GLOUCESTERSHIRE ANGLIA
Stój! Proszę!
Musisz mi pomóc!
Nazywam się Eric Cresswell.
Ktoś próbuje mnie zabić.
W cieniu podejrzeń
OPARTE NA SERIALU „PODWÓJNA GRA”
TWÓRCY
8 GODZIN WCZEŚNIEJ
Coś jeszcze o Ericu Cresswellu?
Nic oficjalnego.
Pogrzebaliśmy trochę z pomocą lokalnych agencji
i wygląda na to, że w latach 90.
krążyły plotki o etyce zawodowej profesora Cresswella.
Młode dziewczyny.
Niestosowne relacje ze studentkami.
Były pełnoletnie, ale te relacje budziły wątpliwości.
- Jakieś dowody? - Niczego nie znaleźliśmy.
Wciąż nie mamy pewności, czy on żyje, tak?
Tak.
- Wieści od agenta? - Jeszcze nie.
A nadajniki, które podłożyliśmy na lotniskach?
Pomogą nam, o ile będą nosili bagaż.
I dwa zespoły monitorujące kamery w mieście.
On się odezwie.
- Wiele od tego zależy. - Wiem.
Newmanowie na to liczą.
Możemy na nim polegać.
Czemu jedno z popularniejszych miejsc na Manhattanie?
Myślałem, że nie znasz Nowego Jorku.
Nie znam. Washington Square Park jest popularny.
Boczna alejka w Queens mniej zwracałaby uwagę.
Według Seana właśnie o to chodzi, nie?
A chyba się na tym zna.
Boczne alejki są podejrzane,
więc spotykasz się w ruchliwym miejscu
i nikt nikogo nie zauważa.
Wszyscy są zbyt zajęci atrakcjami i gapieniem się w telefon.
Był tam, gdy się obudziłaś?
Nie.
Mówił, jak planuje załatwić spotkanie z Copelandem?
Nie.
Ufasz mu?
Nikomu nie ufam, ale sami chcieliśmy z nim lecieć.
Tydzień temu byłam wykładowczynią wyświadczającą wydziałowi przysługę.
A teraz jestem…
nagłówkiem z gazety.
UCIECZKA PODEJRZANYCH
- Nie panikujmy. - Za późno.
Nowy Jork to ostatnie miejsce, gdzie się nas spodziewają.
Może się rozdzielmy.
Sean kazał nam się trzymać razem.
Do przyjazdu reszty lepiej tu zostańmy.
Co z „chyba się na tym zna”?
A z byciem niezależną kobietą, którą ma własnym rozum?
Eddie.
To on.
Halo?
Grupa ma się spotkać z Tilsonem
przy Washington Square Park.
Dokąd się wybieracie?
- Nie mam pojęcia. - Do Leo?
- Kto to? - Nieważne.
Z tego, co wiem,
Tilson nikomu nie mówił, dokąd idziemy.
- Wiesz, które jest w to zamieszane? - Nie. Jeszcze nie.
Monique Thompson nie miała z nami nic wspólnego.
Z nimi. Nie miała z nimi nic wspólnego.
Tilson mocno mnie pilnuje,
ale chyba się nie połapał.
Wiem, że FBI sprawdziło Copelanda,
ale… Zróbcie to dokładniej,
bo ma związki z całą czwórką.
I jestem przekonany…
- Kurwa. - Cholera.
Aadesh.
Co się dzieje?
Cholera.
- Cholera. Przepraszam. - Boże. Przepraszam.
Aadesh, posłuchaj.
- Cicho. Przez ciebie nas złapią. - Pierdol się…
- Cokolwiek słyszałeś… - Kim jesteś?
Uspokoisz się? Przez ciebie nas złapią.
Kto? Policja?
Ty jesteś policją.
- Nie jestem. - Bzdura.
- Czy ty… - Bzdura.
Okłamywałeś mnie od samego początku.
Nieprawda.
Nie okłamywałem cię.
- Zaufałem ci. - Wiem.
Wybacz. Powinienem ci powiedzieć.
- Co? - Po prostu nie mogłem.
Co powiedzieć?
Pracuję pod przykrywką, ale nie dla policji.
Dla Katherine Newman.
- Katherine Newman? - Tak.
Wynajęła mnie, żebym dowiedział się, które z was jest zamieszane w porwanie.
Dlaczego ciebie?
W kraju byłem przeszkolony jako agent.
I jestem lepszy w byciu kim innym niż sobą.
Nie, stary.
Czemu miałbym ci uwierzyć?
Bo jesteśmy przyjaciółmi.
Jak możemy być przyjaciółmi?
- Nawet nie wiem, kim jesteś. - Wiesz.
- Nie, stary. - Tak.
Jesteś kłamcą, Eddie.
Ty też.
Każdy jest.
Aadesh, to o innych musisz się martwić, nie o mnie.
- Policja o tobie wie? - Nie. Nikt niczego nie wie.
Nawet Copeland nie wie. Ona nikomu nie ufa.
Mogę cię chronić, ale to musi zostać między nami.
Pokaż mi telefon.
- Stary. - Eddie, pokaż mi telefon.
Twierdzisz,
że jeśli wybiorę ostatni numer,
odbierze Katherine Newman?
Słuchaj…
Wiem, że nie masz z tym nic wspólnego.
I obiecuję, że wszyscy się o tym dowiedzą.
Ale to się zakończy tylko wtedy, gdy dotrzemy do Leo.
Musisz tylko zaufać…
Komórka agenta wciąż działa?
- Tak. - Zakładamy, że nic mu nie jest.
Co do Copelanda, zawsze jesteśmy dokładni.
Od razu go sprawdziliśmy. Nic nie znaleźliśmy.
Monitorujemy jego połączenia.
Z całym szacunkiem,
nie wiedzieliście, że ma związki z całą czwórką?
Dobra. Jesteśmy w kontakcie.
MONITORING WASHINGTON SQUARE PARK
Hej.
Chodź tu.
Co to ma być?
Wsiadaj. Dobra?
- Chodź tu. - Serio, Sundance Kid?
Po wszystkim, co przeszliśmy?
Usiądź z przodu.
Pilnuj go.
Hej.
Co to jest?
To nie…
- Kupiłem to na lotnisku. W razie czego. - W razie czego?
Nie wiem.
Gdybym biegał po obcym mieście
z czwórką nieznajomych oskarżonych o przestępstwo.
- Czemu taki telefon? - Jaki?
Minimalna ilość metalu, żeby nie uruchomić alarmów.
Na tyle mały, żeby ukryć go sam wiesz gdzie.
Spójrz na mnie.
Wiem tylko, że był najtańszy.
Trzeba mieć pozwolenie, żeby tu parkować.
Jasne. Przepraszam.
Wsiadaj.
Musimy zachować spokój i nie panikować.
A jak w Londynie? Facet się odzywał?
Koncentrują się na podejrzanych Brytyjczykach.
Podkreśliłam, jak ważne jest znalezienie Cresswella.
Dobrze. Jeśli oni albo moi ludzie dotrą do Cresswella i go przetrzymają,
ta rozmowa stanie się czysto hipotetyczna.
Ale ponieważ najgorsze scenariusze to nasza działka,
a czas mija,
Kate prosiła, żebym wybrał program w najlepszym czasie antenowym,
żebyś mogła odpowiedzieć na pytania.
Odradzam to,
ale wszyscy są zainteresowani.
To dobrze.
Odzyskamy tak kontrolę.
Neil DiMarco jest wyjątkowo chętny.
Widzieliście jego wyniki oglądalności?
A Nancy Harper?
To kiepski pomysł.
Ten pit bull pożarłby własną matkę.
Jeśli pójdziemy do kogoś przyjaznego,
to może zwrócić się przeciwko nam.
Przepraszam, że przeszkadzam.
- O co chodzi? - Nie ma powodów do niepokoju.
Ale muszę zamienić z panią słówko.
Pracuje pani z panem Copelandem od dawna?
O co chodzi?
Czy w ciągu ostatniego roku mieli państwo jakieś spory?
Już to przerabialiśmy.
Kilka sporów dziennie.
Dlatego wciąż współpracujemy.
Martin jako jedyny jest ze mną szczery.
Może pan przejść do sedna?
Czyli mu pani ufa?
To wciąż nie jest sedno.
Leo nie ma czasu, panie Neilssen.
Racja.
Otrzymaliśmy informację,
że pan Copeland może mieć związki z częścią podejrzanych.
Jakie związki? Osobiste czy zawodowe?
Sprawdzamy to.
- Nic pani o tym nie wiadomo? - Nie.
- Dobrze. - Skąd pochodzi ta informacja?
Cały czas dostajemy nowe informacje.
Proszę pozwolić nam pracować. Na pewno pani rozumie.
- To wiarygodna informacja? - Nie mam powodów, by w nią wątpić.
Zamierzała się pani wycofać z interesu,
objąć stanowisko ambasadorki.
Leo miał oficjalnie przejąć fundację.
Na ile pan Copeland uczestniczył w planowaniu przyszłości firmy?
Martin uczestniczy we wszystkim.
Jasne.
Dziękuję, panie Neilssen.
O co chodziło?
- Alice, dasz nam chwilę? - Jasne.
- Kate? - Podejrzani Brytyjczycy.
Jest coś, o czym mi nie mówiłeś?
Powiedziałem wszystko, co musiałaś wiedzieć.
Czego chciał Neilssen?
Na pewno nie ma nic więcej?
Na pewno, Kate. Wszystkim się zająłem.
Nie musisz się niczym martwić.
Dobrze.
Dokąd jedziemy?
Coś cię niepokoi?
Kiedy zdradzisz nam swój plan?
Im mniej wiecie, tym jesteście bezpieczniejsi.
To mi tak pomogło ostatnio.
Dzięki niemu tu dotarliśmy.
Nie wiemy, dokąd nas zabiera.
A jeśli nie jedziemy do Copelanda?
Może wiezie nas tam, gdzie ukrył Leo
i wrobią nas z Copelandem?
Możesz w każdej chwili wysiąść.
Nie wiem, czy był nam potrzebny.
To było prostsze, niż myślałam.
To jest to.
To cię martwi. To było zbyt proste.
Czemu siedzisz cicho?
Patrzcie!
WYZNAJ PRAWDĘ
Jesteśmy sławni.
Tyle że to nie my, prawda?
Widziałam na ulicy faceta sprzedającego maski.
- Nasze? - Rodziny królewskiej. Porywaczy.
WYZNAJ PRAWDĘ
Zmierzają FDR Drive na południowy zachód.
TRANSMISJA NA ŻYWO Z HELIKOPTERA
Chopra wciąż ma torbę z nadajnikiem. Jest okej.
Wszystko na opak.
- To przestępcy, nie superbohaterowie. - Nie wiemy, kim są.
- Zalegalizowano porwania? - Nie żądali pieniędzy.
Jeśli zrobili to, by ujawnić kłamstwa, ludzie mogą to poprzeć.
- Ja mogę to poprzeć. - Ja też.
Ja też, gdyby nie zniszczyło nam to życia.
Nie jesteś taki niewinny.
Kimkolwiek byłeś tydzień temu,
jesteś uciekinierem z fałszywym paszportem i podróżujesz kradzionym wozem
z wyszkolonym zabójcą.
Nie jest kradziony.
Dobra. Auto nie zostało skradzione.
Tilson ma kontakty w całym stanie.
Wiemy już, dokąd zmierzają?
Obstawiałbym, że przejadą przez most do Brooklynu.
A dlaczego? Mam nadzieję, że wiem, do kogo nas prowadzą.
- Co jest? - Straciliśmy komórkę agenta.
Może ją wyłączył.
Sygnał zniknął z sieci,
co oznacza, że telefon lub kartę SIM zniszczono.
Widziałaś go w parku. Nic mu nie jest.
Muszą się swobodnie poruszać.
Po co to?
Skontaktuj się z Copelandem przez system, którego użyli w laptopie.
- Ten ślad? - Nieważne.
- Nie mogę. - Ale musisz.
Był tam już zalogowany. Tutaj to potrwa wiele godzin.
g_host_global@letmail.com. Zrób to teraz. Dobra?
- Czemu miałby przyjechać? - Jaki masz plan?
Czemu miałby na to pójść?
- Nie pójdzie. Dlatego przyjedzie. - Dlaczego tutaj?
Widzicie tu kamery? To musi być bezpieczne miejsce.
Przestań się gapić i zacznij pracować.
Pamiętałeś jego mail.
Wszyscy tam byliśmy.
Ktoś z was go pamięta?
Nie.
Mam dobrą pamięć.
- Na co czekasz? - Sean.
Znasz Martina Copelanda?
Wiedziałam.
Nie.
- Wszystko ci powiedzieliśmy. - O stary.
Wystarczy!
Nie jestem jednym z was.
Nie mówiłem, że siedzimy w tym razem.
Umowa jest taka, że zabieram was do Copelanda i tak zrobię.
A ty się, kurwa, pospiesz.
Dobra.
Zgubiliśmy ich?
Nie. Nadajnik wskazuje, że są w magazynie.
Hej.
Jak tylko zdobędziecie plany, musimy je dostać.
I informację, do kogo należy to miejsce.
Dobra.
To idealne miejsce, by kogoś ukryć.
Czas wezwać posiłki.
Kiedy on robi się nerwowy, ja robię się bardzo nerwowy.
Dobra. Wsiadajcie, szybko.
Wsiadajcie.
Siedźcie w środku. Nie ruszajcie się. Dobra?
Co jest, kurwa?
- Co on robi? - Dokąd on, kurwa, idzie?
Cholera.
Do zobaczenia.
Cześć, Erin. Co u ciebie?
- W porządku. - Dobrze.
Właśnie rozmawiałem z ludźmi Nancy Harper.
Wygląda na to, że zrobimy to dziś.
Poprosiłam o to Barbarę.
- Myślałem, że się zgodziliśmy… - Ty i Alice.
Wysłuchałam waszych rad, jak zwykle.
I zdecydowałam inaczej.
Mogę zapytać dlaczego?
Tylko to mogę teraz kontrolować.
- Jesteś pewna? - To nie jest obcy mi scenariusz.
- Znam zasady. - Jasne.
Czy pierwsza zasada nie każe unikać Nancy Harper?
Nie mówiłeś, że musisz dziś wyjść?
Musimy współpracować, Kate.
Jeśli coś pójdzie nie tak, stracimy wszystko, co budowaliśmy.
Nic nam tego nie odbierze.
Mówię o przyszłości.
Bez Leo nie ma przyszłości.
Myślałam, że to rozumiesz.
Cześć.
Przepraszam, ale nie będę mógł się wyrwać.
Tak. Jak ustaliliśmy. Dokładnie.
Daj znać.
Wiedziałam, że tak będzie. Wysiadam.
- I co dalej? - Nie.
A jeśli tu jesteśmy bezpieczniejsi?
Tu? Jesteśmy łatwym celem.
- Prawda, Eddie? - Zabrał kluczyki.
I broń.
Mówię wam, musimy się stąd wydostać.
Myślę, że powinniśmy mu zaufać.
Wysiadać!
Kurwa.
Twój kumpel ich znalazł, jak ustalaliśmy.
Ruszać się!
Ruszać się. Powoli.
Co jeszcze jest w torbie?
Wysiadać! Już!
- Działamy. - Dobra.
Nowy Jork twierdzi, że najlepiej ruszyć od rzeki.
A jeśli jest ich więcej?
- Ten, kto go wysłał… - Wiemy, że to Copeland.
Skąd wiedział, że tu jesteśmy?
- To była pułapka. - Skąd wiesz?
POSPRZĄTANE. TILSON TEŻ.
Sam ją zastawiłeś.
- Zdradziecki gnoju. - Uratowałem wam życie.
Trzeba było je ratować z twojej winy.
- Mówiłam, żeby mu nie ufać. - Chyba się myliłam.
Dobrze rozumiem?
Wmówiłeś nam, że nakłoniliśmy cię, byś nas tu zabrał,
a przez cały czas…
I ty oskarżałeś mnie o ściemnianie.
- Dlaczego? - Dlaczego co?
Dlaczego nie pozwoliłeś mu nas zabić?
Bo nie taki był układ. Nie miałem przywieźć was na egzekucję.
Jaki był układ?
Sean.
Jaki był układ?
Spotykamy się tu, Copeland wypytuje was o miejsce pobytu Newmana.
W zależności od odpowiedzi uwalnia was lub nie.
To nie moja sprawa.
Czemu nam to zrobiłeś?
- Czemu? Po wszystkim… - Jak myślisz?
- Jaka jest jego jedyna motywacja? - Copeland zapłacił za przywiezienie was.
Taka była umowa.
To wciąż możliwe.
- O czym ty mówisz? - Myśli, że zginęliście.
Mogę was do niego zabrać, ale decydujcie szybko.
Jestem pewien, że dotarliśmy tak daleko,
bo nam na to pozwolono.
Jak to?
- Wsparcie w drodze? - Pierwszy zespół się zbliża.
A to ja miałem być niecierpliwy.
Wchodzą na ślepo. Mają tylko element zaskoczenia.
Nie chcemy tam trupów.
Zebra-2 w gotowości.
Zebra-1 na pozycji. Cele widoczne. Brak ruchu.
Helikopter-1 na pozycji nad lokalizacją.
Jak mamy mu po tym wszystkim zaufać?
Nie potrzebuję waszego zaufania.
Możemy rozdzielić się w tej chwili,
ale jadę do Copelanda. Z wami lub bez was.
Nie zapytam ponownie.
Tylko on może odpowiedzieć na nasze pytania.
- Tak, ale dotrzemy do niego tylko… - Wiemy, gdzie jest Copeland?
W Park Madison Hotel.
Kurwa, wszyscy zgadzamy się, że to byłoby czyste szaleństwo…
Hej, kolego.
Hej, przepraszam…
Bardzo przepraszam…
WYPADKI SZKODZĄ WSZYSTKIM NASZ SUKCES W TWOICH RĘKACH
BRASCO FIRMA BUDOWLANA
Naprzód.
Adam-8 na pozycji.
POLICJA
Boy-8 na pozycji.
Helikopter-1 na pozycji.
POLICJA NOWOJORSKA
Są na pozycjach.
Czekać na mój sygnał.
Spójrz, nadajnik.
- Przemieszczają się. - Zebra-2, potwierdzasz?
- Nie. Potwierdzasz, helikopter-1? - Mamy ruch.
- Furgonetka się przemieszcza. - Zgoda na atak.
Czy ktoś widzi Leo?
Nie.
Pojazd przemieszcza się na wschód wzdłuż suchego doku.
Agent jest w pojeździe?
Powtarzam, agent jest w pojeździe?
Czy Leo jest z nimi?
POSPRZĄTANE. TILSON TEŻ.
Podejrzany pojazd zbliża się do Manhattan Bridge.
Musi być jakiś ślad Leo.
Co innego mogli tam robić?
Oprócz zabijania ludzi, co?
Oni nie są zabójcami.
Pozostawiają za sobą wiele trupów.
Nie zidentyfikowano ciał?
Co oni, do cholery, robią?
Pojazd zbliża się do Brooklyn Bridge, jedzie na zachód.
Prosimy o wsparcie LMSI.
Pojazd mija City Hall Park. Zbliża się do Chambers Street.
LMSI do Helikoptera-1,
pojazd zmierza w stronę Foley Square.
Co jest, do cholery?
Co?
Zaparkowali przy Federal Plaza 26.
Kwatera główna FBI.
Oczyścić wszystko w promieniu dwóch przecznic od Foley Square.
Zablokować ruch na Broadwayu, Centre Street,
Chambers i Canal.
Kontrola broni palnej. Ewakuować cywilów.
Saperzy będą na miejscu za trzy minuty.
Wsparcie taktyczne na pozycji.
ADAM-1 na pozycji.
Nie widać Leo.
Gdyby chcieli się poddać,
wysiedliby już z pojazdu.
Nie, gdyby bali się, że ich zastrzelimy.
Trochę na to za późno.
Bez obaw. Nikt nie będzie strzelał,
zwłaszcza że może tam być Leo.
Osoby z niebieskiej furgonetki, zbliża się policja.
Nie ruszać się.
Kierowco, opuść szybę i wyrzuć kluczyki.
Natychmiast opuść szybę!
Wyrzuć kluczyki!
Patrzę na ciebie. Wyrzuć je!
Dobrze. Chcę zobaczyć obie ręce.
Pokaż prawą rękę. W tej chwili!
Naprzód!
Dał mi 200 dolarów.
Powiedział, żebym jeździł w kółko, a o 14.00 zaparkował pod tą kawiarnią.
„Siedź w wozie, ktoś weźmie od ciebie kluczyki”.
O Boże.
Skurwysyn.
Skur…
WYZNAJ PRAWDĘ
PARK MADISON HOTEL NOWY JORK
PRAWDA PONAD KŁAMSTWA
Cześć.
- Martin. Miło cię znowu widzieć. - Wzajemnie, Nancy.
- Nancy. - Cześć.
Dziękuję, że zgodziłaś się tak szybko.
Dobrze, że o mnie pomyślałaś.
Jak się trzymasz?
- Bill i rodzina w porządku? - Po staremu.
Dobrze. Zaczynajmy.
Ostatnie poprawki.
Oby Aadesh zrobił swoje.
Nie wierzę, że zapomniałem naszej karty.
Pokój 1409, Lomax.
Pisane: „I-D-I-O-T-A”.
Przepraszam.
Nawet dokładnie wiem, gdzie ją zostawiłem.
WYWIAD NANCY HARPER
- Proszę. - Dziękuję.
Katherine, nie ma w Stanach matki,
której serce by w tej chwili nie krwawiło.
Dziękuję, Nancy.
I dziękuję wszystkim, którzy wysłali wyrazy wsparcia.
Naprawdę to doceniam.
Nie wyobrażam sobie, przez co teraz przechodzisz,
ale wiem, że chcesz odnaleźć syna
i zrobisz wszystko, by do tego doprowadzić.
- Jestem przede wszystkim mamą. - Oczywiście.
Czemu to tak długo trwało?
Chodzi mi o to, że patrząc z zewnątrz,
mamy Katherine Newman, królową komunikacji,
która ma komunikować się z ludźmi, by doprowadzić do uwolnienia syna.
Ale ona nic nie mówi.
Dlaczego nie?
FBI doradziło mi, bym nie rozpoczynała dialogu z porywaczami Leo.
Nancy, w tej sytuacji
nie różnię się od innych matek, których dzieci zaginęły.
I teraz przestałaś przyjmować rady?
Jestem wdzięczna…
ludziom, którzy szukają Leo
i próbują zakończyć ten koszmar.
Ale wiem też, że ostatecznie
to ja odpowiadam za Leo.
Rozumiem, ale kimkolwiek są ci ludzie,
żądają czegoś bardzo prostego, prawda?
Żądają, żebyś wyznała prawdę.
I to chyba bardzo przemówiło do ludzi.
Zwłaszcza młodych. Masz tego świadomość?
Z tego, co wiem, wyznałam prawdę.
W sprawie stanowiska ambasadorki
nie byłaś do końca szczera.
Dlatego wydałam oświadczenie.
To musiało być dla ciebie upokarzające.
- Czy prezydent… - Nie przyszłam, żeby to komentować.
Mój jedyny syn zaginął prawie tydzień temu.
Porozmawiajmy o Ericu Cresswellu.
Co cię z nim łączy, Katherine?
Nic mnie z nim nie łączy, Nancy.
Jedyny związek jest taki,
że w 1995 roku firma International Oil and Petroleum Energy
zleciła profesorowi Cresswellowi napisanie raportu.
Raportu na jaki temat?
Nie specjalizuję się w tym,
ale chyba chodziło o ogólne studium.
Trwała wówczas debata
na temat wpływu paliw kopalnych na środowisko.
To raport o zmianach klimatycznych?
IOP Energy to pierwszy klient Cooper Newman, prawda?
I pozostaje jednym z największych.
Tak.
Uściślijmy:
pan Cresswell był profesorem matematyki i modelowania klimatu
w Cambrook University w Wielkiej Brytanii.
W środowisku naukowym uchodził…
Wszedłem.
- …za sceptyka w kwestii zmian klimatu. - Mam dostęp do monitoringu.
Co napisał profesor Cresswell w swoim raporcie?
Musimy pamiętać, Nancy,
że w 1995 roku świat był zupełnie inny.
Czytałaś raport?
Nigdy nie został chyba opublikowany.
I do dziś właściwie nie da się zdobyć kopii,
a jednak nam się udało.
Chcesz na niego zerknąć i odświeżyć pamięć?
Nie, dziękuję.
Może sama ci przypomnę.
W tym raporcie, napisanym ponad 25 lat temu,
profesor Cresswell dowodzi,
że wzrost temperatur obserwowany w klimacie Ziemi
nie był elementem normalnych, długofalowych fluktuacji.
Przedstawia też pewne prognozy.
Pamiętasz którąś z nich?
Pamiętajmy, Nancy,
nasz problem, a raczej problem naszego klienta…
- IOP. - …polegał na tym, że w tamtym okresie
pojawiło się kilka innych raportów z zupełnie innymi wnioskami
i odmiennymi prognozami.
Użycie słowa „dowodzi”…
Kto zlecił tamte badania?
Nie zajmuję się tym,
ale zakładam, że wiele cenionych źródeł.
Opłaciło je IOP
albo firmy powiązane z Cooper Newman w imieniu IOP?
Agresywne kampanie reklamowe
opłacał w tym czasie przemysł naftowy, prawda?
Nie mogę mówić w imieniu IOP…
AMY IOP ROZMOWA
…ani całego przemysłu naftowego.
Pytania powinnaś kierować bezpośrednio do nich.
A jeśli chcesz wiedzieć, kto opłaca badania naukowe w tym kraju,
to zdecydowanie nie ze mną powinnaś rozmawiać.
Jasne. Ale załóżmy, że twój klient zatrudnia eksperta, żeby ustalić prawdę.
Czy jeśli ta prawda mu nie odpowiada,
nie zwróci się do ciebie o pomoc w jej ukryciu?
Pozwól, że nakreślę kontekst.
Moja firma bardzo poważnie podchodzi do tego,
by zanim cokolwiek opublikujemy,
rozpatrzyć wszystkie punkty widzenia.
To mogło uratować wiele istnień, prawda?
Nie specjalizuję się w tym.
Ale musimy pamiętać,
że raport i zawarte w nim wnioski to opinia jednej osoby.
- Było wiele innych opinii. - Ale ta była słuszna.
„Zmiany temperatur na Filipinach zmuszą miliony ludzi do opuszczenia domów.
W Europę uderzy największa od 500 lat fala upałów,
a tysiące ludzi umrą na skutek gorąca.
Niedobory wody, nieurodzaje,
śmierć zwierząt gospodarskich zmusi ponad milion ludzi
do przeniesienia się z wiejskich obszarów Syrii do miast,
co może wywołać poważne niepokoje społeczne”.
Niesamowite, prawda?
Sugeruje nawet rozwiązanie.
Pięć procent światowego PKB przeznaczanego na subsydia dla paliw kopalnych
i firmy takie jak IOP
- przeznaczyć na dekarbonizację. - Ja naprawdę…
Nie specjalizujesz się w tym, wiem.
- Gdybyśmy wtedy wiedzieli to, co dziś… - Opublikowano by ten raport?
Chyba wyraziłam się jasno: to nie była moja decyzja.
Trzeba też podkreślić, że IOP jest dziś…
Można też twierdzić, że w związku z tym
to, co dziś robią, to zdecydowanie za mało i za późno.
Jestem tu jako mama, Nancy.
Wyłącznie jako mama.
Kocham swojego syna i chcę go odzyskać.
W to akurat nie wątpię, Katherine.
Dziękuję za poświęcony mi czas.
Dobra, przygotujcie się. Zaczynamy.
Koniec.
O rany. Nancy, to było coś.
Hej.
Właśnie przysłała to policja z Gloucestershire.
Cresswell.
To on.
Jak zdobyła ten raport?
- Ktoś musiał go jej wysłać. - Kto?
Jak? Nikt nie miał dostępu.
Jak porwanie Leo pomoże uratować cholerną planetę?
Tu nie chodzi o pierdolone zmiany klimatu.
To mogło być wszystko.
Tu chodzi o prawdę.
Świat się zmienił, a my nie zauważyliśmy.
Porwali Leo, żeby pokazać nam, że świat się zmienił,
a my nawet, kurwa, nie zauważyliśmy.
Mówiłem ci, że to ryzykowne.
A czego mi nie mówisz?
Będzie dobrze, jeśli zostanie nam choć jeden klient.
O czym nie wiem, Martin?
O czym ty mówisz?
Co zrobiłeś?
Co zrobiłem…
Co ja…
Tu chodzi o nas, Kate.
O ciebie i o mnie.
Co cię łączy z podejrzanymi Brytyjczykami?
O wielu rzeczach nie wiesz,
ale dlatego, że tak chciałaś.
Cokolwiek zrobiłem, ty też to zrobiłaś.
Musisz mi powiedzieć wszystko, co wiesz o Leo.
Wiem tyle, co ty.
Nie wierzysz mi.
Tu agent specjalny Owen Neilssen.
Zostaw wiadomość, a oddzwonię.
Wyznaj prawdę!
Jesteśmy w hotelu…
Wyznaj prawdę!
KONIEC KŁAMSTW
Wyznaj prawdę!
APARTAMENT 1409
Wyznaj prawdę!
Widzę go.
Już!
Oddaj telefon.
Idź.
Słyszałeś. Wyznaj prawdę.
Panie Cresswell,
chcielibyśmy zadać panu kilka pytań
o Leo Newmana.
Jeszcze nie wiadomo,
czy ten występ wystarczy, by uwolniono jej syna,
ale nie wpłynie on korzystnie na reputację Katherine Newman
i branży, którą ona reprezentuje.
PR-owcy wolą trzymać się w cieniu
i działać zakulisowo,
więc zainteresowanie mediów nie sprzyja pani Newman,
nawet bez gryzącego strachu, że to wszystko za mało i za późno.
Wyznaj prawdę!
- Nie mam wam nic do powiedzenia. - Przelej moje pieniądze.
- Teraz. - Dlaczego my?
O czym ty mówisz?
Chciałeś nas zabić.
Moje zadanie polega na ochronie firmy
poprzez neutralizowanie zagrożeń, które mogą zaszkodzić naszej reputacji.
Mogliście narobić realnych szkód.
Wciąż możemy.
Kto porwał Leo Newmana?
- Wy mi powiedzcie. - Przestań kłamać.
Po co miałbym kłamać?
Nie mam już czego chronić.
Jeśli ktokolwiek wie, gdzie jest Leo, to jest to przynajmniej jedno z was.
Prawda?
Nawet sobie nie ufacie.
Po prostu powiedz nam prawdę.
Gdybym znał odpowiedzi, po co wysyłałbym samolot do Anglii?
Przelewaj moje jebane pieniądze! Hej!
- Gdzie Leo? - Nikt nie musiał ginąć.
Prawda jest taka…
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK