- Hej! Cofnij się, zrób mi miejsce. - Wyluzuj. Chcę się ubrać.
Po co się ubierasz?
Trzy lata czekania na bal w stylu Harlem Renaissance,
a teraz ty nie możesz na niego iść. Miałem w głowie cały plan.
19:00 wchodzimy, o 19:10 wpadamy do salonu literackiego,
o 19:45 idziemy w tango. Wszystko zepsułeś.
- Wszystko można jeszcze naprawić. - Naprawić? Że niby mama zmieni zdanie?
Stary, nadal nie oddałeś pracy domowej,
- a to był tylko jeden akapit. - Zacząłem pisać.
Cóż, trzeba było go skończyć.
Mieliśmy tam wejść całą ekipą.
Bo za rok to już nie będzie to samo.
- Ty i ekipa, co? - Tak.
Przede wszystkim, Vondie spiknął się z Angelą.
Chcesz wejść między nich? Powodzenia.
Po drugie, trzeba było zaprosić Mayę.
Jeśli ktoś tu coś traci, to ty. Oprócz tego
- mnie i Alexis nic nie rozdzieli. - Naprawdę?
Masz sobowtóra, albo nie znasz naszej matki.
SOBOWTÓR - OSOBA PODOBNA FIZYCZNIE DO INNEJ
Stoi przed tobą. Jestem starszy od ciebie.
- O cztery minuty. - W ciągu nich dużo się nauczyłem.
Nie wariuj tak, okej? Wszystko będzie dobrze, Filth.
- Zawiąż mi krawat. - Tego się nie nauczyłeś?
- Nie, nie w ciągu tych czterech minut. - Niech ci będzie.
Kochanie, twój nos.
To chyba coś z zatokami.
Jak wyglądam?
Na pewno kolorowo. Przystojnie, ale kolorowo.
Możesz mi pomóc?
Fajnie się odstrzeliłem, co?
- Fajniej niż na naszej pierwszej randce. - Jakiej randce? Miałem 12 lat.
- I popękane usta. - A ty je uwielbiałaś.
Naprawdę?
- Jak się czujesz? - Zdenerwowana.
Tyle mam dziś na głowie.
Jest zagrożenie powodzią. Wiesz, powinnam odwołać tę imprezę,
ale Basil zaprosił absolwentów, mogę ich błagać o pieniądze.
A teraz nawet nie mogę znaleźć ulubionych kolczyków.
Ale jestem ja, skarbie. Do usług. DJ Chuck Da Man to twoja prawa ręka.
Puszczę dziś jakieś fajne hity.
Jak puścisz coś swojego, dzieciaki wybiegną z sali
i nigdy się do nas nie odezwą. Masz moją playlistę, co nie?
Nie, mam swoją.
- Masz jakieś wieści od lekarki? - Jest dobrze, kochanie.
Dziś wieczorem będzie jeszcze lepiej.
Tak, twój wygląd boski sprawia, że znikają troski.
Jesteś jak rakieta. To, jak wyglądasz
zadziała jak magnes. na tych wszystkich darczyńców.
Filthy byłby z ciebie dumny.
A jak myślisz, po kim to odziedziczył?
Zora Neale Hurston powiedziałaby,
- że masz na sobie przyzwoite łachy. - Dziękuję bardzo.
- Przystojniak. - Jakby nieskazitelny.
Jakby nieskazitelnie odstrzelony?
JB, ty nieskazitelnie odstrzelony? Mówiłam: nie ma pracy, nie ma tańców.
Przykro mi, ale takie są zasady.
- Nigdzie nie pój... - Zrobiłem to. Oddałem pracę.
PORTAL SZKOŁY HUGHES PROJEKT O PASJI PRZESŁANY
Fantastycznie. Widzisz, choć ich nienawidzisz,
te leki, które znowu przyjmujesz, potrafią zdziałać cuda. Jasne, JB?
Zdaje się, że ktoś zatańczy dziś ze mną Lindy Hop.
- Jasne, mamo. - Tak.
- Na razie. - Na razie.
Świetnie wyglądacie.
- I jak tam, gotowi? - Kocham cię, ale z całym szacunkiem,
za Chiny z wami nie pojedziemy.
I tak jest źle, że idziecie.
- Co? Wstydzicie się waszego starego? - Pytanie, czy stary jest spoko.
Tak, on myśli, że jest.
Wasz stary jest najbardziej spoko starym na świecie.
- Naprawdę? - Tak.
- Dokładnie. - Popatrz na mnie.
Patrz na mnie. I z drogi.
- Co? - Przepraszam.
Coś jest nie tak.
Taka jest chyba chory. Ale dokładnie nie wiem.
Chory? Mama mówiła, że ma wysokie ciśnienie.
Może, ale czuję, że to coś więcej.
Babcia ma to samo. Bierze tabletkę i jakoś funkcjonuje.
Martwię się, ziom.
Wyluzuj, brachu. Zawsze mówisz, że tacie nic nie będzie.
Więc tak będzie.
Naprawdę wysłałeś pracę domową?
Przesłałem pusty dokument.
- O Boże. - Ale zanim ktoś się zorientuje,
zdążę go napisać i podmienić. Może nawet dzisiaj.
- Nikt się nie dowie. - Mama się dowie.
- Igrasz z ogniem. - Najwyżej się w nim spalę, ale nie dziś.
Dzisiaj idziemy. Chodź, stary. Razem, ty i ja. Jak Kobe i Shaq.
Nie, jak Spike i Denzel.
- Mo' Better, baby. - Chyba raczej X.
Obydwaj.
Stop. Kapelusz. I idź.
Do zobaczenia w środku.
Joł.
Czad.
Piękna jest noc jak twarze mojego ludu...
Piękne są gwiazdy jak oczy mojego ludu...
Patrzcie na tę poświatę
wokół czarnoskórego chłopaka.
Bilety, mam nadzieję, macie,
bo zaraz zacznie się draka.
Josh Bell się nazywam, lecz Filthy McNasty to moja ksywa.
Gram, aby wygrać. Jak wielkie sławy. Dziś zaś zapraszam was do zabawy.
Piękny jest też ten syn.
Czarnoskóry chłopak jutro w kabarecie, któż to wie?
Dlatego mówię: „Tańczmy dziś”.
- Tak. - Dobra.
DO JB: SPOTKAJMY SIĘ W SALONIE. CZAS NA POPISY.
Jak wiesz, Harlem Renaissance jest integralną częścią tożsamości Hughesa.
To przełomowy moment, w którym sztuka i ekspresja dały początek
nowej formie radości Czarnych.
Cóż, nasze dzieciaki starają się ucieleśniać tego ducha.
Cóż, udało im się. Wiesz, to coś wspaniałego.
Basil Guidry! Aleś ty elegancki.
Widzę, że do sali wpuścili króla pokera. Lamont!
- Dzięki za dzielną postawę. - Ale o co chodzi?
O to, że wziąłeś moją kasę ze stołu do pokera,
a dziś mnie zaprosiłeś, by wyciągnąć ode mnie więcej kasy.
- To na pewno byłem ja? - Basila znak rozpoznawczy.
Ale już na serio. Miło nam cię gościć, doktorze Bell.
Nie muszę ci przypominać, jak wyjątkowe jest Hughes.
Tak, a przez cięcia budżetowe szkoły są pozostawione same sobie.
Musimy więc zdać się na pomoc naszych darczyńców.
Z przyjemnością pomogę.
Mamy tu trochę nowości. Chętnie zabiorę pana na wycieczkę.
Sam się przejdę. Pani ma na pewno mnóstwo pracy, prawda?
Chodź tędy, Lamont. Co tam u twojej mamy?
Wszystko dobrze.
Czy to mój ziomal, Big V?
- Co tam? - Co tam, Filthy? Jak leci?
- Znasz Angelę, prawda? - Pewnie, że tak.
A to Paul, mój drugi chłopak.
- Myślałem, że spotykasz się z Vondie'em. - Po co to tak nazywać?
Po prostu jesteśmy razem. Jak ja i Paul.
- Ja jestem. - A ja nie.
Może zrobimy sobie fotkę?
- Pewnie. - Nie, nie, nie. Idźmy tańczyć.
- Hej. - Maya, wyglądasz...
Świetnie, co nie? Co tam, Filthy?
- Skąd się tu wziąłeś? - Zaprosiłam go.
Co? Dlaczego? To noc naszej paczki. On do niej nie należy.
- Naszej paczki? - Tak.
Słyszysz, co ty mówisz? Nie jesteś panem świata.
Swego życia też nie.
I nie myśl, że zapomniałem o naszych niedokończonych sprawach.
Proszę, idź pierwsza.
Dobra, głowa prosto.
- Co tu robicie? - A jak myślisz? Rozmawiamy o NFT.
To niewymienialne tokeny, ziom.
A ty, Panie Tik- Taku? No powiedz, co to za pomieszczenie?
Dlaczego tu pijecie?
Nie boicie się, że ktoś wejdzie?
Zadajesz dużo pytań. A może szpiegujesz dla mamy?
Wcale nie. Ja jestem spoko.
Dobra, okej. Gdzie twój brat? Przecież jesteście nierozłączni.
JB, dokąd mnie zabierasz?
Cierpliwość jest cnotą, prawda? Proszę, śpiewaj, nie przestawaj.
Czemu? Nie wiem Ale słońca nie widzę na niebie
Burzowa pogoda
Uwielbiam cię.
Ta chwila jest najlepsza.
Tylko ta chwila? Tak mało ode mnie chcesz?
- Skoro już pytasz. - Nie mogę z tobą, JB.
Ale bez ciebie też nie mogę.
Naprawdę? Już zaczynałem się martwić.
O mnie?
O nas. Nie chciałem cię obarczać moimi problemami
w taki sposób. To było za dużo.
Po to przecież jestem. Nie musisz się o to martwić.
Ze mną jesteś bezpieczny.
Wiem.
Chcę ci coś pokazać.
Hej, patrzcie pod nogi.
Dobra, okej. Bez paniki. Znacie procedurę.
Wygląda na to, że burza uszkodziła dopływ prądu,
ale mamy światła awaryjne. Nauczyciele, proszę,
zbierzcie uczniów w sali
i sprawdźcie, czy są wszyscy i czy są bezpieczni,
a potem zgłoście się do mnie, okej?
Sprawdzę generator.
Chuck, wyglądasz, jakbyś musiał usiąść.
Wybacz, ale to nie wygląda dobrze w oczach darczyńców.
Możesz przestać?
Basil, możesz dla nich znaleźć jakieś
- wygodniejsze miejsce? - Gdzie?
Mam im dać pokój na trzecim piętrze?
Jeśli jest taka możliwość.
W czym problem, stary? Basil, szefowa cię prosi o pomoc.
Nie ma sprawy. Zabiorę ich w elegantsze miejsce,
gdzie będzie światło.
Ciekawe, czy zdołam uratować ten wieczór i zdobyć kasę.
Dobranoc, Basil.
Miłego wieczoru.
- Hej. - Hej.
- Sprawdzę zasilanie awaryjne. - Nie, nie trzeba.
Spotkajmy się w holu.
M V F PACZKA
FILTHY: CO TAM? VONDIE: POMOCY!!!
FILTHY: KAFEJKA
Joł, jakbyś czegoś potrzebował, jestem twoim ziomem, ziomie.
Skoro już o tym mówisz,
wiecie może, dokąd by można teraz pójść?
- Nie, ziom, jesteśmy elastyczni. - Sami układamy plany działania.
Spoko. W takim razie mogę pożyczyć głośnik?
- Po co? Co wymyśliłeś? - A to, że impreza się nie skończyła.
- Uuu! Okej, tak. Tak! - Super!
- Więc potrzebny nam nowy generator. - Dopisz do listy.
Chciałam, aby ta jedna noc była wyjątkowa dla dzieciaków. Czy proszę o zbyt wiele?
Daj spokój. Nad pogodą nie zapanujesz.
- Co jest Basilowi? - Co masz na myśli?
Wiem, że bywa upierdliwy, ale dziś jest wyjątkowo bezczelny.
On tego nie kontroluje. No i ma o sobie wysokie mniemanie.
Albo myśli, że to on powinien być dyrektorem.
- Nie wiem. Może ma rację. - Nie mówisz poważnie.
Nie będziemy się tu użalać. Zaraz przywrócimy dobrą zabawę.
No nie wiem. Zresztą, coś złego dzieje się z Chuckiem.
Czuję, że coś jest nie tak.
- Jest chory? - Znasz Chucka.
Byłabym głupia, gdybym czekała, aż mi powie. A głupia nie jestem.
- Idę do dzieci. - Trzymaj kciuki.
Wymyśliłem, jak przywrócić imprezę. A ty jak? Wszystko okej?
- Nie. - Przez Paula, co?
Powiedziała, że przyprowadzi przyjaciela. Dlaczego go zaprosiła? To poniżej pasa.
Od szóstej klasy traktuję ją jak królową z Disneya.
- A ona mi się czymś takim odpłaca. - Kumam.
- Ja bym jej na coś takiego nie pozwolił. - Stary, to nie w porządku.
A jeśli ten Paul to jakiś test, co nie?
Szansa, żebyś jej coś udowodnił.
Musisz dać z siebie wszystko.
- Myślisz, że o to jej chodzi? - Wystarczy, że nauczysz się jej języka.
Języka miłości.
- Jak mam to zrobić? - Nie mam pojęcia.
Ale dopóki jesteś w grze, masz jeszcze szansę.
Nie rozumiem tego, co powiedziałeś. Ale dzięki, Filthy.
- Hej, wiesz gdzie jest JB? - Widziałem, jak wymyka się z Alexis.
Ciekawe, czy on potrafi myśleć o czymś innym.
- Tak. - Do zobaczenia, ziom.
Hej, fajnie to powiedziałeś.
Dzięki, stary. Słuchajcie, spotkamy się potem.
- Na razie, ziom. - Nara.
Może powinniśmy wrócić na salę.
Ale już tu jesteśmy.
- Nie wiedziałam, że chodzisz na plastykę. - Nie chodzę. Pan Epps jest spoko.
Pozwala mi tu przychodzić po lekcjach. To jedno z moich ulubionych miejsc.
Co się dzieje, JB?
Ja i Filthy. Zawsze mieliśmy te nasze wspólne cele.
Całe nasze życie jest zaplanowane. Jest tego tak pewien.
A ty co? Jesteście bliźniakami, macie te same geny,
ale możecie mieć inne marzenia.
Mama kazała mi wrócić do leków.
Nienawidzę ich, ale bez nich czuję się, jakbym tonął.
A mój tata...
Filthy jest przekonany, że coś jest z nim nie tak, ale ja nie wiem.
Jest niewiele rzeczy, które mnie uspokajają.
Ty jesteś jedną z nich,
a drugą jest... sztuka.
Jest jak muzyka na płótnie. To liryczna terapia.
Kiedy maluję, burza w mojej głowie cichnie.
- Nie wiedziałam. - Nikomu o tym nie mówiłem,
ani nikomu nie pokazywałem. Nawet Filthy'emu, ale...
Może Vondie miał rację. JB myślał o Alexis...
JORDAN BELL ESEJ O PASJI
...i o niczym innym.
WSTĘP AUTOR JORDAN BELL
JB był skłonny ponieść karę za swoje kłamstwo,
ale nie ja.
Kiedy miałeś czas, żeby to zrobić?
To nic wielkiego, ale pracuję nad tym od jakiegoś czasu.
No, nic aż tak wielkiego.
Co? Żartujesz sobie! Nie, jest świetne, JB. Opowiedz mi o tym.
Okej.
Wiesz, on ciągle szuka swojego drugiego skrzydła.
Z tego powodu, to,
czego najbardziej pragnie, jest niedostępne.
Jeśli to znajdzie, nie będzie aż tak bardzo czuł, że spada,
ale zobaczy, że może latać.
Jak ty, co? A ty czego najbardziej chcesz?
Jeszcze nie wiem. Czegoś większego, odważniejszego.
Czegoś, co jest twoją pasją?
No.
Wiem, jak zacząć mój esej. Teraz na to wpadłem.
Tak błyskawicznie? Okej.
Co? Co to?
Filthy napisał mi pracę.
- Pani doktor, dlaczego dostaję karę? - Powiedz mi, co się dzieje.
Siadaj.
Oprócz wysokiego ciśnienia i cukrzycy...
Wiedziałam.
Ten krwotok z nosa to nie zatoki. Co jest, Chuck?
Lekarka...
Doktor Hong powiedziała, że...
istnieje ryzyko...
niewydolności nerek.
- Co to znaczy? - To znaczy, że muszę mieć...
przeszczep nerki.
- Przeszczep? - Wiem, że jesteś w szoku.
Od kiedy wiesz?
- Od kilku tygodni. - I nic mi nie mówiłeś?
Nie możemy tego ignorować. Wychowujemy dwóch synów.
A oni potrzebują ojca.
Ja też potrzebuję dla nich ojca, a dla siebie potrzebuję męża.
- Wiem, że to poważnie brzmi. Wiem... - Jestem twoją żoną, Chuck.
Jeśli nie będziesz mi nic mówił, to...
Razem przez to przebrniemy.
Poprosimy rodzinę i przyjaciół, znajdziemy dawcę nerki.
- Musimy powiedzieć chłopcom. - Nie, kochanie, nie mogę.
A co jeśli kiedyś dowiedzą się, że mogli
uratować życie ojca?
Dlatego nie chcę, by wiedzieli.
Nie zgodzę się, aby dla mnie ryzykowali. Ani teraz, ani nigdy.
- Nie mówię, że ma to być teraz. - Co, skarbie? Powiedziałem, że nigdy.
Mówię serio. Zresztą, nie ważne. To moje życie.
To nie tylko twoje życie, Chuck. Jesteśmy drużyną.
To nasze życie. I się nie poddamy.
- Okej. - Nie poddamy się, Chuck.
Vondie, niech wszystko się samo potoczy.
- Po prostu bądź. - Chodź.
Hej, V, co tam? Co się dzieje?
Mówi, żeby wszystko potoczyło się samo.
- Co to znaczy? - Hej, napisałeś pracę za mnie? Dlaczego?
Słuchaj, chciałem pomóc.
Nie zapowiadało się, że to napiszesz.
- Mama by cię ukatrupiła. - No i co?
Mam dość twojej wiecznej kontroli.
Daj spokój, JB. To nie czas ani miejsce.
Mów to Joshowi, nie mnie.
Ona nic nie musi Joshowi mówić. Stary, psujesz mi wieczór.
- Wszyscy psujecie. - Twój wieczór nikogo nie obchodzi.
Ciebie na pewno nie. Bo z nią uciekłeś i w ogóle.
I Maya z tym idiotą Zumą. Co z niej za przyjaciółka?
- Filthy, co się dzieje? - Nic.
Wskazuję tylko na prosty fakt, że Vondie tkwi w multiwersum.
Mój brat mnie opuścił.
A jedna z najbliższych przyjaciółek spiknęła się z idiotą.
Josh.
Ona się z nim nie spiknęła.
Powiedziałam jej, że kiedyś byliście blisko.
Podsunęłam jej ten pomysł.
Więc ty też chcesz mi zepsuć wieczór?
Hej, zmień ten ton.
- Przestań tak mówić do mojej mamy. - To też moja mama.
Szczerze to może i lepiej,
że już nie lubisz kosza, bo i tak nie byłeś dobry.
- Filthy, wystarczy. - Jestem lepszy od ciebie.
- Chyba w snach. - W życiu. Od jego początku.
Od jego początku, tak?
Dzisiaj też? Szczerze mówiąc, może nawet teraz?
Uważaj, o co prosisz, braciszku.
To na pewno popsuje niektóre z twoich małych planów.
Zawierucha [rzeczownik]
Silny wstrząs dziejowy
lub mocny, porywisty wiatr, któremu towarzyszą grzmoty i błyskawice.
Tak jakby...
Ta burza na zewnątrz to nic w porównaniu z tym, co tu zaraz rozpętam.
Słowami nic nie zdziałasz, Filthy.
Czyżby? Zaraz się przekonamy.
- Łap. - Dobra, jedziemy, chłopaki.
Dalej, JB.
Tak!
Niezły rzut!
No dalej!
Dalej, JB! Niezła obrona.
- Piłka meczowa. - Weź się nie udław.
- JB, dajesz. - Dobrze, JB!
Miażdżysz, JB!
Dalej, JB!
Koszykarska zasada numer trzy.
Czasem wygrywasz nawet wtedy, gdy przegrywasz,
bo uczysz się tego, co zrobić, by wejść na szczyt.
Hej!
To takiej energii potrzebujemy, jeśli chcemy wygrać playoffy.
Chodź do mnie, bracie.
- Dzięki, Filthy. Dobry mecz. - Hej, ostatni taniec.
Okej.
- Hej. - Hej.
- Wieczór nie poszedł zgodnie z planem? - Nie, na pewno nie poszedł.
To fajnie. To znaczy, twój naszyjnik jest...
To znaczy... Tak, wyglądasz fajnie.
Dzięki. Co prawda noszę go codziennie, ale to miłe. Dzięki.
Mam go od mamy, tym bardziej dziękuję.
Próbujesz ją poderwać, co, Fil?
Nie chcę z tobą walczyć.
Po co miałbym z tobą walczyć? Tak przynajmniej rywalizujemy.
Może zostawmy rywalizację na boisku, okej?
Rywale?
Daj spokój, Zuma. On się przynajmniej stara.
- Każdy wielki gracz potrzebuje nemezis. - A każda wielka historia superbohatera.
Ja nim właśnie jestem. I wiesz, Zuma, mam skrzydła.
Jeszcze ich nie widziałeś.
Widziałem.
Wiem. Przykro mi. Do jutra.
Chyba lubię tańczyć w ciemnościach.
Hej.
- Hej. - Hej.
Hej, hej, hej.
- Witajcie, ciasteczka. - Proszę. Hej, mam pytanie.
Mogę szybko zerknąć do Internetu? Padł mi telefon.
Jasne. Tylko uważaj. To sprzęt taty.
Jasne. Dzięki, stary.
Co to? Trener wygłaszający przemówienie czy co?
Cześć, JB. Cześć, Filthy.
Nie. Tylko nie kolejny wykład trenera. Dziś mam wolne.
Wyluzuj.
Jordanie i Joshu.
Moje bliźniacze dusze. Tak bardzo was kocham.
Jeśli to widzicie, to znaczy, że coś poszło bardzo źle.
Mój tata nigdy nie miał szansy, by się pożegnać.
Byłem u lekarza i nie mam dobrych wiadomości.
Wiedziałem, że coś jest nie tak.
Co chcesz przez to powiedzieć?
I nic mi nie mówiłeś? O czym on mówi?
Stary, i tak mnie nie słuchałeś. Próbowałem,
ale byłeś tak przejęty wyjściem z Alexis na bal.
Muszę wam coś zostawić, w razie czego.
Koszykarskie zasady życia.
Zasada numer jeden. Piłka to twoje serce.
A rodzina jest twoim boiskiem.
Strata jest tak pewna, jak śnieg w zimie,
ale pory roku się zmieniają, a po zimie zawsze nadchodzi wiosna.
- Lakers, baby. - Lakers, baby.
Byliśmy ze sobą blisko, jak w rodzinie, my - ziomki, ekipa.
Tacy byliśmy naprawdę.
Razem mimo wszelkich przeciwności.
Zbuntowana Maya.
Trzymaliśmy się blisko przez te wszystkie lata.
- Tak! - Vondie!
Prawdziwi mistrzowie umieją tańczyć w trakcie burzy. My mieliśmy skrzydła.
NBA, stary. Udało się!
Tak wysoko, że nic nie mogło nas zatrzymać.
Czuję, że mogę latać.
Zakładam się, że dałbym radę skoczyć stąd do basenu.
- Nie! - Wiedzieliśmy, że to się zmieni.
Nie wiedzieliśmy, że tak szybko.
- Na trzy. Raz... - Nie!
Napisy: Anna Cichosz