1
00:00:07,130 --> 00:00:09,660
ซังเป็นคนอวดดี ไร้สาระ
ทำตัวเป็นเด็กและหลงตัวเอง

2
00:00:09,860 --> 00:00:11,450
แต่เขาไม่ใช่คนที่เลวร้ายนะ

3
00:00:11,650 --> 00:00:13,330
- มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
- รีจัส พาทอฟฟ์ครับ

4
00:00:13,530 --> 00:00:16,370
ผมเป็นที่ปรึกษาเรื่องธุรกิจให้กับคุณซัง

5
00:00:16,570 --> 00:00:21,380
และคุณจะพบว่า... สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึง
ความปรารถนาของคุณซัง

6
00:00:21,580 --> 00:00:22,420
ใครเป็นเจ้านายเรา

7
00:00:22,620 --> 00:00:23,920
ญาติคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ของซัง

8
00:00:24,120 --> 00:00:26,710
แม่ของเขาที่อยู่ปูซาน
และพูดภาษาอังกฤษไม่ได้

9
00:00:26,910 --> 00:00:28,050
คุณมีหน้าที่อะไรที่นี่เหรอครับ

10
00:00:28,250 --> 00:00:30,010
ฉันเป็นผู้ประสานงานครีเอทีฟของซังค่ะ

11
00:00:30,210 --> 00:00:34,200
- "ผู้ประสานงานครีเอทีฟ" เหรอ
- ฉันเลื่อนตำแหน่งให้ตัวเอง

12
00:00:35,610 --> 00:00:38,390
และทำให้ซังเซ็นมอบอำนาจ
ทุกอย่างให้เลยเหรอ

13
00:00:38,590 --> 00:00:39,310
ฉันไม่เชื่อหรอก

14
00:00:39,510 --> 00:00:42,500
คุณได้กลิ่นนั่นไหม กลิ่นเหมือนผลไม้เน่า

15
00:01:17,320 --> 00:01:18,560
ฮัลโหล

16
00:01:18,760 --> 00:01:21,410
เอเลนใช่ไหม นี่รีจัส พาทอฟฟ์นะครับ

17
00:01:22,450 --> 00:01:25,580
คุณพาท... ทุกอย่างโอเคไหมคะ

18
00:01:26,580 --> 00:01:27,670
คือว่า...

19
00:01:28,880 --> 00:01:30,380
ตอนนี้ตีสามค่ะ

20
00:01:32,000 --> 00:01:34,370
ผมจะโทรมาถามว่าคุณสะดวกไหม

21
00:01:34,570 --> 00:01:37,590
ที่จะเข้าออฟฟิศเร็วกว่าเดิมน่ะครับ

22
00:01:42,100 --> 00:01:45,640
ได้ค่ะ ถ้ามันเป็นเรื่องด่วน
ฉันจะไปถึงตอนแปดโมงค่ะ

23
00:01:47,060 --> 00:01:48,400
น่าผิดหวังจังนะครับ

24
00:01:49,060 --> 00:01:51,770
ผมนึกว่าจะมาทันที

25
00:02:14,210 --> 00:02:15,460
ฮัลโหล

26
00:02:15,670 --> 00:02:18,410
เอเลนใช่ไหม นี่รีจัส พาทอฟฟ์นะครับ

27
00:02:18,610 --> 00:02:20,580
ใช่ค่ะ คุณพาทอฟฟ์ เราเพิ่งคุยกันไปค่ะ

28
00:02:20,780 --> 00:02:23,080
ผมจะโทรมาถามว่าคุณสะดวกไหม

29
00:02:23,280 --> 00:02:26,310
ที่จะเข้าออฟฟิศเร็วกว่าเดิมน่ะครับ

30
00:02:29,650 --> 00:02:31,400
ฉันจะไปถึงภายใน 40 นาทีค่ะ

31
00:02:36,110 --> 00:02:37,820
ช่วงเวลาของคุณสิ้นสุดแล้ว

32
00:02:55,420 --> 00:02:58,010
เดอะคอนซัลแทนต์

33
00:03:16,150 --> 00:03:17,930
ฉันชื่อเอเลน เฮย์แมน

34
00:03:18,130 --> 00:03:21,320
ตอนนี้เป็นเวลาตีสาม 23 นาที
ของเช้าวันอังคาร

35
00:03:21,820 --> 00:03:23,910
และในขณะที่ฉันบันทึกคลิปนี้

36
00:03:24,110 --> 00:03:27,870
ฉันกำลังขับไปยังออฟฟิศของบริษัทคอมพ์แวร์
ที่อยู่ในตัวเมืองลอสแอนเจลิส

37
00:03:29,960 --> 00:03:34,530
หากมีอะไรเกิดขึ้นกับฉันและข้อความนี้
ถูกนำออกมาจากคลาวด์ของฉัน

38
00:03:34,730 --> 00:03:38,170
ฉันหวังว่ามันจะช่วยอธิบาย
เกี่ยวกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้

39
00:03:40,880 --> 00:03:44,330
ในฐานะผู้ประสานงานครีเอทีฟของ
บริษัทเกมมือถือที่ประสบความสำเร็จที่สุด

40
00:03:44,530 --> 00:03:45,600
ในลอสแอนเจลิส

41
00:03:46,350 --> 00:03:48,560
ฉันรู้ดีว่าต้องเจอกับการทำงานหนัก
และทำล่วงเวลา

42
00:03:50,350 --> 00:03:53,730
ฉันยินดีที่จะทำมันมาตลอด
ตราบใดที่จะทำให้ประสบความสำเร็จ

43
00:03:55,360 --> 00:03:57,800
แต่ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้มาจากไหน

44
00:03:58,000 --> 00:04:00,570
ฉันไม่รู้ว่าเขาได้ตำแหน่งนี้มาได้ยังไง

45
00:04:02,990 --> 00:04:05,490
และฉันไม่รู้ว่าเขามีอำนาจอะไรบ้าง

46
00:04:10,330 --> 00:04:11,410
เข้ามาได้ครับ

47
00:04:15,210 --> 00:04:16,630
ทำไมถึงนานนักล่ะครับ

48
00:04:18,340 --> 00:04:21,720
- ฉันขับมาจากแวลลีย์ค่ะ
- มาอยู่แถวๆ นี้ไม่ได้เหรอครับ

49
00:04:23,300 --> 00:04:26,140
ฉันเช่าอะพาร์ตเมนต์อยู่กับนักแสดง
ที่กำลังดิ้นรนหางานอยู่สองคนค่ะ

50
00:04:27,050 --> 00:04:29,170
และเรามีปัญญาจ่ายแค่นั้น

51
00:04:29,360 --> 00:04:31,310
เลขที่ 4866 แมกโนเลีย

52
00:04:34,810 --> 00:04:35,960
คุณรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหนเหรอคะ

53
00:04:36,160 --> 00:04:39,800
กับอีไลจาห์และเดซี่

54
00:04:40,000 --> 00:04:41,650
ที่ดูไม่ค่อยเป็นนักแสดงเท่าไร

55
00:04:42,490 --> 00:04:43,780
อะไรน่ะ

56
00:04:44,700 --> 00:04:45,680
ข้อมูลเกี่ยวกับฉันเหรอ

57
00:04:45,880 --> 00:04:47,140
นั่นคือแฟ้มข้อมูลส่วนตัวของคุณ

58
00:04:47,340 --> 00:04:49,120
ผมได้มันมาจากห้องเก็บประวัติ

59
00:04:50,160 --> 00:04:52,580
- เรามีห้องเก็บประวัติด้วยเหรอคะ
- แน่นอน

60
00:04:53,330 --> 00:04:56,290
ทุกบริษัทที่ผมไปให้คำปรึกษา
ก็มีห้องเก็บประวัติทั้งนั้น

61
00:04:57,290 --> 00:05:00,210
ฉันนึกว่าทุกอย่างจะอยู่บนเซิร์ฟเวอร์ค่ะ

62
00:05:00,920 --> 00:05:03,070
ซังสัญญาว่า
บริษัทจะเป็นกลางทางคาร์บอนค่ะ

63
00:05:03,270 --> 00:05:05,580
คุณสามารถเรียนรู้อะไรหลายอย่าง
ได้จากไฟล์พวกนี้

64
00:05:05,780 --> 00:05:08,330
ยกตัวอย่างเช่น
คุณรู้ไหมว่าค่าอายุเฉลี่ย...

65
00:05:08,530 --> 00:05:12,020
ของพนักงานบริษัทคอมพ์แวร์อยู่ที่ 27 ปี
และคุณก็อายุ 27 ปี

66
00:05:12,470 --> 00:05:15,840
มันเป็นช่วงอายุเฉลี่ย
ของคนที่จบปริญญาตรีใช่ไหมล่ะ

67
00:05:16,040 --> 00:05:17,630
และคุณก็จบปริญญาตรี

68
00:05:17,830 --> 00:05:20,730
เงินเดือนเฉลี่ย
อยู่ที่ 62,000 เหรียญใช่ไหม

69
00:05:21,900 --> 00:05:24,320
น่าเศร้าที่คุณหาเงินได้แค่นิดเดียว

70
00:05:26,200 --> 00:05:28,640
คุณโทรเรียกฉันเข้ามาตอนตีสาม

71
00:05:28,840 --> 00:05:31,540
ทั้งๆ ที่ยังใส่กางเกงวอร์ม
เพื่อมาบอกว่าฉันธรรมดาเหรอคะ

72
00:05:37,670 --> 00:05:40,610
ชูโรสหลายรส รสอบเชยสองชิ้น

73
00:05:40,810 --> 00:05:44,340
รสชาเขียวแบบกรอบและดาร์กช็อกโกแลต
โรยถั่วพิสตาชิโออย่างละสองชิ้นค่ะ

74
00:05:49,180 --> 00:05:51,010
- เอเลน
- ว่าไงคะ

75
00:05:51,890 --> 00:05:55,560
จะกินรสอบเชย ชาเขียวแบบกรอบ
หรือดาร์กช็อกโกแลตโรยถั่วพิสตาชิโอดีล่ะ

76
00:05:57,600 --> 00:05:59,380
ฉันไม่ชอบกินอาหารเช้าค่ะ

77
00:05:59,580 --> 00:06:03,030
คุณต้องขับรถมาตั้งไกล
เพื่อมาหาชูโรสตอนตีสาม

78
00:06:04,030 --> 00:06:05,690
แค่นั้นแหละ เดน่า

79
00:06:11,530 --> 00:06:12,530
นั่งสิครับ

80
00:06:21,340 --> 00:06:23,090
เรียกฉันมาทำไมคะ คุณพาทอฟฟ์

81
00:06:25,510 --> 00:06:27,910
มีเที่ยวบินออกมาจากสนามบินกรุงโซล

82
00:06:28,110 --> 00:06:31,450
เมื่อหนึ่งชั่วโมงกับ 20 นาทีที่แล้ว
มีจุดหมายปลายทางที่ลอสแอนเจลิส

83
00:06:31,650 --> 00:06:33,370
มีผู้โดยสารอยู่บนเครื่องคนหนึ่ง

84
00:06:33,570 --> 00:06:35,930
ที่เป็นภัยต่อประโยชน์ของคุณซัง

85
00:06:36,600 --> 00:06:39,560
พวกเขาต้องเดินทางไม่สำเร็จ

86
00:06:42,860 --> 00:06:45,690
คุณอยากให้ฉัน
ทำให้เครื่องบินพาณิชย์บินกลับไป

87
00:06:46,490 --> 00:06:47,260
ระหว่างบินเหรอคะ

88
00:06:47,460 --> 00:06:49,720
คุณนี่เป็นนักแก้ปัญหา
โดยธรรมชาติเลย เอเลน

89
00:06:49,920 --> 00:06:52,120
- ในไฟล์เขียนไว้แบบนั้น
- จริงเหรอคะ

90
00:06:54,330 --> 00:06:57,790
ใครที่อยู่บนเที่ยวบินนั้นคะ

91
00:07:03,420 --> 00:07:04,550
อัน ซีอู

92
00:07:06,260 --> 00:07:07,260
แม่ของซังน่ะเหรอคะ

93
00:07:08,220 --> 00:07:09,300
เธอจะมาที่นี่เหรอคะ

94
00:07:10,430 --> 00:07:15,390
เธอตั้งใจที่จะมาทำลายทุกสิ่ง
ที่คุณซังสร้างมา

95
00:07:17,600 --> 00:07:19,060
ความฝันของเขา

96
00:07:20,770 --> 00:07:21,850
โชคชะตาของเขา

97
00:07:25,070 --> 00:07:26,630
เขาอึ๊บกับอะไรนะ

98
00:07:26,830 --> 00:07:27,690
หน้าเขา

99
00:07:28,280 --> 00:07:29,400
ปากของเขา

100
00:07:30,070 --> 00:07:33,060
แค่ตรงคอของเขา...
แบบดูไม่ค่อยดีเท่าไร

101
00:07:33,260 --> 00:07:35,640
ที่รัก คุณต้องแจ้งเจ้าหน้าที่นะ

102
00:07:35,840 --> 00:07:37,650
แน่อยู่แล้ว เรากำลังจะแจ้ง

103
00:07:37,840 --> 00:07:39,870
"เรา" เหรอ มีใครเห็นอีก

104
00:07:40,870 --> 00:07:42,330
แค่ผมกับเอเลน

105
00:07:44,210 --> 00:07:46,000
พวกคุณกลับมาใช้เวลาด้วยกันอีกแล้วเหรอ

106
00:07:46,710 --> 00:07:50,050
ไม่ใช่แบบนั้น
เราแค่ติดอยู่ในเรือเน่าๆ ลำเดียวกัน

107
00:07:53,140 --> 00:07:54,140
ตามนั้นแหละ

108
00:08:00,600 --> 00:08:04,150
เดี๋ยวฉันมาหาหลังเลิกงาน
คุณจะได้มาช่วยฉันซื้อของ

109
00:08:04,730 --> 00:08:05,730
ช่วงเวลาแสนสุข

110
00:08:06,650 --> 00:08:08,360
- รักคุณนะ
- ขอให้สนุกล่ะ

111
00:08:09,900 --> 00:08:12,470
ที่รัก ถ้าผู้ชายเลวๆ คนนั้นพยายาม...

112
00:08:12,670 --> 00:08:15,820
เอาอะไรเข้าปากคุณ
รีบมาบอกแม่จ๋าเลยนะ

113
00:08:16,580 --> 00:08:17,580
โอเค

114
00:08:31,380 --> 00:08:32,280
เกิดอะไรขึ้น

115
00:08:32,480 --> 00:08:35,120
เขาโละแผนพัฒนาทิ้งหมดเลย

116
00:08:35,320 --> 00:08:37,600
- ตั้งแต่เมื่อไร
- เมื่อตอนตีห้าครึ่ง

117
00:08:49,730 --> 00:08:50,820
นี่นาย...

118
00:08:51,400 --> 00:08:54,050
เขาจะมาทิ้งทุกอย่าง
ที่เราทำกันมาไม่ได้นะเว้ย

119
00:08:54,250 --> 00:08:55,970
ฉันได้ยินมาว่า
เคอร์ฟัฟเฟิล ถูกยกเลิกแล้ว

120
00:08:56,170 --> 00:08:58,430
พวกเราอีก 95 คนกำลังมองหางานทำ

121
00:08:58,630 --> 00:08:59,790
เคอร์ฟัฟเฟิล!

122
00:09:02,290 --> 00:09:03,620
ไม่ละ ช่างหัวเขา

123
00:09:04,710 --> 00:09:05,920
ช่างหัวเขา

124
00:09:12,880 --> 00:09:14,090
นายจะไปไหนน่ะ

125
00:09:14,720 --> 00:09:17,870
ฉันนั่งทำโมแคปไอ้แมวเวรพวกนั้น
มาเป็นสิบสัปดาห์

126
00:09:18,070 --> 00:09:21,060
ทำไมเหรอ เพราะซังจ่ายเงินให้ฉันทำ
เดือนละ 5,800 เหรียญไง

127
00:09:21,680 --> 00:09:22,960
ฉันทำใจกับเรื่องนั้นแล้ว

128
00:09:23,160 --> 00:09:27,090
ตอนนี้ไอ้เวรนั่นอยู่ดีๆ ก็โผล่มา
และคิดว่าจะยกเลิกอะไรก็ได้

129
00:09:27,290 --> 00:09:28,960
เครก ไปพักเถอะ

130
00:09:29,160 --> 00:09:33,090
- คิดให้ดีก่อนจะเสียใจภายหลัง
- ฉันจะลองดู

131
00:09:33,290 --> 00:09:36,320
- ตอนนี้เขาอยู่ในอารมณ์แปลกๆ
- เขานั่นแหละคืออารมณ์แปลกๆ

132
00:09:36,780 --> 00:09:38,200
- อย่ามายุ่ง
- นี่

133
00:09:39,120 --> 00:09:41,140
แม่ของซังกำลังเดินทางมาจากกรุงโซล

134
00:09:41,340 --> 00:09:43,190
- อะไรนะ
- เที่ยวบินของหล่อนใกล้จะถึงแล้ว

135
00:09:43,390 --> 00:09:45,000
แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ

136
00:09:46,040 --> 00:09:48,330
ให้ตายเถอะ! เกือบลาออกแล้วไหมล่ะ

137
00:09:49,750 --> 00:09:51,570
ฉันไม่รู้ว่าหล่อนตั้งใจจะทำอะไร

138
00:09:51,770 --> 00:09:54,210
เดี๋ยวนะ เธอคิดว่า
หล่อนจะพาทนายมาด้วยไหม

139
00:09:59,510 --> 00:10:01,370
- ว่าไงล่ะ
- เปลี่ยนแผน

140
00:10:01,570 --> 00:10:02,720
ทุกคน มานี่เร็ว

141
00:10:03,890 --> 00:10:06,380
เราจะเอาแบบนี้นะ เราจะทำตัวสงบๆ

142
00:10:06,580 --> 00:10:08,380
และทำตัวยุ่งๆ เข้าไว้
เพราะคนใหม่ที่เข้ามา

143
00:10:08,580 --> 00:10:10,560
เขาคงอยู่อีกไม่นานแล้ว

144
00:10:36,880 --> 00:10:39,630
ขอโทษนะ... คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม

145
00:10:41,140 --> 00:10:43,140
ขอโทษค่ะ ฉันพูดภาษานี้ไม่ได้

146
00:10:44,470 --> 00:10:47,840
คุณต้องเลือกภาษาของคุณและ...

147
00:10:48,030 --> 00:10:49,170
รอเดี๋ยวนะคะ

148
00:10:49,370 --> 00:10:52,020
มันจะขึ้นโฆษณาก่อน

149
00:10:53,570 --> 00:10:55,570
ซังอู... ฉันคือแม่ของเขา...

150
00:10:57,280 --> 00:11:00,310
- คุณนายอันเหรอคะ
- ซัง ซังอู

151
00:11:00,510 --> 00:11:02,390
ใช่แล้วค่ะ คุณมาถูกที่แล้ว

152
00:11:02,590 --> 00:11:05,140
ฉันชื่อเอเลน เฮย์แมนค่ะ
ฉันทำงานกับลูกชายของคุณ

153
00:11:05,340 --> 00:11:06,290
มานั่งสิคะ

154
00:11:07,290 --> 00:11:09,290
โรซี่ ไปเอาน้ำให้เราหน่อยนะ

155
00:11:10,460 --> 00:11:11,670
เดี๋ยวฉันเข็นกระเป๋าให้ค่ะ

156
00:11:18,340 --> 00:11:20,760
สหายทุกคนโปรดฟัง

157
00:11:30,640 --> 00:11:33,730
วันนี้เรามีแขกพิเศษมาหา

158
00:11:34,230 --> 00:11:35,400
มาม่าซัง

159
00:11:36,230 --> 00:11:41,660
ซึ่งลูกชายคนงาม
เพิ่งถูกฆ่าอย่างโหดร้ายที่นี่

160
00:11:42,700 --> 00:11:45,990
ในนามของผู้รับใช้ผู้นอบน้อมของคุณซัง...

161
00:11:47,240 --> 00:11:51,290
โปรดให้เราชะล้าง
ความเจ็บปวดของคุณด้วย

162
00:12:21,650 --> 00:12:22,650
พูดได้เลยครับ

163
00:12:23,570 --> 00:12:24,780
เปิดใจของคุณ

164
00:12:31,500 --> 00:12:33,500
ลูกชายของฉัน...

165
00:12:35,500 --> 00:12:37,210
เป็นเด็กดี

166
00:12:37,630 --> 00:12:39,300
ซังเป็นเด็กดีครับ

167
00:12:41,420 --> 00:12:44,760
เขามีความรักในหัวใจ

168
00:12:45,680 --> 00:12:46,850
เขารักเราทุกคน

169
00:12:48,310 --> 00:12:49,640
แต่...

170
00:12:50,470 --> 00:12:53,140
ปีศาจพรากเขาไป

171
00:12:56,400 --> 00:12:59,570
เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
เราจะทำงานหนักขึ้น

172
00:13:40,400 --> 00:13:44,610
เดน่า เรารู้ไหมว่ามาม่าซัง
ได้จัดการเรื่องที่พักคืนนี้หรือเปล่า

173
00:13:45,110 --> 00:13:47,410
หล่อนเดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าเดินทางค่ะ

174
00:13:47,740 --> 00:13:49,490
ไม่มีใครบอกอะไรฉันเลย

175
00:13:50,160 --> 00:13:52,020
จองห้องสวีทให้เธอที่เพนริธทีค่ะ

176
00:13:52,220 --> 00:13:55,480
นั่นเป็นสถานที่ที่ซังไว้รับรองแขกวีไอพีค่ะ

177
00:13:55,680 --> 00:13:57,940
เขาคงอยากให้แม่ของเขาอยู่ที่นั่น

178
00:13:58,140 --> 00:13:59,530
เอาละ ฉันสับสนแล้ว

179
00:13:59,730 --> 00:14:01,900
ตอนนี้ฉันเป็นผู้ช่วยของเขาแล้ว
หรือว่ายังเป็นคุณอยู่

180
00:14:02,100 --> 00:14:04,380
คุณสิคะ
เพราะฉันเป็นผู้ประสานงานครีเอทีฟ

181
00:14:05,970 --> 00:14:07,970
บอกฉันอีกทีว่านั่นคือตำแหน่งอะไร

182
00:14:09,720 --> 00:14:13,170
นายคิดว่าต้องใช้แรงแค่ไหน
ถึงจะทำให้กระจกนั่นแตกได้

183
00:14:13,360 --> 00:14:15,040
- อัปสเกิร์ตแกลลอรี่เหรอ
- ใช่แล้ว

184
00:14:15,240 --> 00:14:17,540
เอาช้างมายืนยังได้เลย

185
00:14:17,740 --> 00:14:20,760
ช้างเหรอ ไม่หรอก
แต่ถ้าแรดสักสองตัวก็ไม่แน่

186
00:14:20,960 --> 00:14:24,860
- แรดสองตัวหนักกว่าช้างหนึ่งตัว
- ไม่น่าใช่นะ

187
00:14:26,280 --> 00:14:27,890
นายอยากไปกินมื้อเที่ยงด้วยกันไหม

188
00:14:28,090 --> 00:14:30,430
โทษที พวกเรายุ่งอยู่กับการแกล้งทำเป็นยุ่ง

189
00:14:30,630 --> 00:14:31,600
นี่รู้อะไรไหม

190
00:14:31,800 --> 00:14:35,480
ช้างหนักถึง 5,897 กิโลกรัม
ส่วนแรดหนักถึง 3,175 กิโลกรัม

191
00:14:35,680 --> 00:14:38,440
กระจกนั่นแข็งแรงมาก
ช้างอึ๊บกันยังได้เลย

192
00:14:38,640 --> 00:14:40,880
- อยากพนันกันไหมล่ะ
- ไม่

193
00:14:41,840 --> 00:14:44,750
ความจริงแล้ว เราจะ...
ฉันจะไปกินมื้อเที่ยงก่อน

194
00:14:46,380 --> 00:14:48,170
พวกทหารม้าจะมาเมื่อไร

195
00:14:48,630 --> 00:14:50,910
บางทีหล่อนยังไม่ได้บอกใครเลย

196
00:14:51,110 --> 00:14:53,620
เพิ่งผ่านมาสองอาทิตย์เอง
หล่อนอาจยังทำใจอยู่

197
00:14:53,820 --> 00:14:56,500
คิดไว้แล้วว่าเขาต้องพูดเกาหลีได้
ทำไมจะพูดไม่ได้ล่ะ

198
00:14:56,700 --> 00:14:59,210
ถ้าเขาให้หล่อนเซ็นอะไรบางอย่างล่ะ

199
00:14:59,410 --> 00:15:02,880
- นี่นายคิดว่าฉันต้องมีคำตอบทั้งหมดเหรอ
- นี่อาจใช้เวลาหลายเดือนเลยนะ

200
00:15:03,080 --> 00:15:05,340
- ถ้าเป็นแบบนั้น เราก็ต้องรอ
- ไม่เอา!

201
00:15:05,540 --> 00:15:06,930
เธอก็เห็นนี่ว่าเขาทำอะไรกับซัง

202
00:15:07,130 --> 00:15:09,740
เราทำงานให้ไอ้จิตป่วยนี่ไม่ได้หรอกใช่ไหม

203
00:15:12,240 --> 00:15:13,910
แต่ดูเหมือนว่าบางคนก็ทำได้นะ

204
00:15:14,280 --> 00:15:16,910
หกเดือนกับตำแหน่งงานนี้
คือสิ่งเดียวที่ฉันต้องการ

205
00:15:17,660 --> 00:15:20,820
ซังเขียนจดหมายอ้างอิงให้ฉันไม่ได้
แต่พาทอฟฟ์ทำได้

206
00:15:21,020 --> 00:15:24,530
เธอคิดว่าจะทำให้หัวหน้าประทับใจได้ด้วย
การใส่กางเกงวอร์มและที่มัดผมเหรอ

207
00:15:24,730 --> 00:15:28,740
เขาโทรเรียกฉันให้เข้ามาตอนตีสาม
เพื่อให้เครื่องบินหยุดกลางคัน

208
00:15:28,940 --> 00:15:29,990
เขาโคตรบ้าเลย

209
00:15:30,190 --> 00:15:32,470
- เราต้องทำสิ่งที่ถูกต้องนะ
- เห็นด้วย

210
00:15:33,970 --> 00:15:35,810
ฉันรู้สึกล้าเกินไปแล้ว ไม่รู้สิ...

211
00:15:36,430 --> 00:15:37,640
อะไรคือสิ่งที่ถูกต้องเหรอ

212
00:15:39,600 --> 00:15:42,670
- เราเอาเทปให้มาม่าซัง
- หล่อนไม่จำเป็นต้องเห็นอะไรแบบนั้น

213
00:15:42,870 --> 00:15:46,800
หล่อนไม่ต้องเห็นก็ได้
แต่มันจะเร่งการเอาหมอนั่นออกได้

214
00:15:47,000 --> 00:15:48,740
ตอนนี้เขาแม่งกำลังทำอะไรอยู่

215
00:15:54,070 --> 00:15:55,830
จะไปแล้วเหรอคะ คุณพาทอฟฟ์

216
00:15:56,700 --> 00:16:00,860
เดน่ามีน้ำใจพอ
ในการจองห้องให้มาม่าซังที่เพนริธ

217
00:16:01,060 --> 00:16:02,670
ผมกำลังพาเธอไปที่นั่น

218
00:16:03,710 --> 00:16:06,110
คุณพาทอฟฟ์คะ เดน่าฝากสิ่งนี้มาให้คุณค่ะ

219
00:16:06,310 --> 00:16:07,860
มันคือที่อยู่ของโรงแรมค่ะ

220
00:16:08,060 --> 00:16:09,880
อยากให้ฉันเรียกรถให้ไหมคะ

221
00:16:10,510 --> 00:16:14,290
คุณซังคงอยากให้ผม
ไปส่งคุณแม่ของเขาเป็นการส่วนตัว

222
00:16:14,490 --> 00:16:17,930
เดี๋ยวผมจะไปทำให้แน่ใจว่า
เธอจะถึงโรงแรมอย่างปลอดภัย

223
00:16:18,220 --> 00:16:20,890
ทางนี้ครับ คุณผู้หญิง

224
00:16:23,190 --> 00:16:24,400
กระเป๋าเดินทางเธอค่ะ

225
00:16:27,770 --> 00:16:30,530
เราจะทำยังไงถ้าไม่มีคุณเนี่ย เอเลน

226
00:16:37,410 --> 00:16:40,980
เราเรียกคนที่อึ๊บทั้งลูกชาย
และแม่ของเขาว่าอะไรนะ

227
00:16:41,180 --> 00:16:42,960
มันต้องมีชื่อเรียกสิ

228
00:17:04,940 --> 00:17:10,180
เอียน ถ้าฉันอยากดูไฟล์ส่วนตัวของฉัน
ต้องไปขอใครเหรอ

229
00:17:10,370 --> 00:17:12,890
แค่กรอกคำขอและจะได้ผ่านทางอีเมล

230
00:17:13,090 --> 00:17:15,180
ไม่สิ ฉันหมายถึงแบบกระดาษน่ะ

231
00:17:15,380 --> 00:17:18,490
- ฉันอยากเห็นสิ่งที่อยู่ในห้องเก็บประวัติ
- ห้องอะไรนะ

232
00:17:18,870 --> 00:17:20,080
ห้องเก็บประวัติ

233
00:17:21,660 --> 00:17:23,830
นี่คุณไม่รู้เกี่ยวกับห้องเก็บประวัติเหรอ

234
00:17:24,290 --> 00:17:26,080
ผมคิดว่าเรามีห้องเก็บของนะ

235
00:17:26,830 --> 00:17:27,830
อยู่ที่ไหนเหรอคะ

236
00:18:27,350 --> 00:18:28,730
- นี่นายทำอะไร
- เวรล่ะ

237
00:18:29,850 --> 00:18:32,470
ไม่นะ! ไม่ๆ

238
00:18:32,670 --> 00:18:34,800
ถ้าเธอไม่เอาไปให้มาม่าซัง
ฉันจะทำเอง

239
00:18:35,000 --> 00:18:37,990
เพราะว่าฉันจะไม่มาทำงานที่นี่แล้วพรุ่งนี้
ถ้าเขายังอยู่ที่นี่อีก

240
00:18:43,030 --> 00:18:45,120
ก็ได้ เดี๋ยวฉันเอาไปให้เอง

241
00:18:46,450 --> 00:18:47,660
เกี่ยวก้อยสัญญานะ

242
00:19:13,270 --> 00:19:14,360
ขอบคุณค่ะ

243
00:19:18,990 --> 00:19:20,360
- สวัสดีค่ะ
- เช็คอินใช่ไหมครับ

244
00:19:20,950 --> 00:19:22,520
ฉันมาเยี่ยมคนพักที่นี่ค่ะ

245
00:19:22,720 --> 00:19:24,450
ห้องถูกจองโดยบริษัทคอมพ์แวร์

246
00:19:27,040 --> 00:19:28,440
เรามีที่จองไว้ครับ

247
00:19:28,640 --> 00:19:31,110
แต่ยังไม่มีใครมาเช็คอินเลยครับ

248
00:19:31,310 --> 00:19:32,250
ยังไม่มาอีกเหรอคะ

249
00:19:55,690 --> 00:19:56,470
ว่าไง

250
00:19:56,670 --> 00:19:59,340
ฉันอยู่ที่โรงแรม
แต่หล่อนยังไม่ได้เช็คอินเลย

251
00:19:59,540 --> 00:20:00,900
อะไรนะ เขาขับรถให้หล่อนนี่

252
00:20:01,910 --> 00:20:03,310
เขาอาจพาหล่อนไปกินดินเนอร์

253
00:20:03,510 --> 00:20:06,990
หล่อนอาจอยู่ท้ายรถของเขา
และโดนสับเป็นชิ้นๆ

254
00:20:11,330 --> 00:20:13,860
- แม่งเอ๊ย เขาอยู่นี่
- ที่อะพาร์ตเมนต์นายเหรอ

255
00:20:14,060 --> 00:20:16,070
ไม่ใช่ ที่ออฟฟิศ เขาเพิ่งเข้ามา

256
00:20:16,270 --> 00:20:18,170
- เขามาคนเดียวไหม
- ไม่รู้สิ

257
00:20:19,630 --> 00:20:20,570
ใช่ เขามาคนเดียว

258
00:20:20,770 --> 00:20:21,870
ถามเขาสิว่าหล่อนอยู่ไหน

259
00:20:22,070 --> 00:20:23,470
เธอก็ถามเองสิวะ

260
00:20:25,760 --> 00:20:27,140
ก็ได้ เดี๋ยวฉันถามเอง

261
00:20:27,340 --> 00:20:28,390
ตามนั้น บาย

262
00:20:41,360 --> 00:20:44,180
มันดึกไปแล้วนะที่จะโทรมาหาผม เอเลน

263
00:20:44,380 --> 00:20:48,640
ฉันรู้ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ
แค่ว่าพนักงานรวมเงินกัน

264
00:20:48,840 --> 00:20:51,900
และคิดว่ามันคงดี
ถ้าจะส่งดอกไม้ให้คุณแม่ของซังน่ะค่ะ

265
00:20:52,100 --> 00:20:54,080
หรือไม่ก็ผลไม้ค่ะ

266
00:20:54,540 --> 00:20:56,320
เรารักซังมากค่ะ

267
00:20:56,520 --> 00:20:58,380
ถ้าคุณคิดว่ามันดีก็เอาเลย

268
00:20:59,050 --> 00:21:03,510
เลขห้องที่จะให้ไปส่งคือห้องไหนคะ
คุณพาทอฟฟ์

269
00:21:04,590 --> 00:21:07,540
ห้องที่เพนริธที่คุณพาไปใช่ไหมคะ

270
00:21:07,740 --> 00:21:10,040
ไม่ใช่ครับ คุณแม่ของซังจองไว้ที่อื่น

271
00:21:10,240 --> 00:21:12,100
เรายกเลิกห้องนั้นได้เลยครับ

272
00:21:14,350 --> 00:21:15,690
เธอพักอยู่ที่ไหนคะ

273
00:21:17,150 --> 00:21:18,690
เธอไม่ได้บอกไว้น่ะ

274
00:21:19,980 --> 00:21:21,930
แต่คุณไปส่งเธอนี่คะ

275
00:21:22,130 --> 00:21:23,550
พร้อมกระเป๋าเดินทางของเธอ

276
00:21:23,750 --> 00:21:25,820
ตอนนั้นเราอยู่ไหนนะ

277
00:21:26,570 --> 00:21:29,080
ค่ะ ลองพยายามนึกดูนะคะ

278
00:21:30,580 --> 00:21:33,690
ผมจำได้ว่าเห็นพวกเรือพายเล็กๆ

279
00:21:33,890 --> 00:21:37,080
ที่เหมือนหงส์แล้วก็คิดว่าพวกมันดูตลกดี

280
00:21:40,420 --> 00:21:44,320
เดน่า ฉันอยากให้คุณโทรหาทุกโรงแรม
ที่อยู่รอบสวนสาธารณะแมคอาเธอร์

281
00:21:44,520 --> 00:21:47,290
และดูว่ามีโรงแรมไหนที่อัน ซีอูเข้าพัก

282
00:21:47,490 --> 00:21:49,100
ฉันแช่น้ำอยู่ เอเลน

283
00:21:49,300 --> 00:21:51,140
ก็ใช่ แต่คุณก็ถือโทรศัพท์อยู่นี่

284
00:22:05,490 --> 00:22:08,070
รถติด 20 นาทีนะ ขอโทษที
แพทตี้

285
00:22:28,010 --> 00:22:29,160
ขอโทษนะคะ

286
00:22:29,360 --> 00:22:33,000
คุณเห็นผู้หญิงเกาหลีช่วงวัย 50 ปี
เดินลากกระเป๋าเดินทางสีม่วงบ้างไหมคะ

287
00:22:33,200 --> 00:22:34,430
ขอโทษครับ ไม่เห็น

288
00:22:39,020 --> 00:22:40,150
ขอโทษนะคะ

289
00:22:40,810 --> 00:22:44,980
ฉันกำลังตามหาผู้หญิงเกาหลีวัยกลางคน
ที่ลากกระเป๋าเดินทางสีม่วงค่ะ

290
00:22:45,360 --> 00:22:46,360
ไม่ครับ

291
00:22:58,460 --> 00:23:01,040
- เครก
- คุณพาทอฟฟ์

292
00:23:01,750 --> 00:23:03,900
ยังทำงานอยู่เหรอ น่าชื่นชมจริงๆ

293
00:23:04,100 --> 00:23:06,130
ผมแค่รอรถกลับบ้านน่ะครับ

294
00:23:07,630 --> 00:23:08,760
นั่นอะไรน่ะ

295
00:23:09,720 --> 00:23:11,580
มันยังไม่เป็นชิ้นเป็นอันครับ

296
00:23:11,780 --> 00:23:13,350
อธิบายให้ผมฟังหน่อยสิ

297
00:23:14,760 --> 00:23:18,960
ได้ครับ มันขึ้นอยู่กับแรงดันของกระจก

298
00:23:19,160 --> 00:23:20,710
คุณเห็นเส้นสีน้ำเงินนี้ไหมครับ

299
00:23:20,910 --> 00:23:23,510
ผมเชื่อมมันกับตำแหน่งของกระจก
ที่มีการคำนวณการรองรับน้ำหนักไว้

300
00:23:23,710 --> 00:23:26,980
ยิ่งกระจกหนาเท่าไร
คุณก็ยิ่งเพิ่มน้ำหนักได้มากเท่านั้น

301
00:23:28,030 --> 00:23:30,320
เอาช้างมาวางก็ไม่เป็นอะไร

302
00:23:30,780 --> 00:23:34,410
และเอาช้างมาวางกับแรด ก็ยังได้อยู่

303
00:23:35,870 --> 00:23:37,700
พอเป็นช้าง แรดและลิง

304
00:23:40,460 --> 00:23:41,460
ลิงนิสัยไม่ดี

305
00:23:43,210 --> 00:23:44,690
พวกเขาตกไปไหน

306
00:23:44,890 --> 00:23:47,860
- ตกไปข้างล่างครับ
- แล้วข้างล่างคือที่ไหน

307
00:23:48,060 --> 00:23:51,630
ที่ไหนก็ได้ครับ อาจจะตกไปโดนหนามแทง

308
00:23:52,050 --> 00:23:56,890
หรือไม่ก็แทรมโพลีน อะไรก็ได้ครับ

309
00:23:57,810 --> 00:24:00,560
แล้วคุณอยากให้มันเป็นอะไรล่ะ เครก

310
00:24:02,440 --> 00:24:05,900
คุณอยากเจออะไรตอนหยุดตก

311
00:24:08,280 --> 00:24:10,280
ผมอยากเล่น เมื่อไรจะพร้อมเล่นเหรอ

312
00:24:12,240 --> 00:24:15,450
เราควรคุยกับเอเลนก่อนนะครับ

313
00:24:16,160 --> 00:24:17,080
เอเลนเหรอ

314
00:24:19,000 --> 00:24:20,400
เธอเป็นผู้ประสานงานครีเอทีฟคุณ

315
00:24:20,600 --> 00:24:23,650
นี่คืองานที่เธอทำ คุณจะได้ไม่ต้องทำครับ

316
00:24:23,850 --> 00:24:24,940
ใช่แล้ว เอเลน

317
00:24:25,140 --> 00:24:27,450
รู้กันแค่สองคนนะครับ
ผมกำลังเริ่มสงสัยว่า...

318
00:24:27,650 --> 00:24:29,320
เธอมีหน้าที่อะไร

319
00:24:29,520 --> 00:24:30,460
ทำงานดีมากครับ

320
00:24:31,630 --> 00:24:32,880
ขอบคุณครับ หัวหน้า

321
00:25:13,470 --> 00:25:15,870
- เขาอยากสร้างมัน
- อะไรเหรอ

322
00:25:16,070 --> 00:25:18,870
ในช่วงเวลาสองปี
ซังไม่เคยเอาไอเดียฉันไปใช้

323
00:25:19,070 --> 00:25:21,460
แต่พอพาทอฟฟ์เข้ามาไม่กี่วัน...

324
00:25:21,660 --> 00:25:22,850
เขาฆ่ามาม่าซัง

325
00:25:24,230 --> 00:25:26,340
- เดี๋ยว อะไรนะ
- ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

326
00:25:26,540 --> 00:25:28,060
เดน่าก็ตามตัวไม่ได้ ฉัน...

327
00:25:28,860 --> 00:25:30,050
ฉันควรโทรหาตำรวจไหม

328
00:25:30,250 --> 00:25:33,760
ไม่สิ แล้วจะบอกว่าอะไร
ว่าเราทำนักท่องเที่ยวหายเหรอ

329
00:25:33,960 --> 00:25:37,780
ไม่เอาน่า บางที
เธออาจจะต้องการเวลา... ทำใจน่ะ

330
00:25:41,990 --> 00:25:44,360
- ฝันดีนะ เครก
- เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวๆ

331
00:25:44,560 --> 00:25:46,960
อะไรเนี่ย นี่เธอโกรธฉันเหรอ

332
00:25:47,750 --> 00:25:49,940
ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะมาโกรธนาย

333
00:25:50,140 --> 00:25:52,570
ฉันปวดตัวไปหมด ฉันนอนไปแค่สามชั่วโมง

334
00:25:52,770 --> 00:25:55,160
ทั้งวันฉันกินแค่ชาร้อนๆ กับชูโรส

335
00:25:55,360 --> 00:25:58,950
ฉันไม่รู้เรื่องแล้ว
และฉันต้องขับกลับไปที่แวลลีย์อีก 40 นาที

336
00:25:59,150 --> 00:26:02,770
- เธอรู้ไหมว่าเขาปิดถนน 101 แล้ว
- ชีวิตฉันโคตรห่วยแตกเลย!

337
00:26:04,350 --> 00:26:06,500
ใช่แล้ว ข้ามแคนยอนเลย

338
00:26:06,700 --> 00:26:08,770
รถฉันมาแล้ว นี่เธอโอเคไหม

339
00:26:09,860 --> 00:26:11,010
สบายดีเสมอเลย

340
00:26:11,210 --> 00:26:14,640
ตามนั้น พยายามนอนพักบ้าง
เพราะเรามีงานต้องทำต่อพรุ่งนี้

341
00:26:14,840 --> 00:26:16,450
- ได้เลย
- บาย

342
00:27:00,700 --> 00:27:03,330
ยินดีต้อนรับ
มาม่าซัง

343
00:27:57,800 --> 00:28:00,670
ห้องเก็บประวัติ

344
00:29:20,340 --> 00:29:22,280
คำบรรยายโดย
พลอยชมพู สุทธิรักษ์ศิริ

345
00:29:22,480 --> 00:29:24,430
ผู้ตรวจสอบงานแปล
ลลวรรณ