Mamo.
Co powiedział lekarz?
Mamo?
- Nie wiedzą, czy będzie chodził. - Nawet tak nie mów.
Proszę cię, musimy być silni.
Musimy być silni dla twojego brata. Jasne? Gotowy?
DWUTAKT
Nie wiem. Rozmawialiśmy i wtedy... ja...
Próbował mnie uspokoić.
Sam też był zdenerwowany. I wtedy najpierw
- pomyślałem, że się potknął, ale... - Oddychaj, okej? Oddychaj.
Spokojnie. Dowiemy się, co się stało.
- JB! - Jestem.
- Idę. - Pani Bell.
- Dr Hong, co z nim? - Jest przytomny.
Jego stan się polepsza. Szpital od razu mnie powiadomił.
Więc wyzdrowieje, tak?
Zajmujemy się twoim ojcem. Jest w dobrych rękach.
Czy możesz mnie na chwilę zostawić z mamą?
Skinny już tu jedzie. Idź sobie usiąść.
Nie, musimy wiedzieć, co z tatą.
- Daj spokój, JB. - Nie, tam leży nasz tata.
Nie teraz.
W rodzinie ponoć nie mamy sekretów.
Tu nie o sekrety chodzi, JB. Chodzi o życie i...
Proszę, daj nam chwilę, dobrze?
Czy to coś nowego? Czego pani wcześniej nie widziała?
W badaniach wyszedł zbyt mały poziom czerwonych krwinek,
więc brak tlenu może być powodem
jego omdlenia.
Zaraz, nie rozumiem. Był w coraz to lepszej formie.
Stosował się do zaleceń.
Myślę, że minął już czas ograniczeń szkód.
Teraz musimy się skupić na właściwym dobraniu leczenia.
- Jaka jest sytuacja? - Musimy zacząć go dializować.
Wiem, że to dla pani szok i liczyła pani
na inne wieści, ale niestety,
tak to teraz wygląda.
Dlaczego nam nie powiedzieli, co się dzieje?
Powinniśmy wiedzieć, jak bardzo jest chory.
- Próbują nas chronić. - Przed czym?
Faktem, że będziemy dorastać bez taty?
Wiem, że mama się boi.
- Dlatego na mnie naskoczyła. - Szczerze?
Boję się.
Ja też, stary.
- Podejdź bliżej. Ja nie gryzę. - Chciałam, żebyś odpoczywał.
Przepraszam, że musisz przez to przechodzić.
- Robiłem wszystko co trzeba. - Wiem.
Nie przegramy tej bitwy. Wszyscy cię potrzebujemy. Szczególnie chłopcy.
- Gdzie oni są? - Czekają w holu.
Chuck... oni się martwią.
- Jaką mamy strategię, pani trener? - Cóż, dr Hong...
przedstawiła opcje i nie chce, byśmy
- odrzucali spokrewnionego dawcę. - Nie, nie pójdę z tym teraz do Kelli.
A chłopcy są za młodzi.
Będziemy czekać na dawcę, a w tym czasie będziesz dializowany.
- Dializowany? - Tak.
Nie, zaraz, nie chcę być przykuty do szpitalnego łóżka.
Na szczęście wolą wypuścić pacjenta i leczyć go w domu.
Bez wymówek.
Oto i oni. Przyszli mistrzowie miasta.
- Wypuszczą cię przed meczem? - Nic mnie tu nie zatrzyma.
Hej, przepraszam, że napędziłem wam stracha.
- Lekarze to wszystko ogarniają. - I co, wypuszczą cię, tak?
Tak, powinni, pewnie za kilka godzin.
Słuchaj, to, że jestem uziemiony nie znaczy, że zmieniła się sytuacja.
JB, ćwicz po sto rzutów wolnych dziennie i analizuj nagrania meczów.
Czekałeś na tę chwilę od początku gimnazjum.
- I oto nadeszła. - Nie tak to miało być.
- Miałeś być z nami, nie w szpitalu. - Synu, nie martw się o to.
Martw się tylko o to,
jak zapewnić mistrzostwo szkole. Zrozumiano?
A ty martw się o to, jak mi zapłacisz za ten mandat.
- Co tam? Gnałem najszybciej jak się da. - Zaległa opłata rejestracyjna, co?
Tego nie zapłacimy.
Gdy jesteś królem nocy, ale gwiazdy nie chcą dla ciebie świecić,
dokąd idziesz, skoro nie widzisz światła?
JAK BĘDZIE WYGLĄDAŁ MECZ BEZ TATY
Każdy musi się zmierzyć z dniem, nawet jeśli nie potrafi.
Cokolwiek by zrobił, nie jest w stanie pokonać mroku.
I CO DALEJ?
Co jeszcze może pójść źle?
Mnóstwo rzeczy, jeśli mama zobaczy ten syf na stole
przed przyjazdem taty do domu.
No, podwiń swój ogonek i złaź.
Brzmię jak twoja babcia, co?
No proszę... chyba chcecie, żebym znów dostał zakaz
- wstępu do waszego domu. - Znów?
Co zrobiłeś, gdy go dostałeś pierwszy raz?
To sprawy dorosłych. Nie wasze zmartwienie.
Dlaczego wszyscy tak mówią?
Wszyscy starają się wykluczyć mnie i JB, jeśli chodzi o tatę,
a może moglibyśmy pomóc.
Dziecko, twoje małe nerki na nic się nie przydadzą.
Filthy nie mówi o naszych nerkach. On ma na myśli Kelli.
To nie moja sprawa, JB.
Mama i tata nigdy nam nie powiedzieli, co tam zaszło.
Dobra, powiem wam tyle.
Brak Kelli w życiu Chucka nie jest wynikiem jego wyboru.
Dlatego uważamy, że ona ma prawo wiedzieć, co się z nim dzieje.
To też jest jej tata.
- Nie mogę się wtrącać. - Nawet jeśli twój przyjaciel umiera?
Ja nawet nie wiem, gdzie jej szukać.
Ale my wiemy. Znaleźliśmy ją na Instagramie.
A jeśli dziś nie pracuje?
Albo nie zechce z nami rozmawiać? Ale musi, co nie?
Nie chciałbyś wiedzieć o tacie?
Nie każdy chce być blisko z rodziną.
Co tam trzymasz?
List mój i JB, który napisaliśmy do Kelli, gdy mieliśmy siedem lat.
Gdy rodzice powiedzieli nam, że mamy siostrę,
pobiegliśmy do pokoju napisać do niej list.
Pomyślałem, że teraz jej go wręczę.
Może nie będę miał drugiej szansy.
Okej, to tutaj. Jezebel’s. $5.99 za gorącą czekoladę?
Chyba te ziarna kakaowca obierają tu ręcznie ze skórki.
Dajcie mi chwilę. Jesteście na to gotowi?
- Taa. - Okej.
Jeju. Ceny to mają kosmiczne.
Oto i ona.
Witajcie w Jezebel’s. Macie ochotę na kawę?
Przy tych wysokich cenach musiałbym najpierw zastawić dom.
Kelli?
Tak.
Przepraszamy, my tylko...
Nie ma sprawy. Wiem, że nasze menu może nieco przerażać...
Przyszliśmy pogadać o naszym tacie. Jesteśmy synami Chucka Bella.
Twoimi braćmi.
Jak mnie znaleźliście?
Ustaliliśmy, gdzie pracujesz i zaryzykowaliśmy.
Przepraszam, to trochę dziwne.
Nie spodziewałam się, że przyjdę do pracy i spotkam moich braci, i... Kim jesteście?
Mów mi wujku Skinny. Przybij pionę.
- Nie ma mowy. - Dobra.
- To najlepszy kumpel naszego taty. - I wsparcie moralne.
Więc będę siedział cicho.
Dla nas ta sytuacja też jest dziwna.
Wiesz, wiemy o tobie od dawna, ale...
Chcieliśmy się z tobą skontaktować, gdy będziemy starsi.
- Dlaczego zmieniliście plany? - Przez tatę.
- Jest chory, i to bardzo. - To dlatego do mnie niedawno dzwonił?
To znaczy, zostawił wiadomość, ale nie mówił, że choruje.
Chyba nie chciał, żebyś się o tym dowiedziała.
Ale my uznaliśmy, że powinnaś.
Wiesz, to też jest twój tata.
Chciałabyś go poznać? To świetny facet, trener, tata...
Wybaczcie, ale nie wiem, jakim jest ojcem,
tym bardziej, że go nie pamiętam.
Nie miałam tego luksusu, by go poznać jak wy.
Okej. Dobra, wystarczy. Może pójdźcie już do auta?
- Dajcie nam chwilę, dobrze? - Co?
Idźcie do auta.
- No idźcie. - Miło było cię poznać.
Dobra.
Nie mam nic przeciwko chłopcom. Wydają się super fajni i słodcy.
Bo tacy są. No i robią to dla swojego taty.
Wiesz, że Chuck nie był obecny w moim życiu?
To dziadkowie mnie wychowali.
Chuck walczył z całych sił o opiekę nad tobą.
Sąd jednak uznał, że to rodzice twojej mamy mają lepsze warunki.
Był wtedy młodym chłopakiem, ale zawsze cię kochał.
Zawsze mówił, że ktoś mu wyrwał kawałek serca,
a tym kawałkiem byłaś ty, Kelli.
Wybacz. To dla mnie za dużo.
To od moich bratanków.
Dbaj o siebie.
Więc to, co mówią, to prawda. Nadal żyjesz.
Bóg tak chciał, stary. O rany.
- Mam dużo leżeć. - Taa.
Dzięki, że wpadłeś sprawdzić, co u mnie.
Jasne, bo jak inaczej przygotujemy się do meczu?
Taa. Słuchaj, Gio...
Gdybym jednak nie mógł być na meczu, jeśli mamy go wygrać,
niech wszyscy skupią się na tym, jaka nagroda ich czeka.
Jak to nie będziesz mógł być na meczu?
- Zaczynam dializy. - Nic o tym nie wiedziałem.
Trenerze, nie pokonamy obecnych mistrzów bez ciebie.
Przygotowujemy się do tego cały rok.
Gio, zapewnisz nam to mistrzostwo,
a ja będę to oglądać.
Więc zacznijmy przygotowania.
Dobra, na czym stoimy?
GIMNAZJUM EAST LANGSTON HUGHES
Bez ciebie jestem pusty Jak bez siatki kosz
Obrona przylega do mnie Jak pióra ptaka
Widziałeś, jak szybuje orzeł?
Rozbity, zepsuty Jak kawałki puzzli, co już nie pasują
I przypominam sobie wtedy Że nie mam już skrzydeł
„Obrona przylega do mnie jak pióra ptaka.
„Widziałeś, jak szybuje orzeł?
„Rozbity, zepsuty Jak kawałki puzzli, co już nie pasują.”
Oczywiście.
Zaraz... Czy to znaczy, że tak się teraz czujesz?
Czuję, jakby wszystko, co do tej pory znałem, osuwało mi się spod nóg.
Tata, koszykówka... Co jeszcze?
Hej, wiem, że przechodzisz teraz trudne chwile.
Ale wiedz, że nie jesteś sam. Zawsze będę przy tobie.
Hej, wszystko będzie dobrze.
Wybaczcie, że przeszkadzam. Pani Rojas Pierre powiedziała, że mamy się spotkać.
Muszę lecieć.
- Pan Kwame Alexander? - Tak, to ja.
Ale to coś...
„I przypominam sobie wtedy, Że nie mam już skrzydeł”. Ty to napisałeś?
Tak, coś tam sobie tworzę. Co pan tu robi?
Przyniosłem kopię mojej książki waszej nauczycielce.
- Często tak robię. - Super. Ale fajnie.
- Rewelacja. - Tak jak twój wiersz.
Ale gdzie się podziały twe skrzydła?
Nie wiem. Może się zgubiły.
- Są... - Zagubione.
Zgubione? Zbłąkane?
Bezpowrotnie.
Daj spokój. Z tego, co wiem,
tego, co szczerze kochasz, nikt ci nie może odebrać.
Nosimy to w swoich sercach, są jak światło księżyca nad morzem.
To co napisałeś, to jest sztuka. Zaufaj swym słowom.
Zabiorą cię tam, dokąd im pozwolisz. Rozumiesz?
JB. JB. JB. JB.
- Co tu robisz po lekcjach? - Hej, nie zauważyłem cię.
- Najwyraźniej. Gdzie byłeś myślami? - Gdzieś daleko.
Musiałem przestać myśleć o koszu. Te wszystkie strategie zapychają mi mózg.
- Nie martw się, JB, ogarniesz to. - Wcale nie.
Jak ja mam to wszystko spamiętać?
A jeśli o czymś zapomnę lub coś mnie rozkojarzy?
Wiesz, że mam problemy ze skupieniem.
Chwilę temu wyglądało to zupełnie inaczej.
To co innego.
Pamiętam. „Gdy maluję, cichnie burza w mojej głowie.”
Teraz ta burza szaleje.
Tata nas nie trenuje, Filthy nie zagra meczu,
będzie zupełnie inaczej.
Nawet biorąc leki na ADHD mam mętlik w głowie.
- Ćwiczyłeś zagrania, co nie? - Jasne, ale nadal się gubię.
- Dlatego, że masz burzę myśli. - Że co?
JB, to zmartwienia ci nie pozwalają myśleć. Masz gonitwę myśli.
- Szkoła, twój tata, ten mecz... - Tak, ale...
Żadne ale. Słuchaj, w każdej burzy zdarza się chwila spokoju.
To znaczy, przed chwilą byłeś tak skupiony na pracy,
że nie zauważyłeś, jak przyszłam.
Gdy przelewałeś wszystko na papier, byłeś w pełni skupiony.
Czy nie masz tak samo na boisku?
- Kiedy znam strategię. - Ależ ją znasz.
Ta burza cię tylko rozprasza.
Ale podczas meczu pamiętaj, żeby skupić się na boisku.
To ono jest okiem cyklonu. I przestań się zamartwiać na zapas.
Umiesz się super skoncentrować. To twoja supermoc, Jordanie Bellu.
Ten kierowca jechał jak wariat.
Wysadziłem chłopaków we francuskiej dzielnicy,
niech sobie radzą sami.
Ale braciszek jest głodny. Dobrze się czujesz? Chcesz...
Okej... nie czujesz się dobrze.
- Bracie... - To przez leczenie, lekarzy czy...
Przez coś znacznie gorszego...
niż mój strach przed lekarzami. To przeze mnie.
Nie dokonałem właściwych wyborów. Dla Crystal, dla moich chłopaków.
Nie zmienisz decyzji z przeszłości. Musisz z nich wyciągnąć lekcje.
Sam mi tak mówiłeś.
- Dobra, to jaki plan na dziś? - Plan na dziś to...
„Chuck, rób to, co mówi lekarz.”
- Dobra, i? - I...
Nie jestem co do tego pewien.
Okej, cóż, musimy działać z tym, co nam dano.
Tym, co dobre i złe.
A teraz dostałeś drugą szansę.
Skinny... życie na dializie,
- to moja druga szansa. - Nie.
Twoją drugą szansą jest kolejny dzień spędzony z rodziną.
A prośba o pomoc to nie oznaka słabości.
- Jasne. - Nie możesz być w tym sam, Chuck.
Wiesz o tym.
Boję się, stary.
I nie chcę ich z tym zostawić.
Obiecaj mi, że jeśli coś mi się stanie...
Obiecuję ci, że poczekam i minie dużo czasu
od twojego pogrzebu, zanim poślubię twoją żonę.
- To na pewno. - Łał!
Tu cię mam.
Chyba zapomniałeś, jak to było, gdy ostatnio ci przywaliłem.
Mam cię. Mam cię. Tu cię nabrałem.
Ale serio, przecież wiesz, że to tymczasowe. Prawda?
Chcesz coś zrobić? Tak?
Taa, okej, dobra. Spoko.
A więc... zacznij od leczenia.
- Zacznij od leczenia. - Tak.
Jakby nie patrzeć, co by się nie działo, chłopaki cię potrzebują.
Hej, słyszałeś ojca. Zasady się nie zmieniły.
Sto rzutów wolnych, a zrobiłeś 78.
Dobra, ale nowa zasada.
Za każdy mój rzut powiesz mi prawdę o tacie.
Ojciec chce, żebyś się skupił na grze, nie na nim.
Na mojej grze.
Martwisz się, że musisz prowadzić drużynę bez brata?
JB, jesteś tak samo dobry, jak Filthy.
O ile nie lepszy, ale teraz jakby wszystko zależy ode mnie.
Zapominasz o tym, że masz ze sobą całą drużynę.
Na przykład Vondie’ego. Nie jesteś sam, JB.
Ale muszę grać bez pomocnika. Bez mojej prawej ręki.
Za bardzo skupiasz się na tym, co może pójść nie tak
zamiast na tym, co może pójść dobrze. Więc co może pójść dobrze?
- Mogę wykonać rzuty wolne. - Okej.
Dobrze. Co jeszcze?
- Mogę połamać im kostki. - Będą ich musieli opatrzeć, co?
- No. - Co jeszcze?
Mógłbym doprowadzić drużynę do mistrzostwa.
Dobra, to właśnie chciałam usłyszeć.
Ale nie wygrasz zawodów z takim podejściem.
- Filthy. - Mówisz tak, bo jesteś zawieszony,
- więc to oleję. - Dobra.
Dobrze znasz styl gry swojego brata, co nie?
Czasem lepiej niż mój własny.
Więc może mógłbyś dawać mu i drużynie wskazówki podczas meczu?
To znaczy?
Jesteś zawieszony i nie zagrasz w meczu,
ale drużynie przecież możesz pomagać.
Szczerze to nie wiem, jakiej reakcji się spodziewałem po Kelli.
Dziwisz się jej?
No wiesz, zjawiliśmy się znienacka.
- Może trzeba ją przeprosić? - Może.
Naprawdę nie chciałbym spartolić ostatniej szansy taty z Kelli.
Kim jest Kelli?
Opowiemy ci kiedy indziej.
Dobra. Pamiętacie, że dzisiaj mecz.
To znaczy, że musimy się skupić.
JB, trener Gio opracował tę nową taktykę 3B.
Docieram pod kosz, czekam na zasłonę, przecinam linię rzutów,
a potem atakuję przy linii końcowej.
- Gościu, źle. - Co?
Myślałem, że pamiętam. Filthy, co pomyliłem?
- Filthy? Filthy! - Co? Co?
Wszystko z wami dobrze?
- Jasne, bo co? - Jasne, bo co?
Boję się ich, JB.
Idźcie pierwsi. Dogonimy was z Filthym.
- Dobra, ziom. - Dobra.
Ty, myślisz, że głupi jestem? Co jest między tobą i Mayą?
- A co ma być? - Dobra, spoko. Nie chcesz, to nie mów.
Wiedz tylko, że zmiana nie zawsze musi być tajemnicą czy czymś strasznym.
Taka zmiana może być tym, czego ci brakowało.
Łał, znowu słuchałeś Drake’a, co nie?
Zamknij się.
Hej, ja tylko mówię, że przez to robisz się miękki.
Jestem z tobą, bracie.
Przeszkadzasz mi w medytacji.
Nie pamiętam, żeby trener Gio kazał nam trząść nogami
w ramach medytacji przed meczem.
Próbuję się skupić.
Jak mówię, jestem z tobą.
Patrz. Czyż to nie jest piękne?
To nie jest poezja, Filthy.
Czekaj, aż to zobaczysz. Voilà!
POTRZĄSANIE + UDAWANIE
Bum. Strategie Filthy’ego McNasty’ego.
Są liryczne, empiryczne, te strategie są krytyczne,
i, dla ciebie i chłopaków, cudnie mistyczne.
„Potrząsanie i udawanie”?
„FARBĄ W TWARZ”
„Farbą w twarz”?
Mnemotechnika.
Czyli kojarzenie dźwięków
Czyli kojarzenie dźwięków z czynnością
Łatwe do zapamiętania i nierozpraszające ADHD to twoja supermoc
Ja to jedynie przelałem na papier Żeby ci podpowiedzieć
Bo słuchaj, zawsze byłeś NAJLEPSZY z trójki
Więc potrząsanie i udawanie To zagrywka B3
Tyle, że nie robisz tego, jak ja Ale udajesz
Cofasz się i Rzucasz za trzy
TECHNIKA FLEXIS ALEXIS
„Flexis Alexis”?
Taa, wiedziałem, że na to zwrócisz uwagę.
Więc, jak tylko robisz podanie do Vondie’ego,
który leci wysoko...
to czujesz się tak, jak wtedy, gdy Alexis się do ciebie uśmiecha.
Co się śmiejesz? Źle napisałem jej imię?
To bardzo w twoim stylu.
Nie możesz grać, ale chcesz, by twoja technika
działała w mojej głowie.
Chciałem pomóc, wiesz? Żebyś wszystko pamiętał i był skupiony.
I ci się udało, stary. Coś genialnego. Wspaniałe!
Pospieszcie się, musimy iść.
Dobra. Taką energię chcę zobaczyć.
Gotowy do wspierania drużyny, tak?
Tak naprawdę, zostaję w domu.
Chcę być z tatą podczas jego pierwszej dializy.
Taa, starałem się mu to wyperswadować, ale wiesz, jaki jest twój syn.
Cóż, są ważniejsze rzeczy niż koszykówka.
Myślałem, że nigdy tego nie usłyszę.
Wychowałeś dwóch wspaniałych dżentelmenów.
- Wychowaliśmy ich razem. - Masz rację.
- Dobra, JB... będziemy cię oglądać. - Jestem gotowy.
- Będziemy tęsknić. - Obejrzę was online.
Powiedz Gio, by sobie odpuścił medytację.
Nie chcę, by mi drużyna zasnęła na ławce.
- Przekażę wiadomość. - Okej.
Pospiesz się, idziemy, JB.
- Dasz radę. - Nie, damy radę.
Hej, załatw nam to trofeum.
- Tak jest. - Idziemy.
- Zamawiamy pizzę? - Taa.
KELLI - OBSERWUJ TO KONTO JEST PRYWATNE
MISTRZOSTWA GIMNAZJALNE W KOSZYKÓWCE CHŁOPCÓW
NA ŻYWO
- Podaj piłkę. Tak. - ...podaje piłkę
do Meyersa po drugiej stronie...
Zaraz wracam. To pewnie jedzenie.
Przekazuje do Jordana Bella. JB przy linii...
Jest pizza.
...a potem podaje do Vergerona, który wykonuje piękny rzut.
Ale świetny ruch! Lions...
- Tato, masz gościa. - Kto to?
Cześć, Chuck.
Nie ma ciemności bez światła.
A kolejny dzień nie nastąpi bez wcześniejszej nocy.
Kochanie, lekarze robią wszystko co mogą.
- Ale teraz to nie wygląda dobrze. - Zaraz, że co?
Co to znaczy, co? Co to znaczy?
Przykro mi, ale oni...
Przykro mi, kochanie.
Wszystko będzie dobrze, jasne?
Napisy: Anna Cichosz