Wiedzieliśmy, kim jesteśmy i kim się stawaliśmy.
Olśniewający albo wspaniali, świetliści
jak błyszczące, świecące cudne gwiazdy, które zaraz rozbłysną.
Taki rozbłysk niesie jednak...
ryzyko szybkiego spalenia.
DWUTAKT
Największą spuścizną, jaką możemy się podzielić,
jest ta wyryta na kartach naszego serca.
Gdy karty historii życia będą zapisane,
nikt nie będzie pamiętał, czy wygraliśmy, czy przegraliśmy,
lecz to, czy podczas gry zostawiliśmy swój ślad.
Ostatecznie będzie się liczyć tylko to, czy w życiu kochaliśmy,
co zostawiliśmy za sobą i kto będzie nosił ten ciężar.
Jak długo to będzie trwać?
Jesteśmy po ćwierćfinale.
Teraz powinniście się skupiać jedynie na półfinale.
Nie skupię się na niczym, chyba że ktoś mi powie, czemu mam szlaban,
nie mam telefonu i jestem uziemiony za coś, czego nie zrobiłem.
Nie udawaj Pana Idealnego.
Chciałeś zaprosić Alexis do domu, gdy mama i tata byli na kolacji.
Ale do tego nie doszło.
Teraz mnie unika,
bo urządziłeś scenę przy mojej dziewczynie.
- Twojej dziewczynie? Czy Aniqa? - Hej, Filth.
Więc ta afera dotyczyła tego, co się stało w Roll Call.
I obydwu was poniosły emocje.
Słuchajcie. Teraz wasze sprawy przybiorą prawdziwy obrót.
Szkoła średnia to budowanie zupełnie nowego doświadczenia.
Musicie dowiedzieć się, kim jesteście, zanim ktoś inny zrobi to za was.
Teraz to Aniq i twoje emocje są punktem startowym.
- Hej, mamo, jesteśmy! - Ja też na was czekałam.
- Babunia! - Babcia!
Moje dzieci!
Ale wy wyrośliście.
Filthy, wąs ci się sypnął?
JB, mogłam przyjść w kostiumie kąpielowym. Jak widzę te fale, tęsknię za oceanem.
Czy ja słyszę moich bratanków?
- Joł! Cześć! - Joł!
Co tam? Co słychać? Cześć, małe Chucki!
Niech no zobaczę to bliźniacze przywitanie.
Dobra.
Może nie wyglądaj już jak Travis Scott.
- Chodź tu! Hej! - Oto i on!
- Oto mój brat! - Co tam?
Co z wami, chłopaki?
Wyglądacie jak zbite psy.
Wdali się w jakąś szkolną aferę.
Coś, co naprawi niewielka kara i dobre jedzenie.
Zamawiasz coś?
Właściwie to gotuję.
O, Boże. Te miny im chyba prędko nie znikną.
Daj spokój, dziewczyno, wszyscy to wiemy.
Masz lekką rękę jeśli chodzi o przyprawianie.
- Mamo, stęskniłem się. - Nie śmiej się.
Też za tobą tęskniłam. A mały ptaszek mi powiedział,
że teraz możesz bardziej potrzebować mamy.
Naprawdę?
Mały ptaszek, co? Czy miał brązowy kolor?
Okej.
Skarbie, zadzwoniłaś do mamy?
Chuck, teraz nawet bardziej potrzebujemy rodziny,
bez względu na to, z jakim sarkazmem wypowiada się o moim gotowaniu.
Nie zrozum mnie źle, okej? To znaczy, cieszę się.
A nie wyglądam na to? Uwielbiam niespodzianki.
Nie przypuszczałam, że od razu przyjedzie.
- Nie znasz mojej mamy? - Myślałam, że co najmniej za 48 godzin.
No, dobra. Słuchaj. Wiesz, że jeśli chodzi o jedzenie,
- moja mama i Skinny się nie patyczkują. - Taa, słyszałam.
Więc mam nadzieję, że mamy zapas tych wędzonych skrzydełek.
Szczerze mówiąc, nie mamy.
Dlatego też pojedź do sklepu. I weź ze sobą chłopaków.
Jeśli chodzi o Skinny'ego, nie wiem, co mam powiedzieć.
- Weź go. - Rodziną nie jest,
ale mógłby przecież być.
Tylko schowaj torebkę do szafy.
- Żartuję, kochanie. - Wcale nie żartujesz.
I pamiętaj, że masz z nią porozmawiać.
Ze mną? O czym?
O tym, jak się cieszę, że cię widzę.
Ja też się cieszę. Wiesz, dlaczego się cieszę?
Bo za 30 minut zobaczę zakupy w kuchni.
Okej. Filthy, JB, idziemy.
- Znowu wychodzimy. - Dokąd idziemy?
Z radością posłucham, o czym chciałaś porozmawiać.
O tym, jak nie przesadzać z przyprawianiem.
Kochana, to będzie długa rozmowa. Ale wiesz od czego zaczniemy?
- Od czego? - Od użycia łyżki miarowej.
- Jasne. Łyżka miarowa. - Łyżki miarowe.
Bo problem w tym, że ciągle improwizujesz.
Myślałam, że to się robi na czuja, wiesz.
- Przypra... - Wiem.
Ale trzeba sobie tego czuja wypracować, skarbie. Rozumiesz?
Musi się wszystko zgadzać, wiesz? To zajmuje trochę czasu.
Dobra. Idziemy.
Dobra, zbierzcie się. Dobra, słuchajcie. Mamy 30 minut.
- Rozdzielimy się. - Jasne.
Filthy, ty weźmiesz lewą, skup się na produktach.
JB, ogarnij nabiał.
- Jasne. - Omiń sekcję przekąsek.
Żadnych rozpraszaczy.
Słyszycie, słyszycie. A ja gdzie mam iść, Chuck?
Daj spokój. Tak chcesz mnie załatwić?
Przyjechałem w oparach gazów twojej mamy,
a ty, trenerze, nie chcesz włączyć mnie do gry?
Absolutnie. Jesteś ze mną.
- Mogę przynajmniej pchać wózek? - Diwa! No, chodźcie.
- Hej! Co tam, ziom? - Jak udało ci się zadzwonić?
- Hej... - Nie masz telefonu.
Znaleźliśmy z Filthym taki antyk na strychu. Mówię ci, szaleństwo.
Wygląda jak radio, ale jak wykręcisz numer, działa.
Nie wiem, czy większe wrażenie
robi na mnie to, że rozpracowałeś, jak to obsługiwać,
czy to, że zapamiętałeś mój numer. Alexis się odzywała?
Jak? Stary, jestem uziemiony.
Starzy nie wypuszczają nas z domu od piątku.
Dobra, uznaj, że masz zawieszoną karę na następne 30 minut.
Dzięki.
Dobra.
Była w Burger Palace z Treasure i Addyson.
ÃLEXISSINGS BABSKI WYPAD...
Zaraz. Ten burger wygląda nieźle. Co prawda, to prawda.
Możesz się skupić na czymś innym niż jedzenie?
Chyba znasz odpowiedź.
Dobra.
Poszły też na nowy film Marvela, a potem na kręgle.
Skoro są razem na zdjęciu, to kto to zdjęcie robił?
Co sugerujesz?
Przykro mi, ale bal maturalny w Beacon jest za niecały miesiąc,
więc Aniq może mieć oko na potencjalną partnerkę.
Kasjerka potrzebna przy kasie.
Tata się wścieknie, gdy zobaczy te ceny.
Uwaga!
- Wystarczyłoby zwykłe „Cześć”. - U Bellów nadal trzecia wojna światowa?
JB mnie o wszystko obwinia.
- O Aniqa. O Alexis. O swój szlaban. - Czekaj, on zaraz tu przyjdzie.
Ale nie tak szybko, bo zaraz zobaczy ostatni post Aniqua na Instagramie.
Jaki post?
Cóż, mówią, że chce zaprosić Alexis na bal maturalny w Beacon.
Zobacz, co wrzucił na swoje story parę godzin temu.
BAL?
Jak się JB dowie, nigdy się do mnie nie odezwie.
Aniq chce, by Alexis zwróciła na niego uwagę.
Muszę coś z tym zrobić. Coś, co naprawi tę sytuację.
Dzwoni twój chłopak?
Jak widać, nie tylko Aniq szuka atencji.
Ile razy mam ci to mówić? On nie jest moim chłopakiem.
- Naprawdę? To daj, ja odbiorę. - Nie!
- Tak, daj mi... Dawaj... Telefon. - Nie.
Hej. Okej, Taa. Oddzwonię za parę minut.
- Okej, pa. - „Pa”.
Ty i Zuma za dobrze się dogadujecie,
żeby być „tylko przyjaciółmi”.
Dobra, słuchaj. Ja i Zuma nadajemy na takich samych falach, jak ty i ja.
I nic się między nami nie wydarzyło.
Słuchaj, musisz zrozumieć, że nie możesz wszystkiego kontrolować.
Ani JB, ani Alexis i Zumy.
Musisz się pogodzić z tym, jak się wszystko potoczy.
Ten awans cudownie na ciebie wpłynął.
A ta fryzura mówi sama za siebie.
Dzięki. Tak, uwielbiam ją. Wiesz, jest wyjątkowa.
Też bym taką miała, gdybym miała głowę jak orzeszek.
- Dobra, chyba już czas na selera. - Tak?
Okej.
Wiesz, że mieszanie w cudzym przepisie przynosi pecha.
Tylko, jeśli ten ktoś umie gotować. Może zagramy w domino
do czasu, aż przyjadą zakupy?
I poczekamy, aż wygotuje się nadmiar soli?
Nie mogę się doczekać.
- Mam też wrzucić cebulę? - W sumie możesz.
Okej.
- Co z tego będzie? - Gulasz.
Gulasz.
- Jadłaś go kiedyś? - Nie. Jak smakuje?
Smakowicie. Wiesz, aromatycznie.
Aromatycznie.
Trzeba tylko nad nim popracować i może wyjdzie.
Droga pani, ja już dziś z panią nie zadzieram.
Dalej, Crystal.
Ile się będziesz zastanawiać nad kolejnym ruchem?
Cierpliwości, Barbaro. Cierpliwości.
Lepiej się pospiesz, bo za chwilę rozwalę ten stolik.
Widzę, że chodzisz i pytasz wszystkich, jak się mają.
Kiedy ostatni raz ktoś ciebie o to spytał?
Skoro już pytasz, to teraz.
A szczerze mówiąc...
jestem na siebie wściekła.
Wiem, że twój syn nienawidzi lekarzy.
Mimo to, mam wrażenie, że zawiodłam moją rodzinę.
Jakbym siebie słyszała.
Przez długi czas, po śmierci ojca Chucka, to siebie obwiniałam.
Ale to dorośli mężczyźni
i nie da się ich upilnować. To nie twoja rola.
Widzisz? To dlatego, że jesteś silną, czarnoskórą kobietą.
Taką naprawiaczką. Moja matka taka była, ja taka byłam, a teraz ty tak robisz.
Ale co ja zrobię, jeśli on...
Jak sama wychowam chłopców?
Nie będziesz sama. Ale tak nie będziemy rozmawiać.
Bo ja zawsze będę przy Filthym i JB.
Przy was wszystkich.
Domino, cieniasie!
Łał.
Myślałaś, że się popłaczę i wtedy wygrasz.
- To twoja strategia. Przejrzałam cię. - Taa.
- Mama się wścieknie. - Co to było?
Nie wiem. Ale ktokolwiek to zrobił, lepiej, żeby nie rozbił tych jajek.
Słyszałeś, co powiedziała.
Wyluzuj, dobra?
Technicznie rzecz biorąc, Aniq nawet nie zaprosił Alexis na bal.
To tylko spekulacje. Może niepotrzebnie tak reagujesz.
Słuchaj, potraktuj to jako coś pozytywnego.
Alexis chyba lubi wpływowe osoby. Możemy więc się skupić na tym,
by dostać się do Beacon, a wtedy pokażesz Aniqowi, i bum!
Ona znowu się tobą zainteresuje.
Jakim cudem udało ci się samemu zrujnować mój ostatni rok w Hughes?
Nie rozumiem cię, stary.
Też cię kocham.
O, mój Boże!
CITY ARTS PODANIE O PRZYJĘCIE
Musisz tu przyjść. Chodź tu, stary. No, chodź.
Nie, ale... Pogadajmy poważnie, Chuck.
Co tam dobrego powiedziała lekarka?
Stary.
Że ostatecznie mogę... potrzebować nerki.
Wiesz, biorąc pod uwagę moją grupę krwi, 0,
sprawa robi się skomplikowana.
- Naprawdę aż tak? - Tak, stary.
Jak długo musisz czekać?
- Wiesz, to zależy. Może nawet za minutę. - Wezmę jeszcze jedno ciastko.
To trochę zbyt krwawe tematy.
Taa, chcą, abym poszukał żyjącego dawcy.
I co, sprawdzisz wszystkich członków rodziny?
Nie mogę tego wymagać od chłopców. Przecież to dzieci.
No i musieliby mieć skończone 18 lat.
Wiesz, zrobimy tak. I nie rób ze mnie głupka, stary.
Wiesz, że ja nie... Chuck, nie mam na myśli chłopców.
A może byś spytał Kelli?
- Bracie. - Spytać Kelli o co?
Dziecko, wyskakujesz znikąd jak moja była dziewczyna. Co ty...
Dobra, nie ważne. Twój tata powiedział mi, że razem z bratem
w coś się wplątaliście.
Tak? Nie martw się, wujek Skinny zachowa wszystko w tajemnicy.
Dobra, nie ważne, czy chodzi o Alexis, czy o Mercedesa Benza.
Musisz się pilnować i być w porządku względem rodziny.
W każdym razie, Chuck, wiesz, czego ci chłopcy teraz potrzebują?
Jungle, jungle, jungle, Jungle Ball!
Jungle Ball! Jungle Ball! Okej. Chodź do...
- Czym do licha jest Jungle Ball? - Chodź tutaj, młody. Dalej.
Jungle Ball, obrzęd przejścia.
Hej, hej, joł, joł.
To jest gra dla dorosłych.
Żadnych zasad. Żadnych sędziów. Tylko czysta adrenalina, serce i zemsta.
Bez względu na to, jakie masz kłopoty, przepracuj je na boisku.
Gramy dwóch na dwóch.
Kiedy lwiątka się posprzeczają,
idziemy na boisko, by tam wszystko przepracować.
Rozwal ich. Rozwal ich.
Przekonaj się, kto jest prawdziwym królem.
Jesteś żałosny.
Nie powinienem był tam ciebie zabierać.
Żałosne jest to, że tak bardzo się starasz
dopasować do Aniqa i jego ekipy,
- że aż zniszczyłeś mój związek. - Związek?
- Daj spokój, stary. - Zejdź ze mnie, stary.
Taa, taa. Dajesz, dajesz. Pokonaj go.
- Okej, okej! Crossover. - Dowal im! Dowal!
- I prosto do dziury! - Dobra, koniec meczu. Dzięki, dzięki.
Fajnie, fajnie. Łap, łap. Dajesz, dajesz.
Osłaniać cię?
Nie trzeba. Filthy nie jest na to gotowy.
Tchórzysz, co? Boisz się?
Każdy wie, że ciężko ci się skupić, JB.
Co powiedziałeś?
Taa. Znaczy, ten chłopak wyglądał na skupionego.
I koniec meczu, panowie.
Okej, teraz mnie posłuchajcie.
Macie się skupić na sobie.
Zrobię to, jeśli Filthy przestanie starać się być w centrum uwagi.
- Teraz jesteś zazdrosny? - Jaki zazdrosny?
Przestań załatwiać moje sprawy.
Próbuję ci pomóc dostać się do Beacon.
Nikt nie potrzebuje twojej pomocy, bo nie umiesz jej udzielać.
Nie tylko psujesz mi plany,
- ale psujesz mi życie. - Co to ma znaczyć?
Brałeś kiedyś pod uwagę to, że może nie chcę iść do Beacon?
Co wy tak stoicie jak posągi?
Wejdźcie do domu i umyjcie się przed kolacją.
Nie trzeba mnie dwa razy prosić. Już idę!
Dobre to. Wspólnie to ugotowałyście?
Owszem.
- Dziękuję. - Była pod moim nadzorem.
Okej. Co? Hej, nie, nie. Wróćmy do rozmowy, dobra?
Słuchajcie. Co z tego, że to najlepsza klinika w Arizonie.
Sądzę, że nie powinieneś tam jechać.
A pamiętasz eksperyment z Tuskegee?
Słuchaj, rozumiem cię, naprawdę,
ale to twój brak zaufania do lekarzy sprowadził na ciebie
te kłopoty, prawda?
Hej, słuchaj. Nie rozmawiajmy już o tym.
Crystal i ja uważamy, że ta klinika będzie dla ciebie dobra.
Wiemy, że nie chcesz jechać, ale sześć tygodni to nie tak długo.
Słuchajcie, chłopcy mnie potrzebują. Niedługo półfinał.
Być może to ich ostatni mecz w Hughes. Rozumiecie?
- Cieszycie się na ten mecz? - Nie mogę się go doczekać.
Wiem, ci wszyscy trenerzy będą was obserwować,
gotowi, by złowić moich chłopców.
- Mam już pewien plan. - Powiedz im.
Dzięki Beacon dostaniemy się na wybrany uniwerek, nawet do Duke.
A Duke wyśle nas prosto do NBA,
ale najpierw podpiszemy kontrakt reklamowy,
- zgadnijcie z kim. Z Nike! - Nike!
Nie żebym dyskredytował Adidasa, nic z tych rzeczy, ale...
Czy mogę już iść?
Tak, możesz.
To jedzenie jest dla niego za ostre. Dla mnie też.
Nie. Nie. Co ja miałem na sobie?
Nie mam pojęcia, jak sobie z tym poradziłaś.
Z czym?
Z nastolatkiem.
Z tobą jako nastolatkiem? Nie było łatwo.
Dokładnie, jestem pewna. Łatwo nie było.
Ale bycie rodzicem w ogóle nie jest łatwe.
No.
- Dziękuję. - Za co?
Za to, że nie powiedziałaś Crystal o mojej diagnozie zanim, wiesz,
byłem gotowy jej o tym powiedzieć.
Taa. Musiałam trzymać język za zębami przez trzy miesiące.
Jak ona to znosi?
Tak, jak wszystko. Dzielnie. Daje radę.
Zapewnia wszystkich dookoła,
że wszystko będzie dobrze. Jest gotowa walczyć.
Ja również.
Dlatego też trzeba jej było powiedzieć wcześniej,
zanim doszło do tego stanu.
Mamo...
jakim cudem ty i tata... nigdy mi nie powiedzieliście, że choruje?
To... to mnie zaskoczyło.
To była choroba nieuleczalna.
Nie chcieliśmy, byś się bał.
Do dziś bardzo żałuję tego, że ci wtedy nie powiedziałam.
Cóż, chcemy...
Postanowiliśmy mówić chłopcom prawdę.
Chcę, żeby byli przygotowani. Chcę, żeby wiedzieli wszystko.
Jest taka opcja, że te leki, że one...
Hej. Musimy wierzyć w coś większego niż my sami.
Co ci zawsze powtarzam? Co?
Zostaw to... zostaw to w rękach Boga.
Tak. Masz rację.
O rany.
Wszystko będzie dobrze.
Dokładnie.
No to jedziemy.
Dobra.
No dobra, muszę to dobrze zrozumieć, okej? Więc...
Pobiłeś kolesia, bo obrażał Chucka. A teraz JB nie ma dziewczyny?
- Taa, coś w tym stylu. - To mi się nie trzyma kupy.
Dobra. Spróbuj z tej pozycji.
Słuchaj, ty nic nie rozumiesz.
Tata chce, abyśmy dostali się do Beacon.
A JB zachowuje się tak, jakby chciał zepsuć ten plan.
Okej, czyli... myślicie, że wasze dostanie się do Beacon wyleczy Chucka?
Tak myślicie?
Słuchaj. On teraz bardzo potrzebuje rodziny. I tyle w temacie.
JB i ja planujemy to od piątego roku życia.
On teraz nie może ot tak zmienić zdania.
No dobra. „On teraz nie może ot tak...”. Nie, ty to sam planujesz.
Ty i JB jesteście zupełnie innymi ludźmi,
a do tej pory wszystko szło tak, jak ty tego chciałeś.
Wiesz, że cię uwielbiam, stary, ale jesteś egoistą...
Wiesz, że jesteś egoistą. Słuchaj, słuchaj. W porządku.
W życiu JB będzie wiele rzeczy,
oprócz koszykówki, które będą dla niego ważne...
a ty musisz zrozumieć, że to jest normalne.
Bo życie to nie tylko kosz.
To o co chodzi w życiu?
O opracowanie swego rzutu i trafienie nim zabrzmi końcowy dzwonek. Rozumiesz?
Spójrz na mnie i twojego tatę.
On poszedł do NBA, a ja wróciłem do...
dobra, nie ważne, jasne? Chodzi o to, że im jesteśmy starsi,
tym bardziej rozumiemy, że czas jest bezcenny...
a jutro zależy tylko od ciebie.
Pomyśl o tym. Ale póki co, popraw sobie bluzę.
- Dobra, idziemy. - Naprawdę? Już idę.
Dobra, chłopcy. Czas na mnie.
Tak szybko?
Byłoby fajnie, jakbyś pogodził się z bratem zanim wyjadę.
Przykro mi, babciu.
Gdy byłam młodsza, moja siostra ciągle mnie wkurzała.
Czasem było ostro między nami.
Musiało upłynąć dużo czasu, zanim przestałyśmy ze sobą wojować.
Ale z wiekiem
zrozumiałyśmy, że te wspólnie spędzone chwile były bezcenne.
- Czas spędzony z każdym jest cenny. - Jak z tatą?
Wasz ojciec tak szybko nie umrze.
Ale przyjdzie taki dzień kiedy wasz ojciec,
matka i ja odejdziemy już z tego świata.
Wiecie, kto wam wtedy pozostanie?
Będziecie mieć siebie.
To smutne.
Okej. Dobrze, przemyślcie to.
Chodźcie.
Filthy... zachowuj się.
Oczywiście, babciu.
Przemyśl to, co powiedziałam.
- Tak? - Tak.
No i musicie posprzątać w tym pokoju.
Nie wiadomo co się tu może skrywać. O rany!
Zaraz, zaraz. Babciu? To, co powiedziałaś.
Szybko to przemyślałeś.
Może mógłbym pożyczyć na chwilę twój telefon?
Proszę? Jako twój ulubiony wnuczek?
Dobrze.
- Dziękuję. - Masz minutę.
Dziękuję.
Ale ani mi się waż mówić o tym mamie.
Oczywiście.
Mamo. Dziękuję, że nas odwiedziłaś.
Wiesz, że tego bardzo potrzebowałem.
Nie chcę, byś wyjeżdżała.
Wiesz, lubię spać we własnym łóżku.
Skinny, chodź już. Musimy wyruszyć, zanim zrobią się korki.
- Okej, okej. Brat właśnie... - Dobra, moja panno.
Opiekuj się tymi chłopcami, rodziną, a szczególnie sobą.
Oczywiście. Zrobię wszystko, co w mojej mocy.
- Dobrze. - Dziękuję.
Chodź, Skinny. Robi się już ciemno.
Będziesz za mną tęsknić, prawda?
- Troszeczkę. Może. - Dobrze cię było zobaczyć.
Stary. Wiesz, jakbyś czegoś potrzebował, wal śmiało, jasne?
- Następnym razem nie czekaj tak długo. - Kocham cię, gościu.
Czy to jest zaproszenie?
- Ależ skąd. Bezpiecznej podróży, Skinny. - Okej, będziecie za mną tęsknić.
- Dopiero co wziąłem prysznic. - Kochamy cię.
Macie idealną temperaturę wody.
- Kochamy cię. - Buziaki.
Cóż, poszło lepiej, niż się spodziewaliśmy.
Pewnie, że tak. To była miła niespodzianka. Dziękuję.
Proszę bardzo.
O czym myślisz?
O panu Skinnym. Zasugerował, że powinienem odezwać się do Kelli,
bo może ona by pasowała.
Tym bardziej, że cała rodzina przejdzie testy.
Od jakiegoś czasu się do tego zbieram.
Wreszcie jesteśmy w czymś zgodni. Wiesz, że to świetny pomysł.
Taa. To znaczy, że musimy usiąść z chłopcami,
odbyć tę całą rozmowę.
Prędzej czy później będzie trzeba to zrobić.
Dzień dobry państwu. JB jest w domu?
Jest, ale chłopaki mają karę.
Tak naprawdę to ja ją zaprosiłem.
Naprawdę?
Przepraszam. Ale zanim wyprosisz stąd Alexis
powiem, że możesz mi za to dorzucić kolejny tydzień kary.
Tylko daj JB i Alexis pięć minut na rozmowę. To pomoże.
Nie teraz, Filthy.
Dobra, wejdź wreszcie.
Alexis?
- Co ty tu robisz? - Podziękuj Filthy'emu.
Uznałem, że musicie porozmawiać. Mama wam daje pięć minut, więc...
Naprawdę?
Sorry, kochana. Ciężki dzień. Miałam do ciebie oddzwonić.
Powiedz, że nie dzwonisz dlatego, że rura znowu pękła.
Budżet szkoły jest i tak napięty.
Nie po to dzwonię. Spójrz na telefon.
Co to?
Chłopaki, przestańcie!
Ochrona!
Stop!
Gdzie to znalazłaś?
Jeden z uczniów zamieścił to na Instagramie.
Kurator chce się z tobą spotkać jutro z samego rana.
Halo.
Tu Chuck.
Twój tata.
Co tam? Jedziemy!
Jesteśmy na żywo z nowo wybranymi Lakersami z LA!
Więc, kiedy znajdziesz swój cel, idź na całość.
Podążaj za nim i go doceniaj, zanim zniknie.
Nie rób tak. Daj spokój, stary.
- Przywitaj się z ludźmi! - Cytując Biblię,
nikt nie zna dnia ani godziny. Wiemy tylko, że czekają nas ciężkie dni.
Bracie, prowadzę. Możesz...
I czujesz się zagubiony, oczywiście...
...zbłąkany... jakby...
Napisy: Anna Cichosz