1 00:00:20,810 --> 00:00:22,230 ผู้เยี่ยมชม 2 00:00:27,020 --> 00:00:28,110 สวัสดี 3 00:00:29,940 --> 00:00:32,100 อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน 4 00:00:32,290 --> 00:00:35,890 ฉันเอเลนและฉันยินดีมากที่จะได้พาทุกคน มาชมสิ่งที่เราทำกันในบริษัทคอมพ์แวร์ 5 00:00:36,090 --> 00:00:37,950 เรามาเดินดูกันเลยไหมคะ 6 00:00:38,740 --> 00:00:39,790 โอเค 7 00:00:40,620 --> 00:00:43,360 ทีนี้ มีใครบอกฉันได้ไหมว่า นักเขียนโค้ดมีหน้าที่ทำอะไรคะ 8 00:00:43,560 --> 00:00:46,000 เพราะว่าบางวันฉันก็ไม่รู้เลยจริงๆ ค่ะ 9 00:00:48,290 --> 00:00:49,170 ผมรู้ครับ 10 00:00:50,000 --> 00:00:52,200 - ว่าไงคะ - นักเขียนโค้ดเขียนเกมครับ 11 00:00:52,400 --> 00:00:54,830 ใช่แล้วค่ะ นักเขียนโค้ดเขียนเกม 12 00:00:55,030 --> 00:00:56,990 แต่พวกเขาไม่ได้สร้างเกมนะคะ 13 00:00:57,190 --> 00:00:59,510 เรื่องนั้น เราพึ่งพาคนคนเดียว 14 00:01:00,140 --> 00:01:01,850 ผู้สร้างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนท้องฟ้า 15 00:01:04,100 --> 00:01:05,600 มีใครอยากเจอเขาบ้างคะ 16 00:01:06,690 --> 00:01:07,690 ได้เลย 17 00:01:12,740 --> 00:01:16,850 ซังอูอายุเพียง 13 ปี ตอนเขาเปิดตัวเกมครั้งแรก 18 00:01:17,050 --> 00:01:19,730 สร้างเกมจากห้องนอนเล็กๆ ของเขา ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ 19 00:01:19,930 --> 00:01:22,060 มีใครบอกได้ไหมว่าเกมนั้นชื่ออะไร 20 00:01:22,260 --> 00:01:23,120 ฟัค ดราก้อนส์ 21 00:01:24,540 --> 00:01:27,190 อันที่จริงแล้ว เอฟ-ดราก้อนส์ ปล่อยมาทีหลังค่ะ 22 00:01:27,390 --> 00:01:29,360 เกมแรกของเขาชื่อว่า สคิทเทิล ดอลลี่ 23 00:01:29,560 --> 00:01:32,800 ซึ่งจนถึงทุกวันนี้ มียอดดาวน์โหลดมากกว่า 37 ล้านครั้ง 24 00:01:33,130 --> 00:01:36,910 เจ็ดปีต่อมา ซังมีเกมต้นฉบับปล่อยสู่ตลาด มากกว่า 100 เกม 25 00:01:37,110 --> 00:01:38,660 และมีอีกหลายเกมที่กำลังพัฒนาอยู่ค่ะ 26 00:01:38,860 --> 00:01:43,710 แน่นอนว่าซังเป็นคนที่ยุ่งมาก แต่ฉันมั่นใจว่าเขาต้องอยากมาทักทายแน่ๆ 27 00:01:43,910 --> 00:01:48,250 และถ้าพวกหนูขอร้องดีๆ เขาอาจจะให้เล่นเกมด้วย 28 00:01:48,450 --> 00:01:51,610 ตัวอย่างเกมใหม่ที่น่าตื่นเต้น ซึ่งเรากำลังพัฒนากันอยู่ 29 00:01:51,940 --> 00:01:53,400 ขอเวลาฉันสักเดี๋ยวนะ 30 00:02:02,450 --> 00:02:05,870 สวัสดีค่ะ เด็กๆ จาก โรงเรียนมัธยมเกลนเดลมาพบคุณค่ะ 31 00:02:06,710 --> 00:02:07,540 ตามนั้นค่ะ 32 00:02:08,960 --> 00:02:11,460 เอาละ เข้ามาเลย 33 00:02:11,790 --> 00:02:13,500 ไม่ต้องอายนะ เขาไม่กัดหรอก 34 00:02:17,380 --> 00:02:18,380 โอเค 35 00:02:26,730 --> 00:02:28,590 เขามีพวกเด็กๆ อยู่กับเขา 36 00:02:28,790 --> 00:02:31,380 อีกนานไหมที่ไอ้เด็กเวรพวกนั้นจะอยู่ที่นี่ 37 00:02:31,580 --> 00:02:34,680 ถ้าเขาอยากอวยตัวเองก็ 30 นาที แต่ถ้าไม่ก็แค่สามนาที 38 00:02:34,880 --> 00:02:37,350 - นายต้องการอะไร - ฉันอยากเสนอไอเดีย 39 00:02:37,540 --> 00:02:39,350 นายก็รู้นี่ว่ามันจะเป็นยังไง 40 00:02:39,550 --> 00:02:42,680 ก็รู้ แต่ครั้งนี้ฉันเชื่อคำแนะนำของเธอนะ 41 00:02:42,880 --> 00:02:45,620 และฉันจะปล่อยให้เขาคิดว่า นี่คือความคิดของเขาเอง 42 00:02:46,660 --> 00:02:50,860 ฉันรู้ว่าซังเป็นคนอวดดี ไร้สาระ ทำตัวเป็นเด็กและหลงตัวเอง 43 00:02:51,060 --> 00:02:53,440 แต่เขาไม่ใช่คนที่เลวร้ายนะ 44 00:02:53,640 --> 00:02:55,380 เขาเลวพอตัวเลยล่ะ 45 00:03:01,260 --> 00:03:02,090 ไม่นะ 46 00:03:18,440 --> 00:03:19,860 ผมอยากหาแม่ 47 00:03:25,280 --> 00:03:26,990 ช่วงเวลาของคุณสิ้นสุดแล้ว 48 00:03:44,600 --> 00:03:47,180 เดอะคอนซัลแทนต์ 49 00:04:22,590 --> 00:04:23,970 โย่ มีใครอยู่อีกไหม 50 00:04:24,760 --> 00:04:25,910 นั่นใช่นายไหม 51 00:04:26,110 --> 00:04:27,790 หุบปากแล้วดูรอบๆ 52 00:04:27,990 --> 00:04:29,350 นี่นอนบ้างหรือยัง 53 00:04:31,060 --> 00:04:32,040 นอนแล้ว สองรอบ 54 00:04:32,240 --> 00:04:34,140 แต่เดี๋ยวว่าจะไปวิ่งอยู่ 55 00:04:34,940 --> 00:04:35,940 โอเค 56 00:04:37,770 --> 00:04:38,730 ระวังตัวด้วย 57 00:04:46,070 --> 00:04:49,240 ลอสแอนเจลิสทูเดย์ ปีศาจสั่งให้เขาทำ 58 00:04:56,460 --> 00:04:59,240 ผู้เล่นกันสลิงเกอร์ ทเวนตี้ เอ นายอยู่ไหนแล้ว 59 00:04:59,440 --> 00:05:01,960 - อยู่ไหนวะ - อยู่ข้างหลังนายเลย 60 00:05:03,340 --> 00:05:04,800 อะไรวะ 61 00:05:05,970 --> 00:05:08,510 จะมีใครจัดการไอ้เวรนี่ไหมเนี่ย 62 00:05:24,740 --> 00:05:28,820 จบเกม 63 00:06:02,860 --> 00:06:04,820 - เธอทำอะไรน่ะ - ให้ตายเถอะ เครก! 64 00:06:05,610 --> 00:06:07,350 นายเกือบทำให้ฉันหัวใจวาย 65 00:06:07,550 --> 00:06:08,570 นั่นอะไรน่ะ 66 00:06:09,450 --> 00:06:11,890 - อะไร - อะไรเหรอ ก็สิ่งที่เธอกำลังติดตั้ง... 67 00:06:12,090 --> 00:06:14,350 นั่นมัน... กล้องเหรอ 68 00:06:14,550 --> 00:06:16,440 อะไร นายมันระแวงไปเอง 69 00:06:16,640 --> 00:06:18,080 งั้นเอาให้ฉันดูหน่อยสิ 70 00:06:20,420 --> 00:06:22,490 - ก็ได้ มันคือกล้อง - เรื่องบ้าอะไรเนี่ย 71 00:06:22,690 --> 00:06:24,450 เธอจะบันทึกภาพในนี้ไปทำไม 72 00:06:24,650 --> 00:06:27,930 มันเป็นความคิดของซังตั้งแต่มีคดีความ 73 00:06:28,880 --> 00:06:30,790 - ขี้ระแวงน่ะ - ตามนั้น มีที่ไหนอีก 74 00:06:30,990 --> 00:06:32,930 มีกล้องติดอยู่ที่ไหนอีก 75 00:06:37,230 --> 00:06:38,640 ฉันเพิ่งเริ่มติดเอง 76 00:06:40,020 --> 00:06:41,440 บริษัทเวรนี่ 77 00:06:44,230 --> 00:06:46,550 - แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ - ฉันนอนไม่หลับ 78 00:06:46,750 --> 00:06:49,490 ฉันคิดว่าฉันทิ้งกัญชาไว้ที่นี่ 79 00:06:54,830 --> 00:06:55,740 นี่ไง 80 00:06:56,540 --> 00:06:58,040 อยากแบ่งให้กันหน่อยไหม 81 00:07:06,880 --> 00:07:08,990 แล้วหาที่อื่นทำได้หรือยัง 82 00:07:09,190 --> 00:07:11,640 ได้แล้ว ฉันว่าจะย้ายไปทำที่ล็อบสเตอร์ 83 00:07:12,220 --> 00:07:14,890 พวกเขากำลังยื่นข้อเสนอให้อยู่ แล้วนายล่ะ 84 00:07:16,350 --> 00:07:18,330 พักอยู่น่ะ 85 00:07:18,530 --> 00:07:20,940 อย่าพักนานไปล่ะ ข้างนอกมันโหดร้ายนะ 86 00:07:24,060 --> 00:07:27,110 แล้วแพทตี้คิดว่านายควรทำไงต่อ 87 00:07:27,530 --> 00:07:29,300 พวกนายยัง... 88 00:07:29,500 --> 00:07:34,910 เธอคิดว่าฉันควรสวดภาวนา และเปลี่ยนอาชีพซะ 89 00:07:35,620 --> 00:07:36,830 เธอไม่ได้พูดแบบนั้น 90 00:07:38,540 --> 00:07:40,040 แต่พูดไปในเชิงนั้น 91 00:07:43,580 --> 00:07:46,590 เอเลน เธอเคยคิดไหมว่า... 92 00:07:47,670 --> 00:07:52,930 ถ้าปีศาจสั่งให้เขาทำ แล้วพวกเราล่ะ 93 00:08:00,350 --> 00:08:02,390 บุหรี่ทำให้ไอ... 94 00:08:04,100 --> 00:08:05,360 โคเคนทำให้ฟันเน่า... 95 00:08:06,860 --> 00:08:08,230 การดูทีวีทำให้นายโง่ 96 00:08:10,440 --> 00:08:13,600 นายเล่นเกมมาทั้งชีวิตใช่ไหม 97 00:08:13,800 --> 00:08:18,620 - ใช่แล้ว ตั้งแต่มีนิ้วโป้งเลย - แล้วนายเคยไปไล่ฆ่าคนไหมล่ะ 98 00:08:18,950 --> 00:08:20,810 ฉันเคยไปไล่ฆ่าคนไหมงั้นเหรอ 99 00:08:21,010 --> 00:08:22,120 ยังไม่เคย 100 00:08:22,750 --> 00:08:26,460 แต่ฉันก็ยังอายุไม่ถึง 30 ปี ใครจะไปรู้ล่ะ 101 00:08:31,470 --> 00:08:33,720 - นายไม่ได้ล็อกประตูเหรอ - ฉันนึกว่าฉันล็อกแล้ว 102 00:08:51,860 --> 00:08:52,690 สวัสดีค่ะ 103 00:08:53,990 --> 00:08:55,110 มีอะไรให้ช่วยไหมคะ 104 00:08:59,620 --> 00:09:01,370 ขอเจอคุณซังอูหน่อยครับ 105 00:09:05,000 --> 00:09:06,280 ซังไม่ว่างค่ะ 106 00:09:06,470 --> 00:09:09,960 มีใครให้ฉันติดต่อได้อีกไหมคะ 107 00:09:10,960 --> 00:09:15,130 ใช่แล้ว เขาฆ่าเด็กพวกนั้น และยิงตัวเองตาย 108 00:09:17,680 --> 00:09:19,140 ฉันยังไม่รู้ชื่อคุณเลยค่ะ 109 00:09:19,640 --> 00:09:20,960 รีจัส พาทอฟฟ์ครับ 110 00:09:21,160 --> 00:09:22,960 เขาไม่ได้ฆ่าเด็กคนไหนเลยนะครับ 111 00:09:23,160 --> 00:09:25,670 มีเด็กสักคนฆ่าเขา หรือไม่ก็เด็กคนหนึ่งยิงเขาครับ 112 00:09:25,870 --> 00:09:28,090 - สาเหตุคือ... - พวกเขายังไม่รู้ 113 00:09:28,290 --> 00:09:30,470 - เรายังไม่รู้สาเหตุครับ - ครับ 114 00:09:30,670 --> 00:09:34,220 ผมบอกกับตัวเองอีกแบบหนึ่ง และมันฟังดูเยี่ยมไปเลย 115 00:09:34,420 --> 00:09:36,200 มันเลยติดอยู่ในหัวผมน่ะ 116 00:09:38,990 --> 00:09:39,910 ถือให้หน่อยได้ไหม 117 00:09:43,160 --> 00:09:44,290 ได้ครับ 118 00:09:48,540 --> 00:09:50,630 - ผมเดินขึ้นบันไดไม่ค่อยเก่งครับ - โอเค 119 00:09:54,920 --> 00:09:58,580 ขอโทษนะคะ แต่ขอถามหน่อยว่า คุณกำลังจะไปไหนคะ 120 00:09:58,780 --> 00:10:00,010 ไปทำงานครับ 121 00:10:00,930 --> 00:10:06,810 ผมเชื่อว่าคุณซังพูดจริงทำจริง และได้ทำข้อตกลงที่เหมาะสมไว้ 122 00:10:07,690 --> 00:10:10,010 สัญญาของผมยังไม่เริ่ม จนกว่าจะถึงตอนเช้าครับ 123 00:10:10,210 --> 00:10:13,940 แต่จะเป็นตัวอย่างที่ดีถ้ามาถึงคนแรกครับ 124 00:10:14,230 --> 00:10:17,530 - ซังจ้างคุณมาทำอะไรเหรอคะ คุณ... - พาทอฟฟ์ครับ 125 00:10:18,740 --> 00:10:23,240 - "พาทอฟฟ์" รัสเซียเหรอครับ - คาบสมุทรไครเมียครับ 126 00:10:24,290 --> 00:10:27,610 ผมเป็นที่ปรึกษาเรื่องธุรกิจให้กับคุณซัง 127 00:10:27,810 --> 00:10:31,650 โดยเฉพาะเรื่องโครงสร้างองค์กร กำลังการผลิต การสร้างแบรนด์... 128 00:10:31,850 --> 00:10:33,590 ในทุกๆ มุมของธุรกิจครับ 129 00:10:36,590 --> 00:10:39,330 มันดูไม่ค่อยสูงเท่าไรถ้ามองจากด้านล่าง 130 00:10:39,530 --> 00:10:43,970 มีลิฟต์อยู่นะครับ แต่เราเดินขึ้นมาครึ่งทางแล้ว... 131 00:10:45,180 --> 00:10:48,690 - ตามตรรกะแล้วเราต้องไปต่อ - ใช่ 132 00:11:02,530 --> 00:11:03,450 ขอบคุณครับ 133 00:11:04,660 --> 00:11:06,410 ผมไปต่อเองได้ครับหลังจากนี้ 134 00:11:08,160 --> 00:11:10,870 คุณคะ คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ 135 00:11:11,630 --> 00:11:12,540 คุณคะ! 136 00:11:12,790 --> 00:11:13,790 นั่นมัน... 137 00:11:17,170 --> 00:11:18,720 แบบนี้ก็ได้ 138 00:11:20,180 --> 00:11:22,410 ฉันคงต้องขอให้คุณออกไปค่ะ 139 00:11:22,610 --> 00:11:23,680 ห้องไม่มีคนใช้นี่ 140 00:11:26,600 --> 00:11:30,210 คุณพาทอฟฟ์ ผมขอโทษด้วย ถ้าคุณเดินทางมาเสียเที่ยว 141 00:11:30,410 --> 00:11:33,510 ดูรอบๆ สิครับ ไม่มีเรื่องธุรกิจให้ปรึกษาแล้ว 142 00:11:33,710 --> 00:11:35,190 เราปิดตัวลงแล้วครับ 143 00:11:43,740 --> 00:11:48,160 ผมอยากเรียกพนักงานทั้งหมด มาประชุมพรุ่งนี้เช้า 144 00:11:49,700 --> 00:11:52,120 เราควรนัดสักเก้าโมงเนอะ 145 00:11:55,920 --> 00:11:57,210 และคุณจะพบว่า... 146 00:11:58,130 --> 00:12:03,640 สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึง ความปรารถนาของคุณซัง 147 00:12:08,470 --> 00:12:09,470 มันเขียนว่าอะไร 148 00:12:12,440 --> 00:12:13,690 ใครเป็นเจ้านายเรา 149 00:12:14,020 --> 00:12:16,920 เมื่อทนายจัดการเรื่องเสร็จแล้ว ก็คือญาติคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ของซัง 150 00:12:17,120 --> 00:12:20,240 แม่ของเขาที่อยู่ปูซาน และพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ 151 00:12:21,030 --> 00:12:23,640 ให้ตายเถอะ ทำไมเธอปล่อยให้ฉันเมาได้เนี่ย 152 00:12:23,840 --> 00:12:24,930 มันเป็นอย่างที่เขาพูด 153 00:12:25,130 --> 00:12:29,580 เขามาเพื่อให้คำปรึกษาโดยตรงกับซัง ในทุกๆ เรื่องเกี่ยวกับบริษัทคอมพ์แวร์ 154 00:12:29,790 --> 00:12:32,860 งั้นพอซังไม่อยู่แล้ว ใครคุมที่นี่ล่ะ 155 00:12:33,060 --> 00:12:36,070 - คุณที่ขึ้นบันไดไม่ได้เหรอ - มาถามฉันทำไมเนี่ย 156 00:12:36,270 --> 00:12:38,840 - เธอเป็นผู้ช่วยของซัง - ผู้ประสานงานครีเอทีฟ 157 00:12:39,840 --> 00:12:41,240 "ผู้ประสานงานครีเอทีฟ" เหรอ 158 00:12:41,440 --> 00:12:43,450 - ฉันเลื่อนตำแหน่งให้ตัวเอง - เมื่อไรกัน 159 00:12:43,650 --> 00:12:45,790 ตอนที่เริ่มสมัครงานที่อื่น 160 00:12:45,990 --> 00:12:48,790 นายไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง นายไม่เคยลองนี่ 161 00:12:48,990 --> 00:12:50,710 บางทีเธอน่าจะทำให้ตัวเอง เป็นซีอีโอไปเลย 162 00:12:50,910 --> 00:12:53,810 เพราะตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเราไม่มี 163 00:13:08,870 --> 00:13:10,700 นี่คุณสูบกัญชามาเหรอเมื่อคืน 164 00:13:13,410 --> 00:13:16,040 - เปล่า - เตียงเหม็นแล้วนะ 165 00:13:16,880 --> 00:13:20,300 ฉันไม่ได้อยากจู้จี้หรอก แต่เอาไปซักให้หน่อยได้ไหม 166 00:13:21,340 --> 00:13:23,120 - ตอนนี้กี่โมงแล้ว - แปดโมงครึ่ง 167 00:13:23,310 --> 00:13:25,700 จะอยู่เซ็นอะไรบางอย่างทีหลังด้วยไหม 168 00:13:25,900 --> 00:13:27,240 เดี๋ยวนะ ผมต้องไปทำงาน 169 00:13:27,440 --> 00:13:31,460 - ไม่ล่ะ ที่รัก คุณไม่ต้องไป - มีผู้ชายคนหนึ่งชื่อพาทอฟฟ์ 170 00:13:31,660 --> 00:13:35,170 เขาเป็นที่ปรึกษา ซังจ้างเขามา ทุกคนต้องไปเข้างาน 171 00:13:35,370 --> 00:13:37,230 ถ้าคุณดึงผ้าปูออก เดี๋ยวผมซักให้ 172 00:13:37,940 --> 00:13:38,840 รักคุณนะ 173 00:13:39,040 --> 00:13:40,400 - รักนะ - รักเหมือนกันค่ะ 174 00:13:51,660 --> 00:13:54,580 - โย่ เขาอยู่ที่นี่ไหม - ไม่รู้สิ 175 00:13:55,370 --> 00:13:56,790 ฉันว่าเขายังไม่ได้ไปไหนเลย 176 00:13:58,250 --> 00:14:01,280 - ควรมีคนคุยกับฝ่ายกฎหมายนะ - ฉันคุยแล้ว 177 00:14:01,480 --> 00:14:03,860 ไม่ว่าจะเรื่องปิดตัวหรือขายทิ้ง 178 00:14:04,060 --> 00:14:06,420 ทุกอย่างที่ซังได้อนุญาต รวมอยู่ด้วยแล้ว 179 00:14:20,270 --> 00:14:21,650 อรุณสวัสดิ์ สหายทุกคน 180 00:14:24,900 --> 00:14:28,220 โชคร้ายที่วันนี้คุณซัง ไม่สามารถอยู่กับเราได้ 181 00:14:28,420 --> 00:14:30,370 แต่เขาฝากความคิดถึงมานะ 182 00:14:33,950 --> 00:14:35,980 ถึงใบหน้าอันงดงามทั้งหลายที่ผมเห็นอยู่ 183 00:14:36,180 --> 00:14:39,870 ขอบคุณสำหรับการเป็นส่วนสำคัญ ในความสำเร็จของบริษัทคอมพ์แวร์ 184 00:14:40,750 --> 00:14:44,130 ผมจะตั้งตารอในการรู้จักพวกคุณ เป็นการส่วนตัวนะครับ 185 00:14:45,630 --> 00:14:46,840 พวกคุณทุกคนมีค่า 186 00:14:48,720 --> 00:14:53,330 และสำหรับคนที่ทำงานจากระยะไกล 187 00:14:53,530 --> 00:14:56,750 พวกคุณมีเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง ในการมาที่นี่ 188 00:14:56,950 --> 00:14:59,850 ไม่งั้นจะถูกยุติสัญญาการจ้างครับ 189 00:15:07,360 --> 00:15:08,360 แค่นั้นแหละครับ 190 00:15:10,110 --> 00:15:12,070 อะไรน่ะ 191 00:15:12,780 --> 00:15:13,990 เขาทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ 192 00:15:15,330 --> 00:15:16,660 เขาคิดว่าเขาทำได้นะ 193 00:15:26,710 --> 00:15:28,870 เกิดอะไรขึ้นกับสปิน ดีเซลล่ะ 194 00:15:29,070 --> 00:15:33,390 ที่นี่มันโรงงานนรกชัดๆ 195 00:15:34,890 --> 00:15:36,460 แล้วคนที่ใส่สูทคนนั้นคือใคร 196 00:15:36,660 --> 00:15:37,920 เขาชื่อพาทอฟฟ์ 197 00:15:38,120 --> 00:15:39,230 นั่นคือสิ่งเดียวที่เรารู้ 198 00:15:45,110 --> 00:15:47,130 รีจัส พาทอฟฟ์ ค้นหา 199 00:15:47,330 --> 00:15:50,360 สวัสดีค่ะ ฉันเอเลน เฮย์แมน ขอเรียนสายไดแอน เดเลนีย์ค่ะ 200 00:15:52,820 --> 00:15:54,070 ติดต่อเธอได้ไหมคะ 201 00:15:56,620 --> 00:15:59,950 ใช่ค่ะ ฉันมาตามเรื่องตำแหน่งที่เรา... 202 00:16:03,920 --> 00:16:05,880 ไม่ค่ะ ฉันเข้าใจ 203 00:16:06,800 --> 00:16:07,710 มีเรื่องเกิดขึ้นได้ 204 00:16:10,300 --> 00:16:11,220 ตามนั้นค่ะ 205 00:16:21,850 --> 00:16:24,460 มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ คุณพาทอฟฟ์ 206 00:16:24,660 --> 00:16:25,730 เราสร้างอะไรอยู่เหรอ 207 00:16:26,520 --> 00:16:28,230 - สร้างเหรอคะ - สิ่งที่เราขายน่ะ 208 00:16:30,320 --> 00:16:32,780 เราสร้างเกมสำหรับโทรศัพท์ของคุณค่ะ 209 00:16:33,820 --> 00:16:35,660 และผู้คนก็ยอมจ่ายเพื่อเกมพวกนี้เหรอ 210 00:16:37,030 --> 00:16:38,020 ไม่ใช่โดยตรงค่ะ 211 00:16:38,220 --> 00:16:41,750 พวกเขา... จ่ายผ่านการโฆษณา 212 00:16:42,370 --> 00:16:44,620 ซื้อของในแอป สินค้าที่ระลึก 213 00:16:45,580 --> 00:16:49,740 ฉันแปลกใจนะคะที่ซังไม่ได้อธิบายเรื่องนี้ ตอนที่เขาจ้างคุณ 214 00:16:49,940 --> 00:16:52,320 นั่นเป็นเรื่องที่เขาทำมาตลอดชีวิตสั้นๆ ของเขาเลยค่ะ 215 00:16:52,520 --> 00:16:55,090 คุณซังกับผม เราหารือเรื่องแนวคิดที่กว้างกว่านี้ครับ 216 00:16:56,180 --> 00:16:57,260 อย่างเช่นเรื่องอะไรคะ 217 00:17:01,180 --> 00:17:02,500 เอาอีกแล้ว 218 00:17:02,700 --> 00:17:03,850 คุณได้กลิ่นนั่นไหม 219 00:17:05,350 --> 00:17:07,520 ฉันไม่ได้กลิ่นอะไรเลยค่ะ 220 00:17:08,020 --> 00:17:12,690 กลิ่นเหมือนผลไม้เน่าหรือดอกไม้เหี่ยวๆ 221 00:17:13,400 --> 00:17:14,570 ฉัน... 222 00:17:18,320 --> 00:17:19,490 ไม่ล่ะ ไม่ใช่กลิ่นคุณ 223 00:17:25,000 --> 00:17:26,250 สิบโมงตรงแล้ว 224 00:17:31,130 --> 00:17:34,720 ทางลงก็เป็นมุมมองอีกแบบเลยเนอะ 225 00:17:36,630 --> 00:17:38,300 ให้ฉันพาไปที่ลิฟต์ไหมคะ 226 00:17:53,190 --> 00:17:54,260 ให้เธอเข้ามาค่ะ 227 00:17:54,460 --> 00:17:56,030 ผมให้เวลาพวกเขาหนึ่งชั่วโมง 228 00:17:56,530 --> 00:17:59,220 เธออยู่ตรงนั้นแล้วนะคะ ถ้าคุณเปิดประตูนั้น... 229 00:17:59,420 --> 00:18:01,640 ทำไมผมต้องยกเว้นให้เธอด้วยล่ะ 230 00:18:01,840 --> 00:18:04,620 พนักงานคนนี้แตกต่างอะไรจากคนอื่น 231 00:18:10,710 --> 00:18:11,630 ไม่มีค่ะ 232 00:18:11,960 --> 00:18:14,760 มันไม่ใช่ว่าเธอเข้าไม่ถึงรถขนส่งสักหน่อย 233 00:18:20,720 --> 00:18:21,760 ขอโทษนะ 234 00:18:41,740 --> 00:18:43,640 เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราสร้างอะไรกันที่นี่ 235 00:18:43,840 --> 00:18:45,980 เธอตรวจบัญชีตัวเองหรือยัง เราทุกคนได้ค่าจ้างแล้ว 236 00:18:46,180 --> 00:18:50,380 - นี่นายได้ยินไหมว่าเขาทำอะไรกับโลอิส - โลอิสที่นั่งรถเข็นหรือคนที่ปากแหว่ง 237 00:18:50,880 --> 00:18:53,380 เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกันวะ 238 00:18:54,840 --> 00:18:56,550 ฉันได้ลองตรวจดูแล้ว 239 00:18:57,470 --> 00:19:00,330 - ว่าไงบ้าง - เดี๋ยวมาคุยกันตอนพักเที่ยง 240 00:19:00,530 --> 00:19:03,620 - ฉันอยากคุยตอนนี้เลย - เธอเอากล้องออกไปหมดหรือยัง 241 00:19:03,820 --> 00:19:06,460 - ยังไม่หมด - งั้นค่อยคุยกันตอนพักเที่ยง 242 00:19:06,660 --> 00:19:07,810 ก็ได้ 243 00:19:14,570 --> 00:19:15,430 เขาไม่มีตัวตน 244 00:19:15,630 --> 00:19:18,390 แม่งไม่มีข้อมูลอะไรเลย เกี่ยวกับรีจัส พาทอฟฟ์ 245 00:19:18,590 --> 00:19:20,390 หรือที่เขาบอกเกี่ยวกับบริษัทที่ปรึกษา 246 00:19:20,590 --> 00:19:23,100 สวัสดีครับ ผมขอข้าวโพดไม่โรยเกลือครับ 247 00:19:23,300 --> 00:19:26,140 ถ้าปรุงด้วยเกลือไปแล้วได้ครับ แต่ไม่เอาโรยบนนั้น 248 00:19:26,340 --> 00:19:28,100 - ได้ครับ ชื่ออะไรครับ - เครกครับ 249 00:19:28,300 --> 00:19:30,570 ไม่เข้าใจเลย บริษัทกำลังไปได้ดี 250 00:19:30,770 --> 00:19:33,360 แม้ว่ามีหนี้นิดหน่อย แต่เขาก็ซื้อของเล่นมาเพิ่ม 251 00:19:33,560 --> 00:19:36,070 - ฉันไม่เข้าใจว่าเขาจะเอาคุณปู่นี่มาทำไม - คนต่อไปครับ 252 00:19:36,270 --> 00:19:38,070 เคซาดิย่าชีส ธรรมดาค่ะ 253 00:19:38,270 --> 00:19:39,410 - ขอชื่อครับ - เอเลนค่ะ 254 00:19:39,610 --> 00:19:41,910 แล้วถ้าเขาเป็นมากกว่าที่ปรึกษาล่ะ 255 00:19:42,110 --> 00:19:43,450 นายหมายถึงกูรูเหรอ 256 00:19:43,650 --> 00:19:47,170 - ซังไม่หลงเชื่ออะไรแบบนั้นหรอก - พวกเขาไม่มีทางเลือกให้หรอกนะ 257 00:19:47,370 --> 00:19:48,750 พวกนั้นจะค่อยๆ แทรกซึมเข้ามา 258 00:19:48,950 --> 00:19:52,170 และภารกิจก็จะถูกแปลเป็นภาษาคลิงงอน 259 00:19:52,370 --> 00:19:53,210 พวกนั้นเป็นปรสิต 260 00:19:53,410 --> 00:19:55,800 ซังไม่มีวันหลงเชื่ออะไรแบบนั้น 261 00:19:56,000 --> 00:19:58,220 เขาไม่มีเพื่อนหรืองานอดิเรกอื่นๆ เลยนะ 262 00:19:58,420 --> 00:20:00,180 เขาไม่ได้หลับนอนกับใครด้วยซ้ำ 263 00:20:00,380 --> 00:20:03,660 ฉันรู้ว่านายเกลียดเขา แต่เขาค่อนข้างน่าสงสารเลย 264 00:20:04,070 --> 00:20:06,330 - เครกกับเอเลนครับ - ขอบคุณค่ะ 265 00:20:08,540 --> 00:20:11,940 ขอบคุณครับ งั้นเธอจะสื่อว่า ผู้ชายคนนี้แค่เดินเข้ามา 266 00:20:12,140 --> 00:20:15,320 และทำให้ซังเซ็นมอบอำนาจ ทุกอย่างให้เลยเหรอ 267 00:20:15,520 --> 00:20:16,400 ฉันไม่เชื่อหรอก 268 00:20:16,600 --> 00:20:19,920 - นี่นายจะบอกว่านั่นคือสัญญาปลอมเหรอ - วันที่เขียนบนนั้นคือวันอะไร 269 00:20:20,720 --> 00:20:21,490 ทำไมล่ะ 270 00:20:21,690 --> 00:20:24,240 ก็ถ้าพวกเขาเซ็นกันตัวต่อตัว 271 00:20:24,440 --> 00:20:26,890 พาทอฟฟ์ก็ต้องมาหาที่ออฟฟิศไง 272 00:20:27,510 --> 00:20:29,270 เรามีบันทึกของทุกอย่าง 273 00:20:30,560 --> 00:20:32,710 ซังเก็บทุกอย่างไว้บนเซิร์ฟเวอร์ 274 00:20:32,910 --> 00:20:34,310 เราดูได้ไหม 275 00:20:35,900 --> 00:20:38,070 ได้สิ แค่ต้องการวันที่ 276 00:20:40,400 --> 00:20:42,240 สวัสดีครับ ผมรีจัส พาทอฟฟ์ 277 00:20:51,580 --> 00:20:54,460 - สวัสดีครับ ผมรีจัส พาทอฟฟ์ - จาเนลล์ค่ะ 278 00:21:19,940 --> 00:21:22,190 สวัสดีครับ ผมรีจัส พาทอฟฟ์ 279 00:21:38,500 --> 00:21:39,630 วันที่ 24 มีนาคม 280 00:21:47,680 --> 00:21:50,140 สวัสดีครับ ผมรีจัส พาทอฟฟ์ 281 00:22:07,240 --> 00:22:08,520 วิคเตอร์ คัลเซอร์ 282 00:22:08,710 --> 00:22:09,620 สวัสดีครับ 283 00:22:22,800 --> 00:22:24,840 พนักงานทำความสะอาดของเรา แย่ที่สุดเลยค่ะ 284 00:22:25,470 --> 00:22:29,890 ฉันโทรไปร้องเรียนแล้วและดูเหมือนว่า พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ล้างเลือดออก 285 00:22:34,310 --> 00:22:38,960 ถ้ามันทำให้คุณไม่พอใจอย่างมาก ผมแนะนำว่าให้คุณไปหาฟองน้ำ 286 00:22:39,160 --> 00:22:41,610 และถังพร้อมน้ำสบู่อุ่นๆ ครับ 287 00:22:44,110 --> 00:22:45,610 ฉันจะไปหามาค่ะ 288 00:22:51,070 --> 00:22:54,600 คุณคงยินดีที่จะได้รู้ว่าผมหาต้นตอได้แล้ว 289 00:22:54,800 --> 00:22:57,830 และได้ใช้มาตรการในการกำจัดมันแล้ว 290 00:23:00,080 --> 00:23:01,080 อะไรเหรอคะ 291 00:23:01,710 --> 00:23:03,500 กลิ่นเหม็นเน่าข้างนอกนั่น 292 00:23:04,170 --> 00:23:06,380 จะไม่มากวนเราอีกแล้วล่ะครับ 293 00:23:08,760 --> 00:23:09,880 โล่งอกไปทีนะคะ 294 00:23:10,760 --> 00:23:11,760 ใช่แล้วครับ 295 00:23:29,280 --> 00:23:30,570 วันที่ 24 มีนาคม 296 00:23:31,240 --> 00:23:33,560 ฉันกลับไปอยู่ทางตะวันออก กับพี่สาวของฉันทั้งสัปดาห์ 297 00:23:33,760 --> 00:23:36,040 เดน่าเป็นคนจัดการ ตารางนัดหมายทั้งหมดของเขา 298 00:23:38,080 --> 00:23:39,160 ภาพสดเหรอ 299 00:23:40,000 --> 00:23:43,500 - ถ้านายบอกใครก็ตามว่าฉันทำแบบนี้... - ฉันไม่บอกใครหรอก 300 00:23:44,170 --> 00:23:46,280 ดีเลย มันมีอยู่ในระบบ รอสักเดี๋ยว 301 00:23:46,480 --> 00:23:47,490 เธอจะไปไหน 302 00:23:47,690 --> 00:23:50,780 เธอจะไม่ช่วยเหรอ ฉันนึกว่าเราจะได้เล่นกอล์ฟ 303 00:23:50,980 --> 00:23:52,160 แล้วกินขนมกัน 304 00:23:52,360 --> 00:23:55,960 ฉันต้องไปจัดการเรื่องคราบก่อน แต่เก็บอันสีเขียวไว้ให้ฉันด้วย 305 00:23:56,160 --> 00:23:57,100 ได้เลย 306 00:24:04,980 --> 00:24:09,070 - เหลือเชื่อจริงๆ - ใช่ไหมล่ะ เขาคิดว่าเขาเป็นใครกัน 307 00:24:13,820 --> 00:24:14,820 หวัดดี 308 00:24:16,240 --> 00:24:17,200 เกิดอะไรขึ้นเหรอ 309 00:24:18,450 --> 00:24:19,910 เขาไล่เอียนออก 310 00:24:21,250 --> 00:24:25,400 เขาบอกว่าเขาไม่ชอบกลิ่นเอียน นี่มันเป็นการทำให้น่าขายหน้านะ 311 00:24:25,600 --> 00:24:28,280 - ใครให้เขามาคุมเนี่ย - ซังไง 312 00:24:28,480 --> 00:24:31,470 - เราคิดว่าแบบนั้นนะ - เอียนต้องการงานนี้ 313 00:24:31,970 --> 00:24:34,140 เธอก็รู้ว่าเขาไม่รอดแน่กับโลกภายนอก 314 00:24:36,890 --> 00:24:39,180 - เดี๋ยวฉันดูว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง - ตามนั้น 315 00:24:45,020 --> 00:24:46,230 เข้ามาได้ครับ 316 00:24:51,190 --> 00:24:55,450 - ฉันมาทำทีหลังได้นะคะ ถ้าคุณยุ่งอยู่ - ไม่ล่ะ คุณทำงานตอนผมอยู่ได้เลย 317 00:25:00,620 --> 00:25:04,770 ใครจะไปคิดล่ะว่าการกดปุ่มซ้ำๆ 318 00:25:04,970 --> 00:25:08,240 จะสะกดจิตให้เด็กคนหนึ่ง ทำการฆาตกรรมได้ 319 00:25:08,440 --> 00:25:10,760 พวกเขายังไม่รู้ปมที่ทำให้เขาก่อเหตุค่ะ 320 00:25:11,510 --> 00:25:15,160 พอคิดดูว่าคุณสามารถฝึกกองทัพทหาร จากบนที่นอนได้ 321 00:25:15,360 --> 00:25:16,790 และเมื่อคุณพร้อม... 322 00:25:16,990 --> 00:25:18,960 ความจริงแล้ว การเล่นเกมนั้น... 323 00:25:19,150 --> 00:25:22,630 ได้รับการพิสูจน์ว่า มีการเพิ่มประสิทธิภาพความจำและสมาธิ 324 00:25:22,830 --> 00:25:25,140 และเพิ่มความสามารถในการแก้ไขปัญหา 325 00:25:26,520 --> 00:25:29,150 ในบางกรณี ก็ช่วยในเรื่องทักษะการเข้าสังคมค่ะ 326 00:25:30,440 --> 00:25:32,690 ผมหยิบขวดนมขึ้นมา 327 00:25:33,860 --> 00:25:36,990 ผมต้องเอาไปป้อนเด็ก หรือฟื้นพลังชีวิตของผมเองล่ะ 328 00:25:37,990 --> 00:25:40,950 ถ้าคุณอยากจะชนะเกมนี้... 329 00:25:43,120 --> 00:25:45,870 ท้ายที่สุดแล้ว คุณต้องยอมเสียเด็กไปค่ะ 330 00:25:55,050 --> 00:25:58,240 ฉันรู้ว่าทุกคนกำลังซาบซึ้งที่ได้ค่าจ้างตอนนี้ 331 00:25:58,440 --> 00:26:02,500 แต่นั่นไม่ได้ทำให้คุณไล่ใครก็ตาม ที่มาสายแค่ห้าวินาทีออกได้นะคะ 332 00:26:02,700 --> 00:26:04,330 หรือไล่ออกเพราะกลิ่นตัวของพวกเขา 333 00:26:04,530 --> 00:26:07,750 เป้าหมายของผมคือการพัฒนาธุรกิจ 334 00:26:07,950 --> 00:26:09,760 ให้คุณซัง 335 00:26:09,960 --> 00:26:11,230 ใช่ค่ะ แต่ซังไม่อยู่แล้ว 336 00:26:12,400 --> 00:26:14,440 ส่วนที่เหลือของเขาอยู่ในถังของฉัน 337 00:26:19,320 --> 00:26:20,410 คุณชอบเขา 338 00:26:25,160 --> 00:26:26,410 ฉันรู้สึกสงสารเขาค่ะ 339 00:26:27,540 --> 00:26:29,690 ฉันคิดว่าเขาเจออะไรมาเยอะ และยังเด็กไป 340 00:26:29,890 --> 00:26:32,450 และเขาไม่ใช่อัจฉริยะอย่างที่คนอื่นบอก 341 00:26:32,640 --> 00:26:35,160 ผมขอเสียมารยาทนะ แต่ขอถามหน่อย 342 00:26:35,360 --> 00:26:36,630 คุณมีหน้าที่อะไรที่นี่เหรอครับ 343 00:26:37,300 --> 00:26:38,630 ฉันเป็น... 344 00:26:40,550 --> 00:26:42,850 ฉันเป็นผู้ประสานงานครีเอทีฟของซังค่ะ 345 00:26:43,600 --> 00:26:45,980 ในตำแหน่งนั้นต้องมีความรับผิดชอบ 346 00:26:47,140 --> 00:26:48,890 ซังพึ่งพาฉันได้เสมอค่ะ 347 00:26:53,110 --> 00:26:54,940 งั้นผมปล่อยหน้าที่นี้ให้เป็นของคุณนะ 348 00:26:55,570 --> 00:26:58,360 และถ้าผมได้กลิ่นเขาอีก คุณทั้งคู่ต้องถูกไล่ออกครับ 349 00:27:45,910 --> 00:27:51,920 สบู่สปาร์คเคิลส์ 350 00:27:59,840 --> 00:28:01,970 สวัสดีครับ ผมรีจัส พาทอฟฟ์ 351 00:28:03,260 --> 00:28:04,760 คุณนัดไว้หรือเปล่าคะ 352 00:28:15,520 --> 00:28:16,980 ไอ้เวรเอ๊ย 353 00:28:18,440 --> 00:28:21,110 วิคเตอร์ คัลเซอร์ ซีอีโอเทค ถูกพบหัวขาดในอะพาร์ทเมนต์ที่มอสโก 354 00:28:24,740 --> 00:28:25,990 เครก เจอเขาแล้ว 355 00:28:30,410 --> 00:28:33,400 ซังให้เขารอที่แผนกต้อนรับ 56 นาที 356 00:28:33,600 --> 00:28:35,780 นั่นแปลว่าเขาไม่ได้นัดไว้ 357 00:28:35,980 --> 00:28:38,150 ใช่แล้ว มีเสียงไหม 358 00:28:38,350 --> 00:28:42,590 ไม่มีในนี้ ซังแค่อยากรู้ว่า คนทำความสะอาดขโมยลูกอมเขาหรือเปล่า 359 00:29:43,280 --> 00:29:48,980 สบู่สปาร์คเคิลส์ เพื่อสุขภาพ 360 00:29:49,170 --> 00:29:54,860 รีจัส พาทอฟฟ์ 361 00:29:55,060 --> 00:29:59,880 รีจัส พาทอฟฟ์ 362 00:30:12,310 --> 00:30:13,290 แค่นั้นเหรอ 363 00:30:13,490 --> 00:30:16,960 คุยกัน 14 นาทีก็ทำให้เขาเซ็นได้แล้วเหรอ 364 00:30:17,160 --> 00:30:19,800 มันโปรยเสน่ห์เก่งแน่เลย 365 00:30:20,000 --> 00:30:23,320 นายเคยได้ยินเรื่องของ วิคเตอร์ คัลเซอร์บ้างไหม 366 00:30:25,240 --> 00:30:29,140 ฮิลเทค อินดัสทรี่ส์น่ะ พวกเขาทำแขนขาเทียมที่มอสโก 367 00:30:29,340 --> 00:30:31,700 เธอไม่อยากทำงานที่มอสโกหรอก 368 00:30:31,990 --> 00:30:35,440 ซีอีโอของพวกเขา เซ็นสัญญาแบบเดียวกันกับซัง 369 00:30:35,640 --> 00:30:39,210 และอีกสองสัปดาห์ถัดมา เขาถูกพบว่าหัวขาดในอะพาร์ตเมนต์ 370 00:31:05,480 --> 00:31:06,650 นี่ซัง... 371 00:31:08,900 --> 00:31:09,820 ไม่สนใจทางเพศ 372 00:32:24,360 --> 00:32:26,300 คำบรรยายโดย: พลอยชมพู สุทธิรักษ์ศิริ 373 00:32:26,500 --> 00:32:28,440 ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ