Ξέραμε ποιοι ήμασταν και τι γινόμασταν.
Υπέροχα, θαυμάσια, φωτεινά,
γυαλιστερά, αστραφτερά, λαμπερά αστέρια, έτοιμα να πάρουν φωτιά.
Το θέμα με τη φωτιά, όμως...
είναι ότι μπορεί να κάψει πολύ γρήγορα.
Η σπουδαιότερη κληρονομιά που θα αφήσουμε
είναι χαραγμένη στις σελίδες της καρδιάς μας.
Στην ιστορία της ζωής μας,
κανείς δεν θα θυμάται αν κερδίσαμε ή χάσαμε,
μόνο ότι αφήσαμε το σημάδι μας στο παιχνίδι.
Στο τέλος, θα έχει μόνο αξία το πώς αγαπήσαμε,
τι αφήσαμε πίσω μας, και ποιος θα σηκώσει αυτό το βάρος.
Πόση ώρα θα συνεχίσετε έτσι;
Είμαστε στους τέσσερις.
Το μόνο που πρέπει να σας ενδιαφέρει είναι οι ημιτελικοί.
Θέλω να μου πει κάποιος γιατί είμαι τιμωρία,
δεν έχω τηλέφωνο και μένω στο σπίτι για κάτι που δεν έκανα.
Μην κάνεις τον τέλειο.
Θα έφερνες την Αλέξις όσο η μαμά και ο μπαμπάς θα ήταν έξω.
Αλλά δεν την έφερα.
Με αποφεύγει κιόλας
επειδή έκανες σκηνή μπροστά στο κορίτσι μου.
-Το κορίτσι σου; Ή του Ανίκ; -Φιλθ.
Ξέρω ότι τσακώνεστε για αυτό που έγινε στο Roll Call.
Κι οι δύο παρασυρθήκατε από τα συναισθήματά σας.
Τα πράγματα θα σοβαρέψουν και για τους δυο σας.
Στο λύκειο χτίζεις μια νέα κληρονομιά.
Πρέπει να βρείτε ποιοι είστε πριν το κάνει κάποιος άλλος για σας.
Τώρα ο Ανίκ και τα συναισθήματά σας σας καθοδηγούν.
-Μαμά, ήρθαμε! -Και με κάνατε να σας περιμένω.
-Γιαγιάκα! -Γιαγιά!
Τα μωρά μου!
Πώς μεγαλώσατε!
Φίλθι, έχεις μουστάκι;
Τζέι Μπι, έπρεπε να είχα βάλει μαγιό. Αυτά τα κύματα μου θυμίζουν τη θάλασσα.
Άκουσα τα ανίψια μου;
Τέλεια!
Πώς πάει; Τι κάνετε, μικροί Τσακ;
Για να δω χαιρετισμό διδύμων.
Εντάξει.
Σταμάτα να μοιάζεις στον Τράβις Σκοτ.
-Έλα εδώ! -Να τος!
-Να ο αδελφός μου! -Πώς πάει;
Τι έχετε;
Είστε σαν κυνηγόσκυλα που έχασαν την οσμή.
Έμπλεξαν σε ένα προλυκειακό δράμα.
Με λίγη τιμωρία και καλό φαγητό θα περάσουν όλα.
Παραγγέλνεις απ' έξω;
Βασικά, μαγειρεύω.
Θεέ μου. Κοίτα πώς συνοφρυώθηκαν.
Έλα τώρα, κορίτσι μου, όλοι το ξέρουν.
Δεν το έχεις με τα καρυκεύματα.
-Μαμά, μου έλειψες. -Μη γελάτε.
Και μένα μου έλειψες. Ένα πουλάκι μού είπε
ότι μπορεί να χρειάζεσαι τη μαμά σου τώρα.
Αλήθεια;
Ένα πουλάκι; Ένα καφέ πουλάκι;
Εντάξει.
Πήρες τη μαμά μου;
Χρειαζόμαστε τους δικούς μας πιο πολύ τώρα,
όσο κι αν κοροϊδεύουν τη μαγειρική μου.
Μη με παρεξηγείς, εντάξει; Ενθουσιάστηκα.
Δεν φαίνεται; Λατρεύω τις εκπλήξεις.
Δεν περίμενα ότι θα ερχόταν αμέσως.
-Δεν την ξέρεις τη μαμά μου; -Περίμενα τουλάχιστον 48 ώρες.
Και για να ξέρεις, όσον αφορά τη μαγειρική,
-η μαμά μου κι ο Σκίνι δεν παίζουν. -Ναι.
Ελπίζω να έχεις μπόλικες φτερούγες γαλοπούλας.
Δεν έχω.
Και για αυτό θέλω να πας για ψώνια. Πάρε και τα αγόρια.
Όσο για τον Σκίνι, δεν ξέρω τι να πω.
-Πάρ' τον. -Δεν είναι αίμα,
αλλά είναι σαν να είναι.
Απλώς φύλαξε το πορτοφόλι σου.
-Πλάκα κάνω, μωρό. -Όχι, δεν κάνεις.
Κανόνισε να μιλήσεις μαζί της.
Με μένα; Για ποιο πράγμα;
Για το πόσο ενθουσιάστηκα που σε είδα.
Κι εγώ ενθουσιάστηκα. Ξέρεις γιατί;
Ψώνια στον πάγκο της κουζίνας σε 30 λεπτά.
Εντάξει. Φίλθι, Τζέι Μπι, πάμε!
-Φεύγουμε πάλι. -Πού πάμε;
Ανυπομονώ να ακούσω τι θέλεις να μου πεις.
Πώς πετυχαίνω τα καρυκεύματα;
Είναι μεγάλη συζήτηση. Αλλά ξέρεις πώς ξεκινάει;
-Πώς; -Με ένα κουτάλι μεζούρα.
-Κατάλαβα. Κουτάλι μεζούρα. -Κουτάλι μεζούρα.
Γιατί το πρόβλημα είναι ότι προσπαθείς να αυτοσχεδιάζεις.
Επειδή νόμιζα ότι βγαίνει από την ψυχή σου.
Το ξέρω.
Αλλά η ψυχή σου πρέπει να είναι εντάξει.
Πρέπει να βρίσκεται σε αρμονία. Θέλει λίγο χρόνο.
Εντάξει. Πάμε.
Μαζευτείτε. Κοιτάξτε. Έχουμε 30 λεπτά.
Θα χωριστούμε.
Φίλθι, πήγαινε αριστερά, είδη μαναβικής.
Τζέι Μπι, γαλακτοκομικά.
-Έγινε. -Προσπέρασε τα σνακ.
Όχι περισπασμούς.
Τον άκουσες. Εμένα πού με θέλεις, Τσακ;
Έλα τώρα. Πώς μου το κάνεις αυτό;
Έφερα τη μαμά σου,
και δεν θα με βάλεις στο παιχνίδι;
Αποκλείεται. Εσύ μαζί μου.
-Να σπρώχνω τουλάχιστον το καρότσι; -Ντίβα! Πάμε.
-Τι λέει, δικέ μου; -Πώς μας βρήκες;
Δεν είχες τηλέφωνο.
Με τον Φίλθι βρήκαμε ένα αρχαίο στη σοφίτα. Είναι τρελό.
Μοιάζει με ράδιο, αλλά όταν γυρίζεις τα νούμερα, καλεί.
Δεν ξέρω αν έχω εντυπωσιαστεί
που κατάλαβες πώς δουλεύει
ή που θυμόσουν το νούμερό μου. Μίλησες με την Αλέξις;
Πώς; Είμαι τιμωρία, φίλε.
Δεν μας αφήνουν να βγούμε από το σπίτι.
Πες ότι η τιμωρία σου σταματά για τα επόμενα 30 λεπτά.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Βγήκε με τα κορίτσια.
ΚΟΡΙΤΣΟΠΑΡΕΑ...
Στάσου. Το μπέργκερ τα σπάει. Δεν θα πω ψέματα.
Μόνο το φαγητό σκέφτεσαι;
Ξέρεις την απάντηση.
Εντάξει.
Πήγαν και σινεμά, και μετά για μπόουλινγκ.
Αν είναι και οι τρεις στη φωτογραφία, ποιος τη βγάζει;
Τι θες να πεις;
Λυπάμαι που το λέω, αλλά ο χορός του Beacon είναι σε έναν μήνα.
Ο Ανίκ μπορεί να ψάχνει υποψήφια συνοδό.
Ένας ταμίας μπροστά.
Ο μπαμπάς θα φρικάρει όταν δει τις τιμές.
Προσοχή!
-Μπορούσες να πεις ένα "γεια". -Ακόμα έχετε πόλεμο στο σπίτι;
Ο Τζέι Μπι με κατηγορεί για όλα.
-Τον Ανίκ. Την Αλέξις. Την τιμωρία του. -Υπομονή, θα του περάσει.
Αλλά όχι μόλις δει το ποστ του Ανίκ στο Instagram.
Ποιο ποστ;
Λένε ότι θέλει να καλέσει την Αλέξις στον χορό του Beacon.
Κοίτα τι ανέβασε στο στόρι του.
ΧΟΡΟΣ;
Ο Τζέι Μπι δεν θα μου ξαναμιλήσει μόλις το μάθει.
Ο Ανίκ θέλει την προσοχή της Αλέξις.
Πρέπει να κάνω κάτι. Κάτι για να το διορθώσω.
Το αγόρι σου;
Από ό,τι φαίνεται, δεν θέλει μόνο ο Ανίκ προσοχή.
Πόσες φορές πρέπει να σου το πω; Δεν είναι το αγόρι μου.
-Αλήθεια; Θα απαντήσω εγώ. -Όχι!
-Ναι, δώσε μου... το τηλέφωνο. -Όχι.
Γεια. Εντάξει. Ναι. Θα σε πάρω σε λίγο.
-Εντάξει, γεια. -"Γεια".
Με τον Ζούμα κάνετε πολλή παρέα
για να είστε "μόνο φίλοι".
Κοίτα. Με τον Ζούμα δεν κάνουμε διαφορετική παρέα από ό,τι εσύ κι εγώ.
Και με μας δεν έχει συμβεί ποτέ τίποτα.
Κοίτα, εννοώ ότι δεν μπορείς να ελέγχεις τα πάντα.
Ούτε τον Τζέι Μπι, ούτε την Αλέξις, ούτε τον Ζούμα.
Πρέπει να δέχεσαι τα πράγματα όπως έρχονται.
Η προαγωγή σού έχει κάνει καλό.
Και τα μαλλιά κάτι δηλώνουν τώρα.
Ευχαριστώ. Ναι. Τα λατρεύω. Είναι σοφιστικέ.
Θα τα έκανα κι εγώ αν είχα μικρό κεφαλάκι.
-Εντάξει, είναι έτοιμο για το σέλινο. -Ναι;
Εντάξει.
Το ξέρεις ότι είναι γρουσουζιά να αλλάζεις τη συνταγή του άλλου.
Αν ο άλλος μπορεί να μαγειρέψει. Παίζουμε ντόμινο
μέχρι να έρθουν τα ψώνια;
Και να βράσει το αλάτι;
Ανυπομονώ.
-Να βάλω και τα κρεμμύδια μέσα; -Γιατί όχι;
Εντάξει.
-Τι υποτίθεται ότι είναι αυτό; -Γκούλας.
Γκούλας.
-Έχεις φάει ποτέ; -Όχι. Τι γεύση έχει;
Γεμάτη. Πικάντικη.
Πικάντικη.
Πρέπει να συνεχίσουμε και ίσως το πετύχουμε.
Δεν σου πάω κόντρα σήμερα.
Έλα, Κρίσταλ.
Πόση ώρα θες για να κάνεις την επόμενη κίνησή σου;
Υπομονή, Μπάρμπαρα. Υπομονή.
Παίζε πιο γρήγορα γιατί είμαι έτοιμη να σπάσω το τραπέζι.
Βλέπω ότι τρέχεις να ρωτήσεις όλους πώς είναι.
Εσένα πότε σε ρώτησαν τελευταία φορά;
Αφού με ρωτάς, ακριβώς τώρα.
Για να είμαι ειλικρινής...
τα 'χω με τον εαυτό μου.
Ξέρω ότι ο γιος σου μισεί τους γιατρούς.
Δεν μπορώ να βοηθήσω, αλλά νιώθω ότι απογοητεύω την οικογένειά μου.
Ακούγεσαι σαν και μένα.
Κατηγορούσα τον εαυτό μου όταν πέθανε ο πατέρας του Τσακ.
Αλλά οι άντρες έχουν μεγαλώσει.
Δεν είναι δική σου ευθύνη.
Βλέπεις; Αυτό είναι το πρόβλημα με μια δυνατή, μαύρη γυναίκα.
Θέλει να τα διορθώνει όλα. Το έκανε η μητέρα μου, εγώ, και τώρα το κάνεις εσύ.
Τι θα κάνω αν δεν...
Πώς θα μεγαλώσω τα αγόρια μόνη μου;
Δεν θα τα μεγαλώσεις μόνη σου. Και μη μιλάς έτσι.
Θα είμαι εδώ για τον Φίλθι και τον Τζέι Μπι.
Για όλους σας.
Κέρδισα, κορόιδο!
Ποπό.
Το έκανες για να κερδίσεις.
-Αυτό κάνεις. Σε κατάλαβα. -Ναι.
-Η μαμά θα φρικάρει. -Τι ήταν αυτό;
Δεν ξέρω. Αλλά όποιος κι αν είναι, ελπίζω να μην έσπασε τα αυγά.
Την άκουσες!
Μπορείς να ηρεμήσεις;
Ο Ανίκ δεν έχει πει στην Αλέξις για τον χορό.
Είναι υπόθεση. Μπορεί να υπερβάλεις χωρίς λόγο.
Κοίτα, δες το σαν ευλογία μεταμφιεσμένη.
Σίγουρα στην Αλέξις αρέσει η δύναμη. Έχουμε την ευκαιρία να εστιάσουμε
στο να μπούμε στο Beacon, και μετά θα του δείξεις του Ανίκ.
Θα έχεις την προσοχή της.
Πώς κατάφερες να μου καταστρέψεις την τελευταία χρονιά στο γυμνάσιο;
Ορκίζομαι ότι δεν σε καταλαβαίνω.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Θεέ μου!
CITY ARTS ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ
Πρέπει να έρθεις εδώ. Έλα εδώ, φίλε. Έλα εδώ.
Όχι, αλλά... Ειλικρινά, Τσακ.
Τι σου είπε ο γιατρός;
Ποπό.
Είπαν ότι κάποια στιγμή ίσως χρειαστώ νεφρό.
Επειδή έχω ομάδα αίματος 0,
είναι πολύπλοκο.
-Ώστε έτσι, ε; -Ναι, φίλε.
Πόσο καιρό πρέπει να περιμένεις;
-Εξαρτάται. Ίσως ένα λεπτό. -Θα πάρω άλλο ένα κομμάτι κέικ.
Η κουβέντα έχει πολύ αίμα για μένα.
Ναι, θέλουν να βρω δωρητή εν ζωή.
Θα κάνουν εξετάσεις όλοι στην οικογένεια;
Δεν μπορώ να το ζητήσω από τα αγόρια. Είναι παιδιά.
Επίσης, πρέπει να είναι πάνω από 18.
Κοίτα τι κάνεις. Με κοροϊδεύεις.
Ξέρεις ότι δεν... Τσακ, δεν μιλάω για τα αγόρια.
Ρώτα την Κέλι.
Τι να ρωτήσει την Κέλι;
Μικρέ, εμφανίστηκες από το πουθενά. Σαν την πρώην μου. Τι...
Τέλος πάντων, εντάξει. Ο μπαμπάς μού είπε ότι εσύ και ο αδελφός σου
είχατε ένα μπλεξιματάκι.
Ναι; Ξέρεις ότι ο θείος Σκίνι είναι αληθινός.
Δεν με νοιάζει αν έχει σχέση με την Αλέξις ή με μια Mercedes-Benz.
Πρέπει να είσαι εντάξει και να είσαι σωστός με την οικογένειά σου.
Τέλος πάντων. Τσακ, ξέρεις τι χρειάζονται τα αγόρια;
- Jungle Ball! - Jungle Ball!
Jungle Ball! Εντάξει. Ανέβα στο...
-Τι στο καλό είναι το Jungle Ball; -Εδώ, μικρέ! Έλα.
Το Jungle Ball είναι σημείο καμπής.
Είναι για μεγάλους.
Δεν έχει κανόνες, διαιτητές. Μόνο αδρεναλίνη και καρδιά και εκδίκηση.
Όπως είπα, ό,τι θέματα κι αν έχετε, λύστε τα στο γήπεδο.
Να παίξουμε ένα διπλό.
Αν τα λιονταράκια τσακώνονται,
το πάμε στο γήπεδο μέχρι να λυθεί.
Σπρώξ' τους.
Βρες ποιος είναι ο αληθινός βασιλιάς.
Είσαι αίσχος.
Δεν έπρεπε να σε είχα πάρει μαζί.
Προσπαθείς τόσο πολύ
να κολλήσεις με τον Ανίκ,
-που χάλασες τη σχέση μου. -Σχέση;
-Έλα, μεγάλε. -Κόφ' το.
Ναι. Έλα. Δώσ' του.
-Εντάξει! Κροσόβερ. -Πάνω τους!
-Κατευθείαν μέσα! -Εντάξει. Ευχαριστώ.
Ωραία. Ανοίξτε. Ελάτε.
Θέλεις σκριν;
Ο Φίλθι δεν είναι έτοιμος.
Τρόμαξες; Φοβήθηκες;
Δυσκολεύεσαι να εστιάσεις.
Τι είπες;
Εμένα μου φάνηκε πολύ εστιασμένος.
Ο κρίσιμος πόντος.
Εντάξει, αφήστε τις βλακείες.
Μην αφήνεις κανέναν μέσα στο μυαλό σου.
Ο Φίλθι θέλει να βρίσκεται στο επίκεντρο.
-Ζηλεύεις τώρα; -Κανείς δεν ζηλεύει.
Μπλέκεσαι στα πόδια μου.
Για να μπούμε στο Beacon.
Κανείς δεν χρειάζεται τη βοήθειά σου, Φίλθι.
Χαλάς τα σχέδιά μου,
-χαλάς και τη ζωή μου. -Τι σημαίνει αυτό;
Μπορεί να μη θέλω να πάω στο Beacon.
Γιατί στέκεστε όλοι σαν αγάλματα;
Ελάτε μέσα και πλυθείτε για το βραδινό.
Καλά τα λες. Ερχόμαστε!
Είναι ωραίο. Είναι αποτέλεσμα συνεργασίας;
Είναι.
-Ευχαριστώ. -Ήταν υπό την επίβλεψή μου.
Εντάξει. Τι; Όχι. Συνεχίζουμε την κουβέντα, εντάξει;
Κοίτα. Δεν με νοιάζει αν είναι η καλύτερη νεφρολογική κλινική στην Αριζόνα.
Δεν νομίζω ότι πρέπει να πας.
Να σου θυμίσω το πείραμα Τασκέγκι;
Κοίτα, καταλαβαίνω τι λες.
Αλλά η δυσπιστία στην ιατρική μάς έφερε εδώ
εξαρχής. Έτσι δεν είναι;
Ας μην κάνουμε αυτήν τη συζήτηση.
Η Κρίσταλ κι εγώ πιστεύουμε ότι αυτή η κλινική είναι καλή για σένα.
Και ξέρουμε ότι δεν θέλεις να πας, αλλά έξι βδομάδες δεν είναι πολλές.
Κοίτα. Τα αγόρια με χρειάζονται. Έχουμε τους ημιτελικούς.
Μπορεί να είναι ο τελευταίος τους αγώνας στο γυμνάσιο. Εντάξει;
-Ανυπομονείτε για τον αγώνα; -Πώς και πώς.
Ξέρω ότι θα σας βλέπουν πολλοί προπονητές,
έτοιμοι να σας ανακαλύψουν.
-Το έχω σχεδιάσει τέλεια. -Πες τους.
Το Beacon θα μας βάλει σε ένα κολέγιο της επιλογής μας, σαν το Ντιουκ.
Το Ντιουκ θα μας στείλει κατευθείαν στο NBA,
αλλά όχι χωρίς να βρούμε πρώτα χορηγό,
-μάντεψε ποιον; Τη Nike! -Τη Nike!
Δεν υποτιμώ την Adidas, αλλά λέω ότι...
Μπορώ να φύγω;
Ναι, μπορείς.
Κάηκε όπως κι εγώ. Είναι καυτερό.
Όχι. Τι φορούσα;
Δεν ξέρω πώς τα έβγαλες πέρα.
Με ποιο πράγμα;
Την εφηβεία.
Τη δική σου; Δεν ήταν εύκολο.
Αυτό ξαναπές το. Δεν ήταν εύκολο.
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα εύκολο για έναν γονιό.
Ναι.
-Ευχαριστώ. -Για ποιο πράγμα;
Που δεν είπες στην Κρίσταλ για τη διάγνωσή μου
και περίμενες να το πω εγώ.
Ναι. Οι τρεις μήνες είναι πολύς καιρός για μένα.
Πώς το έχει πάρει;
Όπως παίρνει τα πάντα η Κρίσταλ. Είναι γενναία, το παλεύει.
Καθησυχάζει τους πάντες γύρω της ότι...
όλα θα πάνε καλά. Είναι έτοιμη να δώσει μάχη.
Κι εγώ.
Έπρεπε να της το είχες πει τότε,
πριν φτάσεις σε αυτό το σημείο.
Μαμά...
γιατί εσύ και ο μπαμπάς δεν μου είπατε ποτέ ότι ήταν άρρωστος;
Αιφνιδιάστηκα.
Ήταν ανίατο.
Δεν θέλαμε να φοβηθείς.
Αλλά μέχρι σήμερα μετανιώνω που δεν σου το είπα.
Θέλουμε...
Επιλέξαμε να είμαστε ειλικρινείς με τα αγόρια.
Θέλω να είναι προετοιμασμένοι, να ξέρουν τα πάντα.
Υπάρχει πιθανότητα αυτά τα φάρμακα...
Πρέπει να πιστεύουμε σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό μας.
Τι σου λέω πάντα;
Άσ' το στα χέρια του Θεού.
Ναι. Σωστά.
Ποπό.
Όλα θα πάνε καλά.
Έτσι.
Πάμε.
Εντάξει.
Αλλά βοήθησέ με να καταλάβω, εντάξει;
Έδειρες έναν τύπο επειδή πρόσβαλε τον Τσακ και τώρα ο Τζέι Μπι δεν έχει κοπέλα;
-Ναι, έτσι έγινε. -Κάτι δεν μου κολλάει.
Πάρε. Ρίξε ένα σουτ.
Κοίτα. Δεν καταλαβαίνεις.
Ο μπαμπάς θέλει να μπούμε στο Beacon.
Ο Τζέι Μπι κάνει σαν να θέλει να το χαλάσει.
Νομίζεις ότι αν μπείτε στο Beacon, θα γίνει καλά ο Τσακ;
Αυτό νομίζεις;
Κοίτα. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η οικογένεια. Τέλος.
Ο Τζέι Μπι κι εγώ το σχεδιάζουμε από μικροί.
Δεν μπορεί να αλλάζει γνώμη έτσι.
Εντάξει. "Δεν μπορεί να..." Όχι, εσύ το σχεδιάζεις.
Είστε πολύ διαφορετικοί.
Ως τώρα, όλα πήγαιναν όπως τα ήθελες.
Ξέρεις ότι σ' αγαπώ, αλλά είσαι εγωιστής.
Το ξέρεις ότι είσαι. Κοίτα.
Θα υπάρχουν πολλά πράγματα,
πέρα από το μπάσκετ, που νοιάζουν τον Τζέι Μπι.
Πρέπει να καταλάβεις ότι δεν πειράζει. Η ζωή δεν είναι μόνο μπάλα.
Και τι είναι τότε;
Να βρεις τον στόχο σου και να ρίξεις πριν λήξει ο χρόνος.
Δες εμένα και τον μπαμπά σου.
Εκείνος πήγε στο NBA, κι εγώ γύρισα στο...
Δεν έχει σημασία. Το θέμα είναι ότι όσο μεγαλώνουμε,
τόσο συνειδητοποιούμε ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος...
και το αύριο δεν μας το εγγυάται κανείς.
Άσ' το να κατασταλάξει. Στο μεταξύ, μπορείς να φτιάξεις το άλμα σου.
-Εντάξει, πάμε. -Αλήθεια; Πάμε.
Αγόρια. Φεύγω.
Από τώρα;
Θα ήταν ωραία να σε δω να μιλάς στον αδελφό σου πριν φύγω.
Συγγνώμη, γιαγιά.
Όταν ήμουν μικρή, η αδελφή μου με ενοχλούσε ασταμάτητα.
Το φτάναμε στα άκρα.
Μας πήρε πολύ καιρό να σταματήσουμε να τρωγόμαστε.
Καθώς μεγαλώναμε,
καταλάβαμε ότι ο χρόνος που είχαμε μαζί ήταν πολύτιμος.
-Με όλους είναι πολύτιμος ο χρόνος. -Όπως με τον μπαμπά;
Ο μπαμπάς σας δεν θα πεθάνει σύντομα.
Αλλά μια μέρα ο πατέρας σας,
η μητέρα σας κι εγώ θα φύγουμε.
Ξέρετε τι θα έχετε τότε;
Ο ένας τον άλλον.
Ακούγεται καταθλιπτικό.
Εντάξει. Απλώς σκέψου το.
Έλα.
Φίλθι... να είσαι φρόνιμος.
Φυσικά, γιαγιά.
Σκέψου το.
-Ναι; -Ναι.
Και να καθαρίσετε το δωμάτιο.
Μπορεί να κρύβεται οτιδήποτε εδώ μέσα. Θεέ μου.
Στάσου. Γιαγιά. Για αυτό που είπες.
Γρήγορα το σκέφτηκες.
Ναι, μήπως μπορώ να δανειστώ το τηλέφωνό σου για μια στιγμή;
Σε παρακαλώ. Για το αγαπημένο σου εγγονάκι;
Εντάξει.
-Ευχαριστώ. -Έχεις ένα λεπτό.
Ευχαριστώ.
Μην το πεις στη μητέρα σου.
Και βέβαια όχι.
Μαμά. Σε ευχαριστώ που ήρθες ως εδώ.
Ξέρεις ότι ήταν αυτό που χρειαζόμουν.
Δεν θέλω να φύγεις.
Πρέπει να κοιμηθώ στο κρεβάτι μου.
Σκίνι, έλα. Να φύγουμε πριν μας πιάσει η κίνηση.
-Εντάξει. -Έλα εδώ, κορίτσι μου.
Να προσέχεις τα αγόρια, την οικογένεια και ειδικά εσένα.
Θα προσέχω. Θα κάνω ό,τι μπορώ.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Έλα, Σκίνι. Σκοτεινιάζει.
Το ξέρεις ότι θα σου λείψω.
-Λιγάκι. Ίσως. -Χάρηκα που σε είδα.
Δικέ μου. Είμαι εδώ όποτε θες. Πάρε με, εντάξει;
-Μην περιμένεις πολύ την επόμενη φορά. -Σ' αγαπώ, μικρέ.
Ανοιχτή πρόσκληση είναι αυτό;
-Όχι φυσικά. Καλό ταξίδι, Σκίνι. -Εντάξει, το ξέρεις ότι θα σου λείψω.
-Μόλις έκανα ζεστό ντουζ. -Σ' αγαπάμε.
Το νερό έχει τέλεια θερμοκρασία.
-Σ' αγαπάμε. -Σας αγαπώ.
Πήγε καλύτερα από ό,τι περίμενα.
Σίγουρα. Ήταν ωραία έκπληξη. Σε ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Τι σκέφτεσαι;
Ο αφέντης Σκίνι είπε να μιλήσω στην Κέλι,
να δούμε μήπως είναι συμβατή.
Θα κάνει εξετάσεις όλη η οικογένεια.
Το σκοπεύω εδώ και κάποιο καιρό.
Επιτέλους συμφωνούμε σε κάτι. Ξέρεις ότι το θεωρώ τέλεια ιδέα.
Ναι. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάτσουμε τα αγόρια κάτω,
να κάνουμε τη συζήτηση.
Θα το κάναμε αργά ή γρήγορα.
Γεια, κύριε και κυρία Μπελ. Είναι εδώ ο Τζέι Μπι;
Είναι, αλλά και τα δύο αγόρια είναι τιμωρημένα.
Βασικά, εγώ την κάλεσα.
Εσύ;
Συγγνώμη. Αλλά πριν διώξετε την Αλέξις,
μπορείτε να προσθέσετε άλλη μια βδομάδα στην τιμωρία μου.
Απλώς, σας παρακαλώ, αφήστε τον Τζέι Μπι και την Αλέξις να μιλήσουν πέντε λεπτά.
Όχι τώρα, Φίλθι.
Άντε, μπες.
Αλέξις!
-Τι κάνεις εδώ; -Ευχαρίστησε τον Φίλθι.
Σκέφτηκα ότι πρέπει να μιλήσετε. Η μαμά σάς δίνει πέντε λεπτά.
Αλήθεια;
ΤΖΑΝΙΣ
Συγγνώμη, κορίτσι. Γεμάτη μέρα. Θα σε έπαιρνα.
Πες μου ότι δεν έσπασαν πάλι οι σωλήνες.
Το σχολείο δεν έχει άλλα λεφτά.
Δεν παίρνω για αυτό. Δες το τηλέφωνό σου.
Τι είναι;
Αγόρια, σταματήστε!
Ασφάλεια!
Σταματήστε!
Πού το βρήκες αυτό;
Το ανέβασε ένας μαθητής στο Instagram.
Η επιθεωρήτρια θέλει να σε δει αύριο το πρωί.
Γεια.
Ο Τσακ είμαι.
Ο μπαμπάς σου.
Τι λέει; Πάμε!
Βλέπετε ζωντανά τους δύο νέους παίκτες των Lakers!
Όταν βρίσκεις τον πολικό αστέρα σου, πας με τη μέγιστη ταχύτητα.
Τον ακολουθείς σαν το δώρο που είναι, πριν ξεθωριάσει.
Μην κάνεις έτσι. Έλα τώρα.
-Χαιρέτα! -Όπως λέει και η Βίβλος,
δεν ξέρουμε πόσες μέρες έχουμε. Ξέρουμε μόνο ότι μας περιμένουν μαύρες μέρες.
Αδερφέ, οδηγώ. Μπορείς...
Και βρίσκεσαι χαμένος, φυσικά...
...εκτός πορείας. Όπως...
Υποτιτλισμός: Μαρία Μανιού