Hindi ito kathang-isip.
Ang anumang mga pagkakapareho sa mga tunay na tao, buhay man o patay,
o mga aktuwal na pangyayari, ay sinasadya.
ATLANTA, GEORGIA. HUNYO 2018.
- Kumusta ka? - Paalam.
- Dalawang Sambuca na may yelo? - Sa loob ang bar.
Food truck ito. Pero puwede kang bumili ng po' boy.
Narito ka pala. Becca?
Wag mo iyang ipakita. I-bend mo ang tuhod mo.
Puta. Ano ang problema mo?
Salamat.
- Tara. Halika. - Gusto ko ng po' boy.
Hindi. Hi. Ikaw ba si A.J.? Ikaw ang drayber namin. Uy, tara na.
Patawad. Masyado siyang lasing. Tumawag na lang kayo ng iba.
Iiwan mo kami rito nang 2:00 a.m.?
'Di ka puwedeng umalis na lang. Labag ito sa batas!
Ire-report kita. Tarantado.
Alam mo, puwede ko kayong ihatid.
Mukha mo.
Nakuha mo ba ito sa basurahan?
- Oo, puwede na. - Kadiri ka.
- Hindi. Ano... - Puta
Magkano ang singil mo?
Salamat sa paghahatid. Kaunti lang ang gagawa sa ginawa mo.
Ayos lang.
- Patawad kung sumuka siya sa kotse mo. - Mukhang 'di naman siya sumuka.
- Magiging okey ba ang kaibigan mo? - Mukha bang kaibigan ko siya?
Roommate ko siya.
- Nagkita lang kami sa parehong party. - Sige.
Kapag na-kidnap ang gagang iyan, 'di ako makakabayad ng renta, kaya...
Medyo bastos ako kanina.
- Oo, pero ayos lang iyon. - Kasalanan ko iyon.
Ako si Rashida. Ano ang pangalan mo?
- Tony. Oo. - Tony. Taga saan ka?
- Taga-Texas ako. Ikaw? - Dito ako lumaki sa Atlanta.
Ilang taon ka na?
Puta.
'Di iyon ang ibig kong sabihin.
Kasi... Mukhang napakatalino mo. Iyon ang ibig kong sabihin. Pasensiya.
Sige. Nasa grad school ako.
At tatlong wika ang alam ko, kaya nakakabilib talaga ako.
- Oo. - Oo.
Sige.
Nakakabilib ka ba, Tony?
- May ilan akong alam. - Talaga? Tulad ng ano?
Ito...
Puta.
KUYOG
Ilagay natin siya sa tub.
Ayokong dumihan niya ang bago kong upuang Anthropologie.
Sige. Okey na?
- Oo. - Sige.
Umupo ka lang d'yan. Sige. D'yan ka lang.
- Puta. - Ang sakit ng puwit ko. Maraming utot.
- Sawa na ako sa kagagahan niya. - Basag ang ilong niya.
- Iiwan mo lang siyang ganyan? - Mukha ba akong doktor?
May roommate ako dati na matino talaga.
Nawala ang financial aid niya. Bumalik siya sa Louisiana. Sayang.
- 'Di ka takot sa dugo? - Hindi. Lumaki ako sa farm.
- Nakakabilib iyon. - Oo.
Kadiri pa rin iyan. Ayaw mong magpalit ng shirt?
- Ayos lang ako. - Sigurado ka?
- Oo. - Sige.
Magpapatugtog ako. Ayokong manigarilyo nang tahimik.
Hindi iyan. Patawad.
- Sandali. Ano? - Patawad. Ano?
Ayoko kay Ni'Jah.
- Ikaw ba? 'Di ko siya kayang... - Paborito ko siya.
- 'Di kasi halata... - Paborito ko siya.
- 'Di ka nagbibiro? - Hindi. Paborito ko siya.
- Ewan ko kung nagbibiro ka. - Seryoso ako. Gusto ko siya.
Paborito ko siya.
Sige. Patawad. Paborito mo siya.
Bakit napakakalmado mo?
Puwede ka sigurong doktor o serial killer.
Tatawagan ko ang health clinic para matingnan ang tangang ito.
May maaga akong klase bukas.
- Sige. Good night. - Sandali. Bakit ka nagmamadali?
- Patawad. - Akin na ang phone number mo.
At uminom tayo minsan.
- Matagal na akong walang phone. - Ikaw ba ay... Bakit?
Naaadik kasi ako.
Sige.
Makaluma. Ibibigay ko sa iyo ang number at pangalan ko,
para 'di mo malimutan.
Kapag nagka-phone ka, matatawagan mo ako.
Astig.
- Good night sa iyo. - Good night.
Tulog ka na.
- 'Di ko babayaran ang dalawang tableta. - Pero, mahal, sa body mass index ito.
Sabi iyon sa kahon.
'Wag mo akong tawaging mataba.
Iyon ang sinasabi rito sa kahon. Ano ka ba? 'Wag kang ganyan.
- Tatlo-pito-isa. - Walang problema.
- Patawad. Dapat mo muna iyang bayaran. - Kaya pala.
Kumusta?
'Di ka tumawag sa akin.
Para kasing napakaabala mo, kaya...
'Di ka marunong magsinungaling. Kumusta? Ano'ng pinagkakaabalahan mo?
Ako? Tumatambay lang ako.
Nakatira ka ba malapit dito?
Hindi. Dati. Pero naghahanap ako ngayon ng malilipatan.
Sa Cabbagetown? Ang sosyal.
Nagdesisyon ka na bang bumili ng phone at maging bahagi ng lipunan?
Hindi pa. Pero pinag-isipan ko iyon.
Gusto mo akong ihatid sa bahay ko?
- 'Di magagalit ang nobyo mo? - 'Wag kang seloso.
Ayoko sa praning.
Pero...
...nasa kasa ang kotse ko ngayon.
Ayos lang. Puwede tayong maglakad.
Tama?
Ayos ka lang?
- Sandali lang. - Sige.
Ayos ka lang?
Dinatnan ako.
May IUD ako, kaya 'di na talaga ako dinaratnan, pero tingnan natin.
Ano? Nahihiya ka? 'Wag kang mahiya.
Alam mong wala akong pakialam, tama?
Napakawirdo mo, Tony.
Wirdo.
- Uy. - Uy.
- Ito. - Salamat.
- Mukhang declined ito. - Hindi, pakiulit.
May cash ka ba?
Ito pala ang puwede.
Declined din ito.
Pakiulit.
Sa iba ka na lang siguro bumili.
May bago kang kotse? Pangatlo mo na yata ito ngayong buwan.
Oo, mapili lang siguro ako. Gusto mo ba ito o hindi?
Ang ganda mo.
Binili mo ba ang mga bulaklak na sinabi ko?
Sarado ang tindahan ng bulaklak.
Patawad.
- Handa ka na? - Oo naman.
Okey? Tara.
- Hello. - Hello, ganda.
Mahangin. Hi.
- Napakaganda mo. - Napakaganda mo.
Salamat.
'Wag iyan ang itawag mo.
Alam kong ikaw ang magsisimula, kaya ako na lang ang magsisimula.
Masaya akong makita ka, iha. Napakaganda mo.
Nagyayakapan kami sa pamilyang ito. Dapat nangyayakap ka rin.
- Tony, masaya akong makilala ka. - Halika.
Kumusta?
- Halika rito. - Halika.
Naroon ako, sa gitna ng Publix na may nagsisisigaw na sanggol.
'Di ko mabuhat ang sarili kong anak nang 'di siya sinasampal.
At ayaw tumigil ni Rashida. Gusto niya ng applesauce.
'Di siya aalis ng tindahang iyon nang walang applesauce.
Kaya ano ang ginawa ko?
Binuksan ko ang applesauce at ibinuhos ko ito sa ulo niya.
Nanahimik ang buong tindahan. At naisip ko, "Puta. Ito na iyon.
"May lalapit sa akin at kukunin ang anak ko mula sa akin."
Ano ang nangyari?
Biglang tumawa nang malakas si Rashida.
Hindi lang iyon nakakatawa para sa kanya,
kinain pa niya ang applesauce na nasa damit niya.
Ikaw lang ang nag-iisip na nakakatawa ang kuwentong iyan.
- Ano? Gusto ng mga tao ang kuwento. - Hindi. Walang may gusto sa kuwento.
Ewan ko. Medyo gusto ko ang kuwento.
- Kita mo na? - Tony, patawarin mo kami.
May masama kaming ugali na ipinapahiya namin ang unica hija namin
kapag nakakasama namin siya.
Napakadrama ninyo. May trabaho ako. At grad school.
- At kaninong kasalanan iyon? - Gusto kong magtrabaho.
Rashida, may kasunduan tayo. Propesyunal kang estudyante.
Habang nag-aaral ka, tutulungan ka namin.
Tama.
- Bakit ka pa nagpapakahirap? - Puwede bang paabot ng alak?
Gusto ko ang trabaho ko. Maganda iyon.
- Gusto mo pa ng tinapay? - Busog na po ako. Masarap iyon. Salamat.
Bakit 'di mo tikman ang lemon cake?
Tony, saan ka nagtatrabaho sa ngayon?
Kakaalis ko lang po sa huli kong trabaho,
pero may mga kaunting proyekto ako.
Lagi siyang nagtatrabaho. Nakakabilib nga siya.
Kaka-graduate lang ng pamangkin ko na may honor.
'Di siya makakuha ng trabahong maayos ang suweldo.
Kaya bartender siya sa Inman Park.
'Di ako naiinggit sa inyo.
Napipilitan kayong kumita ng pera sa kabila ng pangit na ekonomiya.
Masaya akong isa lang ang anak namin. Kawawa ang mga bata sa Amerika.
Dad, walang may gustong makarinig niyan ngayon.
Mahal, lakasan mo iyan. Gusto ko ang album na ito.
Oo.
- May dala si Mama. - Mukhang masarap iyan.
Kumain kayong dalawa.
- Taga saan ka sa Texas? - Taga-H-town ako.
Sa Texas ang pinakamasasarap na barbeque.
Sabi ng lahat, sa Austin daw ang pinakamasarap na barbeque.
Nagpapatawa ka ba?
Pumupunta kami sa Houston dati kapag kalaban ng Rockets ang San Antonio.
- Oo. - Doon nabuo si Rashida.
Sige.
Ang galing mo ngayon. Puwede bang iba ang pag-usapan?
Madalas ka bang umuuwi? Naroon ang mga magulang mo?
Wala akong mga magulang.
Dati, meron, pero patay na sila ngayon.
Mahal.
Malungkot akong marinig iyan.
Salamat.
Gusto ko ang kantang ito. Tingnan natin ang meron ka.
- Baon ninyo. - Salamat. Ang sarap nito.
Alam mo bang 'di nagsasama rito si Rashida ng mga nakaka-date niya?
Maganda ito.
Talaga?
Alam kong naging mahirap ang buhay mo.
Pero magiging ayos ka.
Salamat.
Kakaiba ba na sinabi mo sa mga magulang ko ang tungkol sa pamilya mo?
Hindi.
'Di mo binanggit ang kapatid mo.
Oo, alam ko.
Alam mo, puwede nating siyang pag-usapan, okey?
Oo. Salamat.
Mahal kita.
Masaya akong tayo.
Masaya ako sa iyo.
Aasikasuhin ko ito,
pero 'di ko alam kung bakit 'di ko nakita ang email.
'Di ako tumutugon sa mga text na may PDF. Bawal iyon sa kompanya namin.
Sa Huwebes pa naman ang deadline nito.
At 'di ko alam kung ba't huli ang grupo. Pero tapos ko na ang sa akin. Pero...
'Di ko kayang mangako, pero susubukan ko.
'Di ako puwedeng mag-Skype ngayon
Sige. Salamat. Paalam.
- Hi. - Hi.
- May problema? - Oo. Sa trabaho.
At masakit ang ulo ko. Pero ayos lang ako.
- Ba't 'di ka mag-Tylenol? - Ayokong uminom ng mga ganoon.
Tubig at ligo lang ang kailangan ko. Tatapusin ko ang ito.
- Puwedeng makinig ka sa akin sandali? - Patawad.
- Sige. - Oo.
Maligayang anibersaryo.
Mga tiket iyan kay Ni'Jah. Para ngayong gabi. Kaya magbihis ka na.
Tara na. Magbihis ka na.
- Mga tiket iyan kay Ni'Jah. - Alam ko. 'Di ako pupunta.
- Sandali. Ano? - 'Di ako pupunta. 'Di tayo...
'Di tayo pupunta ngayon sa concert ni Ni'Jah.
Sa harapan ang mga ito.
Alam ko. At 'di ako pupunta. Tanga ka ba?
Tanga ka ba?
Akala ko... Akala ko, magugustuhan mo.
Lilinawin ko.
Ayoko
kay Ni'Jah.
At alam mo iyan,
dahil isa iyan sa mga lagi nating pinag-uusapan.
Ginamit mo na lang sana ang pera para magbakasyon tayo.
Pinakain mo na lang sana ako sa labas,
sa restawran na lagi kong sinasabi nitong hulong dalawng buwan.
Pinlush mo na lang sana ang pera sa kubeta.
Mas mabuti pa iyon kaysa ibigay mo sa babaeng iyon
at sa asawa niyang mukhang pera.
Magkano ang mga tiket na iyan?
Apat na libo? Ganoon? Kaya 'di ka makabayad ng renta sa bahay?
Tama? Kaya dalawa ang trabaho ko?
Para may tirahan tayo at makapunta tayo sa mga concert ni Ni'Jah?
Nagbibiro ka ba?
At makasarili kang puta ka.
Talagang... Naisip mo talagang magiging maayos ang lahat ng ito?
Nangutang ako ngayong gabi sa mga magulang ko, at ayoko no'n.
At iniisip mong, "Ayos lang
"dahil nasa harapan kami, kumakanta ng Can't Just be in Love."
O anupaman. Ayokong malaman, dahil pangit ang musika niya.
Kung gusto mong magsaya ako, ang kapatid na lang niya sana ang panoorin natin.
Para malaman ko ring nakikinig ka sa akin kapag nagsasalita ako.
Nakikinig ka ba sa akin ngayon?
Sana, 'di lang sarili mo ang iniisip mo,
'di ka lang sana nabubuhay nang parang timang,
na mukhang nagmamaang-maangan. Ano iyon?
Alam ko. Alam ko na ang gagawin natin... May maganda akong solusyon.
Pumunta tayo sa Mercedes Benz Stadium
at panoorin natin nang 80 minuto ang isang tao, dahil aayusin no'n ang lahat.
Makasarili kang tarantado ka. Alam mo ba iyon?
Kagaguhan ito.
Alam ko.
Sige.
Ano?
Puta? Ano ang... Tumigil ka.
Ano... Bitawan mo ako.
Tigil.
Alis.
Tumigil ka.
Mahal kita.
Mahal kita. Mahal kita.
Mahal kita.
Mga tiket.
Nawala ko ang mga tiket ko. May listahan ka ba?
- Wala rito. May email ka sa phone mo. - Naku.
- Wala akong phone. - Ang malas mo naman.
Sa tingin ko, puwede tayong... Makikiraan ka.
Bastos.
Hoy. Putang ina?
- Nawala ang tiket ko. - Ubos na ang mga tiket.
- Nawala ko ang tiket ko. - Ano ang pangalan mo?
- Rashida. - Rashida... Apelyido?
Thompson.
Sige. Kailangan ko lang ang ID mo, Rashida,
at bibigyan kita ng bagong tiket.
Kailangan ba ninyo ng mga tiket? Uy, kailangan ba ninyo ng mga tiket?
May mga tiket ako.
Kailangan n'yo ng mga tiket? Meron ako kung kailangan n'yo.
- May nangangailangan ba ng mga tiket? - Kailangan ko.
- Mahal ito. Magkano ang meron ka? - Marami.
Ang bawat isa ay 5K at tumatanggap ako ng credit card
kung wala kang cash.
Alam kong alam ninyo kung paano ito gawin.
Maging malaya.
Ni'Jah! Pakiusap! Ni'Jah! Pakiusap!
Ni'Jah!
Hindi. Hindi, Ni'Jah.
Pakiusap! Pakiusap, Ni'Jah.
- Pakiusap! - Tigil!
Bitawan ninyo siya.
Kantahan mo sila. 'Wag kang matakot.
Mahal ko kayong lahat.
Ni'Jah!
Ni'Jah! Ni'Jah!
Salamat.
Maraming salamat.
DIYOS LANG ANG GUMAGAWA NG MASASAYANG KATAPUSAN
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Columna