać.
Brzmi pięknie, ale sam trener mówi, że nawet nie robimy rzutów.
- Potrzebujemy cię na boisku, Filthy. - Ale jestem tutaj.
Słyszę, co mówisz, ale ty posłuchaj mnie.
To wasza szansa!
I ją wykorzystacie!
Pamiętasz zasadę koszykarską taty?
Drybluj, udawaj, strzelaj, pudłuj.
Drybluj, udawaj, strzelaj, pudłuj!
Drybluj, udawaj, strzelaj, celuj!
No, musicie to poczuć, jasne?
Razem ze mną.
Drybluj, udawaj, strzelaj, pudłuj!
Drybluj, udawaj, strzelaj, celuj!
Dalej! Dalej!
I jeszcze jedno. Tata powiedział, że jak przegracie
możesz nie wracać do domu. Więc wiesz...
- Do boju! - Do boju, Lions!
- Dajesz! Uważaj! - Broń, broń.
Zbiórka, Vondie, zbiórka!
O to chodzi!
Jordan Bell, dzięki niemu Lions atakują!
Brońcie, brońcie, brońcie!
Nie! Nie, nie, nie, nie!
Zuma za trzy punkty!
- Nienawidzę gościa! - Nienawidzę gościa!
- Weźmy przerwę! - Już nie mamy.
- Dajesz, JB! - Dajesz!
Ej, JB, Flexis Alexis!
Okej, okej.
Tak trzymaj!
Tak!
O, tak!
Moje chłopaki!
- To nasze chłopaki! - Okej!
Taa! O to właśnie chodzi!
Taa!
Proszę bardzo.
Co to ma znaczyć?
O rany!
Miałeś rację.
- A nie mówiłem? - Dokładnie.
- Joł! - Hej!
- Hej! Jak tam mistrzowie?
- Tak! - Mega!
Zrobiliśmy to!
- Wygraliśmy. - Kelli, jesteś!
Zdobyliście mistrzostwo? Chuck, dzięki za pizzę!
Szacun! Co tam, bratanki?
Nie sięgnę! A teraz chować portfele,
bo dla tej pani Starbucks to żadna konkurencja!
Jaki tam uścisk dłoni. No proszę.
Teraz jesteśmy rodziną. Dobrze cię widzieć.
Cześć.
Jestem Crystal.
- Miło mi wreszcie cię poznać. - Ciebie również.
Czy chcecie... Okej.
Nie chcę nadużywać gościnności, więc może już pójdę.
To wykluczone! Dziś imprezujemy.
Mamy co świętować.
- Hej, kto gotowy na imprezę! - Hej!
Słuchajcie, to nasza siostra, Kelli.
Zaraz, weź mi to wytłumacz.
To znaczy, że masz taką seksowną siostrę, a nigdy mi o niej
- nie mówiłeś? - Ej, uważaj.
Mówisz o mojej siostrze.
- No, weź. - Ej.
Zobacz. W tym roku...
przez tyle przeszliśmy.
To, co nas nie zabije, to nas wzmocni.
No właśnie. Dzięki temu zrozumiałem, jak ważny jest każdy dzień!
Że każda chwila się liczy, i że trzeba okazywać bliskim,
jak bardzo się ich kocha.
I...
że ma się ich w swoim sercu...
...i że są jak blask księżyca nad morzem.
- Powinieneś książki pisać. - Tak, jasne.
Dobra, dość tego.
Widzę, że znalazłaś jazzową kolekcję Chucka.
Jest czadowa.
Jedyna rzecz, jaka mi została po mamie, to jej kolekcja płyt jazzowych.
Uwielbiała Nancy Wilson. To był jej ulubiony album.
- Może to ich połączyło. - Może.
O, tak, to brzmi jak muzyka twojego taty, gdy miał 21 lat.
Wiesz, cieszę się, że chłopcy cię odnaleźli.
Bo ty i Chuck dostaliście drugą szansę...
Nie chcę niczego obiecywać.
Jasne, rozumiem.
Małymi kroczkami.
Wcale ci się nie dziwię.
Zbudowanie tej relacji zajmie trochę czasu.
Mówisz, jakbyś miała w tym doświadczenie.
Tak, z moim ojcem.
Ale to historia nie na dzisiaj.
Dzięki temu, że tu dziś przyszłaś,
Chuckowi zrobiło się cieplej na sercu.
Mnie również.
Trochę kiepsko, że dzieje się to w tych okolicznościach.
Wiem.
Ale dziś tu z nami jesteś.
No dobra.
Trochę cydru z bąbelkami?
- Dla mojego ziomka, winko. - Brachu.
Co żeś wlał do tego drinka?
Nie wiem. Coś, co ci uderzy do głowy.
Dobra.
- Patrz na mnie... - Musimy
- cię podtrzymać przy życiu. - Teraz będziesz żartował?
Musisz mi przecież opłacić mandat za przekroczenie prędkości,
bo leciałem do ciebie z prędkością błyskawicy,
- żeby się z tobą spotkać. - Rozumiem.
Ale bracie...
Stary.
To, że się spotkałem z Kelli...
Nigdy nie myślałem, że... to była ta...
- Taa. - ...odległość.
No. Więc co...
co teraz?
- Wiesz? - Tak, teraz wszystko zależy od niej.
Wiesz? Ja...
Jest wiele do przepracowania, ale powiedziałem, że chcę być w jej życiu.
Wiesz, w takim zakresie, w jakim zechce.
Już sam fakt, że tu dziś przyszła? Tak, to dobry znak.
- Wiesz, co to znaczy? - Tak, tak, to dobry znak.
To, że przyszła,
i że moi bratankowie dali czadu na boisku.
Ale serio, stary. Wiesz, być może powinienem być trochę,
wiesz, bliżej was, częściej, niż teraz.
W sumie przeprowadzka tutaj to nie taki głupi pomysł.
Pogadaj o tym z Crystal.
- Taa. - Okej.
- Masz rację. - No. Wiesz, dlaczego?
- Racja. - Wiesz, że cię kochamy.
Dobra, to wznieśmy toast tym starym cydrem jabłkowym.
Filthy, pokazałeś dziś, że umiesz być przywódcą,
w dodatku dałeś czadu w półfinałach!
Ale, jak sam mówiłeś, dużo się działo.
Więc, czego nauczyły cię doświadczenia z tego roku?
Koszykówka to świetny nauczyciel. Ale nie jest najważniejsza.
- Co? Zaraz, to ci wiadomość, Filthy. - No.
Myślę, że zaczynam to ogarniać.
Wiesz, zaczynam dostrzegać to, że koszykarskie zasady taty
działają nie tylko na boisku, ale i poza nim.
Wiesz, on jest dla mnie jak superbohater.
Ale teraz, jak się zmaga ze swoim...
własnym kryptonitem,
nie wiem...
Nie wiesz, jak możesz go chronić.
To przeraża.
Kiedy moja mama zachorowała...
zaczęłam pisać pamiętnik. Żeby jakoś ubrać w słowa to, co czułam.
To przeraża.
Wiesz, wszystko wokół mnie się zmienia.
- Tata, Kelli, liceum. - Ale zmiana może być dobra.
Nie skupiaj się na tym, co odchodzi,
ale na tym, co przychodzi.
Mam już wszystko zaplanowane na lato, będzie super.
Co jeszcze chcesz zrobić przed wyjazdem do L.A.?
JB, musisz mi coś obiecać.
Przyjadę do L.A. kiedy tylko zechcesz.
Dobrze wiedzieć, ale nie to chcę powiedzieć.
O co chodzi?
Dziś na boisku dałeś z siebie wszystko.
Zrobiłeś krok do przodu.
A ja w ciebie wierzę.
Sam w siebie wierzysz.
O co chodzi?
Nie będzie mnie na rozdaniu świadectw...
ani w lecie.
Wyjeżdżam do Kalifornii za pięć dni.
Co za dzień, kochanie.
Dobrze się czujesz?
Lepiej niż dobrze.
Mam za sobą pierwszą dializę.
Mam piękną żonę...
mistrzowskich bliźniaków, moją córkę.
Czego mi więcej potrzeba?
No, nie zapomnij o Skinnym.
Skinny rozważa przeprowadzkę gdzieś bliżej.
- Bliżej kogo? - Spokojnie.
- Nie igraj ze mną. - Jasne.
A dr Hong powiedziała, że oficjalnie jestem już
na liście biorców.
Teraz trzeba się uzbroić w cierpliwość.
Kochanie.
Może obudzisz się rano i będzie już dawca?
Tak.
Jakby nie patrzeć...
z tobą u boku jestem w stanie znieść wszystko. Komplikacje i resztę.
Masz rację.
Nie chciała mi tego mówić przed meczem,
bo to by mnie rozkojarzyło.
Do bani.
Przynajmniej pozwoliła ci się odwiedzać w L.A.
Na tym się skup.
Jak mam słuchać rad od ciebie? Skoro nie chcesz się przyznać
do tego, co czujesz do Mai?
To delikatna sprawa.
Jasne? Dopiero się rozkręcamy.
Bo wiesz,
tydzień temu nasze usta zetknęły się ze sobą.
Jej były jak wschodzący księżyc, a moje jak ziemia...
Dobra, Szekspir. Mów po ludzku, dobra?
Naprawdę musisz zacząć więcej czytać.
- Pocałowaliśmy się. - Co?
- Ej, wiedziałem, że coś jest na rzeczy! - Słuchaj, to wszystko zmieniło.
Wszystko.
Więc co, tylko się pocałowaliście? Rozmawialiście o tym?
Wiesz, potem jakby znów byliśmy tylko przyjaciółmi.
Filthy, Filthy, posłuchaj mnie!
Powiedz jej, co czujesz. Ty to umiesz ubrać w słowa.
Wiesz, zazwyczaj tak, ale...
Teraz nie umiem, to coś innego.
Zaufaj mi, ziom.
Nie ma nic gorszego niż tracenie czasu, szczególnie jeśli ci na kimś zależy.
Ta cała afera ze mną i Alexis po akcji w Roll Call...
Oddałbym wszystko, żeby odzyskać te dni, kiedy się do siebie nie odzywaliśmy.
Powiedz jej, co czujesz.
GIMNAZJUM EAST LANGSTON HUGHES
Myślałem, że wyjechałaś bez pożegnania.
Wyjeżdżam, ale nie odchodzę z twego życia.
Ty mnie odwiedzisz, potem ja ciebie.
JB, nie przestawaj robić tego, co zacząłeś.
- Idziesz jak burza! Skorzystaj z tego. - Ale to dzięki tobie mogłem się skupić
na tym, co umiem robić najlepiej. Jak mam to przetrwać bez ciebie?
Nie dramatyzuj.
Nienawidzę rozwodów.
Taa, nadal nie mogę się z tym pogodzić.
Musimy jednak pamiętać, że czasem sprawy nie idą tak,
jak sobie zaplanowaliśmy.
Obiecaj, że o mnie nie zapomnisz.
Przepraszam, kim ty jesteś?
Obiecuję. Nigdy cię nie zapomnę.
DO: MAYA
MAYA. MUSZĘ Z TOBĄ POROZMAWIAĆ NA NASTĘPNEJ PRZERWIE.
FILTHY, DZIŚ O 10:06
- Hej, patrz na to! - Tak?
- Patrz, ile mam wyświetleń! - Vondie, 56,6 tysiąca wyświetleń!
Wiem, to jakiś odlot!
- Nie mam pojęcia! - Chodź! Ale numer, 65,6 tysiąca!
- Hej, hej, Maya! - Tak, jasne.
- No i, wiesz, dałeś czadu. - Maya!
No i na meczu o mistrzostwo
- krzyczałam „Vondie!” - Maya!
Co... Cześć.
Słuchaj, muszę ci coś powiedzieć.
My...
Słuchaj, ten pocałunek wszystko zmienił.
Łał. Wreszcie! Hej!
Od tamtej pory ciągle o tym myślę.
Tyle, że nie wiem, jak ci to powiedzieć.
Wiesz, nie wiedziałem, jakimi słowami zapełnić tę pustkę,
jaką czuję, gdy cię nie ma. Jak wyznać, co czuję, gdy
twój uśmiech odbija się od podłogi mej pamięci.
To znaczy, chyba chcę powiedzieć, że otworzyły mi się oczy.
Widzę, że jesteś moim koszem, a ja jestem gotowy, by w niego wycelować.
- Serio? - Tak, serio.
Teraz? Naprawdę, Filthy?
Wszyscy wiedzą, że podkochuję się w tobie od trzeciej klasy.
A jak się już pogodziłam z faktem, że...
będziemy tylko przyjaciółmi...
- teraz przejrzałeś na oczy? - Wiesz...
lepiej późno niż wcale, prawda?
Przykro mi, Filthy.
Spóźniłeś się.
Ja...
Spotykam się z Zumą.
Łał.
Tego się nie spodziewałem.
Hej, w porządku, ziom.
Doktor Hong, z tej strony Kelli, córka Chucka Bella.
Chcę z panią porozmawiać o badaniach.
Moje plany wakacyjne runęły.
Są zniszczone jak rozbity statek na brzegu utraconych możliwości.
Ej, a myślałeś kiedyś o tym, by zrobić coś szalonego?
- Jak co? - Nie wiem.
Na przykład, pójście do liceum w innym stanie.
Nie, nie zamierzasz się wyprowadzić do L.A., do cioci Roxie,
tylko po to, by być bliżej Alexis.
Czasem nowe pomysły są lepsze niż jakikolwiek plan.
Tego nie wiem.
Może tego lata zdarzy się coś dobrego.
ZASADY KOSZYKÓWKI
Dzisiejszy wieczór jest zwieńczeniem podróży.
Tej, w której wielu z was odegrało swoją rolę.
Wasza radość, zachęta, entuzjazm przyczyniły się
do tego, co teraz następuje.
Wiele lat temu pewien młody poeta, który był też fenomenalnym koszykarzem,
usłyszał pewną radę od znanego pisarza.
„Ufaj swym słowom.
„To one zabiorą cię tam, dokąd pozwolisz im się zabrać.”
A on jej posłuchał. I mu się udało!
Tak, udało się!
Jestem zachwycona tym, że wziął sobie te słowa do serca,
a one go uniosły tak wysoko, że napisał jedną z najlepszych książek roku 2031!
Drodzy państwo, czeka was dziś nie lada gratka i z dumą
przedstawiam wam mojego syna, Josha „Filthy’ego Mc Nasty’ego” Bella!
Był taki czas, gdy to koszykówka dała mi skrzydła.
Gdy zostały podcięte, próba wzniesienia się ponad gorycz i żal
wydawała się niemożliwa.
Czasami wydaje ci się, że sprawy zmierzają w jedną stronę,
a potem w mgnieniu oka zmieniają kierunek.
DO BOJU DAWGZ!
Dobrze. Tak!
JESIEŃ 2023
Zasada koszykarska numer jeden.
„W grze zwanej życiem, rodzina to boisko, a piłka to twoje serce.
„Na boisku zawsze miejcie swoje serca. Wygrywacie czy nie, róbcie to razem.”
Hej, Filthy. Skup się.
Nie pozwól mu wejść ci na głowę, rozumiesz?
Rozumiem, trenerze.
Hej, Filthy. Gotowy?
Od urodzenia jestem gotowy. Jedziemy, ziom!
Przywitajmy ciepło w Beacon Academy
naszego nowego trenera koszykówki, Chucka „Da Mana” Bella!
Dobra. Do dzieła.
Trenerze.
Napisy: Anna Cichosz