Czy tata umrze?
Wiedziałem, że coś mu jest.
Jak to wiedziałeś?
- Miałem przeczucie. - I nic mi nie powiedziałeś?
Dzień dobry.
Kiedy zamierzałeś nam powiedzieć, że umierasz? Widzieliśmy twój film.
Co? Ja nie umieram.
Ja mu nic nie powiedziałem.
Mamo, co się dzieje? Wiedziałaś o tym?
O zdrowiu ojca? Tak.
O tym filmiku? Nie.
Mieliśmy nie mieć przed sobą tajemnic.
Tata musi mieć przeszczepioną nerkę.
Może będę musiał mieć ten przeszczep, ale wy mieliście o tym nie wiedzieć.
Okej, zdrowie ojca teraz szwankuje,
ale on przecież nie umiera.
Zrobimy wszystko, co w naszej mocy. Okej?
Będzie więcej ćwiczył i lepiej się odżywiał. Prawda, Chuck?
Dokładnie. Zacznę już dziś, od śniadania.
Jest coś, czego nigdy nie zrobię:
nigdy nie zawiodę drużyny. Jasne?
Zrobię wszystko, co w mojej mocy,
żebyśmy zostali razem...
Bohaterowie są wielcy i silni.
Skaczą i wzbijają się w powietrze.
Ale kiedy światła gasną, są tylko ludźmi.
Oddychają. Śmieją się. Płaczą. Cierpią.
Umierają.
- Z bohaterami jest tak, że... - Wszystko dobrze.
...są tacy jak wy.
DWUTAKT
Nie wygląda na chorego.
To takie... nierealne.
Taa. Ciocia kilka lat temu miała problemy z sercem.
Ale teraz jest w formie. Biega maratony, pływa, wędruje...
podnosi 325 w martwym ciągu.
Trzysta dwadzieścia pięć? Funtów?
Tylko sprawdzam, czy mnie słuchasz.
Filthy, jeśli ktoś może to pokonać, to będzie to trener.
Racja. Może nasze dostanie się do Beacon
będzie najlepszym lekarstwem.
BEACON BULLDOGS
Patrz na te buty. Aniq Hale.
W ścisłej dziesiątce ESPN, jeden z najlepszych graczy-licealistów.
Dostaje propozycje z każdej większej uczelni w kraju.
Jest jak miks Kobe'ego i Curry'ego. Normalnie geniusz.
I zdobywa po 25 punktów w każdym meczu. Wiem, mówisz to co tydzień.
Dokładnie.
- Nie wierzę, że ma te buty. - No, niezły jest.
Idzie w naszym kierunku?
Josh Bell, tak? Słyszałem, że wróciłeś do formy. Nieźle zagrałeś.
Dzięki. Mów mi Filthy.
Filthy? Jak syn Chucka „Da Mana” Bella?
Z pierwszej rundy draftu.
Wieloletnia gwiazda. Znamy gościa.
Zobaczmy, czy nazwisko zobowiązuje.
No pewnie.
Potrzymaj.
Do dzieła.
Dajesz, Filth. Tylko na to cię stać?
Pokaż, że jesteś facetem. Dajesz. Jak „Da Man” Bell.
Jak twoje nóżki?
Spoko. Jesteś dobry w te klocki. Trener Howard miał rację.
Młody może zagra z nami za rok.
Umiesz daleko rzucać, Filthy?
Może wpadniesz dzisiaj?
- Do Roll Call? - Jak w każdą sobotę.
Beacon After Dark. Jeździmy na desce, gramy w kręgle i jemy dobre żarełko.
No i są dziewczyny.
After Dark, kochanieńki.
Brzmi świetnie. Wpadnę ze swoją paczką.
Do zobaczenia więc. Wpadnij. Ten duży niech też przyjdzie.
Weź swoją ekipę.
Jasne.
Właśnie ograłeś Aniqa.
Tata zwariuje, jak usłyszy, że rozmawiałem z Aniqem Hale'em.
Pewnie. A potem Aniq na pewno za nas poręczy.
- Beacon, nadchodzimy. - Na serio.
Dawaj, jedziemy. No, dalej.
Obiecuję, że to posprzątam.
Chciałam porozmawiać o twojej pracy domowej.
Mamo, wyjaśnię ci. Filthy chciał mi pomóc.
Chciał, żebym mógł pójść na tańce i...
Powiedział mi dziś rano. I choć uwielbiam,
gdy kończycie sobie nawzajem zdania, kiedy robicie za siebie zadania
to jest to oszustwo. Poniesiecie tego konsekwencje.
- To się więcej nie powtórzy. - Wiem o tym.
Będziesz miał czas na przemyślenia, gdy zostaniesz w szkole po lekcjach
przez kolejne dwa tygodnie. Nigdy więcej drogi na skróty.
Widzę, że jesteś bardziej produktywny od czasu wizyty u lekarza.
Miałaś rację. Nie powinienem był sam tak nagle odstawiać leków.
Źle to na mnie wpłynęło.
Skarbie, nie ma nic złego w przyjmowaniu pomocy.
Jestem z ciebie dumna.
Naprawdę jesteś produktywny.
Mogę zobaczyć?
Nie. Nie zanim nie skończę.
Cieszę się, że rozumiesz, że dobrze jest mieć wiele pasji.
Jasne, ale w koszykówce chyba jestem lepszy.
Okej. To przecież nie zawody.
Najważniejsze jest to, co masz tutaj, a życie zrobi resztę.
Przyjdziemy z ojcem zobaczyć, kiedy już będzie gotowy.
Dzięki, mamo. Za wszystko.
Uwielbiam to, co robisz.
Mamo, powiedz prawdę.
Czy tata będzie zdrowy?
Będzie. Musi tylko wprowadzić parę zmian w życiu.
Skarbie, tata jest silny.
A czasem prawdziwa siła leży w tym, by pozwolić innym nieść swój ciężar.
I to właśnie zrobimy. On tego dziś bardzo potrzebuje,
Bo dziś rocznica?
Mija piętnaście lat.
Piętnaście długich lat.
Chuck... idźmy już.
Mamo.
Co ci mówiłam o krzyczeniu w domu?
Czy ty przed chwilą nie krzyczałaś?
Widzisz, i znowu te podwójne standardy.
Nie ważne. Cześć Vondie.
Doktor Bell! Pani to się umie ubrać.
Naprawdę?
- Przestań, to moja mama. - Hej.
Moja kochana, cudna mama.
Mieliśmy dziś spędzić wieczór w domu,
ale obawiam się, że musimy częściej wychodzić, wiesz?
Robić coś innego, niż tylko granie w kosza.
Dziecko, czego ty chcesz?
Tato, zgadnij, kogo dziś spotkałem.
Aniqa Hale'a. Po grze ze mną długo się nie pozbiera.
- To było niezłe. - Ten Aniq Hale?
- Dokładnie. - Złote dziecko z Beacon?
I właśnie dlatego musisz się zgodzić na moje wyjście do Roll Call.
By spędzić czas z Aniqem.
To jakaś tajna narada rodzinna, o której nie wiem?
Nie powinniście już dawno temu wyjść?
Nie, to nie jest narada rodzinna.
Twój brat chce spędzić czas z chłopakami z Beacon
i iść do Roll Call. Ale skoro już pytasz,
możemy zostać w domu.
Nie, nie o to mi chodziło.
Chciałem powiedzieć, że życzę wam dobrej zabawy,
bo to wasza rocznica.
Piętnaście pięknych lat.
Chyba długich lat.
Możecie romantyczne gesty zostawić dla siebie?
A skąd się wzięliście na świecie?
Przestań, mamo.
Mieliście iść pojeździć, prawda?
- Tak. - Nie.
Chodzi o to, że nie wszyscy idą pojeździć.
Niektórzy będą grać w kręgle.
To przyjemne zajęcie.
Albo radosne, towarzyskie. W radosnym gronie.
Dobrze wiecie, co wam powiem, bo wasz tata był królem imprez.
Chuck, błagam, dlaczego okłamujesz
- naszych chłopców? - Daj spokój.
Tato, jesteś kapitalny.
Więc co, możemy iść?
- Macie razem wyjść i wrócić. - Idziemy!
Przed 22:00. Żadnych wymówek.
Żadnych wymówek.
Pozdrówcie Aniqa ode mnie.
Wiesz, jak już będziecie we trzech w Beacon. Będzie mistrzostwo.
Proszę pana.
- Dzięki, tato. - Chuck, idziemy!
- Bawcie się dobrze. - Pa.
Widzisz, dokładnie o tym mówiłem.
Tak jak z tym filmikiem taty. Ty się tylko sobą przejmujesz.
Słuchaj, JB, to nie jest...
Nie! Czy bierzesz pod uwagę to, że ja też mam plany?
Alexis miała przyjść do mnie, więc...
Rozumiem. Chciałeś z nią być sam na sam.
Na buzi, buzi. Rozumiem, stary.
Słuchaj, nie mówię, że masz nie spędzać czasu z Alexis.
Chcę tylko, byś spojrzał na to z innej perspektywy.
Możecie pójść pojeździć razem, przy przygaszonych światłach,
spokojnej muzyce i prażynkach.
No, weź. Ja bym się na to pisał.
Dobra. Zobaczymy, co ona na to.
Potem mi podziękujesz. Nie wszystkie moje pomysły są złe.
Choć większość jest.
Dobra, za mną, panowie. Beacon i rolki czekają.
Ja stawiam prażynki.
Pan Romantyczny.
Dokładnie, kochanie. Noc jeszcze młoda. Dopiero zaczynamy.
Jak się czujesz?
Mówiłem ci, że dobrze. Chociaż umieram.
To nie jest śmieszne, Chuck.
Daj spokój, kochanie. Trochę jest. Nie możemy tracić poczucia humoru.
Dziś sobie odetchnij, zrelaksuj się.
To nasza noc.
Pierwsza od dłuższego czasu.
Pamiętasz nasze pierwsze Mardi Gras?
Nigdy wcześniej nie widziałem, żeby ktoś nosił tyle koralików.
Byłaś cała nimi obwieszona. Koraliki tu, koraliki tam.
Nie ja, tylko Keisha Jones.
Pamiętasz?
Tamtego lata niemal straciłeś to, co miałeś najlepsze.
Kochanie, daj...
ROLL CALL WROTKI & KRĘGLE
BEACON AFTER DARK
Może najpierw pójdziemy na kręgle? Nie chcę złamać karku na parkiecie.
Wyluzuj, stary. Patrz, gdzie jesteśmy.
Więc tak jest w liceum?
Definitywnie o poziom wyżej.
Dlaczego więc założyłeś bluzę z Hughes?
Wiesz, może ostatni raz ją noszę, zanim założę taką z logiem Beacon.
Nie sądziłem, że w liceum tyle się całują z języczkiem. Też tak chcę!
- Czy ona ma brokat na ustach? - No!
- Proszę dziesiątkę. - Co tam?
- Hej. - Ponoć twój chłopak, Zuma,
ma tu dziś przyjść.
To nie mój chłopak, ale przyjaciel.
Setny raz ci mówię, że próbowałam zrobić to, co należało, rozumiesz?
Odpuść już sobie.
Oni tak zawsze?
Taa...
- Czaję. - Hej.
Wiem, że przyszliśmy tu razem,
ale może chciałabyś wyjść ze mną wcześniej?
Żartujesz? Tu jest niesamowicie. Całe wieki nie jeździłam na wrotkach.
No dobra. Czas na show.
Mogę zaproponować coś do picia?
- Wino. - Old fashioned.
Dla mnie wino. Dla niego woda.
Wie pani co? Weźmiemy łososia z rusztu.
Co to jest? Kara za Keishę?
Zmiana trybu życia, zapomniałeś?
Jedyny cukier, jaki wolno ci spożywać, to słodycz mych ust.
Fajnie, że to mówisz, bo uwielbiam słodycze.
- Naprawdę? - Tak, kochanie.
Możesz coś na to poradzić?
Nie wiem. Może.
Nie wiem, czy są wystarczająco słodkie.
Spróbujmy.
Wiem, że mieliśmy dziś o tym nie rozmawiać.
Ale nie wiem, co ja bym bez ciebie zrobiła.
Nie musisz o tym myśleć, jasne?
Nigdzie się nie wybieram.
- Co ty robisz? - Dobrze wiesz.
Popisuję się.
Słuchaj, zrobię wszystko, co się da,
będę brał witaminy, będę ćwiczył jogę.
Nawet te pozycje, przy których mam gazy.
Błagam, nie rób niczego, po czym będziesz miał więcej gazów.
Dla dobra nas wszystkich.
Widzisz?
Dokładnie tak. Pięknie.
Chcę na kręgle. Ostatnim razem na wrotkach złamałem...
Joł, co tam?
- Oto i Filthy. - Co tam, stary?
Pamiętasz, mówiłem ci o moim bracie.
- Cześć, stary. - Jak leci?
Fajnie, że przyszliście. Chodźcie, idziemy.
Idziemy!
Taa!
Stary.
Ale spoko laska. Kto to?
Nie widziałem jej tu.
Chyba przyszła z twoim kumplem, Filthym, i jego paczką.
Mówisz?
Nie wiedziałem, że się tu spotykacie w każdą sobotę.
Może przedstawisz mnie swojej dziewczynie?
Alexis? No nie, to dziewczyna JB.
Zaczęli się spotykać parę tygodni temu.
To nic poważnego.
Rozumiem. I dobrze.
No. Alexis jest spoko, ale nie wiem, co ona widzi w JB.
Coś ci powiem. Ona stąd dziś wyjdzie z moim numerem telefonu.
Najwyższy czas.
- Oto i oni. - Dobra.
Kto gotowy na partyjkę kręgli?
- Idziemy. - Zarezerwowałem nam czwarty tor...
- Idziemy. - Idziemy.
Idę do łazienki. Dojdę do was.
Dobrze.
TOALETY
Jesteś Alexis, tak? Widziałem cię na parkiecie.
Widać, że już wcześniej jeździłaś. Nazywam się Aniq.
Słyszałam o tobie. Jak prawie cały Nowy Orlean.
Potraktuję to jako komplement.
Będziesz zdawać do Beacon?
Może. To zależy. A może pójdę do City Arts.
Może po dzisiejszym wieczorze zmienisz zdanie.
Chodź, usiądźmy.
Hej, co on robi?
Aniq wie, że ty i Alexis się spotykacie.
On ma to gdzieś.
Tak jest w Beacon. Oni tu zazwyczaj dostają to, czego chcą.
To by się nie zdarzyło, gdybyś nie zmienił planów.
I co z tego? To moja wina? Nie kazałem Alexis z nim rozmawiać.
Nic nie rozumiesz. Dobrze mi się z nią układało,
a dziś jesteśmy tu przez ciebie.
Przeze mnie? Robię to dla nas. Dla naszej przyszłości w Beacon.
Przestań już z tym Beacon.
Słabe to, stary.
Czułem, żeby tu nie przychodzić.
Katastrofa, czyli nieoczekiwane, niepożądane wydarzenie.
Tak!
Hej, Filth, dlaczego nie porozmawiasz z Mayą?
Daj spokój. Podkochuje się w tobie od pierwszej klasy.
Vondie, nie wiem, czego się napiłeś,
ale Maya jest jak siostra.
A nie pomyślałeś, że przyszła wtedy z Zumą,
- żebyś był trochę... - Trochę co?
Zazdrosny?
Lepiej odstaw to, co pijesz.
Chyba ci od tego zamarzł mózg.
Tylko mówię.
Hej, wszystko w porządku?
Wybacz. Tak mnie czasem nachodzi.
Czasem myślę o naszej przyszłości i czasem wtedy...
Co? Zapominasz o rzeczywistości?
Może powinieneś odezwać się do Kelli.
Ona jest przecież członkiem rodziny.
Kelli...
Myślisz, że to dobry pomysł?
Kochanie, nie chcę, żebyś kogoś w tym pominął.
Zdajesz sobie sprawę z tego, że...
prosisz, bym otworzył puszkę Pandory.
- Wiem. - Proszę bardzo. Talerze są gorące.
Dziękujemy.
Możemy odłożyć tę rozmowę na później?
Wiesz, a zamiast tego wznieść toast rocznicowy?
Wypiję za to.
Hej.
Skończyłaś grać?
A do tego robię się głodna.
Maya, słuchaj.
Wiem, że w ostatnich miesiącach ciężko było ze mną wytrzymać
i wiem, że nie mieliśmy okazji pogadać od imprezy z Zumą,
ale chcę powiedzieć,
że ci to całkowicie wybaczam.
Zaraz. Co wybaczasz?
Żartowałem. Słuchaj, tak naprawdę chcę powiedzieć przepraszam.
Trzy. Zamówienie gotowe.
Vondie kazał ci tu przyjść?
Nie. Ale się jakoś dziwnie zachowuje.
To znaczy?
Nic ważnego. Tak więc, raz jeszcze przepraszam. Między nami spoko?
Nie, dopóki nie kupisz nam tych prażynek, które obiecałeś.
No jasne. Pewnie, że tak.
Mogę prosić o cztery dolary?
Tak się nie bawię.
Więc jak, dostanę twojego Instagrama?
Zastanowię cię.
Wracajmy już.
- Taa! - Cześć wam.
Jak wam się rozmawiało? Chyba się dobrze bawiliście.
To szydera? Dlaczego robisz jazdę?
Uraziłem twoje uczucia?
Mówiłeś, że to nic poważnego.
- Ty, o czym on mówi? - Ja...
Filthy mówił, że nie chodzicie na poważnie.
Chodź na słowo.
Źle, że was zaprosiłem. Nie jesteście gotowi na Beacon After Dark.
I nie ważne, kim jest twój tata. To i tak dawno zapomniany gracz.
The Man? Raczej Man Ka Ment.
Dawaj jeszcze o moim tacie.
Nie jestem Zuma. Wierz mi, nie chcesz żadnej afery.
A może jednak chcę.
Bo nie pozwolę ci obrażać mojej rodziny i ekipy.
- Odwal się... - Hej.
- Przestań! - Do mnie z łapami?
- Hej, co robicie? Przestańcie! - Jak będziecie się przepychać,
zawołam ochronę.
Zostaw go! Zostaw go! Co tu się dzieje?
Przestań nagrywać! Stop!
Wyrzucą nas stąd, przestań!
- Cofnąć się. Cofnąć się. - Co robicie?
- Hej, hej, wyluzuj, stary. Uspokój się. - Przestań!
Co się dzieje? Zostaw go! Przestań!
Zostaw go natychmiast! Stop!
W Roll Call nie ma bójek!
Tego mi było trzeba.
Halo?
Pana synowie wdali się w bójkę w Roll Call.
Jeśli ich pan nie odbierze, zadzwonię po policję.
Nie, proszę pana. Żadnej policji.
Tak, będziemy w ciągu 15 minut.
- Co? Co się stało? - Chłopaki.
Niebezpieczne jest spędzanie czasu ze swoimi bohaterami, pójście ich śladem,
próbowanie być tym, kim się nie jest. To zawsze kończy się źle.
Tego chciałeś, tak? Być w centrum uwagi?
Teraz wszyscy patrzą.
Próbowałem ci załatwić chwilę sam na sam, jasne?
Nikt nie potrzebuje twojej pomocy. Przestań się z nią narzucać.
Nie chodzi o wypracowanie, ale o dostanie się do Beacon.
Kiedy wreszcie skupisz się na swoim życiu?
Oby Aniq nie powiedział o tym trenerowi.
Żartujesz sobie? Tylko to cię obchodzi?
Możesz się zamknąć?
Zawsze mówisz o tym, co robię źle.
Czego nie reagowałeś, jak Aniq zarywał do Alexis?
- Co mówisz? - Dobrze słyszałeś!
Wystarczy! Dopóki nie wrócimy do domu,
nie chcę słyszeć nikogo oprócz Milesa Davisa.
Odbiło wam czy jak? Nie tak was wychowaliśmy.
Tato, on źle o tobie mówił.
Mam gdzieś to, co kto komu powiedział. Ludzie różnie gadają.
Ich nie można kontrolować, ale siebie już tak,
zarówno na boisku, jak i poza nim.
Przepraszam. Nie wiedziałem, że do tego dojdzie.
Jesteście dwoma czarnoskórymi chłopcami z Ameryki. A ten telefon to co?
To się mogło skończyć zupełnie inaczej.
Co się tam wydarzyło? Nie chcę słyszeć wymówek.
Życie to jedna wielka presja.
Szkoła średnia, następny poziom. Tam też jest presja, synu.
LeBron, Kobe, ci goście to mistrzowie w radzeniu sobie z presją.
Popracujemy jakiś czas
nad doskonaleniem waszych emocji, aby wyrobić wam charakter.
Macie szlaban. Zero przyjaciół, grania w gry i wychodzenia.
- Za co? - Tato, nie byłeś tam.
- Nie rozumiesz. - Hej.
- Na górę.
W tej chwili.
To nigdy nie jest łatwe.
Cudownej rocznicy.
Napisy: Anna Cichosz