ก๊วนหนุ่มซ่าล่าซูเปอร์ฮีโร่ฉบับสุดแสบ
ศูนย์ดูแลเด็กมีพรสวรรค์ เรดริเวอร์
พลังของซูปส์ปรากฏครั้งแรก ตอนพวกเขาเป็นเด็ก
ยังอยู่กับพ่อแม่
แต่เมื่อพ่อแม่รู้ว่า
ลูกๆ ของตนไม่ได้พลังยิ่งใหญ่ อย่างเหาะได้หรือตาเลเซอร์ล่ะ
พวกเขาก็เอาลูกมาทิ้งที่นี่ บ้านห่วยๆ สำหรับเด็กพลังห่วยๆ
ตัวอย่างเช่น โม-สโลว์
คงจะฉี่ราดก่อนจะไปถึงห้องน้ำ
แล้วก็มีบูมบอกซ์
เด็กนี่มีหัวเป็นลำโพงซึ่งเล่นได้แต่เพลง
"โอนลี่ วอนนาบี วิท ยู" ของฮูตี้ แอนด์ เดอะ โบลว์ฟิช
แล้วก็แฟง มีฟันที่กัดทะลุได้แทบทุกสิ่ง
- เฮ้ย - แล้วก็คิงด้อม
เขาแปลงร่างเป็นสัตว์อะไรก็ได้
แต่แปลงหมดทั้งร่างกายและสมอง
อย่างน้อยเขาก็มีความสุขสุดๆ
น้ำสีธงชาติเม็กซิโกในสระเด็กน่ะเหรอ
นั่นอควา อกวา
เขาแปลงเป็นคลื่นยักษ์ หรืออะไรเจ๋งๆ ไม่ได้
ทำได้แค่อยู่นิ่งๆ เพราะเขาเป็นแค่น้ำ
นั่นคือบิ๊ก เขาตัวมหึมาจริงๆ
เพื่อนซี้เขาคือฮิวแมน ทังก์
เธอมีแต่กล้ามเนื้อล้วนๆ ไม่มีกระดูก
พิคานเต้ บอลส์ เขาละลายทุกอย่างได้ด้วยอัณฑะของเขา
แรนช์ เดรสซิ่ง คัม สเควิร์ตเตอร์
แค่ชื่อก็บอกอยู่แล้ว
บูบี้ เฟซ
แล้วก็มีโกสต์
เธอเดินทะลุผนังได้
แต่เธอแตะอะไรไม่ได้ หรือใครแตะเธอไม่ได้
กินอาหารก็ไม่ได้
ใช่ว่าเธอจะต้องกิน แต่เธอก็ยังหิวอยู่ดี
โกสต์ๆ เข้ามานี่
ดูนี่สิ
ไฟล์พวกนี้บอกว่าซูเปอร์ฮีโร่ไม่ได้ เกิดมาพร้อมพลัง แต่โดนสร้างจากสิ่งนี้
คอมพาวนด์วีเป็นสินค้าใหม่อื้อฉาว ที่วอทสร้างขึ้น
พวกเขาบอกว่า เราจะรวยเพราะมีลูกเป็นซูเปอร์ฮีโร่
ไม่ใช่... ไอ้ตัวประหลาดนี่
เราอยากให้ชีวิตเราเป็นเหมือนเดิม
หนูหิว
เห็นไหม เห็นไหมว่าเราต้องเจอกับอะไร
คุณสองคนสามารถเลี้ยงดูเด็กคนนี้ได้
ไม่ใช่หน้าที่เรา ที่ต้องมาดูแลความผิดพลาดของวอท
หน้าที่พวกคุณ
เราจะทิ้งแกไว้ที่นี่ นี่มันพลาดชัดๆ
รีบขึ้นรถเร็ว ลิซ่า เดี๋ยวมันตามเรากลับบ้าน
นั่นแฟลชแบ็ก ความสามารถเขาน่ะก็ เอ่อ...
งั้นพวกซูปส์เกิดจากน้ำมือมนุษย์เหรอ
เราโดนฉีดยาตอนเป็นทารก
พระเจ้า
พ่อแม่เราเลือกทำแบบนี้กับเรา
พนันเลยว่าพ่อแม่คิดว่าตัวเองจะรวย เพราะมีลูกเป็นซูเปอร์ฮีโร่คนดัง
แต่กลับได้พวกเราแทน
คิดดูสิคนพวกนี้ใจโหดแค่ไหน ถึงทิ้งลูกตัวเองได้ลงคอ
แค่เพราะเราทำให้พวกเขา ไม่สะดวกสบายใจ
คอยดูนะ ทำอะไรไว้ได้แบบนั้น ไอ้ชั่วเอ๊ย
ได้เวลากลับไปเจอครอบครัว
เด็กๆ พวกนี้โดนดูถูกมาตลอดชีวิต
ในที่สุดตอนนี้ก็จะได้แก้แค้น
- ไม่ ฉันไม่รู้... - พวกเราบางคนไม่ได้ไปด้วย
ไม่อยากไปมีส่วนร่วมกับภารกิจล้างแค้น
ใช่แล้ว ผมเองที่พูดอยู่
ผมก็เป็นซูปเหมือนกัน พลังของผมคือ ผมคอยพากย์ตลอดว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมคือเดอะแนเรเตอร์
ผมไตร่ตรองสิ่งนั้น ขณะที่บาร์บ
- หัวหน้าพยาบาลเข้ามา - ก็แน่สิ ฉันโทรหาวอท
ขณะที่บาร์บเข็น คนไข้คนโปรดของเธอออกไป
เธอคิดว่าเขาดูล่ำบึ้กแค่ไหน
และจะเป็นยังไง ถ้าเธอดูด... อันใหญ่ของเขา
ไม่เอาน่า พอล
การ์ตูนสั้นซูปส์ขี้โมโหฆ่าพ่อแม่ตัวเอง
เกือบจบแล้วด้วย
แปลกเนอะ ตั้งนานกว่าจะขึ้นชื่อเรื่อง แต่เราจะทำอะไรก็ได้
ฉันน่ะอาจมีชีวิตปกติก็ได้ แทนที่จะมีหน้านมห้อยแบบนี้
รู้ไหมฉันกินขี้หมาบ่อยแค่ไหนตอนเป็นหมา
นั่นสิเนอะ เหมือนโดนลงโทษที่ทำอะไรโง่ๆ
มันตั้งหลายปีแล้ว เราจะหาพ่อแม่เราเจอได้ไง
เราไปหาเดนิส เฟลตเชอร์ ผู้อำนวยการวอท แผนกปกป้องผู้ปกครอง
ไปจัดการมันกัน
ผมไม่รู้ว่าคุณจะให้ผมบอกว่าไง คอมพาวนด์วีน่ะคาดเดาไม่ได้
เด็กบางคนลงเอยด้วยการเหาะได้ แต่บางคนแบบลูกคุณอึเป็นพิษ
ครับ เราจะรับลูกคุณไว้ และช่วยคุณย้ายบ้าน
คุณแค่ห้ามพูดเรื่องนั้น
ห้ามเด็ดขาด
อุ๊ย นมหก
คิงด้อม รัดเขาไว้
เวรเอ๊ย ใครก็ได้จับเขาที
พวกนายนี่ห่วยแตกจริงๆ ใช่ไหม
โอเค ต้องการอะไรวะ
เราอยากได้ไฟล์ข้อมูลพ่อแม่เรา
หา นั่นน่ะหน้าที่เดียวของฉัน คือป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น
ลืมได้เลย พวกนายไม่มีทางได้ไฟล์พวกนั้น
ตานายแล้ว เพเพอร์ส
ใช่แล้ว ฉันชื่อเพเพอร์ส
ไม่มีใครแนะนำตัวฉันตอนเริ่ม
ฉันอาจจะไม่สำคัญขนาดนั้น แต่ฉันหาเอกสารได้ทุกอย่าง
ทุกที่ และฉันเก่งซะด้วย ได้เวลาโชว์พลัง
ที่นี่มีเอกสารเยอะมาก
เยอะจริงๆ ฉันไม่... นี่อะไร
รายการที่ต้องซื้อ... นี่มันรายการซื้อของชำ
โอเค ฉันเริ่มเห็นแล้วว่า ฉันอาจมีจุดอ่อน
ในการทำความเข้าใจว่า มีอะไรบนเอกสารและ...
เจอแล้ว
เธอคงได้ยิน เสียงกระดาษในนั้นที่ฉันทำ
- เยี่ยมเลย ทำงานเป็นทีม - นี่แหละ
- เราทำได้แล้ว ฉันทำได้ - ที่อยู่พ่อแม่เรา
บูมบอกซ์ ขอเพลงประกอบแบบโหดๆ หน่อยซิ
อะไรกัน นึกว่าเรากำจัดแกไปได้แล้ว
เยส
ซวยละ ไม่!
กรุนเบรา เบียร์ข้าวสาลีพรีเมียม
ไม่จริง เป็นไปไม่ได้...
เดี๋ยวๆ เราจำเป็นต้องกำจัดแก
แกอึราดไปทั่วพรม
พรมของฉัน พรมฉัน
บ้านแมรี่ช่วยเหลือลูกหมา และถุงเท้าถัก
ถักผ้าห่มแบบฟรีแฮนด์เพื่อคนไร้บ้าน
อาหารกระป๋องบริจาค ถักแจ็กเก็ตฟรีแฮนด์
ตุ๊กตาบริจาคสำหรับเด็กกำพร้าป่วย
ถูกบ้านแน่เหรอ
บ้านนี้แหละ นั่นแม่ฉัน
เธอดูเป็นคนดีนะ
นี่แฟลชแบ็ก โชว์ให้ดูทีว่า ผู้หญิงคนนี้ทำอะไรถึงสมควร...
- แม่งเอ๊ย - ฆ่านังนี่เลย
อะ...
อะไรกัน ลูก
มาทำอะไรที่นี่
- ฉันมา... - อะไรนะ
- ฆ่า... - ลูกมา...
- แก - ฆ่าพ่อเหรอ
นี่ลูกพยายามจะ... บีบคอพ่อเหรอ
- อย่ามา... - โอเค
บีบให้แน่นอีกนิด
- ล้อ... - เอาละ ต้องงั้นสิ
- ฉัน... - โอเค ได้ อันนี้แหละบีบจริง
- เล่น - โอ๊ย เจ็บเหลือเกิน
นายคิดว่าจะอีกนานแค่ไหนเนี่ย
- นานเท่าที่จะทำได้ - ฉันจะถามทำไมเนี่ย
ให้ตาย โอเคๆ
เยส ดีเลย
สาวๆ กินกุ้ง เดี๋ยว มาช่วยก่อน สาวๆ กินกุ้ง
สาวๆ กินกุ้ง เดี๋ยว ไม่ๆ
คาร์ล เปิดปิโนต์ กริกิโออีกกล่อง
หม่ามี้คอแห้ง
แกนี่เอง
ฉันบอกแม่แกแล้วว่า พอความจริงเรื่องคอมพาวนด์วีแพร่ออกไป
เราได้เจอแกอีกแน่
ต้องการอะไร
หนูต้องการอะไรเหรอ
หนูอยากจะรู้สึกแต่รู้สึกไม่ได้
อยากสัมผัส อยากกิน อยากลิ้มรส แต่ทำไม่ได้
กระทั่งอยากตาย หนูก็ตายไม่ได้
เพราะงั้นนะพ่อ หนูอยากฆ่า
ส่วนเล็กๆ ของหนูที่อยู่ในตัวพ่อ
หา
เพเพอร์ส
ไอ้ตัวประหลาด ไปให้พ้นนะ
ไอ้สัตว์ประหลาด
แบบ...
- นี้เหรอ - ไม่เอาน่า ไม่เอา
ใช่
แบบนี้แหละ
ฉันทำได้แล้ว
คาร์ล คาร์ล เป็นอะไรไหม
ฉันโทรหาวอทและ...
ไอ้ตัวประหลาด
แกไม่น่าเกิดมาเลย
รักแม่เหมือนกันค่ะ
ไม่ต้องห่วง ไว้หนูจะกลับมาอีก
โฮมแลนเดอร์ เป็นอีกครั้ง...
ก็แน่สิ ไอ้แผนปิดบังของวอทได้ผล
แต่ต้องขอบใจโกสต์ เด็กกำพร้าทุกคน รู้ความจริงกันหมดแล้ว
แล้วในเมื่อเธอให้ชื่อที่อยู่กับเรา
เดอะแนเรเตอร์จะไม่แวะไป เยี่ยมญาติของเขาได้ไง
พอล ได้โปรด เราให้คอมพาวนด์วีกับลูก เพราะเรารักลูกนะ
เราอยากให้ลูกเป็นคนพิเศษ
"แต่ลูกไม่พิเศษพอที่จะเลี้ยงดู" พ่อของเขาคิด
- ไม่ - เดอะแนเรเตอร์เลื่อนรถไปหาพ่อเขา
เอาช้อนไปวางที่คางพ่อ
เขาตวัดช้อนแล้วควักใบหน้าพ่อเขาออกมา
จากนั้นเขาก็เอาใบหน้าพ่อ มาสวมที่หน้าตัวเองเพื่อให้หน้าเขา
เป็นหน้าพ่อและมองไปที่กระจก
แล้วพูดว่า "พ่อขอโทษ ที่เห็นแก่ตัวนะลูก พ่อรักลูก"
สร้างจากซีรีส์หนังสือการ์ตูน ของไดนาไมต์ เอนเตอร์เทนเมนต์
'เดอะบอยส์' เขียนโดย การ์ธ เอนนิส
คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ