Anne.
Doktor ne söyledi?
Anne?
- Bir daha yürüyemeyebilirmiş. - Yapma. Böyle söyleme.
Yapma böyle. Güçlü olmamız lazım.
Kardeşin için güçlü durman lazım. Tamam mı? Hazır mısın?
Bilmiyorum. Biz konuşuyorduk ve...
Beni sakinleştirmeye çalışıyordu
ama bir yandan da üzgündü. Ondan sonra, ilk önce
- ayağı takıldı zannettim ama... - Nefes al Josh, tamam mı? Nefes al.
Sakinleş. Ne olduğunu öğreneceğiz.
- JB! - Buradayım.
- Geliyorum. - Bayan Bell.
- Dr. Hong. Durumu nasıl? - Bilinci açık.
Durumu çok daha iyi. Hastane, durumu hemen bana bildirdi.
İyi olacak, değil mi?
Babanızla ilgileniyoruz. Gayet emin ellerde.
Annenizle biraz yalnız konuşabilir miyiz?
Sıska gelmek üzeredir. Geçin oturun şöyle.
Babama ne olduğunu öğrenmemiz lazım.
- Hadi JB. -İçeride yatan babamız dostum.
Şimdi sırası değil.
Ailemizde sır yok sanıyordum.
Bunun sırlarla bir ilgisi yok JB. Söz konusu yaşam ve...
Lütfen. Bize biraz müsaade edin, tamam mı?
Bu yeni bir şey mi peki? Daha önce görmediğiniz bir şey.
Kan tahliline göre alyuvar sayısında ciddi bir düşüş var.
Yani, bayılmasına etki eden faktörlerden biri
oksijen eksikliği olabilir.
Anlamıyorum. Her şey yolunda gibi gözüküyordu.
Gereken her şeyi yapıyordu doktor.
Hasar kontrolü yapacağımız aşamayı çoktan geçtik.
Artık, tedavisini ayarlama kısmına odaklanmamız gerekiyor.
- Ne yapmamız lazım yani? - Diyalize başlamamız gerekiyor.
Hazmetmesi zor, evet. Duymak istediğiniz, bu değildi farkındayım ama ne yazık ki
durum bu şekilde.
Neler olup bittiğini neden bize söylemediler ki?
Hastalığının düzeyini bilmemiz gerekiyordu.
- Bizi korumaya çalışıyorlardı. - Neyden?
Babasız büyüme ihtimalimizden mi?
Annem korkuyor, biliyorum.
- O yüzden bana patladı. - Bir şey söyleyeyim mi?
Ben de korkuyorum.
Ben de dostum.
- Yaklaşabilirsin. Isırmam seni. - Dinlenmene müsaade ediyordum.
Bunları yaşattığım için özür dilerim bebeğim.
- Gereken her şeyi yapmaya çalışıyordum. - Biliyorum.
Kaybetmeyeceğiz Chuck. Hepimizin sana ihtiyacı var. Özellikle çocukların.
- Neredeler? - Koridorda.
Ama Chuck... Endişeleniyorlar.
- Oyun planımız nedir Koç? -Şöyle ki, Dr. Hong...
seçeneklerimizi sundu. Akrabalık bağı olan bağışçılardan
- vazgeçmememizi söyledi. - Henüz Kelli'ye ulaşmak istemiyorum.
Oğlanlar da daha çok genç.
Ama bağış sırasının gelmesini beklerken diyalize başlayacaksın.
- Diyaliz mi? - Evet.
Olmaz. Bu hastaneye tıkılıp kalmak istemiyorum.
Şansına, onlar da tedavinin evde alınmasını tercih ediyorlar.
Bahane yok yani.
Kimleri görüyorum? Şehrin müstakbel şampiyonları.
- Maça kadar çıkar mısın sence? - Hiçbir şey bu maça gelmeme engel olamaz.
Sizi korkuttuğum için özür dilerim.
- Doktorlar konuyla ilgileniyor. - O zaman seni taburcu edecekler, değil mi?
Evet. Muhtemelen birkaç saat içinde.
Dinleyin. Yedeklerde olmam, bir şeylerin değiştiği anlamına gelmiyor.
Günde 100 serbest atış çalışmanı, maç kayıtlarını incelemeni istiyorum JB.
Ortaokula başladığından beri bu anı bekliyorsun.
- O an geldi işte. -İstediğim bu değildi.
- Yanımda olacaktın, hastanede değil. - Bunları düşünme evlat.
Düşünmen gereken tek şey
o şampiyonluk kupasını kazanmak. Anlaşıldı mı?
Senin düşünmen gereken tek şey de bu hız cezasını ödemek.
- Naber millet? Hızlıca gelmeye çalıştım. - Ruhsatını yenilemede yine mi geç kaldın?
Onu biz ödemiyoruz.
Eğer gece senin emrindeyse ama yıldızlar parlamıyorsa,
yani ışığı göremiyorsan, ne yaparsın?
BABAM OLMADAN MAÇ NE Kİ?
Herkesin kaderinde, devam etme gücünü bulamadığı bir günü yaşamak vardır.
Yapabileceğin hiçbir şeyin karanlığı yenemeyeceği bir günü.
ŞİMDİ NE YAPACAKSIN?
Daha kötü ne olabilir ki?
Babanla annen eve gelip şu masanın hâlini görürse
çok kötü şeyler olabilir mesela.
Çabuk gel buraya.
Babaannen gibi konuştum, değil mi?
Şu hâle bak... Sanki tekrar bu evden menedilmemi
- istiyor gibisiniz. - Tekrar mı?
Daha önce menedilecek ne yaptın ki?
Küçüklerin aklı ermez. Boş verin gitsin.
Neden herkes böyle söylüyor?
Babam konusunda herkes JB ve beni işin dışında tutuyor.
Hâlbuki yardımcı olabiliriz.
Kimse sizin fasulye böbreklerinizi kullanamaz.
Bizim böbreklerimizden bahsetmiyor. Kelli'den bahsediyor.
Bu benim üzerime vazife değil JB.
Annem de babam da bize, tam olarak ne olduğunu anlatmadı.
Beni dinleyin. Şu kadarını söyleyeyim.
Kelli'nin hayatında olmamak Chuck'ın tercihi değildi.
Tam da bu yüzden olup biteni bilmesi gerektiğini düşünüyoruz.
Sonuçta onun da babası.
- Benim üzerime vazife değil dostum. - En yakın arkadaşın ölürken bile mi?
Ona nasıl ulaşabileceğimi bile bilmiyorum.
Biz biliyoruz. Instagram'ını bulduk.
Ya bugün çalışmıyorsa?
Ya da bizimle konuşmak istemezse? Ama konuşması gerek, değil mi?
İnsan babasını merak etmez mi?
Herkes ailesiyle yakın olmak istemez.
Ne o elindeki?
JB ve benim yedi yaşındayken Kelli'ye yazdığımız mektup.
Annemler bir ablamız olduğunu söylediğinde
üst kata çıkıp bu mektubu yazdık.
Vermenin zamanı geldi diye düşündük.
Başka bir şansımız olmayabilir.
İşte geldik. Jezebel's. Bir sıcak çikolata 5.99 dolar mı?
Çikolatayı elleriyle mi eritiyorlarmış?
Bir dakika müsaade edin. Hazır mısınız?
- Evet. - Hadi bakalım.
Vay canına. Fiyatlar baya tuzluymuş.
İşte orada.
Merhaba. Jezebels'e hoş geldiniz. Nasıl bir içecek istersiniz?
Fiyatlar böyleyse benim önce bir kredi çekmem lazım.
İsminiz Kelli mi?
Evet.
Kusura bakma lütfen...
Hiç sorun değil. Menümüzün biraz göz korkuttuğunun farkındayım...
Aslında, babamız hakkında konuşmak için gelmiştik. Biz, Chuck Bell'in oğullarıyız.
Senin kardeşleriniz yani.
Beni nasıl buldunuz?
Nerede çalıştığını öğrendik ve bir şansımızı deneyelim dedik.
Kusura bakmayın ama bu biraz garip.
İşe geldiğimde kardeşlerimle tanışmayı beklemiyordum. Sen kimsin?
Bana Sıska Amca diyebilirsin. Çak bakalım.
-Öyle bir dünya yok. - Peki.
- Babamızın en yakın arkadaşı. - Manevi destek için buradayım.
Sessizce oturacağım.
Bizim için de biraz garip bir durum.
Uzunca bir süredir varlığından haberdarız ama...
Biraz daha büyüyünce seninle tanışmayı düşünüyorduk.
- Ne değişti peki? - Babam.
- Hasta ve durum pek iyi değil. - Geçen gün beni bu yüzden mi aradı?
Sesli mesaj bırakmış ama hasta olduğunu söylememişti.
Şu an için bilmeni istemiyor.
Ama biz bilmen gerektiğini düşündük.
Sonuçta o senin de baban.
Onunla tanışmayı düşünür müsün acaba? Çok iyi biridir. Harika bir koç, baba...
Pardon ama nasıl bir baba olduğunu bilemiyorum ben.
Onunla hiçbir anım yok ya hani.
Sizin gibi onu tanıma şerefine nail olamadım.
Peki o zaman. Mola verelim. Arabada bekler misiniz beyler?
- Bize biraz müsaade edin, tamam mı? - Ne?
Arabaya geçin dostum.
- Hadi. - Tanıştığıma memnun oldum.
Tamam.
Çocuklarla bir ilgisi yok bu tavrımın. Çok tatlı insanlara benziyorlar.
Öyledirler. Ve babaları için doğru olan şeyi yapmaya çalışıyorlar.
Chuck'ın asla hayatımda olmadığının farkındasın değil mi?
Büyükannem ve büyükbabam büyüttü beni.
Chuck, senin velayetini alabilmek için dişini tırnağına takarak savaştı.
Ama mahkeme, annenin ailesinin daha iyi imkânları olduğuna karar verdi.
Baban daha çok gençti. Ama seni her zaman sevdi.
Ve hep, kalbinin bir parçasının eksik olduğunu söylerdi.
O parça sensin Kelli.
Üzgünüm. Bir anda hazmetmesi zor.
Bunu yeğenlerim yazmış.
Kendine iyi bak.
Demek söylentiler doğruymuş. Hâlâ hayattasın.
Tanrı'nın işi dostum.
- Doktor bolca istirahat verdi. - Evet.
Geldiğin için teşekkür ederim.
Ne demek. Büyük maça nasıl hazırlanacağız yoksa?
O konuya gelirsek, Gio...
Maça yetişemeyecek gibi olursam... Eğer bu maçı kazanacaksak
herkesin gözünü o kupaya dikmesini sağlaman lazım.
"Maça yetişemeyecek gibi olursam" ne demek?
- Diyalize başlıyorum. - Bilmiyordum.
Sen olmadan o kurtlar sofrasından kalkamayız Koç.
Bütün yıl bunun için hazırlandık.
O kupayı alacaksın Gio.
Ben de sizi izleyeceğim.
Hadi çalışmaya başlayalım.
Hadi bakalım. Neredeyiz?
EAST LANGSTON HUGHES ORTAOKULU
Sen olmadan ben bomboşum Ağları olmayan bir pota misali
İkili sıkıştırmaya kısılıp kaldım Tıpkı bir kuşun tüyleri gibi
Yükseklerde uçan bir kartal gördün mü hiç?
Kırılmış, yorgun düşmüş Yerine oturmayan yapboz parçaları gibi
O zaman ben de hatırlarım Kanatlarımın kırıldığını
"İkili sıkıştırmaya kısılıp kaldım. Tıpkı bir kuşun tüyleri gibi.
"Yükseklerde uçan bir kartal gördün mü hiç?
"Kırılmış, yorgun düşmüş, yerine oturmayan yapboz parçaları gibi."
Tabii ki kaçtı.
Bekle... Olup bitenle ilgili böyle mi hissediyorsun?
Sanki bildiğim ne varsa avuçlarımın içinden çekip alınıyor gibi hissediyorum.
Babam, basketbol... Sırada ne var?
Şu sıralar çok fazla şey yaşadığının farkındayım.
Ama yalnız olmadığını da bil. Ben her zaman yanındayım Pasaklı.
Her şey yoluna girecek.
Böldüğüm için üzgünüm. Bayan Rojas Pierre seninle tanışmam gerektiğini söyledi.
Gitmem gerekiyor.
- Kwame Alexander? - Doğru.
Ama bu var ya...
"O zaman ben de hatırlarım. Kanatlarımın kırıldığını." Sen mi yazdın bunu?
Ben de biraz yazar sayılırım. Burada ne yapıyorsun?
Bir öğretmeninize kitap hediye etmek için geldim.
- Böyle sürprizler yaparım. -Çok iyiymiş dostum.
- Gerçekten şahane. - Bu elimdeki de öyle.
Ama kanatlarına ne oldu?
Emin değilim. Belki de koptu.
- Yani... - Sürükleniyor.
[SIFAT] BAŞIBOŞ VEYA DESTEKSİZ
YANLIŞ YERE KONMUŞ - YOLUNU BULAMAYAN
Başı dönmüş? Kayıp?
Onarılamaz.
TAMİR ETMESİ İMKÂNSIZ OLAN
Hadi ama. Tecrübelerime göre
gerçekten sevdiğin şeyler elinden alınamaz.
Onları kalbimizde taşırız. Tıpkı okyanustaki yakamoz gibi.
Bu yazdıkların var ya... Bu bir sanat. Kelimelerine güven.
İzin verdiğin ölçüde seni ileri taşıyacaklar. Anlıyor musun?
JB. JB. JB. JB.
- Neden derste değilsin? - Selam. Seni görmemişim.
- Orası kesin. Nereye gittin? - Havaya girmiştim.
Basketbolu kafamdan çıkarmam gerekiyordu. Bu yeni taktikler kafamı doldurdu iyice.
- Endişelenme JB. Halledeceksin. - Hayır.
Bu kadar şeyi nasıl hatırlayacağım ben?
Ya unutursam? Ya da dikkatim dağılırsa?
Odaklanma konusunda pek iyi değilim.
Az önce hiç öyle görünmüyordu.
O farklı.
"Resim yaparken kafamda fırtınalar kopmuyor" demiştin.
Şimdi var ama.
Babamın koçluk yapmaması ve Pasaklı'nın oynamaması...
Bu yepyeni bir mesele.
ADHD ilaçlarımı alıyorum ama kafam yine de allak bullak.
- Maçları inceledin değil mi? - Elbette. Ama her şey hâlâ bulanık.
-Çünkü fırtınanın içindesin. - Ne?
Kafanı kurcalayan tek şey endişelenmek JB. Düşüncelerin çığırından çıkmış.
- Okul, baban, maç... - Ama...
Aması falan yok. Her fırtınanın sakin bir noktası vardır.
Daha az önce resmine o kadar odaklanmıştın ki
beni fark etmedin bile.
Kağıda dökmeye başladığında her şeyi hatırladın.
Sahada da böyle değil mi zaten?
- Eğer taktikleri biliyorsam. - Biliyorsun zaten.
Fırtına, sadece dikkat dağıtıcı bir şey.
Unutma ki sen oynarken, o sakin nokta saha oluyor.
Fırtınanın gözü orası. Unutmak konusunda endişelenmeyi de bırak.
Sahip olduğun derin odaklanma var ya? O senin süper gücün Jordan Bell.
Dostum, şoför resmen deliydi.
Yeğenlerimi Fransız Mahallesi'nde bırakıp
kendilerini savunmalarını umdu.
Bu kardeşin de acıktı. Sen iyi misin? Bir şey ister...
Peki... Belli ki iyi değilsin.
- Dostum. - Tedavi ya da doktorlar falan mı?
Dostum, bu onların çok ötesinde.
Doktor korkumun bile ötesinde hatta. Asıl sorun benim.
Doğru kararları vermedim. Ne Crystal ne de çocuklarım için.
Geçmişte yaptıklarını değiştiremezsin. Sadece onlardan ders alman gerekir.
Bunu bana sen öğretmiştin.
- Yani, bugünkü hamlen ne? - Bugünkü hamle...
"Doktorun dediklerini yap Chuck."
- Tamam. Sonra? - Sonra da...
Henüz sonrasından pek emin değilim.
Tamam o zaman. Elimizde olanla çalışmaya bakacağız.
İyisiyle de, kötüsüyle de.
Ve şu an karşında ikinci bir şans var.
Sıska... Diyalizde geçen bir hayat.
-İkinci şansım bu işte. - Hayır.
Ailenle bir gün daha geçirebiliyor olman ikinci bir şans bence.
Ayrıca yardım istemek hiçbir zaman zayıflık değildir.
- Tamam. - Her zaman tek başına yapamazsın Chuck.
Bunu biliyorsun.
Korkuyorum dostum.
Onları böyle bırakmak istemiyorum.
Bana söz ver. Eğer başıma bir şey gelecek olursa...
Söz veriyorum. Cenazenden sonra münasip bir süre bekleyip
karınla evleneceğim.
- O iş bende. - Yok artık.
O iş bende Chuck.
Sana attığım son dayağı unuttun galiba.
Gözün arkada kalmasın dostum.
Şaka bir yana, bunun geçici olduğunu biliyorsun değil mi?
Hamle mi yapmak istiyorsun?
Tamam o zaman.
O zaman, işe tedaviden başla.
- Tedavinle başla. - Doğru.
Çünkü bildiğim bir şey varsa, o da bu çocukların sana ihtiyacı olduğu.
Hey. Babanı duydun. Kurallar değişmedi.
Yüz serbest atış. Sen daha 78 tane attın.
Pekâlâ. Yeni kural.
Attığım her sayı için babamla ilgili gerçek bir şey söyleyeceksin.
Baban maça odaklanmanı istiyor. Kendisine değil.
Benim maçım demek istedin.
Kardeşin olmadan takımı sırtlamaktan mı korkuyorsun?
Sen de en az Pasaklı kadar iyisin JB.
Daha iyiyim. Ama şu an her şey bana bağlıymış gibi geliyor.
Takımdaki diğer kardeşlerini unutuyorsun.
En başta Vondie. Yalnız değilsin JB.
Yine de en yakın arkadaşım olmadan oynayacağın. Desteğim olmadan.
Ters gidebilecek şeylere o kadar odaklanıyorsun ki
yolunda gidebilecek şeylere bakmıyorsun. Ne yolunda gidebilir mesela?
- Tüm serbest atışları atabilirim. - Tamam.
İşte bu. Başka?
- Birkaç bilek kırarım mesela. - Sargı bezi gerecek yani, öyle mi?
- Aynen. - Başka?
Takımımı şampiyonluğa taşıyabilirim.
Ben de bunu duymak istiyordum.
Böyle pozisyon almaya devam edersen şampiyon falan olamazsınız.
- Pasaklı. - Cezan yüzünden için böyle konuşuyorsun.
- O yüzden bu seferlik affettim. -Öyledir kesin.
Kardeşinin tarzını çok iyi bildiğini düşünüyorsun, öyle mi?
Bazen kendiminkinden bile daha iyi.
Bunu ona ve takımdakilere de söylemeye ne dersin?
Nasıl yani?
Maça çıkamayacağını söyledim.
Takımına yardım edemeyeceğini değil.
Doğrusu, Kelli'den başka nasıl bir tepki beklediğimi bilmiyorum.
Onu suçlayabilir misin?
Kız çalışırken birden karşısına çıktık.
-Özür dilesek mi acaba? - Zararı olmaz.
Babamın Kelli'yle olan son şansını batırmış olmak istemiyorum.
Kelli de kim?
Başka zaman anlatırım koca adam.
İyi madem. Hatırlatmama gerek var mı bilmiyorum ama bugün maç günü.
Demek oluyor ki, odaklanmamız lazım.
JB, diyelim ki Koç Gio yeni 3B taktiğini çizdi.
Defansı sırtıma alırım. Perdelemeyi beklerim. Araya koşarım ve
çizgiye çıkıp şut atarım. Değil mi?
- Yanlış dostum. - Ne?
Bildiğimi sanmıştım. Neyi unuttum Pasaklı?
- Pasaklı? Pasaklı! - Ha? Ne var?
İyi misiniz siz?
- Tabii. Niye ki? - Tabii. Niye ki?
Beni korkutuyorlar JB.
Siz gidin. Pasaklı ve ben yetişiriz.
- Tamamdır. - Görüşürüz.
Hey! Beni aptal mı sanıyorsun? Maya'yla aranızda ne var?
- Ne olsun ki? - Peki. Söyleme o zaman.
Ama şunu bil, değişim her zaman gizli veya korkutucu olmak zorunda değil.
Sen bilmesen de, bazen ihtiyacın olan budur.
Vay canına. Sen yine Drake dinlemeye başladın, değil mi?
Sus be.
Seni biraz yumuşatıyor gibi geldi bana.
Arkandayım dostum.
Meditasyonumu bölüyorsun.
Koç Gio'nun, maç öncesi meditasyonuna bacak sallamayı
eklediğini hatırlamıyorum.
Odaklanmaya çalışıyorum.
Söylediğim gibi, ben senin arkandayım.
Baksana. Çok güzel değil mi?
Şiir bu işi çözemez Pasaklı.
Bekle ve gör. İşte buyurun!
SALLA + FEYK AT
Güm! Huysuz Pasaklı'nın taktik kitabı.
Şiirsel, deneyimsel, buradaki her şey çok kritik ve özel.
Ve hem takım hem de senin için mucize bir eser.
"Salla ve feyk at"?
"KAPAK OLSUN"
"Kapak olsun"?
Hatırlatıcılar.
Yani bağlantılı sesler
Yani harekete bağlı sesler
Hatırlaması kolay ve dağılmamış bir durum ADHD senin süper gücün dostum
Tek yaptığım kağıda döküp Sana pas vermek oldu
Üçlükte tüm zamanların en iyisiydin
Ama salla ve feyk at tıpkı B3 gibi
Ama bu sefer, benim gibi Gitmeyeceksin potaya
Feykini atıp, dışarı çıkıp Göndereceksin üçlüğünü
OYUN! ALEXİS'E ŞOV
"Alexis'e şov" mu?
Evet. Bunun dikkatini çekeceğini biliyordum.
Smaç için Vondie'ye pasını attığın anda,
ki kendisi o sırada uçuyor olacak,
Alexis de sana gülümsüyor olacak.
Komik olan ne? Alexis'i yanlış mı yazmışım?
Bu tam senlik bir hareket dostum.
Sahada olamayacağın için oyunlarının kafamda
olmasını istiyorsun.
Sadece yardım etmeye çalışıyordum. Odaklandığından emin olmak için.
Başardın kardeşim. Mükemmel oldu. Seni seviyorum.
Acele edin. Çıkmamız lazım.
İşte görmek istediğim enerji.
Takımını desteklemek için giyinip kuşanmışsın.
Aslında, ben gelmiyorum.
Tedavinin ilk seansında babamla olmak istiyorum.
Vazgeçirmeye çalıştım ama senin oğlun işte.
Bazı şeyler basketboldan daha önemlidir.
Bugünleri de mi görecektim?
İki tane dürüst genç centilmen yetiştirdin.
- Biz yetiştirdik. - Doğru söylüyorsun bak.
- JB. Tüm gözler üzerinde aslanım. - Hazırım.
- Yanımızda olmanı isterdik. - Ben de izleyeceğim.
Gio'ya meditasyonu bırakmasını söyle.
Yedeklerin uyuyakalmasını istemiyorum.
- Mesajını ileteceğim. - Tamam.
Acele et. Gidelim JB.
- Bu iş sende. - Hayır, bizde.
Hey. O kupayı al ve gel.
- Emredersiniz. - Hadi bakalım!
- Kalın hamur mu? - Aynen.
KELLI - TAKİP ET BU HESAP GİZLİ
NEW ORLEANS ORTAOKUL ERKEKLER BASKETBOL FİNALLERİ
CANLI
- At pasını. Aferin. - ...uzak köşedeki
Meyers'a pasını veriyor...
Hemen geliyorum. Yemek geldi galiba.
Jordan Bell'e gönderiyor.
- JB üç sayı... - Pizza.
...tekrar Vergeron'a gönderdi. Vergeron turnikeyi bırakıyor.
Şahane bir hareket! Lions...
- Baba, ziyaretçin var. - Kimmiş?
Selam Chuck.
Işık olmadan karanlık olmaz.
Gece olmadan gün doğmaz.
Beni dinle bebeğim. Doktorlar ellerinden geleni yapıyorlar.
- Ama şu an için durum pek iyi gözükmüyor. - Olamaz. Ne?
Ne demek istiyorsun ha? Ne demek istiyorsun?
Üzgünüm ama...
Üzgünüm bebeğim.
Her şey yoluna girecek, tamam mı?
Alt yazı çevirmeni: Kadir Yücedağ